{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2775136"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2775136","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Παράγοντες που σχετίζονται με τις τιμές του σφυροβραχιόνιου δείκτη (ΑΒΙ) ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Η μελέτη “Χαλκίδα”","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ - ΣΚΟΠΟΣ: Η περιφερική αποφρακτική αρτηριοπάθεια (ΠΑΑ) αποτελεί σοβαρή χρόνια μακροαγγειακή επιπλοκή του σακχαρώδους διαβήτη (ΣΔ). Η μέτρηση του σφυροβραχιόνιου δείκτη (ΑΒΙ) αποτελεί εύχρηστο εργαλείο κλινικής εκτίμησης της αρτηριακής κυκλοφορίας των κάτω άκρων. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση του επιπολασμού της ΠΑΑ σε διαβητικούς ασθενείς τύπου 2 της κοινότητας και ο έλεγχος συσχετίσεων της καρδιαγγειακής συννοσηρότητας, της χορηγούμενης αντιδιαβητικής θεραπείας, του καπνίσματος, του γλυκαιμικού ελέγχου και του λιπιδαιμικού προφίλ στις τιμές του μετρούμενου ΑΒΙ. ΥΛΙΚΟ - ΜΕΘΟΔΟΣ: Πραγματοποιήθηκε συγχρονική μελέτη παρατήρησης ασθενών με ΣΔ τύπου 2 (Ν=70) από δείγμα αστικού επαρχιακού πληθυσμού που παρακολουθείται τακτικά σε πρωτοβάθμιο παθολογικό ιατρείο στη Χαλκίδα. Έγινε συστηματική καταγραφή του ατομικού αναμνηστικού και της φαρμακευτικής αγωγής όλων των συμμετεχόντων ενώ πραγματοποιήθηκαν εργαστηριακές αναλύσεις των επιπέδων γλυκόζης πλάσματος νηστείας, της HbA1c, του λιπιδαιμικού προφίλ (ολικής χοληστερόλης, LDL-Chol, HDL-Chol, τριγλυκεριδίων). Παράλληλα, με τη χρήση φορητής συσκευής Doppler διεξήχθη μέτρηση του ΑΒΙ. Ακολούθησε καταχώρηση και επεξεργασία των κλινικοεργαστηριακών δεδομένων με τη βοήθεια του λογισμικού SPSS v.24.0 Η στατιστική ανάλυση έγινε με μεθοδολογία Χ2, Τ-test και μελέτη διμεταβλητής συσχέτισης. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Παθολογικές τιμές ΑΒΙ (<0,9) εμφάνισε 15,7% των ασθενών (Ν=11). Από τα 70 άτομα που συμμετείχαν στη μελέτη ποσοστό 35,7% (Ν=25) είχε θετικό ατομικό αναμνηστικό μακροαγγειακών επιπλοκών του διαβήτη (στεφανιαία νόσος, ΑΕΕ, στένωση καρωτίδων, γνωστή ΠΑΑ). Η παρουσία καρδιαγγειακών συννοσηροτήτων αθροιστικά συσχετίστηκε σημαντικά με παθολογικά χαμηλές τιμές ΑΒΙ (Χ2=17,317 O.R.=3,57, p<0,001) που ήταν σημαντικά χαμηλότερος στους διαβητικούς με θετικό αντίστοιχο ιστορικό έναντι των υπολοίπων (0,92 ± 0,15 vs 1,01 ± 0,06, p<0,001). Ανάλογα ήταν τα ευρήματα για κάθε μια από τις επιμέρους συννοσηρότητες ξεχωριστά. Από το σύνολο των διαβητικών ασθενών της μελέτης «Χαλκίδα» ποσοστό 17,1% (Ν=12) ελάμβανε θεραπεία με ινσουλίνη με ή χωρίς αντιδιαβητικά δισκία ενώ ποσοστό 82,9 % (Ν=58) ελάμβανε p.o. αγωγή με αντιδιαβητικά δισκία ως μονοθεραπεία ή αγωγή συνδυασμού. Οι ασθενείς με διάρκεια νόσου > 10 έτη ελάμβαναν ινσουλινοθεραπεία σε σημαντικά υψηλότερο ποσοστό έναντι των ασθενών με διάρκεια νόσου < 10 έτη (X2=6,437, p=0,011). Επιπρόσθετα, τα άτομα υπό ινσουλινοθεραπεία είχαν σημαντικά μεγαλύτερη διάρκεια νόσου (17,1 ± 8,1 έτη vs 9,7 ± 7,2 έτη, p=0,002), υψηλότερες τιμές HbA1c (8,7 ± 1,6 vs 6,9 ± 1,02, p<0,001) και