{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2748063"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2748063","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η Σύμβαση Προμήθειας Ηλεκτρικής Ενέργειας σε Μεγάλους Πελάτες","abstract":"Ο ενεργειακός τομέας αποτελεί έναν από τους βασικούς άξονες ανάπτυξης και εξέλιξης τόσο του ευρωπαϊκού χώρου γενικά, όσο και του ευρωπαϊκού δικαίου ειδικότερα. Ήδη από τις απαρχές της ευρωπαϊκής ενοποίησης, η συνεργασία των εκάστοτε κρατών εδράστηκε στην ανάγκη συνεργασίας (και) για ενεργειακούς λόγους. Η επίτευξη όμως του ως άνω στόχου παρακωλύεται, μεταξύ άλλων, και από το γεγονός ότι η αγορά ενέργειας διαρθρώνεται σε πολλαπλά επίπεδα διαφορετικών συμφερόντων. Σε κάθε επιμέρους σχέση αναπτύσσεται μια ξεχωριστή «υπό-αγορά» μεταξύ των εκάστοτε συμμετεχόντων-παικτών, ενώ ακόμα και στην κάθε επιμέρους «υπό-αγορά» εμφανίζεται περαιτέρω διάσπαση, όπως για παράδειγμα στο επίπεδο της προμήθειας, όπου διακρίνονται οι σχέσεις ανάλογα με την ταυτότητα των μερών. Συγκεκριμένα, οι συμβάσεις προμήθειας διακρίνονται ανάλογα με τους τελικούς αποδέκτες τους, εκ των οποίων ιδιαίτερη σημασία εμφανίζουν οι μεγάλοι καταναλωτές που συνήθως αποτελούν τους βιομηχανικούς καταναλωτές, με τους οποίους καταπιάνεται η παρούσα εργασία. Σκοπός δε αυτής, είναι η αστικολογική προσέγγιση της συναλλακτικής σχέσης που αναπτύσσεται μεταξύ Προμηθευτή και Μεγάλου Πελάτη, ως μίας εκ των συναλλακτικών σχέσεων που αναπτύσσονται στην πολυσύνθετη πλατφόρμα της αγοράς ενέργειας. Μεταξύ του Προμηθευτή και ενός Μεγάλου Πελάτη αναπτύσσεται μια αυτοτελής σύμβαση, η Σύμβαση Προμήθειας, η οποία διέπεται από το νομοθετικό καθεστώς του Νόμου 4001/2011 και του Κώδικα Προμήθειας. Συγκεκριμένα, πρόκειται για μια σύμβαση Ιδιωτικού Δικαίου, παρά το γεγονός ότι εμφανίζει σημαντικές ιδιαιτερότητες, όπως η έμμεση εποπτεία της από την διοικητική αρχή της ΡΑΕ και ο σημαντικός περιορισμός της ιδιωτικής αυτονομίας των μερών, ενώ εντύπωση προκαλεί και η εξαιρετικά λεπτομερειακή θεσμοθέτησή της, με αποκορύφωμα την απόπειρα του νομοθέτη να κατευθύνει ακόμη και τις διαπραγματεύσεις μεταξύ των μερών. Δεδομένου μάλιστα ότι η συναλλακτική αυτή σχέση αφορά ένα αγαθό ή, κατ’ άλλη γνώμη, μια υπηρεσία με σπουδαία κοινωνική και οικονομική σημασία, ο νομοθέτης επιδιώκει να περιχαρακώσει έτι περισσότερο την ελευθερία των μερών, εξασφαλίζοντας ένα ελάχιστο περιεχόμενο της σύμβασης και μια επαρκή προστασία υπέρ του καταναλωτή, η οποία ωστόσο μετριάζεται ευλόγως στην περίπτωση που τον τελευταίο αποτελεί ένας Μεγάλος Πελάτης. Επιπλέον, αν και η επιλογή του νομοθέτη να βαφτίσει την εν λόγω σύμβαση ως σύμβαση πώλησης είναι ρητή, εντούτοις δεν μπορεί να μην τονισθεί το γεγονός ότι η άκριτη υιοθέτηση της θέσης αυτής δημιουργεί σημαντικές επιφυλάξεις. Εντούτοις, η εμμονή στον εντοπισμό της επώνυμης αστικολογικής φύσης της σύμβασης δεν κρίνεται δικαιολογημένη, δεδομένου ότι το ζήτημα αυτό δεν θα έπρεπε να αποτελεί αυτοσκοπό, αλλά μέσο για την αναζήτηση των εφαρμοζόμενων διατάξεων. Σε κάθε περίπτωση όμως, η επιλογή της σύμβασης-πλαισίου ως μικτής σύμβασης φαίνεται ως η ορθότερη δογματικά λύση. Στο πλαίσιο δε αυτής της σύμβασης-πλαισίου, πραγματώνονται όλες οι επιμέρους υποχρεώσεις και τα δικαιώματα των μερών, όπως προβλέπονται με μεγάλη λεπτομέρεια από το Νόμο 4001/2011 και τον Κώδικα Προμήθειας. Την νομοθετική αυτή ρύθμιση εξάλλου καλείται να εξετάσει η παρούσα εργασία, εστιάζοντας βεβαίως στις ειδικότερες προβληματικές που ανακύπτουν όταν ο ένας εκ των δύο αντισυμβαλλομένων