{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2750861"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2750861","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδειξη των εγγράφων στο αστικό δικονομικό δίκαιο","abstract":"Τα έγγραφα είναι το σπουδαιότερο και το πλέον αξιόπιστο αποδεικτικό μέσο, το οποίο συγκαταλέγεται στο άρθρο 339 ΚΠολΔ μεταξύ των επώνυμων αποδεικτικών μέσων, γι’ αυτό και ο νομοθέτης ενθαρρύνει ποικιλοτρόπως την χρήση τους. Πολλές φορές, όμως, τα έγγραφα που σκοπεύει να χρησιμοποιήσει προς απόδειξη ισχυρισμών του ο διάδικος δεν βρίσκονται στην κατοχή του, αλλά είτε στα χέρια του αντιδίκου ή στα χέρια τρίτου. Έτσι καθίσταται αδύνατο να χρησιμοποιηθούν τα έγγραφα αυτά στην αποδεικτική διαδικασία, με αποτέλεσμα όταν αυτά αποτελούν το μοναδικό αποδεικτικό μέσο των ισχυρισμών του διαδίκου, να οδηγείται σε εξασθένιση του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος αποδείξεως. Στα άρθρα 450 – 452 ΚΠολΔ ρυθμίζεται η επίδειξη των εγγράφων στο δικονομικό δίκαιο. Στην παρούσα μελέτη επιχειρείται αρχικά με αναδρομή στην ιστορική εξέλιξη του θεσμού της επίδειξης των εγγράφων, η οποία συνδέεται στενά με την actio ad exhibendum ή παραστατική αγωγή του ρωμαϊκού δικαίου καθώς και την εξέλιξη του θεσμού στα πλαίσια του ελληνικού νομοθετικού συστήματος. Στη συνέχεια εξετάζεται ο θεσμός στα πλαίσια του αστικού δικονομικού δικαίου, δηλαδή τα άρθρα 450 επ. ΚΠολΔ, ο νομότυπος τρόπος άσκησης της αίτησης αλλά και οι προϋποθέσεις του παραδεκτού, καθώς και οι λόγοι που αποκλείουν την επιδίωξή της. Επιχειρείται στη συνέχεια ένα άλμα στην αντίστοιχη αξίωση του ουσιαστικού δικαίου, όπως προβλέπεται από τα άρθρα 902-903 ΑΚ καθώς και μία συγκριτική θεώρηση των δύο θεσμών, καθώς τα μεταξύ τους όρια είναι δυσδιάκριτα. Καθώς ο υπό εξέταση θεσμός αποτελεί μέρος της αποδεικτικής διαδικασίας, γίνεται μία προσέγγιση του, υπό το πρίσμα του συνταγματικού δικαίου. Εξάλλου, αυτό που διακυβεύεται σε μία δίκη με αίτημα την επίδειξη εγγράφου είναι το δικαίωμα απόδειξης των αιτούντων, ως ειδικότερη έκφανση του δικαιώματος δικαστικής προστασίας, της εκατέρωθεν δικαστικής ακρόασης αλλά και του γενικότερου αιτήματος για «δίκαιη δίκη», όπως καθιερώνεται στο άρθρο 20 Συντ. και στο άρθρο 6 της ΕΣΔΑ. Τέλος, επιχειρείται μία δικαιοσυγκριτική παρουσίαση του θεσμού της επίδειξης εγγράφων με αυτόν της discovery του αμερικανικού και του αγγλωσαξωνικού δικαίου (disclosure).","abstract_html":"Τα έγγραφα είναι το σπουδαιότερο και το πλέον αξιόπιστο αποδεικτικό μέσο, το οποίο συγκαταλέγεται στο άρθρο 339 ΚΠολΔ μεταξύ των επώνυμων αποδεικτικών μέσων, γι’ αυτό και ο νομοθέτης ενθαρρύνει ποικιλοτρόπως την χρήση τους. Πολλές φορές, όμως, τα έγγραφα που σκοπεύει να χρησιμοποιήσει προς απόδειξη ισχυρισμών του ο διάδικος δεν βρίσκονται στην κατοχή του, αλλά είτε στα χέρια του αντιδίκου ή στα χέρια τρίτου. Έτσι καθίσταται αδύνατο να χρησιμοποιηθούν τα έγγραφα αυτά στην αποδεικτική διαδικασία, με αποτέλεσμα όταν αυτά αποτελούν το μοναδικό αποδεικτικό μέσο των ισχυρισμών του διαδίκου, να οδηγείται σε εξασθένιση του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος αποδείξεως. Στα άρθρα 450 – 452 ΚΠολΔ ρυθμίζεται η επίδειξη των εγγράφων στο δικονομικό δίκαιο. Στην παρούσα μελέτη επιχειρείται αρχικά με αναδρομή στην ιστορική εξέλιξη του θεσμού της επίδειξης των εγγράφων, η οποία συνδέεται στενά με την actio ad exhibendum ή παραστατική αγωγή του ρωμαϊκού δικαίου καθώς και την εξέλιξη του θεσμού στα πλαίσια του ελληνικού νομοθετικού συστήματος. Στη συνέχεια εξετάζεται ο θεσμός στα πλαίσια του αστικού δικονομικού δικαίου, δηλαδή τα άρθρα 450 επ. ΚΠολΔ, ο νομότυπος τρόπος άσκησης της αίτησης αλλά και οι προϋποθέσεις του παραδεκτού, καθώς και οι λόγοι που αποκλείουν την επιδίωξή της. Επιχειρείται στη συνέχεια ένα άλμα στην αντίστοιχη αξίωση του ουσιαστικού δικαίου, όπως προβλέπεται από τα άρθρα 902-903 ΑΚ καθώς και μία συγκριτική θεώρηση των δύο θεσμών, καθώς τα μεταξύ τους όρια είναι