χαμηλότερες τιμές ΑΒΙ (0,92 ± 0,14 vs 0,99 ± 0,10, p=0,047) συγκριτικά με εκείνα στα οποία χορηγούταν p.o. αντιδιαβητική αγωγή. Η κυματομορφή Doppler του περιφερικού αρτηριακού σφυγμικού κύματος συσχετίστηκε σημαντικά με τον ΑΒΙ καθώς οι διαβητικοί ασθενείς με μονοφασική κυματομορφή είχαν σημαντικά χαμηλότερες μέσες τιμές ΑΒΙ σε σχέση με όσα άτομα είχαν διφασική ή τριφασική κυματομορφή (0,75 ± 0,09 έναντι 0,99 ± 0,09 και 1,027 ± 0,05 αντίστοιχα, p<0,001). Τέλος, διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές αρνητικές γραμμικές συσχετίσεις του καπνίσματος (συν/τής συσχέτισης -0,26, p=0,015) των επιπέδων γλυκόζης νηστείας πλάσματος (συν/τής συσχέτισης -0,262, p=0,024), της HbA1c (συν/τής συσχέτισης -0,236, p=0,025) και του αθηρωματικού δείκτη (συν/τής συσχέτισης -0,289, p=0,029) με τον ΑΒΙ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Ο επιπολασμός της ΠΑΑ με κριτήριο τις παθολογικά χαμηλές τιμές ΑΒΙ < 0,9 σε ασθενείς της κοινότητας με ΣΔ τύπου 2 εκτιμήθηκε στο 15,7%. Η καρδιαγγειακή συννοσηρότητα, η αντιδιαβητική αγωγή, το κάπνισμα, τα επίπεδα της γλυκόζης νηστείας πλάσματος, της HbA1c και o Αθηρωματικός Δείκτης επιδρούν σημαντικά στον ΑΒΙ των διαβητικών ασθενών τύπου 2 και κατ’ επέκταση στον κίνδυνο ανάπτυξης ΠΑΑ.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ - ΣΚΟΠΟΣ: Η περιφερική αποφρακτική αρτηριοπάθεια (ΠΑΑ) αποτελεί σοβαρή χρόνια μακροαγγειακή επιπλοκή του σακχαρώδους διαβήτη (ΣΔ). Η μέτρηση του σφυροβραχιόνιου δείκτη (ΑΒΙ) αποτελεί εύχρηστο εργαλείο κλινικής εκτίμησης της αρτηριακής κυκλοφορίας των κάτω άκρων. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση του επιπολασμού της ΠΑΑ σε διαβητικούς ασθενείς τύπου 2 της κοινότητας και ο έλεγχος συσχετίσεων της καρδιαγγειακής συννοσηρότητας, της χορηγούμενης αντιδιαβητικής θεραπείας, του καπνίσματος, του γλυκαιμικού ελέγχου και του λιπιδαιμικού προφίλ στις τιμές του μετρούμενου ΑΒΙ. ΥΛΙΚΟ - ΜΕΘΟΔΟΣ: Πραγματοποιήθηκε συγχρονική μελέτη παρατήρησης ασθενών με ΣΔ τύπου 2 (Ν=70) από δείγμα αστικού επαρχιακού πληθυσμού που παρακολουθείται τακτικά σε πρωτοβάθμιο παθολογικό ιατρείο στη Χαλκίδα. Έγινε συστηματική καταγραφή του ατομικού αναμνηστικού και της φαρμακευτικής αγωγής όλων των συμμετεχόντων ενώ πραγματοποιήθηκαν εργαστηριακές αναλύσεις των επιπέδων γλυκόζης πλάσματος νηστείας, της HbA1c, του λιπιδαιμικού προφίλ (ολικής χοληστερόλης, LDL-Chol, HDL-Chol, τριγλυκεριδίων). Παράλληλα, με τη χρήση φορητής συσκευής Doppler διεξήχθη μέτρηση του ΑΒΙ. Ακολούθησε καταχώρηση και επεξεργασία των κλινικοεργαστηριακών δεδομένων με τη βοήθεια του λογισμικού SPSS v.24.0 Η στατιστική ανάλυση έγινε με μεθοδολογία Χ2, Τ-test και μελέτη διμεταβλητής συσχέτισης. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Παθολογικές τιμές ΑΒΙ (&lt;0,9) εμφάνισε 15,7% των ασθενών (Ν=11). Από τα 70 άτομα που συμμετείχαν στη μελέτη ποσοστό 35,7% (Ν=25) είχε θετικό ατομικό αναμνηστικό μακροαγγειακών επιπλοκών του διαβήτη (στεφανιαία νόσος, ΑΕΕ, στένωση καρωτίδων, γνωστή ΠΑΑ). Η παρουσία καρδιαγγειακών συννοσηροτήτων αθροιστικά συσχετίστηκε σημαντικά με παθολογικά χαμηλές τιμές ΑΒΙ (Χ2=17,317 O.R.