{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2763439"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2763439","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η έννοια της Θεοδικίας στα βιβλία του Προφήτη Αββακούμ και του Ιώβ","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία φέρει τον τίτλο «Η έννοια της Θεοδικίας στα βιβλία του Προφήτη Αββακούμ και του Ιώβ». Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να αναδειχθεί αν πράγματι είναι υπαρκτή η απουσία του Θεού στα ανθρώπινα και υπό ποια μορφή ο ευσεβής ταλανίζεται και η ασεβής ευημερεί. Είναι η Θεοδικία ένα υπαρξιακό ή φιλοσοφικό ζήτημα στην σκέψη του κάθε Ισραηλίτη; Πόσο δυσχεραίνεται η θέση του Ισραήλ ως έθνους έναντι των ασεβών Χαλδαίων με τον Νόμο της Ανταπόδοσης που βασίζεται στο σχήμα «αμαρτία-τιμωρία-μετάνοια-σωτηρία» και αποτελεί τον κατ’ εξοχήν τύπο της Θεοδικίας; Στην περίπτωση του Ιώβ η προσωπική σχέση του με τον Θεό υπερβαίνει την δυναμική του Νόμου της Ανταπόδοσης και η προσωπική ευσέβεια του προς Εκείνον οριοθετείται πλέον σε έννοιες όπως «φόβος Θεού», «πιστή τήρηση της Διαθήκης», «Νόμος», «αναφορά μόνο σε Εκείνον» «ηθική της κοινωνικής αλληλεγγύης» και «Θεία Σοφία». Στην περίπτωση του βιβλίου του προφήτη Αββακούμ που χρονολογείται πριν την πτώση του Νοτίου Βασιλείου η στροφή στη σκέψη του κάθε Ισραηλίτη περί αδικίας, κακού και φαινομενικής απουσίας του Θεού συμβαίνει αμέσως μετά την πτώση και την καταστροφή του Ναού, δηλαδή την κατάλυση της οργανωμένης κρατικής και θρησκευτικής λατρείας. Ανάμεσα σε δυο περιόδους δύσκολες για τον Ισραηλιτικό λαό, προαιχμαλωσιακά στο βιβλίο του προφήτη Αββακούμ και μεταιχμαλωσιακά στο βιβλίο του Ιώβ όπου η πίστη στον Γιαχβέ μεταφράζεται ως ηθική της κοινωνικής αλληλεγγύης υπέρ των φτωχών και οι ασεβείς κοιτούν το δικό τους συμφέρον, η εθνική λατρεία δίνει την σκυτάλη στην προσωπική ευσέβεια. Ήδη, η απάντηση του Θεού στον προφήτη Αββακούμ «ὁ δὲ δίκαιος ἐκ πίστεώς μου ζήσεται» δεν μπορεί να αφορά πλέον σε εθνικό επίπεδο, αλλά λαμβάνει την έννοια της προσωπικής ευσέβειας πάνω στην οποία θα δοκιμάζεται εφεξής ο κάθε Ισραηλίτης ξεχωριστά. Με άλλα λόγια ο Γιαχβέ δίνει μια πλήρη απάντηση στην αμφιβολία του λαού σχετικά με την απόδοση Δικαιοσύνης επί της πλάσης και παράλληλα καθοδηγεί τον λαό για τον νέο τρόπο λατρείας Του, μόνο που ο προφήτης Αββακούμ αδυνατεί να την κατανοήσει γιατί ο κίνδυνος της πλήρους καταστροφής είναι εγγύς. Το πρόβλημα της Θεοδικίας εμφανίζεται όταν υπάρχει κοινωνικοπολιτική κρίση στην ιστορική πραγματικότητα του Ισραήλ και σχετίζεται όχι με την απουσία του Γιαχβέ να σταθεί στο πλευρό του λαού Του, αλλά στην αδυναμία του κάθε Ισραηλίτη ξεχωριστά να καταστεί «δίκαιος», δηλαδή να παραμείνει πιστός στη Διαθήκη του με Εκείνον όπως πρεσβεύει η εποχή. Ο προφήτης Ιερεμίας σύγχρονος του προφήτη Αββακούμ καταγγέλλει την κοινωνικοπολιτική και θρησκευτική σήψη των ανωτέρω κοινωνικών τάξεων και ιερέων και κάτι αντίστοιχο βιώνει ο Ιώβ ως ευσεβής αριστοκράτης που πλήττεται αναίτια αν και η ευσέβειά του ταυτίζεται με την ηθική της κοινωνικής αλληλεγγύης υπέρ των φτωχών. Υπό την παρούσα έρευνα συνδέονται δυο βιβλία διαφορετικής εποχής, περιβάλλοντος και θέσης στον Κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης προκειμένου να τονιστεί και πάλι αφενός μεν ότι η κρίση της Δικαιοσύνης του Θεού αμφισβητείται όταν λαμβάνει χώρα κοινωνική κρίση στον Ισραήλ και αφετέρου η στροφή της Ισραηλιτικής σκέψης που ακυρώνει τον Νόμο της Ανταπόδοσης και συνεχίζει με «φόβο Θεού», δηλαδή την πλήρη υπακοή στον Νόμο Του. Μάλιστα εκφράζεται και η άποψη ότι στη φράση του ευσεβούς Ιώβ «Εἰ τὰ ἀγαθὰ ἐδεξάμεθα ἐκ χειρὸς κυρίου τὰ κακὰ οὐχ ὑποίσομεν (Ιώβ 2,10)» η αντίστοιχη φράση του προφήτη Αββακούμ «ὁ δὲ δίκαιος ἐκ πίστεώς μου ζήσεται» βρίσκει το πλήρωμά της.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία φέρει τον τίτλο «Η έννοια της Θεοδικίας στα βιβλία του Προφήτη Αββακούμ και του Ιώβ». Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να αναδειχθεί αν πράγματι είναι υπαρκτή η απουσία του Θεού στα ανθρώπινα και υπό ποια μορφή ο ευσεβής ταλανίζεται και η ασεβής ευημερεί. Είναι η Θεοδικία ένα υπαρξιακό ή φιλοσοφικό ζήτημα στην σκέψη του κάθε Ισραηλίτη; Πόσο δυσχεραίνεται η θέση του Ισραήλ ως έθνους έναντι των ασεβών Χαλδαίων με τον Νόμο της Ανταπόδοσης που βασίζεται στο σχήμα «αμαρτία-τιμωρία-μετάνοια-σωτηρία» και αποτελεί τον κατ’ εξοχήν τύπο της Θεοδικίας; Στην περίπτωση του Ιώβ η προσωπική σχέση του με τον Θεό υπερβαίνει την δυναμική του Νόμου της Ανταπόδοσης και η προσωπική ευσέβεια του προς Εκείνον οριοθετείται πλέον σε έννοιες όπως «φόβος Θεού», «πιστή τήρηση της Διαθήκης», «Νόμος», «αναφορά μόνο σε Εκείνον» «ηθική της κοινωνικής αλληλεγγύης» και «Θεία Σοφία». Στην περίπτωση του βιβλίου του προφήτη Αββακούμ που χρονολογείται πριν την πτώση του Νοτίου Βασιλείου η στροφή στη σκέψη του κάθε Ισραηλίτη περί αδικίας, κακού και φαινομενικής απουσίας του Θεού συμβαίνει αμέσως μετά την πτώση και την καταστροφή του Ναού, δηλαδή την κατάλυση της οργανωμένης κρατικής και θρησκευτικής λατρείας. Ανάμεσα σε δυο περιόδους δύσκολες για τον Ισραηλιτικό λαό, προαιχμαλωσιακά στο βιβλίο του προφήτη Αββακούμ και μεταιχμαλωσιακά στο βιβλίο του Ιώβ όπου η πίστη στον Γιαχβέ μεταφράζεται ως ηθική της κοινωνικής αλληλεγγύης υπέρ των φτωχών και οι ασεβείς κοιτούν το δικό τους συμφέρον, η εθνική λατρεία δίνει την σκυτάλη στην προσωπική ευσέβεια. Ήδη, η απάντηση του Θεού στον προφήτη Αββακούμ «ὁ δὲ δίκαιος ἐκ πίστεώς μου ζήσεται» δεν μπορεί να αφορά πλέον σε εθνικό επίπεδο, αλλά λαμβάνει την έννοια της προσωπικής ευσέβειας πάνω στην οποία θα δοκιμάζεται εφεξής ο κάθε Ισραηλίτης ξεχωριστά. Με άλλα λόγια ο Γιαχβέ δίνει μια πλήρη απάντηση στην αμφιβολία του λαού σχετικά με την απόδοση Δικαιοσύνης επί της πλάσης και παράλληλα καθοδηγεί τον λαό για τον νέο τρόπο λατρείας Του, μόνο που ο προφήτης Αββακούμ αδυνατεί να την κατανοήσει γιατί ο κίνδυνος της πλήρους καταστροφής είναι εγγύς. Το πρόβλημα της Θεοδικίας εμφανίζεται όταν υπάρχει κοινωνικοπολιτική κρίση στην ιστορική πραγματικότητα του Ισραήλ και σχετίζεται όχι με την απουσία του Γιαχβέ να σταθεί στο πλευρό του λαού Του, αλλά στην αδυναμία του κάθε Ισραηλίτη ξεχωριστά να καταστεί «δίκαιος», δηλαδή να παραμείνει πιστός στη Διαθήκη του με Εκείνον όπως πρεσβεύει η εποχή. Ο προφήτης Ιερεμίας σύγχρονος του προφήτη Αββακούμ καταγγέλλει την κοινωνικοπολιτική και θρησκευτική σήψη των ανωτέρω κοινωνικών τάξεων και ιερέων και κάτι αντίστοιχο βιώνει ο Ιώβ ως ευσεβής