{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2770674"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2770674","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαταραχή Φάσματος Αυτισμού και Θυματοποίηση: Απόψεις εφήβων με ΔΦΑ και ΥΛΑ για τη θυματοποίηση και τις στρατηγικές αντιμετώπισής της","abstract":"Το ερευνητικό ενδιαφέρον μου στρέφεται στη θυματοποίηση των εφήβων με Διαταραχή Φάσματος Αυτισμού και Υψηλής Λειτουργικότητας Αυτισμό. Η παρούσα έρευνα επεδίωξε να εξετάσει: την ύπαρξη, το μέγεθος και τις μορφές θυματοποίησης που λαμβάνουν τα άτομα με ΔΦΑ και ΥΛΑ. Το δείγμα της έρευνας αποτελούνταν από 33 εφήβους με ΔΦΑ και 27 με ΥΛΑ (50 αγόρια και 10 κορίτσια) ηλικίας 12-18 ετών. Οι έφηβοι με ΥΛΑ λάμβαναν πρόσθετη εκπαιδευτική υποστήριξη είτε μέσα στην τυπική τάξη, είτε σε ξεχωριστή (Τμήμα Ένταξης), ενώ οι μαθητές με ΔΦΑ φοιτούσαν σε Ειδικά Εκπαιδευτικά Σχολεία. Κάθε μαθητής συμπλήρωσε δύο ερωτηματολόγια αυτό-αναφοράς(Θυματοποίηση από τους Συνομηλίκους και Στρατηγικές Αντιμετώπισης της Θυματοποίησης από τους Συνομηλίκους) προκειμένου να διερευνηθούν οι στόχοι της έρευνας.Τα πορίσματα της έρευνας υποδεικνύουν ότι οι έφηβοι με ΔΦΑ και ΥΛΑ θυματοποιούνται με μεγαλύτερα ποσοστά να εντοπίζονται στους εφήβους με ΥΛΑ. Στατιστικά σημαντική διαφορά φάνηκε στις μορφές θυματοποίησης. Οι έφηβοι με ΥΛΑ ανέφεραν 100% γενική μορφή θυματοποίησης, 25,9% σωματική και έμμεση λεκτική, 70,4% άμεση λεκτική και 11% αρπαγή/καταστροφή αντικειμένων. Αντίθετα, οι έφηβοι με ΔΦΑ ανέφεραν μόνο εμπειρίες γενικής (30,3%) και άμεσης λεκτικής μορφής θυματοποίησης (21,2%). Επίσης, όσον αφορά τις στρατηγικές αντιμετώπισης της θυματοποίησης, βρέθηκε θετική συσχέτιση μεταξύ της «παθητικής συμπεριφοράς» και της «επίλυσης ή προσπάθειας επίλυσης του προβλήματος», αρνητικές συσχετίσεις μεταξύ της «παθητικής συμπεριφοράς» και της «αποστασιοποίησης/αδιαφορίας/αγνόησης», της «ανταπόδοσης» και της «αποστασιοποίησης/αδιαφορίας/αγνόησης», και τέλος της «ανταπόδοσης» και της «κοινωνικής υποστήριξης». Επιπλέον, αναφορικά με τις στρατηγικές αντιμετώπισης, τα κορίτσια παρουσιάζουν περισσότερο παθητική συμπεριφορά και αναζητούν περισσότερο τρόπους επίλυσης του προβλήματος από ότι τα αγόρια. Μελλοντική έρευνα θα ήταν σκόπιμο να πραγματοποιηθεί που να εξετάσει ποιοι είναι οι παράγοντες που διαφοροποιούν το ποσοστό επιπολασμού θυματοποίησης των εφήβων με ΥΛΑ σε σύγκριση με εκείνων με ΔΦΑ, όσον αφορά τον τύπο του σχολείου.","abstract_html":"Το ερευνητικό ενδιαφέρον μου στρέφεται στη θυματοποίηση των εφήβων με Διαταραχή Φάσματος Αυτισμού και Υψηλής Λειτουργικότητας Αυτισμό. Η παρούσα έρευνα επεδίωξε να εξετάσει: την ύπαρξη, το μέγεθος και τις μορφές θυματοποίησης που λαμβάνουν τα άτομα με ΔΦΑ και ΥΛΑ. Το δείγμα της έρευνας αποτελούνταν από 33 εφήβους με ΔΦΑ και 27 με ΥΛΑ (50 αγόρια και 10 κορίτσια) ηλικίας 12-18 ετών. Οι έφηβοι με ΥΛΑ λάμβαναν πρόσθετη εκπαιδευτική υποστήριξη είτε μέσα στην τυπική τάξη, είτε σε ξεχωριστή (Τμήμα Ένταξης), ενώ οι μαθητές με ΔΦΑ φοιτούσαν σε Ειδικά Εκπαιδευτικά Σχολεία. Κάθε μαθητής συμπλήρωσε δύο ερωτηματολόγια αυτό-αναφοράς(Θυματοποίηση από τους Συνομηλίκους και Στρατηγικές Αντιμετώπισης της Θυματοποίησης από τους Συνομηλίκους) προκειμένου να διερευνηθούν οι στόχοι της έρευνας.