{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2770228"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2770228","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση του μοριακού μηχανισμού της επαγόμενης καρδιοτοξικότητας από τον αναστολέα πρωτεασώματος καρφιλζομίμπη: Ο ρόλος της μετφορμίνης ως καρδιοπροστατευτική θεραπεία","abstract":"Εισαγωγή: Η καρφιλζομίμπη (Cfz) είναι ένας μη αναστρέψιμος αναστολέας του πρωτεασώματος ο οποίος χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του υποτροπιάζοντος και ανθεκτικού πολλαπλού μυελώματος και έχει συσχετιστεί με σημαντικά φαινόμενα καρδιοτοξικότητας. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι i) η καθιέρωση ενός πρωτοκόλλου το οποίο θα αξιολογεί την καρδιακή δυσλειτουργία, ii) η μελέτη του μοριακού μηχανισμού καρδιοτοξικότητας και η αναγνώριση φαρμακολογικών στόχων, και iii) βάσει των αποτελεσμάτων του μηχανισμού καρδιοτοξικότητας, η διερεύνηση της πιθανής καρδιοπροστατευτικής δράσης της μετφορμίνης (Met). Υλικά και Μέθοδοι: Μύες τυχαιοποιήθηκαν ως εξής: Πρωτόκολλο 1 (οξύ): Control (n=7), Cfz (n=8), για 6 ημέρες. Πρωτόκολλο 2 (υποχρόνιο): Control (n=5), Cfz (n=8), για 14 ημέρες. Πρωτόκολλο 3 (διακοπτόμενο, οξύ και υποχρόνιο): Control (n=6), Cfz (n=5), συνεχόμενες χορηγήσεις τις ημέρες 0, 1, 7 και 8, για 13 ημέρες. Πρωτόκολλο 4 (φαρμακολογική παρέμβαση): Control (n=8), Cfz (n=8), Cfz+Met (n=8), Met (n=4), για 6 ημέρες. Το Cfz (8 mg/kg, ip) χορηγήθηκε κάθε 48 ώρες (Πρωτόκολλα 1, 2, 4) και η Met (140 mg/kg, po) κάθε 24 ώρες. Η καρδιακή λειτουργία αξιολογήθηκε σε όλα τα πρωτόκολλα. Λήφθηκαν δείγματα μυοκαρδιακού ιστού για ανάλυση της ενεργότητας των πρωτεασωμικών πεπτιδασών, της PP2A και του μοριακού μηχανισμού σηματοδότησης εστιάζοντας στα μονοπάτια Akt/eNOS και της μεσολαβούμενης από AMPΚα αυτοφαγίας. Αποτελέσματα: Το Cfz (8 mg/kg) προκάλεσε σημαντική μείωση της ενεργότητας του πρωτεασώματος στην καρδιά και τα μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος. Η υπερηχογραφική αξιολόγηση παρουσίασε σημαντική μείωση του κλάσματος βράχυνσης (fractional, shortening, FS%) στην ομάδα Cfz στο Πρωτόκολλο 1. Η υποχρόνια χορήγηση Cfz οδήγησε σε ήπια διάταση της αριστερής κοιλίας και οριακή μείωση του FS%. Οι διαδοχικές δόσεις Cfz δεν επηρέασαν την καρδιακή λειτουργία σε οξεία και υποχρόνια χορήγηση. Ο μοριακός μηχανισμός μελετήθηκε στο Πρωτόκολλο 1: το Cfz αναστέλλει το μονοπάτι PI3K/Akt/eNOS και την AMPKα/mTORC1-μεσολαβούμενη αυτοφαγία, μέσω αύξησης της ενεργότητας της PP2A φωσφατάσης. Βάσει των παραπάνω αποτελεσμάτων, η Met, ένας AMPKα ενεργοποιητής, όταν συγχορηγήθηκε με το Cfz απέτρεψε την μείωση του FS%, αύξησε την φωσφορυλίωση των Akt και AMPKα και ενεργοποίησε την αυτοφαγία. Η συγχορήγηση Met και Cfz προκάλεσε επίσης μείωση της ενεργότητας του πρωτεασώματος στην καρδιά και στα μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος. Συμπεράσματα: Το Cfz επάγει καρδιακή δυσλειτουργία μέσω αυξημένης ενεργότητας της PP2A και αναστολής των PI3K/Akt/eNOS και της AMPKα-μεσολαβούμενης αυτοφαγίας. Η Met ανέστειλε την καρδιακή δυσλειτουργία και παρουσιάζεται ως ικανή φαρμακολογική παρέμβαση για τη διαχείριση της επαγόμενης από Cfz καρδιοτοξικότητας.