είναι ένας Μεγάλος (βιομηχανικός) Πελάτης.","abstract_html":"Ο ενεργειακός τομέας αποτελεί έναν από τους βασικούς άξονες ανάπτυξης και εξέλιξης τόσο του ευρωπαϊκού χώρου γενικά, όσο και του ευρωπαϊκού δικαίου ειδικότερα. Ήδη από τις απαρχές της ευρωπαϊκής ενοποίησης, η συνεργασία των εκάστοτε κρατών εδράστηκε στην ανάγκη συνεργασίας (και) για ενεργειακούς λόγους. Η επίτευξη όμως του ως άνω στόχου παρακωλύεται, μεταξύ άλλων, και από το γεγονός ότι η αγορά ενέργειας διαρθρώνεται σε πολλαπλά επίπεδα διαφορετικών συμφερόντων. Σε κάθε επιμέρους σχέση αναπτύσσεται μια ξεχωριστή «υπό-αγορά» μεταξύ των εκάστοτε συμμετεχόντων-παικτών, ενώ ακόμα και στην κάθε επιμέρους «υπό-αγορά» εμφανίζεται περαιτέρω διάσπαση, όπως για παράδειγμα στο επίπεδο της προμήθειας, όπου διακρίνονται οι σχέσεις ανάλογα με την ταυτότητα των μερών. Συγκεκριμένα, οι συμβάσεις προμήθειας διακρίνονται ανάλογα με τους τελικούς αποδέκτες τους, εκ των οποίων ιδιαίτερη σημασία εμφανίζουν οι μεγάλοι καταναλωτές που συνήθως αποτελούν τους βιομηχανικούς καταναλωτές, με τους οποίους καταπιάνεται η παρούσα εργασία. Σκοπός δε αυτής, είναι η αστικολογική προσέγγιση της συναλλακτικής σχέσης που αναπτύσσεται μεταξύ Προμηθευτή και Μεγάλου Πελάτη, ως μίας εκ των συναλλακτικών σχέσεων που αναπτύσσονται στην πολυσύνθετη πλατφόρμα της αγοράς ενέργειας. Μεταξύ του Προμηθευτή και ενός Μεγάλου Πελάτη αναπτύσσεται μια αυτοτελής σύμβαση, η Σύμβαση Προμήθειας, η οποία διέπεται από το νομοθετικό καθεστώς του Νόμου 4001/2011 και του Κώδικα Προμήθειας. Συγκεκριμένα, πρόκειται για μια σύμβαση Ιδιωτικού Δικαίου, παρά το γεγονός ότι εμφανίζει σημαντικές ιδιαιτερότητες, όπως η έμμεση εποπτεία της από την διοικητική αρχή της ΡΑΕ και ο σημαντικός περιορισμός της ιδιωτικής αυτονομίας των μερών, ενώ εντύπωση προκαλεί και η εξαιρετικά λεπτομερειακή θεσμοθέτησή της, με αποκορύφωμα την απόπειρα του νομοθέτη να κατευθύνει ακόμη και τις διαπραγματεύσεις μεταξύ των μερών. Δεδομένου μάλιστα ότι η συναλλακτική αυτή σχέση αφορά ένα αγαθό ή, κατ’ άλλη γνώμη, μια υπηρεσία με σπουδαία κοινωνική και οικονομική σημασία, ο νομοθέτης επιδιώκει να περιχαρακώσει έτι περισσότερο την ελευθερία των μερών, εξασφαλίζοντας ένα ελάχιστο περιεχόμενο της σύμβασης και μια επαρκή προστασία υπέρ του καταναλωτή, η οποία ωστόσο μετριάζεται ευλόγως στην περίπτωση που τον τελευταίο αποτελεί ένας Μεγάλος Πελάτης. Επιπλέον, αν και η επιλογή του νομοθέτη να βαφτίσει την εν λόγω σύμβαση ως σύμβαση πώλησης είναι ρητή, εντούτοις δεν μπορεί να μην τονισθεί το γεγονός ότι η άκριτη υιοθέτηση της θέσης αυτής δημιουργεί σημαντικές επιφυλάξεις. Εντούτοις, η εμμονή στον εντοπισμό της επώνυμης αστικολογικής φύσης της σύμβασης δεν κρίνεται δικαιολογημένη, δεδομένου ότι το ζήτημα αυτό δεν θα έπρεπε να αποτελεί αυτοσκοπό, αλλά μέσο για την αναζήτηση των εφαρμοζόμενων διατάξεων. Σε κάθε περίπτωση όμως, η επιλογή της σύμβασης-πλαισίου ως μικτής σύμβασης φαίνεται ως η ορθότερη δογματικά λύση. Στο πλαίσιο δε αυτής της σύμβασης-πλαισίου, πραγματώνονται όλες οι επιμέρους υποχρεώσεις και τα δικαιώματα των μερών, όπως προβλέπονται με μεγάλη λεπτομέρεια από το Νόμο 4001/2011 και τον Κώδικα Προμήθειας. Την νομοθετική αυτή ρύθμιση εξάλλου καλείται να εξετάσει η παρούσα εργασία, εστιάζοντας βεβαίως στις ειδικότερες προβληματικές που ανακύπτουν όταν ο ένας εκ των δύο αντισυμβαλλομένων είναι ένας Μεγάλος (βιομηχανικός) Πελάτης.","abstract_has_math":false,"creators":["Γαβριήλογλου Μάριος","Gavriiloglou