{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2763361"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2763361","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προσομοίωση διεργασίας ιονοβολής επιφανειών με δέσμη ιόντων υπό ταυτόχρονη απόθεση: Διερεύνηση των μηχανισμών δημιουργίας οργανωμένων μορφολογιών","abstract":"Η ύπαρξη οργάνωσης (περιοδικότητας) στη μορφολογία μιας επιφάνειας είναι χρήσιμη σε μια πληθώρα εφαρμογών όπως η μαγνητική αποθήκευση και η κατάλυση χημικών αντιδράσεων. Μία από τις τεχνολογίες για τη δημιουργία οργανωμένων μορφολογιών στις επιφάνειες είναι η ιονοβολή με δέσμη ιόντων (Ion Beam Sputtering). Τα τελευταία χρόνια, πειράματα ιονοβολής έχουν συνδυαστεί με ταυτόχρονη απόθεση συστατικών (παρεμποδιστών εγχάραξης) και έχουν οδηγήσει στη δημιουργία ανισοτροπικής οργάνωσης. Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται τη μαθηματική προτυποποίηση (μοντελοποίηση) και προσομοίωση διεργασίας ταυτόχρονης εγχάραξης και απόθεσης παρεμποδιστών κατά την ιονοβολή ελεύθερων και αρχικά επίπεδων επιφανειών με δέσμη ιόντων. Στόχος είναι η ερμηνεία μέσω της προσομοίωσης της ανισοτροπικής οργάνωσης που παρατηρείται σε πειράματα ιονοβολής με δέσμη ιόντων Αργού (Ar) υψηλής ενέργειας (1 keV) σε επιφάνειες Πυριτίου (Si) υπό ταυτόχρονη απόθεση ατόμων Σιδήρου (Fe, παρεμποδιστών). Η ταυτόχρονη απόθεση εξασφαλίζεται με προσθήκη στόχων Fe γύρω από το δείγμα Si που εγχαράσσεται σε κατάλληλη διάταξη. Για την επίτευξη του στόχου, τροποποιήθηκε και επεκτάθηκε κατάλληλα διαθέσιμος κώδικας Monte Carlo για την εξέλιξη μορφολογίας επιφανειών σε γλώσσα προγραμματισμού C++. Ο κώδικας χρησιμοποιεί διακριτή απεικόνιση της επιφάνειας και του υποστρώματος με κυβικά κελιά. Υπολογίστηκαν με χρήση του κώδικα COMSOL οι κατανομές ιόντων και παρεμποδιστών στην επιφάνεια. Ο κώδικας SRIM (Stopping and Range of Ions in Matter) χρησιμοποιήθηκε για την εξαγωγή των συντελεστών προσκόλλησης των συστατικών και της απόδοσης εγχάραξης του Si και του Fe (άτομα Si ή Fe που απομακρύνονται ανά προσπίπτον ιόν) συναρτήσει της γωνίας πρόσπτωσης των ιόντων. Οι συναρτήσεις για τους συντελεστές προσκόλλησης και τις αποδόσεις εγχάραξης ενσωματώθηκαν στον κώδικα και η δειγματοληψία από αυτές τις συναρτήσεις υλοποιήθηκε με τη μέθοδο αποδοχής-απόρριψης. Οι επιφανειακές μορφολογίες που προέκυψαν από την προσομοίωση χαρακτηριστήκαν μαθηματικά με την root mean square (RMS) τραχύτητα, το μήκος συσχέτισης, το κλάσμα κάλυψης από παρεμποδιστές και το δισδιάστατο διάγραμμα πυκνότητας φάσματος ισχύος (Power Spectral Density, PSD). Η οργάνωση ποσοτικοποιήθηκε με βάση το PSD με την περίοδο των δομών που σχηματίζονται στην επιφάνεια και την παράμετρο οργάνωσης. Τα αποτελέσματα της προσομοίωσης έδειξαν ότι: α) Οι στατιστικές παράμετροι χαρακτηρισμού της μορφολογίας δεν επηρεάζονται από τις διαστάσεις της επιφάνειας αλλά επηρεάζονται από την δομική μονάδα του «ψηφιδωτού» της επιφάνειας. β) Η εφαρμογή των συναρτήσεων για τις αποδόσεις εγχάραξης και τις πιθανότητες προσκόλλησης των συστατικών όπως προκύπτουν από τον κώδικα SRIM δεν οδήγησε σε δημιουργία οργάνωσης στη μορφολογία της επιφάνειας. γ) Περαιτέρω διερεύνηση των τιμών των παραμέτρων και των μηχανισμών αλληλεπίδρασης των συστατικών (Ar+, Fe, Si) με την επιφάνεια έδειξε ότι η οργάνωση ευνοείται όταν η πιθανότητα προσκόλλησης των ιόντων είναι 1 δηλαδή όταν δεν συμβαίνει ανάκλαση των ιόντων στην επιφάνεια, όταν αυξάνεται το κλάσμα των