{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2751136"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2751136","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οικονομική κρίση και κοινωνική ασφάλιση","abstract":"Αντικείμενο της εργασίας αποτελεί η έρευνα του κατά πόσο η κρίση οδήγησε το ασφαλιστικό σε αδιέξοδο ή το ασφαλιστικό προκάλεσε την κρίση ή εάν συνέβησαν και τα δυο και σε ποιο βαθμό. Το ασφαλιστικό ζήτημα δε μπορεί να αντιμετωπιστεί αυτοτελώς αλλά μόνο σε συνδυασμό με κάθε καίριο πρόβλημα της ανάπτυξης και των προοπτικών εξόδου από την κρίση. Οι κρίσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Ελεγκτικού Συνεδρίου, αντανακλούν, όπως κι όλη η πορεία της νομολογίας των Διοικητικών Δικαστηρίων, από την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης μέχρι και σήμερα, την εύλογη αμηχανία μπροστά στη νέα οικονομική, κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα, που μεταβάλλει άρδην τα δεδομένα. Σταδιακή συρρίκνωση της δικαστικής προστασίας των κοινωνικών δικαιωμάτων, με κύρια αιτία τη μνημονιακή νομοθεσία. Η ανάγκη αντιμετώπισης της δημοσιονομικής κρίσης διευρύνει τη νομική έννοια του δημοσίου συμφέροντος, το οποίο πλέον προβάλλεται ως υπέρτερο ή επιτακτικό συμφέρον. Απόφαση ΣτΕ 668/2012 : η λήψη των περιοριστικών για την κοινωνικοασφαλιστική προστασία των συνταξιούχων μέτρων περικοπής συνταξιοδοτικών παροχών εντάσσεται στο πλαίσιο ενός ευρύτερου προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής και προώθησης διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων της ελληνικής οικονομίας. Το πρόγραμμα αυτό, συνολικώς, εφαρμοζόμενο, αποσκοπεί τόσο στην αντιμετώπιση της κατά την εκτίμηση του νομοθέτη άμεσης ανάγκης κάλυψης οικονομικών αναγκών της Χώρας, όσο και στη βελτίωση της μελλοντικής δημοσιονομικής και οικονομικής της κατάστασης. Πρόκειται δηλαδή, σύμφωνα με την κρίση του ανώτατου ακυρωτικού δικαστή, για σοβαρούς λόγους, πρωτίστως δημοσίου συμφέροντος, οι οποίοι ταυτίζονται με το δημοσιονομικό συμφέρον της Χώρας, ταυτόχρονα, όμως αποτελούν και σκοπούς κοινού ενδιαφέροντος των κρατών μελών της Ευρωζώνης, ενόψει της καθιερούμενης από τη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης υποχρέωσης για δημοσιονομική πειθαρχία. Μεταστροφή νομολογίας με υπ’ αριθ. ΣΤΕ 2287-90/2015, ΟλομΕΣ 244/2017, 7412/2015 : κρίθηκαν αντισυνταγματικές οι περικοπές των συντάξεων κι η επιβολή έκτακτων εισφορών στους συνταξιούχους, που επιβλήθηκαν με τους νόμους 4051/2012 και 4093/2012. Η επιχειρούμενη αναμόρφωση του συνταξιοδοτικού συστήματος θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη της, τα νέα πρότυπα εργασίας, που χαρακτηρίζονται από έλλειψη σταθερότητας και άτυπο χαρακτήρα και την υψηλή ολοκλήρωση των διεθνών χρηματοπιστωτικών αγορών και να μη μετακυλίει όλο το βάρος στους συνεπείς ασφαλισμένους, στους επί μακρόν εργαζομένους και στις νέες γενιές (καταστρατηγώντας κάθε έννοια διαγενεακής αλληλεγγύης). Θα πρέπει να είναι συνεπής με την εφαρμογή των συνταγματικού επιπέδου γενικών αρχών του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος και να οργανώνεται με βάση τις σύγχρονες τεχνολογίες και προδιαγραφές, προκειμένου η λειτουργία του συστήματος να καθίσταται αποδοτική κι οι παρεχόμενες υπηρεσίες υψηλής ποιότητας. Οποιαδήποτε ασφαλιστική μεταρρύθμιση θα πρέπει να εστιάζει στο κοινωνικό κράτος και το μέλλον του. Απαραίτητη η ανακάλυψη της χρυσής τομής ανάμεσα στον δημόσιο χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης και στην ιδιωτικοποίηση, η οποία θα ευνοεί τα δημοσιονομικά μεγέθη, αποτρέποντας