=3,57, p&lt;0,001) που ήταν σημαντικά χαμηλότερος στους διαβητικούς με θετικό αντίστοιχο ιστορικό έναντι των υπολοίπων (0,92 ± 0,15 vs 1,01 ± 0,06, p&lt;0,001). Ανάλογα ήταν τα ευρήματα για κάθε μια από τις επιμέρους συννοσηρότητες ξεχωριστά. Από το σύνολο των διαβητικών ασθενών της μελέτης «Χαλκίδα» ποσοστό 17,1% (Ν=12) ελάμβανε θεραπεία με ινσουλίνη με ή χωρίς αντιδιαβητικά δισκία ενώ ποσοστό 82,9 % (Ν=58) ελάμβανε p.o. αγωγή με αντιδιαβητικά δισκία ως μονοθεραπεία ή αγωγή συνδυασμού. Οι ασθενείς με διάρκεια νόσου &gt; 10 έτη ελάμβαναν ινσουλινοθεραπεία σε σημαντικά υψηλότερο ποσοστό έναντι των ασθενών με διάρκεια νόσου &lt; 10 έτη (X2=6,437, p=0,011). Επιπρόσθετα, τα άτομα υπό ινσουλινοθεραπεία είχαν σημαντικά μεγαλύτερη διάρκεια νόσου (17,1 ± 8,1 έτη vs 9,7 ± 7,2 έτη, p=0,002), υψηλότερες τιμές HbA1c (8,7 ± 1,6 vs 6,9 ± 1,02, p&lt;0,001) και χαμηλότερες τιμές ΑΒΙ (0,92 ± 0,14 vs 0,99 ± 0,10, p=0,047) συγκριτικά με εκείνα στα οποία χορηγούταν p.o. αντιδιαβητική αγωγή. Η κυματομορφή Doppler του περιφερικού αρτηριακού σφυγμικού κύματος συσχετίστηκε σημαντικά με τον ΑΒΙ καθώς οι διαβητικοί ασθενείς με μονοφασική κυματομορφή είχαν σημαντικά χαμηλότερες μέσες τιμές ΑΒΙ σε σχέση με όσα άτομα είχαν διφασική ή τριφασική κυματομορφή (0,75 ± 0,09 έναντι 0,99 ± 0,09 και 1,027 ± 0,05 αντίστοιχα, p&lt;0,001). Τέλος, διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές αρνητικές γραμμικές συσχετίσεις του καπνίσματος (συν/τής συσχέτισης -0,26, p=0,015) των επιπέδων γλυκόζης νηστείας πλάσματος (συν/τής συσχέτισης -0,262, p=0,024), της HbA1c (συν/τής συσχέτισης -0,236, p=0,025) και του αθηρωματικού δείκτη (συν/τής συσχέτισης -0,289, p=0,029) με τον ΑΒΙ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Ο επιπολασμός της ΠΑΑ με κριτήριο τις παθολογικά χαμηλές τιμές ΑΒΙ &lt; 0,9 σε ασθενείς της κοινότητας με ΣΔ τύπου 2 εκτιμήθηκε στο 15,7%. Η καρδιαγγειακή συννοσηρότητα, η αντιδιαβητική αγωγή, το κάπνισμα, τα επίπεδα της γλυκόζης νηστείας πλάσματος, της HbA1c και o Αθηρωματικός Δείκτης επιδρούν σημαντικά στον ΑΒΙ των διαβητικών ασθενών τύπου 2 και κατ’ επέκταση στον κίνδυνο ανάπτυξης ΠΑΑ.","abstract_has_math":false,"creators":["Πεππές Βασίλειος","Peppes Vasileios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:31Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2775136"],"render_values":[{"text":"uoadl:2775136","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775136","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775136","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2775136","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πεππές Βασίλειος","Peppes Vasileios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2775136","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775136"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ - ΣΚΟΠΟΣ: Η περιφερική αποφρακτική αρτηριοπάθεια (ΠΑΑ) αποτελεί σοβαρή χρόνια μακροαγγειακή επιπλοκή του σακχαρώδους διαβήτη (ΣΔ). Η μέτρηση του σφυροβραχιόνιου δείκτη (ΑΒΙ) αποτελεί εύχρηστο εργαλείο κλινικής εκτίμησης της αρτηριακής κυκλοφορίας των κάτω άκρων. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση του επιπολασμού της ΠΑΑ σε διαβητικούς ασθενείς τύπου 2 της κοινότητας και ο έλεγχος συσχετίσεων της καρδιαγγειακής συννοσηρότητας, της χορηγούμενης αντιδιαβητικής θεραπείας, του καπνίσματος, του γλυκαιμικού ελέγχου και του λιπιδαιμικού προφίλ στις τιμές του μετρούμενου ΑΒΙ. ΥΛΙΚΟ - ΜΕΘΟΔΟΣ: Πραγματοποιήθηκε συγχρονική μελέτη παρατήρησης ασθενών με ΣΔ τύπου 2 (Ν=70) από δείγμα αστικού επαρχιακού πληθυσμού που παρακολουθείται τακτικά σε πρωτοβάθμιο παθολογικό ιατρείο στη Χαλκίδα. Έγινε συστηματική καταγραφή του ατομικού αναμνηστικού και της φαρμακευτικής αγωγής όλων των συμμετεχόντων ενώ πραγματοποιήθηκαν εργαστηριακές αναλύσεις των επιπέδων γλυκόζης πλάσματος νηστείας, της HbA1c, του λιπιδαιμικού προφίλ (ολικής χοληστερόλης, LDL-Chol, HDL-Chol, τριγλυκεριδίων). Παράλληλα, με τη χρήση φορητής συσκευής Doppler διεξήχθη μέτρηση του ΑΒΙ. Ακολούθησε καταχώρηση και επεξεργασία των κλινικοεργαστηριακών δεδομένων με τη βοήθεια του λογισμικού SPSS v.24.0 Η στατιστική ανάλυση έγινε με μεθοδολογία Χ2, Τ-test και μελέτη διμεταβλητής συσχέτισης. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Παθολογικές τιμές ΑΒΙ (<0,9) εμφάνισε 15,7% των ασθενών (Ν=11). Από τα 70 άτομα που συμμετείχαν στη μελέτη ποσοστό 35,7% (Ν=25) είχε θετικό ατομικό αναμνηστικό μακροαγγειακών επιπλοκών του διαβήτη (στεφανιαία νόσος, ΑΕΕ, στένωση καρωτίδων, γνωστή ΠΑΑ). Η παρουσία καρδιαγγειακών συννοσηροτήτων αθροιστικά συσχετίστηκε σημαντικά με παθολογικά χαμηλές τιμές ΑΒΙ (Χ2=17,317 O.R.=3,57, p<0,001) που ήταν σημαντικά χαμηλότερος στους διαβητικούς με θετικό αντίστοιχο ιστορικό έναντι των υπολοίπων (0,92 ± 0,15 vs 1,01 ± 0,06, p<0,001). Ανάλογα ήταν τα ευρήματα για κάθε μια από τις επιμέρους συννοσηρότητες ξεχωριστά. Από το σύνολο των διαβητικών ασθενών της μελέτης «Χαλκίδα» ποσοστό 17,1% (Ν=12) ελάμβανε θεραπεία με ινσουλίνη με ή χωρίς αντιδιαβητικά δισκία ενώ ποσοστό 82,9 % (Ν=58) ελάμβανε p.o. αγωγή με αντιδιαβητικά δισκία ως μονοθεραπεία ή αγωγή συνδυασμού. Οι ασθενείς με διάρκεια νόσου > 10 έτη ελάμβαναν ινσουλινοθεραπεία σε σημαντικά υψηλότερο ποσοστό έναντι των ασθενών με διάρκεια νόσου < 10 έτη (X2=6,437, p=0,011). Επιπρόσθετα, τα άτομα υπό ινσουλινοθεραπεία είχαν σημαντικά μεγαλύτερη διάρκεια νόσου (17,1 ± 8,1 έτη vs 9,7 ± 7,2 έτη, p=0,002), υψηλότερες τιμές HbA1c (8,7 ± 1,6 vs 6,9 ± 1,02, p<0,001) και χαμηλότερες τιμές ΑΒΙ (0,92 ± 0,14 vs 0,99 ± 0,10, p=0,047) συγκριτικά με εκείνα στα οποία χορηγούταν p.o. αντιδιαβητική αγωγή. Η κυματομορφή Doppler του περιφερικού αρτηριακού σφυγμικού κύματος συσχετίστηκε σημαντικά με τον ΑΒΙ καθώς οι διαβητικοί ασθενείς με μονοφασική κυματομορφή είχαν σημαντικά χαμηλότερες μέσες τιμές ΑΒΙ σε σχέση με όσα άτομα είχαν διφασική ή τριφασική κυματομορφή (0,75 ± 0,09 έναντι 0,99 ± 0,09 και 1,027 ± 0,05 αντίστοιχα, p<0,001). Τέλος, διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές αρνητικές γραμμικές συσχετίσεις του καπνίσματος (συν/τής συσχέτισης -0,26, p=0,015) των επιπέδων γλυκόζης νηστείας πλάσματος (συν/τής συσχέτισης -0,262, p=0,024), της HbA1c (συν/τής συσχέτισης -0,236, p=0,025) και του αθηρωματικού δείκτη (συν/τής συσχέτισης -0,289, p=0,029) με τον ΑΒΙ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Ο επιπολασμός της ΠΑΑ με κριτήριο τις παθολογικά χαμηλές τιμές ΑΒΙ < 0,9 σε ασθενείς της κοινότητας με ΣΔ τύπου 2 εκτιμήθηκε στο 15,7%. Η καρδιαγγειακή συννοσηρότητα, η αντιδιαβητική αγωγή, το κάπνισμα, τα επίπεδα της γλυκόζης νηστείας πλάσματος, της HbA1c και o Αθηρωματικός Δείκτης επιδρούν σημαντικά στον ΑΒΙ των διαβητικών ασθενών τύπου 2 και κατ’ επέκταση στον κίνδυνο ανάπτυξης ΠΑΑ.","Background – Purpose : Peripheral arterial disease (PAD) is a serious chronic macrovascular complication of diabetes mellitus (DM). Ankle-brachial index (ABI) measurement is widely used in clinical practice in order to evaluate the arterial circulation of lower extremities. The purpose of the study was to estimate PAD prevalence in type 2 diabetic patients and also to evaluate the effects of cardiovascular comorbidity, smoking habits, glycemic control and lipid profile on ABI values. Subjects and Methods : A cross-sectional real-life study was performend in 70 patients with type 2 DM. Subjects were randomly selected from urban population under regular medical follow-up at a primary care facility located in Chalkida city, Greece. Personal medical history and treatment were recorded in detail and laboratory tests were performed in all patients including fasting plasma glucose, HbA1c and serum lipids (Total cholesterol, LDL, HDL, Triglycerides). Office-based ABI measurement by means of a portable doppler ultrasound device was made. SPSS v.24.0 software was used in the statistical analysis of clinical and laboratory data. Chi-square test, T-test and bivariate correlation analysis were conducted. Results : Abnormally low ABI values (< 0,9) were found in 15,7% of subjects (N=11). Positive personal history of macrovascular diabetic complications (Coronary artery disease, stroke, carotid stenosis, PAD) was present in 35,7% of patients (N=25). Total cardiovascular comorbidity was significantly related to abnormal ABI values (Χ2=17,317 O.R.=3,57, p<0,001) that were lower in diabetics with positive medical history respectively, in comparison with controls (0,92 ± 0,15 vs 1,01 ± 0,06, p<0,001). Similar findings were verified for each macrovascular complication independently. Insulin treatment was administered in 17,1% of study subjects (Ν=12) whereas oral antidiabetic agents as monotherapy or combination treatment were given in 82,9% (Ν=58) of them. Patients that had diabetes for more than 10 years received insulin treatment at a significantly greater percentage in comparison with patients that had the disease for less than 10 years (X2=6,437, p=0,011). Furthermore, diabetics on insulin treatment had significanly greater disease duration (17,1 ± 8,1 vs 9,7 ± 7,2 