παρεμποδιστών στην προσπίπτουσα ροή και όταν η επιλεκτικότητα εγχάραξης των παρεμποδιστών (άτομα Fe) ως προς το υπόστρωμα Si πλησιάζει το 1.","abstract_html":"Η ύπαρξη οργάνωσης (περιοδικότητας) στη μορφολογία μιας επιφάνειας είναι χρήσιμη σε μια πληθώρα εφαρμογών όπως η μαγνητική αποθήκευση και η κατάλυση χημικών αντιδράσεων. Μία από τις τεχνολογίες για τη δημιουργία οργανωμένων μορφολογιών στις επιφάνειες είναι η ιονοβολή με δέσμη ιόντων (Ion Beam Sputtering). Τα τελευταία χρόνια, πειράματα ιονοβολής έχουν συνδυαστεί με ταυτόχρονη απόθεση συστατικών (παρεμποδιστών εγχάραξης) και έχουν οδηγήσει στη δημιουργία ανισοτροπικής οργάνωσης. Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται τη μαθηματική προτυποποίηση (μοντελοποίηση) και προσομοίωση διεργασίας ταυτόχρονης εγχάραξης και απόθεσης παρεμποδιστών κατά την ιονοβολή ελεύθερων και αρχικά επίπεδων επιφανειών με δέσμη ιόντων. Στόχος είναι η ερμηνεία μέσω της προσομοίωσης της ανισοτροπικής οργάνωσης που παρατηρείται σε πειράματα ιονοβολής με δέσμη ιόντων Αργού (Ar) υψηλής ενέργειας (1 keV) σε επιφάνειες Πυριτίου (Si) υπό ταυτόχρονη απόθεση ατόμων Σιδήρου (Fe, παρεμποδιστών). Η ταυτόχρονη απόθεση εξασφαλίζεται με προσθήκη στόχων Fe γύρω από το δείγμα Si που εγχαράσσεται σε κατάλληλη διάταξη. Για την επίτευξη του στόχου, τροποποιήθηκε και επεκτάθηκε κατάλληλα διαθέσιμος κώδικας Monte Carlo για την εξέλιξη μορφολογίας επιφανειών σε γλώσσα προγραμματισμού C++. Ο κώδικας χρησιμοποιεί διακριτή απεικόνιση της επιφάνειας και του υποστρώματος με κυβικά κελιά. Υπολογίστηκαν με χρήση του κώδικα COMSOL οι κατανομές ιόντων και παρεμποδιστών στην επιφάνεια. Ο κώδικας SRIM (Stopping and Range of Ions in Matter) χρησιμοποιήθηκε για την εξαγωγή των συντελεστών προσκόλλησης των συστατικών και της απόδοσης εγχάραξης του Si και του Fe (άτομα Si ή Fe που απομακρύνονται ανά προσπίπτον ιόν) συναρτήσει της γωνίας πρόσπτωσης των ιόντων. Οι συναρτήσεις για τους συντελεστές προσκόλλησης και τις αποδόσεις εγχάραξης ενσωματώθηκαν στον κώδικα και η δειγματοληψία από αυτές τις συναρτήσεις υλοποιήθηκε με τη μέθοδο αποδοχής-απόρριψης. Οι επιφανειακές μορφολογίες που προέκυψαν από την προσομοίωση χαρακτηριστήκαν μαθηματικά με την root mean square (RMS) τραχύτητα, το μήκος συσχέτισης, το κλάσμα κάλυψης από παρεμποδιστές και το δισδιάστατο διάγραμμα πυκνότητας φάσματος ισχύος (Power Spectral Density, PSD). Η οργάνωση ποσοτικοποιήθηκε με βάση το PSD με την περίοδο των δομών που σχηματίζονται στην επιφάνεια και την παράμετρο οργάνωσης. Τα αποτελέσματα της προσομοίωσης έδειξαν ότι: α) Οι στατιστικές παράμετροι χαρακτηρισμού της μορφολογίας δεν επηρεάζονται από τις διαστάσεις της επιφάνειας αλλά επηρεάζονται από την δομική μονάδα του «ψηφιδωτού» της επιφάνειας. β) Η εφαρμογή των συναρτήσεων για τις αποδόσεις εγχάραξης και τις πιθανότητες προσκόλλησης των συστατικών όπως προκύπτουν από τον κώδικα SRIM δεν οδήγησε σε δημιουργία οργάνωσης στη μορφολογία της επιφάνειας. γ) Περαιτέρω διερεύνηση των τιμών των παραμέτρων και των μηχανισμών αλληλεπίδρασης των συστατικών (Ar+, Fe, Si) με την επιφάνεια έδειξε ότι η οργάνωση ευνοείται όταν η πιθανότητα προσκόλλησης των ιόντων είναι 1 δηλαδή όταν δεν συμβαίνει ανάκλαση των ιόντων στην επιφάνεια, όταν αυξάνεται το κλάσμα των παρεμποδιστών στην προσπίπτουσα ροή και όταν η επιλεκτικότητα εγχάραξης των παρεμποδιστών (άτομα Fe) ως προς το υπόστρωμα Si πλησιάζει το 1.","abstract_has_math":false,"creators":["Τερζόπουλος