{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2759354"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2759354","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη συσχέτισης πολυμορφισμών στα γονίδια HCRTR2, GNB3 και ADH4 με την προδιάθεση για εμφάνιση Αθροιστικής Κεφαλαλγίας","abstract":"Η αθροιστική κεφαλαλγία (CH) ανήκει στης πρωτοπαθείς κεφαλαλγικές διαταραχές, εμφανίζει επιπολασμό 0,1% και χαρακτηρίζεται από επώδυνες, μονόπλευρες, επαναλαμβανόμενες και βραχείας διάρκειας κρίσεις κεφαλαλγίας, οι οποίες συνοδεύονται με συμπτώματα από το Αυτόνομο Νευρικό Σύστημα, πάντα ομόπλευρα με τον πόνο. Η παθοφυσιολογία της αθροιστικής κεφαλαλγίας δεν έχει γίνει ακόμη πλήρως κατανοητή, παρά τη σαφή κλινική εικόνα της. Στην παρούσα ερευνητική εργασία, μελετήθηκε ο τρόπος με τον οποίο κατανέμονται σε δείγμα ασθενών και μαρτύρων Νοτιοανατολικής Ευρωπαϊκής Καυκάσιας προέλευσης, 3 σημειακοί νουκλεοτιδικοί πολυμορφισμοί (SNPs) των γονιδίων HCRTR2 (rs2653349) και ADH4 (rs1800759) που συσχετίζονται με την αθροιστική κεφαλαλγία βάσει βιβλιογραφίας και του GNB3 (rs5443) που συσχετίσθηκε με την ανταπόκριση σε θεραπευτική αγωγή με τριπτάνες. DNA από επιθηλιακά κύτταρα της στοματικής κοιλότητας 619 εθελοντών μαρτύρων και 30 ασθενών με διαγεγνωσμένη αθροιστική κεφαλαλγία απομονώθηκε και αναλύθηκε με τη χρήση real time PCR. Για τον rs2653349, 490 μάρτυρες (79,2%) και 25 ασθενείς (86,2%) έφεραν τον γονότυπο G:G, 119 μάρτυρες (19,2%) και 3 ασθενείς (10,3%) έφεραν τον G:A και 10 μάρτυρες (1,6%) και 1 ασθενής (3,4%) έφεραν τον γονότυπο A:A. Το φυσικό G αλληλόμορφο εμφανίστηκε σε ποσοστό 88,8% στους μάρτυρες και σε ποσοστό 91,4% στους ασθενείς. Αναφορικά με τον rs5443, 273 μάρτυρες (44,1%) και 12 ασθενείς (44,4%) έφεραν τον γονότυπο C:C, 264 μάρτυρες (42,6%) και 14 ασθενείς (51,9%) έφεραν τον C:T και 82 μάρτυρες (13,2%) και 1 ασθενής (3,7%) έφεραν τον γονότυπο T:T. Το φυσικό C αλληλόμορφο εμφανίστηκε σε ποσοστό 65,4% στους μάρτυρες και σε ποσοστό 70,4% στους ασθενείς. Για τον rs1800759, 208 μάρτυρες (33,6%) και 14 ασθενείς (56,0%) έφεραν τον γονότυπο C:C, 312 μάρτυρες (50,4%) και 5 ασθενείς (20,0%) έφεραν τον C:A και 99 μάρτυρες (16,0%) και 6 ασθενείς (24,0%) έφεραν τον γονότυπο Α:Α. Το φυσικό C αλληλόμορφο εμφανίστηκε σε ποσοστό 58,8% στους μάρτυρες και σε ποσοστό 66,0% στους ασθενείς. Το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο Α του πολυμορφισμού rs2653349 στο γονίδιο του υποδοχέα υποκρετίνης τύπου 2 (HCRTR2) και Τ του πολυμορφισμού rs5443 στο γονίδιο της β3 υπομονάδας της G πρωτεΐνης (GNB3) εμφανίζονται συχνότερα στους Νοτιοανατολικούς Ευρωπαίους Καυκάσιους μάρτυρες σε σχέση με τους ασθενείς με αθροιστική κεφαλαλγία, χωρίς ωστόσο τα αποτελέσματα αυτά να είναι στατιστικά σημαντικά. Αντίθετα, ομοζυγωτία για το φυσικό C αλληλόμορφο του πολυμορφισμού rs1800759 στο γονίδιο της αλκοολικής αφυδρογονάσης 4 (ADH4) φαίνεται να συμβάλλει στην προδιάθεση για εμφάνιση αθροιστικής κεφαλαλγίας. Οι μελετούμενοι πολυμορφισμοί θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως βιοδείκτες για την προδιάθεση ενός ατόμου να εμφανίσει