τη διόγκωσή τους και θα προωθεί την κοινωνική συνοχή. Σκοπός σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να είναι η εξασφάλιση ενός ελάχιστου αξιοπρεπούς επιπέδου διαβίωσης για όλους τους πολίτες κι όχι η μείωση του επιπέδου κοινωνικής ασφάλισης των πολιτών, λόγω είτε έλλειψης ασφαλιστικής κάλυψης, είτε παροχών που δεν είναι επαρκείς για τη διαβίωση των ασφαλισμένων.","abstract_html":"Αντικείμενο της εργασίας αποτελεί η έρευνα του κατά πόσο η κρίση οδήγησε το ασφαλιστικό σε αδιέξοδο ή το ασφαλιστικό προκάλεσε την κρίση ή εάν συνέβησαν και τα δυο και σε ποιο βαθμό. Το ασφαλιστικό ζήτημα δε μπορεί να αντιμετωπιστεί αυτοτελώς αλλά μόνο σε συνδυασμό με κάθε καίριο πρόβλημα της ανάπτυξης και των προοπτικών εξόδου από την κρίση. Οι κρίσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Ελεγκτικού Συνεδρίου, αντανακλούν, όπως κι όλη η πορεία της νομολογίας των Διοικητικών Δικαστηρίων, από την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης μέχρι και σήμερα, την εύλογη αμηχανία μπροστά στη νέα οικονομική, κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα, που μεταβάλλει άρδην τα δεδομένα. Σταδιακή συρρίκνωση της δικαστικής προστασίας των κοινωνικών δικαιωμάτων, με κύρια αιτία τη μνημονιακή νομοθεσία. Η ανάγκη αντιμετώπισης της δημοσιονομικής κρίσης διευρύνει τη νομική έννοια του δημοσίου συμφέροντος, το οποίο πλέον προβάλλεται ως υπέρτερο ή επιτακτικό συμφέρον. Απόφαση ΣτΕ 668/2012 : η λήψη των περιοριστικών για την κοινωνικοασφαλιστική προστασία των συνταξιούχων μέτρων περικοπής συνταξιοδοτικών παροχών εντάσσεται στο πλαίσιο ενός ευρύτερου προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής και προώθησης διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων της ελληνικής οικονομίας. Το πρόγραμμα αυτό, συνολικώς, εφαρμοζόμενο, αποσκοπεί τόσο στην αντιμετώπιση της κατά την εκτίμηση του νομοθέτη άμεσης ανάγκης κάλυψης οικονομικών αναγκών της Χώρας, όσο και στη βελτίωση της μελλοντικής δημοσιονομικής και οικονομικής της κατάστασης. Πρόκειται δηλαδή, σύμφωνα με την κρίση του ανώτατου ακυρωτικού δικαστή, για σοβαρούς λόγους, πρωτίστως δημοσίου συμφέροντος, οι οποίοι ταυτίζονται με το δημοσιονομικό συμφέρον της Χώρας, ταυτόχρονα, όμως αποτελούν και σκοπούς κοινού ενδιαφέροντος των κρατών μελών της Ευρωζώνης, ενόψει της καθιερούμενης από τη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης υποχρέωσης για δημοσιονομική πειθαρχία. Μεταστροφή νομολογίας με υπ’ αριθ. ΣΤΕ 2287-90/2015, ΟλομΕΣ 244/2017, 7412/2015 : κρίθηκαν αντισυνταγματικές οι περικοπές των συντάξεων κι η επιβολή έκτακτων εισφορών στους συνταξιούχους, που επιβλήθηκαν με τους νόμους 4051/2012 και 4093/2012. Η επιχειρούμενη αναμόρφωση του συνταξιοδοτικού συστήματος θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη της, τα νέα πρότυπα εργασίας, που χαρακτηρίζονται από έλλειψη σταθερότητας και άτυπο χαρακτήρα και την υψηλή ολοκλήρωση των διεθνών χρηματοπιστωτικών αγορών και να μη μετακυλίει όλο το βάρος στους συνεπείς ασφαλισμένους, στους επί μακρόν εργαζομένους και στις νέες γενιές (καταστρατηγώντας κάθε έννοια διαγενεακής αλληλεγγύης). Θα πρέπει να είναι συνεπής με την εφαρμογή των συνταγματικού επιπέδου γενικών αρχών του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος και να οργανώνεται με βάση τις σύγχρονες τεχνολογίες και προδιαγραφές, προκειμένου η λειτουργία του συστήματος να καθίσταται αποδοτική κι οι παρεχόμενες υπηρεσίες υψηλής ποιότητας. Οποιαδήποτε ασφαλιστική μεταρρύθμιση θα πρέπει να εστιάζει στο κοινωνικό κράτος και το μέλλον του. Απαραίτητη η