years, p=0,002), higher HbA1c levels (8,7 ± 1,6 vs 6,9 ± 1,02, p<0,001) and lower ABI values (0,92 ± 0,14 vs 0,99 ± 0,10, p=0,047) in comparison with diabetics under therapy with oral hypoglycemic agents. Peripheral arterial pulse waveforms were related to ABI values and diabetic patients with monophasic doppler flow had significantly lower ABI in comparison with patients with biphasic or triphasic flow (0,75 ± 0,09 vs 0,99 ± 0,09 και 1,027 ± 0,05 respectively, p<0,001). Significant negative bivariate correlations between smoking (Correlation coefficient -0,26, p=0,015), fasting plasma glucose (Correlation coefficient -0,262, p=0,024), HbA1c (Correlation coefficient -0,236, p=0,025), and Total Cholesterol/HDL (Correlation coefficient -0,289, p=0,029) with ABI values were found Conclusions: In Chalkida study, abnormally low ABI < 0,9 and subsequently PAD prevalence in type 2 diabetics at the community was 15,7%. Cardiovascular comorbidity, antidiabetic treatment, smoking, fasting plasma glucose, HbA1c and Total Cholesterol/HDL are related to ABI values and to PAD development risc."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Παράγοντες που σχετίζονται με τις τιμές του σφυροβραχιόνιου δείκτη (ΑΒΙ) ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Η μελέτη “Χαλκίδα”"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πεππές Βασίλειος","Peppes Vasileios"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ - ΣΚΟΠΟΣ: Η περιφερική αποφρακτική αρτηριοπάθεια (ΠΑΑ) αποτελεί σοβαρή χρόνια μακροαγγειακή επιπλοκή του σακχαρώδους διαβήτη (ΣΔ). Η μέτρηση του σφυροβραχιόνιου δείκτη (ΑΒΙ) αποτελεί εύχρηστο εργαλείο κλινικής εκτίμησης της αρτηριακής κυκλοφορίας των κάτω άκρων. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση του επιπολασμού της ΠΑΑ σε διαβητικούς ασθενείς τύπου 2 της κοινότητας και ο έλεγχος συσχετίσεων της καρδιαγγειακής συννοσηρότητας, της χορηγούμενης αντιδιαβητικής θεραπείας, του καπνίσματος, του γλυκαιμικού ελέγχου και του λιπιδαιμικού προφίλ στις τιμές του μετρούμενου ΑΒΙ. ΥΛΙΚΟ - ΜΕΘΟΔΟΣ: Πραγματοποιήθηκε συγχρονική μελέτη παρατήρησης ασθενών με ΣΔ τύπου 2 (Ν=70) από δείγμα αστικού επαρχιακού πληθυσμού που παρακολουθείται τακτικά σε πρωτοβάθμιο παθολογικό ιατρείο στη Χαλκίδα. Έγινε συστηματική καταγραφή του ατομικού αναμνηστικού και της φαρμακευτικής αγωγής όλων των συμμετεχόντων ενώ πραγματοποιήθηκαν εργαστηριακές αναλύσεις των επιπέδων γλυκόζης πλάσματος νηστείας, της HbA1c, του λιπιδαιμικού προφίλ (ολικής χοληστερόλης, LDL-Chol, HDL-Chol, τριγλυκεριδίων). Παράλληλα, με τη χρήση φορητής συσκευής Doppler διεξήχθη μέτρηση του ΑΒΙ. Ακολούθησε καταχώρηση και επεξεργασία των κλινικοεργαστηριακών δεδομένων με τη βοήθεια του λογισμικού SPSS v.24.0 Η στατιστική ανάλυση έγινε με μεθοδολογία Χ2, Τ-test και μελέτη διμεταβλητής συσχέτισης. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Παθολογικές τιμές ΑΒΙ (<0,9) εμφάνισε 15,7% των ασθενών (Ν=11). Από τα 70 άτομα που συμμετείχαν στη μελέτη ποσοστό 35,7% (Ν=25) είχε θετικό ατομικό αναμνηστικό μακροαγγειακών επιπλοκών του διαβήτη (στεφανιαία νόσος, ΑΕΕ, στένωση καρωτίδων, γνωστή ΠΑΑ). Η παρουσία καρδιαγγειακών συννοσηροτήτων αθροιστικά συσχετίστηκε σημαντικά με παθολογικά χαμηλές τιμές ΑΒΙ (Χ2=17,317 O.R.