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η καρφιλζομίμπη (Cfz) είναι ένας μη αναστρέψιμος αναστολέας του πρωτεασώματος ο οποίος χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του υποτροπιάζοντος και ανθεκτικού πολλαπλού μυελώματος και έχει συσχετιστεί με σημαντικά φαινόμενα καρδιοτοξικότητας. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι i) η καθιέρωση ενός πρωτοκόλλου το οποίο θα αξιολογεί την καρδιακή δυσλειτουργία, ii) η μελέτη του μοριακού μηχανισμού καρδιοτοξικότητας και η αναγνώριση φαρμακολογικών στόχων, και iii) βάσει των αποτελεσμάτων του μηχανισμού καρδιοτοξικότητας, η διερεύνηση της πιθανής καρδιοπροστατευτικής δράσης της μετφορμίνης (Met). Υλικά και Μέθοδοι: Μύες τυχαιοποιήθηκαν ως εξής: Πρωτόκολλο 1 (οξύ): Control (n=7), Cfz (n=8), για 6 ημέρες. Πρωτόκολλο 2 (υποχρόνιο): Control (n=5), Cfz (n=8), για 14 ημέρες. Πρωτόκολλο 3 (διακοπτόμενο, οξύ και υποχρόνιο): Control (n=6), Cfz (n=5), συνεχόμενες χορηγήσεις τις ημέρες 0, 1, 7 και 8, για 13 ημέρες. Πρωτόκολλο 4 (φαρμακολογική παρέμβαση): Control (n=8), Cfz (n=8), Cfz+Met (n=8), Met (n=4), για 6 ημέρες. Το Cfz (8 mg/kg, ip) χορηγήθηκε κάθε 48 ώρες (Πρωτόκολλα 1, 2, 4) και η Met (140 mg/kg, po) κάθε 24 ώρες. Η καρδιακή λειτουργία αξιολογήθηκε σε όλα τα πρωτόκολλα. Λήφθηκαν δείγματα μυοκαρδιακού ιστού για ανάλυση της ενεργότητας των πρωτεασωμικών πεπτιδασών, της PP2A και του μοριακού μηχανισμού σηματοδότησης εστιάζοντας στα μονοπάτια Akt/eNOS και της μεσολαβούμενης από AMPΚα αυτοφαγίας. Αποτελέσματα: Το Cfz (8 mg/kg) προκάλεσε σημαντική μείωση της ενεργότητας του πρωτεασώματος στην καρδιά και τα μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος. Η υπερηχογραφική αξιολόγηση παρουσίασε σημαντική μείωση του κλάσματος βράχυνσης (fractional, shortening, FS%) στην ομάδα Cfz στο Πρωτόκολλο 1. Η υποχρόνια χορήγηση Cfz οδήγησε σε ήπια διάταση της αριστερής κοιλίας και οριακή μείωση του FS%. Οι διαδοχικές δόσεις Cfz δεν επηρέασαν την καρδιακή λειτουργία σε οξεία και υποχρόνια χορήγηση. Ο μοριακός μηχανισμός μελετήθηκε στο Πρωτόκολλο 1: το Cfz αναστέλλει το μονοπάτι PI3K/Akt/eNOS και την AMPKα/mTORC1-μεσολαβούμενη αυτοφαγία, μέσω αύξησης της ενεργότητας της PP2A φωσφατάσης. Βάσει των παραπάνω αποτελεσμάτων, η Met, ένας AMPKα ενεργοποιητής, όταν συγχορηγήθηκε με το Cfz απέτρεψε την μείωση του FS%, αύξησε την φωσφορυλίωση των Akt και AMPKα και ενεργοποίησε την αυτοφαγία. Η συγχορήγηση Met και Cfz προκάλεσε επίσης μείωση της ενεργότητας του πρωτεασώματος στην καρδιά και στα μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος. Συμπεράσματα: Το Cfz επάγει καρδιακή δυσλειτουργία μέσω αυξημένης ενεργότητας της PP2A και αναστολής των PI3K/Akt/eNOS και της AMPKα-μεσολαβούμενης αυτοφαγίας. Η Met ανέστειλε την καρδιακή δυσλειτουργία και παρουσιάζεται ως ικανή φαρμακολογική παρέμβαση για