ανακάλυψη της χρυσής τομής ανάμεσα στον δημόσιο χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης και στην ιδιωτικοποίηση, η οποία θα ευνοεί τα δημοσιονομικά μεγέθη, αποτρέποντας τη διόγκωσή τους και θα προωθεί την κοινωνική συνοχή. Σκοπός σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να είναι η εξασφάλιση ενός ελάχιστου αξιοπρεπούς επιπέδου διαβίωσης για όλους τους πολίτες κι όχι η μείωση του επιπέδου κοινωνικής ασφάλισης των πολιτών, λόγω είτε έλλειψης ασφαλιστικής κάλυψης, είτε παροχών που δεν είναι επαρκείς για τη διαβίωση των ασφαλισμένων.","abstract_has_math":false,"creators":["Κόϊκα Βλασία","Koika Vlasia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:14Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2751136"],"render_values":[{"text":"uoadl:2751136","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2751136","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2751136","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2751136","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κόϊκα Βλασία","Koika Vlasia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2751136","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2751136"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αντικείμενο της εργασίας αποτελεί η έρευνα του κατά πόσο η κρίση οδήγησε το ασφαλιστικό σε αδιέξοδο ή το ασφαλιστικό προκάλεσε την κρίση ή εάν συνέβησαν και τα δυο και σε ποιο βαθμό. Το ασφαλιστικό ζήτημα δε μπορεί να αντιμετωπιστεί αυτοτελώς αλλά μόνο σε συνδυασμό με κάθε καίριο πρόβλημα της ανάπτυξης και των προοπτικών εξόδου από την κρίση. Οι κρίσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Ελεγκτικού Συνεδρίου, αντανακλούν, όπως κι όλη η πορεία της νομολογίας των Διοικητικών Δικαστηρίων, από την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης μέχρι και σήμερα, την εύλογη αμηχανία μπροστά στη νέα οικονομική, κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα, που μεταβάλλει άρδην τα δεδομένα. Σταδιακή συρρίκνωση της δικαστικής προστασίας των κοινωνικών δικαιωμάτων, με κύρια αιτία τη μνημονιακή νομοθεσία. Η ανάγκη αντιμετώπισης της δημοσιονομικής κρίσης διευρύνει τη νομική έννοια του δημοσίου συμφέροντος, το οποίο πλέον προβάλλεται ως υπέρτερο ή επιτακτικό συμφέρον. Απόφαση ΣτΕ 668/2012 : η λήψη των περιοριστικών για την κοινωνικοασφαλιστική προστασία των συνταξιούχων μέτρων περικοπής συνταξιοδοτικών παροχών εντάσσεται στο πλαίσιο ενός ευρύτερου προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής και προώθησης διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων της ελληνικής οικονομίας. Το πρόγραμμα αυτό, συνολικώς, εφαρμοζόμενο, αποσκοπεί τόσο στην αντιμετώπιση της κατά την εκτίμηση του νομοθέτη άμεσης ανάγκης κάλυψης οικονομικών αναγκών της Χώρας, όσο και στη βελτίωση της μελλοντικής δημοσιονομικής και οικονομικής της κατάστασης. Πρόκειται δηλαδή, σύμφωνα με την κρίση του ανώτατου ακυρωτικού δικαστή, για σοβαρούς λόγους, πρωτίστως δημοσίου συμφέροντος, οι οποίοι ταυτίζονται με το δημοσιονομικό συμφέρον της Χώρας, ταυτόχρονα, όμως αποτελούν και σκοπούς κοινού ενδιαφέροντος των κρατών μελών της Ευρωζώνης, ενόψει της καθιερούμενης από τη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης υποχρέωσης για δημοσιονομική πειθαρχία. Μεταστροφή νομολογίας με υπ’ αριθ. ΣΤΕ 2287-90/2015, ΟλομΕΣ 244/2017, 7412/2015 : κρίθηκαν αντισυνταγματικές οι περικοπές των συντάξεων κι η επιβολή έκτακτων εισφορών στους συνταξιούχους, που επιβλήθηκαν με τους νόμους 4051/2012 και 4093/2012. Η επιχειρούμενη αναμόρφωση του συνταξιοδοτικού