{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2768007"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2768007","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύγκριση της ακρίβειας κατασκευής εκμαγείου εργασίας εμφυτευμάτων με δύο αποτυπωτικά υλικά","abstract":"Εισαγωγή Η χρήση των οστεοενσωματούμενων εμφυτευμάτων έχει αποδειχθεί επιτυχής στην αποκατάσταση ασθενών με μερική ή ολική νωδότητα. Προκειμένου να έχει μακροβιότητα μία επιεμφυτευματική αποκατάσταση , είναι απαραίτητο να εφαρμόζει παθητικά στα εμφυτεύματα. Τα στάδια που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την εφαρμογή της επιεμφυτευματικής αποκατάστασης είναι το στάδιο της αποτύπωσης, το στάδιο κατασκευής του εκμαγείου εργασίας και το στάδιο κατασκευής της επιεμφυτευματικής πρόσθεσης στο εργαστήριο. Σημαντικοί παράγοντες που επηρεάζουν την αποτύπωση των εμφυτευμάτων είναι η τεχνική αποτύπωσης και το υλικό αποτύπωσης. Πολλές διαφορετικές τεχνικές και υλικά έχουν μελετηθεί κατά καιρούς , χωρίς να υπάρχει ξεκάθαρη άποψη για την ιδανικότερη επιλογή. Σκοπός Σκοπός αυτής της διπλωματικής εργασίας ήταν η σύγκριση της αποτελεσματικότητας δύο υλικών αποτύπωσης εμφυτευμάτων στην ακρίβεια κατασκευής του εκμαγείου εργασίας. Τα υλικά που συγκρίθηκαν ήταν ο πολυαιθέρας και η σιλικόνη προσθήκης μέσης ρευστότητας , με την τεχνική ανοικτού δισκαρίου σε εμφυτεύματα με εξωτερικό μηχανισμό σύνδεσης. Υλικά και μέθοδος Κατασκευάστηκε ένα ορθογώνιο εκμαγείο από εποξική ρητίνη με τρία εμφυτεύματα εξωτερικού τετραγώνου ως εκμαγείο αναφοράς. Η θέση των τριών εμφυτευμάτων καθορίστηκε στο εργαστήριο με ηλεκτρονικό παραλληλογράφο. Τα τρία εμφυτεύματα τοποθετήθηκαν σε σειρά, τα δύο παράλληλα μεταξύ τους και κάθετα σε σχέση με το οριζόντιο επίπεδο και το τελευταίο ακραίο εμφύτευμα θα τοποθετηθεί με κλίση 25ο σε σχέση με τα άλλα δύο. Πάνω σε αυτά τα εμφυτεύματα έγινε χύτευση ενός ενιαίου κοχλιούμενου μεταλλικού σκελετού, όπου και εφαρμόστηκε στα νέα δοκίμια. Ο σχισμοειδής χώρος ανάμεσα στο σκελετό και στα εμφυτευματικά ανάλογα μετρήθηκε χρησιμοποιώντας τη δοκιμασία Sheffield. Για την αποτύπωση του αρχικού δισκαρίου κατασκευάστηκαν δύο ατομικά δισκάρια χώρου από φωτοπολυμεριζόμενη ακρυλική ρητίνη, ένα για αποτύπωση με σιλικόνη αθροιστικού τύπου και ένα για αποτύπωση με πολυαιθέρα. Τα υλικά αποτύπωσης που χρησιμοποιήθηκαν ήταν πολυαιθέρας μέσης ρευστότητας και σιλικόνη αθροιστικού τύπου μέσης ρευστότητας. Για όλα τα αποτυπώματα εφαρμόστηκε η τεχνική του ανοικτού δισκαρίου. Συνολικά ελέγχθηκαν δέκα δοκίμια, πέντε δοκίμια για τον πολυαιθέρα και πέντε δοκίμια για τη σιλικόνη αθροιστικού τύπου και μελετήθηκαν στο οπτικό μικροσκόπιο όπου ελήφθησαν φωτογραφίες οι οποίες αναλύθηκαν σε λογισμικό πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή. Αποτελέσματα και συμπεράσματα Για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκε η στατιστική διαδικασία ανάλυσης διακύμανσης και κατηγορικής παλινδρόμησης. Από τη συνολική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων και με βάση τους περιορισμούς που τέθηκαν στην παρούσα διπλωματική εργασία προέκυψαν τα εξής συμπεράσματα: 1) Ο σχισμοειδής χώρος ανάμεσα στα εμφυτεύματα και την επιεμφυτευματική αποκατάσταση επηρεάζεται από το υλικό αποτύπωσης και διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές. 2) Ο σχισμοειδής χώρος ήταν μεγαλύτερος όταν είχε γίνει χρήση του πολυαιθέρα μέσης ρευστότητας σε σύγκριση με τη χρήση της σιλικόνης προσθήκης μέσης ρευστότητας. 