τη διαχείριση της επαγόμενης από Cfz καρδιοτοξικότητας.","abstract_has_math":false,"creators":["Κρεμαστιώτης Γεώργιος","Kremastiotis Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:28Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2770228"],"render_values":[{"text":"uoadl:2770228","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2770228","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2770228","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2770228","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κρεμαστιώτης Γεώργιος","Kremastiotis Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2770228","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2770228"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η καρφιλζομίμπη (Cfz) είναι ένας μη αναστρέψιμος αναστολέας του πρωτεασώματος ο οποίος χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του υποτροπιάζοντος και ανθεκτικού πολλαπλού μυελώματος και έχει συσχετιστεί με σημαντικά φαινόμενα καρδιοτοξικότητας. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι i) η καθιέρωση ενός πρωτοκόλλου το οποίο θα αξιολογεί την καρδιακή δυσλειτουργία, ii) η μελέτη του μοριακού μηχανισμού καρδιοτοξικότητας και η αναγνώριση φαρμακολογικών στόχων, και iii) βάσει των αποτελεσμάτων του μηχανισμού καρδιοτοξικότητας, η διερεύνηση της πιθανής καρδιοπροστατευτικής δράσης της μετφορμίνης (Met). Υλικά και Μέθοδοι: Μύες τυχαιοποιήθηκαν ως εξής: Πρωτόκολλο 1 (οξύ): Control (n=7), Cfz (n=8), για 6 ημέρες. Πρωτόκολλο 2 (υποχρόνιο): Control (n=5), Cfz (n=8), για 14 ημέρες. Πρωτόκολλο 3 (διακοπτόμενο, οξύ και υποχρόνιο): Control (n=6), Cfz (n=5), συνεχόμενες χορηγήσεις τις ημέρες 0, 1, 7 και 8, για 13 ημέρες. Πρωτόκολλο 4 (φαρμακολογική παρέμβαση): Control (n=8), Cfz (n=8), Cfz+Met (n=8), Met (n=4), για 6 ημέρες. Το Cfz (8 mg/kg, ip) χορηγήθηκε κάθε 48 ώρες (Πρωτόκολλα 1, 2, 4) και η Met (140 mg/kg, po) κάθε 24 ώρες. Η καρδιακή λειτουργία αξιολογήθηκε σε όλα τα πρωτόκολλα. Λήφθηκαν δείγματα μυοκαρδιακού ιστού για ανάλυση της ενεργότητας των πρωτεασωμικών πεπτιδασών, της PP2A και του μοριακού μηχανισμού σηματοδότησης εστιάζοντας στα μονοπάτια Akt/eNOS και της μεσολαβούμενης από AMPΚα αυτοφαγίας. Αποτελέσματα: Το Cfz (8 mg/kg) προκάλεσε σημαντική μείωση της ενεργότητας του πρωτεασώματος στην καρδιά και τα μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος. Η υπερηχογραφική αξιολόγηση παρουσίασε σημαντική μείωση του κλάσματος βράχυνσης (fractional, shortening, FS%) στην ομάδα Cfz στο Πρωτόκολλο 1. Η υποχρόνια χορήγηση Cfz οδήγησε σε ήπια διάταση της αριστερής κοιλίας και οριακή μείωση του FS%. Οι διαδοχικές δόσεις Cfz δεν επηρέασαν την καρδιακή λειτουργία σε οξεία και υποχρόνια χορήγηση. Ο μοριακός μηχανισμός μελετήθηκε στο Πρωτόκολλο 1: το Cfz αναστέλλει το μονοπάτι PI3K/Akt/eNOS και την AMPKα/mTORC1-μεσολαβούμενη αυτοφαγία, μέσω αύξησης της ενεργότητας της PP2A φωσφατάσης. Βάσει των παραπάνω αποτελεσμάτων, η Met, ένας AMPKα ενεργοποιητής, όταν συγχορηγήθηκε με το Cfz απέτρεψε την