Marios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:09Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2748063"],"render_values":[{"text":"uoadl:2748063","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2748063","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2748063","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2748063","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γαβριήλογλου Μάριος","Gavriiloglou Marios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2748063","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2748063"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο ενεργειακός τομέας αποτελεί έναν από τους βασικούς άξονες ανάπτυξης και εξέλιξης τόσο του ευρωπαϊκού χώρου γενικά, όσο και του ευρωπαϊκού δικαίου ειδικότερα. Ήδη από τις απαρχές της ευρωπαϊκής ενοποίησης, η συνεργασία των εκάστοτε κρατών εδράστηκε στην ανάγκη συνεργασίας (και) για ενεργειακούς λόγους. Η επίτευξη όμως του ως άνω στόχου παρακωλύεται, μεταξύ άλλων, και από το γεγονός ότι η αγορά ενέργειας διαρθρώνεται σε πολλαπλά επίπεδα διαφορετικών συμφερόντων. Σε κάθε επιμέρους σχέση αναπτύσσεται μια ξεχωριστή «υπό-αγορά» μεταξύ των εκάστοτε συμμετεχόντων-παικτών, ενώ ακόμα και στην κάθε επιμέρους «υπό-αγορά» εμφανίζεται περαιτέρω διάσπαση, όπως για παράδειγμα στο επίπεδο της προμήθειας, όπου διακρίνονται οι σχέσεις ανάλογα με την ταυτότητα των μερών. Συγκεκριμένα, οι συμβάσεις προμήθειας διακρίνονται ανάλογα με τους τελικούς αποδέκτες τους, εκ των οποίων ιδιαίτερη σημασία εμφανίζουν οι μεγάλοι καταναλωτές που συνήθως αποτελούν τους βιομηχανικούς καταναλωτές, με τους οποίους καταπιάνεται η παρούσα εργασία. Σκοπός δε αυτής, είναι η αστικολογική προσέγγιση της συναλλακτικής σχέσης που αναπτύσσεται μεταξύ Προμηθευτή και Μεγάλου Πελάτη, ως μίας εκ των συναλλακτικών σχέσεων που αναπτύσσονται στην πολυσύνθετη πλατφόρμα της αγοράς ενέργειας. Μεταξύ του Προμηθευτή και ενός Μεγάλου Πελάτη αναπτύσσεται μια αυτοτελής σύμβαση, η Σύμβαση Προμήθειας, η οποία διέπεται από το νομοθετικό καθεστώς του Νόμου 4001/2011 και του Κώδικα Προμήθειας. Συγκεκριμένα, πρόκειται για μια σύμβαση Ιδιωτικού Δικαίου, παρά το γεγονός ότι εμφανίζει σημαντικές ιδιαιτερότητες, όπως η έμμεση εποπτεία της από την διοικητική αρχή της ΡΑΕ και ο σημαντικός περιορισμός της ιδιωτικής αυτονομίας των μερών, ενώ εντύπωση προκαλεί και η εξαιρετικά λεπτομερειακή θεσμοθέτησή της, με αποκορύφωμα την απόπειρα του νομοθέτη να κατευθύνει ακόμη και τις διαπραγματεύσεις μεταξύ των μερών. Δεδομένου μάλιστα ότι η συναλλακτική αυτή σχέση αφορά ένα αγαθό ή, κατ’ άλλη γνώμη, μια υπηρεσία με σπουδαία κοινωνική και οικονομική σημασία, ο νομοθέτης επιδιώκει να περιχαρακώσει έτι περισσότερο την ελευθερία των μερών, εξασφαλίζοντας ένα ελάχιστο περιεχόμενο της σύμβασης και μια επαρκή προστασία υπέρ του καταναλωτή, η οποία ωστόσο μετριάζεται ευλόγως στην περίπτωση που τον τελευταίο αποτελεί ένας Μεγάλος Πελάτης. Επιπλέον, αν και η επιλογή του νομοθέτη να βαφτίσει την εν λόγω σύμβαση ως σύμβαση πώλησης είναι ρητή, εντούτοις δεν μπορεί να μην τονισθεί το γεγονός ότι η άκριτη υιοθέτηση της θέσης αυτής δημιουργεί σημαντικές επιφυλάξεις. Εντούτοις, η εμμονή στον εντοπισμό της επώνυμης αστικολογικής φύσης της σύμβασης δεν κρίνεται δικαιολογημένη, δεδομένου ότι το ζήτημα αυτό δεν θα έπρεπε να αποτελεί αυτοσκοπό, αλλά μέσο για την αναζήτηση των εφαρμοζόμενων διατάξεων. Σε κάθε περίπτωση όμως, η επιλογή της σύμβασης-πλαισίου ως μικτής σύμβασης φαίνεται ως η ορθότερη δογματικά λύση. Στο πλαίσιο δε αυτής της σύμβασης-πλαισίου, πραγματώνονται όλες