Τα πορίσματα της έρευνας υποδεικνύουν ότι οι έφηβοι με ΔΦΑ και ΥΛΑ θυματοποιούνται με μεγαλύτερα ποσοστά να εντοπίζονται στους εφήβους με ΥΛΑ. Στατιστικά σημαντική διαφορά φάνηκε στις μορφές θυματοποίησης. Οι έφηβοι με ΥΛΑ ανέφεραν 100% γενική μορφή θυματοποίησης, 25,9% σωματική και έμμεση λεκτική, 70,4% άμεση λεκτική και 11% αρπαγή/καταστροφή αντικειμένων. Αντίθετα, οι έφηβοι με ΔΦΑ ανέφεραν μόνο εμπειρίες γενικής (30,3%) και άμεσης λεκτικής μορφής θυματοποίησης (21,2%). Επίσης, όσον αφορά τις στρατηγικές αντιμετώπισης της θυματοποίησης, βρέθηκε θετική συσχέτιση μεταξύ της «παθητικής συμπεριφοράς» και της «επίλυσης ή προσπάθειας επίλυσης του προβλήματος», αρνητικές συσχετίσεις μεταξύ της «παθητικής συμπεριφοράς» και της «αποστασιοποίησης/αδιαφορίας/αγνόησης», της «ανταπόδοσης» και της «αποστασιοποίησης/αδιαφορίας/αγνόησης», και τέλος της «ανταπόδοσης» και της «κοινωνικής υποστήριξης». Επιπλέον, αναφορικά με τις στρατηγικές αντιμετώπισης, τα κορίτσια παρουσιάζουν περισσότερο παθητική συμπεριφορά και αναζητούν περισσότερο τρόπους επίλυσης του προβλήματος από ότι τα αγόρια. Μελλοντική έρευνα θα ήταν σκόπιμο να πραγματοποιηθεί που να εξετάσει ποιοι είναι οι παράγοντες που διαφοροποιούν το ποσοστό επιπολασμού θυματοποίησης των εφήβων με ΥΛΑ σε σύγκριση με εκείνων με ΔΦΑ, όσον αφορά τον τύπο του σχολείου.","abstract_has_math":false,"creators":["Χονδρουδάκη Μαρία","Chondroudaki Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:28Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2770674"],"render_values":[{"text":"uoadl:2770674","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2770674","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2770674","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2770674","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χονδρουδάκη Μαρία","Chondroudaki Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2770674","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2770674"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το ερευνητικό ενδιαφέρον μου στρέφεται στη θυματοποίηση των εφήβων με Διαταραχή Φάσματος Αυτισμού και Υψηλής Λειτουργικότητας Αυτισμό. Η παρούσα έρευνα επεδίωξε να εξετάσει: την ύπαρξη, το μέγεθος και τις μορφές θυματοποίησης που λαμβάνουν τα άτομα με ΔΦΑ και ΥΛΑ. Το δείγμα της έρευνας αποτελούνταν από 33 εφήβους με ΔΦΑ και 27 με ΥΛΑ (50 αγόρια και 10 κορίτσια) ηλικίας 12-18 ετών. Οι έφηβοι με ΥΛΑ λάμβαναν πρόσθετη εκπαιδευτική υποστήριξη είτε μέσα στην τυπική τάξη, είτε σε ξεχωριστή (Τμήμα Ένταξης), ενώ οι μαθητές με ΔΦΑ φοιτούσαν σε Ειδικά Εκπαιδευτικά Σχολεία. Κάθε μαθητής συμπλήρωσε δύο ερωτηματολόγια αυτό-αναφοράς(Θυματοποίηση από τους Συνομηλίκους και Στρατηγικές Αντιμετώπισης της Θυματοποίησης από τους Συνομηλίκους) προκειμένου να διερευνηθούν οι στόχοι της έρευνας.Τα πορίσματα της έρευνας υποδεικνύουν ότι οι έφηβοι με ΔΦΑ και ΥΛΑ θυματοποιούνται με μεγαλύτερα ποσοστά να εντοπίζονται στους εφήβους με ΥΛΑ. Στατιστικά σημαντική διαφορά φάνηκε στις μορφές θυματοποίησης. Οι έφηβοι με ΥΛΑ ανέφεραν 100% γενική μορφή θυματοποίησης, 25,9% σωματική και έμμεση λεκτική, 70,4% άμεση λεκτική και 11% αρπαγή/καταστροφή αντικειμένων. Αντίθετα, οι έφηβοι με ΔΦΑ ανέφεραν μόνο εμπειρίες γενικής (30,3%) και άμεσης λεκτικής μορφής θυματοποίησης (21,2%). Επίσης, όσον αφορά τις στρατηγικές αντιμετώπισης της θυματοποίησης, βρέθηκε θετική συσχέτιση μεταξύ της «παθητικής συμπεριφοράς» και της «επίλυσης ή προσπάθειας επίλυσης του προβλήματος», αρνητικές συσχετίσεις μεταξύ της «παθητικής συμπεριφοράς» και της «αποστασιοποίησης/αδιαφορίας/αγνόησης», της «ανταπόδοσης» και της «αποστασιοποίησης/αδιαφορίας/αγνόησης», και τέλος της «ανταπόδοσης» και της «κοινωνικής υποστήριξης». Επιπλέον, αναφορικά με τις στρατηγικές αντιμετώπισης, τα κορίτσια παρουσιάζουν περισσότερο παθητική συμπεριφορά και αναζητούν περισσότερο τρόπους επίλυσης του προβλήματος από ότι τα αγόρια. Μελλοντική έρευνα θα ήταν σκόπιμο να πραγματοποιηθεί που να εξετάσει ποιοι είναι οι παράγοντες που διαφοροποιούν το ποσοστό επιπολασμού θυματοποίησης των εφήβων με ΥΛΑ σε σύγκριση με εκείνων με ΔΦΑ, όσον αφορά τον τύπο του σχολείου.","The present study aims to examine the existence, size and forms of victimization suffered by children with Autism Spectrum Disorder (ASD) and students with High Functional Autism (HFA). The sample of this study consisted of 33 adolescents with ASD and 27 with HFA (50 boys and 10 girls) aged 12-18. Adolescents with HFA received additional educational support in the regular class or in a resource room, while students with ASD attended Special Education Schools. Each student completed two self-refferal questionnaires (Peer Victimization, and What I Would Do) to investigate the research objectives. According to the findings adolescents with ASD and HFA are victimized with higher rates being detected in adolescents with HFA. A statistically significant difference was found in forms of victimization. Adolescents with HFA reported 100% general form of bulling, 25.9% physical and indirect verbal, 70.4% direct verbal, and 11% grabbing/destroying things. In contrast, adolescents with ASD reported only experiences of general from victimization (30.3%) and direct verbal form (21.2%). Also, regarding victimization strategies, a positive correlation was found between \"passive behavior\" and \"solving or attempting to resolve the problem\", negative correlations between \"passive behavior and\" distancing / indifference / ignorance \", \"retaliation\" and\" dissociation / indifference / ignorance, \"retaliation\" and \"social support”. In addition, with regard to treatment strategies, girls show more passive behavior and seek more ways to resolve the problem than boys. Future research would be useful to investigate what factors differentiate the prevalence of victimization of adolescents with HFA compared to those with ASD in terms of type of school."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαταραχή Φάσματος Αυτισμού και Θυματοποίηση: Απόψεις εφήβων με ΔΦΑ και ΥΛΑ για τη θυματοποίηση και τις στρατηγικές αντιμετώπισής της"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χονδρουδάκη Μαρία","Chondroudaki Maria"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Το ερευνητικό ενδιαφέρον μου στρέφεται στη θυματοποίηση των εφήβων με Διαταραχή Φάσματος Αυτισμού και Υψηλής Λειτουργικότητας Αυτισμό. Η παρούσα έρευνα επεδίωξε να εξετάσει: την ύπαρξη, το μέγεθος και τις μορφές θυματοποίησης που λαμβάνουν τα άτομα με ΔΦΑ και ΥΛΑ. Το δείγμα της έρευνας αποτελούνταν από 33 εφήβους με ΔΦΑ και 27 με ΥΛΑ (50 αγόρια και 10 κορίτσια) ηλικίας 12-18 ετών. Οι έφηβοι με ΥΛΑ λάμβαναν πρόσθετη εκπαιδευτική υποστήριξη είτε μέσα στην τυπική τάξη, είτε σε ξεχωριστή (Τμήμα Ένταξης), ενώ οι μαθητές με ΔΦΑ φοιτούσαν σε Ειδικά Εκπαιδευτικά Σχολεία. Κάθε μαθητής συμπλήρωσε δύο ερωτηματολόγια αυτό-αναφοράς(Θυματοποίηση από τους Συνομηλίκους και Στρατηγικές Αντιμετώπισης της Θυματοποίησης από τους Συνομηλίκους) προκειμένου να διερευνηθούν οι στόχοι της έρευνας.