αριστοκράτης που πλήττεται αναίτια αν και η ευσέβειά του ταυτίζεται με την ηθική της κοινωνικής αλληλεγγύης υπέρ των φτωχών. Υπό την παρούσα έρευνα συνδέονται δυο βιβλία διαφορετικής εποχής, περιβάλλοντος και θέσης στον Κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης προκειμένου να τονιστεί και πάλι αφενός μεν ότι η κρίση της Δικαιοσύνης του Θεού αμφισβητείται όταν λαμβάνει χώρα κοινωνική κρίση στον Ισραήλ και αφετέρου η στροφή της Ισραηλιτικής σκέψης που ακυρώνει τον Νόμο της Ανταπόδοσης και συνεχίζει με «φόβο Θεού», δηλαδή την πλήρη υπακοή στον Νόμο Του. Μάλιστα εκφράζεται και η άποψη ότι στη φράση του ευσεβούς Ιώβ «Εἰ τὰ ἀγαθὰ ἐδεξάμεθα ἐκ χειρὸς κυρίου τὰ κακὰ οὐχ ὑποίσομεν (Ιώβ 2,10)» η αντίστοιχη φράση του προφήτη Αββακούμ «ὁ δὲ δίκαιος ἐκ πίστεώς μου ζήσεται» βρίσκει το πλήρωμά της.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαρίνου Γλυκερία","Marinou Glykeria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:21Z","subjects":["Θρησκεία","Religion"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2763439"],"render_values":[{"text":"uoadl:2763439","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2763439","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2763439","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2763439","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαρίνου Γλυκερία","Marinou Glykeria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θρησκεία","Religion"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2763439","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2763439"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία φέρει τον τίτλο «Η έννοια της Θεοδικίας στα βιβλία του Προφήτη Αββακούμ και του Ιώβ». Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να αναδειχθεί αν πράγματι είναι υπαρκτή η απουσία του Θεού στα ανθρώπινα και υπό ποια μορφή ο ευσεβής ταλανίζεται και η ασεβής ευημερεί. Είναι η Θεοδικία ένα υπαρξιακό ή φιλοσοφικό ζήτημα στην σκέψη του κάθε Ισραηλίτη; Πόσο δυσχεραίνεται η θέση του Ισραήλ ως έθνους έναντι των ασεβών Χαλδαίων με τον Νόμο της Ανταπόδοσης που βασίζεται στο σχήμα «αμαρτία-τιμωρία-μετάνοια-σωτηρία» και αποτελεί τον κατ’ εξοχήν τύπο της Θεοδικίας; Στην περίπτωση του Ιώβ η προσωπική σχέση του με τον Θεό υπερβαίνει την δυναμική του Νόμου της Ανταπόδοσης και η προσωπική ευσέβεια του προς Εκείνον οριοθετείται πλέον σε έννοιες όπως «φόβος Θεού», «πιστή τήρηση της Διαθήκης», «Νόμος», «αναφορά μόνο σε Εκείνον» «ηθική της κοινωνικής αλληλεγγύης» και «Θεία Σοφία». Στην περίπτωση του βιβλίου του προφήτη Αββακούμ που χρονολογείται πριν την πτώση του Νοτίου Βασιλείου η στροφή στη σκέψη του κάθε Ισραηλίτη περί αδικίας, κακού και φαινομενικής απουσίας του Θεού συμβαίνει αμέσως μετά την πτώση και την καταστροφή του Ναού, δηλαδή την κατάλυση της οργανωμένης κρατικής και θρησκευτικής λατρείας. Ανάμεσα σε δυο περιόδους δύσκολες για τον Ισραηλιτικό λαό, προαιχμαλωσιακά στο βιβλίο του προφήτη Αββακούμ και μεταιχμαλωσιακά στο βιβλίο του Ιώβ όπου η πίστη στον Γιαχβέ μεταφράζεται ως ηθική της κοινωνικής αλληλεγγύης υπέρ των φτωχών και οι ασεβείς κοιτούν το δικό τους συμφέρον, η εθνική λατρεία δίνει την σκυτάλη στην προσωπική ευσέβεια. Ήδη, η απάντηση του Θεού στον προφήτη