{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2748072"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2748072","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος των μορφογενετικών πρωτεϊνών (BMPs) στην κρανιοπροσωπική χειρουργική","abstract":"Οι BMP πρωτεΐνες (bone morphogenetic proteins – οστικές μορφογενετικές πρωτεΐνες) είναι μόρια φυσιολογικά απαντώμενα στον ανθρώπινο οργανισμό. Ανήκουν στην υπεροικογένεια των β μετατρεπτικών αυξητικών παραγόντων (TGF-β) και συμμετέχουν σε πληθώρα σημαντικών λειτουργιών του ανθρώπινου σώματος, μεταξύ των οποίων, την οστεοποίηση. Μολονότι οι BMP πρωτεΐνες αριθμούν περισσότερα από 20 μέλη, εντούτοις μόνο δύο από αυτά έχουν σήμερα κλινική χρήση, η rhBMP-2 και η rhBMP-7.(1) Το 2001 αναφέρθηκε για πρώτη φορά η χρήση της σε οστικά ελλείμματα κάτω γνάθου σε ανθρώπους (2). Η νοσηρότητα και οι περιορισμοί που χαρακτηρίζουν τη χρήση αυτόλογων μοσχευμάτων για την αποκατάσταση ελλειμμάτων στην κρανιοπροσωπική χειρουργική, έχουν δώσει ένα μεγάλο εύρος ενδείξεων χρήσης τους, στη σύγχρονη θεραπευτική. Τέτοιες είναι η αποκατάσταση ελλειμμάτων σε ογκολογικούς ασθενείς, η αντιμετώπιση της οστεονέκρωσης των γνάθων από φάρμακα, της οστεοακτινονέκρωσης , η ανύψωση των ιγμορείων, η αύξηση του όγκου της φατνιακής απόφυσης και η χρήση τους στην οδοντική εμφυτευματολογία. Η χρήση τους συνίσταται στην τοπική εφαρμογή στην περιοχή του ελλείμματος, μέσω ενός μεταφορέα, που συνήθως είναι απορροφήσιμος σπόγγος κολλαγόνου. Ενώ η ιδιότητά τους να επάγουν την οστεοποίηση, τις καθιστά πολύτιμο όπλο στη σύγχρονη χειρουργική, το γεγονός ότι ρυθμίζουν ένα μεγάλο αριθμό κυτταρικών λειτουργιών και εμπλέκονται σε πολύπλοκα μονοπάτια σηματοδότησης, πιθανό να τις καθιστά υπεύθυνες για διάφορες ανεπιθύμητες ενέργειες. Υπάρχουν πληροφορίες πως εμπλέκονται στην ανάπτυξη και εξέλιξη κακοήθων νεοπλασμάτων, όπως ο καρκίνος του μαστού και το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα της στοματικής κοιλότητας. Η ιδιότητά τους να εκτρέπουν τα μεσεγχυματικά κύτταρα σε λιποκύτταρα, τις καθιστά υπεύθυνες για την παθολογική λιπογένεση που προκαλούν. Επίσης, έχει διαπιστωθεί πως μπορεί να προκαλέσουν σοβαρές φλεγμονώδεις αντιδράσεις και εκτεταμένο οίδημα στην περιοχή εφαρμογής τους. Η έκτοπη οστεοποίηση είναι μια καλά μελετημένη ανεπιθύμητη ενέργεια που πιθανόν να οφείλεται σε διάχυση της ΒΜΡ στους γύρω ιστούς. Τέλος, ο σχηματισμός οστικών κύστεων και οι διαταραχή της επούλωσης των μαλακών ιστών, είναι άλλες απαντώμενες επιπλοκές. Δεδομένου ότι δεν υπάρχει εναλλακτικός των ΒΜΡs οστικός επαγωγέας επί του παρόντος, προσπάθεια καταβάλλεται από τους ερευνητές να μειωθούν οι ανεπιθύμητες ενέργειές τους και να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητά τους. Σε αυτήν την κατεύθυνση, μελετάται η εύρεση βελτιωμένων μεταφορέων της ΒΜΡ, με πιο ελεγχόμενο ρυθμό αποδέσμευσης της ουσίας και καλύτερες μηχανικές ιδιότητες. Επίσης, ερευνάται η προσθήκη διαφόρων άλλων ουσιών, όπως αγγειακού αυξητικού ενδοθηλιακού παράγοντα, διφωσφονικών, αντιφλεγμονωδών και άλλων. Συμπερασματικά, ενώ υπάρχουν διάφορες τεχνικές αποκατάστασης των οστικών ελλειμμάτων στην κρανιοπροσωπική χειρουργική, με λήψη αυτόλογων, αγγειούμενων ή μη μοσχευμάτων, εντούτοις, εμφανίζουν διάφορα μειονεκτήματα. Αυτά περιλαμβάνουν τη νοσηρότητα της δότριας περιοχής, την αυξημένη συχνότητα επιπλοκών, την περιορισμένη ποσότητα του μοσχεύματος, το μεγαλύτερο χρόνο νοσηλείας και κόστος θεραπείας. Η χρήση των ΒΜΡs στην