=3,57, p<0,001) που ήταν σημαντικά χαμηλότερος στους διαβητικούς με θετικό αντίστοιχο ιστορικό έναντι των υπολοίπων (0,92 ± 0,15 vs 1,01 ± 0,06, p<0,001). Ανάλογα ήταν τα ευρήματα για κάθε μια από τις επιμέρους συννοσηρότητες ξεχωριστά. Από το σύνολο των διαβητικών ασθενών της μελέτης «Χαλκίδα» ποσοστό 17,1% (Ν=12) ελάμβανε θεραπεία με ινσουλίνη με ή χωρίς αντιδιαβητικά δισκία ενώ ποσοστό 82,9 % (Ν=58) ελάμβανε p.o. αγωγή με αντιδιαβητικά δισκία ως μονοθεραπεία ή αγωγή συνδυασμού. Οι ασθενείς με διάρκεια νόσου > 10 έτη ελάμβαναν ινσουλινοθεραπεία σε σημαντικά υψηλότερο ποσοστό έναντι των ασθενών με διάρκεια νόσου < 10 έτη (X2=6,437, p=0,011). Επιπρόσθετα, τα άτομα υπό ινσουλινοθεραπεία είχαν σημαντικά μεγαλύτερη διάρκεια νόσου (17,1 ± 8,1 έτη vs 9,7 ± 7,2 έτη, p=0,002), υψηλότερες τιμές HbA1c (8,7 ± 1,6 vs 6,9 ± 1,02, p<0,001) και χαμηλότερες τιμές ΑΒΙ (0,92 ± 0,14 vs 0,99 ± 0,10, p=0,047) συγκριτικά με εκείνα στα οποία χορηγούταν p.o. αντιδιαβητική αγωγή. Η κυματομορφή Doppler του περιφερικού αρτηριακού σφυγμικού κύματος συσχετίστηκε σημαντικά με τον ΑΒΙ καθώς οι διαβητικοί ασθενείς με μονοφασική κυματομορφή είχαν σημαντικά χαμηλότερες μέσες τιμές ΑΒΙ σε σχέση με όσα άτομα είχαν διφασική ή τριφασική κυματομορφή (0,75 ± 0,09 έναντι 0,99 ± 0,09 και 1,027 ± 0,05 αντίστοιχα, p<0,001). Τέλος, διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές αρνητικές γραμμικές συσχετίσεις του καπνίσματος (συν/τής συσχέτισης -0,26, p=0,015) των επιπέδων γλυκόζης νηστείας πλάσματος (συν/τής συσχέτισης -0,262, p=0,024), της HbA1c (συν/τής συσχέτισης -0,236, p=0,025) και του αθηρωματικού δείκτη (συν/τής συσχέτισης -0,289, p=0,029) με τον ΑΒΙ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Ο επιπολασμός της ΠΑΑ με κριτήριο τις παθολογικά χαμηλές τιμές ΑΒΙ < 0,9 σε ασθενείς της κοινότητας με ΣΔ τύπου 2 εκτιμήθηκε στο 15,7%. Η καρδιαγγειακή συννοσηρότητα, η αντιδιαβητική αγωγή, το κάπνισμα, τα επίπεδα της γλυκόζης νηστείας πλάσματος, της HbA1c και o Αθηρωματικός Δείκτης επιδρούν σημαντικά στον ΑΒΙ των διαβητικών ασθενών τύπου 2 και κατ’ επέκταση στον κίνδυνο ανάπτυξης ΠΑΑ.","Background – Purpose : Peripheral arterial disease (PAD) is a serious chronic macrovascular complication of diabetes mellitus (DM). Ankle-brachial index (ABI) measurement is widely used in clinical practice in order to evaluate the arterial circulation of lower extremities. The purpose of the study was to estimate PAD prevalence in type 2 diabetic patients and also to evaluate the effects of cardiovascular comorbidity, smoking habits, glycemic control and lipid profile on ABI values. Subjects and Methods : A cross-sectional real-life study was performend in 70 patients with type 2 DM. Subjects were randomly selected from urban population under regular medical follow-up at a primary care facility located in