{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2775155"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2775155","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"\"Μελέτη περίπτωσης παιδιού με νοητική υστέρηση. Πρόγραμμα ενίσχυσης της φωνολογικής επίγνωσης για τη βελτίωση της μάθησης της ανάγνωσης\".","abstract":"Ένα μεγάλο μέρος των δυσκολιών που παρουσιάζουν τα παιδιά με ελαφριά και μέτρια νοητική υστέρηση σε σύγκριση με την πλειονότητα των συνομηλίκων τους, είναι ότι μαθαίνουν με βραδύτερο ρυθμό, προσλαμβάνουν περισσότερο συγκεκριμένες παρά αφηρημένες έννοιες, έχουν μειωμένη προσοχή και συγκέντρωση, παρουσιάζουν δυσκολίες στη αντίληψη και τη μνήμη, ενώ τέλος έχουν περιορισμένες ικανότητες συλλογισμού (ΥΠΠΕΘ,2004). Επιπρόσθετα, τα παιδιά με νοητική υστέρηση παρουσιάζουν δυσκολίες στη φωνολογική επίγνωση, την ικανότητα των παιδιών να αντιλαμβάνονται ότι ο προφορικός λόγος αποτελείται από γλωσσικές μονάδες, τις λέξεις ,οι οποίες συγκροτούνται από συλλαβές και φωνήματα (Τάφα, 2001). Όσον αφορά το επίπεδο της φωνολογικής ενημερότητας ενός παιδιού, λειτουργεί όχι μόνο ως προγνωστικός δείκτης της μελλοντικής του αναγνωστικής ικανότητας, αλλά μπορεί και την επηρεάζει καθοριστικά σε βαθμό που προκαλεί την επιτυχία ή την αποτυχία του στην ανάγνωση (Πόρποδας Κ., 2002). Ο Πόρποδας (2002) θεωρεί ότι στις περιπτώσεις που τα παιδιά, κατά τη διάρκεια της φοίτησης τους στο νηπιαγωγείο δεν έχουν εξασκηθεί ή έχουν εξασκηθεί ελλιπώς στη φωνολογική επίγνωση ή παρουσιάζουν μαθησιακά προβλήματα, η διδασκαλία για τη μάθηση της ανάγνωσης θα είναι χρήσιμο να συνδυαστεί με την εξάσκηση τους στη φωνολογική επίγνωση. Μάλιστα έχοντας υπόψη: α) την έρευνα των Hatcher κ.α.(1994), σύμφωνα με την οποία, η μάθηση της ανάγνωσης παιδιών ηλικίας 7 ετών με μαθησιακές δυσκολίες, διευκολύνθηκε όταν συνδυάστηκε με την εξάσκηση των παιδιών αυτών στη φωνολογική επίγνωση και β) ότι τα παιδιά με νοητική υστέρηση χρειάζονται συχνά πιο συστηματική και συγκεκριμένη εκπαίδευση σε θέματα μάθησης, που μπορεί να συνεχιστεί ένα, δύο ή και περισσότερα χρόνια μετά την ηλικία του νηπιαγωγείου (Πολυχρονοπούλου, 2001), κρίνουμε αρκετά σημαντική την πραγματοποίηση ενός προγράμματος παρέμβασης, για την ανάπτυξη του επιπέδου φωνολογικής επίγνωσης, ενός παιδιού με νοητική υστέρηση . Η μέθοδος έρευνας που χρησιμοποιήθηκε ήταν η μελέτη περίπτωση, ενός παιδιού που διαγνώστηκε με νοητική υστέρηση και με προβλήματα ομιλίας. Μετά από την αξιολόγηση του παιδιού στο σταθμισμένο τεστ του Κωνσταντίνου Πόρποδα (2008) «Τεστ Ανίχνευσης και Διερεύνησης Αναγνωστικών Δυσκολιών», εφαρμόστηκε ένα πρόγραμμα παρέμβασης για να ενισχυθεί η φωνολογική του επίγνωση. Στο συγκεκριμένο πρόγραμμα παρέμβασης επιδιώξαμε να διερευνηθεί αν υπήρξε βελτίωση στη φωνολογική επίγνωση του παιδιού. Επίσης, μελετήσαμε αν η ενίσχυση της φωνολογικής επίγνωσης μέσα από την παρέμβαση, επηρέασε και τους άλλους τομείς, που καθορίζουν την αναγνωστική ικανότητα, όπως είναι η αναγνωστική αποκωδικοποίηση, η αναγνωστική κατανόηση και η βραχύχρονη