οι επιμέρους υποχρεώσεις και τα δικαιώματα των μερών, όπως προβλέπονται με μεγάλη λεπτομέρεια από το Νόμο 4001/2011 και τον Κώδικα Προμήθειας. Την νομοθετική αυτή ρύθμιση εξάλλου καλείται να εξετάσει η παρούσα εργασία, εστιάζοντας βεβαίως στις ειδικότερες προβληματικές που ανακύπτουν όταν ο ένας εκ των δύο αντισυμβαλλομένων είναι ένας Μεγάλος (βιομηχανικός) Πελάτης.","The energy sector constitutes one of the main pillars of development and resolution in the European area in general, as well as specifically in terms of European Law. From the very beginning of the European unification, the collaboration of the countries was based on the need for cooperation in energy issues (as well). The achievement however of this goal is hindered, among others, by the fact that the energy market is structured in multiple levels of different interests. In every single relationship, there is a different “sub-market” that is being developed between the each time participants-players, while even in every single “sub-market” there is an additional division to be encountered, such as in case of supply, where the relationships are distinguished according to the identity of the parties. To specify, the supply contracts are distinguished according to the final recipients, from whom particular interest show the Large Customers. These Customers are being examined by the thesis hereby and are regularly the industrial ones. The goal of this thesis is the approach, from a civil law perspective, of the transaction that is being developed between a Supplier and a Large Customer, as one of the transactions found in the complex platform of the energy market. There is a separate contract developed between the Supplier and a Large Customer, governed by the legal regime of Law 4001/2011 and the Supply Code. More specifically, this transaction regards a private law contract, despite the fact that it presents significant particularities, such as the indirect supervision by the administrative authority of RAE (Regulatory Energy Authority) and the important limitation of the parties’ private autonomy. Furthermore, the excessive and in very detail legislation of the contract shows particular interest, having as a peak the legislator’s attempt to regulate even the parties’ negotiations. Given as a fact that the transaction regards a good, or according to another opinion, a service with great social and financial value, the legislator pursues to restrict the parties’ freedom more, by securing a minimum content of the contract and a sufficient protection of the consumer, which is though reasonably limited in case that the latter is a Large one. Additionally, even if the legislator’s choice to name the contract as a sale contract is clear, it should be highlighted that this impetuous adoption of the term provokes significant reservations. However, the obsession to find the concrete - in terms of civil law - name of the contract is not reasonable, since this issue should not constitute an end in itself, but a mean to the goal of searching the applicable legal provisions. In any case though, the option of a framework contract as a mixed contract seems as the right solution in terms of doctrine. Every single obligation is fulfilled in the framework of this framework contract, as set out in very detail by the Law 4001/2011 and the Supply Code. The thesis hereby comes to examine this legal regulation, focusing on the specific issues arising when one of the parties is a Large (industrial) Cuctomer."