{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2767483"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2767483","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ποσοστό επιβίωσης των προσερχόμενων ασθενών με καρδιακή ανακοπή στο καρδιολογικό ιατρείο του ΤΕΠ ενός δημοσίου νοσοκομείου","abstract":"Εισαγωγή: Η καρδιακή ανακοπή, είναι μια επείγουσα και άκρως απειλητική για τη ζωή κατάσταση, η οποία εάν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα και αποτελεσματικά, δύναται να οδηγήσει στο θάνατο. Παρά την πρόοδο στην επείγουσα αντιμετώπιση, το ποσοστό επιβίωσης των ασθενών που προσέρχονται στο τμήμα επειγόντων περιστατικών με καρδιακή ανακοπή εξωνοσοκομειακά, είναι χαμηλό. Σκοπός της παρούσας ερευνητικής μελέτης, ήταν να διερευνηθεί το ποσοστό επιβίωσης, των προσερχόμενων ασθενών με καρδιακή ανακοπή, στο καρδιολογικό ιατρείο του ΤΕΠ ενός δημοσίου νοσοκομείου, καθώς και ο χρόνος παραμονή τους στο νοσοκομείο μέχρι το εξιτήριο. Υλικό-Μέθοδος: Στην μελέτη συμπεριλήφθηκαν 105 ασθενείς που διακομίστηκαν λόγω καρδιακής ανακοπής στο έκτακτο καρδιολογικό ιατρείο του ΤΕΠ, του Τζανείου νοσοκομείου Πειραιά, κατά το χρονικό διάστημα Απρίλιος - Δεκέμβριος 2017. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε από τα έντυπα δελτία του ΕΚΑΒ καθώς και από το βιβλίο εισαγωγών στο έκτακτο καρδιολογικό ιατρείο. Αποτελέσματα: Το 13% των διακομιζόμενων ασθενών με καρδιακή ανακοπή επανήλθε στην αυτόματη κυκλοφορία εντός του ιατρείου, εκ των οποίων το 71% απεβίωσε και το 28% πήρε εξιτήριο. Οι ασθενείς με γνωστό καρδιολογικό ιστορικό, είχαν μεγαλύτερες πιθανότητες να επιβιώσουν της ανακοπής, σε σχέση με τους ασθενείς χωρίς γνωστό ιστορικό (F-test, p=0,007). Επίσης, οι ασθενείς με απινιδώσιμο ρυθμό, κατά την εισαγωγή τους στο ΤΕΠ, είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να επανέλθουν από την ανακοπή, σε σχέση με τους ασθενείς που εμφάνισαν μη απινιδώσιμο ρυθμό (F-test, p<0,001). Επιπλέον, οι ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε απινιδισμός, τόσο κατά τη διακομιδή τους μέσω ΕΚΑΒ, όσο και εντός του καρδιολογικού ιατρείου του νοσοκομείου, είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να επιβιώσουν, σε αντίθεση με αυτούς που δεν τους χορηγήθηκε απινιδισμός (F-test, p<0,001). Δεν βρέθηκε καμία στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των μελετώμενων παραγόντων και της επιβίωσης από την ανακοπή, στους ασθενείς που πήραν εξιτήριο από το νοσοκομείο. Συμπεράσματα: Το ποσοστό επιβίωσης των προσερχόμενων ασθενών με καρδιακή ανακοπή στο καρδιολογικό ιατρείο του ΤΕΠ, του Τζανείου νοσοκομείου, ήταν χαμηλό. Τα θύματα ανακοπής που είχαν γνωστό καρδιολογικό ιστορικό, εμφάνισαν απινιδώσιμο ρυθμό και απινιδώθηκαν εντός του ασθενοφόρου και του ΤΕΠ, είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να επανέλθουν σε αυτόματη κυκλοφορία. Λέξεις κλειδιά: Καρδιακή ανακοπή, αναζωογόνηση, επιβίωση, τμήμα επειγόντων.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η καρδιακή ανακοπή, είναι μια επείγουσα και άκρως απειλητική για τη ζωή κατάσταση, η οποία εάν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα και αποτελεσματικά, δύναται να οδηγήσει στο θάνατο. Παρά την πρόοδο στην επείγουσα αντιμετώπιση, το ποσοστό επιβίωσης των ασθενών που προσέρχονται στο τμήμα επειγόντων περιστατικών με καρδιακή ανακοπή εξωνοσοκομειακά, είναι χαμηλό. Σκοπός της παρούσας ερευνητικής μελέτης, ήταν να διερευνηθεί το ποσοστό επιβίωσης, των προσερχόμενων ασθενών με καρδιακή ανακοπή, στο καρδιολογικό ιατρείο του ΤΕΠ ενός δημοσίου νοσοκομείου, καθώς και ο χρόνος παραμονή τους στο νοσοκομείο μέχρι το εξιτήριο. Υλικό-Μέθοδος: Στην μελέτη συμπεριλήφθηκαν 105 ασθενείς που διακομίστηκαν λόγω καρδιακής ανακοπής στο έκτακτο καρδιολογικό ιατρείο του ΤΕΠ, του Τζανείου νοσοκομείου Πειραιά, κατά το χρονικό διάστημα Απρίλιος - Δεκέμβριος 2017. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε από τα έντυπα δελτία του ΕΚΑΒ καθώς και από το βιβλίο εισαγωγών στο έκτακτο καρδιολογικό ιατρείο. Αποτελέσματα: Το 13% των διακομιζόμενων ασθενών με καρδιακή ανακοπή επανήλθε στην αυτόματη κυκλοφορία εντός του ιατρείου, εκ των οποίων το 71% απεβίωσε και το 28% πήρε εξιτήριο. Οι ασθενείς με γνωστό καρδιολογικό ιστορικό, είχαν μεγαλύτερες πιθανότητες να επιβιώσουν της ανακοπής, σε σχέση με τους ασθενείς χωρίς γνωστό ιστορικό (F-test, p=0,007). Επίσης, οι ασθενείς με απινιδώσιμο ρυθμό, κατά την εισαγωγή τους στο ΤΕΠ, είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να επανέλθουν από την ανακοπή, σε σχέση με τους ασθενείς που εμφάνισαν μη απινιδώσιμο ρυθμό (F-test, p&lt;0,001). Επιπλέον, οι ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε απινιδισμός, τόσο κατά τη διακομιδή τους μέσω ΕΚΑΒ, όσο και εντός του καρδιολογικού ιατρείου του νοσοκομείου, είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να επιβιώσουν, σε αντίθεση με αυτούς που δεν τους χορηγήθηκε απινιδισμός (F-test, p&lt;0,001). Δεν βρέθηκε καμία στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των μελετώμενων παραγόντων και της επιβίωσης από την ανακοπή, στους ασθενείς που πήραν εξιτήριο από το νοσοκομείο. Συμπεράσματα: Το ποσοστό επιβίωσης των προσερχόμενων ασθενών με καρδιακή ανακοπή στο καρδιολογικό ιατρείο του ΤΕΠ, του Τζανείου νοσοκομείου, ήταν χαμηλό. Τα θύματα ανακοπής που είχαν γνωστό καρδιολογικό ιστορικό, εμφάνισαν απινιδώσιμο ρυθμό και απινιδώθηκαν εντός του ασθενοφόρου και του ΤΕΠ, είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να επανέλθουν σε αυτόματη κυκλοφορία. Λέξεις κλειδιά: Καρδιακή ανακοπή, αναζωογόνηση, επιβίωση, τμήμα επειγόντων.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαδοπούλου Στυλιανή","Papadopoulou Styliani"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:24Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2767483"],"render_values":[{"text":"uoadl:2767483","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2767483","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2767483","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2767483","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαδοπούλου Στυλιανή","Papadopoulou Styliani"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2767483","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2767483"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η καρδιακή ανακοπή, είναι μια επείγουσα και άκρως απειλητική για τη ζωή κατάσταση, η οποία εάν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα και αποτελεσματικά, δύναται να οδηγήσει στο θάνατο. Παρά την πρόοδο στην επείγουσα αντιμετώπιση, το ποσοστό επιβίωσης των ασθενών που προσέρχονται στο τμήμα επειγόντων περιστατικών με καρδιακή ανακοπή εξωνοσοκομειακά, είναι χαμηλό. Σκοπός της παρούσας ερευνητικής μελέτης, ήταν να διερευνηθεί το ποσοστό επιβίωσης, των προσερχόμενων ασθενών με καρδιακή ανακοπή, στο καρδιολογικό ιατρείο του ΤΕΠ ενός δημοσίου νοσοκομείου, καθώς και ο χρόνος παραμονή τους στο νοσοκομείο μέχρι το εξιτήριο. Υλικό-Μέθοδος: Στην μελέτη συμπεριλήφθηκαν 105 ασθενείς που διακομίστηκαν λόγω καρδιακής ανακοπής στο έκτακτο καρδιολογικό ιατρείο του ΤΕΠ, του Τζανείου νοσοκομείου Πειραιά, κατά το χρονικό διάστημα Απρίλιος - Δεκέμβριος 2017. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε από τα έντυπα δελτία του ΕΚΑΒ καθώς και από το βιβλίο εισαγωγών στο έκτακτο καρδιολογικό ιατρείο. Αποτελέσματα: Το 13% των διακομιζόμενων ασθενών με καρδιακή ανακοπή επανήλθε στην αυτόματη κυκλοφορία εντός του ιατρείου, εκ των οποίων το 71% απεβίωσε και το 28% πήρε εξιτήριο. Οι ασθενείς με γνωστό καρδιολογικό ιστορικό, είχαν μεγαλύτερες πιθανότητες να επιβιώσουν της ανακοπής, σε σχέση με τους ασθενείς χωρίς γνωστό ιστορικό (F-test, p=0,007). Επίσης, οι ασθενείς με απινιδώσιμο ρυθμό, κατά την εισαγωγή τους στο ΤΕΠ, είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να επανέλθουν από την ανακοπή, σε σχέση με τους ασθενείς που εμφάνισαν μη απινιδώσιμο ρυθμό (F-test, p<0,001). Επιπλέον, οι ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε απινιδισμός, τόσο κατά τη διακομιδή τους μέσω ΕΚΑΒ, όσο και εντός του καρδιολογικού ιατρείου του νοσοκομείου, είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να επιβιώσουν, σε αντίθεση με αυτούς που δεν τους χορηγήθηκε απινιδισμός (F-test, p<0,001). Δεν βρέθηκε καμία στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των