δυσδιάκριτα. Καθώς ο υπό εξέταση θεσμός αποτελεί μέρος της αποδεικτικής διαδικασίας, γίνεται μία προσέγγιση του, υπό το πρίσμα του συνταγματικού δικαίου. Εξάλλου, αυτό που διακυβεύεται σε μία δίκη με αίτημα την επίδειξη εγγράφου είναι το δικαίωμα απόδειξης των αιτούντων, ως ειδικότερη έκφανση του δικαιώματος δικαστικής προστασίας, της εκατέρωθεν δικαστικής ακρόασης αλλά και του γενικότερου αιτήματος για «δίκαιη δίκη», όπως καθιερώνεται στο άρθρο 20 Συντ. και στο άρθρο 6 της ΕΣΔΑ. Τέλος, επιχειρείται μία δικαιοσυγκριτική παρουσίαση του θεσμού της επίδειξης εγγράφων με αυτόν της discovery του αμερικανικού και του αγγλωσαξωνικού δικαίου (disclosure).","abstract_has_math":false,"creators":["Κωστίνα Αικατερίνη","Kostina Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:12Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2750861"],"render_values":[{"text":"uoadl:2750861","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2750861","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2750861","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2750861","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κωστίνα Αικατερίνη","Kostina Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2750861","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2750861"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα έγγραφα είναι το σπουδαιότερο και το πλέον αξιόπιστο αποδεικτικό μέσο, το οποίο συγκαταλέγεται στο άρθρο 339 ΚΠολΔ μεταξύ των επώνυμων αποδεικτικών μέσων, γι’ αυτό και ο νομοθέτης ενθαρρύνει ποικιλοτρόπως την χρήση τους. Πολλές φορές, όμως, τα έγγραφα που σκοπεύει να χρησιμοποιήσει προς απόδειξη ισχυρισμών του ο διάδικος δεν βρίσκονται στην κατοχή του, αλλά είτε στα χέρια του αντιδίκου ή στα χέρια τρίτου. Έτσι καθίσταται αδύνατο να χρησιμοποιηθούν τα έγγραφα αυτά στην αποδεικτική διαδικασία, με αποτέλεσμα όταν αυτά αποτελούν το μοναδικό αποδεικτικό μέσο των ισχυρισμών του διαδίκου, να οδηγείται σε εξασθένιση του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος αποδείξεως. Στα άρθρα 450 – 452 ΚΠολΔ ρυθμίζεται η επίδειξη των εγγράφων στο δικονομικό δίκαιο. Στην παρούσα μελέτη επιχειρείται αρχικά με αναδρομή στην ιστορική εξέλιξη του θεσμού της επίδειξης των εγγράφων, η οποία συνδέεται στενά με την actio ad exhibendum ή παραστατική αγωγή του ρωμαϊκού δικαίου καθώς και την εξέλιξη του θεσμού στα πλαίσια του ελληνικού νομοθετικού συστήματος. Στη συνέχεια εξετάζεται ο θεσμός στα πλαίσια του αστικού δικονομικού δικαίου, δηλαδή τα άρθρα 450 επ. ΚΠολΔ, ο νομότυπος τρόπος άσκησης της αίτησης αλλά και οι προϋποθέσεις του παραδεκτού, καθώς και οι λόγοι που αποκλείουν την επιδίωξή της. Επιχειρείται στη συνέχεια ένα άλμα στην αντίστοιχη αξίωση του ουσιαστικού δικαίου, όπως προβλέπεται από τα άρθρα 902-903 ΑΚ καθώς και μία συγκριτική θεώρηση των δύο θεσμών, καθώς τα μεταξύ τους όρια είναι δυσδιάκριτα. Καθώς ο υπό εξέταση θεσμός αποτελεί μέρος της αποδεικτικής διαδικασίας, γίνεται μία προσέγγιση του, υπό το πρίσμα του συνταγματικού δικαίου. Εξάλλου, αυτό που διακυβεύεται σε μία δίκη με αίτημα την επίδειξη εγγράφου είναι το δικαίωμα απόδειξης των αιτούντων, ως ειδικότερη έκφανση του δικαιώματος δικαστικής προστασίας, της εκατέρωθεν δικαστικής ακρόασης αλλά και του γενικότερου αιτήματος για «δίκαιη δίκη», όπως καθιερώνεται στο άρθρο 20 Συντ. και στο άρθρο 6 της ΕΣΔΑ. Τέλος, επιχειρείται μία δικαιοσυγκριτική παρουσίαση του θεσμού της επίδειξης εγγράφων με αυτόν της discovery του αμερικανικού και του αγγλωσαξωνικού δικαίου (disclosure).","The documents are the most important and trusted evidence, which is in the list of evidence of the article 339 CPC. Sometimes, the one and only document, that the litigant wants to use as evidence in the trial, is in the possess of the other party or a third person. Τhe articles 450 – 452 of CPC provide the disclosure of documents in civil procedure law. This provision has its roots on the action ad exhibendum of roman law. Initially, we examine the legal implement of this claim. Afterwards, there is a comparative analysis between the provision of civil procedure law and the provision of substantive law. Subsequently, there is a theorization of the provision from the perspective of constitutional law, and finally there is a comperative analysis of the national institution with corresponding institution of the federal and common - law."