{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2750651"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2750651","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η διαχείριση και εκπαιδευτική αξιοποίηση του λαϊκού πολιτισμού σε κέντρα για άτομα με νοητική στέρηση και αυτισμό","abstract":"Η παρούσα εργασία διερευνά μέσω της παρατήρησης τους τρόπους με τους οποίους εκφάνσεις του λαϊκού πολιτισμού χρησιμοποιούνται κι αξιοποιούνται εκπαιδευτικά από τα κέντρα ειδικής αγωγής. Κατά πόσον άτομα με νοητική καθυστέρηση, αυτισμό και σύνδρομο Asperger είναι εξοικειωμένα με τη χρήση στοιχείων του λαϊκού πολιτισμού. Η μεθοδολογία της έρευνας βασίστηκε στη συμμετοχική παρατήρηση, αφού διεξήχθη επιτόπια έρευνα σε κέντρα ειδικής αγωγής του νομού Αττικής, με στόχο την εμπλοκή του ερευνητή-γράφοντα στις ειδικές κατηγορίες ατόμων που ανήκουν στις ανωτέρω διαταραχές. Η χρησιμοποιούμενη μέθοδος ήταν η καταγραφή με το μαγνητόφωνο. Η εργασία εφαρμόζει διεπιστημονική προσέγγιση, αφού μέσα από τη συνέργεια της λαογραφίας, της ειδικής παιδαγωγικής, της ψυχολογίας και των θεατρικών σπουδών, γίνεται προσπάθεια να επιτευχθούν οι στόχοι της έρευνας και να εξαχθούν τα εκάστοτε συμπεράσματα. Η εργασία περιλαμβάνει τον πρόλογο, εισαγωγή με ενσωματωμένα υποκεφάλαια που σχολιάζουν τα κίνητρα για την εκπόνηση της εργασίας, αλλά και τις υποθέσεις και τους προβληματισμούς από την πλευρά της λαογραφίας. Περιλαμβάνει επίσης οκτώ κεφάλαια που αναλύονται ως εξής: στο πρώτο κεφάλαιο που τιτλοφορείται «Λαογραφία και Εκπαίδευση» παρατίθενται ιστορικές αναφορές για τη μακραίωνη σύγκλιση της λαογραφίας με την παιδαγωγική και τη συμβολή των δασκάλων στην προαγωγή της λαογραφίας, την ιστορική διαδρομή του σχολείου ανά τους αιώνες, αλλά και το αντικείμενο της λαογραφίας που είναι η μελέτη του λαϊκού πολιτισμού όπως διαμορφώνεται από τις αγροτικές, τις αστικές και τις εργατικές τάξεις. Ενσωματώνονται ακόμη μνείες για τη λαϊκή παράδοση, τη θέση του «παιδιού» και της «παιδικής ηλικίας» στους κόλπους της λαογραφίας, αλλά και τη διαχρονικότητα του παιχνιδιού, έτσι όπως εντοπίζεται σε πρωτόγονους και προηγμένους πολιτισμούς. Στο κεφάλαιο δεύτερο που έχει τον τίτλο «Νοητική καθυστέρηση, αυτισμός και εκπαίδευση. Μια πρόκληση για τη λαογραφία», περιλαμβάνονται εκτενείς αναφορές για τις εξεταζόμενες διαταραχές της νοητικής καθυστέρησης, του αυτισμού και του σύνδρομου Asperger. Η διαφοροποιημένη παιδαγωγική και εκπαίδευση κρίνεται απαραίτητη για τις ειδικές αυτές κατηγορίες ατόμων, καθώς χαρακτηρίζονται από μεγάλη ανομοιογένεια, τόσο ως προς τις ιδιαιτερότητες του εκάστοτε ατόμου, όσο και ως προς την έγκαιρη διάγνωση που δίδεται. Το τρίτο κεφάλαιο έχει τον τίτλο «Συνοπτική παρουσίαση των κέντρων εκπαίδευσης της μελέτης» και ενσωματώνει αναλυτικά τα στοιχεία των κέντρων έρευνας πάνω στα οποία βασίστηκε η επιτόπια έρευνα. Στο κεφάλαιο τέταρτο με τίτλο «Γυμναστική, αθλητικές δραστηριότητες και παιχνίδια» εξετάζονται οι δραστηριότητες που σχετίζονται με τη γυμναστική και τον αθλητισμό και ο τρόπος που επιδρούν στην ψυχολογία και την κοινωνικοποίηση των ατόμων. Στο πέμπτο κεφάλαιο με τίτλο «Χορός και μουσική» διαφαίνεται ο καθοριστικός ρόλος που διαδραματίζουν οι δραστηριότητες του χορού και της μουσικής στο καθημερινό πρόγραμμα των ατόμων. Στο κεφάλαιο έκτο με τίτλο «Θέατρο και θεατρικά