μνήμη φωνολογικών πληροφοριών Στο τέλος της εκπαιδευτικής παρέμβασης υπήρξε επαναξιολόγηση του τεστ. Από τα αποτελέσματα της επαναξιολόγησης συμπεράναμε ότι οι τομείς στους οποίους βελτιώθηκε ο μαθητής ήταν: φωνολογική επίγνωση και η αναγνωστική κατανόηση που αφορά την ανάγνωση και συμπλήρωση ελλιπών προτάσεων.","abstract_html":"Ένα μεγάλο μέρος των δυσκολιών που παρουσιάζουν τα παιδιά με ελαφριά και μέτρια νοητική υστέρηση σε σύγκριση με την πλειονότητα των συνομηλίκων τους, είναι ότι μαθαίνουν με βραδύτερο ρυθμό, προσλαμβάνουν περισσότερο συγκεκριμένες παρά αφηρημένες έννοιες, έχουν μειωμένη προσοχή και συγκέντρωση, παρουσιάζουν δυσκολίες στη αντίληψη και τη μνήμη, ενώ τέλος έχουν περιορισμένες ικανότητες συλλογισμού (ΥΠΠΕΘ,2004). Επιπρόσθετα, τα παιδιά με νοητική υστέρηση παρουσιάζουν δυσκολίες στη φωνολογική επίγνωση, την ικανότητα των παιδιών να αντιλαμβάνονται ότι ο προφορικός λόγος αποτελείται από γλωσσικές μονάδες, τις λέξεις ,οι οποίες συγκροτούνται από συλλαβές και φωνήματα (Τάφα, 2001). Όσον αφορά το επίπεδο της φωνολογικής ενημερότητας ενός παιδιού, λειτουργεί όχι μόνο ως προγνωστικός δείκτης της μελλοντικής του αναγνωστικής ικανότητας, αλλά μπορεί και την επηρεάζει καθοριστικά σε βαθμό που προκαλεί την επιτυχία ή την αποτυχία του στην ανάγνωση (Πόρποδας Κ., 2002). Ο Πόρποδας (2002) θεωρεί ότι στις περιπτώσεις που τα παιδιά, κατά τη διάρκεια της φοίτησης τους στο νηπιαγωγείο δεν έχουν εξασκηθεί ή έχουν εξασκηθεί ελλιπώς στη φωνολογική επίγνωση ή παρουσιάζουν μαθησιακά προβλήματα, η διδασκαλία για τη μάθηση της ανάγνωσης θα είναι χρήσιμο να συνδυαστεί με την εξάσκηση τους στη φωνολογική επίγνωση. Μάλιστα έχοντας υπόψη: α) την έρευνα των Hatcher κ.α.(1994), σύμφωνα με την οποία, η μάθηση της ανάγνωσης παιδιών ηλικίας 7 ετών με μαθησιακές δυσκολίες, διευκολύνθηκε όταν συνδυάστηκε με την εξάσκηση των παιδιών αυτών στη φωνολογική επίγνωση και β) ότι τα παιδιά με νοητική υστέρηση χρειάζονται συχνά πιο συστηματική και συγκεκριμένη εκπαίδευση σε θέματα μάθησης, που μπορεί να συνεχιστεί ένα, δύο ή και περισσότερα χρόνια μετά την ηλικία του νηπιαγωγείου (Πολυχρονοπούλου, 2001), κρίνουμε αρκετά σημαντική την πραγματοποίηση ενός προγράμματος παρέμβασης, για την ανάπτυξη του επιπέδου φωνολογικής επίγνωσης, ενός παιδιού με νοητική υστέρηση . Η μέθοδος έρευνας που χρησιμοποιήθηκε ήταν η μελέτη περίπτωση, ενός παιδιού που διαγνώστηκε με νοητική υστέρηση και με προβλήματα ομιλίας. Μετά από την αξιολόγηση του παιδιού στο σταθμισμένο τεστ του Κωνσταντίνου Πόρποδα (2008) «Τεστ Ανίχνευσης και Διερεύνησης Αναγνωστικών Δυσκολιών», εφαρμόστηκε ένα πρόγραμμα παρέμβασης για να ενισχυθεί η φωνολογική του επίγνωση. Στο συγκεκριμένο πρόγραμμα παρέμβασης επιδιώξαμε να διερευνηθεί αν υπήρξε βελτίωση στη φωνολογική επίγνωση του παιδιού. Επίσης, μελετήσαμε αν η ενίσχυση της φωνολογικής επίγνωσης μέσα από την παρέμβαση, επηρέασε και τους άλλους τομείς, που καθορίζουν την αναγνωστική ικανότητα, όπως είναι η αναγνωστική αποκωδικοποίηση, η αναγνωστική κατανόηση και η βραχύχρονη μνήμη