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδειξη των εγγράφων στο αστικό δικονομικό δίκαιο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κωστίνα Αικατερίνη","Kostina Aikaterini"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Τα έγγραφα είναι το σπουδαιότερο και το πλέον αξιόπιστο αποδεικτικό μέσο, το οποίο συγκαταλέγεται στο άρθρο 339 ΚΠολΔ μεταξύ των επώνυμων αποδεικτικών μέσων, γι’ αυτό και ο νομοθέτης ενθαρρύνει ποικιλοτρόπως την χρήση τους. Πολλές φορές, όμως, τα έγγραφα που σκοπεύει να χρησιμοποιήσει προς απόδειξη ισχυρισμών του ο διάδικος δεν βρίσκονται στην κατοχή του, αλλά είτε στα χέρια του αντιδίκου ή στα χέρια τρίτου. Έτσι καθίσταται αδύνατο να χρησιμοποιηθούν τα έγγραφα αυτά στην αποδεικτική διαδικασία, με αποτέλεσμα όταν αυτά αποτελούν το μοναδικό αποδεικτικό μέσο των ισχυρισμών του διαδίκου, να οδηγείται σε εξασθένιση του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος αποδείξεως. Στα άρθρα 450 – 452 ΚΠολΔ ρυθμίζεται η επίδειξη των εγγράφων στο δικονομικό δίκαιο. Στην παρούσα μελέτη επιχειρείται αρχικά με αναδρομή στην ιστορική εξέλιξη του θεσμού της επίδειξης των εγγράφων, η οποία συνδέεται στενά με την actio ad exhibendum ή παραστατική αγωγή του ρωμαϊκού δικαίου καθώς και την εξέλιξη του θεσμού στα πλαίσια του ελληνικού νομοθετικού συστήματος. Στη συνέχεια εξετάζεται ο θεσμός στα πλαίσια του αστικού δικονομικού δικαίου, δηλαδή τα άρθρα 450 επ. ΚΠολΔ, ο νομότυπος τρόπος άσκησης της αίτησης αλλά και οι προϋποθέσεις του παραδεκτού, καθώς και οι λόγοι που αποκλείουν την επιδίωξή της. Επιχειρείται στη συνέχεια ένα άλμα στην αντίστοιχη αξίωση του ουσιαστικού δικαίου, όπως προβλέπεται από τα άρθρα 902-903 ΑΚ καθώς και μία συγκριτική θεώρηση των δύο θεσμών, καθώς τα μεταξύ τους όρια είναι δυσδιάκριτα. Καθώς ο υπό εξέταση θεσμός αποτελεί μέρος της αποδεικτικής διαδικασίας, γίνεται μία προσέγγιση του, υπό το πρίσμα του συνταγματικού δικαίου. Εξάλλου, αυτό που διακυβεύεται σε μία δίκη με αίτημα την επίδειξη εγγράφου είναι το δικαίωμα απόδειξης των αιτούντων, ως ειδικότερη έκφανση του δικαιώματος δικαστικής προστασίας, της εκατέρωθεν δικαστικής ακρόασης αλλά και του γενικότερου αιτήματος για «δίκαιη δίκη», όπως καθιερώνεται στο άρθρο 20 Συντ. και στο άρθρο 6 της ΕΣΔΑ. Τέλος, επιχειρείται μία δικαιοσυγκριτική παρουσίαση του θεσμού της επίδειξης εγγράφων με αυτόν της discovery του αμερικανικού και του αγγλωσαξωνικού δικαίου (disclosure).","The documents are the most important and trusted evidence, which is in the list of evidence of the article 339 CPC. Sometimes, the one and only document, that the litigant wants to use as evidence in the trial, is in the possess of the other party or a third person. Τhe articles 450 – 452 of CPC provide the disclosure of documents in civil procedure law. This provision has its roots on the action ad exhibendum of roman law. Initially, we examine the legal implement of this claim. Afterwards, there is a comparative analysis between the provision of civil procedure law and the provision of substantive law. Subsequently, there is a theorization of the provision from the perspective of constitutional law, and finally there is a comperative analysis of the national institution with corresponding institution of the federal and common - law."],"dc:identifier":["uoadl:2750861","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2750861"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η επίδειξη των εγγράφων στο αστικό δικονομικό δίκαιο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:12Z"}