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η Σύμβαση Προμήθειας Ηλεκτρικής Ενέργειας σε Μεγάλους Πελάτες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γαβριήλογλου Μάριος","Gavriiloglou Marios"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Ο ενεργειακός τομέας αποτελεί έναν από τους βασικούς άξονες ανάπτυξης και εξέλιξης τόσο του ευρωπαϊκού χώρου γενικά, όσο και του ευρωπαϊκού δικαίου ειδικότερα. Ήδη από τις απαρχές της ευρωπαϊκής ενοποίησης, η συνεργασία των εκάστοτε κρατών εδράστηκε στην ανάγκη συνεργασίας (και) για ενεργειακούς λόγους. Η επίτευξη όμως του ως άνω στόχου παρακωλύεται, μεταξύ άλλων, και από το γεγονός ότι η αγορά ενέργειας διαρθρώνεται σε πολλαπλά επίπεδα διαφορετικών συμφερόντων. Σε κάθε επιμέρους σχέση αναπτύσσεται μια ξεχωριστή «υπό-αγορά» μεταξύ των εκάστοτε συμμετεχόντων-παικτών, ενώ ακόμα και στην κάθε επιμέρους «υπό-αγορά» εμφανίζεται περαιτέρω διάσπαση, όπως για παράδειγμα στο επίπεδο της προμήθειας, όπου διακρίνονται οι σχέσεις ανάλογα με την ταυτότητα των μερών. Συγκεκριμένα, οι συμβάσεις προμήθειας διακρίνονται ανάλογα με τους τελικούς αποδέκτες τους, εκ των οποίων ιδιαίτερη σημασία εμφανίζουν οι μεγάλοι καταναλωτές που συνήθως αποτελούν τους βιομηχανικούς καταναλωτές, με τους οποίους καταπιάνεται η παρούσα εργασία. Σκοπός δε αυτής, είναι η αστικολογική προσέγγιση της συναλλακτικής σχέσης που αναπτύσσεται μεταξύ Προμηθευτή και Μεγάλου Πελάτη, ως μίας εκ των συναλλακτικών σχέσεων που αναπτύσσονται στην πολυσύνθετη πλατφόρμα της αγοράς ενέργειας. Μεταξύ του Προμηθευτή και ενός Μεγάλου Πελάτη αναπτύσσεται μια αυτοτελής σύμβαση, η Σύμβαση Προμήθειας, η οποία διέπεται από το νομοθετικό καθεστώς του Νόμου 4001/2011 και του Κώδικα Προμήθειας. Συγκεκριμένα, πρόκειται για μια σύμβαση Ιδιωτικού Δικαίου, παρά το γεγονός ότι εμφανίζει σημαντικές ιδιαιτερότητες, όπως η έμμεση εποπτεία της από την διοικητική αρχή της ΡΑΕ και ο σημαντικός περιορισμός της ιδιωτικής αυτονομίας των μερών, ενώ εντύπωση προκαλεί και η εξαιρετικά λεπτομερειακή θεσμοθέτησή της, με αποκορύφωμα την απόπειρα του νομοθέτη να κατευθύνει ακόμη και τις διαπραγματεύσεις μεταξύ των μερών. Δεδομένου μάλιστα ότι η συναλλακτική αυτή σχέση αφορά ένα αγαθό ή, κατ’ άλλη γνώμη, μια υπηρεσία με σπουδαία κοινωνική και οικονομική σημασία, ο νομοθέτης επιδιώκει να περιχαρακώσει έτι περισσότερο την ελευθερία των μερών, εξασφαλίζοντας ένα ελάχιστο περιεχόμενο της σύμβασης και μια επαρκή προστασία υπέρ του καταναλωτή, η οποία ωστόσο μετριάζεται ευλόγως στην περίπτωση που τον τελευταίο αποτελεί ένας Μεγάλος Πελάτης. Επιπλέον, αν και η επιλογή του νομοθέτη να βαφτίσει την εν λόγω σύμβαση ως σύμβαση πώλησης είναι ρητή, εντούτοις δεν μπορεί να μην τονισθεί το γεγονός ότι η άκριτη υιοθέτηση της θέσης αυτής δημιουργεί σημαντικές επιφυλάξεις. Εντούτοις, η εμμονή στον εντοπισμό της επώνυμης αστικολογικής φύσης της σύμβασης δεν κρίνεται δικαιολογημένη, δεδομένου ότι το ζήτημα αυτό δεν θα έπρεπε να αποτελεί αυτοσκοπό, αλλά μέσο για την αναζήτηση των εφαρμοζόμενων διατάξεων. Σε κάθε περίπτωση όμως, η επιλογή της σύμβασης-πλαισίου ως μικτής σύμβασης φαίνεται ως η ορθότερη δογματικά λύση. Στο πλαίσιο δε αυτής της σύμβασης-πλαισίου, πραγματώνονται όλες οι επιμέρους υποχρεώσεις και τα δικαιώματα των μερών, όπως προβλέπονται με μεγάλη λεπτομέρεια από το Νόμο 4001/2011 και τον Κώδικα Προμήθειας. Την νομοθετική αυτή ρύθμιση εξάλλου καλείται να εξετάσει η παρούσα εργασία, εστιάζοντας βεβαίως στις ειδικότερες προβληματικές που ανακύπτουν όταν