{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2762501"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2762501","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Άμεση και χρόνια επίδραση διαφορετικών πρωτοκόλλων στατικών διατάσεων στο εύρος κίνησης και τη μυϊκή ισχύ αθλητριών 8-10 ετων.","abstract":"Στην εργασία αυτή εξετάστηκε η άμεση και χρόνια επίδραση δύο διαφορετικών πρωτοκόλλων στατικών διατάσεων στο εύρος κίνησης και στη μυϊκή ισχύ, αθλητριών παιδικής ηλικίας. Τριάντα αθλήτριες «Γυμναστικής για Όλους» (ηλικία: 9.7 ± 0.7 έτη, προπονητική εμπειρία: 2.3 ± 1.6 έτη) χωρίστηκαν σε ομάδα παρέμβασης (Ν= 19) και ομάδα ελέγχου (Ν= 11). Oι αθλήτριες της ομάδας παρέμβασης εκτέλεσαν επιπλέον της προπόνησής τους και διατάσεις τετρακεφάλου 3 φορές/εβδομάδα για 9 εβδομάδες. Η συνολική διάρκεια των διατάσεων ήταν 90 sec και εφαρμόστηκαν στο ένα σκέλος διαλειμματικά (3x30 sec με 30 sec διάλειμμα) και στο άλλο συνεχόμενα (90 sec). Ακολούθησε επιτόπιο άλμα με το ένα σκέλος 2 min μετά την παρέμβαση ενώ έγινε άλμα και με το άλλο σκέλος ως μέτρηση ελέγχου. Το εύρος κίνησης του ισχίου και του γονάτου, μετρήθηκε πριν και αμέσως μετά τη διάταση του κάθε σκέλους, σε κάθε μέτρηση και για όλη την περίοδο παρατήρησης. Πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις στις εβδομάδες 3, 6, 9, πριν και μετά από την εφαρμογή διατάσεων, καθώς και 3 εβδομάδες μετά τη διακοπή της επιπρόσθετης προπόνησης διατάσεων. Και τα δύο πρωτόκολλα διάτασης επέφεραν σημαντική και παρόμοια (p = 0.272) βελτίωση στο εύρος κίνησης του ισχίου της ομάδας παρέμβασης, σε σχέση με την ομάδα ελέγχου, από την 6η εβδομάδα παρέμβασης (p = 0.001) η οποία διατηρήθηκε και την 3η εβδομάδα μετά την διακοπή της προπόνησης. Καμία αλλαγή δεν βρέθηκε στο εύρος κίνησης της άρθρωσης του γονάτου, πριν και μετά τη διάταση και για όλη την περίοδο παρατήρησης (p ˃ 0.05). Δεν παρατηρήθηκε καμία αλλαγή στο ύψος του άλματος στην ομάδα παρέμβασης (κύριες επιδράσεις: p > 0.470, αλληλεπιδράσεις: p > 0.612). Παρόμοια αποτελέσματα στο ύψος άλματος βρέθηκαν και για την ομάδα ελέγχου (κύριες επιδράσεις: p > 0.133, αλληλεπιδράσεις: p > 0.495). Συμπερασματικά, το ύψος του άλματος δεν μειώθηκε 2 min μετά την εκτέλεση των διαφορετικών πρωτοκόλλων διάτασης, παρά την αύξηση του εύρους κίνησης του ισχίου, γεγονός το οποίο ίσως οφείλεται στη μακρόχρονη προπόνηση ευλυγισίας και την αυξημένη μυϊκή διατασιμότητα των αθλητριών αυτής της ηλικίας.","abstract_html":"Στην εργασία αυτή εξετάστηκε η άμεση και χρόνια επίδραση δύο διαφορετικών πρωτοκόλλων στατικών διατάσεων στο εύρος κίνησης και στη μυϊκή ισχύ, αθλητριών παιδικής ηλικίας. Τριάντα αθλήτριες «Γυμναστικής για Όλους» (ηλικία: 9.7 ± 0.7 έτη, προπονητική εμπειρία: 2.3 ± 1.6 έτη) χωρίστηκαν σε ομάδα παρέμβασης (Ν= 19) και ομάδα ελέγχου (Ν= 11). Oι αθλήτριες της ομάδας παρέμβασης εκτέλεσαν επιπλέον της προπόνησής τους και διατάσεις τετρακεφάλου 3 φορές/εβδομάδα για 9 εβδομάδες. Η συνολική διάρκεια των διατάσεων ήταν 90 sec και εφαρμόστηκαν στο ένα σκέλος διαλειμματικά (3x30 sec με 30 sec διάλειμμα) και στο άλλο συνεχόμενα (90 sec). Ακολούθησε επιτόπιο άλμα με το ένα σκέλος 2 min μετά την παρέμβαση ενώ έγινε άλμα και με το άλλο σκέλος ως μέτρηση ελέγχου. Το εύρος κίνησης του ισχίου και του γονάτου, μετρήθηκε πριν και αμέσως μετά τη διάταση του κάθε σκέλους, σε κάθε μέτρηση και για όλη την περίοδο παρατήρησης. Πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις στις εβδομάδες 3, 6, 9, πριν και μετά από την εφαρμογή διατάσεων, καθώς και 3 εβδομάδες μετά