κρανιοπροσωπική χειρουργική, από μόνες ή σε συνδυασμό με αυτόλογα μοσχεύματα, έχει δώσει εντυπωσιακά αποτελέσματα και ο ρόλος τους είναι πολλά υποσχόμενος στη σύγχρονη θεραπευτική.","abstract_html":"Οι BMP πρωτεΐνες (bone morphogenetic proteins – οστικές μορφογενετικές πρωτεΐνες) είναι μόρια φυσιολογικά απαντώμενα στον ανθρώπινο οργανισμό. Ανήκουν στην υπεροικογένεια των β μετατρεπτικών αυξητικών παραγόντων (TGF-β) και συμμετέχουν σε πληθώρα σημαντικών λειτουργιών του ανθρώπινου σώματος, μεταξύ των οποίων, την οστεοποίηση. Μολονότι οι BMP πρωτεΐνες αριθμούν περισσότερα από 20 μέλη, εντούτοις μόνο δύο από αυτά έχουν σήμερα κλινική χρήση, η rhBMP-2 και η rhBMP-7.(1) Το 2001 αναφέρθηκε για πρώτη φορά η χρήση της σε οστικά ελλείμματα κάτω γνάθου σε ανθρώπους (2). Η νοσηρότητα και οι περιορισμοί που χαρακτηρίζουν τη χρήση αυτόλογων μοσχευμάτων για την αποκατάσταση ελλειμμάτων στην κρανιοπροσωπική χειρουργική, έχουν δώσει ένα μεγάλο εύρος ενδείξεων χρήσης τους, στη σύγχρονη θεραπευτική. Τέτοιες είναι η αποκατάσταση ελλειμμάτων σε ογκολογικούς ασθενείς, η αντιμετώπιση της οστεονέκρωσης των γνάθων από φάρμακα, της οστεοακτινονέκρωσης , η ανύψωση των ιγμορείων, η αύξηση του όγκου της φατνιακής απόφυσης και η χρήση τους στην οδοντική εμφυτευματολογία. Η χρήση τους συνίσταται στην τοπική εφαρμογή στην περιοχή του ελλείμματος, μέσω ενός μεταφορέα, που συνήθως είναι απορροφήσιμος σπόγγος κολλαγόνου. Ενώ η ιδιότητά τους να επάγουν την οστεοποίηση, τις καθιστά πολύτιμο όπλο στη σύγχρονη χειρουργική, το γεγονός ότι ρυθμίζουν ένα μεγάλο αριθμό κυτταρικών λειτουργιών και εμπλέκονται σε πολύπλοκα μονοπάτια σηματοδότησης, πιθανό να τις καθιστά υπεύθυνες για διάφορες ανεπιθύμητες ενέργειες. Υπάρχουν πληροφορίες πως εμπλέκονται στην ανάπτυξη και εξέλιξη κακοήθων νεοπλασμάτων, όπως ο καρκίνος του μαστού και το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα της στοματικής κοιλότητας. Η ιδιότητά τους να εκτρέπουν τα μεσεγχυματικά κύτταρα σε λιποκύτταρα, τις καθιστά υπεύθυνες για την παθολογική λιπογένεση που προκαλούν. Επίσης, έχει διαπιστωθεί πως μπορεί να προκαλέσουν σοβαρές φλεγμονώδεις αντιδράσεις και εκτεταμένο οίδημα στην περιοχή εφαρμογής τους. Η έκτοπη οστεοποίηση είναι μια καλά μελετημένη ανεπιθύμητη ενέργεια που πιθανόν να οφείλεται σε διάχυση της ΒΜΡ στους γύρω ιστούς. Τέλος, ο σχηματισμός οστικών κύστεων και οι διαταραχή της επούλωσης των μαλακών ιστών, είναι άλλες απαντώμενες επιπλοκές. Δεδομένου ότι δεν υπάρχει εναλλακτικός των ΒΜΡs οστικός επαγωγέας επί του παρόντος, προσπάθεια καταβάλλεται από τους ερευνητές να μειωθούν οι ανεπιθύμητες ενέργειές τους και να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητά τους. Σε αυτήν την κατεύθυνση, μελετάται η εύρεση βελτιωμένων μεταφορέων της ΒΜΡ, με πιο ελεγχόμενο ρυθμό αποδέσμευσης της ουσίας και καλύτερες μηχανικές ιδιότητες. Επίσης, ερευνάται η προσθήκη διαφόρων άλλων ουσιών, όπως αγγειακού αυξητικού ενδοθηλιακού παράγοντα, διφωσφονικών, αντιφλεγμονωδών και άλλων. Συμπερασματικά, ενώ υπάρχουν διάφορες τεχνικές αποκατάστασης των οστικών ελλειμμάτων στην κρανιοπροσωπική χειρουργική, με λήψη αυτόλογων, αγγειούμενων ή μη μοσχευμάτων, εντούτοις, εμφανίζουν διάφορα μειονεκτήματα. Αυτά περιλαμβάνουν τη νοσηρότητα της δότριας περιοχής, την αυξημένη συχνότητα επιπλοκών, την περιορισμένη ποσότητα του μοσχεύματος, το μεγαλύτερο χρόνο νοσηλείας και κόστος θεραπείας. Η χρήση των ΒΜΡs στην κρανιοπροσωπική χειρουργική, από μόνες ή σε συνδυασμό με