3)Δε βρέθηκε να υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά όσον αφορά την ακρίβεια αποτύπωσης, ανάμεσα στα παράλληλα εμφυτεύματα και τα κεκλιμένα εμφυτεύματα. 4) Σε κεκλιμένα εμφυτεύματα με την τεχνική του ανοικτού δισκαρίου, η ακρίβεια αποτύπωσης δεν επηρεάστηκε από το υλικό αποτύπωσης. Όταν αποτυπώθηκαν παράλληλα εμφυτεύματα η ακρίβεια αποτύπωσης επηρεάστηκε από το υλικό αποτύπωσης. Συγκεκριμένα, η αποτύπωση με σιλικόνη προσθήκης μέσης ρευστότητας ήταν πιο μεγάλης ακρίβειας σε σχέση με την αποτύπωση με πολυαιθέρα μέσης ρευστότητας.","abstract_html":"Εισαγωγή Η χρήση των οστεοενσωματούμενων εμφυτευμάτων έχει αποδειχθεί επιτυχής στην αποκατάσταση ασθενών με μερική ή ολική νωδότητα. Προκειμένου να έχει μακροβιότητα μία επιεμφυτευματική αποκατάσταση , είναι απαραίτητο να εφαρμόζει παθητικά στα εμφυτεύματα. Τα στάδια που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την εφαρμογή της επιεμφυτευματικής αποκατάστασης είναι το στάδιο της αποτύπωσης, το στάδιο κατασκευής του εκμαγείου εργασίας και το στάδιο κατασκευής της επιεμφυτευματικής πρόσθεσης στο εργαστήριο. Σημαντικοί παράγοντες που επηρεάζουν την αποτύπωση των εμφυτευμάτων είναι η τεχνική αποτύπωσης και το υλικό αποτύπωσης. Πολλές διαφορετικές τεχνικές και υλικά έχουν μελετηθεί κατά καιρούς , χωρίς να υπάρχει ξεκάθαρη άποψη για την ιδανικότερη επιλογή. Σκοπός Σκοπός αυτής της διπλωματικής εργασίας ήταν η σύγκριση της αποτελεσματικότητας δύο υλικών αποτύπωσης εμφυτευμάτων στην ακρίβεια κατασκευής του εκμαγείου εργασίας. Τα υλικά που συγκρίθηκαν ήταν ο πολυαιθέρας και η σιλικόνη προσθήκης μέσης ρευστότητας , με την τεχνική ανοικτού δισκαρίου σε εμφυτεύματα με εξωτερικό μηχανισμό σύνδεσης. Υλικά και μέθοδος Κατασκευάστηκε ένα ορθογώνιο εκμαγείο από εποξική ρητίνη με τρία εμφυτεύματα εξωτερικού τετραγώνου ως εκμαγείο αναφοράς. Η θέση των τριών εμφυτευμάτων καθορίστηκε στο εργαστήριο με ηλεκτρονικό παραλληλογράφο. Τα τρία εμφυτεύματα τοποθετήθηκαν σε σειρά, τα δύο παράλληλα μεταξύ τους και κάθετα σε σχέση με το οριζόντιο επίπεδο και το τελευταίο ακραίο εμφύτευμα θα τοποθετηθεί με κλίση 25ο σε σχέση με τα άλλα δύο. Πάνω σε αυτά τα εμφυτεύματα έγινε χύτευση ενός ενιαίου κοχλιούμενου μεταλλικού σκελετού, όπου και εφαρμόστηκε στα νέα δοκίμια. Ο σχισμοειδής χώρος ανάμεσα στο σκελετό και στα εμφυτευματικά ανάλογα μετρήθηκε χρησιμοποιώντας τη δοκιμασία Sheffield. Για την αποτύπωση του αρχικού δισκαρίου κατασκευάστηκαν δύο ατομικά δισκάρια χώρου από φωτοπολυμεριζόμενη ακρυλική ρητίνη, ένα για αποτύπωση με σιλικόνη αθροιστικού τύπου και ένα για αποτύπωση με πολυαιθέρα. Τα υλικά αποτύπωσης που χρησιμοποιήθηκαν ήταν πολυαιθέρας μέσης ρευστότητας και σιλικόνη αθροιστικού τύπου μέσης ρευστότητας. Για όλα τα αποτυπώματα εφαρμόστηκε η τεχνική του ανοικτού δισκαρίου. Συνολικά ελέγχθηκαν δέκα δοκίμια, πέντε δοκίμια για τον πολυαιθέρα και πέντε δοκίμια για τη σιλικόνη αθροιστικού τύπου και