Τρύφων","Terzopoulos Trifon"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:21Z","subjects":["Τεχνολογία – Πληροφορική","Technology - Computer science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2763361"],"render_values":[{"text":"uoadl:2763361","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2763361","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2763361","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2763361","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τερζόπουλος Τρύφων","Terzopoulos Trifon"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Τεχνολογία – Πληροφορική","Technology - Computer science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2763361","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2763361"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ύπαρξη οργάνωσης (περιοδικότητας) στη μορφολογία μιας επιφάνειας είναι χρήσιμη σε μια πληθώρα εφαρμογών όπως η μαγνητική αποθήκευση και η κατάλυση χημικών αντιδράσεων. Μία από τις τεχνολογίες για τη δημιουργία οργανωμένων μορφολογιών στις επιφάνειες είναι η ιονοβολή με δέσμη ιόντων (Ion Beam Sputtering). Τα τελευταία χρόνια, πειράματα ιονοβολής έχουν συνδυαστεί με ταυτόχρονη απόθεση συστατικών (παρεμποδιστών εγχάραξης) και έχουν οδηγήσει στη δημιουργία ανισοτροπικής οργάνωσης. Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται τη μαθηματική προτυποποίηση (μοντελοποίηση) και προσομοίωση διεργασίας ταυτόχρονης εγχάραξης και απόθεσης παρεμποδιστών κατά την ιονοβολή ελεύθερων και αρχικά επίπεδων επιφανειών με δέσμη ιόντων. Στόχος είναι η ερμηνεία μέσω της προσομοίωσης της ανισοτροπικής οργάνωσης που παρατηρείται σε πειράματα ιονοβολής με δέσμη ιόντων Αργού (Ar) υψηλής ενέργειας (1 keV) σε επιφάνειες Πυριτίου (Si) υπό ταυτόχρονη απόθεση ατόμων Σιδήρου (Fe, παρεμποδιστών). Η ταυτόχρονη απόθεση εξασφαλίζεται με προσθήκη στόχων Fe γύρω από το δείγμα Si που εγχαράσσεται σε κατάλληλη διάταξη. Για την επίτευξη του στόχου, τροποποιήθηκε και επεκτάθηκε κατάλληλα διαθέσιμος κώδικας Monte Carlo για την εξέλιξη μορφολογίας επιφανειών σε γλώσσα προγραμματισμού C++. Ο κώδικας χρησιμοποιεί διακριτή απεικόνιση της επιφάνειας και του υποστρώματος με κυβικά κελιά. Υπολογίστηκαν με χρήση του κώδικα COMSOL οι κατανομές ιόντων και παρεμποδιστών στην επιφάνεια. Ο κώδικας SRIM (Stopping and Range of Ions in Matter) χρησιμοποιήθηκε για την εξαγωγή των συντελεστών προσκόλλησης των συστατικών και της απόδοσης εγχάραξης του Si και του Fe (άτομα Si ή Fe που απομακρύνονται ανά προσπίπτον ιόν) συναρτήσει της γωνίας πρόσπτωσης των ιόντων. Οι συναρτήσεις για τους συντελεστές προσκόλλησης και τις αποδόσεις εγχάραξης ενσωματώθηκαν στον κώδικα και η δειγματοληψία από αυτές τις συναρτήσεις υλοποιήθηκε με τη μέθοδο αποδοχής-απόρριψης. Οι επιφανειακές μορφολογίες που προέκυψαν από την προσομοίωση χαρακτηριστήκαν μαθηματικά με την root mean square (RMS) τραχύτητα, το μήκος συσχέτισης, το κλάσμα κάλυψης από παρεμποδιστές και το δισδιάστατο διάγραμμα πυκνότητας φάσματος ισχύος (Power Spectral Density, PSD). Η οργάνωση ποσοτικοποιήθηκε με βάση το PSD με την περίοδο των δομών που σχηματίζονται στην επιφάνεια και την παράμετρο οργάνωσης. Τα αποτελέσματα της προσομοίωσης έδειξαν ότι: α) Οι στατιστικές παράμετροι χαρακτηρισμού της μορφολογίας δεν επηρεάζονται από τις διαστάσεις της επιφάνειας αλλά επηρεάζονται από την δομική μονάδα του «ψηφιδωτού» της επιφάνειας. β) Η εφαρμογή των συναρτήσεων