φωνολογικών πληροφοριών Στο τέλος της εκπαιδευτικής παρέμβασης υπήρξε επαναξιολόγηση του τεστ. Από τα αποτελέσματα της επαναξιολόγησης συμπεράναμε ότι οι τομείς στους οποίους βελτιώθηκε ο μαθητής ήταν: φωνολογική επίγνωση και η αναγνωστική κατανόηση που αφορά την ανάγνωση και συμπλήρωση ελλιπών προτάσεων.","abstract_has_math":false,"creators":["Κρανιώτη Αρετή","Kranioti Areti"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:31Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","English","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2775155"],"render_values":[{"text":"uoadl:2775155","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775155","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775155","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2775155","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κρανιώτη Αρετή","Kranioti Areti"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","English","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2775155","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775155"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ένα μεγάλο μέρος των δυσκολιών που παρουσιάζουν τα παιδιά με ελαφριά και μέτρια νοητική υστέρηση σε σύγκριση με την πλειονότητα των συνομηλίκων τους, είναι ότι μαθαίνουν με βραδύτερο ρυθμό, προσλαμβάνουν περισσότερο συγκεκριμένες παρά αφηρημένες έννοιες, έχουν μειωμένη προσοχή και συγκέντρωση, παρουσιάζουν δυσκολίες στη αντίληψη και τη μνήμη, ενώ τέλος έχουν περιορισμένες ικανότητες συλλογισμού (ΥΠΠΕΘ,2004). Επιπρόσθετα, τα παιδιά με νοητική υστέρηση παρουσιάζουν δυσκολίες στη φωνολογική επίγνωση, την ικανότητα των παιδιών να αντιλαμβάνονται ότι ο προφορικός λόγος αποτελείται από γλωσσικές μονάδες, τις λέξεις ,οι οποίες συγκροτούνται από συλλαβές και φωνήματα (Τάφα, 2001). Όσον αφορά το επίπεδο της φωνολογικής ενημερότητας ενός παιδιού, λειτουργεί όχι μόνο ως προγνωστικός δείκτης της μελλοντικής του αναγνωστικής ικανότητας, αλλά μπορεί και την επηρεάζει καθοριστικά σε βαθμό που προκαλεί την επιτυχία ή την αποτυχία του στην ανάγνωση (Πόρποδας Κ., 2002). Ο Πόρποδας (2002) θεωρεί ότι στις περιπτώσεις που τα παιδιά, κατά τη διάρκεια της φοίτησης τους στο νηπιαγωγείο δεν έχουν εξασκηθεί ή έχουν εξασκηθεί ελλιπώς στη φωνολογική επίγνωση ή παρουσιάζουν μαθησιακά προβλήματα, η διδασκαλία για τη μάθηση της ανάγνωσης θα είναι χρήσιμο να συνδυαστεί με την εξάσκηση τους στη φωνολογική επίγνωση. Μάλιστα έχοντας υπόψη: α) την έρευνα των Hatcher κ.α.(1994), σύμφωνα με την οποία, η μάθηση της ανάγνωσης παιδιών ηλικίας 7 ετών με μαθησιακές δυσκολίες, διευκολύνθηκε όταν συνδυάστηκε με την εξάσκηση των παιδιών αυτών στη φωνολογική επίγνωση και β) ότι τα παιδιά με νοητική υστέρηση χρειάζονται συχνά πιο συστηματική και συγκεκριμένη εκπαίδευση σε θέματα μάθησης, που μπορεί να συνεχιστεί ένα, δύο ή και περισσότερα χρόνια μετά την ηλικία του νηπιαγωγείου (Πολυχρονοπούλου, 2001), κρίνουμε αρκετά σημαντική την πραγματοποίηση ενός προγράμματος παρέμβασης, για την ανάπτυξη του επιπέδου