αυτόλογα μοσχεύματα, έχει δώσει εντυπωσιακά αποτελέσματα και ο ρόλος τους είναι πολλά υποσχόμενος στη σύγχρονη θεραπευτική.","abstract_has_math":false,"creators":["Αθανασίου Σπυρίδων","Athanasiou Spyridon"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:09Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2748072"],"render_values":[{"text":"uoadl:2748072","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2748072","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2748072","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2748072","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αθανασίου Σπυρίδων","Athanasiou Spyridon"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2748072","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2748072"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι BMP πρωτεΐνες (bone morphogenetic proteins – οστικές μορφογενετικές πρωτεΐνες) είναι μόρια φυσιολογικά απαντώμενα στον ανθρώπινο οργανισμό. Ανήκουν στην υπεροικογένεια των β μετατρεπτικών αυξητικών παραγόντων (TGF-β) και συμμετέχουν σε πληθώρα σημαντικών λειτουργιών του ανθρώπινου σώματος, μεταξύ των οποίων, την οστεοποίηση. Μολονότι οι BMP πρωτεΐνες αριθμούν περισσότερα από 20 μέλη, εντούτοις μόνο δύο από αυτά έχουν σήμερα κλινική χρήση, η rhBMP-2 και η rhBMP-7.(1) Το 2001 αναφέρθηκε για πρώτη φορά η χρήση της σε οστικά ελλείμματα κάτω γνάθου σε ανθρώπους (2). Η νοσηρότητα και οι περιορισμοί που χαρακτηρίζουν τη χρήση αυτόλογων μοσχευμάτων για την αποκατάσταση ελλειμμάτων στην κρανιοπροσωπική χειρουργική, έχουν δώσει ένα μεγάλο εύρος ενδείξεων χρήσης τους, στη σύγχρονη θεραπευτική. Τέτοιες είναι η αποκατάσταση ελλειμμάτων σε ογκολογικούς ασθενείς, η αντιμετώπιση της οστεονέκρωσης των γνάθων από φάρμακα, της οστεοακτινονέκρωσης , η ανύψωση των ιγμορείων, η αύξηση του όγκου της φατνιακής απόφυσης και η χρήση τους στην οδοντική εμφυτευματολογία. Η χρήση τους συνίσταται στην τοπική εφαρμογή στην περιοχή του ελλείμματος, μέσω ενός μεταφορέα, που συνήθως είναι απορροφήσιμος σπόγγος κολλαγόνου. Ενώ η ιδιότητά τους να επάγουν την οστεοποίηση, τις καθιστά πολύτιμο όπλο στη σύγχρονη χειρουργική, το γεγονός ότι ρυθμίζουν ένα μεγάλο αριθμό κυτταρικών λειτουργιών και εμπλέκονται σε πολύπλοκα μονοπάτια σηματοδότησης, πιθανό να τις καθιστά υπεύθυνες για διάφορες ανεπιθύμητες ενέργειες. Υπάρχουν πληροφορίες πως εμπλέκονται στην ανάπτυξη και εξέλιξη κακοήθων νεοπλασμάτων, όπως ο καρκίνος του μαστού και το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα της στοματικής κοιλότητας. Η ιδιότητά τους να εκτρέπουν τα μεσεγχυματικά κύτταρα σε λιποκύτταρα, τις καθιστά υπεύθυνες για την παθολογική λιπογένεση που προκαλούν. Επίσης, έχει διαπιστωθεί πως μπορεί να προκαλέσουν σοβαρές φλεγμονώδεις αντιδράσεις και εκτεταμένο οίδημα στην περιοχή εφαρμογής τους. Η έκτοπη οστεοποίηση είναι μια καλά μελετημένη ανεπιθύμητη ενέργεια που πιθανόν να οφείλεται σε διάχυση της ΒΜΡ στους γύρω ιστούς. Τέλος, ο σχηματισμός οστικών κύστεων και οι διαταραχή της επούλωσης των μαλακών ιστών, είναι άλλες απαντώμενες επιπλοκές. Δεδομένου ότι δεν υπάρχει εναλλακτικός των ΒΜΡs οστικός επαγωγέας επί του παρόντος, προσπάθεια καταβάλλεται από τους ερευνητές να μειωθούν οι ανεπιθύμητες ενέργειές τους και να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητά τους. Σε αυτήν την κατεύθυνση, μελετάται η εύρεση βελτιωμένων μεταφορέων της ΒΜΡ, με πιο ελεγχόμενο ρυθμό αποδέσμευσης της ουσίας και καλύτερες μηχανικές