την ασθένεια. Επιπλέον, μπορούν να χρησιμεύσουν ως εργαλείο στη βασική έρευνα, ούτως ώστε να εντοπιστούν μοριακές δομές οι οποίες συντελούν στην παθοφυσιολογία της αθροιστικής κεφαλαλγίας.","abstract_html":"Η αθροιστική κεφαλαλγία (CH) ανήκει στης πρωτοπαθείς κεφαλαλγικές διαταραχές, εμφανίζει επιπολασμό 0,1% και χαρακτηρίζεται από επώδυνες, μονόπλευρες, επαναλαμβανόμενες και βραχείας διάρκειας κρίσεις κεφαλαλγίας, οι οποίες συνοδεύονται με συμπτώματα από το Αυτόνομο Νευρικό Σύστημα, πάντα ομόπλευρα με τον πόνο. Η παθοφυσιολογία της αθροιστικής κεφαλαλγίας δεν έχει γίνει ακόμη πλήρως κατανοητή, παρά τη σαφή κλινική εικόνα της. Στην παρούσα ερευνητική εργασία, μελετήθηκε ο τρόπος με τον οποίο κατανέμονται σε δείγμα ασθενών και μαρτύρων Νοτιοανατολικής Ευρωπαϊκής Καυκάσιας προέλευσης, 3 σημειακοί νουκλεοτιδικοί πολυμορφισμοί (SNPs) των γονιδίων HCRTR2 (rs2653349) και ADH4 (rs1800759) που συσχετίζονται με την αθροιστική κεφαλαλγία βάσει βιβλιογραφίας και του GNB3 (rs5443) που συσχετίσθηκε με την ανταπόκριση σε θεραπευτική αγωγή με τριπτάνες. DNA από επιθηλιακά κύτταρα της στοματικής κοιλότητας 619 εθελοντών μαρτύρων και 30 ασθενών με διαγεγνωσμένη αθροιστική κεφαλαλγία απομονώθηκε και αναλύθηκε με τη χρήση real time PCR. Για τον rs2653349, 490 μάρτυρες (79,2%) και 25 ασθενείς (86,2%) έφεραν τον γονότυπο G:G, 119 μάρτυρες (19,2%) και 3 ασθενείς (10,3%) έφεραν τον G:A και 10 μάρτυρες (1,6%) και 1 ασθενής (3,4%) έφεραν τον γονότυπο A:A. Το φυσικό G αλληλόμορφο εμφανίστηκε σε ποσοστό 88,8% στους μάρτυρες και σε ποσοστό 91,4% στους ασθενείς. Αναφορικά με τον rs5443, 273 μάρτυρες (44,1%) και 12 ασθενείς (44,4%) έφεραν τον γονότυπο C:C, 264 μάρτυρες (42,6%) και 14 ασθενείς (51,9%) έφεραν τον C:T και 82 μάρτυρες (13,2%) και 1 ασθενής (3,7%) έφεραν τον γονότυπο T:T. Το φυσικό C αλληλόμορφο εμφανίστηκε σε ποσοστό 65,4% στους μάρτυρες και σε ποσοστό 70,4% στους ασθενείς. Για τον rs1800759, 208 μάρτυρες (33,6%) και 14 ασθενείς (56,0%) έφεραν τον γονότυπο C:C, 312 μάρτυρες (50,4%) και 5 ασθενείς (20,0%) έφεραν τον C:A και 99 μάρτυρες (16,0%) και 6 ασθενείς (24,0%) έφεραν τον γονότυπο Α:Α. Το φυσικό C αλληλόμορφο εμφανίστηκε σε ποσοστό 58,8% στους μάρτυρες και σε ποσοστό 66,0% στους ασθενείς. Το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο Α του πολυμορφισμού rs2653349 στο γονίδιο του υποδοχέα υποκρετίνης τύπου 2 (HCRTR2) και Τ του πολυμορφισμού rs5443 στο γονίδιο της β3 υπομονάδας της G πρωτεΐνης (GNB3) εμφανίζονται συχνότερα στους Νοτιοανατολικούς Ευρωπαίους Καυκάσιους μάρτυρες σε σχέση με τους ασθενείς με αθροιστική κεφαλαλγία, χωρίς ωστόσο τα αποτελέσματα αυτά να είναι στατιστικά σημαντικά. Αντίθετα, ομοζυγωτία για το φυσικό C αλληλόμορφο του πολυμορφισμού rs1800759 στο γονίδιο της αλκοολικής αφυδρογονάσης 4 (ADH4) φαίνεται να συμβάλλει στην προδιάθεση για εμφάνιση αθροιστικής κεφαλαλγίας. Οι μελετούμενοι πολυμορφισμοί θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως βιοδείκτες για την προδιάθεση ενός ατόμου να εμφανίσει την ασθένεια. Επιπλέον, μπορούν να χρησιμεύσουν ως εργαλείο στη βασική έρευνα, ούτως ώστε να