δρώμενα» παρουσιάζονται οι δράσεις των εκπαιδευομένων που σχετίζονται με τη μελέτη, την προετοιμασία και την οργάνωση ενός θεατρικού δρωμένου και πώς οι ίδιοι μυούνται στην αυτοπειθαρχία και την αυτενέργεια. Στο κεφάλαιο έβδομο με τίτλο «Παραμύθι και άλλες μορφές της λαϊκής τέχνης» παρατίθενται αναφορές σχετικά με τη χρήση του παραμυθιού ως μέσο για τους ειδικούς παιδαγωγούς, προκειμένου να μυήσουν τους εκπαιδευομένους στην κοινωνικοποίηση αλλά και την ένταξή τους σε ομάδες. Τέλος, στο κεφάλαιο όγδοο με τίτλο «Λαϊκή τέχνη και χειροτεχνία» μελετώνται διάφορες δραστηριότητες που εμπίπτουν στους τομείς της υφαντικής, των εικαστικών, της χειροτεχνίας αλλά και της μαγειρικής-ζαχαροπλαστικής. Γίνεται φανερό ότι εκπαιδευτές και εκπαιδευόμενοι αξιοποιούν εκφάνσεις του λαϊκού πολιτισμού έστω και με ανεπίγνωστο τρόπο. Μέσα από τις δραστηριότητες της γυμναστικής, του αθλητισμού, των θεατρικών δρωμένων ή μέσα από την ενασχόλησή τους με το παραμύθι και τη λαϊκή τέχνη, οι εκπαιδευόμενοι αναπτύσσουν κοινωνικές δεξιότητες και συμπεριφορές, ενισχύουν την αίσθηση ότι ανήκουν κι εντάσσονται σε μια ομάδα και τέλος, μυούνται στη λαϊκή παράδοση όπου καταφέρνουν να χτίσουν γέφυρες επικοινωνίας με τους τόπους καταγωγής τους και να διαμορφώσουν την ταυτότητά τους.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία διερευνά μέσω της παρατήρησης τους τρόπους με τους οποίους εκφάνσεις του λαϊκού πολιτισμού χρησιμοποιούνται κι αξιοποιούνται εκπαιδευτικά από τα κέντρα ειδικής αγωγής. Κατά πόσον άτομα με νοητική καθυστέρηση, αυτισμό και σύνδρομο Asperger είναι εξοικειωμένα με τη χρήση στοιχείων του λαϊκού πολιτισμού. Η μεθοδολογία της έρευνας βασίστηκε στη συμμετοχική παρατήρηση, αφού διεξήχθη επιτόπια έρευνα σε κέντρα ειδικής αγωγής του νομού Αττικής, με στόχο την εμπλοκή του ερευνητή-γράφοντα στις ειδικές κατηγορίες ατόμων που ανήκουν στις ανωτέρω διαταραχές. Η χρησιμοποιούμενη μέθοδος ήταν η καταγραφή με το μαγνητόφωνο. Η εργασία εφαρμόζει διεπιστημονική προσέγγιση, αφού μέσα από τη συνέργεια της λαογραφίας, της ειδικής παιδαγωγικής, της ψυχολογίας και των θεατρικών σπουδών, γίνεται προσπάθεια να επιτευχθούν οι στόχοι της έρευνας και να εξαχθούν τα εκάστοτε συμπεράσματα. Η εργασία περιλαμβάνει τον πρόλογο, εισαγωγή με ενσωματωμένα υποκεφάλαια που σχολιάζουν τα κίνητρα για την εκπόνηση της εργασίας, αλλά και τις υποθέσεις και τους προβληματισμούς από την πλευρά της λαογραφίας. Περιλαμβάνει επίσης οκτώ κεφάλαια που αναλύονται ως εξής: στο πρώτο κεφάλαιο που τιτλοφορείται «Λαογραφία και Εκπαίδευση» παρατίθενται ιστορικές αναφορές για τη μακραίωνη σύγκλιση της λαογραφίας με την παιδαγωγική και τη συμβολή των δασκάλων στην προαγωγή της λαογραφίας, την ιστορική διαδρομή του σχολείου ανά τους αιώνες, αλλά και το αντικείμενο της λαογραφίας που είναι η μελέτη του λαϊκού πολιτισμού όπως διαμορφώνεται από τις αγροτικές, τις αστικές και τις εργατικές τάξεις. Ενσωματώνονται ακόμη μνείες για τη λαϊκή παράδοση, τη θέση του «παιδιού» και της «παιδικής ηλικίας» στους κόλπους της λαογραφίας, αλλά και τη διαχρονικότητα του παιχνιδιού, έτσι όπως εντοπίζεται σε πρωτόγονους και προηγμένους πολιτισμούς. Στο κεφάλαιο δεύτερο που έχει τον τίτλο «Νοητική καθυστέρηση, αυτισμός και εκπαίδευση. Μια πρόκληση για τη λαογραφία», περιλαμβάνονται εκτενείς αναφορές για τις εξεταζόμενες διαταραχές της νοητικής