μελετήθηκαν στο οπτικό μικροσκόπιο όπου ελήφθησαν φωτογραφίες οι οποίες αναλύθηκαν σε λογισμικό πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή. Αποτελέσματα και συμπεράσματα Για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκε η στατιστική διαδικασία ανάλυσης διακύμανσης και κατηγορικής παλινδρόμησης. Από τη συνολική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων και με βάση τους περιορισμούς που τέθηκαν στην παρούσα διπλωματική εργασία προέκυψαν τα εξής συμπεράσματα: 1) Ο σχισμοειδής χώρος ανάμεσα στα εμφυτεύματα και την επιεμφυτευματική αποκατάσταση επηρεάζεται από το υλικό αποτύπωσης και διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές. 2) Ο σχισμοειδής χώρος ήταν μεγαλύτερος όταν είχε γίνει χρήση του πολυαιθέρα μέσης ρευστότητας σε σύγκριση με τη χρήση της σιλικόνης προσθήκης μέσης ρευστότητας. 3)Δε βρέθηκε να υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά όσον αφορά την ακρίβεια αποτύπωσης, ανάμεσα στα παράλληλα εμφυτεύματα και τα κεκλιμένα εμφυτεύματα. 4) Σε κεκλιμένα εμφυτεύματα με την τεχνική του ανοικτού δισκαρίου, η ακρίβεια αποτύπωσης δεν επηρεάστηκε από το υλικό αποτύπωσης. Όταν αποτυπώθηκαν παράλληλα εμφυτεύματα η ακρίβεια αποτύπωσης επηρεάστηκε από το υλικό αποτύπωσης. Συγκεκριμένα, η αποτύπωση με σιλικόνη προσθήκης μέσης ρευστότητας ήταν πιο μεγάλης ακρίβειας σε σχέση με την αποτύπωση με πολυαιθέρα μέσης ρευστότητας.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσιγάρου Σπυριδούλα","Tsigarou Spyridoula"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:31:26Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2768007"],"render_values":[{"text":"uoadl:2768007","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2768007","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2768007","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2768007","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσιγάρου Σπυριδούλα","Tsigarou Spyridoula"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2768007","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2768007"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Η χρήση των οστεοενσωματούμενων εμφυτευμάτων έχει αποδειχθεί επιτυχής στην αποκατάσταση ασθενών με μερική ή ολική νωδότητα. Προκειμένου να έχει μακροβιότητα μία επιεμφυτευματική αποκατάσταση , είναι απαραίτητο να εφαρμόζει παθητικά στα εμφυτεύματα. Τα στάδια που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την εφαρμογή της επιεμφυτευματικής αποκατάστασης είναι το στάδιο της αποτύπωσης, το στάδιο κατασκευής του εκμαγείου εργασίας και το στάδιο κατασκευής της επιεμφυτευματικής πρόσθεσης στο εργαστήριο. Σημαντικοί παράγοντες που επηρεάζουν την αποτύπωση των εμφυτευμάτων είναι η τεχνική αποτύπωσης και το υλικό αποτύπωσης. Πολλές διαφορετικές τεχνικές και υλικά έχουν μελετηθεί κατά καιρούς , χωρίς να υπάρχει ξεκάθαρη άποψη για την ιδανικότερη επιλογή. Σκοπός Σκοπός αυτής της διπλωματικής εργασίας ήταν η σύγκριση της αποτελεσματικότητας δύο υλικών αποτύπωσης εμφυτευμάτων στην ακρίβεια κατασκευής του εκμαγείου εργασίας. Τα υλικά που συγκρίθηκαν ήταν ο πολυαιθέρας και η σιλικόνη προσθήκης μέσης ρευστότητας , με την τεχνική ανοικτού