εντοπιστούν μοριακές δομές οι οποίες συντελούν στην παθοφυσιολογία της αθροιστικής κεφαλαλγίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπασάββα Μαρία","Papasavva Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:21Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2759354"],"render_values":[{"text":"uoadl:2759354","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2759354","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2759354","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2759354","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπασάββα Μαρία","Papasavva Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2759354","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2759354"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αθροιστική κεφαλαλγία (CH) ανήκει στης πρωτοπαθείς κεφαλαλγικές διαταραχές, εμφανίζει επιπολασμό 0,1% και χαρακτηρίζεται από επώδυνες, μονόπλευρες, επαναλαμβανόμενες και βραχείας διάρκειας κρίσεις κεφαλαλγίας, οι οποίες συνοδεύονται με συμπτώματα από το Αυτόνομο Νευρικό Σύστημα, πάντα ομόπλευρα με τον πόνο. Η παθοφυσιολογία της αθροιστικής κεφαλαλγίας δεν έχει γίνει ακόμη πλήρως κατανοητή, παρά τη σαφή κλινική εικόνα της. Στην παρούσα ερευνητική εργασία, μελετήθηκε ο τρόπος με τον οποίο κατανέμονται σε δείγμα ασθενών και μαρτύρων Νοτιοανατολικής Ευρωπαϊκής Καυκάσιας προέλευσης, 3 σημειακοί νουκλεοτιδικοί πολυμορφισμοί (SNPs) των γονιδίων HCRTR2 (rs2653349) και ADH4 (rs1800759) που συσχετίζονται με την αθροιστική κεφαλαλγία βάσει βιβλιογραφίας και του GNB3 (rs5443) που συσχετίσθηκε με την ανταπόκριση σε θεραπευτική αγωγή με τριπτάνες. DNA από επιθηλιακά κύτταρα της στοματικής κοιλότητας 619 εθελοντών μαρτύρων και 30 ασθενών με διαγεγνωσμένη αθροιστική κεφαλαλγία απομονώθηκε και αναλύθηκε με τη χρήση real time PCR. Για τον rs2653349, 490 μάρτυρες (79,2%) και 25 ασθενείς (86,2%) έφεραν τον γονότυπο G:G, 119 μάρτυρες (19,2%) και 3 ασθενείς (10,3%) έφεραν τον G:A και 10 μάρτυρες (1,6%) και 1 ασθενής (3,4%) έφεραν τον γονότυπο A:A. Το φυσικό G αλληλόμορφο εμφανίστηκε σε ποσοστό 88,8% στους μάρτυρες και σε ποσοστό 91,4% στους ασθενείς. Αναφορικά με τον rs5443, 273 μάρτυρες (44,1%) και 12 ασθενείς (44,4%) έφεραν τον γονότυπο C:C, 264 μάρτυρες (42,6%) και 14 ασθενείς (51,9%) έφεραν τον C:T και 82 μάρτυρες (13,2%) και 1 ασθενής (3,7%) έφεραν τον γονότυπο T:T. Το φυσικό C αλληλόμορφο εμφανίστηκε σε ποσοστό 65,4% στους μάρτυρες και σε ποσοστό 70,4% στους ασθενείς. Για τον rs1800759, 208 μάρτυρες (33,6%) και 14 ασθενείς (56,0%) έφεραν τον γονότυπο C:C, 312 μάρτυρες (50,4%) και 5 ασθενείς (20,0%) έφεραν τον C:A και 99 μάρτυρες (16,0%) και 6 ασθενείς (24,0%) έφεραν τον γονότυπο Α:Α. Το φυσικό C αλληλόμορφο εμφανίστηκε σε ποσοστό 58,8% στους μάρτυρες και σε ποσοστό 66,0% στους ασθενείς. Το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο Α του πολυμορφισμού rs2653349 στο γονίδιο του υποδοχέα υποκρετίνης τύπου 2 (HCRTR2) και Τ του πολυμορφισμού rs5443 στο γονίδιο της β3 υπομονάδας της G πρωτεΐνης (GNB3) εμφανίζονται συχνότερα στους Νοτιοανατολικούς Ευρωπαίους Καυκάσιους μάρτυρες