καθυστέρησης, του αυτισμού και του σύνδρομου Asperger. Η διαφοροποιημένη παιδαγωγική και εκπαίδευση κρίνεται απαραίτητη για τις ειδικές αυτές κατηγορίες ατόμων, καθώς χαρακτηρίζονται από μεγάλη ανομοιογένεια, τόσο ως προς τις ιδιαιτερότητες του εκάστοτε ατόμου, όσο και ως προς την έγκαιρη διάγνωση που δίδεται. Το τρίτο κεφάλαιο έχει τον τίτλο «Συνοπτική παρουσίαση των κέντρων εκπαίδευσης της μελέτης» και ενσωματώνει αναλυτικά τα στοιχεία των κέντρων έρευνας πάνω στα οποία βασίστηκε η επιτόπια έρευνα. Στο κεφάλαιο τέταρτο με τίτλο «Γυμναστική, αθλητικές δραστηριότητες και παιχνίδια» εξετάζονται οι δραστηριότητες που σχετίζονται με τη γυμναστική και τον αθλητισμό και ο τρόπος που επιδρούν στην ψυχολογία και την κοινωνικοποίηση των ατόμων. Στο πέμπτο κεφάλαιο με τίτλο «Χορός και μουσική» διαφαίνεται ο καθοριστικός ρόλος που διαδραματίζουν οι δραστηριότητες του χορού και της μουσικής στο καθημερινό πρόγραμμα των ατόμων. Στο κεφάλαιο έκτο με τίτλο «Θέατρο και θεατρικά δρώμενα» παρουσιάζονται οι δράσεις των εκπαιδευομένων που σχετίζονται με τη μελέτη, την προετοιμασία και την οργάνωση ενός θεατρικού δρωμένου και πώς οι ίδιοι μυούνται στην αυτοπειθαρχία και την αυτενέργεια. Στο κεφάλαιο έβδομο με τίτλο «Παραμύθι και άλλες μορφές της λαϊκής τέχνης» παρατίθενται αναφορές σχετικά με τη χρήση του παραμυθιού ως μέσο για τους ειδικούς παιδαγωγούς, προκειμένου να μυήσουν τους εκπαιδευομένους στην κοινωνικοποίηση αλλά και την ένταξή τους σε ομάδες. Τέλος, στο κεφάλαιο όγδοο με τίτλο «Λαϊκή τέχνη και χειροτεχνία» μελετώνται διάφορες δραστηριότητες που εμπίπτουν στους τομείς της υφαντικής, των εικαστικών, της χειροτεχνίας αλλά και της μαγειρικής-ζαχαροπλαστικής. Γίνεται φανερό ότι εκπαιδευτές και εκπαιδευόμενοι αξιοποιούν εκφάνσεις του λαϊκού πολιτισμού έστω και με ανεπίγνωστο τρόπο. Μέσα από τις δραστηριότητες της γυμναστικής, του αθλητισμού, των θεατρικών δρωμένων ή μέσα από την ενασχόλησή τους με το παραμύθι και τη λαϊκή τέχνη, οι εκπαιδευόμενοι αναπτύσσουν κοινωνικές δεξιότητες και συμπεριφορές, ενισχύουν την αίσθηση ότι ανήκουν κι εντάσσονται σε μια ομάδα και τέλος, μυούνται στη λαϊκή παράδοση όπου καταφέρνουν να χτίσουν γέφυρες επικοινωνίας με τους τόπους καταγωγής τους και να διαμορφώσουν την ταυτότητά τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαραγκουδάκης Κωνσταντίνος","Maragoudakis Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:09Z","subjects":["Γεωγραφία - Ανθρωπολογία – Λαογραφία","Geography - Anthropology - Folklore"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2750651"],"render_values":[{"text":"uoadl:2750651","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2750651","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2750651","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2750651","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαραγκουδάκης Κωνσταντίνος","Maragoudakis Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γεωγραφία - Ανθρωπολογία – Λαογραφία","Geography - Anthropology - Folklore"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2750651","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2750651"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία διερευνά μέσω της παρατήρησης τους τρόπους με τους οποίους εκφάνσεις του λαϊκού πολιτισμού χρησιμοποιούνται κι αξιοποιούνται