δισκαρίου σε εμφυτεύματα με εξωτερικό μηχανισμό σύνδεσης. Υλικά και μέθοδος Κατασκευάστηκε ένα ορθογώνιο εκμαγείο από εποξική ρητίνη με τρία εμφυτεύματα εξωτερικού τετραγώνου ως εκμαγείο αναφοράς. Η θέση των τριών εμφυτευμάτων καθορίστηκε στο εργαστήριο με ηλεκτρονικό παραλληλογράφο. Τα τρία εμφυτεύματα τοποθετήθηκαν σε σειρά, τα δύο παράλληλα μεταξύ τους και κάθετα σε σχέση με το οριζόντιο επίπεδο και το τελευταίο ακραίο εμφύτευμα θα τοποθετηθεί με κλίση 25ο σε σχέση με τα άλλα δύο. Πάνω σε αυτά τα εμφυτεύματα έγινε χύτευση ενός ενιαίου κοχλιούμενου μεταλλικού σκελετού, όπου και εφαρμόστηκε στα νέα δοκίμια. Ο σχισμοειδής χώρος ανάμεσα στο σκελετό και στα εμφυτευματικά ανάλογα μετρήθηκε χρησιμοποιώντας τη δοκιμασία Sheffield. Για την αποτύπωση του αρχικού δισκαρίου κατασκευάστηκαν δύο ατομικά δισκάρια χώρου από φωτοπολυμεριζόμενη ακρυλική ρητίνη, ένα για αποτύπωση με σιλικόνη αθροιστικού τύπου και ένα για αποτύπωση με πολυαιθέρα. Τα υλικά αποτύπωσης που χρησιμοποιήθηκαν ήταν πολυαιθέρας μέσης ρευστότητας και σιλικόνη αθροιστικού τύπου μέσης ρευστότητας. Για όλα τα αποτυπώματα εφαρμόστηκε η τεχνική του ανοικτού δισκαρίου. Συνολικά ελέγχθηκαν δέκα δοκίμια, πέντε δοκίμια για τον πολυαιθέρα και πέντε δοκίμια για τη σιλικόνη αθροιστικού τύπου και μελετήθηκαν στο οπτικό μικροσκόπιο όπου ελήφθησαν φωτογραφίες οι οποίες αναλύθηκαν σε λογισμικό πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή. Αποτελέσματα και συμπεράσματα Για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκε η στατιστική διαδικασία ανάλυσης διακύμανσης και κατηγορικής παλινδρόμησης. Από τη συνολική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων και με βάση τους περιορισμούς που τέθηκαν στην παρούσα διπλωματική εργασία προέκυψαν τα εξής συμπεράσματα: 1) Ο σχισμοειδής χώρος ανάμεσα στα εμφυτεύματα και την επιεμφυτευματική αποκατάσταση επηρεάζεται από το υλικό αποτύπωσης και διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές. 2) Ο σχισμοειδής χώρος ήταν μεγαλύτερος όταν είχε γίνει χρήση του πολυαιθέρα μέσης ρευστότητας σε σύγκριση με τη χρήση της σιλικόνης προσθήκης μέσης ρευστότητας. 3)Δε βρέθηκε να υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά όσον αφορά την ακρίβεια αποτύπωσης, ανάμεσα στα παράλληλα εμφυτεύματα και τα κεκλιμένα εμφυτεύματα. 4) Σε κεκλιμένα εμφυτεύματα με την τεχνική του ανοικτού δισκαρίου, η ακρίβεια αποτύπωσης δεν επηρεάστηκε από το υλικό αποτύπωσης. Όταν αποτυπώθηκαν παράλληλα εμφυτεύματα η ακρίβεια αποτύπωσης επηρεάστηκε από το υλικό αποτύπωσης. Συγκεκριμένα, η αποτύπωση με σιλικόνη προσθήκης μέσης ρευστότητας ήταν πιο μεγάλης ακρίβειας σε σχέση με την αποτύπωση με πολυαιθέρα μέσης ρευστότητας.","Introduction The use of osseointegrated implants for the restoration of fully or partially edentulous patients has become a widely accepted treatment. The prosthetic superstructures must fit passively on the implants , so as the implant restorations can be successful for a long time. The implant impression, the proper construction of the master cast and the construction of the implant superstructure in the laboratory, may influence the fit of the implant restoration. The most important factors that affect