Chalkida city, Greece. Personal medical history and treatment were recorded in detail and laboratory tests were performed in all patients including fasting plasma glucose, HbA1c and serum lipids (Total cholesterol, LDL, HDL, Triglycerides). Office-based ABI measurement by means of a portable doppler ultrasound device was made. SPSS v.24.0 software was used in the statistical analysis of clinical and laboratory data. Chi-square test, T-test and bivariate correlation analysis were conducted. Results : Abnormally low ABI values (< 0,9) were found in 15,7% of subjects (N=11). Positive personal history of macrovascular diabetic complications (Coronary artery disease, stroke, carotid stenosis, PAD) was present in 35,7% of patients (N=25). Total cardiovascular comorbidity was significantly related to abnormal ABI values (Χ2=17,317 O.R.=3,57, p<0,001) that were lower in diabetics with positive medical history respectively, in comparison with controls (0,92 ± 0,15 vs 1,01 ± 0,06, p<0,001). Similar findings were verified for each macrovascular complication independently. Insulin treatment was administered in 17,1% of study subjects (Ν=12) whereas oral antidiabetic agents as monotherapy or combination treatment were given in 82,9% (Ν=58) of them. Patients that had diabetes for more than 10 years received insulin treatment at a significantly greater percentage in comparison with patients that had the disease for less than 10 years (X2=6,437, p=0,011). Furthermore, diabetics on insulin treatment had significanly greater disease duration (17,1 ± 8,1 vs 9,7 ± 7,2 years, p=0,002), higher HbA1c levels (8,7 ± 1,6 vs 6,9 ± 1,02, p<0,001) and lower ABI values (0,92 ± 0,14 vs 0,99 ± 0,10, p=0,047) in comparison with diabetics under therapy with oral hypoglycemic agents. Peripheral arterial pulse waveforms were related to ABI values and diabetic patients with monophasic doppler flow had significantly lower ABI in comparison with patients with biphasic or triphasic flow (0,75 ± 0,09 vs 0,99 ± 0,09 και 1,027 ± 0,05 respectively, p<0,001). Significant negative bivariate correlations between smoking (Correlation coefficient -0,26, p=0,015), fasting plasma glucose (Correlation coefficient -0,262, p=0,024), HbA1c (Correlation coefficient -0,236, p=0,025), and Total Cholesterol/HDL (Correlation coefficient -0,289, p=0,029) with ABI values were found Conclusions: In Chalkida study, abnormally low ABI < 0,9 and subsequently PAD prevalence in type 2 diabetics at the community was 15,7%. Cardiovascular comorbidity, antidiabetic treatment, smoking, fasting plasma glucose, HbA1c and Total Cholesterol/HDL are related to ABI values and to PAD development risc."],"dc:identifier":["uoadl:2775136","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775136"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Παράγοντες που σχετίζονται με τις τιμές του σφυροβραχιόνιου δείκτη (ΑΒΙ) ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Η μελέτη “Χαλκίδα”"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:31Z"}