Αββακούμ «ὁ δὲ δίκαιος ἐκ πίστεώς μου ζήσεται» δεν μπορεί να αφορά πλέον σε εθνικό επίπεδο, αλλά λαμβάνει την έννοια της προσωπικής ευσέβειας πάνω στην οποία θα δοκιμάζεται εφεξής ο κάθε Ισραηλίτης ξεχωριστά. Με άλλα λόγια ο Γιαχβέ δίνει μια πλήρη απάντηση στην αμφιβολία του λαού σχετικά με την απόδοση Δικαιοσύνης επί της πλάσης και παράλληλα καθοδηγεί τον λαό για τον νέο τρόπο λατρείας Του, μόνο που ο προφήτης Αββακούμ αδυνατεί να την κατανοήσει γιατί ο κίνδυνος της πλήρους καταστροφής είναι εγγύς. Το πρόβλημα της Θεοδικίας εμφανίζεται όταν υπάρχει κοινωνικοπολιτική κρίση στην ιστορική πραγματικότητα του Ισραήλ και σχετίζεται όχι με την απουσία του Γιαχβέ να σταθεί στο πλευρό του λαού Του, αλλά στην αδυναμία του κάθε Ισραηλίτη ξεχωριστά να καταστεί «δίκαιος», δηλαδή να παραμείνει πιστός στη Διαθήκη του με Εκείνον όπως πρεσβεύει η εποχή. Ο προφήτης Ιερεμίας σύγχρονος του προφήτη Αββακούμ καταγγέλλει την κοινωνικοπολιτική και θρησκευτική σήψη των ανωτέρω κοινωνικών τάξεων και ιερέων και κάτι αντίστοιχο βιώνει ο Ιώβ ως ευσεβής αριστοκράτης που πλήττεται αναίτια αν και η ευσέβειά του ταυτίζεται με την ηθική της κοινωνικής αλληλεγγύης υπέρ των φτωχών. Υπό την παρούσα έρευνα συνδέονται δυο βιβλία διαφορετικής εποχής, περιβάλλοντος και θέσης στον Κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης προκειμένου να τονιστεί και πάλι αφενός μεν ότι η κρίση της Δικαιοσύνης του Θεού αμφισβητείται όταν λαμβάνει χώρα κοινωνική κρίση στον Ισραήλ και αφετέρου η στροφή της Ισραηλιτικής σκέψης που ακυρώνει τον Νόμο της Ανταπόδοσης και συνεχίζει με «φόβο Θεού», δηλαδή την πλήρη υπακοή στον Νόμο Του. Μάλιστα εκφράζεται και η άποψη ότι στη φράση του ευσεβούς Ιώβ «Εἰ τὰ ἀγαθὰ ἐδεξάμεθα ἐκ χειρὸς κυρίου τὰ κακὰ οὐχ ὑποίσομεν (Ιώβ 2,10)» η αντίστοιχη φράση του προφήτη Αββακούμ «ὁ δὲ δίκαιος ἐκ πίστεώς μου ζήσεται» βρίσκει το πλήρωμά της.","This diplomatic dissertation is titled \"The Notion of Theodicy in the Books of the Prophet Habakkuk and Job.\" The purpose of this research is to reveal whether God's absence in human beings’ lives is actually real, as well as in what form the pious one is afflicted and the wicked prospers. Is the notion of Theodicy an existential or philosophical issue in the mind of every Jewish person? How difficult is the Israel's position as a nation against the wicked Chaldeans with the Law of Retribution based on the \"sin-punishment-repentance-salvation\" scheme; a scheme that summarizes the paramount type of Theodicy? In case of Job, his personal relationship with God exceeds the momentum of the Law of Retribution, and his personal piety towards Him is now delimited in concepts such as \"Fear of God\", \"faithful observance of the Covenant\", \"Law\", \"reference only to Him”, \"morality of social solidarity\" and \"Divine Wisdom\". In case of the book of the Prophet Habakkuk, dated back to the fall of the South Kingdom, the turning point in every Jewish thought concerning the injustice, evil and apparent absence of God as a Fighter of them occurs immediately after the fall and destruction of the Temple. That is when the abolition of organized state and religious worship is taken place. Between these two difficult times for the Jewish people - before the fall of South Kingdom in the book of the Prophet Habakkuk and after the period of Babylonian captivity in the book of Job where faith in Yahweh is translated as a morality of social solidarity, but unfortunately, the wicked have chosen to look at their own interest, personal piety picks up the torch from national worship. Already, God's answer to the prophet Habakkuk, \" The Just Shall Live by Faith (Hab. 2:4)\" can no longer concern at a national level, but it takes the concept of personal piety on which each Jewish will be tested individually. In other words, Yahweh gives a complete answer to His people's doubts about His Justice in the world and at the same time shows to His people His new way of worship, a way that only the Prophet Habakkuk cannot understand due to the fact that the danger of complete destruction of the Kingdom he comes from is near. The Problem of Theodicy appears when a sociopolitical crisis takes place in Jewish historical reality and is not related to Yahweh's absence to stand by His people, but to the inability of every Israelite to become \"righteous\", that is, to remain faithful to his covenant with Him as the era demands. Prophet Jeremiah, contemporary of the prophet Habakkuk, denounces the sociopolitical and religious sepsis of both the high Jewish society and priests at the same time. Job experiences something like that as a pious aristocrat who is unjustly in pain although his piousness follows the precepts of the morality of social solidarity of his era. This diplomatic dissertation unites two books of different eras and thesis to the Canon of the Old Testament in order to emphasize once again that God's Justice is being disputed when a social crisis takes place in Israel. As a result, the turn of the Jewish thought, occurred to this crisis, invalidates the Law of Retribution and continues with the \"Fear of God\", and that is, full obedience to His Law. Indeed, the phrase of the prophet Habakkuk, \"The Just Shall Live by Faith (Hab. 2:4)\" can be fullfilled in the words of the pious Job, \"Shall we accept good from God, and not trouble? (Job 2,10)\"."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η έννοια της Θεοδικίας στα βιβλία του Προφήτη Αββακούμ και του Ιώβ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαρίνου Γλυκερία","Marinou Glykeria"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία φέρει τον τίτλο «Η έννοια της Θεοδικίας στα βιβλία του Προφήτη Αββακούμ και του Ιώβ». Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να αναδειχθεί αν πράγματι είναι υπαρκτή η απουσία του Θεού στα ανθρώπινα και υπό ποια μορφή ο ευσεβής ταλανίζεται και η ασεβής ευημερεί. Είναι η Θεοδικία ένα υπαρξιακό ή φιλοσοφικό ζήτημα στην σκέψη του κάθε Ισραηλίτη; Πόσο δυσχεραίνεται η θέση του Ισραήλ ως έθνους έναντι των ασεβών Χαλδαίων με τον Νόμο της Ανταπόδοσης που βασίζεται στο σχήμα «αμαρτία-τιμωρία-μετάνοια-σωτηρία» και αποτελεί τον κατ’ εξοχήν τύπο της Θεοδικίας; Στην περίπτωση του Ιώβ η προσωπική σχέση του με τον Θεό υπερβαίνει την δυναμική του Νόμου της Ανταπόδοσης και η προσωπική ευσέβεια του προς Εκείνον οριοθετείται πλέον σε έννοιες όπως «φόβος Θεού», «πιστή τήρηση της Διαθήκης», «Νόμος», «αναφορά μόνο σε