για τις αποδόσεις εγχάραξης και τις πιθανότητες προσκόλλησης των συστατικών όπως προκύπτουν από τον κώδικα SRIM δεν οδήγησε σε δημιουργία οργάνωσης στη μορφολογία της επιφάνειας. γ) Περαιτέρω διερεύνηση των τιμών των παραμέτρων και των μηχανισμών αλληλεπίδρασης των συστατικών (Ar+, Fe, Si) με την επιφάνεια έδειξε ότι η οργάνωση ευνοείται όταν η πιθανότητα προσκόλλησης των ιόντων είναι 1 δηλαδή όταν δεν συμβαίνει ανάκλαση των ιόντων στην επιφάνεια, όταν αυξάνεται το κλάσμα των παρεμποδιστών στην προσπίπτουσα ροή και όταν η επιλεκτικότητα εγχάραξης των παρεμποδιστών (άτομα Fe) ως προς το υπόστρωμα Si πλησιάζει το 1.","Organized (periodic) nanopatterns on surfaces has been found very useful in various applications such as magnetic storage and chemical reaction catalysis. Ion beam sputtering (IBS) of surfaces has been used for the formation of organized nanopatterns on the surfaces. Within the last decade, IBS has been used with co-deposition of metals, also called etch-inhibitors, to produce anisotropic organized nanopatterns. This thesis is engaged with the mathematical modeling and simulation of simultaneous IBS and deposition processes on initially flat surfaces. The aim is to understand the formation of anisotropic organized nanopatterns produced by Argon (Ar) ion beam sputtering (with ion energy equal to 1 keV) on Silicon (Si) surfaces under the simultaneous deposition of Iron (Fe) atoms. Simultaneous deposition is achieved by placing of Fe targets around the Si substrate. The targets are placed on specific locations in order to control the organization of the nanopatterns being formed on the Si surface. A pre-existing C++ Monte Carlo (MC) code for surface evolution was modified and further developed, in order to achieve the aim. A cellular representation of the substrate is utilized in code. The direction distributions of ions and Fe atoms arriving on the bombarded surface were calculated by the commercial code COMSOL. SRIM (Stopping and Range of Ions in Matter) code was used to calculate the sticking probabilities of ions and Fe atoms and the etching yields of Si and Fe (atoms removed pre incident ion) as a function of angle of ion incidence. The latter functions were integrated in the C++ MC code and the sampling was implemented with the acceptance - rejection method. The morphology of the simulated surfaces was characterized using the Root Mean Square (RMS) roughness, the correlation length, the surface coverage fraction by Fe atoms and the 2D Power Spectrum Density (PSD). The quantification of the organization of the nanopatterns was done by extracting the period and the parameter of organization from the 2D PSD. The results of the simulations showed that: a) The statistical parameters characterizing the morphology were independent of the surface dimensions and were dependent on the dimensions of the unit cell of the surface. b) The use of the functions for the sticking probabilities and the etching yields coming from SRIM code did not produce organized nanopatterns on the surface. c) Further investigation on the values of the parameters and on the mechanisms of particle-surface interaction showed that organization was favored when the sticking probability of ions was equal to 1 (meaning that there is no ion reflection), when the fraction of Fe atoms on the flux arriving on the surface was increased, and when the etching selectivity of Fe atoms over the Si atoms approached 1."