{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2751081"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2751081","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αναδρομική καταγραφή συμπληρωματικών πνευμονεκτομών στον καρκίνο του πνεύμονα","abstract":"Εισαγωγή Η Συμπληρωματική Πνευμονεκτομή είναι μία απαιτητική τεχνικά χειρουργική επέμβαση με υψηλά ποσοστά νοσηρότητας και θνητότητας, ωστόσο παραμένει η τελευταια ελπίδα θεραπείας σε ασθενείς με υποτροπή κακοήθειας που έχουν ήδη χειρουργηθεί. Σκοπός μας είναι να καταγράψουμε τις ενδείξεις και τα άμεσα περιεγχειρητικά αποτελέσματα σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε συμπληρωματική πνευμονεκτομή. Υλικό - Μέθοδος Καταγράψαμε όλους τους ασθενείς που υπεβλήθησαν σε συμπληρωματική πνευμονεκτομή από το 2012 έως και το 2017 συλλέγοντας τα δημογραφικά τους στοιχεία, τα εγχειρητικά τους δεδομένα και τα περιεγχειρητικά αποτελέσματα. Δώσαμε μεγαλύτερη έμφαση σε εκείνους με την ένδειξη της τοπικής υποτροπής κακοήθειας μετά από προηγούμενο χειρουργείο. Αποτελέσματα Μελετήσαμε 23 ασθενείς, 18 άνδρες και 5 γυναίκες με μέσο όρο ηλικίας τα 67,4 έτη οι οποίοι υπεβλήθησαν σε συμπληρωματική πνευμονεκτομή. Από αυτούς οι 12 (57,1%) είχαν τοπική υποτροπή κακοήθειας, εκ των οποίων σε 7 (58,3%) ήταν υποτροπή πλακώδους καρκινώματος και σε 5 (41,7%) υποτροπή αδενοκαρκινώματος. Σε 4 ασθενείς (19%) οι οποίοι υποβάλλονταν σε πρωτογενή λοβεκτομή χρειάστηκε επέκταση του χειρουργείου σε συμπληρωματική πνευμονεκτομή λόγω θετικής απάντησης για κακοήθεια στο κολόβωμα του βρόγχου. 8 Για καλοήθη νοσήματα χειρουργήθηκαν 3 ασθενείς, δύο λόγω καλοήθους μετεγχειρητικής στένωσης βρόγχου μετά αριστερής άνω λοβεκτομής και ένας λόγω εμφάνισης βρογχοπλευρικού συρριγγίου 8 μήνες μετά από αριστερή άνω λοβεκτομή. Ανεπίπλεκτη μετεγχεςιρητική πορεία είχαν 6 (27,3%) ασθενείς, ενώ το 54,5% εμφάνισε κάποιου είδους νοσηρότητα οπού από τις πιο συχνές ήταν καρδιακές αρρυθμίες (υπερκοιλιακές και κοιλιακές) και αναπνευστική ανεπάρκεια. Η περιεγχειρητική θνητότητα ήταν στο 18,2% (n=4), εκ των οποίων δύο ασθενείς κατέληξαν λόγω καρδιακής αρρυθμίας και πολυοργανικής ανεπάρκειας την 13 ημέρα, μία ασθενής λόγω σηπτικής καταπληξίας απότοκο παραμελήμμενου εμπυήματος του χειρουργηθέντος ημιθωρακίου και ένας ασθενής κατ’οίκον υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες. Συμπέρασμα Τα αποτελέσματά μας είναι συμβατά με αυτά της διεθνούς βιβλιογραφίας με την θνητότητα να είναι στα ανώτερα όρια με αυτά των υπολοίπων συγγραφέων.","abstract_html":"Εισαγωγή Η Συμπληρωματική Πνευμονεκτομή είναι μία απαιτητική τεχνικά χειρουργική επέμβαση με υψηλά ποσοστά νοσηρότητας και θνητότητας, ωστόσο παραμένει η τελευταια ελπίδα θεραπείας σε ασθενείς με υποτροπή κακοήθειας που έχουν ήδη χειρουργηθεί. Σκοπός μας είναι να καταγράψουμε τις ενδείξεις και τα άμεσα περιεγχειρητικά αποτελέσματα σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε συμπληρωματική πνευμονεκτομή. Υλικό - Μέθοδος Καταγράψαμε όλους τους ασθενείς που υπεβλήθησαν σε συμπληρωματική πνευμονεκτομή από το 2012 έως και το 2017 συλλέγοντας τα δημογραφικά τους στοιχεία, τα εγχειρητικά τους δεδομένα και τα περιεγχειρητικά αποτελέσματα. Δώσαμε μεγαλύτερη έμφαση σε εκείνους με την ένδειξη της τοπικής υποτροπής κακοήθειας μετά από προηγούμενο χειρουργείο. Αποτελέσματα Μελετήσαμε 23 ασθενείς, 18 άνδρες και 5 γυναίκες με μέσο όρο ηλικίας τα 67,4 έτη οι οποίοι υπεβλήθησαν σε συμπληρωματική πνευμονεκτομή. Από αυτούς οι 12 (57,1%) είχαν τοπική υποτροπή κακοήθειας, εκ των οποίων σε 7 (58,3%) ήταν υποτροπή πλακώδους καρκινώματος και σε 5 (41,7%) υποτροπή αδενοκαρκινώματος. Σε 4 ασθενείς (19%) οι οποίοι υποβάλλονταν σε πρωτογενή λοβεκτομή χρειάστηκε επέκταση του χειρουργείου σε συμπληρωματική πνευμονεκτομή λόγω θετικής απάντησης για κακοήθεια στο κολόβωμα του βρόγχου. 