σε σχέση με τους ασθενείς με αθροιστική κεφαλαλγία, χωρίς ωστόσο τα αποτελέσματα αυτά να είναι στατιστικά σημαντικά. Αντίθετα, ομοζυγωτία για το φυσικό C αλληλόμορφο του πολυμορφισμού rs1800759 στο γονίδιο της αλκοολικής αφυδρογονάσης 4 (ADH4) φαίνεται να συμβάλλει στην προδιάθεση για εμφάνιση αθροιστικής κεφαλαλγίας. Οι μελετούμενοι πολυμορφισμοί θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως βιοδείκτες για την προδιάθεση ενός ατόμου να εμφανίσει την ασθένεια. Επιπλέον, μπορούν να χρησιμεύσουν ως εργαλείο στη βασική έρευνα, ούτως ώστε να εντοπιστούν μοριακές δομές οι οποίες συντελούν στην παθοφυσιολογία της αθροιστικής κεφαλαλγίας.","Cluster headache (CH) is a primary neurovascular headache with an increased hereditary risk and is characterized by unilateral pain associated with ipsilateral cranial autonomic features. CH prevalence is approximately 0.1% of the population. The pathophysiology of CH has not yet been fully understood despite its clear clinical picture. A comparison of the frequency distribution of two cluster headache associated polymorphisms, the rs2653349 polymorphism in the HCRTR2 gene and the rs1800759 in the ADH4 gene, and a triptan-treatment response associated polymorphism, the rs5443 in the GNB3 gene, was perfomed in a Southeastern European Caucasian case-control population. DNA from buccal swabs of 619 non related controls and 30 patients with diagnosed CH was collected and analysed using real-time PCR. For rs2653349, 490 controls (79.2%) and 25 patients (86.2%) were homozygous for the wild type G allele, 119 controls (19.2%) and 3 patients (10.3%) were heterozygous and 10 controls (1.6%) and 1 patient (3.4%) were homozygous for the rare A allele. The frequency of wild-type G allele was 88.8% in controls and 91.4% in patients. For rs5443, 273 controls (44.1%) and 12 patients (44.4%) were homozygous for the wild type C allele, 264 controls (42.6%) and 14 patients (51.9%) were heterozygous and 82 controls (13.2%) and 1 patient (3.7%) were homozygous for the rare T allele. The frequency of wild-type C allele was 65.4% in controls and 70.4% in patients. For rs1800759, 208 controls (33.6%) and 14 patients (56.0%) were homozygous for the wild type C allele, 312 controls (50.4%) and 5 patients (20.0%) were heterozygous and 99 controls (16.0%) and 6 patients (24.0%) were homozygous for the rare A allele. The frequency of wild-type C allele was 58.8% in controls and 66.0% in patients. The mutant A allele of the rs2653349 polymorphism in HCRTR2 gene and T allele of the rs5443 polymorphism in the GNB3 gene appear more often in Southeastern European Caucasian controls than in patients with CH, although not statistically significant. In contrast, homozygous for the wild type C allele of the rs1800759 polymorphism in the ADH4 gene appears to statistically significant (p=0.021) contribute to the predisposition for CH. CH associated polymorphisms can be used as biomarkers to predict the predisposition of a person to develop CH. In addition, they can be useful tools for basic research to identify molecular structures that contribute to the pathophysiology of the disease."