συστήματος θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη της, τα νέα πρότυπα εργασίας, που χαρακτηρίζονται από έλλειψη σταθερότητας και άτυπο χαρακτήρα και την υψηλή ολοκλήρωση των διεθνών χρηματοπιστωτικών αγορών και να μη μετακυλίει όλο το βάρος στους συνεπείς ασφαλισμένους, στους επί μακρόν εργαζομένους και στις νέες γενιές (καταστρατηγώντας κάθε έννοια διαγενεακής αλληλεγγύης). Θα πρέπει να είναι συνεπής με την εφαρμογή των συνταγματικού επιπέδου γενικών αρχών του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος και να οργανώνεται με βάση τις σύγχρονες τεχνολογίες και προδιαγραφές, προκειμένου η λειτουργία του συστήματος να καθίσταται αποδοτική κι οι παρεχόμενες υπηρεσίες υψηλής ποιότητας. Οποιαδήποτε ασφαλιστική μεταρρύθμιση θα πρέπει να εστιάζει στο κοινωνικό κράτος και το μέλλον του. Απαραίτητη η ανακάλυψη της χρυσής τομής ανάμεσα στον δημόσιο χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης και στην ιδιωτικοποίηση, η οποία θα ευνοεί τα δημοσιονομικά μεγέθη, αποτρέποντας τη διόγκωσή τους και θα προωθεί την κοινωνική συνοχή. Σκοπός σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να είναι η εξασφάλιση ενός ελάχιστου αξιοπρεπούς επιπέδου διαβίωσης για όλους τους πολίτες κι όχι η μείωση του επιπέδου κοινωνικής ασφάλισης των πολιτών, λόγω είτε έλλειψης ασφαλιστικής κάλυψης, είτε παροχών που δεν είναι επαρκείς για τη διαβίωση των ασφαλισμένων.","The subject of this dissertation is to examine whether the financial crisis has led the social security system to a dead end, or social security system has caused the crisis, or both. The social security matter can οnly be dealt in reference to other significant matters, such as development problems and growth potential. The judicial decisions of the Council of State and the Court of Auditors that were published during the financial crisis, and also the case law of all Administrative courts reflect the reasonable confusion towards the new financial, social and political reality. Τhe social rights were shrunk by the Memorandum legislation. The need to deal with the fiscal deficit has expanded the legal meaning of the public interest and transformed it to superior or imperative interest. No. 668/2012 judicial decision of the Council of State : the adoption of measures which included cut backs to pensions is part of a financial plan that requires budgetary discipline in order to improve the future financial perspectives. The public interest is identified with the budgetary interest. Change of the case law by the judicial decisions of the Council of State (2287-90/2015) and the Court of Auditors (244/2017, 7412/2015) : the pensions’ cut backs, which were imposed by the laws 4051/2012 and 4093/2012, were against the constitutional requirements. The attempted radical reform of the pension system should take into account the labor standards which are characterized by lack of stability and the high integration of the global financial markets and should not move the whole burden on the consistent long-term employees and new generation [entrenching the meaning of intergenerational interaction]. The above reformation should also be consistent with the constitutional requirements and the general principles of the social security system and should be organized on the basis of current technologies and specifications in order to make the system efficient and to provide high quality services. Every measure should focus on the Welfare State and its future. It is essential to discover the golden intersection between the public nature of social security and privatization which will favor budgetary provisions and will promote social cohesion. Τhe main purpose should be to ensure an Existenminimum for all the citizens and not to reduce the level of social security for the citizens, either because of lack of effective insurance policy or inadequate for the citizens’ living conditions benefits ."