8 Για καλοήθη νοσήματα χειρουργήθηκαν 3 ασθενείς, δύο λόγω καλοήθους μετεγχειρητικής στένωσης βρόγχου μετά αριστερής άνω λοβεκτομής και ένας λόγω εμφάνισης βρογχοπλευρικού συρριγγίου 8 μήνες μετά από αριστερή άνω λοβεκτομή. Ανεπίπλεκτη μετεγχεςιρητική πορεία είχαν 6 (27,3%) ασθενείς, ενώ το 54,5% εμφάνισε κάποιου είδους νοσηρότητα οπού από τις πιο συχνές ήταν καρδιακές αρρυθμίες (υπερκοιλιακές και κοιλιακές) και αναπνευστική ανεπάρκεια. Η περιεγχειρητική θνητότητα ήταν στο 18,2% (n=4), εκ των οποίων δύο ασθενείς κατέληξαν λόγω καρδιακής αρρυθμίας και πολυοργανικής ανεπάρκειας την 13 ημέρα, μία ασθενής λόγω σηπτικής καταπληξίας απότοκο παραμελήμμενου εμπυήματος του χειρουργηθέντος ημιθωρακίου και ένας ασθενής κατ’οίκον υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες. Συμπέρασμα Τα αποτελέσματά μας είναι συμβατά με αυτά της διεθνούς βιβλιογραφίας με την θνητότητα να είναι στα ανώτερα όρια με αυτά των υπολοίπων συγγραφέων.","abstract_has_math":false,"creators":["Διαμαντής Ιωάννης","Diamantis Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:31:12Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2751081"],"render_values":[{"text":"uoadl:2751081","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2751081","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2751081","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2751081","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Διαμαντής Ιωάννης","Diamantis Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2751081","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2751081"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Η Συμπληρωματική Πνευμονεκτομή είναι μία απαιτητική τεχνικά χειρουργική επέμβαση με υψηλά ποσοστά νοσηρότητας και θνητότητας, ωστόσο παραμένει η τελευταια ελπίδα θεραπείας σε ασθενείς με υποτροπή κακοήθειας που έχουν ήδη χειρουργηθεί. Σκοπός μας είναι να καταγράψουμε τις ενδείξεις και τα άμεσα περιεγχειρητικά αποτελέσματα σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε συμπληρωματική πνευμονεκτομή. Υλικό - Μέθοδος Καταγράψαμε όλους τους ασθενείς που υπεβλήθησαν σε συμπληρωματική πνευμονεκτομή από το 2012 έως και το 2017 συλλέγοντας τα δημογραφικά τους στοιχεία, τα εγχειρητικά τους δεδομένα και τα περιεγχειρητικά αποτελέσματα. Δώσαμε μεγαλύτερη έμφαση σε εκείνους με την ένδειξη της τοπικής υποτροπής κακοήθειας μετά από προηγούμενο χειρουργείο. Αποτελέσματα Μελετήσαμε 23 ασθενείς, 18 άνδρες και 5 γυναίκες με μέσο όρο ηλικίας τα 67,4 έτη οι οποίοι υπεβλήθησαν σε συμπληρωματική πνευμονεκτομή. Από αυτούς οι 12 (57,1%) είχαν τοπική υποτροπή κακοήθειας, εκ των οποίων σε 7 (58,3%) ήταν υποτροπή πλακώδους καρκινώματος και σε 5 (41,7%) υποτροπή αδενοκαρκινώματος. Σε 4 ασθενείς (19%) οι οποίοι υποβάλλονταν σε πρωτογενή λοβεκτομή χρειάστηκε επέκταση του χειρουργείου σε συμπληρωματική πνευμονεκτομή λόγω θετικής απάντησης για κακοήθεια στο κολόβωμα του βρόγχου. 