Τα πορίσματα της έρευνας υποδεικνύουν ότι οι έφηβοι με ΔΦΑ και ΥΛΑ θυματοποιούνται με μεγαλύτερα ποσοστά να εντοπίζονται στους εφήβους με ΥΛΑ. Στατιστικά σημαντική διαφορά φάνηκε στις μορφές θυματοποίησης. Οι έφηβοι με ΥΛΑ ανέφεραν 100% γενική μορφή θυματοποίησης, 25,9% σωματική και έμμεση λεκτική, 70,4% άμεση λεκτική και 11% αρπαγή/καταστροφή αντικειμένων. Αντίθετα, οι έφηβοι με ΔΦΑ ανέφεραν μόνο εμπειρίες γενικής (30,3%) και άμεσης λεκτικής μορφής θυματοποίησης (21,2%). Επίσης, όσον αφορά τις στρατηγικές αντιμετώπισης της θυματοποίησης, βρέθηκε θετική συσχέτιση μεταξύ της «παθητικής συμπεριφοράς» και της «επίλυσης ή προσπάθειας επίλυσης του προβλήματος», αρνητικές συσχετίσεις μεταξύ της «παθητικής συμπεριφοράς» και της «αποστασιοποίησης/αδιαφορίας/αγνόησης», της «ανταπόδοσης» και της «αποστασιοποίησης/αδιαφορίας/αγνόησης», και τέλος της «ανταπόδοσης» και της «κοινωνικής υποστήριξης». Επιπλέον, αναφορικά με τις στρατηγικές αντιμετώπισης, τα κορίτσια παρουσιάζουν περισσότερο παθητική συμπεριφορά και αναζητούν περισσότερο τρόπους επίλυσης του προβλήματος από ότι τα αγόρια. Μελλοντική έρευνα θα ήταν σκόπιμο να πραγματοποιηθεί που να εξετάσει ποιοι είναι οι παράγοντες που διαφοροποιούν το ποσοστό επιπολασμού θυματοποίησης των εφήβων με ΥΛΑ σε σύγκριση με εκείνων με ΔΦΑ, όσον αφορά τον τύπο του σχολείου.","The present study aims to examine the existence, size and forms of victimization suffered by children with Autism Spectrum Disorder (ASD) and students with High Functional Autism (HFA). The sample of this study consisted of 33 adolescents with ASD and 27 with HFA (50 boys and 10 girls) aged 12-18. Adolescents with HFA received additional educational support in the regular class or in a resource room, while students with ASD attended Special Education Schools. Each student completed two self-refferal questionnaires (Peer Victimization, and What I Would Do) to investigate the research objectives. According to the findings adolescents with ASD and HFA are victimized with higher rates being detected in adolescents with HFA. A statistically significant difference was found in forms of victimization. Adolescents with HFA reported 100% general form of bulling, 25.9% physical and indirect verbal, 70.4% direct verbal, and 11% grabbing/destroying things. In contrast, adolescents with ASD reported only experiences of general from victimization (30.3%) and direct verbal form (21.2%). Also, regarding victimization strategies, a positive correlation was found between \"passive behavior\" and \"solving or attempting to resolve the problem\", negative correlations between \"passive behavior and\" distancing / indifference / ignorance \", \"retaliation\" and\" dissociation / indifference / ignorance, \"retaliation\" and \"social support”. In addition, with regard to treatment strategies, girls show more passive behavior and seek more ways to resolve the problem than boys. Future research would be useful to investigate what factors differentiate the prevalence of victimization of adolescents with HFA compared to those with ASD in terms of type of school."],"dc:identifier":["uoadl:2770674","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2770674"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Διαταραχή Φάσματος Αυτισμού και Θυματοποίηση: Απόψεις εφήβων με ΔΦΑ και ΥΛΑ για τη θυματοποίηση και τις στρατηγικές αντιμετώπισής της"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:28Z"}