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οικονομική κρίση και κοινωνική ασφάλιση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κόϊκα Βλασία","Koika Vlasia"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Αντικείμενο της εργασίας αποτελεί η έρευνα του κατά πόσο η κρίση οδήγησε το ασφαλιστικό σε αδιέξοδο ή το ασφαλιστικό προκάλεσε την κρίση ή εάν συνέβησαν και τα δυο και σε ποιο βαθμό. Το ασφαλιστικό ζήτημα δε μπορεί να αντιμετωπιστεί αυτοτελώς αλλά μόνο σε συνδυασμό με κάθε καίριο πρόβλημα της ανάπτυξης και των προοπτικών εξόδου από την κρίση. Οι κρίσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Ελεγκτικού Συνεδρίου, αντανακλούν, όπως κι όλη η πορεία της νομολογίας των Διοικητικών Δικαστηρίων, από την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης μέχρι και σήμερα, την εύλογη αμηχανία μπροστά στη νέα οικονομική, κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα, που μεταβάλλει άρδην τα δεδομένα. Σταδιακή συρρίκνωση της δικαστικής προστασίας των κοινωνικών δικαιωμάτων, με κύρια αιτία τη μνημονιακή νομοθεσία. Η ανάγκη αντιμετώπισης της δημοσιονομικής κρίσης διευρύνει τη νομική έννοια του δημοσίου συμφέροντος, το οποίο πλέον προβάλλεται ως υπέρτερο ή επιτακτικό συμφέρον. Απόφαση ΣτΕ 668/2012 : η λήψη των περιοριστικών για την κοινωνικοασφαλιστική προστασία των συνταξιούχων μέτρων περικοπής συνταξιοδοτικών παροχών εντάσσεται στο πλαίσιο ενός ευρύτερου προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής και προώθησης διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων της ελληνικής οικονομίας. Το πρόγραμμα αυτό, συνολικώς, εφαρμοζόμενο, αποσκοπεί τόσο στην αντιμετώπιση της κατά την εκτίμηση του νομοθέτη άμεσης ανάγκης κάλυψης οικονομικών αναγκών της Χώρας, όσο και στη βελτίωση της μελλοντικής δημοσιονομικής και οικονομικής της κατάστασης. Πρόκειται δηλαδή, σύμφωνα με την κρίση του ανώτατου ακυρωτικού δικαστή, για σοβαρούς λόγους, πρωτίστως δημοσίου συμφέροντος, οι οποίοι ταυτίζονται με το δημοσιονομικό συμφέρον της Χώρας, ταυτόχρονα, όμως αποτελούν και σκοπούς κοινού ενδιαφέροντος των κρατών μελών της Ευρωζώνης, ενόψει της καθιερούμενης από τη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης υποχρέωσης για δημοσιονομική πειθαρχία. Μεταστροφή νομολογίας με υπ’ αριθ. ΣΤΕ 2287-90/2015, ΟλομΕΣ 244/2017, 7412/2015 : κρίθηκαν αντισυνταγματικές οι περικοπές των συντάξεων κι η επιβολή έκτακτων εισφορών στους συνταξιούχους, που επιβλήθηκαν με τους νόμους 4051/2012 και 4093/2012. Η επιχειρούμενη αναμόρφωση του συνταξιοδοτικού συστήματος θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη της, τα νέα πρότυπα εργασίας, που χαρακτηρίζονται από έλλειψη σταθερότητας και άτυπο χαρακτήρα και την υψηλή ολοκλήρωση των διεθνών χρηματοπιστωτικών αγορών και να μη μετακυλίει όλο το βάρος στους συνεπείς ασφαλισμένους, στους επί μακρόν εργαζομένους και στις νέες γενιές (καταστρατηγώντας κάθε έννοια διαγενεακής αλληλεγγύης). Θα πρέπει να είναι συνεπής με την εφαρμογή των συνταγματικού επιπέδου γενικών αρχών του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος και να οργανώνεται με βάση τις σύγχρονες τεχνολογίες και προδιαγραφές, προκειμένου η λειτουργία