8 Για καλοήθη νοσήματα χειρουργήθηκαν 3 ασθενείς, δύο λόγω καλοήθους μετεγχειρητικής στένωσης βρόγχου μετά αριστερής άνω λοβεκτομής και ένας λόγω εμφάνισης βρογχοπλευρικού συρριγγίου 8 μήνες μετά από αριστερή άνω λοβεκτομή. Ανεπίπλεκτη μετεγχεςιρητική πορεία είχαν 6 (27,3%) ασθενείς, ενώ το 54,5% εμφάνισε κάποιου είδους νοσηρότητα οπού από τις πιο συχνές ήταν καρδιακές αρρυθμίες (υπερκοιλιακές και κοιλιακές) και αναπνευστική ανεπάρκεια. Η περιεγχειρητική θνητότητα ήταν στο 18,2% (n=4), εκ των οποίων δύο ασθενείς κατέληξαν λόγω καρδιακής αρρυθμίας και πολυοργανικής ανεπάρκειας την 13 ημέρα, μία ασθενής λόγω σηπτικής καταπληξίας απότοκο παραμελήμμενου εμπυήματος του χειρουργηθέντος ημιθωρακίου και ένας ασθενής κατ’οίκον υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες. Συμπέρασμα Τα αποτελέσματά μας είναι συμβατά με αυτά της διεθνούς βιβλιογραφίας με την θνητότητα να είναι στα ανώτερα όρια με αυτά των υπολοίπων συγγραφέων.","Introduction Completion pneumonectomy is a technically demanding operating procedure with high rates of postoperative morbidity and mortality but remains the last resort for treatment in patients with malignant recurrence who have already been treated Our aim is to record the indications and the immediate postoperative effects in patients who have undergone additional pneumonectomy. Material-Methods We recorded all patients who underwent a completion pneumonectomy from 2012 to 2017 by collecting their demographics, surgical data and perioperative results, emphasizing on those with the indication of local malignancy recurrence after previous surgery. Results We studied 23 patients, 18 men and 5 women with an average age of 67.4 years who underwent completion pneumonectomy. Of these, 12 (57.1%) had local recurrence of malignancy, of which 7 (58.3%) with recurrent squamous carcinoma and 5 (41.7%) recurrent adenocarcinoma. In 4 patients (19%) who underwent primary lobectomy, surgery was extended to supplemental pneumonectomy due to a positive result to malignancy in the bronchus stump. Three patients were treated for benign disease, two due to benign post-operative stenosis after left upper lobectomy and one due to the occurrence of a bronchopularian syringe 8 months after left upper lobectomy. Six patients (27.3%) 10 were free of complications, while 54.5% had some type of morbidity, among which the most common were cardiac arrhythmias (supraventricular and ventricular) and respiratory failure. The perioperative mortality was 18.2% (n = 4), of which two patients died due to cardiac arrhythmia and multiorgan failure at day 13, a patient due to septic shock of a neglected empyema of the previously operated hemithorax and a patient under unspecified conditions at home. Conclusion Our results are consistent with those of the international literature with mortality being at the upper limits with those of the other authors."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αναδρομική καταγραφή συμπληρωματικών πνευμονεκτομών στον καρκίνο του πνεύμονα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Διαμαντής Ιωάννης","Diamantis Ioannis"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Εισαγωγή Η Συμπληρωματική Πνευμονεκτομή είναι μία απαιτητική τεχνικά χειρουργική επέμβαση με υψηλά ποσοστά νοσηρότητας και θνητότητας, ωστόσο παραμένει η τελευταια ελπίδα θεραπείας σε ασθενείς με υποτροπή κακοήθειας που έχουν ήδη χειρουργηθεί. Σκοπός μας είναι να καταγράψουμε τις ενδείξεις και τα άμεσα περιεγχειρητικά αποτελέσματα σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε συμπληρωματική πνευμονεκτομή. Υλικό - Μέθοδος Καταγράψαμε όλους τους ασθενείς που υπεβλήθησαν σε συμπληρωματική πνευμονεκτομή από το 2012 έως και το 2017 συλλέγοντας τα δημογραφικά τους στοιχεία, τα εγχειρητικά τους δεδομένα και τα περιεγχειρητικά αποτελέσματα. Δώσαμε μεγαλύτερη έμφαση σε εκείνους με την ένδειξη της τοπικής υποτροπής κακοήθειας μετά από προηγούμενο χειρουργείο. Αποτελέσματα Μελετήσαμε 23 ασθενείς, 18 άνδρες και 5 γυναίκες με μέσο όρο ηλικίας τα 67,4 έτη οι οποίοι υπεβλήθησαν σε συμπληρωματική πνευμονεκτομή. Από αυτούς οι 12 (57,1%) είχαν τοπική υποτροπή κακοήθειας, εκ των οποίων σε 7 (58,3%) ήταν υποτροπή πλακώδους καρκινώματος και σε 5 (41,7%) υποτροπή αδενοκαρκινώματος. Σε 4 ασθενείς (19%) οι οποίοι υποβάλλονταν σε πρωτογενή λοβεκτομή χρειάστηκε επέκταση του χειρουργείου σε συμπληρωματική πνευμονεκτομή λόγω θετικής απάντησης για κακοήθεια στο κολόβωμα του βρόγχου. 