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προσομοίωση διεργασίας ιονοβολής επιφανειών με δέσμη ιόντων υπό ταυτόχρονη απόθεση: Διερεύνηση των μηχανισμών δημιουργίας οργανωμένων μορφολογιών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τερζόπουλος Τρύφων","Terzopoulos Trifon"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η ύπαρξη οργάνωσης (περιοδικότητας) στη μορφολογία μιας επιφάνειας είναι χρήσιμη σε μια πληθώρα εφαρμογών όπως η μαγνητική αποθήκευση και η κατάλυση χημικών αντιδράσεων. Μία από τις τεχνολογίες για τη δημιουργία οργανωμένων μορφολογιών στις επιφάνειες είναι η ιονοβολή με δέσμη ιόντων (Ion Beam Sputtering). Τα τελευταία χρόνια, πειράματα ιονοβολής έχουν συνδυαστεί με ταυτόχρονη απόθεση συστατικών (παρεμποδιστών εγχάραξης) και έχουν οδηγήσει στη δημιουργία ανισοτροπικής οργάνωσης. Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται τη μαθηματική προτυποποίηση (μοντελοποίηση) και προσομοίωση διεργασίας ταυτόχρονης εγχάραξης και απόθεσης παρεμποδιστών κατά την ιονοβολή ελεύθερων και αρχικά επίπεδων επιφανειών με δέσμη ιόντων. Στόχος είναι η ερμηνεία μέσω της προσομοίωσης της ανισοτροπικής οργάνωσης που παρατηρείται σε πειράματα ιονοβολής με δέσμη ιόντων Αργού (Ar) υψηλής ενέργειας (1 keV) σε επιφάνειες Πυριτίου (Si) υπό ταυτόχρονη απόθεση ατόμων Σιδήρου (Fe, παρεμποδιστών). Η ταυτόχρονη απόθεση εξασφαλίζεται με προσθήκη στόχων Fe γύρω από το δείγμα Si που εγχαράσσεται σε κατάλληλη διάταξη. Για την επίτευξη του στόχου, τροποποιήθηκε και επεκτάθηκε κατάλληλα διαθέσιμος κώδικας Monte Carlo για την εξέλιξη μορφολογίας επιφανειών σε γλώσσα προγραμματισμού C++. Ο κώδικας χρησιμοποιεί διακριτή απεικόνιση της επιφάνειας και του υποστρώματος με κυβικά κελιά. Υπολογίστηκαν με χρήση του κώδικα COMSOL οι κατανομές ιόντων και παρεμποδιστών στην επιφάνεια. Ο κώδικας SRIM (Stopping and Range of Ions in Matter) χρησιμοποιήθηκε για την εξαγωγή των συντελεστών προσκόλλησης των συστατικών και της απόδοσης εγχάραξης του Si και του Fe (άτομα Si ή Fe που απομακρύνονται ανά προσπίπτον ιόν) συναρτήσει της γωνίας πρόσπτωσης των ιόντων. Οι συναρτήσεις για τους συντελεστές προσκόλλησης και τις αποδόσεις εγχάραξης ενσωματώθηκαν στον κώδικα και η δειγματοληψία από αυτές τις συναρτήσεις υλοποιήθηκε με τη μέθοδο αποδοχής-απόρριψης. Οι επιφανειακές μορφολογίες που προέκυψαν από την προσομοίωση χαρακτηριστήκαν μαθηματικά με την root mean square (RMS) τραχύτητα, το μήκος συσχέτισης, το κλάσμα κάλυψης από παρεμποδιστές και το δισδιάστατο διάγραμμα πυκνότητας φάσματος ισχύος (Power Spectral Density, PSD). Η οργάνωση ποσοτικοποιήθηκε με βάση το PSD με την περίοδο των δομών που σχηματίζονται στην επιφάνεια και την παράμετρο οργάνωσης. Τα αποτελέσματα της προσομοίωσης έδειξαν ότι: α) Οι στατιστικές παράμετροι χαρακτηρισμού της μορφολογίας δεν επηρεάζονται από τις διαστάσεις της επιφάνειας αλλά επηρεάζονται από την δομική μονάδα του «ψηφιδωτού» της επιφάνειας. β) Η εφαρμογή των συναρτήσεων για τις αποδόσεις εγχάραξης και τις πιθανότητες προσκόλλησης των συστατικών όπως προκύπτουν από τον κώδικα SRIM δεν οδήγησε σε δημιουργία οργάνωσης στη μορφολογία της επιφάνειας. γ) Περαιτέρω διερεύνηση των τιμών των παραμέτρων και των μηχανισμών αλληλεπίδρασης των συστατικών (Ar+, Fe, Si) με την επιφάνεια έδειξε ότι η οργάνωση ευνοείται όταν η πιθανότητα προσκόλλησης των ιόντων είναι 1 δηλαδή όταν δεν συμβαίνει ανάκλαση των ιόντων στην επιφάνεια, όταν