εκπαιδευτικά από τα κέντρα ειδικής αγωγής. Κατά πόσον άτομα με νοητική καθυστέρηση, αυτισμό και σύνδρομο Asperger είναι εξοικειωμένα με τη χρήση στοιχείων του λαϊκού πολιτισμού. Η μεθοδολογία της έρευνας βασίστηκε στη συμμετοχική παρατήρηση, αφού διεξήχθη επιτόπια έρευνα σε κέντρα ειδικής αγωγής του νομού Αττικής, με στόχο την εμπλοκή του ερευνητή-γράφοντα στις ειδικές κατηγορίες ατόμων που ανήκουν στις ανωτέρω διαταραχές. Η χρησιμοποιούμενη μέθοδος ήταν η καταγραφή με το μαγνητόφωνο. Η εργασία εφαρμόζει διεπιστημονική προσέγγιση, αφού μέσα από τη συνέργεια της λαογραφίας, της ειδικής παιδαγωγικής, της ψυχολογίας και των θεατρικών σπουδών, γίνεται προσπάθεια να επιτευχθούν οι στόχοι της έρευνας και να εξαχθούν τα εκάστοτε συμπεράσματα. Η εργασία περιλαμβάνει τον πρόλογο, εισαγωγή με ενσωματωμένα υποκεφάλαια που σχολιάζουν τα κίνητρα για την εκπόνηση της εργασίας, αλλά και τις υποθέσεις και τους προβληματισμούς από την πλευρά της λαογραφίας. Περιλαμβάνει επίσης οκτώ κεφάλαια που αναλύονται ως εξής: στο πρώτο κεφάλαιο που τιτλοφορείται «Λαογραφία και Εκπαίδευση» παρατίθενται ιστορικές αναφορές για τη μακραίωνη σύγκλιση της λαογραφίας με την παιδαγωγική και τη συμβολή των δασκάλων στην προαγωγή της λαογραφίας, την ιστορική διαδρομή του σχολείου ανά τους αιώνες, αλλά και το αντικείμενο της λαογραφίας που είναι η μελέτη του λαϊκού πολιτισμού όπως διαμορφώνεται από τις αγροτικές, τις αστικές και τις εργατικές τάξεις. Ενσωματώνονται ακόμη μνείες για τη λαϊκή παράδοση, τη θέση του «παιδιού» και της «παιδικής ηλικίας» στους κόλπους της λαογραφίας, αλλά και τη διαχρονικότητα του παιχνιδιού, έτσι όπως εντοπίζεται σε πρωτόγονους και προηγμένους πολιτισμούς. Στο κεφάλαιο δεύτερο που έχει τον τίτλο «Νοητική καθυστέρηση, αυτισμός και εκπαίδευση. Μια πρόκληση για τη λαογραφία», περιλαμβάνονται εκτενείς αναφορές για τις εξεταζόμενες διαταραχές της νοητικής καθυστέρησης, του αυτισμού και του σύνδρομου Asperger. Η διαφοροποιημένη παιδαγωγική και εκπαίδευση κρίνεται απαραίτητη για τις ειδικές αυτές κατηγορίες ατόμων, καθώς χαρακτηρίζονται από μεγάλη ανομοιογένεια, τόσο ως προς τις ιδιαιτερότητες του εκάστοτε ατόμου, όσο και ως προς την έγκαιρη διάγνωση που δίδεται. Το τρίτο κεφάλαιο έχει τον τίτλο «Συνοπτική παρουσίαση των κέντρων εκπαίδευσης της μελέτης» και ενσωματώνει αναλυτικά τα στοιχεία των κέντρων έρευνας πάνω στα οποία βασίστηκε η επιτόπια έρευνα. Στο κεφάλαιο τέταρτο με τίτλο «Γυμναστική, αθλητικές δραστηριότητες και παιχνίδια» εξετάζονται οι δραστηριότητες που σχετίζονται με τη γυμναστική και τον αθλητισμό και ο τρόπος που επιδρούν στην ψυχολογία και την κοινωνικοποίηση των ατόμων. Στο πέμπτο κεφάλαιο με τίτλο «Χορός και μουσική» διαφαίνεται ο καθοριστικός ρόλος που διαδραματίζουν οι δραστηριότητες του χορού και της μουσικής στο καθημερινό πρόγραμμα των ατόμων. Στο κεφάλαιο έκτο με τίτλο «Θέατρο και θεατρικά δρώμενα» παρουσιάζονται οι δράσεις των εκπαιδευομένων που σχετίζονται με τη μελέτη, την προετοιμασία και την οργάνωση ενός θεατρικού δρωμένου και πώς οι ίδιοι μυούνται στην αυτοπειθαρχία και την αυτενέργεια. Στο κεφάλαιο έβδομο με τίτλο «Παραμύθι και άλλες μορφές της λαϊκής τέχνης» παρατίθενται αναφορές σχετικά με τη χρήση του παραμυθιού ως μέσο για τους ειδικούς παιδαγωγούς, προκειμένου να μυήσουν τους εκπαιδευομένους στην κοινωνικοποίηση αλλά και την