ιδιότητες. Επίσης, ερευνάται η προσθήκη διαφόρων άλλων ουσιών, όπως αγγειακού αυξητικού ενδοθηλιακού παράγοντα, διφωσφονικών, αντιφλεγμονωδών και άλλων. Συμπερασματικά, ενώ υπάρχουν διάφορες τεχνικές αποκατάστασης των οστικών ελλειμμάτων στην κρανιοπροσωπική χειρουργική, με λήψη αυτόλογων, αγγειούμενων ή μη μοσχευμάτων, εντούτοις, εμφανίζουν διάφορα μειονεκτήματα. Αυτά περιλαμβάνουν τη νοσηρότητα της δότριας περιοχής, την αυξημένη συχνότητα επιπλοκών, την περιορισμένη ποσότητα του μοσχεύματος, το μεγαλύτερο χρόνο νοσηλείας και κόστος θεραπείας. Η χρήση των ΒΜΡs στην κρανιοπροσωπική χειρουργική, από μόνες ή σε συνδυασμό με αυτόλογα μοσχεύματα, έχει δώσει εντυπωσιακά αποτελέσματα και ο ρόλος τους είναι πολλά υποσχόμενος στη σύγχρονη θεραπευτική.","BMP proteins (bone morphogenetic proteins) are molecules that are naturally met in human body. They belong to the super-family of beta transforming growth factors (TGF-β) and they participate in a large variety of physical functions, including bone formation. Although BMP proteins count more than 20 members, only two of them have clinical use today, rhBMP-2 and rhBMP-7. In 2001 scientists described for first time their use in mandibular defects, in humans. Morbidity and limitations regarding the availability of the autologous bone grafts for the reconstruction of defects in craniofacial surgery, have given BMPs, a large variety of indications in modern medicine. These include the reconstruction of bone defects in oncological patients, the treatment of medication related osteonecrosis of the jaws, the treatment of osteoradionecrosis, in sinus lift surgery, in alveolar bone augmentation and their use in dental implantology. They are used locally, by their placement in the defect region with a carrier, which is usually a resorbable collagen sponge. Although, their ability to induce bone formation, makes them a precious factor in modern surgery, the fact that they regulate a large number of cell functions and they participate in complex pathways, possibly makes them responsible for several side effects. There is evidence that they play role in occurrence and progression of malignant tumors, such as breast cancer and squamous cell carcinoma of the oral cavity. Their ability to induce stem cells into adipocytes, makes them responsible for induction of adipogenesis. Also, there is proof that BMPs can cause serious inflammatory reactions and extensive swelling, locally. Ectopic bone formation is the most recognized adverse event related to BMP-2, possibly caused by it’s leakage outside the implant site. Finally, bone cyst formation and wound complications are some additional adverse events that are met. Regarding that currently there isn’t any alternative bone inducer available, significant effort by investigators has been made to improve efficacy without the adverse effects, related to BMPs. For this purpose, improved BMP carriers with more predictable substance releasing rates and superior mechanical features is being studied. Also, investigators study the addition of other materials, such as vascular endothelial growth factor, bisphosphonates, anti-inflammatory drugs and others. In conclusion, although there are several surgical techniques for the bone defect reconstruction in craniofacial surgery, available, that include autologous bone graft harvesting, vascularized or not, they have significant drawbacks. These include the morbidity of the donor site, the high rate of adverse events, the restriction of the bone graft quantity, larger time of hospitalization and higher cost of treatment."