{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2759128"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2759128","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συγκριτική μελέτη των κατευθυντικών πράξεων και της γλωσσικής ευγένειας στις αρχαίες τραγωδίες και σε δραματικά θεατρικά έργα της νεότερης εποχής","abstract":"Η παρούσα συγκριτική μελέτη εξετάζει τον τρόπο διατύπωσης κατευθυντικών πράξεων και τις σχέσεις των συνομιλητών σε αρχαίες τραγωδίες και σε δραματικά θεατρικά έργα της νεότερης εποχής. Τα έργα που μελετώνται είναι για την αρχαία εποχή: \"Ηλέκτρα\" του Σοφοκλή, \"Ηλέκτρα\" του Ευριπίδη και \"Χοηφόροι\" του Αισχύλου, ενώ για τη νεότερη εποχή: \"Νικηφόρος Φωκάς\" του Νίκου Καζαντζάκη και \"Θεοφανώ\" του Άγγελου Τερζάκη. Μελετά τις γλωσσικές επιλογές των ομιλητών για να ζητήσουν κάτι από τον αποδέκτη τους, το είδος της σχέσης που έχουν οι συνομιλητές μεταξύ τους, κατά πόσο δηλαδή πρόκειται για σχέση οικειότητας, απόστασης ή για \"ουδέτερη\" σχέση, όταν δηλαδή δεν υπάρχει ούτε ιδιαίτερη εγγύτητα, ούτε ιδιαίτερη απόσταση ανάμεσα στους διεπιδρώντες. Ακόμα, διαφωτίζει σχετικά με τους τρόπους με τους οποίους ο κάθε ομιλητής επιλέγει να μετριάσει ή να αυξήσει το βαθμό απειλητικότητας της πράξης του. Σκοπός της έρευνας αυτής είναι μέσα από τη σύγκριση των δεδομένων ανάμεσα στις δύο περιόδους να αναδειχθεί πώς επηρεάζονται οι γλωσσικές επιλογές των ομιλητών από το είδος σχέσης που έχουν με τους αποδέκτες τους, όσο και να διαπιστώσουμε τις μεταβολές που συνέβησαν στο μεσοδιάστημα των αιώνων και τι μπορεί να σημαίνουν αυτές οι αλλαγές. Τέλος, μπορεί να αποτελέσει μία νέα προσέγγιση για την ανάλυση της λογοτεχνίας, καθώς βοηθά στη σκιαγράφηση του χαρακτήρα του κάθε ήρωα μέσα από την παρατήρηση των γλωσσικών επιλογών του. Η μελέτη είναι βασισμένη στη θεωρία της γλωσσικής ευγένειας των Brown και Levinson (1987). Έχουν επιλεγεί συγκεκριμένα γλωσσικά φαινόμενα, για καθένα από τα οποία γίνεται ανάλυση των εκφωνημάτων του και παρατήρηση της σχέσης των συνομιλητών πρώτα στα δεδομένα των αρχαίων τραγωδιών. Κάθε εκφώνημα το κατατάσσουμε σε μία από τις ακόλουθες κατηγορίες: οικειότητας, απόστασης ή ουδετερότητας, ανάλογα με τη σχέση μεταξύ ομιλητή και αποδέκτη. Μετά από καταμέτρηση του ποσοστού συχνότητας καθεμιάς από τις παραπάνω κατηγορίες διαπιστώνουμε το είδος σχέσης που επικρατεί για κάθε γλωσσικό φαινόμενο στη συγκεκριμένη περίοδο. Έπειτα, γίνεται η ίδια διαδικασία και για τα δεδομένα των έργων της νεότερης εποχής και τέλος, παρατηρούμε τις μεταβολές που έχουν προκύψει είτε στην ίδια τη χρήση του εξεταζόμενου γλωσσικού φαινομένου, είτε στις συνθήκες χρήσης του φαινομένου με βάση τις σχέσεις των συνομιλητών ανάμεσα στις δύο εποχές.","abstract_html":"Η παρούσα συγκριτική μελέτη εξετάζει τον τρόπο διατύπωσης κατευθυντικών πράξεων και τις σχέσεις των συνομιλητών σε αρχαίες τραγωδίες και σε δραματικά θεατρικά έργα της νεότερης εποχής. Τα έργα που μελετώνται είναι για την αρχαία εποχή: &quot;Ηλέκτρα&quot; του Σοφοκλή, &quot;Ηλέκτρα&quot; του Ευριπίδη και &quot;Χοηφόροι&quot; του Αισχύλου, ενώ για τη νεότερη εποχή: &quot;Νικηφόρος Φωκάς&quot; του Νίκου Καζαντζάκη και &quot;Θεοφανώ&quot; του Άγγελου Τερζάκη. Μελετά τις γλωσσικές επιλογές των ομιλητών