the impression accuracy of implants are the impression technique and the impression material. Most of the existing studies have described various techniques, without a solid conclusion in which technique is preferable. Aim The purpose of this study was to compare the effect of two different impression materials on the accuracy of the master cast. The impression materials that were used are medium body polyether and medium body silicone using an open tray. Materials and methods A master cast was fabricated in epoxy resin with three dental implants embedded. Five impressions were taken with medium-viscosity polyether and five with medium-viscosity silicone. The technique that was tested was that of open tray. Two light-cured custom impression trays were fabricated for each impression material and transfer copings were fixed on the implants. Subsequently, the ten impressions were poured with type IV die stone. The first two implants were parallel to each other (Implants A, B) and perpendicular to the horizontal level and the third implant (Implant C) had a 25o inclination to the other two. The metal framework that was constructed in the master cast was fixed to the new specimens and the microgap between this prosthesis and the implant analogs was evaluated. The specimens were observed to an optical microscope from which photos were taken and analyzed using a computer software. The obtained data of the microgap values were statistically evaluated using ANOVA and Categorical Regression analysis. Results and conclusions Within the limitations of this study, it can be concluded that: 1)The marginal gap between the implant surface and the prosthesis was affected mainly by the impression material and there were statistical significant differencies. 2)The marginal gaps were increased when medium-viscosity polyether was used compared to medium-viscosity addition type silicone. 3) No statistical difference was found between the impression accuracy of angulated and parallel implants. 4)The impression accuracy of the angulated implants was not affected by the impression material but the impression accuracy of the parallel implants was affected by the impression material. The impression accuracy of the medium-viscosity addition silicone was greater than the impression accuracy of the medium-viscosity polyether."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύγκριση της ακρίβειας κατασκευής εκμαγείου εργασίας εμφυτευμάτων με δύο αποτυπωτικά υλικά"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσιγάρου Σπυριδούλα","Tsigarou Spyridoula"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Εισαγωγή Η χρήση των οστεοενσωματούμενων εμφυτευμάτων έχει αποδειχθεί επιτυχής στην αποκατάσταση ασθενών με μερική ή ολική νωδότητα. Προκειμένου να έχει μακροβιότητα μία επιεμφυτευματική αποκατάσταση , είναι απαραίτητο να εφαρμόζει παθητικά στα εμφυτεύματα. Τα στάδια που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την εφαρμογή της επιεμφυτευματικής αποκατάστασης είναι το στάδιο της αποτύπωσης, το στάδιο κατασκευής του εκμαγείου εργασίας και το στάδιο κατασκευής της επιεμφυτευματικής πρόσθεσης στο εργαστήριο. Σημαντικοί