μείωση του FS%, αύξησε την φωσφορυλίωση των Akt και AMPKα και ενεργοποίησε την αυτοφαγία. Η συγχορήγηση Met και Cfz προκάλεσε επίσης μείωση της ενεργότητας του πρωτεασώματος στην καρδιά και στα μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος. Συμπεράσματα: Το Cfz επάγει καρδιακή δυσλειτουργία μέσω αυξημένης ενεργότητας της PP2A και αναστολής των PI3K/Akt/eNOS και της AMPKα-μεσολαβούμενης αυτοφαγίας. Η Met ανέστειλε την καρδιακή δυσλειτουργία και παρουσιάζεται ως ικανή φαρμακολογική παρέμβαση για τη διαχείριση της επαγόμενης από Cfz καρδιοτοξικότητας.","Introduction: Carfilzomib (Cfz) is an irreversible proteasome inhibitor indicated for the treatment of relapsed/refractory multiple myeloma, which has been associated with severe cardiotoxicity. The aim of this study was to i) establish a protocol evaluating the cardiac dysfunction, ii) investigate the molecular mechanisms of Cfz-induced cardiotoxicity and identify molecular targets, and iii) based on the results of the cardiotoxicity mechanism, investigate the potential cardioprotective mechanisms of metformin (Met). Materials and Methods: Mice were randomized into: Protocol 1 (acute): Control (n=7); Cfz (n=8), for 6 days. Protocol 2 (sub-chronic): Control (n=5); Cfz (n=8), for 14 days. Protocol 3 (intermittent, acute and sub-chronic): Control (n=6); Cfz (n=5), consecutive doses on days 0, 1 and 7, 8 for 13 days. Protocol 4 (pharmacological intervention): Control (n=8); Cfz (n=8); Cfz+Met (n=8); Met (n=4), for 6 days. Cfz (8 mg/kg, ip) was administered every 48h (Protocols 1, 2, 4) and Met (140 mg/kg, po) every 24h. Cardiac function was assessed in all protocols. Myocardial tissue samples were obtained for the analysis of proteasome peptidases activity, PP2A activity and molecular mechanisms focused in Akt/eNOS axis, AMPΚα pathway and autophagy. Results: Cfz (8 mg/kg) resulted in significant reduction of proteasome activity in heart and peripheral blood mononuclear cells. Echocardiography demonstrated FS% reduction in Cfz group following Protocol 1. Sub-chronic administration resulted in moderate left ventricular dilation and borderline reduction of FS. Cfz did not impair cardiac function after intermittent acute and sub-chronic administration. Molecular mechanisms were investigated in Protocol 1: Cfz inhibited PI3K/Akt/eNOS pathway and AMPKα/mTORC1-mediated autophagy by increasing PP2A activity. Based on the above results, Met an AMPKα activator, when co-administered with Cfz prevented FS% reduction, increased phosphorylation of Akt and AMPKα, and restored autophagy. Additionally, Met co-administration with Cfz resulted in significant reduction of proteasome activity in heart and peripheral blood mononuclear cells. Conclusion: Cfz induced cardiac dysfunction through increased PP2A activity and inhibition of PI3K/Akt/eNOS and AMPKα-mediated autophagy. Met prevented cardiac dysfunction, emerging as a potent pharmacological intervention for the management of Cfz-induced cardiotoxicity."