αυξάνεται το κλάσμα των παρεμποδιστών στην προσπίπτουσα ροή και όταν η επιλεκτικότητα εγχάραξης των παρεμποδιστών (άτομα Fe) ως προς το υπόστρωμα Si πλησιάζει το 1.","Organized (periodic) nanopatterns on surfaces has been found very useful in various applications such as magnetic storage and chemical reaction catalysis. Ion beam sputtering (IBS) of surfaces has been used for the formation of organized nanopatterns on the surfaces. Within the last decade, IBS has been used with co-deposition of metals, also called etch-inhibitors, to produce anisotropic organized nanopatterns. This thesis is engaged with the mathematical modeling and simulation of simultaneous IBS and deposition processes on initially flat surfaces. The aim is to understand the formation of anisotropic organized nanopatterns produced by Argon (Ar) ion beam sputtering (with ion energy equal to 1 keV) on Silicon (Si) surfaces under the simultaneous deposition of Iron (Fe) atoms. Simultaneous deposition is achieved by placing of Fe targets around the Si substrate. The targets are placed on specific locations in order to control the organization of the nanopatterns being formed on the Si surface. A pre-existing C++ Monte Carlo (MC) code for surface evolution was modified and further developed, in order to achieve the aim. A cellular representation of the substrate is utilized in code. The direction distributions of ions and Fe atoms arriving on the bombarded surface were calculated by the commercial code COMSOL. SRIM (Stopping and Range of Ions in Matter) code was used to calculate the sticking probabilities of ions and Fe atoms and the etching yields of Si and Fe (atoms removed pre incident ion) as a function of angle of ion incidence. The latter functions were integrated in the C++ MC code and the sampling was implemented with the acceptance - rejection method. The morphology of the simulated surfaces was characterized using the Root Mean Square (RMS) roughness, the correlation length, the surface coverage fraction by Fe atoms and the 2D Power Spectrum Density (PSD). The quantification of the organization of the nanopatterns was done by extracting the period and the parameter of organization from the 2D PSD. The results of the simulations showed that: a) The statistical parameters characterizing the morphology were independent of the surface dimensions and were dependent on the dimensions of the unit cell of the surface. b) The use of the functions for the sticking probabilities and the etching yields coming from SRIM code did not produce organized nanopatterns on the surface. c) Further investigation on the values of the parameters and on the mechanisms of particle-surface interaction showed that organization was favored when the sticking probability of ions was equal to 1 (meaning that there is no ion reflection), when the fraction of Fe atoms on the flux arriving on the surface was increased, and when the etching selectivity of Fe atoms over the Si atoms approached 1."],"dc:identifier":["uoadl:2763361","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2763361"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Τεχνολογία – Πληροφορική","Technology - Computer science"],"dc:title":["Προσομοίωση διεργασίας ιονοβολής επιφανειών με δέσμη ιόντων υπό ταυτόχρονη απόθεση: Διερεύνηση των μηχανισμών δημιουργίας οργανωμένων μορφολογιών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:21Z"}