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη συσχέτισης πολυμορφισμών στα γονίδια HCRTR2, GNB3 και ADH4 με την προδιάθεση για εμφάνιση Αθροιστικής Κεφαλαλγίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπασάββα Μαρία","Papasavva Maria"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η αθροιστική κεφαλαλγία (CH) ανήκει στης πρωτοπαθείς κεφαλαλγικές διαταραχές, εμφανίζει επιπολασμό 0,1% και χαρακτηρίζεται από επώδυνες, μονόπλευρες, επαναλαμβανόμενες και βραχείας διάρκειας κρίσεις κεφαλαλγίας, οι οποίες συνοδεύονται με συμπτώματα από το Αυτόνομο Νευρικό Σύστημα, πάντα ομόπλευρα με τον πόνο. Η παθοφυσιολογία της αθροιστικής κεφαλαλγίας δεν έχει γίνει ακόμη πλήρως κατανοητή, παρά τη σαφή κλινική εικόνα της. Στην παρούσα ερευνητική εργασία, μελετήθηκε ο τρόπος με τον οποίο κατανέμονται σε δείγμα ασθενών και μαρτύρων Νοτιοανατολικής Ευρωπαϊκής Καυκάσιας προέλευσης, 3 σημειακοί νουκλεοτιδικοί πολυμορφισμοί (SNPs) των γονιδίων HCRTR2 (rs2653349) και ADH4 (rs1800759) που συσχετίζονται με την αθροιστική κεφαλαλγία βάσει βιβλιογραφίας και του GNB3 (rs5443) που συσχετίσθηκε με την ανταπόκριση σε θεραπευτική αγωγή με τριπτάνες. DNA από επιθηλιακά κύτταρα της στοματικής κοιλότητας 619 εθελοντών μαρτύρων και 30 ασθενών με διαγεγνωσμένη αθροιστική κεφαλαλγία απομονώθηκε και αναλύθηκε με τη χρήση real time PCR. Για τον rs2653349, 490 μάρτυρες (79,2%) και 25 ασθενείς (86,2%) έφεραν τον γονότυπο G:G, 119 μάρτυρες (19,2%) και 3 ασθενείς (10,3%) έφεραν τον G:A και 10 μάρτυρες (1,6%) και 1 ασθενής (3,4%) έφεραν τον γονότυπο A:A. Το φυσικό G αλληλόμορφο εμφανίστηκε σε ποσοστό 88,8% στους μάρτυρες και σε ποσοστό 91,4% στους ασθενείς. Αναφορικά με τον rs5443, 273 μάρτυρες (44,1%) και 12 ασθενείς (44,4%) έφεραν τον γονότυπο C:C, 264 μάρτυρες (42,6%) και 14 ασθενείς (51,9%) έφεραν τον C:T και 82 μάρτυρες (13,2%) και 1 ασθενής (3,7%) έφεραν τον γονότυπο T:T. Το φυσικό C αλληλόμορφο εμφανίστηκε σε ποσοστό 65,4% στους μάρτυρες και σε ποσοστό 70,4% στους ασθενείς. Για τον rs1800759, 208 μάρτυρες (33,6%) και 14 ασθενείς (56,0%) έφεραν τον γονότυπο C:C, 312 μάρτυρες (50,4%) και 5 ασθενείς (20,0%) έφεραν τον C:A και 99 μάρτυρες (16,0%) και 6 ασθενείς (24,0%) έφεραν τον γονότυπο Α:Α. Το φυσικό C αλληλόμορφο εμφανίστηκε σε ποσοστό 58,8% στους μάρτυρες και σε ποσοστό 66,0% στους ασθενείς. Το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο Α του πολυμορφισμού rs2653349 στο γονίδιο του υποδοχέα υποκρετίνης τύπου 2 (HCRTR2) και Τ του πολυμορφισμού rs5443 στο γονίδιο της β3 υπομονάδας της G πρωτεΐνης (GNB3) εμφανίζονται συχνότερα στους Νοτιοανατολικούς Ευρωπαίους Καυκάσιους μάρτυρες σε σχέση με τους ασθενείς με αθροιστική κεφαλαλγία, χωρίς ωστόσο τα αποτελέσματα αυτά να είναι στατιστικά σημαντικά. Αντίθετα, ομοζυγωτία για το φυσικό C αλληλόμορφο του πολυμορφισμού rs1800759 στο γονίδιο της αλκοολικής αφυδρογονάσης 4 (ADH4) φαίνεται να συμβάλλει στην προδιάθεση για εμφάνιση αθροιστικής κεφαλαλγίας. Οι μελετούμενοι πολυμορφισμοί θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως βιοδείκτες για την προδιάθεση ενός ατόμου να εμφανίσει την ασθένεια. Επιπλέον, μπορούν να χρησιμεύσουν ως εργαλείο στη βασική έρευνα, ούτως ώστε να εντοπιστούν μοριακές δομές οι οποίες συντελούν στην παθοφυσιολογία της αθροιστικής κεφαλαλγίας.","Cluster headache (CH) is a primary neurovascular headache with an increased hereditary risk and is characterized by unilateral pain associated with ipsilateral cranial autonomic features. CH prevalence is approximately 0.1% of the population. The pathophysiology of CH has not yet been fully understood despite its clear clinical picture. A comparison of the frequency distribution of two cluster headache associated polymorphisms, the rs2653349 polymorphism in the HCRTR2 gene and the rs1800759 in the ADH4 gene, and a triptan-treatment response associated polymorphism, the rs5443 in the GNB3 gene, was perfomed in a Southeastern European Caucasian case-control population. DNA from buccal swabs of 619 non related controls and 30 patients with diagnosed CH was collected and analysed using real-time PCR. For rs2653349, 490 controls (79.2%) and 25 patients (86.2%) were homozygous for the wild type G allele, 119 controls (19.2%) and 3 patients (10.3%) were heterozygous and 10 controls (1.6%) and 1 patient (3.4%) were homozygous for the rare A allele. The frequency of wild-type G allele was 88.8% in controls and 91.4% in patients. For rs5443, 273 controls (44.1%) and 12 patients (44.4%) were homozygous for the wild type C allele, 264 controls (42.6%) and 14 patients (51.9%) were heterozygous and 82 controls (13.2%) and 1 patient (3.7%) were homozygous for the rare T allele. The frequency of wild-type C allele was 65.4% in controls and 70.4% in patients. For rs1800759, 208 controls (33.6%) and 14 patients (56.0%) were homozygous for the wild type C allele, 312 controls (50.4%) and 5 patients (20.0%) were heterozygous and 99 controls (16.0%) and 6 patients (24.0%) were homozygous for the rare A allele. The frequency of wild-type C allele was 58.8% in controls and 66.0% in patients. The mutant A allele of the rs2653349 polymorphism in HCRTR2 gene and T allele of the rs5443 polymorphism in the GNB3 gene appear more often in Southeastern European Caucasian controls than in patients with CH, although not statistically significant. In contrast, homozygous for the wild type C allele of the rs1800759 polymorphism in the ADH4 gene appears to statistically significant (p=0.021) contribute to the predisposition for CH. CH associated polymorphisms can be used as biomarkers to predict the predisposition of a person to develop CH. In addition, they can be useful tools for basic research to identify molecular structures that contribute to the pathophysiology of the disease."],"dc:identifier":["uoadl:2759354","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2759354"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μελέτη συσχέτισης πολυμορφισμών στα γονίδια HCRTR2, GNB3 και ADH4 με την προδιάθεση για εμφάνιση Αθροιστικής Κεφαλαλγίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:21Z"}