μελετώμενων παραγόντων και της επιβίωσης από την ανακοπή, στους ασθενείς που πήραν εξιτήριο από το νοσοκομείο. Συμπεράσματα: Το ποσοστό επιβίωσης των προσερχόμενων ασθενών με καρδιακή ανακοπή στο καρδιολογικό ιατρείο του ΤΕΠ, του Τζανείου νοσοκομείου, ήταν χαμηλό. Τα θύματα ανακοπής που είχαν γνωστό καρδιολογικό ιστορικό, εμφάνισαν απινιδώσιμο ρυθμό και απινιδώθηκαν εντός του ασθενοφόρου και του ΤΕΠ, είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να επανέλθουν σε αυτόματη κυκλοφορία. Λέξεις κλειδιά: Καρδιακή ανακοπή, αναζωογόνηση, επιβίωση, τμήμα επειγόντων.","Introduction: Cardiac arrest is an urgent and extremely life-threatening condition that, if not treated promptly and effectively, can lead to death. Despite progress in emergency treatment, the survival rate of patients transferred to the emergency department with out-of-hospital cardiac arrest is low. Aim of this research study was to investigate the survival rate of the incoming patients with cardiac arrest in the cardiology infirmary of the emergency department of a public hospital and the time they spent in the hospital until discharge. Material-Method: The study included 105 patients who were transferred due to a cardiac arrest at the cardiology infirmary of the emergency department of Tzaneio hospital, Piraeus, during the period April - December 2017. The data were collected from the National Center of Emergency Dispatch's printed forms, as well as from the patients’ import book at the emergency department. Results: A 13% of patients with cardiac arrest have returned to spontaneous circulation in the emergency department, of which 71% died and 28% were discharged. Patients with known cardiac history were more likely to survive after cardiac arrest than patients without known history (F-test, p = 0.007). Also, patients with a shockable rhythm were more likely to recover from arrest, upon arrival at the emergency room, compared to patients who had a non-shockable rhythm (F-test, p <0.001). In addition, patients who received defibrillation, both during their transfer via ambulance and at the emergency room, were more likely to survive than those who did not receive defibrillation (F-test, p <0.001). No statistically significant correlation was found between the studied factors and survival after cardiac arrest, in the patients discharged from the hospital. Conclusions: The survival rate of the incoming patients with cardiac arrest at the emergency department of Tzaneio hospital, Piraeus was low. The victims of cardiac arrest that had a known cardiological problem, a shockable rhythm and were defibrillated during transfer or at the emergency room were more likely to have a return of spontaneous circulation. Key words: Cardiac arrest, resuscitation, survival, emergency department."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ποσοστό επιβίωσης των προσερχόμενων ασθενών με καρδιακή ανακοπή στο καρδιολογικό ιατρείο του ΤΕΠ ενός δημοσίου νοσοκομείου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαδοπούλου Στυλιανή","Papadopoulou Styliani"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η καρδιακή ανακοπή, είναι μια επείγουσα και άκρως απειλητική για τη ζωή κατάσταση, η οποία εάν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα και αποτελεσματικά, δύναται να οδηγήσει στο θάνατο. Παρά την πρόοδο στην επείγουσα αντιμετώπιση, το ποσοστό επιβίωσης των ασθενών που προσέρχονται στο τμήμα επειγόντων περιστατικών με καρδιακή ανακοπή εξωνοσοκομειακά, είναι χαμηλό. Σκοπός της παρούσας ερευνητικής μελέτης, ήταν να διερευνηθεί το ποσοστό επιβίωσης, των προσερχόμενων ασθενών με καρδιακή ανακοπή, στο καρδιολογικό ιατρείο του ΤΕΠ ενός δημοσίου νοσοκομείου, καθώς και ο χρόνος παραμονή τους στο νοσοκομείο μέχρι το εξιτήριο. Υλικό-Μέθοδος: Στην μελέτη συμπεριλήφθηκαν 105 ασθενείς που διακομίστηκαν λόγω καρδιακής ανακοπής στο έκτακτο καρδιολογικό ιατρείο του ΤΕΠ, του Τζανείου νοσοκομείου Πειραιά, κατά το χρονικό διάστημα Απρίλιος - Δεκέμβριος 2017. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε από τα έντυπα δελτία του ΕΚΑΒ καθώς και από το βιβλίο εισαγωγών στο έκτακτο καρδιολογικό ιατρείο. Αποτελέσματα: Το 13% των διακομιζόμενων ασθενών με καρδιακή ανακοπή επανήλθε στην αυτόματη κυκλοφορία εντός του ιατρείου, εκ των οποίων το 71% απεβίωσε και το 28% πήρε εξιτήριο. Οι ασθενείς με γνωστό καρδιολογικό ιστορικό, είχαν μεγαλύτερες πιθανότητες να επιβιώσουν της ανακοπής, σε σχέση με τους ασθενείς χωρίς γνωστό ιστορικό (F-test, p=0,007). Επίσης, οι ασθενείς με απινιδώσιμο ρυθμό, κατά την εισαγωγή τους στο ΤΕΠ, είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να επανέλθουν από την ανακοπή, σε σχέση με τους ασθενείς που εμφάνισαν μη απινιδώσιμο ρυθμό (F-test, p<0,001). Επιπλέον, οι ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε απινιδισμός, τόσο κατά τη διακομιδή τους μέσω ΕΚΑΒ, όσο και εντός του καρδιολογικού ιατρείου του νοσοκομείου, είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να επιβιώσουν, σε αντίθεση με αυτούς που δεν τους χορηγήθηκε απινιδισμός (F-test, p<0,001). Δεν βρέθηκε καμία στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των μελετώμενων παραγόντων και της επιβίωσης από την ανακοπή, στους ασθενείς που πήραν εξιτήριο από το νοσοκομείο. Συμπεράσματα: Το ποσοστό επιβίωσης των προσερχόμενων ασθενών με καρδιακή ανακοπή στο καρδιολογικό ιατρείο του ΤΕΠ, του Τζανείου νοσοκομείου, ήταν χαμηλό. Τα θύματα ανακοπής που είχαν γνωστό καρδιολογικό ιστορικό, εμφάνισαν απινιδώσιμο ρυθμό και απινιδώθηκαν εντός του ασθενοφόρου και του ΤΕΠ, είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να επανέλθουν σε αυτόματη κυκλοφορία. Λέξεις κλειδιά: Καρδιακή ανακοπή, αναζωογόνηση, επιβίωση, τμήμα επειγόντων.","Introduction: Cardiac arrest is an urgent and extremely life-threatening condition that, if not treated promptly and effectively, can lead to death. Despite progress in emergency treatment, the survival rate of patients transferred to the emergency department with out-of-hospital cardiac arrest is low. Aim of this research study was to investigate the survival rate of the incoming patients with cardiac arrest in the cardiology infirmary of the emergency department of a public hospital and the time they spent in the hospital until discharge. Material-Method: The study included 105 patients who were transferred due to a cardiac arrest at the cardiology infirmary of the emergency department of Tzaneio hospital, Piraeus, during the period April - December 2017. The data were collected from the National Center of Emergency Dispatch's printed forms, as well as from the patients’ import book at the emergency department. Results: A 13% of patients with cardiac arrest have returned to spontaneous circulation in the emergency department, of which 71% died and 28% were discharged. Patients with known cardiac history were more likely to survive after cardiac arrest than patients without known history (F-test, p = 0.007). Also, patients with a shockable rhythm were more likely to recover from arrest, upon arrival at the emergency room, compared to patients who had a non-shockable rhythm (F-test, p <0.001). In addition, patients who received defibrillation, both during their transfer via ambulance and at the emergency room, were more likely to survive than those who did not receive defibrillation (F-test, p <0.001). No statistically significant correlation was found between the studied factors and survival after cardiac arrest, in the patients discharged from the hospital. Conclusions: The survival rate of the incoming patients with cardiac arrest at the emergency department of Tzaneio hospital, Piraeus was low. The victims of cardiac arrest that had a known cardiological problem, a shockable rhythm and were defibrillated during transfer or at the emergency room were more likely to have a return of spontaneous circulation. Key words: Cardiac arrest, resuscitation, survival, emergency department."],"dc:identifier":["uoadl:2767483","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2767483"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ποσοστό επιβίωσης των προσερχόμενων ασθενών με καρδιακή ανακοπή στο καρδιολογικό ιατρείο του ΤΕΠ ενός δημοσίου νοσοκομείου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:24Z"}