{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2759369"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2759369","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύνθεση και Χαρακτηρισμός Μεταλλο-Υποκαταστατών βασισμένων σε Βάσεις του Schiff ως Πρόδρομων Αντιδραστηρίων για τη Δυνητική Σύνθεση Μεταλλο-Οργανικών Κατασκευών","abstract":"Από την σύνδεση μεταλλικών ιόντων ή μεταλλικών πλειάδων και οργανικών μορίων που ονομάζονται γεφυρωτικοί υποκαταστάτες σχηματίζονται δίκτυα τα οποία μπορεί να εκτείνονται σε μια, δύο ή και τρεις διαστάσεις. Τα τελευταία περιέχουν δυνητικά κενούς χώρους και ονομάζονται Μεταλλο-Οργανικές Κατασκευές (MOFs). Οι MOFs είναι πορώδη υλικά τα οποία έχουν κρυσταλλική δομή. Μια κατηγορία Μεταλλο-Οργανικών Κατασκευών βασίζεται σε μεταλλο-υποκαταστάτες αντί οργανικών γεφυρωτικών υποκαταστατών, δηλαδή σε μεταλλικά σύμπλοκα τα οποία δρουν ως γεφυρωτικοί υποκαταστάτες. Στην παρούσα εργασία έγινε μελέτη της δυνατότητας σύνθεσης νέων μεταλλο-υποκαταστατών που βασίζονται σε βάσεις του Schiff. Για τον λόγο αυτό συντέθηκε ένας νέος δικαρβοξυλικός υποκαταστάτης που διαθέτει τέσσερα όξινα πρωτόνια. Με τη χρήση αυτού του υποκαταστάτη πραγματοποιήθηκε η σύνθεση τεσσάρων νέων συμπλόκων που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη σύνθεση Μεταλλο-Οργανικών Κατασκευών. Οι πρώτοι δύο μεταλλο-υποκαταστάτες που χαρακτηρίστηκαν ήταν σύμπλοκα του τρισθενούς γαλλίου και του τρισθενούς αργιλίου στα οποία το μέταλλο έχει συναρμοστεί με τα δύο οξυγόνα των αποπρωτονιομένων υδροξυλίων του οργανικού υποκαταστάτη χωρίς να συμμετέχουν οι καρβοξυλικές ομάδες δίνοντας έτσι την δυνατότητα στα σύμπλοκα αυτά να χρησιμοποιηθούν ως γεφυρωτικοί υποκαταστάτες για την ανάπτυξη πολυδιάστατων πολυμερών συμπλόκων. Στην πορεία απομονώθηκαν και οι άλλοι δύο νέοι μεταλλο-υποκαταστάτες οι οποίοι βασίζονται στον τρισθενή σίδηρο και στο τρισθενές χρώμιο. Όπως παρατηρήθηκε είχαν και αυτοί την ίδια ακριβώς γεωμετρία με τους προηγούμενους. Τα τέσσερα νέα αυτά σύμπλοκα χαρακτηρίστηκαν με κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ επί μονοκρυστάλλου και κόνεως ενώ παράλληλα μελετήθηκαν με φασματοσκοπία υπερύθρου, θερμικές τεχνικές και φθορισμομετρία.","abstract_html":"Από την σύνδεση μεταλλικών ιόντων ή μεταλλικών πλειάδων και οργανικών μορίων που ονομάζονται γεφυρωτικοί υποκαταστάτες σχηματίζονται δίκτυα τα οποία μπορεί να εκτείνονται σε μια, δύο ή και τρεις διαστάσεις. Τα τελευταία περιέχουν δυνητικά κενούς χώρους και ονομάζονται Μεταλλο-Οργανικές Κατασκευές (MOFs). Οι MOFs είναι πορώδη υλικά τα οποία έχουν κρυσταλλική δομή. Μια κατηγορία Μεταλλο-Οργανικών Κατασκευών βασίζεται σε μεταλλο-υποκαταστάτες αντί οργανικών γεφυρωτικών υποκαταστατών, δηλαδή σε μεταλλικά σύμπλοκα τα οποία δρουν ως γεφυρωτικοί υποκαταστάτες. Στην παρούσα εργασία έγινε μελέτη της δυνατότητας σύνθεσης νέων μεταλλο-υποκαταστατών που βασίζονται σε βάσεις του Schiff. Για τον λόγο αυτό συντέθηκε ένας νέος δικαρβοξυλικός υποκαταστάτης που διαθέτει τέσσερα όξινα πρωτόνια. Με τη χρήση αυτού του υποκαταστάτη πραγματοποιήθηκε η σύνθεση τεσσάρων νέων συμπλόκων που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη σύνθεση Μεταλλο-Οργανικών Κατασκευών. Οι πρώτοι δύο μεταλλο-υποκαταστάτες που χαρακτηρίστηκαν ήταν σύμπλοκα του τρισθενούς γαλλίου και του τρισθενούς αργιλίου στα οποία το μέταλλο έχει συναρμοστεί με τα δύο οξυγόνα των αποπρωτονιομένων υδροξυλίων του οργανικού υποκαταστάτη χωρίς να συμμετέχουν οι καρβοξυλικές ομάδες δίνοντας έτσι την δυνατότητα στα σύμπλοκα αυτά να χρησιμοποιηθούν ως γεφυρωτικοί υποκαταστάτες για την ανάπτυξη πολυδιάστατων πολυμερών συμπλόκων. Στην πορεία απομονώθηκαν και οι άλλοι δύο νέοι μεταλλο-υποκαταστάτες οι οποίοι βασίζονται στον τρισθενή σίδηρο και στο τρισθενές χρώμιο. Όπως παρατηρήθηκε είχαν και αυτοί την ίδια ακριβώς γεωμετρία με τους προηγούμενους. Τα τέσσερα νέα αυτά σύμπλοκα χαρακτηρίστηκαν με κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ επί μονοκρυστάλλου και κόνεως ενώ παράλληλα μελετήθηκαν με φασματοσκοπία υπερύθρου, θερμικές τεχνικές και φθορισμομετρία.