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση του μοριακού μηχανισμού της επαγόμενης καρδιοτοξικότητας από τον αναστολέα πρωτεασώματος καρφιλζομίμπη: Ο ρόλος της μετφορμίνης ως καρδιοπροστατευτική θεραπεία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κρεμαστιώτης Γεώργιος","Kremastiotis Georgios"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η καρφιλζομίμπη (Cfz) είναι ένας μη αναστρέψιμος αναστολέας του πρωτεασώματος ο οποίος χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του υποτροπιάζοντος και ανθεκτικού πολλαπλού μυελώματος και έχει συσχετιστεί με σημαντικά φαινόμενα καρδιοτοξικότητας. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι i) η καθιέρωση ενός πρωτοκόλλου το οποίο θα αξιολογεί την καρδιακή δυσλειτουργία, ii) η μελέτη του μοριακού μηχανισμού καρδιοτοξικότητας και η αναγνώριση φαρμακολογικών στόχων, και iii) βάσει των αποτελεσμάτων του μηχανισμού καρδιοτοξικότητας, η διερεύνηση της πιθανής καρδιοπροστατευτικής δράσης της μετφορμίνης (Met). Υλικά και Μέθοδοι: Μύες τυχαιοποιήθηκαν ως εξής: Πρωτόκολλο 1 (οξύ): Control (n=7), Cfz (n=8), για 6 ημέρες. Πρωτόκολλο 2 (υποχρόνιο): Control (n=5), Cfz (n=8), για 14 ημέρες. Πρωτόκολλο 3 (διακοπτόμενο, οξύ και υποχρόνιο): Control (n=6), Cfz (n=5), συνεχόμενες χορηγήσεις τις ημέρες 0, 1, 7 και 8, για 13 ημέρες. Πρωτόκολλο 4 (φαρμακολογική παρέμβαση): Control (n=8), Cfz (n=8), Cfz+Met (n=8), Met (n=4), για 6 ημέρες. Το Cfz (8 mg/kg, ip) χορηγήθηκε κάθε 48 ώρες (Πρωτόκολλα 1, 2, 4) και η Met (140 mg/kg, po) κάθε 24 ώρες. Η καρδιακή λειτουργία αξιολογήθηκε σε όλα τα πρωτόκολλα. Λήφθηκαν δείγματα μυοκαρδιακού ιστού για ανάλυση της ενεργότητας των πρωτεασωμικών πεπτιδασών, της PP2A και του μοριακού μηχανισμού σηματοδότησης εστιάζοντας στα μονοπάτια Akt/eNOS και της μεσολαβούμενης από AMPΚα αυτοφαγίας. Αποτελέσματα: Το Cfz (8 mg/kg) προκάλεσε σημαντική μείωση της ενεργότητας του πρωτεασώματος στην καρδιά και τα μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος. Η υπερηχογραφική αξιολόγηση παρουσίασε σημαντική μείωση του κλάσματος βράχυνσης (fractional, shortening, FS%) στην ομάδα Cfz στο Πρωτόκολλο 1. Η υποχρόνια χορήγηση Cfz οδήγησε σε ήπια διάταση της αριστερής κοιλίας και οριακή μείωση του FS%. Οι διαδοχικές δόσεις Cfz δεν επηρέασαν την καρδιακή λειτουργία σε οξεία και υποχρόνια χορήγηση. Ο μοριακός μηχανισμός μελετήθηκε στο Πρωτόκολλο 1: το Cfz αναστέλλει το μονοπάτι PI3K/Akt/eNOS και την AMPKα/mTORC1-μεσολαβούμενη αυτοφαγία, μέσω αύξησης της ενεργότητας της PP2A φωσφατάσης. Βάσει των παραπάνω αποτελεσμάτων, η Met, ένας AMPKα ενεργοποιητής, όταν συγχορηγήθηκε με το Cfz απέτρεψε την μείωση του FS%, αύξησε την φωσφορυλίωση των Akt και AMPKα και ενεργοποίησε την αυτοφαγία. Η συγχορήγηση Met και Cfz προκάλεσε επίσης μείωση της ενεργότητας του πρωτεασώματος στην καρδιά και στα μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος. Συμπεράσματα: Το Cfz επάγει καρδιακή δυσλειτουργία μέσω αυξημένης ενεργότητας της PP2A και αναστολής των PI3K/Akt/eNOS και της