παράγοντες που επηρεάζουν την αποτύπωση των εμφυτευμάτων είναι η τεχνική αποτύπωσης και το υλικό αποτύπωσης. Πολλές διαφορετικές τεχνικές και υλικά έχουν μελετηθεί κατά καιρούς , χωρίς να υπάρχει ξεκάθαρη άποψη για την ιδανικότερη επιλογή. Σκοπός Σκοπός αυτής της διπλωματικής εργασίας ήταν η σύγκριση της αποτελεσματικότητας δύο υλικών αποτύπωσης εμφυτευμάτων στην ακρίβεια κατασκευής του εκμαγείου εργασίας. Τα υλικά που συγκρίθηκαν ήταν ο πολυαιθέρας και η σιλικόνη προσθήκης μέσης ρευστότητας , με την τεχνική ανοικτού δισκαρίου σε εμφυτεύματα με εξωτερικό μηχανισμό σύνδεσης. Υλικά και μέθοδος Κατασκευάστηκε ένα ορθογώνιο εκμαγείο από εποξική ρητίνη με τρία εμφυτεύματα εξωτερικού τετραγώνου ως εκμαγείο αναφοράς. Η θέση των τριών εμφυτευμάτων καθορίστηκε στο εργαστήριο με ηλεκτρονικό παραλληλογράφο. Τα τρία εμφυτεύματα τοποθετήθηκαν σε σειρά, τα δύο παράλληλα μεταξύ τους και κάθετα σε σχέση με το οριζόντιο επίπεδο και το τελευταίο ακραίο εμφύτευμα θα τοποθετηθεί με κλίση 25ο σε σχέση με τα άλλα δύο. Πάνω σε αυτά τα εμφυτεύματα έγινε χύτευση ενός ενιαίου κοχλιούμενου μεταλλικού σκελετού, όπου και εφαρμόστηκε στα νέα δοκίμια. Ο σχισμοειδής χώρος ανάμεσα στο σκελετό και στα εμφυτευματικά ανάλογα μετρήθηκε χρησιμοποιώντας τη δοκιμασία Sheffield. Για την αποτύπωση του αρχικού δισκαρίου κατασκευάστηκαν δύο ατομικά δισκάρια χώρου από φωτοπολυμεριζόμενη ακρυλική ρητίνη, ένα για αποτύπωση με σιλικόνη αθροιστικού τύπου και ένα για αποτύπωση με πολυαιθέρα. Τα υλικά αποτύπωσης που χρησιμοποιήθηκαν ήταν πολυαιθέρας μέσης ρευστότητας και σιλικόνη αθροιστικού τύπου μέσης ρευστότητας. Για όλα τα αποτυπώματα εφαρμόστηκε η τεχνική του ανοικτού δισκαρίου. Συνολικά ελέγχθηκαν δέκα δοκίμια, πέντε δοκίμια για τον πολυαιθέρα και πέντε δοκίμια για τη σιλικόνη αθροιστικού τύπου και μελετήθηκαν στο οπτικό μικροσκόπιο όπου ελήφθησαν φωτογραφίες οι οποίες αναλύθηκαν σε λογισμικό πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή. Αποτελέσματα και συμπεράσματα Για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκε η στατιστική διαδικασία ανάλυσης διακύμανσης και κατηγορικής παλινδρόμησης. Από τη συνολική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων και με βάση τους περιορισμούς που τέθηκαν στην παρούσα διπλωματική εργασία προέκυψαν τα εξής συμπεράσματα: 1) Ο σχισμοειδής χώρος ανάμεσα στα εμφυτεύματα και την επιεμφυτευματική αποκατάσταση επηρεάζεται από το υλικό αποτύπωσης και διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές. 2) Ο σχισμοειδής χώρος ήταν μεγαλύτερος όταν είχε γίνει χρήση του πολυαιθέρα μέσης ρευστότητας σε σύγκριση με τη χρήση της σιλικόνης προσθήκης μέσης ρευστότητας. 3)Δε βρέθηκε να υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά όσον αφορά την ακρίβεια αποτύπωσης, ανάμεσα στα παράλληλα εμφυτεύματα και τα κεκλιμένα εμφυτεύματα. 