ένταξή τους σε ομάδες. Τέλος, στο κεφάλαιο όγδοο με τίτλο «Λαϊκή τέχνη και χειροτεχνία» μελετώνται διάφορες δραστηριότητες που εμπίπτουν στους τομείς της υφαντικής, των εικαστικών, της χειροτεχνίας αλλά και της μαγειρικής-ζαχαροπλαστικής. Γίνεται φανερό ότι εκπαιδευτές και εκπαιδευόμενοι αξιοποιούν εκφάνσεις του λαϊκού πολιτισμού έστω και με ανεπίγνωστο τρόπο. Μέσα από τις δραστηριότητες της γυμναστικής, του αθλητισμού, των θεατρικών δρωμένων ή μέσα από την ενασχόλησή τους με το παραμύθι και τη λαϊκή τέχνη, οι εκπαιδευόμενοι αναπτύσσουν κοινωνικές δεξιότητες και συμπεριφορές, ενισχύουν την αίσθηση ότι ανήκουν κι εντάσσονται σε μια ομάδα και τέλος, μυούνται στη λαϊκή παράδοση όπου καταφέρνουν να χτίσουν γέφυρες επικοινωνίας με τους τόπους καταγωγής τους και να διαμορφώσουν την ταυτότητά τους.","This assignment explores by means of observation the ways in which manifestations of popular culture are used and employed educationally by Special Education Centres and whether mentally disabled people or suffering from autism or Asperger are familiar with using elements of popular culture. The methodology of this assignment was based on participant observation following on-the-spot investigation conducted in Special Education Centres in the prefecture of Attica with a view to involve the researcher- writer in the special categories of people who suffer from the disorders mentioned above. The method used was tape recording. The assignment applies an interdisciplinary approach since the goals and results are achieved through the synergy of folkloristics, Special Education, Psychology and Theatrical Studies. It consists of the preface, an introduction with incorporated subchapters commenting on the incentives driving this work, as well as the assumptions and concerns in terms of folkloristics; it also includes eight chapters analysed as such: the first chapter entitled ‘’ Folkloristics and Education’’ cites historical references to the time- honored convergence of folkloristics along with Education and the contribution of teachers to its promotion, the historical flashback of schools through the centuries and at the same time the subject of folkloristics, the study of popular culture, as it is formed by the peasant, middle and working classes alike. References are made to folklore, the place of ‘’children’’ and ‘’childhood’’ within folklore and the continuity of playing games as found both in primitive and developed civilizations. The second chapter comes under the title ‘’ Mental disability, autism and Education. A challenge for Folklore’’ and includes extensive references to the mental disability disorders under examination, including autism and the Asperger syndrome. A differentiated education is therefore necessary for these special categories of people, as they are extremely disparate not only concerning the particularities of the individual, but also the timely diagnosis given. The third chapter titled ‘’ Concise presentation of Study Educational Centres’’ elaborates on the elements of the centres on which the research was based. In the fourth chapter under the title ‘’Physical Education, sports activities and games’’, sports activities and the way in which they affect psychology and socialization are explored. In the fifth chapter ‘’ Dance and Music’’ suggests the decisive role dance and music play in their daily routine. In the sixth chapter entitled ‘’ Theatre and Drama activities’’ the students’ actions involving the study, preparation and organization of a theatrical performance along with the way in which they initiate themselves into self- discipline and ownership are presented. In the seventh chapter entitled ‘’ Fairytales and other forms of Folklore’’ there are references to the employment of story- telling as a means for special education teachers to initiate their students into socialization and integration into groups. Finally, in the eighth chapter ‘’ Folklore and crafts’’ several activities falling into the fields of weaving, Fine Arts, craft- making and even cooking and pastry making. Obviously, teachers and students alike use forms of popular culture even unaware of doing so. Through the activities of physical training, sports, drama, story- telling and folklore, students develop social skills and behaviors, enhance their feeling of entering and belonging to a group and last but not least, they are initiated into popular culture through which they can develop communication with their place of origin and forge their identity."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η διαχείριση και εκπαιδευτική αξιοποίηση του λαϊκού πολιτισμού σε κέντρα για άτομα με νοητική στέρηση και αυτισμό"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαραγκουδάκης Κωνσταντίνος","Maragoudakis Konstantinos"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία διερευνά μέσω της παρατήρησης τους τρόπους με τους οποίους εκφάνσεις του λαϊκού πολιτισμού χρησιμοποιούνται κι αξιοποιούνται εκπαιδευτικά από τα κέντρα ειδικής αγωγής. Κατά πόσον άτομα με νοητική καθυστέρηση, αυτισμό και σύνδρομο Asperger είναι εξοικειωμένα με τη χρήση στοιχείων του λαϊκού πολιτισμού. Η μεθοδολογία της έρευνας βασίστηκε στη συμμετοχική παρατήρηση, αφού διεξήχθη επιτόπια έρευνα σε κέντρα ειδικής αγωγής του νομού Αττικής, με στόχο την εμπλοκή του ερευνητή-γράφοντα στις ειδικές κατηγορίες ατόμων που ανήκουν στις ανωτέρω διαταραχές. Η χρησιμοποιούμενη μέθοδος ήταν η καταγραφή με το μαγνητόφωνο. Η εργασία εφαρμόζει διεπιστημονική προσέγγιση, αφού μέσα από τη συνέργεια της λαογραφίας, της ειδικής παιδαγωγικής, της ψυχολογίας και των θεατρικών σπουδών, γίνεται προσπάθεια να επιτευχθούν οι στόχοι της έρευνας και να εξαχθούν τα εκάστοτε συμπεράσματα. Η εργασία περιλαμβάνει τον πρόλογο, εισαγωγή με ενσωματωμένα υποκεφάλαια που σχολιάζουν τα κίνητρα για την εκπόνηση της εργασίας, αλλά και τις υποθέσεις και τους προβληματισμούς από την πλευρά της λαογραφίας. Περιλαμβάνει επίσης οκτώ κεφάλαια που αναλύονται ως εξής: στο πρώτο κεφάλαιο που τιτλοφορείται «Λαογραφία και Εκπαίδευση» παρατίθενται ιστορικές αναφορές για τη μακραίωνη σύγκλιση της λαογραφίας με την παιδαγωγική και τη συμβολή των δασκάλων στην προαγωγή της λαογραφίας, την ιστορική διαδρομή του σχολείου ανά τους αιώνες, αλλά και το αντικείμενο της λαογραφίας που είναι η μελέτη του λαϊκού πολιτισμού όπως διαμορφώνεται από τις αγροτικές, τις αστικές και τις εργατικές τάξεις. Ενσωματώνονται ακόμη μνείες για τη λαϊκή παράδοση, τη θέση του «παιδιού» και της «παιδικής ηλικίας» στους κόλπους της λαογραφίας, αλλά και τη διαχρονικότητα του παιχνιδιού, έτσι όπως εντοπίζεται σε