AMPKα-μεσολαβούμενης αυτοφαγίας. Η Met ανέστειλε την καρδιακή δυσλειτουργία και παρουσιάζεται ως ικανή φαρμακολογική παρέμβαση για τη διαχείριση της επαγόμενης από Cfz καρδιοτοξικότητας.","Introduction: Carfilzomib (Cfz) is an irreversible proteasome inhibitor indicated for the treatment of relapsed/refractory multiple myeloma, which has been associated with severe cardiotoxicity. The aim of this study was to i) establish a protocol evaluating the cardiac dysfunction, ii) investigate the molecular mechanisms of Cfz-induced cardiotoxicity and identify molecular targets, and iii) based on the results of the cardiotoxicity mechanism, investigate the potential cardioprotective mechanisms of metformin (Met). Materials and Methods: Mice were randomized into: Protocol 1 (acute): Control (n=7); Cfz (n=8), for 6 days. Protocol 2 (sub-chronic): Control (n=5); Cfz (n=8), for 14 days. Protocol 3 (intermittent, acute and sub-chronic): Control (n=6); Cfz (n=5), consecutive doses on days 0, 1 and 7, 8 for 13 days. Protocol 4 (pharmacological intervention): Control (n=8); Cfz (n=8); Cfz+Met (n=8); Met (n=4), for 6 days. Cfz (8 mg/kg, ip) was administered every 48h (Protocols 1, 2, 4) and Met (140 mg/kg, po) every 24h. Cardiac function was assessed in all protocols. Myocardial tissue samples were obtained for the analysis of proteasome peptidases activity, PP2A activity and molecular mechanisms focused in Akt/eNOS axis, AMPΚα pathway and autophagy. Results: Cfz (8 mg/kg) resulted in significant reduction of proteasome activity in heart and peripheral blood mononuclear cells. Echocardiography demonstrated FS% reduction in Cfz group following Protocol 1. Sub-chronic administration resulted in moderate left ventricular dilation and borderline reduction of FS. Cfz did not impair cardiac function after intermittent acute and sub-chronic administration. Molecular mechanisms were investigated in Protocol 1: Cfz inhibited PI3K/Akt/eNOS pathway and AMPKα/mTORC1-mediated autophagy by increasing PP2A activity. Based on the above results, Met an AMPKα activator, when co-administered with Cfz prevented FS% reduction, increased phosphorylation of Akt and AMPKα, and restored autophagy. Additionally, Met co-administration with Cfz resulted in significant reduction of proteasome activity in heart and peripheral blood mononuclear cells. Conclusion: Cfz induced cardiac dysfunction through increased PP2A activity and inhibition of PI3K/Akt/eNOS and AMPKα-mediated autophagy. Met prevented cardiac dysfunction, emerging as a potent pharmacological intervention for the management of Cfz-induced cardiotoxicity."],"dc:identifier":["uoadl:2770228","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2770228"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Διερεύνηση του μοριακού μηχανισμού της επαγόμενης καρδιοτοξικότητας από τον αναστολέα πρωτεασώματος καρφιλζομίμπη: Ο ρόλος της μετφορμίνης ως καρδιοπροστατευτική θεραπεία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:28Z"}