4) Σε κεκλιμένα εμφυτεύματα με την τεχνική του ανοικτού δισκαρίου, η ακρίβεια αποτύπωσης δεν επηρεάστηκε από το υλικό αποτύπωσης. Όταν αποτυπώθηκαν παράλληλα εμφυτεύματα η ακρίβεια αποτύπωσης επηρεάστηκε από το υλικό αποτύπωσης. Συγκεκριμένα, η αποτύπωση με σιλικόνη προσθήκης μέσης ρευστότητας ήταν πιο μεγάλης ακρίβειας σε σχέση με την αποτύπωση με πολυαιθέρα μέσης ρευστότητας.","Introduction The use of osseointegrated implants for the restoration of fully or partially edentulous patients has become a widely accepted treatment. The prosthetic superstructures must fit passively on the implants , so as the implant restorations can be successful for a long time. The implant impression, the proper construction of the master cast and the construction of the implant superstructure in the laboratory, may influence the fit of the implant restoration. The most important factors that affect the impression accuracy of implants are the impression technique and the impression material. Most of the existing studies have described various techniques, without a solid conclusion in which technique is preferable. Aim The purpose of this study was to compare the effect of two different impression materials on the accuracy of the master cast. The impression materials that were used are medium body polyether and medium body silicone using an open tray. Materials and methods A master cast was fabricated in epoxy resin with three dental implants embedded. Five impressions were taken with medium-viscosity polyether and five with medium-viscosity silicone. The technique that was tested was that of open tray. Two light-cured custom impression trays were fabricated for each impression material and transfer copings were fixed on the implants. Subsequently, the ten impressions were poured with type IV die stone. The first two implants were parallel to each other (Implants A, B) and perpendicular to the horizontal level and the third implant (Implant C) had a 25o inclination to the other two. The metal framework that was constructed in the master cast was fixed to the new specimens and the microgap between this prosthesis and the implant analogs was evaluated. The specimens were observed to an optical microscope from which photos were taken and analyzed using a computer software. The obtained data of the microgap values were statistically evaluated using ANOVA and Categorical Regression analysis. Results and conclusions Within the limitations of this study, it can be concluded that: 1)The marginal gap between the implant surface and the prosthesis was affected mainly by the impression material and there were statistical significant differencies. 2)The marginal gaps were increased when medium-viscosity polyether was used compared to medium-viscosity addition type silicone. 3) No statistical difference was found between the impression accuracy of angulated and parallel implants. 4)The impression accuracy of the angulated implants was not affected by the impression material but the impression accuracy of the parallel implants was affected by the impression material. The impression accuracy of the medium-viscosity addition silicone was greater than the impression accuracy of the medium-viscosity polyether."],"dc:identifier":["uoadl:2768007","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2768007"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σύγκριση της ακρίβειας κατασκευής εκμαγείου εργασίας εμφυτευμάτων με δύο αποτυπωτικά υλικά"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:26Z"}