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσελίκογλου Γεώργιος","Tselikoglou Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:21Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2759369"],"render_values":[{"text":"uoadl:2759369","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2759369","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2759369","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2759369","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσελίκογλου Γεώργιος","Tselikoglou Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2759369","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2759369"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Από την σύνδεση μεταλλικών ιόντων ή μεταλλικών πλειάδων και οργανικών μορίων που ονομάζονται γεφυρωτικοί υποκαταστάτες σχηματίζονται δίκτυα τα οποία μπορεί να εκτείνονται σε μια, δύο ή και τρεις διαστάσεις. Τα τελευταία περιέχουν δυνητικά κενούς χώρους και ονομάζονται Μεταλλο-Οργανικές Κατασκευές (MOFs). Οι MOFs είναι πορώδη υλικά τα οποία έχουν κρυσταλλική δομή. Μια κατηγορία Μεταλλο-Οργανικών Κατασκευών βασίζεται σε μεταλλο-υποκαταστάτες αντί οργανικών γεφυρωτικών υποκαταστατών, δηλαδή σε μεταλλικά σύμπλοκα τα οποία δρουν ως γεφυρωτικοί υποκαταστάτες. Στην παρούσα εργασία έγινε μελέτη της δυνατότητας σύνθεσης νέων μεταλλο-υποκαταστατών που βασίζονται σε βάσεις του Schiff. Για τον λόγο αυτό συντέθηκε ένας νέος δικαρβοξυλικός υποκαταστάτης που διαθέτει τέσσερα όξινα πρωτόνια. Με τη χρήση αυτού του υποκαταστάτη πραγματοποιήθηκε η σύνθεση τεσσάρων νέων συμπλόκων που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη σύνθεση Μεταλλο-Οργανικών Κατασκευών. Οι πρώτοι δύο μεταλλο-υποκαταστάτες που χαρακτηρίστηκαν ήταν σύμπλοκα του τρισθενούς γαλλίου και του τρισθενούς αργιλίου στα οποία το μέταλλο έχει συναρμοστεί με τα δύο οξυγόνα των αποπρωτονιομένων υδροξυλίων του οργανικού υποκαταστάτη χωρίς να συμμετέχουν οι καρβοξυλικές ομάδες δίνοντας έτσι την δυνατότητα στα σύμπλοκα αυτά να χρησιμοποιηθούν ως γεφυρωτικοί υποκαταστάτες για την ανάπτυξη πολυδιάστατων πολυμερών συμπλόκων. Στην πορεία απομονώθηκαν και οι άλλοι δύο νέοι μεταλλο-υποκαταστάτες οι οποίοι βασίζονται στον τρισθενή σίδηρο και στο τρισθενές χρώμιο. Όπως παρατηρήθηκε είχαν και αυτοί την ίδια ακριβώς γεωμετρία με τους προηγούμενους. Τα τέσσερα νέα αυτά σύμπλοκα χαρακτηρίστηκαν με κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ επί μονοκρυστάλλου και κόνεως ενώ παράλληλα μελετήθηκαν με φασματοσκοπία υπερύθρου, θερμικές τεχνικές και φθορισμομετρία.","The combination of metal ions or metal clusters with organic molecules also known as bridging ligands, networks are formed that can expand in one, two, three dimensions. The three dimensional networks that include free space in their pores are called Metal-Organic Frameworks(MOFs). MOFs are porous crystalline materials. A class of Metal-Organic Frameworks are those based on metallo-ligands instead of organic bridging ligands, i.e. metal complexes that act as bridging ligands. In the present study we studied the, possibility of synthesizing new metallo-ligands based on Schiff bases. For this purpose we synthesized a new dicarboxylic ligand which contains four acidic protons. Using this ligand, the synthesis of four new complexes that could be used for the synthesis of Metal-Organic Frameworks was carried out.The first two metallo-ligands that were characterized were complexes of trivalent gallium and trivalent aluminum in which the metal has been coordinated with the two deprotonated hydroxyl groups of the organic ligand without the involvement of the carboxylic groups, thus enabling these complexes to be used as bridging ligands for the development of multidimensional polymeric complexes. In the course of the process, two new metallo-ligands based on trivalent iron and trivalent chromium were also isolated. As observed, they had exactly the same geometry with the previous ones. These four complexes were characterized by single-crystal and powder X-ray crystallography while being studied by infrared spectroscopy, thermal techniques and fluorimetry."