για να ζητήσουν κάτι από τον αποδέκτη τους, το είδος της σχέσης που έχουν οι συνομιλητές μεταξύ τους, κατά πόσο δηλαδή πρόκειται για σχέση οικειότητας, απόστασης ή για &quot;ουδέτερη&quot; σχέση, όταν δηλαδή δεν υπάρχει ούτε ιδιαίτερη εγγύτητα, ούτε ιδιαίτερη απόσταση ανάμεσα στους διεπιδρώντες. Ακόμα, διαφωτίζει σχετικά με τους τρόπους με τους οποίους ο κάθε ομιλητής επιλέγει να μετριάσει ή να αυξήσει το βαθμό απειλητικότητας της πράξης του. Σκοπός της έρευνας αυτής είναι μέσα από τη σύγκριση των δεδομένων ανάμεσα στις δύο περιόδους να αναδειχθεί πώς επηρεάζονται οι γλωσσικές επιλογές των ομιλητών από το είδος σχέσης που έχουν με τους αποδέκτες τους, όσο και να διαπιστώσουμε τις μεταβολές που συνέβησαν στο μεσοδιάστημα των αιώνων και τι μπορεί να σημαίνουν αυτές οι αλλαγές. Τέλος, μπορεί να αποτελέσει μία νέα προσέγγιση για την ανάλυση της λογοτεχνίας, καθώς βοηθά στη σκιαγράφηση του χαρακτήρα του κάθε ήρωα μέσα από την παρατήρηση των γλωσσικών επιλογών του. Η μελέτη είναι βασισμένη στη θεωρία της γλωσσικής ευγένειας των Brown και Levinson (1987). Έχουν επιλεγεί συγκεκριμένα γλωσσικά φαινόμενα, για καθένα από τα οποία γίνεται ανάλυση των εκφωνημάτων του και παρατήρηση της σχέσης των συνομιλητών πρώτα στα δεδομένα των αρχαίων τραγωδιών. Κάθε εκφώνημα το κατατάσσουμε σε μία από τις ακόλουθες κατηγορίες: οικειότητας, απόστασης ή ουδετερότητας, ανάλογα με τη σχέση μεταξύ ομιλητή και αποδέκτη. Μετά από καταμέτρηση του ποσοστού συχνότητας καθεμιάς από τις παραπάνω κατηγορίες διαπιστώνουμε το είδος σχέσης που επικρατεί για κάθε γλωσσικό φαινόμενο στη συγκεκριμένη περίοδο. Έπειτα, γίνεται η ίδια διαδικασία και για τα δεδομένα των έργων της νεότερης εποχής και τέλος, παρατηρούμε τις μεταβολές που έχουν προκύψει είτε στην ίδια τη χρήση του εξεταζόμενου γλωσσικού φαινομένου, είτε στις συνθήκες χρήσης του φαινομένου με βάση τις σχέσεις των συνομιλητών ανάμεσα στις δύο εποχές.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραπάνου Κωνσταντίνα","Karapanou Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:21Z","subjects":["Γλωσσολογία","Linguistics"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2759128"],"render_values":[{"text":"uoadl:2759128","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2759128","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2759128","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2759128","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραπάνου Κωνσταντίνα","Karapanou Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλωσσολογία","Linguistics"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2759128","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2759128"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα συγκριτική μελέτη εξετάζει τον τρόπο διατύπωσης κατευθυντικών πράξεων και τις σχέσεις των συνομιλητών σε αρχαίες τραγωδίες και σε δραματικά θεατρικά έργα της νεότερης εποχής. Τα έργα που μελετώνται είναι για την αρχαία εποχή: \"Ηλέκτρα\" του Σοφοκλή, \"Ηλέκτρα\" του Ευριπίδη και \"Χοηφόροι\" του Αισχύλου, ενώ για τη νεότερη εποχή: \"Νικηφόρος Φωκάς\" του Νίκου Καζαντζάκη και \"Θεοφανώ\" του Άγγελου Τερζάκη. Μελετά τις γλωσσικές επιλογές των ομιλητών για να ζητήσουν κάτι από τον αποδέκτη τους, το