8 Για καλοήθη νοσήματα χειρουργήθηκαν 3 ασθενείς, δύο λόγω καλοήθους μετεγχειρητικής στένωσης βρόγχου μετά αριστερής άνω λοβεκτομής και ένας λόγω εμφάνισης βρογχοπλευρικού συρριγγίου 8 μήνες μετά από αριστερή άνω λοβεκτομή. Ανεπίπλεκτη μετεγχεςιρητική πορεία είχαν 6 (27,3%) ασθενείς, ενώ το 54,5% εμφάνισε κάποιου είδους νοσηρότητα οπού από τις πιο συχνές ήταν καρδιακές αρρυθμίες (υπερκοιλιακές και κοιλιακές) και αναπνευστική ανεπάρκεια. Η περιεγχειρητική θνητότητα ήταν στο 18,2% (n=4), εκ των οποίων δύο ασθενείς κατέληξαν λόγω καρδιακής αρρυθμίας και πολυοργανικής ανεπάρκειας την 13 ημέρα, μία ασθενής λόγω σηπτικής καταπληξίας απότοκο παραμελήμμενου εμπυήματος του χειρουργηθέντος ημιθωρακίου και ένας ασθενής κατ’οίκον υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες. Συμπέρασμα Τα αποτελέσματά μας είναι συμβατά με αυτά της διεθνούς βιβλιογραφίας με την θνητότητα να είναι στα ανώτερα όρια με αυτά των υπολοίπων συγγραφέων.","Introduction Completion pneumonectomy is a technically demanding operating procedure with high rates of postoperative morbidity and mortality but remains the last resort for treatment in patients with malignant recurrence who have already been treated Our aim is to record the indications and the immediate postoperative effects in patients who have undergone additional pneumonectomy. Material-Methods We recorded all patients who underwent a completion pneumonectomy from 2012 to 2017 by collecting their demographics, surgical data and perioperative results, emphasizing on those with the indication of local malignancy recurrence after previous surgery. Results We studied 23 patients, 18 men and 5 women with an average age of 67.4 years who underwent completion pneumonectomy. Of these, 12 (57.1%) had local recurrence of malignancy, of which 7 (58.3%) with recurrent squamous carcinoma and 5 (41.7%) recurrent adenocarcinoma. In 4 patients (19%) who underwent primary lobectomy, surgery was extended to supplemental pneumonectomy due to a positive result to malignancy in the bronchus stump. Three patients were treated for benign disease, two due to benign post-operative stenosis after left upper lobectomy and one due to the occurrence of a bronchopularian syringe 8 months after left upper lobectomy. Six patients (27.3%) 10 were free of complications, while 54.5% had some type of morbidity, among which the most common were cardiac arrhythmias (supraventricular and ventricular) and respiratory failure. The perioperative mortality was 18.2% (n = 4), of which two patients died due to cardiac arrhythmia and multiorgan failure at day 13, a patient due to septic shock of a neglected empyema of the previously operated hemithorax and a patient under unspecified conditions at home. Conclusion Our results are consistent with those of the international literature with mortality being at the upper limits with those of the other authors."],"dc:identifier":["uoadl:2751081","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2751081"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αναδρομική καταγραφή συμπληρωματικών πνευμονεκτομών στον καρκίνο του πνεύμονα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:12Z"}