{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2768872"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2768872","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«ΠΑΥΣΑΝΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΕΡΙΗΓΗΣΙΣ» ΤΑΦΙΚΑ ΕΘΙΜΑ ΚΑΙ ΛΑΤΡΕΙΕΣ","abstract":"Αυτό που παρακινεί τον Παυσανία στο κλίμα της εποχής του, είναι η αναζήτηση της θρησκείας, και δη, για τον ίδιο προσωπικά, της παλιάς θρησκείας των Ελλήνων. Βαθιά θρησκευόμενος κατά πως φαίνεται ο ίδιος, δεν φαίνεται να έλκεται ιδιαίτερα από το συγκρητιστικό περιβάλλον της εποχής και τις ανατολικές θρησκείες που ήταν ήδη εξαιρετικά δημοφιλείς, ή τις αφηρημένες θεότητες και θεοποιημένες αξίες. Σ’ ένα ταξίδι προσωπικής θρησκευτικής νοσταλγίας, αναζητά τους θρύλους, τις παραδόσεις, την λαϊκή λατρεία των παλαιών θεών του δωδεκάθεου της Αρχαίας Ελλάδας, που έχαναν βαθμιαία την δημοτικότητα και την απήχησή τους στο Μέγα Πανελλήνιον του Ελληνορωμαϊκού κόσμου. Και ανάμεσά τους ήρωες, αρχετυπικές μορφές, μυθικά πλάσματα, ιεροφάνειες, λατρείες, ιστορικά πρόσωπα, μνημεία, τόσο του θρησκευτικού και καθημερινού πολιτισμού, όσο και του κόσμου των νεκρών, που κινεί και το ενδιαφέρον μας. Τα ταφικά έθιμα και λατρείες αποτελούν άγραφους επί το πλείστον κανόνες συμπεριφοράς, δράσης και μετοχής του ανθρώπου στην ενότητα του κόσμου, όπου ενίζονται ο κόσμος του θείου και ο κόσμος των ανθρώπων. Κανόνες μετοχής στο ιερό και το ανίερο, το όσιο και το ανόσιο, του κόσμου και του χάους. Είναι μέρος του ιερού, θρησκευτικού δικαίου της ελληνικής αρχαιότητας. Και το ιερό έχει την αμφισημία του: είναι συνώνυμο της ένωσης, της ενότητας, της ενοποίησης, της οσιοποίησης, της ιεροποίησης, αλλά και του διαχωρισμού, της οριοθέτησης, της ανοσιοποίησης, της αποϊεροποίησης του κόσμου. Η θρησκεία διαφοροποιεί για να ενοποιήσει και ενοποιεί για να διαφοροποιήσει. Η δε εθνική και πολιτιστική ενότητα στους Έλληνες κατοχυρώνονται από την θρησκεία και την έννοια του ιερού.","abstract_html":"Αυτό που παρακινεί τον Παυσανία στο κλίμα της εποχής του, είναι η αναζήτηση της θρησκείας, και δη, για τον ίδιο προσωπικά, της παλιάς θρησκείας των Ελλήνων. Βαθιά θρησκευόμενος κατά πως φαίνεται ο ίδιος, δεν φαίνεται να έλκεται ιδιαίτερα από το συγκρητιστικό περιβάλλον της εποχής και τις ανατολικές θρησκείες που ήταν ήδη εξαιρετικά δημοφιλείς, ή τις αφηρημένες θεότητες και θεοποιημένες αξίες. Σ’ ένα ταξίδι προσωπικής θρησκευτικής νοσταλγίας, αναζητά τους θρύλους, τις παραδόσεις, την λαϊκή λατρεία των παλαιών θεών του δωδεκάθεου της Αρχαίας Ελλάδας, που έχαναν βαθμιαία την δημοτικότητα και την απήχησή τους στο Μέγα Πανελλήνιον του Ελληνορωμαϊκού κόσμου. Και ανάμεσά τους ήρωες, αρχετυπικές μορφές, μυθικά πλάσματα, ιεροφάνειες, λατρείες, ιστορικά πρόσωπα, μνημεία, τόσο του θρησκευτικού και καθημερινού πολιτισμού, όσο και του κόσμου των νεκρών, που κινεί και το ενδιαφέρον μας. Τα ταφικά έθιμα και λατρείες αποτελούν άγραφους επί το πλείστον κανόνες συμπεριφοράς, δράσης και μετοχής του ανθρώπου στην ενότητα του κόσμου, όπου ενίζονται ο κόσμος του θείου και ο κόσμος των ανθρώπων. Κανόνες μετοχής στο ιερό και το ανίερο, το όσιο και το ανόσιο, του κόσμου και του χάους. Είναι μέρος του ιερού, θρησκευτικού δικαίου της ελληνικής αρχαιότητας. Και το ιερό έχει την αμφισημία του: είναι συνώνυμο της ένωσης, της ενότητας, της ενοποίησης, της οσιοποίησης, της ιεροποίησης, αλλά και του διαχωρισμού, της οριοθέτησης, της ανοσιοποίησης, της αποϊεροποίησης του κόσμου. Η θρησκεία διαφοροποιεί για να ενοποιήσει και ενοποιεί για να διαφοροποιήσει. Η δε εθνική και πολιτιστική ενότητα στους Έλληνες κατοχυρώνονται από την θρησκεία και την έννοια του ιερού.