είδος της σχέσης που έχουν οι συνομιλητές μεταξύ τους, κατά πόσο δηλαδή πρόκειται για σχέση οικειότητας, απόστασης ή για \"ουδέτερη\" σχέση, όταν δηλαδή δεν υπάρχει ούτε ιδιαίτερη εγγύτητα, ούτε ιδιαίτερη απόσταση ανάμεσα στους διεπιδρώντες. Ακόμα, διαφωτίζει σχετικά με τους τρόπους με τους οποίους ο κάθε ομιλητής επιλέγει να μετριάσει ή να αυξήσει το βαθμό απειλητικότητας της πράξης του. Σκοπός της έρευνας αυτής είναι μέσα από τη σύγκριση των δεδομένων ανάμεσα στις δύο περιόδους να αναδειχθεί πώς επηρεάζονται οι γλωσσικές επιλογές των ομιλητών από το είδος σχέσης που έχουν με τους αποδέκτες τους, όσο και να διαπιστώσουμε τις μεταβολές που συνέβησαν στο μεσοδιάστημα των αιώνων και τι μπορεί να σημαίνουν αυτές οι αλλαγές. Τέλος, μπορεί να αποτελέσει μία νέα προσέγγιση για την ανάλυση της λογοτεχνίας, καθώς βοηθά στη σκιαγράφηση του χαρακτήρα του κάθε ήρωα μέσα από την παρατήρηση των γλωσσικών επιλογών του. Η μελέτη είναι βασισμένη στη θεωρία της γλωσσικής ευγένειας των Brown και Levinson (1987). Έχουν επιλεγεί συγκεκριμένα γλωσσικά φαινόμενα, για καθένα από τα οποία γίνεται ανάλυση των εκφωνημάτων του και παρατήρηση της σχέσης των συνομιλητών πρώτα στα δεδομένα των αρχαίων τραγωδιών. Κάθε εκφώνημα το κατατάσσουμε σε μία από τις ακόλουθες κατηγορίες: οικειότητας, απόστασης ή ουδετερότητας, ανάλογα με τη σχέση μεταξύ ομιλητή και αποδέκτη. Μετά από καταμέτρηση του ποσοστού συχνότητας καθεμιάς από τις παραπάνω κατηγορίες διαπιστώνουμε το είδος σχέσης που επικρατεί για κάθε γλωσσικό φαινόμενο στη συγκεκριμένη περίοδο. Έπειτα, γίνεται η ίδια διαδικασία και για τα δεδομένα των έργων της νεότερης εποχής και τέλος, παρατηρούμε τις μεταβολές που έχουν προκύψει είτε στην ίδια τη χρήση του εξεταζόμενου γλωσσικού φαινομένου, είτε στις συνθήκες χρήσης του φαινομένου με βάση τις σχέσεις των συνομιλητών ανάμεσα στις δύο εποχές.","This study investigates the manner of expression of directive acts and the relations of the interlocutors in ancient tragedies and in dramatic theatrical works of modern times. The works that are examined from the ancient period are: \"Electra\" by Sophocles, \"Electra\" by Evripides and \"Hoephoroi\" by Eschylos and from the newer period: \"Nikeforos Fokas\" by Nikos Kazantzakis and \"Theophano\" by Aggelos Terzakis. It examines the linguistic choices the speakers make in order to ask for something from their addressees and the kind of relationship that exists between them. That is, if it is a relationship of familiarity, of social distance, or a \"neutral\" relationship, namely when there is neither too much familiarity nor too much social distance among the interlocutors. Furthermore, it illuminates the ways in which each speaker chooses to moderate or to aggravate the degree of his threatening act. The goal of this study is to specify the ways in which the speakers' linguistic choices are affected by the kind of relationship between the participants and also to highlight the changes that have arisen and what these changes may indicate, through the comparison of the input between the two time periods. Finally, this research could constitute a new approach to the analysis of literature, as it helps in the formulation of character sketching