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύνθεση και Χαρακτηρισμός Μεταλλο-Υποκαταστατών βασισμένων σε Βάσεις του Schiff ως Πρόδρομων Αντιδραστηρίων για τη Δυνητική Σύνθεση Μεταλλο-Οργανικών Κατασκευών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσελίκογλου Γεώργιος","Tselikoglou Georgios"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Από την σύνδεση μεταλλικών ιόντων ή μεταλλικών πλειάδων και οργανικών μορίων που ονομάζονται γεφυρωτικοί υποκαταστάτες σχηματίζονται δίκτυα τα οποία μπορεί να εκτείνονται σε μια, δύο ή και τρεις διαστάσεις. Τα τελευταία περιέχουν δυνητικά κενούς χώρους και ονομάζονται Μεταλλο-Οργανικές Κατασκευές (MOFs). Οι MOFs είναι πορώδη υλικά τα οποία έχουν κρυσταλλική δομή. Μια κατηγορία Μεταλλο-Οργανικών Κατασκευών βασίζεται σε μεταλλο-υποκαταστάτες αντί οργανικών γεφυρωτικών υποκαταστατών, δηλαδή σε μεταλλικά σύμπλοκα τα οποία δρουν ως γεφυρωτικοί υποκαταστάτες. Στην παρούσα εργασία έγινε μελέτη της δυνατότητας σύνθεσης νέων μεταλλο-υποκαταστατών που βασίζονται σε βάσεις του Schiff. Για τον λόγο αυτό συντέθηκε ένας νέος δικαρβοξυλικός υποκαταστάτης που διαθέτει τέσσερα όξινα πρωτόνια. Με τη χρήση αυτού του υποκαταστάτη πραγματοποιήθηκε η σύνθεση τεσσάρων νέων συμπλόκων που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη σύνθεση Μεταλλο-Οργανικών Κατασκευών. Οι πρώτοι δύο μεταλλο-υποκαταστάτες που χαρακτηρίστηκαν ήταν σύμπλοκα του τρισθενούς γαλλίου και του τρισθενούς αργιλίου στα οποία το μέταλλο έχει συναρμοστεί με τα δύο οξυγόνα των αποπρωτονιομένων υδροξυλίων του οργανικού υποκαταστάτη χωρίς να συμμετέχουν οι καρβοξυλικές ομάδες δίνοντας έτσι την δυνατότητα στα σύμπλοκα αυτά να χρησιμοποιηθούν ως γεφυρωτικοί υποκαταστάτες για την ανάπτυξη πολυδιάστατων πολυμερών συμπλόκων. Στην πορεία απομονώθηκαν και οι άλλοι δύο νέοι μεταλλο-υποκαταστάτες οι οποίοι βασίζονται στον τρισθενή σίδηρο και στο τρισθενές χρώμιο. Όπως παρατηρήθηκε είχαν και αυτοί την ίδια ακριβώς γεωμετρία με τους προηγούμενους. Τα τέσσερα νέα αυτά σύμπλοκα χαρακτηρίστηκαν με κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ επί μονοκρυστάλλου και κόνεως ενώ παράλληλα μελετήθηκαν με φασματοσκοπία υπερύθρου, θερμικές τεχνικές και φθορισμομετρία.","The combination of metal ions or metal clusters with organic molecules also known as bridging ligands, networks are formed that can expand in one, two, three dimensions. The three dimensional networks that include free space in their pores are called Metal-Organic Frameworks(MOFs). MOFs are porous crystalline materials. A class of Metal-Organic Frameworks are those based on metallo-ligands instead of organic bridging ligands, i.e. metal complexes that act as bridging ligands. In the present study we studied the, possibility of synthesizing new metallo-ligands based on Schiff bases. For this purpose we synthesized a new dicarboxylic ligand which contains four acidic protons. Using this ligand, the synthesis of four new complexes that could be used for the synthesis of Metal-Organic Frameworks was carried out.The first two metallo-ligands that were characterized were complexes of trivalent gallium and trivalent aluminum in which the metal has been coordinated with the two deprotonated hydroxyl groups of the organic ligand without the involvement of the carboxylic groups, thus enabling these complexes to be used as bridging ligands for the development of multidimensional polymeric complexes. In the course of the process, two new metallo-ligands based on trivalent iron and trivalent chromium were also isolated. As observed, they had exactly the same geometry with the previous ones. These four complexes were characterized by single-crystal and powder X-ray crystallography while being studied by infrared spectroscopy, thermal techniques and fluorimetry."],"dc:identifier":["uoadl:2759369","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2759369"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Σύνθεση και Χαρακτηρισμός Μεταλλο-Υποκαταστατών βασισμένων σε Βάσεις του Schiff ως Πρόδρομων Αντιδραστηρίων για τη Δυνητική Σύνθεση Μεταλλο-Οργανικών Κατασκευών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:21Z"}