φωνολογικής επίγνωσης, ενός παιδιού με νοητική υστέρηση . Η μέθοδος έρευνας που χρησιμοποιήθηκε ήταν η μελέτη περίπτωση, ενός παιδιού που διαγνώστηκε με νοητική υστέρηση και με προβλήματα ομιλίας. Μετά από την αξιολόγηση του παιδιού στο σταθμισμένο τεστ του Κωνσταντίνου Πόρποδα (2008) «Τεστ Ανίχνευσης και Διερεύνησης Αναγνωστικών Δυσκολιών», εφαρμόστηκε ένα πρόγραμμα παρέμβασης για να ενισχυθεί η φωνολογική του επίγνωση. Στο συγκεκριμένο πρόγραμμα παρέμβασης επιδιώξαμε να διερευνηθεί αν υπήρξε βελτίωση στη φωνολογική επίγνωση του παιδιού. Επίσης, μελετήσαμε αν η ενίσχυση της φωνολογικής επίγνωσης μέσα από την παρέμβαση, επηρέασε και τους άλλους τομείς, που καθορίζουν την αναγνωστική ικανότητα, όπως είναι η αναγνωστική αποκωδικοποίηση, η αναγνωστική κατανόηση και η βραχύχρονη μνήμη φωνολογικών πληροφοριών Στο τέλος της εκπαιδευτικής παρέμβασης υπήρξε επαναξιολόγηση του τεστ. Από τα αποτελέσματα της επαναξιολόγησης συμπεράναμε ότι οι τομείς στους οποίους βελτιώθηκε ο μαθητής ήταν: φωνολογική επίγνωση και η αναγνωστική κατανόηση που αφορά την ανάγνωση και συμπλήρωση ελλιπών προτάσεων.","A large part of the difficulties experienced by children with mild and moderate mental retardation compared to the majority of their peers is learning at a slower rate, related to more specific rather than abstract concepts, lack of attention and concentration, difficulties in perception and memory, limited thinking skills (ΥΠΠΕΘ,2004). In addition, children with mental retardation have difficulties in phonological awareness, the ability of children to understand that oral speech is composed of linguistic units- the words, which are composed of syllables and phonemes (Taffa, 2001). As far as the level of phonological awareness of a child is concerned, it functions not only as a predictive indicator of its future reading ability but it can also decisively influence and cause success or failure in reading ability (Porpodas, 2002). K. Porpodas (2002) considers that children who have not been practiced or have poorly practiced phonological awareness or have learning difficulties in reading, during their studies at kindergarten, would be useful if they can experience learning combined with practices of phonological awareness. In view of: a) firstly, the research by Hatcher et al (1994) that learning to read on children of 7 years of age who faced learning difficulties, was facilitated when combined with the practice of these children in phonological awareness and b) second, that children with intellectual disabilities often need a more systematic and specific learning on learning which can continue one, two or more years after the age of kindergarten (Polyxronopoulou, 1997) we find it quite important to implement an intervention program to develop the phonological awareness level of a child with mental retardation. The research method that used, was the case study of a child who diagnosed with mental retardation and associated speech problems. After evaluating the child in his weighted