{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2748081"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2748081","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η σημασία της ανάπτυξης συνδρόμου άνω κοίλης φλέβας στη συμπτωματολογία και στην κλινική έκβαση ασθενών με καρκίνο πνεύμονα","abstract":"Ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί την κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως καθώς ανήκει στις μορφές καρκίνου με τα υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας. Ιστολογικά διαχωρίζεται σε δύο τύπους, τον μικροκυτταρικό και τον μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα, με αναλογία εμφάνισης 15% και 85% αντίστοιχα. Ο μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα χωρίζεται σε τρεις κύριες υποκατηγορίες: το αδενοκαρκίνωμα, το πλακώδες καρκίνωμα και το μεγαλοκυτταρικό καρκίνωμα με στόχο τη σωστή θεραπευτική αντιμετώπιση. Η εργασία αυτή είναι μια αναδρομική μελέτη που αφορά τη σημασία της ανάπτυξης συνδρόμου άνω κοίλης φλέβας στην συμπτωματολογία και στην κλινική έκβαση ασθενών με καρκίνο πνεύμονα σε σχέση με τα δημογραφικά στοιχεία των ασθενών, την ύπαρξη συννοσηρότητας, τον τύπο και το στάδιο του καρκίνου του πνεύμονα, τα αιμοδυναμικά στοιχεία των ασθενών, το performance status και τη θεραπευτική τους αντιμετώπιση. Μελετήθηκαν συνολικά 32 ασθενείς με σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας και καρκίνο του πνεύμονα και βρέθηκε ότι η δύσπνοια, το οίδημα τραχήλου και το οίδημα προσώπου ήταν τα συχνότερα συμπτώματα των ασθενών με ΣΑΚΦ. Το 31,3% των ασθενών πέθανε από τη νόσο. Ο μέσος χρόνος επιβίωσης ήταν 15,7 μήνες. Η πιθανότητα επιβίωσης των ασθενών από τη νόσο στον 1 χρόνο ήταν 67,3%, ενώ η πιθανότητα επιβίωσης στα 2 έτη ήταν 48,1 %. Οι ασθενείς με PS 2-4 είχαν 7.60 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου από τη νόσο σε σύγκριση με τους ασθενείς με PS 0-1. Επίσης, όσο αυξάνονται οι τιμές του αιματοκρίτη, τόσο μειώνεται ο κίνδυνος θανάτου των ασθενών από τη νόσο. Αντίθετα, όσο αυξάνονται τα λευκά αιμοσφαίρια, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος θανάτου των ασθενών από τη νόσο.","abstract_html":"Ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί την κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως καθώς ανήκει στις μορφές καρκίνου με τα υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας. Ιστολογικά διαχωρίζεται σε δύο τύπους, τον μικροκυτταρικό και τον μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα, με αναλογία εμφάνισης 15% και 85% αντίστοιχα. Ο μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα χωρίζεται σε τρεις κύριες υποκατηγορίες: το αδενοκαρκίνωμα, το πλακώδες καρκίνωμα και το μεγαλοκυτταρικό καρκίνωμα με στόχο τη σωστή θεραπευτική αντιμετώπιση. Η εργασία αυτή είναι μια αναδρομική μελέτη που αφορά τη σημασία της ανάπτυξης συνδρόμου άνω κοίλης φλέβας στην συμπτωματολογία και στην κλινική έκβαση ασθενών με καρκίνο πνεύμονα σε σχέση με τα δημογραφικά στοιχεία των ασθενών, την ύπαρξη συννοσηρότητας, τον τύπο και το στάδιο του καρκίνου του πνεύμονα, τα αιμοδυναμικά στοιχεία των ασθενών, το performance status και τη θεραπευτική τους αντιμετώπιση. Μελετήθηκαν συνολικά 32 ασθενείς με σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας και καρκίνο του πνεύμονα και βρέθηκε ότι η δύσπνοια, το οίδημα τραχήλου και το οίδημα προσώπου ήταν τα συχνότερα συμπτώματα των ασθενών με ΣΑΚΦ. Το 31,3% των ασθενών πέθανε από τη νόσο. Ο μέσος χρόνος επιβίωσης ήταν 15,7 μήνες. Η πιθανότητα επιβίωσης των ασθενών από τη νόσο στον 1 χρόνο ήταν 67,3%, ενώ η πιθανότητα επιβίωσης στα 2 έτη ήταν 48,1 %. Οι ασθενείς με PS 2-4 είχαν 7.60 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου από τη νόσο σε σύγκριση με τους ασθενείς με PS 0-1. Επίσης, όσο αυξάνονται οι τιμές του αιματοκρίτη, τόσο μειώνεται ο κίνδυνος θανάτου των ασθενών από τη νόσο. Αντίθετα, όσο αυξάνονται τα λευκά αιμοσφαίρια, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος θανάτου των ασθενών από τη νόσο.","abstract_has_math":false,"creators":["Μίχα Φωτεινή","Micha