τη διακοπή της επιπρόσθετης προπόνησης διατάσεων. Και τα δύο πρωτόκολλα διάτασης επέφεραν σημαντική και παρόμοια (p = 0.272) βελτίωση στο εύρος κίνησης του ισχίου της ομάδας παρέμβασης, σε σχέση με την ομάδα ελέγχου, από την 6η εβδομάδα παρέμβασης (p = 0.001) η οποία διατηρήθηκε και την 3η εβδομάδα μετά την διακοπή της προπόνησης. Καμία αλλαγή δεν βρέθηκε στο εύρος κίνησης της άρθρωσης του γονάτου, πριν και μετά τη διάταση και για όλη την περίοδο παρατήρησης (p ˃ 0.05). Δεν παρατηρήθηκε καμία αλλαγή στο ύψος του άλματος στην ομάδα παρέμβασης (κύριες επιδράσεις: p &gt; 0.470, αλληλεπιδράσεις: p &gt; 0.612). Παρόμοια αποτελέσματα στο ύψος άλματος βρέθηκαν και για την ομάδα ελέγχου (κύριες επιδράσεις: p &gt; 0.133, αλληλεπιδράσεις: p &gt; 0.495). Συμπερασματικά, το ύψος του άλματος δεν μειώθηκε 2 min μετά την εκτέλεση των διαφορετικών πρωτοκόλλων διάτασης, παρά την αύξηση του εύρους κίνησης του ισχίου, γεγονός το οποίο ίσως οφείλεται στη μακρόχρονη προπόνηση ευλυγισίας και την αυξημένη μυϊκή διατασιμότητα των αθλητριών αυτής της ηλικίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπία Κωνσταντίνα","Papia Konstandina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:21Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2762501"],"render_values":[{"text":"uoadl:2762501","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2762501","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2762501","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2762501","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπία Κωνσταντίνα","Papia Konstandina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2762501","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2762501"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην εργασία αυτή εξετάστηκε η άμεση και χρόνια επίδραση δύο διαφορετικών πρωτοκόλλων στατικών διατάσεων στο εύρος κίνησης και στη μυϊκή ισχύ, αθλητριών παιδικής ηλικίας. Τριάντα αθλήτριες «Γυμναστικής για Όλους» (ηλικία: 9.7 ± 0.7 έτη, προπονητική εμπειρία: 2.3 ± 1.6 έτη) χωρίστηκαν σε ομάδα παρέμβασης (Ν= 19) και ομάδα ελέγχου (Ν= 11). Oι αθλήτριες της ομάδας παρέμβασης εκτέλεσαν επιπλέον της προπόνησής τους και διατάσεις τετρακεφάλου 3 φορές/εβδομάδα για 9 εβδομάδες. Η συνολική διάρκεια των διατάσεων ήταν 90 sec και εφαρμόστηκαν στο ένα σκέλος διαλειμματικά (3x30 sec με 30 sec διάλειμμα) και στο άλλο συνεχόμενα (90 sec). Ακολούθησε επιτόπιο άλμα με το ένα σκέλος 2 min μετά την παρέμβαση ενώ έγινε άλμα και με το άλλο σκέλος ως μέτρηση ελέγχου. Το εύρος κίνησης του ισχίου και του γονάτου, μετρήθηκε πριν και αμέσως μετά τη διάταση του κάθε σκέλους, σε κάθε μέτρηση και για όλη την περίοδο παρατήρησης. Πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις στις εβδομάδες 3, 6, 9, πριν και μετά από την εφαρμογή διατάσεων, καθώς και 3 εβδομάδες μετά τη διακοπή της επιπρόσθετης προπόνησης διατάσεων. Και τα δύο πρωτόκολλα διάτασης επέφεραν σημαντική και παρόμοια (p = 0.272) βελτίωση στο εύρος κίνησης του ισχίου της ομάδας παρέμβασης, σε σχέση με την ομάδα ελέγχου, από την 6η εβδομάδα παρέμβασης (p = 0.001) η οποία διατηρήθηκε και την 3η εβδομάδα μετά την διακοπή της προπόνησης. Καμία αλλαγή δεν βρέθηκε στο εύρος κίνησης της άρθρωσης του γονάτου, πριν και μετά τη διάταση και για όλη την περίοδο παρατήρησης (p ˃ 0.05). Δεν παρατηρήθηκε καμία αλλαγή στο ύψος του άλματος στην ομάδα παρέμβασης (κύριες επιδράσεις: p > 0.470, αλληλεπιδράσεις: p > 0.612). Παρόμοια αποτελέσματα στο ύψος άλματος βρέθηκαν και για την ομάδα ελέγχου (κύριες