based on observation of linguistic choices. The study is based on the theory of politeness by Brown and Levinson (1987). Specific linguistic phenomena have been chosen to be studied. For every phenomenon that is examined we analyse and we observe firstly the requests and the inerlocutors΄ relationship in the above mentioned ancient Greek tragedies. Every linguistic act is classified in one of the following three categories: familiarity, of social distance or of neutrality, depending on the relationship between the speaker and the addressee. After calculating the proportional frequency of each category we can detect and distinguish the kind of relationship that is prevalent in that time period. Afterwards, the same procedure is applied to the data of the newer period and finally, we compare and specify the changes that have occurred to the usage of each phenomenon or to the conditions of usage based on the kind of relationships that are predominant in each time period."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συγκριτική μελέτη των κατευθυντικών πράξεων και της γλωσσικής ευγένειας στις αρχαίες τραγωδίες και σε δραματικά θεατρικά έργα της νεότερης εποχής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραπάνου Κωνσταντίνα","Karapanou Konstantina"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η παρούσα συγκριτική μελέτη εξετάζει τον τρόπο διατύπωσης κατευθυντικών πράξεων και τις σχέσεις των συνομιλητών σε αρχαίες τραγωδίες και σε δραματικά θεατρικά έργα της νεότερης εποχής. Τα έργα που μελετώνται είναι για την αρχαία εποχή: \"Ηλέκτρα\" του Σοφοκλή, \"Ηλέκτρα\" του Ευριπίδη και \"Χοηφόροι\" του Αισχύλου, ενώ για τη νεότερη εποχή: \"Νικηφόρος Φωκάς\" του Νίκου Καζαντζάκη και \"Θεοφανώ\" του Άγγελου Τερζάκη. Μελετά τις γλωσσικές επιλογές των ομιλητών για να ζητήσουν κάτι από τον αποδέκτη τους, το είδος της σχέσης που έχουν οι συνομιλητές μεταξύ τους, κατά πόσο δηλαδή πρόκειται για σχέση οικειότητας, απόστασης ή για \"ουδέτερη\" σχέση, όταν δηλαδή δεν υπάρχει ούτε ιδιαίτερη εγγύτητα, ούτε ιδιαίτερη απόσταση ανάμεσα στους διεπιδρώντες. Ακόμα, διαφωτίζει σχετικά με τους τρόπους με τους οποίους ο κάθε ομιλητής επιλέγει να μετριάσει ή να αυξήσει το βαθμό απειλητικότητας της πράξης του. Σκοπός της έρευνας αυτής είναι μέσα από τη σύγκριση των δεδομένων ανάμεσα στις δύο περιόδους να αναδειχθεί πώς επηρεάζονται οι γλωσσικές επιλογές των ομιλητών από το είδος σχέσης που έχουν με τους αποδέκτες τους, όσο και να διαπιστώσουμε τις μεταβολές που συνέβησαν στο μεσοδιάστημα των αιώνων και τι μπορεί να σημαίνουν αυτές οι αλλαγές. Τέλος, μπορεί να αποτελέσει μία νέα προσέγγιση για την ανάλυση της λογοτεχνίας, καθώς βοηθά στη σκιαγράφηση του χαρακτήρα του κάθε ήρωα μέσα από την παρατήρηση των γλωσσικών επιλογών του. Η μελέτη είναι βασισμένη στη θεωρία της γλωσσικής ευγένειας των Brown και Levinson (1987). Έχουν επιλεγεί συγκεκριμένα γλωσσικά φαινόμενα, για καθένα από τα οποία γίνεται ανάλυση των εκφωνημάτων του και παρατήρηση της σχέσης των συνομιλητών πρώτα στα δεδομένα των αρχαίων τραγωδιών. Κάθε εκφώνημα το κατατάσσουμε σε μία από τις ακόλουθες κατηγορίες: οικειότητας, απόστασης ή ουδετερότητας, ανάλογα με τη σχέση μεταξύ ομιλητή και αποδέκτη. Μετά από καταμέτρηση