Foteini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:09Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2748081"],"render_values":[{"text":"uoadl:2748081","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2748081","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2748081","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2748081","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μίχα Φωτεινή","Micha Foteini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2748081","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2748081"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί την κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως καθώς ανήκει στις μορφές καρκίνου με τα υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας. Ιστολογικά διαχωρίζεται σε δύο τύπους, τον μικροκυτταρικό και τον μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα, με αναλογία εμφάνισης 15% και 85% αντίστοιχα. Ο μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα χωρίζεται σε τρεις κύριες υποκατηγορίες: το αδενοκαρκίνωμα, το πλακώδες καρκίνωμα και το μεγαλοκυτταρικό καρκίνωμα με στόχο τη σωστή θεραπευτική αντιμετώπιση. Η εργασία αυτή είναι μια αναδρομική μελέτη που αφορά τη σημασία της ανάπτυξης συνδρόμου άνω κοίλης φλέβας στην συμπτωματολογία και στην κλινική έκβαση ασθενών με καρκίνο πνεύμονα σε σχέση με τα δημογραφικά στοιχεία των ασθενών, την ύπαρξη συννοσηρότητας, τον τύπο και το στάδιο του καρκίνου του πνεύμονα, τα αιμοδυναμικά στοιχεία των ασθενών, το performance status και τη θεραπευτική τους αντιμετώπιση. Μελετήθηκαν συνολικά 32 ασθενείς με σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας και καρκίνο του πνεύμονα και βρέθηκε ότι η δύσπνοια, το οίδημα τραχήλου και το οίδημα προσώπου ήταν τα συχνότερα συμπτώματα των ασθενών με ΣΑΚΦ. Το 31,3% των ασθενών πέθανε από τη νόσο. Ο μέσος χρόνος επιβίωσης ήταν 15,7 μήνες. Η πιθανότητα επιβίωσης των ασθενών από τη νόσο στον 1 χρόνο ήταν 67,3%, ενώ η πιθανότητα επιβίωσης στα 2 έτη ήταν 48,1 %. Οι ασθενείς με PS 2-4 είχαν 7.60 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου από τη νόσο σε σύγκριση με τους ασθενείς με PS 0-1. Επίσης, όσο αυξάνονται οι τιμές του αιματοκρίτη, τόσο μειώνεται ο κίνδυνος θανάτου των ασθενών από τη νόσο. Αντίθετα, όσο αυξάνονται τα λευκά αιμοσφαίρια, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος θανάτου των ασθενών από τη νόσο.","Lung cancer is the most dominant cause of death worldwide, as it belongs to the cancer types with high mortality percentages. Histologically, it is divided into two types: the small cell lung cancer(SCLC) and the non small cell lyng cancer(NSCLC) with accounts 15% and 85% accordingly. The non small lung cancer is divided into three major pathologic subtypes: adenocarcinoma,squamous cell carcinoma and the large cell carcinoma, which helps to define the appropriate therapy.. The present study is a retrospective analysis about the severity of developing vena cava superior syndrome and its symptoms while also the clinical outcome of the patients with lung cancer according to the demographical evidence of the patients, the existence of co-morbidity, the type and stage of the lung cancer, the haemodynamic evidence of the patients, their performance status and their therapeutic treatment. We studied 32 patients with vena cava superior syndrome and lung cancer and we found that dyspnοea,neck and facial oedema were the most usual symptoms in patients with SVCS. 31,3% of the patients died from the disease. The mean time of survival was 15,7 months. The probability of survival of the patients in 1 year was 67,3% while the probability of survival in 2 years was 48,1% Patients with performance status 2-4 had 7,60 greater risk of death due to disease than those patients with performance status 0-1.In addition as the level heamatocrite values the death rate of the patient with the disease decreases. On the contrary, an increase in the values of the white blood cells increases the danger of death in the patients with the disease."