Εκείνον» «ηθική της κοινωνικής αλληλεγγύης» και «Θεία Σοφία». Στην περίπτωση του βιβλίου του προφήτη Αββακούμ που χρονολογείται πριν την πτώση του Νοτίου Βασιλείου η στροφή στη σκέψη του κάθε Ισραηλίτη περί αδικίας, κακού και φαινομενικής απουσίας του Θεού συμβαίνει αμέσως μετά την πτώση και την καταστροφή του Ναού, δηλαδή την κατάλυση της οργανωμένης κρατικής και θρησκευτικής λατρείας. Ανάμεσα σε δυο περιόδους δύσκολες για τον Ισραηλιτικό λαό, προαιχμαλωσιακά στο βιβλίο του προφήτη Αββακούμ και μεταιχμαλωσιακά στο βιβλίο του Ιώβ όπου η πίστη στον Γιαχβέ μεταφράζεται ως ηθική της κοινωνικής αλληλεγγύης υπέρ των φτωχών και οι ασεβείς κοιτούν το δικό τους συμφέρον, η εθνική λατρεία δίνει την σκυτάλη στην προσωπική ευσέβεια. Ήδη, η απάντηση του Θεού στον προφήτη Αββακούμ «ὁ δὲ δίκαιος ἐκ πίστεώς μου ζήσεται» δεν μπορεί να αφορά πλέον σε εθνικό επίπεδο, αλλά λαμβάνει την έννοια της προσωπικής ευσέβειας πάνω στην οποία θα δοκιμάζεται εφεξής ο κάθε Ισραηλίτης ξεχωριστά. Με άλλα λόγια ο Γιαχβέ δίνει μια πλήρη απάντηση στην αμφιβολία του λαού σχετικά με την απόδοση Δικαιοσύνης επί της πλάσης και παράλληλα καθοδηγεί τον λαό για τον νέο τρόπο λατρείας Του, μόνο που ο προφήτης Αββακούμ αδυνατεί να την κατανοήσει γιατί ο κίνδυνος της πλήρους καταστροφής είναι εγγύς. Το πρόβλημα της Θεοδικίας εμφανίζεται όταν υπάρχει κοινωνικοπολιτική κρίση στην ιστορική πραγματικότητα του Ισραήλ και σχετίζεται όχι με την απουσία του Γιαχβέ να σταθεί στο πλευρό του λαού Του, αλλά στην αδυναμία του κάθε Ισραηλίτη ξεχωριστά να καταστεί «δίκαιος», δηλαδή να παραμείνει πιστός στη Διαθήκη του με Εκείνον όπως πρεσβεύει η εποχή. Ο προφήτης Ιερεμίας σύγχρονος του προφήτη Αββακούμ καταγγέλλει την κοινωνικοπολιτική και θρησκευτική σήψη των ανωτέρω κοινωνικών τάξεων και ιερέων και κάτι αντίστοιχο βιώνει ο Ιώβ ως ευσεβής αριστοκράτης που πλήττεται αναίτια αν και η ευσέβειά του ταυτίζεται με την ηθική της κοινωνικής αλληλεγγύης υπέρ των φτωχών. Υπό την παρούσα έρευνα συνδέονται δυο βιβλία διαφορετικής εποχής, περιβάλλοντος και θέσης στον Κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης προκειμένου να τονιστεί και πάλι αφενός μεν ότι η κρίση της Δικαιοσύνης του Θεού αμφισβητείται όταν λαμβάνει χώρα κοινωνική κρίση στον Ισραήλ και αφετέρου η στροφή της Ισραηλιτικής σκέψης που ακυρώνει τον Νόμο της Ανταπόδοσης και συνεχίζει με «φόβο Θεού», δηλαδή την πλήρη υπακοή στον Νόμο Του. Μάλιστα εκφράζεται και η άποψη ότι στη φράση του ευσεβούς Ιώβ «Εἰ τὰ ἀγαθὰ ἐδεξάμεθα ἐκ χειρὸς κυρίου τὰ κακὰ οὐχ ὑποίσομεν (Ιώβ 2,10)» η αντίστοιχη φράση του προφήτη Αββακούμ «ὁ δὲ δίκαιος ἐκ πίστεώς μου ζήσεται» βρίσκει το πλήρωμά της.","This diplomatic dissertation is titled \"The Notion of Theodicy in the Books of the Prophet Habakkuk and Job.