του ποσοστού συχνότητας καθεμιάς από τις παραπάνω κατηγορίες διαπιστώνουμε το είδος σχέσης που επικρατεί για κάθε γλωσσικό φαινόμενο στη συγκεκριμένη περίοδο. Έπειτα, γίνεται η ίδια διαδικασία και για τα δεδομένα των έργων της νεότερης εποχής και τέλος, παρατηρούμε τις μεταβολές που έχουν προκύψει είτε στην ίδια τη χρήση του εξεταζόμενου γλωσσικού φαινομένου, είτε στις συνθήκες χρήσης του φαινομένου με βάση τις σχέσεις των συνομιλητών ανάμεσα στις δύο εποχές.","This study investigates the manner of expression of directive acts and the relations of the interlocutors in ancient tragedies and in dramatic theatrical works of modern times. The works that are examined from the ancient period are: \"Electra\" by Sophocles, \"Electra\" by Evripides and \"Hoephoroi\" by Eschylos and from the newer period: \"Nikeforos Fokas\" by Nikos Kazantzakis and \"Theophano\" by Aggelos Terzakis. It examines the linguistic choices the speakers make in order to ask for something from their addressees and the kind of relationship that exists between them. That is, if it is a relationship of familiarity, of social distance, or a \"neutral\" relationship, namely when there is neither too much familiarity nor too much social distance among the interlocutors. Furthermore, it illuminates the ways in which each speaker chooses to moderate or to aggravate the degree of his threatening act. The goal of this study is to specify the ways in which the speakers' linguistic choices are affected by the kind of relationship between the participants and also to highlight the changes that have arisen and what these changes may indicate, through the comparison of the input between the two time periods. Finally, this research could constitute a new approach to the analysis of literature, as it helps in the formulation of character sketching based on observation of linguistic choices. The study is based on the theory of politeness by Brown and Levinson (1987). Specific linguistic phenomena have been chosen to be studied. For every phenomenon that is examined we analyse and we observe firstly the requests and the inerlocutors΄ relationship in the above mentioned ancient Greek tragedies. Every linguistic act is classified in one of the following three categories: familiarity, of social distance or of neutrality, depending on the relationship between the speaker and the addressee. After calculating the proportional frequency of each category we can detect and distinguish the kind of relationship that is prevalent in that time period. Afterwards, the same procedure is applied to the data of the newer period and finally, we compare and specify the changes that have occurred to the usage of each phenomenon or to the conditions of usage based on the kind of relationships that are predominant in each time period."],"dc:identifier":["uoadl:2759128","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2759128"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γλωσσολογία","Linguistics"],"dc:title":["Συγκριτική μελέτη των κατευθυντικών πράξεων και της γλωσσικής ευγένειας στις αρχαίες τραγωδίες και σε δραματικά θεατρικά έργα της νεότερης εποχής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:21Z"}