πρωτόγονους και προηγμένους πολιτισμούς. Στο κεφάλαιο δεύτερο που έχει τον τίτλο «Νοητική καθυστέρηση, αυτισμός και εκπαίδευση. Μια πρόκληση για τη λαογραφία», περιλαμβάνονται εκτενείς αναφορές για τις εξεταζόμενες διαταραχές της νοητικής καθυστέρησης, του αυτισμού και του σύνδρομου Asperger. Η διαφοροποιημένη παιδαγωγική και εκπαίδευση κρίνεται απαραίτητη για τις ειδικές αυτές κατηγορίες ατόμων, καθώς χαρακτηρίζονται από μεγάλη ανομοιογένεια, τόσο ως προς τις ιδιαιτερότητες του εκάστοτε ατόμου, όσο και ως προς την έγκαιρη διάγνωση που δίδεται. Το τρίτο κεφάλαιο έχει τον τίτλο «Συνοπτική παρουσίαση των κέντρων εκπαίδευσης της μελέτης» και ενσωματώνει αναλυτικά τα στοιχεία των κέντρων έρευνας πάνω στα οποία βασίστηκε η επιτόπια έρευνα. Στο κεφάλαιο τέταρτο με τίτλο «Γυμναστική, αθλητικές δραστηριότητες και παιχνίδια» εξετάζονται οι δραστηριότητες που σχετίζονται με τη γυμναστική και τον αθλητισμό και ο τρόπος που επιδρούν στην ψυχολογία και την κοινωνικοποίηση των ατόμων. Στο πέμπτο κεφάλαιο με τίτλο «Χορός και μουσική» διαφαίνεται ο καθοριστικός ρόλος που διαδραματίζουν οι δραστηριότητες του χορού και της μουσικής στο καθημερινό πρόγραμμα των ατόμων. Στο κεφάλαιο έκτο με τίτλο «Θέατρο και θεατρικά δρώμενα» παρουσιάζονται οι δράσεις των εκπαιδευομένων που σχετίζονται με τη μελέτη, την προετοιμασία και την οργάνωση ενός θεατρικού δρωμένου και πώς οι ίδιοι μυούνται στην αυτοπειθαρχία και την αυτενέργεια. Στο κεφάλαιο έβδομο με τίτλο «Παραμύθι και άλλες μορφές της λαϊκής τέχνης» παρατίθενται αναφορές σχετικά με τη χρήση του παραμυθιού ως μέσο για τους ειδικούς παιδαγωγούς, προκειμένου να μυήσουν τους εκπαιδευομένους στην κοινωνικοποίηση αλλά και την ένταξή τους σε ομάδες. Τέλος, στο κεφάλαιο όγδοο με τίτλο «Λαϊκή τέχνη και χειροτεχνία» μελετώνται διάφορες δραστηριότητες που εμπίπτουν στους τομείς της υφαντικής, των εικαστικών, της χειροτεχνίας αλλά και της μαγειρικής-ζαχαροπλαστικής. Γίνεται φανερό ότι εκπαιδευτές και εκπαιδευόμενοι αξιοποιούν εκφάνσεις του λαϊκού πολιτισμού έστω και με ανεπίγνωστο τρόπο. Μέσα από τις δραστηριότητες της γυμναστικής, του αθλητισμού, των θεατρικών δρωμένων ή μέσα από την ενασχόλησή τους με το παραμύθι και τη λαϊκή τέχνη, οι εκπαιδευόμενοι αναπτύσσουν κοινωνικές δεξιότητες και συμπεριφορές, ενισχύουν την αίσθηση ότι ανήκουν κι εντάσσονται σε μια ομάδα και τέλος, μυούνται στη λαϊκή παράδοση όπου καταφέρνουν να χτίσουν γέφυρες επικοινωνίας με τους τόπους καταγωγής τους και να διαμορφώσουν την ταυτότητά τους.","This assignment explores by means of observation the ways in which manifestations of popular culture are used and employed educationally by Special Education Centres and whether mentally disabled people or suffering from autism or Asperger are familiar with using elements of popular culture. The methodology of this assignment was based on participant observation following on-the-spot investigation conducted in Special Education Centres in the prefecture of Attica with a view to involve the researcher- writer in the special categories of people who suffer from the disorders mentioned above. The method used was tape recording. The assignment applies an interdisciplinary approach since the goals and results are achieved through the synergy of folkloristics, Special Education, Psychology and Theatrical Studies. It