\" The purpose of this research is to reveal whether God's absence in human beings’ lives is actually real, as well as in what form the pious one is afflicted and the wicked prospers. Is the notion of Theodicy an existential or philosophical issue in the mind of every Jewish person? How difficult is the Israel's position as a nation against the wicked Chaldeans with the Law of Retribution based on the \"sin-punishment-repentance-salvation\" scheme; a scheme that summarizes the paramount type of Theodicy? In case of Job, his personal relationship with God exceeds the momentum of the Law of Retribution, and his personal piety towards Him is now delimited in concepts such as \"Fear of God\", \"faithful observance of the Covenant\", \"Law\", \"reference only to Him”, \"morality of social solidarity\" and \"Divine Wisdom\". In case of the book of the Prophet Habakkuk, dated back to the fall of the South Kingdom, the turning point in every Jewish thought concerning the injustice, evil and apparent absence of God as a Fighter of them occurs immediately after the fall and destruction of the Temple. That is when the abolition of organized state and religious worship is taken place. Between these two difficult times for the Jewish people - before the fall of South Kingdom in the book of the Prophet Habakkuk and after the period of Babylonian captivity in the book of Job where faith in Yahweh is translated as a morality of social solidarity, but unfortunately, the wicked have chosen to look at their own interest, personal piety picks up the torch from national worship. Already, God's answer to the prophet Habakkuk, \" The Just Shall Live by Faith (Hab. 2:4)\" can no longer concern at a national level, but it takes the concept of personal piety on which each Jewish will be tested individually. In other words, Yahweh gives a complete answer to His people's doubts about His Justice in the world and at the same time shows to His people His new way of worship, a way that only the Prophet Habakkuk cannot understand due to the fact that the danger of complete destruction of the Kingdom he comes from is near. The Problem of Theodicy appears when a sociopolitical crisis takes place in Jewish historical reality and is not related to Yahweh's absence to stand by His people, but to the inability of every Israelite to become \"righteous\", that is, to remain faithful to his covenant with Him as the era demands. Prophet Jeremiah, contemporary of the prophet Habakkuk, denounces the sociopolitical and religious sepsis of both the high Jewish society and priests at the same time. Job experiences something like that as a pious aristocrat who is unjustly in pain although his piousness follows the precepts of the morality of social solidarity of his era. This diplomatic dissertation unites two books of different eras and thesis to the Canon of the Old Testament in order to emphasize once again that God's Justice is being disputed when a social crisis takes place in Israel. As a result, the turn of the Jewish thought, occurred to this crisis, invalidates the Law of Retribution and continues with the \"Fear of God\", and that is, full obedience to His Law. Indeed, the phrase of the prophet Habakkuk, \"The Just Shall Live by Faith (Hab. 2:4)\" can be fullfilled in the words of the pious Job, \"Shall we accept good from God, and not trouble? (Job 2,10)\"."],"dc:identifier":["uoadl:2763439","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2763439"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θρησκεία","Religion"],"dc:title":["Η έννοια της Θεοδικίας στα βιβλία του Προφήτη Αββακούμ και του Ιώβ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:21Z"}