ο ένας εκ των δύο αντισυμβαλλομένων είναι ένας Μεγάλος (βιομηχανικός) Πελάτης.","The energy sector constitutes one of the main pillars of development and resolution in the European area in general, as well as specifically in terms of European Law. From the very beginning of the European unification, the collaboration of the countries was based on the need for cooperation in energy issues (as well). The achievement however of this goal is hindered, among others, by the fact that the energy market is structured in multiple levels of different interests. In every single relationship, there is a different “sub-market” that is being developed between the each time participants-players, while even in every single “sub-market” there is an additional division to be encountered, such as in case of supply, where the relationships are distinguished according to the identity of the parties. To specify, the supply contracts are distinguished according to the final recipients, from whom particular interest show the Large Customers. These Customers are being examined by the thesis hereby and are regularly the industrial ones. The goal of this thesis is the approach, from a civil law perspective, of the transaction that is being developed between a Supplier and a Large Customer, as one of the transactions found in the complex platform of the energy market. There is a separate contract developed between the Supplier and a Large Customer, governed by the legal regime of Law 4001/2011 and the Supply Code. More specifically, this transaction regards a private law contract, despite the fact that it presents significant particularities, such as the indirect supervision by the administrative authority of RAE (Regulatory Energy Authority) and the important limitation of the parties’ private autonomy. Furthermore, the excessive and in very detail legislation of the contract shows particular interest, having as a peak the legislator’s attempt to regulate even the parties’ negotiations. Given as a fact that the transaction regards a good, or according to another opinion, a service with great social and financial value, the legislator pursues to restrict the parties’ freedom more, by securing a minimum content of the contract and a sufficient protection of the consumer, which is though reasonably limited in case that the latter is a Large one. Additionally, even if the legislator’s choice to name the contract as a sale contract is clear, it should be highlighted that this impetuous adoption of the term provokes significant reservations. However, the obsession to find the concrete - in terms of civil law - name of the contract is not reasonable, since this issue should not constitute an end in itself, but a mean to the goal of searching the applicable legal provisions. In any case though, the option of a framework contract as a mixed contract seems as the right solution in terms of doctrine. Every single obligation is fulfilled in the framework of this framework contract, as set out in very detail by the Law 4001/2011 and the Supply Code. The thesis hereby comes to examine this legal regulation, focusing on the specific issues arising when one of the parties is a Large (industrial) Cuctomer."],"dc:identifier":["uoadl:2748063","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2748063"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η Σύμβαση Προμήθειας Ηλεκτρικής Ενέργειας σε Μεγάλους Πελάτες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:09Z"}