επιδράσεις: p > 0.133, αλληλεπιδράσεις: p > 0.495). Συμπερασματικά, το ύψος του άλματος δεν μειώθηκε 2 min μετά την εκτέλεση των διαφορετικών πρωτοκόλλων διάτασης, παρά την αύξηση του εύρους κίνησης του ισχίου, γεγονός το οποίο ίσως οφείλεται στη μακρόχρονη προπόνηση ευλυγισίας και την αυξημένη μυϊκή διατασιμότητα των αθλητριών αυτής της ηλικίας.","This study examined acute and chronic changes in joint range of motion (ROM) and lower limb muscle power, after an intermittent or a continuous static stretching protocol of equal total duration. Thirty, female ‘Gymnastics for All’ gymnasts (age: 9.7 ± 0.7 years, training experience: 2.3 ± 1.6) were assigned to an experimental (n= 19) and a control group (n= 11). The gymnasts of the training group, performed prone quadriceps stretch, in addition to their regular training, 3 times /week for 9 weeks. Total stretch duration was 90 sec and was performed in the same individual in a continuous (90 sec) and an intermittent manner (3 x 30 sec with 30 sec of rest in between). A single-leg stretching and jumping design was used, with the contra-lateral limb serving as control. Measurements were performed at baseline and at week 3, 6, and 9 as well as 3 weeks into detraining. Hip and knee joint ROM of the stretched leg were measured after CMJ and immediately after stretching. One-leg CMJ performance for the stretched and the control leg and two-legs CMJ were measured 2 min post-stretching. Both stretching protocols increased similarly hip joint ROM (p = 0.272) in the experimental group from week 6 (p = 0.001) until the end of the 3 weeks detraining period. No change was found in knee joint ROM before or after stretching during the whole observation period (p ˃ 0.05). One-leg CMJ height remained unchanged in the experimental group, for both the stretched and the control leg, as shown by the lack of main effects (p > 0.470) and interactions (p > 0.612). Similarly, in the control group, no main effect (p > 0.133) or interaction (p > 0.495) was found. In conclusion, prolonged static stretching has no negative effect on CMJ performance 2 min post-stretch, while it temporarily increases hip joint ROM, a fact that may be attributed to the flexibility training background and the increased muscle extensibility of the young gymnasts."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Άμεση και χρόνια επίδραση διαφορετικών πρωτοκόλλων στατικών διατάσεων στο εύρος κίνησης και τη μυϊκή ισχύ αθλητριών 8-10 ετων."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπία Κωνσταντίνα","Papia Konstandina"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Στην εργασία αυτή εξετάστηκε η άμεση και χρόνια επίδραση δύο διαφορετικών πρωτοκόλλων στατικών διατάσεων στο εύρος κίνησης και στη μυϊκή ισχύ, αθλητριών παιδικής ηλικίας. Τριάντα αθλήτριες «Γυμναστικής για Όλους» (ηλικία: 9.7 ± 0.7 έτη, προπονητική εμπειρία: 2.3 ± 1.6 έτη) χωρίστηκαν σε ομάδα παρέμβασης (Ν= 19) και ομάδα ελέγχου (Ν= 11). Oι αθλήτριες της ομάδας παρέμβασης εκτέλεσαν επιπλέον της προπόνησής τους και διατάσεις τετρακεφάλου 3 φορές/εβδομάδα για 9 εβδομάδες. Η συνολική διάρκεια των διατάσεων ήταν 90 sec και εφαρμόστηκαν στο ένα σκέλος διαλειμματικά (3x30 sec με 30 sec διάλειμμα) και στο άλλο συνεχόμενα (90 sec). Ακολούθησε επιτόπιο άλμα με το ένα σκέλος 2 min μετά την παρέμβαση ενώ έγινε άλμα και με το άλλο σκέλος ως μέτρηση ελέγχου. Το εύρος κίνησης του ισχίου και του γονάτου, μετρήθηκε πριν και αμέσως μετά τη διάταση του κάθε σκέλους, σε κάθε μέτρηση και για