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος των μορφογενετικών πρωτεϊνών (BMPs) στην κρανιοπροσωπική χειρουργική"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αθανασίου Σπυρίδων","Athanasiou Spyridon"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Οι BMP πρωτεΐνες (bone morphogenetic proteins – οστικές μορφογενετικές πρωτεΐνες) είναι μόρια φυσιολογικά απαντώμενα στον ανθρώπινο οργανισμό. Ανήκουν στην υπεροικογένεια των β μετατρεπτικών αυξητικών παραγόντων (TGF-β) και συμμετέχουν σε πληθώρα σημαντικών λειτουργιών του ανθρώπινου σώματος, μεταξύ των οποίων, την οστεοποίηση. Μολονότι οι BMP πρωτεΐνες αριθμούν περισσότερα από 20 μέλη, εντούτοις μόνο δύο από αυτά έχουν σήμερα κλινική χρήση, η rhBMP-2 και η rhBMP-7.(1) Το 2001 αναφέρθηκε για πρώτη φορά η χρήση της σε οστικά ελλείμματα κάτω γνάθου σε ανθρώπους (2). Η νοσηρότητα και οι περιορισμοί που χαρακτηρίζουν τη χρήση αυτόλογων μοσχευμάτων για την αποκατάσταση ελλειμμάτων στην κρανιοπροσωπική χειρουργική, έχουν δώσει ένα μεγάλο εύρος ενδείξεων χρήσης τους, στη σύγχρονη θεραπευτική. Τέτοιες είναι η αποκατάσταση ελλειμμάτων σε ογκολογικούς ασθενείς, η αντιμετώπιση της οστεονέκρωσης των γνάθων από φάρμακα, της οστεοακτινονέκρωσης , η ανύψωση των ιγμορείων, η αύξηση του όγκου της φατνιακής απόφυσης και η χρήση τους στην οδοντική εμφυτευματολογία. Η χρήση τους συνίσταται στην τοπική εφαρμογή στην περιοχή του ελλείμματος, μέσω ενός μεταφορέα, που συνήθως είναι απορροφήσιμος σπόγγος κολλαγόνου. Ενώ η ιδιότητά τους να επάγουν την οστεοποίηση, τις καθιστά πολύτιμο όπλο στη σύγχρονη χειρουργική, το γεγονός ότι ρυθμίζουν ένα μεγάλο αριθμό κυτταρικών λειτουργιών και εμπλέκονται σε πολύπλοκα μονοπάτια σηματοδότησης, πιθανό να τις καθιστά υπεύθυνες για διάφορες ανεπιθύμητες ενέργειες. Υπάρχουν πληροφορίες πως εμπλέκονται στην ανάπτυξη και εξέλιξη κακοήθων νεοπλασμάτων, όπως ο καρκίνος του μαστού και το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα της στοματικής κοιλότητας. Η ιδιότητά τους να εκτρέπουν τα μεσεγχυματικά κύτταρα σε λιποκύτταρα, τις καθιστά υπεύθυνες για την παθολογική λιπογένεση που προκαλούν. Επίσης, έχει διαπιστωθεί πως μπορεί να προκαλέσουν σοβαρές φλεγμονώδεις αντιδράσεις και εκτεταμένο οίδημα στην περιοχή εφαρμογής τους. Η έκτοπη οστεοποίηση είναι μια καλά μελετημένη ανεπιθύμητη ενέργεια που πιθανόν να οφείλεται σε διάχυση της ΒΜΡ στους γύρω ιστούς. Τέλος, ο σχηματισμός οστικών κύστεων και οι διαταραχή της επούλωσης των μαλακών ιστών, είναι άλλες απαντώμενες επιπλοκές. Δεδομένου ότι δεν υπάρχει εναλλακτικός των ΒΜΡs οστικός επαγωγέας επί του παρόντος, προσπάθεια καταβάλλεται από τους ερευνητές να μειωθούν οι ανεπιθύμητες ενέργειές τους και να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητά τους. Σε αυτήν την κατεύθυνση, μελετάται η εύρεση βελτιωμένων μεταφορέων της ΒΜΡ, με πιο ελεγχόμενο ρυθμό αποδέσμευσης της ουσίας και καλύτερες μηχανικές ιδιότητες. Επίσης, ερευνάται η προσθήκη διαφόρων άλλων ουσιών, όπως αγγειακού αυξητικού ενδοθηλιακού παράγοντα, διφωσφονικών, αντιφλεγμονωδών και άλλων. Συμπερασματικά, ενώ υπάρχουν διάφορες τεχνικές αποκατάστασης των οστικών ελλειμμάτων στην κρανιοπροσωπική χειρουργική, με λήψη αυτόλογων, αγγειούμενων ή μη μοσχευμάτων, εντούτοις, εμφανίζουν διάφορα μειονεκτήματα. Αυτά περιλαμβάνουν τη νοσηρότητα της δότριας περιοχής, την αυξημένη