του συστήματος να καθίσταται αποδοτική κι οι παρεχόμενες υπηρεσίες υψηλής ποιότητας. Οποιαδήποτε ασφαλιστική μεταρρύθμιση θα πρέπει να εστιάζει στο κοινωνικό κράτος και το μέλλον του. Απαραίτητη η ανακάλυψη της χρυσής τομής ανάμεσα στον δημόσιο χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης και στην ιδιωτικοποίηση, η οποία θα ευνοεί τα δημοσιονομικά μεγέθη, αποτρέποντας τη διόγκωσή τους και θα προωθεί την κοινωνική συνοχή. Σκοπός σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να είναι η εξασφάλιση ενός ελάχιστου αξιοπρεπούς επιπέδου διαβίωσης για όλους τους πολίτες κι όχι η μείωση του επιπέδου κοινωνικής ασφάλισης των πολιτών, λόγω είτε έλλειψης ασφαλιστικής κάλυψης, είτε παροχών που δεν είναι επαρκείς για τη διαβίωση των ασφαλισμένων.","The subject of this dissertation is to examine whether the financial crisis has led the social security system to a dead end, or social security system has caused the crisis, or both. The social security matter can οnly be dealt in reference to other significant matters, such as development problems and growth potential. The judicial decisions of the Council of State and the Court of Auditors that were published during the financial crisis, and also the case law of all Administrative courts reflect the reasonable confusion towards the new financial, social and political reality. Τhe social rights were shrunk by the Memorandum legislation. The need to deal with the fiscal deficit has expanded the legal meaning of the public interest and transformed it to superior or imperative interest. No. 668/2012 judicial decision of the Council of State : the adoption of measures which included cut backs to pensions is part of a financial plan that requires budgetary discipline in order to improve the future financial perspectives. The public interest is identified with the budgetary interest. Change of the case law by the judicial decisions of the Council of State (2287-90/2015) and the Court of Auditors (244/2017, 7412/2015) : the pensions’ cut backs, which were imposed by the laws 4051/2012 and 4093/2012, were against the constitutional requirements. The attempted radical reform of the pension system should take into account the labor standards which are characterized by lack of stability and the high integration of the global financial markets and should not move the whole burden on the consistent long-term employees and new generation [entrenching the meaning of intergenerational interaction]. The above reformation should also be consistent with the constitutional requirements and the general principles of the social security system and should be organized on the basis of current technologies and specifications in order to make the system efficient and to provide high quality services. Every measure should focus on the Welfare State and its future. It is essential to discover the golden intersection between the public nature of social security and privatization which will favor budgetary provisions and will promote social cohesion. Τhe main purpose should be to ensure an Existenminimum for all the citizens and not to reduce the level of social security for the citizens, either because of lack of effective insurance policy or inadequate for the citizens’ living conditions benefits ."],"dc:identifier":["uoadl:2751136","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2751136"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Οικονομική κρίση και κοινωνική ασφάλιση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:14Z"}