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαγρηγορίου Χρήστος","Papagrigoriou Christos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:28Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2768872"],"render_values":[{"text":"uoadl:2768872","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2768872","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2768872","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2768872","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαγρηγορίου Χρήστος","Papagrigoriou Christos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2768872","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2768872"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αυτό που παρακινεί τον Παυσανία στο κλίμα της εποχής του, είναι η αναζήτηση της θρησκείας, και δη, για τον ίδιο προσωπικά, της παλιάς θρησκείας των Ελλήνων. Βαθιά θρησκευόμενος κατά πως φαίνεται ο ίδιος, δεν φαίνεται να έλκεται ιδιαίτερα από το συγκρητιστικό περιβάλλον της εποχής και τις ανατολικές θρησκείες που ήταν ήδη εξαιρετικά δημοφιλείς, ή τις αφηρημένες θεότητες και θεοποιημένες αξίες. Σ’ ένα ταξίδι προσωπικής θρησκευτικής νοσταλγίας, αναζητά τους θρύλους, τις παραδόσεις, την λαϊκή λατρεία των παλαιών θεών του δωδεκάθεου της Αρχαίας Ελλάδας, που έχαναν βαθμιαία την δημοτικότητα και την απήχησή τους στο Μέγα Πανελλήνιον του Ελληνορωμαϊκού κόσμου. Και ανάμεσά τους ήρωες, αρχετυπικές μορφές, μυθικά πλάσματα, ιεροφάνειες, λατρείες, ιστορικά πρόσωπα, μνημεία, τόσο του θρησκευτικού και καθημερινού πολιτισμού, όσο και του κόσμου των νεκρών, που κινεί και το ενδιαφέρον μας. Τα ταφικά έθιμα και λατρείες αποτελούν άγραφους επί το πλείστον κανόνες συμπεριφοράς, δράσης και μετοχής του ανθρώπου στην ενότητα του κόσμου, όπου ενίζονται ο κόσμος του θείου και ο κόσμος των ανθρώπων. Κανόνες μετοχής στο ιερό και το ανίερο, το όσιο και το ανόσιο, του κόσμου και του χάους. Είναι μέρος του ιερού, θρησκευτικού δικαίου της ελληνικής αρχαιότητας. Και το ιερό έχει την αμφισημία του: είναι συνώνυμο της ένωσης, της ενότητας, της ενοποίησης, της οσιοποίησης, της ιεροποίησης, αλλά και του διαχωρισμού, της οριοθέτησης, της ανοσιοποίησης, της αποϊεροποίησης του κόσμου. Η θρησκεία διαφοροποιεί για να ενοποιήσει και ενοποιεί για να διαφοροποιήσει. Η δε εθνική και πολιτιστική ενότητα στους Έλληνες κατοχυρώνονται από την θρησκεία και την έννοια του ιερού.","What motivates Pausanias in the climate of his time is the search for religion, and especially for him personally, of the old religion of the Greeks. A deeply religious believer, he does not seem to be particularly attracted by the syncretism environment of the time and the Eastern religions that were already very popular, or the abstract deities and deified values. In a journey of personal religious nostalgia, he seeks the legends, traditions, folk worship of the ancient gods of the twelfth century of Ancient Greece, which gradually lost their popularity and their appeal to the Great Panhellenic of the Greco-Roman world. And among them heroes, archetypal figures, mythical creatures, appearances of the sanctuary, cults, historical figures, monuments of both the religious and everyday civilization and the world of the dead, which also drives our interest. Burial customs and cults are largely unwritten rules of behavior, action and share of man in the unity of the world, where the world of the divine and the world of people acquires unity. Rules of sharing in the holy and the unholy, the sacred and the sacrilegious, the world and the chaos. It is part of the sacred, religious law of Greek antiquity. And the sanctuary has its ambiguity: it is synonymous with union, unity, unification, sacryfication, holiness, but also with the separation, delimitation, disacryfication, secularization of the world. Religion differentiates to unify and unify to differentiate. The national and cultural unity of the Greeks is guaranteed by the religion and the concept of the sanctuary."