συχνότητα επιπλοκών, την περιορισμένη ποσότητα του μοσχεύματος, το μεγαλύτερο χρόνο νοσηλείας και κόστος θεραπείας. Η χρήση των ΒΜΡs στην κρανιοπροσωπική χειρουργική, από μόνες ή σε συνδυασμό με αυτόλογα μοσχεύματα, έχει δώσει εντυπωσιακά αποτελέσματα και ο ρόλος τους είναι πολλά υποσχόμενος στη σύγχρονη θεραπευτική.","BMP proteins (bone morphogenetic proteins) are molecules that are naturally met in human body. They belong to the super-family of beta transforming growth factors (TGF-β) and they participate in a large variety of physical functions, including bone formation. Although BMP proteins count more than 20 members, only two of them have clinical use today, rhBMP-2 and rhBMP-7. In 2001 scientists described for first time their use in mandibular defects, in humans. Morbidity and limitations regarding the availability of the autologous bone grafts for the reconstruction of defects in craniofacial surgery, have given BMPs, a large variety of indications in modern medicine. These include the reconstruction of bone defects in oncological patients, the treatment of medication related osteonecrosis of the jaws, the treatment of osteoradionecrosis, in sinus lift surgery, in alveolar bone augmentation and their use in dental implantology. They are used locally, by their placement in the defect region with a carrier, which is usually a resorbable collagen sponge. Although, their ability to induce bone formation, makes them a precious factor in modern surgery, the fact that they regulate a large number of cell functions and they participate in complex pathways, possibly makes them responsible for several side effects. There is evidence that they play role in occurrence and progression of malignant tumors, such as breast cancer and squamous cell carcinoma of the oral cavity. Their ability to induce stem cells into adipocytes, makes them responsible for induction of adipogenesis. Also, there is proof that BMPs can cause serious inflammatory reactions and extensive swelling, locally. Ectopic bone formation is the most recognized adverse event related to BMP-2, possibly caused by it’s leakage outside the implant site. Finally, bone cyst formation and wound complications are some additional adverse events that are met. Regarding that currently there isn’t any alternative bone inducer available, significant effort by investigators has been made to improve efficacy without the adverse effects, related to BMPs. For this purpose, improved BMP carriers with more predictable substance releasing rates and superior mechanical features is being studied. Also, investigators study the addition of other materials, such as vascular endothelial growth factor, bisphosphonates, anti-inflammatory drugs and others. In conclusion, although there are several surgical techniques for the bone defect reconstruction in craniofacial surgery, available, that include autologous bone graft harvesting, vascularized or not, they have significant drawbacks. These include the morbidity of the donor site, the high rate of adverse events, the restriction of the bone graft quantity, larger time of hospitalization and higher cost of treatment."],"dc:identifier":["uoadl:2748072","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2748072"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο ρόλος των μορφογενετικών πρωτεϊνών (BMPs) στην κρανιοπροσωπική χειρουργική"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:09Z"}