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η σημασία της ανάπτυξης συνδρόμου άνω κοίλης φλέβας στη συμπτωματολογία και στην κλινική έκβαση ασθενών με καρκίνο πνεύμονα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μίχα Φωτεινή","Micha Foteini"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί την κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως καθώς ανήκει στις μορφές καρκίνου με τα υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας. Ιστολογικά διαχωρίζεται σε δύο τύπους, τον μικροκυτταρικό και τον μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα, με αναλογία εμφάνισης 15% και 85% αντίστοιχα. Ο μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα χωρίζεται σε τρεις κύριες υποκατηγορίες: το αδενοκαρκίνωμα, το πλακώδες καρκίνωμα και το μεγαλοκυτταρικό καρκίνωμα με στόχο τη σωστή θεραπευτική αντιμετώπιση. Η εργασία αυτή είναι μια αναδρομική μελέτη που αφορά τη σημασία της ανάπτυξης συνδρόμου άνω κοίλης φλέβας στην συμπτωματολογία και στην κλινική έκβαση ασθενών με καρκίνο πνεύμονα σε σχέση με τα δημογραφικά στοιχεία των ασθενών, την ύπαρξη συννοσηρότητας, τον τύπο και το στάδιο του καρκίνου του πνεύμονα, τα αιμοδυναμικά στοιχεία των ασθενών, το performance status και τη θεραπευτική τους αντιμετώπιση. Μελετήθηκαν συνολικά 32 ασθενείς με σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας και καρκίνο του πνεύμονα και βρέθηκε ότι η δύσπνοια, το οίδημα τραχήλου και το οίδημα προσώπου ήταν τα συχνότερα συμπτώματα των ασθενών με ΣΑΚΦ. Το 31,3% των ασθενών πέθανε από τη νόσο. Ο μέσος χρόνος επιβίωσης ήταν 15,7 μήνες. Η πιθανότητα επιβίωσης των ασθενών από τη νόσο στον 1 χρόνο ήταν 67,3%, ενώ η πιθανότητα επιβίωσης στα 2 έτη ήταν 48,1 %. Οι ασθενείς με PS 2-4 είχαν 7.60 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου από τη νόσο σε σύγκριση με τους ασθενείς με PS 0-1. Επίσης, όσο αυξάνονται οι τιμές του αιματοκρίτη, τόσο μειώνεται ο κίνδυνος θανάτου των ασθενών από τη νόσο. Αντίθετα, όσο αυξάνονται τα λευκά αιμοσφαίρια, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος θανάτου των ασθενών από τη νόσο.","Lung cancer is the most dominant cause of death worldwide, as it belongs to the cancer types with high mortality percentages. Histologically, it is divided into two types: the small cell lung cancer(SCLC) and the non small cell lyng cancer(NSCLC) with accounts 15% and 85% accordingly. The non small lung cancer is divided into three major pathologic subtypes: adenocarcinoma,squamous cell carcinoma and the large cell carcinoma, which helps to define the appropriate therapy.. The present study is a retrospective analysis about the severity of developing vena cava superior syndrome and its symptoms while also the clinical outcome of the patients with lung cancer according to the demographical evidence of the patients, the existence of co-morbidity, the type and stage of the lung cancer, the haemodynamic evidence of the patients, their performance status and their therapeutic treatment. We studied 32 patients with vena cava superior syndrome and lung cancer and we found that dyspnοea,neck and facial oedema were the most usual symptoms in patients with SVCS. 31,3% of the patients died from the disease. The mean time of survival was 15,7 months. The probability of survival of the patients in 1 year was 67,3% while the probability of survival in 2 years was 48,1% Patients with performance status 2-4 had 7,60 greater risk of death due to disease than those patients with performance status 0-1.In addition as the level heamatocrite values the death rate of the patient with the disease decreases. On the contrary, an increase in the values of the white blood cells increases the danger of death in the patients with the disease."],"dc:identifier":["uoadl:2748081","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2748081"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η σημασία της ανάπτυξης συνδρόμου άνω κοίλης φλέβας στη συμπτωματολογία και στην κλινική έκβαση ασθενών με καρκίνο πνεύμονα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:09Z"}