consists of the preface, an introduction with incorporated subchapters commenting on the incentives driving this work, as well as the assumptions and concerns in terms of folkloristics; it also includes eight chapters analysed as such: the first chapter entitled ‘’ Folkloristics and Education’’ cites historical references to the time- honored convergence of folkloristics along with Education and the contribution of teachers to its promotion, the historical flashback of schools through the centuries and at the same time the subject of folkloristics, the study of popular culture, as it is formed by the peasant, middle and working classes alike. References are made to folklore, the place of ‘’children’’ and ‘’childhood’’ within folklore and the continuity of playing games as found both in primitive and developed civilizations. The second chapter comes under the title ‘’ Mental disability, autism and Education. A challenge for Folklore’’ and includes extensive references to the mental disability disorders under examination, including autism and the Asperger syndrome. A differentiated education is therefore necessary for these special categories of people, as they are extremely disparate not only concerning the particularities of the individual, but also the timely diagnosis given. The third chapter titled ‘’ Concise presentation of Study Educational Centres’’ elaborates on the elements of the centres on which the research was based. In the fourth chapter under the title ‘’Physical Education, sports activities and games’’, sports activities and the way in which they affect psychology and socialization are explored. In the fifth chapter ‘’ Dance and Music’’ suggests the decisive role dance and music play in their daily routine. In the sixth chapter entitled ‘’ Theatre and Drama activities’’ the students’ actions involving the study, preparation and organization of a theatrical performance along with the way in which they initiate themselves into self- discipline and ownership are presented. In the seventh chapter entitled ‘’ Fairytales and other forms of Folklore’’ there are references to the employment of story- telling as a means for special education teachers to initiate their students into socialization and integration into groups. Finally, in the eighth chapter ‘’ Folklore and crafts’’ several activities falling into the fields of weaving, Fine Arts, craft- making and even cooking and pastry making. Obviously, teachers and students alike use forms of popular culture even unaware of doing so. Through the activities of physical training, sports, drama, story- telling and folklore, students develop social skills and behaviors, enhance their feeling of entering and belonging to a group and last but not least, they are initiated into popular culture through which they can develop communication with their place of origin and forge their identity."],"dc:identifier":["uoadl:2750651","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2750651"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γεωγραφία - Ανθρωπολογία – Λαογραφία","Geography - Anthropology - Folklore"],"dc:title":["Η διαχείριση και εκπαιδευτική αξιοποίηση του λαϊκού πολιτισμού σε κέντρα για άτομα με νοητική στέρηση και αυτισμό"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:09Z"}