όλη την περίοδο παρατήρησης. Πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις στις εβδομάδες 3, 6, 9, πριν και μετά από την εφαρμογή διατάσεων, καθώς και 3 εβδομάδες μετά τη διακοπή της επιπρόσθετης προπόνησης διατάσεων. Και τα δύο πρωτόκολλα διάτασης επέφεραν σημαντική και παρόμοια (p = 0.272) βελτίωση στο εύρος κίνησης του ισχίου της ομάδας παρέμβασης, σε σχέση με την ομάδα ελέγχου, από την 6η εβδομάδα παρέμβασης (p = 0.001) η οποία διατηρήθηκε και την 3η εβδομάδα μετά την διακοπή της προπόνησης. Καμία αλλαγή δεν βρέθηκε στο εύρος κίνησης της άρθρωσης του γονάτου, πριν και μετά τη διάταση και για όλη την περίοδο παρατήρησης (p ˃ 0.05). Δεν παρατηρήθηκε καμία αλλαγή στο ύψος του άλματος στην ομάδα παρέμβασης (κύριες επιδράσεις: p > 0.470, αλληλεπιδράσεις: p > 0.612). Παρόμοια αποτελέσματα στο ύψος άλματος βρέθηκαν και για την ομάδα ελέγχου (κύριες επιδράσεις: p > 0.133, αλληλεπιδράσεις: p > 0.495). Συμπερασματικά, το ύψος του άλματος δεν μειώθηκε 2 min μετά την εκτέλεση των διαφορετικών πρωτοκόλλων διάτασης, παρά την αύξηση του εύρους κίνησης του ισχίου, γεγονός το οποίο ίσως οφείλεται στη μακρόχρονη προπόνηση ευλυγισίας και την αυξημένη μυϊκή διατασιμότητα των αθλητριών αυτής της ηλικίας.","This study examined acute and chronic changes in joint range of motion (ROM) and lower limb muscle power, after an intermittent or a continuous static stretching protocol of equal total duration. Thirty, female ‘Gymnastics for All’ gymnasts (age: 9.7 ± 0.7 years, training experience: 2.3 ± 1.6) were assigned to an experimental (n= 19) and a control group (n= 11). The gymnasts of the training group, performed prone quadriceps stretch, in addition to their regular training, 3 times /week for 9 weeks. Total stretch duration was 90 sec and was performed in the same individual in a continuous (90 sec) and an intermittent manner (3 x 30 sec with 30 sec of rest in between). A single-leg stretching and jumping design was used, with the contra-lateral limb serving as control. Measurements were performed at baseline and at week 3, 6, and 9 as well as 3 weeks into detraining. Hip and knee joint ROM of the stretched leg were measured after CMJ and immediately after stretching. One-leg CMJ performance for the stretched and the control leg and two-legs CMJ were measured 2 min post-stretching. Both stretching protocols increased similarly hip joint ROM (p = 0.272) in the experimental group from week 6 (p = 0.001) until the end of the 3 weeks detraining period. No change was found in knee joint ROM before or after stretching during the whole observation period (p ˃ 0.05). One-leg CMJ height remained unchanged in the experimental group, for both the stretched and the control leg, as shown by the lack of main effects (p > 0.470) and interactions (p > 0.612). Similarly, in the control group, no main effect (p > 0.133) or interaction (p > 0.495) was found. In conclusion, prolonged static stretching has no negative effect on CMJ performance 2 min post-stretch, while it temporarily increases hip joint ROM, a fact that may be attributed to the flexibility training background and the increased muscle extensibility of the young gymnasts."],"dc:identifier":["uoadl:2762501","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2762501"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Άμεση και χρόνια επίδραση διαφορετικών πρωτοκόλλων στατικών διατάσεων στο εύρος κίνησης και τη μυϊκή ισχύ αθλητριών 8-10 ετων."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:21Z"}