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«ΠΑΥΣΑΝΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΕΡΙΗΓΗΣΙΣ» ΤΑΦΙΚΑ ΕΘΙΜΑ ΚΑΙ ΛΑΤΡΕΙΕΣ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαγρηγορίου Χρήστος","Papagrigoriou Christos"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Αυτό που παρακινεί τον Παυσανία στο κλίμα της εποχής του, είναι η αναζήτηση της θρησκείας, και δη, για τον ίδιο προσωπικά, της παλιάς θρησκείας των Ελλήνων. Βαθιά θρησκευόμενος κατά πως φαίνεται ο ίδιος, δεν φαίνεται να έλκεται ιδιαίτερα από το συγκρητιστικό περιβάλλον της εποχής και τις ανατολικές θρησκείες που ήταν ήδη εξαιρετικά δημοφιλείς, ή τις αφηρημένες θεότητες και θεοποιημένες αξίες. Σ’ ένα ταξίδι προσωπικής θρησκευτικής νοσταλγίας, αναζητά τους θρύλους, τις παραδόσεις, την λαϊκή λατρεία των παλαιών θεών του δωδεκάθεου της Αρχαίας Ελλάδας, που έχαναν βαθμιαία την δημοτικότητα και την απήχησή τους στο Μέγα Πανελλήνιον του Ελληνορωμαϊκού κόσμου. Και ανάμεσά τους ήρωες, αρχετυπικές μορφές, μυθικά πλάσματα, ιεροφάνειες, λατρείες, ιστορικά πρόσωπα, μνημεία, τόσο του θρησκευτικού και καθημερινού πολιτισμού, όσο και του κόσμου των νεκρών, που κινεί και το ενδιαφέρον μας. Τα ταφικά έθιμα και λατρείες αποτελούν άγραφους επί το πλείστον κανόνες συμπεριφοράς, δράσης και μετοχής του ανθρώπου στην ενότητα του κόσμου, όπου ενίζονται ο κόσμος του θείου και ο κόσμος των ανθρώπων. Κανόνες μετοχής στο ιερό και το ανίερο, το όσιο και το ανόσιο, του κόσμου και του χάους. Είναι μέρος του ιερού, θρησκευτικού δικαίου της ελληνικής αρχαιότητας. Και το ιερό έχει την αμφισημία του: είναι συνώνυμο της ένωσης, της ενότητας, της ενοποίησης, της οσιοποίησης, της ιεροποίησης, αλλά και του διαχωρισμού, της οριοθέτησης, της ανοσιοποίησης, της αποϊεροποίησης του κόσμου. Η θρησκεία διαφοροποιεί για να ενοποιήσει και ενοποιεί για να διαφοροποιήσει. Η δε εθνική και πολιτιστική ενότητα στους Έλληνες κατοχυρώνονται από την θρησκεία και την έννοια του ιερού.","What motivates Pausanias in the climate of his time is the search for religion, and especially for him personally, of the old religion of the Greeks. A deeply religious believer, he does not seem to be particularly attracted by the syncretism environment of the time and the Eastern religions that were already very popular, or the abstract deities and deified values. In a journey of personal religious nostalgia, he seeks the legends, traditions, folk worship of the ancient gods of the twelfth century of Ancient Greece, which gradually lost their popularity and their appeal to the Great Panhellenic of the Greco-Roman world. And among them heroes, archetypal figures, mythical creatures, appearances of the sanctuary, cults, historical figures, monuments of both the religious and everyday civilization and the world of the dead, which also drives our interest. Burial customs and cults are largely unwritten rules of behavior, action and share of man in the unity of the world, where the world of the divine and the world of people acquires unity. Rules of sharing in the holy and the unholy, the sacred and the sacrilegious, the world and the chaos. It is part of the sacred, religious law of Greek antiquity. And the sanctuary has its ambiguity: it is synonymous with union, unity, unification, sacryfication, holiness, but also with the separation, delimitation, disacryfication, secularization of the world. Religion differentiates to unify and unify to differentiate. The national and cultural unity of the Greeks is guaranteed by the religion and the concept of the sanctuary."],"dc:identifier":["uoadl:2768872","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2768872"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["«ΠΑΥΣΑΝΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΕΡΙΗΓΗΣΙΣ» ΤΑΦΙΚΑ ΕΘΙΜΑ ΚΑΙ ΛΑΤΡΕΙΕΣ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:28Z"}