test of Konstantinos Porpodas (2002) “Diagnostic Difficulty and Investigation Test”, an intervention program was implemented to enhance his phonological awareness. In this intervention program, we sought to investigate whether there was an improvement in the phonological awareness of the child. We also studied whether this assistance through intervention also affected other areas such as the Reading Decoding, the Reading Understanding and the Short-Term Phonological Information Memory which affect its reading ability. At the end of the treatment intervention, there was a reassessment of the test. From the results of the reassessment we concluded that the areas in which the student was improved, were Phonological Awareness and Reading concerning the reading and completion of incomplete proposals."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["\"Μελέτη περίπτωσης παιδιού με νοητική υστέρηση. Πρόγραμμα ενίσχυσης της φωνολογικής επίγνωσης για τη βελτίωση της μάθησης της ανάγνωσης\"."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κρανιώτη Αρετή","Kranioti Areti"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Ένα μεγάλο μέρος των δυσκολιών που παρουσιάζουν τα παιδιά με ελαφριά και μέτρια νοητική υστέρηση σε σύγκριση με την πλειονότητα των συνομηλίκων τους, είναι ότι μαθαίνουν με βραδύτερο ρυθμό, προσλαμβάνουν περισσότερο συγκεκριμένες παρά αφηρημένες έννοιες, έχουν μειωμένη προσοχή και συγκέντρωση, παρουσιάζουν δυσκολίες στη αντίληψη και τη μνήμη, ενώ τέλος έχουν περιορισμένες ικανότητες συλλογισμού (ΥΠΠΕΘ,2004). Επιπρόσθετα, τα παιδιά με νοητική υστέρηση παρουσιάζουν δυσκολίες στη φωνολογική επίγνωση, την ικανότητα των παιδιών να αντιλαμβάνονται ότι ο προφορικός λόγος αποτελείται από γλωσσικές μονάδες, τις λέξεις ,οι οποίες συγκροτούνται από συλλαβές και φωνήματα (Τάφα, 2001). Όσον αφορά το επίπεδο της φωνολογικής ενημερότητας ενός παιδιού, λειτουργεί όχι μόνο ως προγνωστικός δείκτης της μελλοντικής του αναγνωστικής ικανότητας, αλλά μπορεί και την επηρεάζει καθοριστικά σε βαθμό που προκαλεί την επιτυχία ή την αποτυχία του στην ανάγνωση (Πόρποδας Κ., 2002). Ο Πόρποδας (2002) θεωρεί ότι στις περιπτώσεις που τα παιδιά, κατά τη διάρκεια της φοίτησης τους στο νηπιαγωγείο δεν έχουν εξασκηθεί ή έχουν εξασκηθεί ελλιπώς στη φωνολογική επίγνωση ή παρουσιάζουν μαθησιακά προβλήματα, η διδασκαλία για τη μάθηση της ανάγνωσης θα είναι χρήσιμο να συνδυαστεί με την εξάσκηση τους στη φωνολογική επίγνωση. Μάλιστα έχοντας υπόψη: α) την έρευνα των Hatcher κ.α.(1994), σύμφωνα με την οποία, η μάθηση της ανάγνωσης παιδιών ηλικίας 7 ετών με μαθησιακές δυσκολίες, διευκολύνθηκε όταν συνδυάστηκε με την εξάσκηση των παιδιών αυτών στη φωνολογική επίγνωση και β) ότι τα παιδιά με νοητική υστέρηση χρειάζονται συχνά πιο συστηματική και συγκεκριμένη εκπαίδευση σε θέματα μάθησης, που μπορεί να συνεχιστεί ένα, δύο ή και περισσότερα χρόνια μετά την ηλικία του νηπιαγωγείου (Πολυχρονοπούλου, 2001), κρίνουμε αρκετά σημαντική την πραγματοποίηση ενός προγράμματος παρέμβασης, για την ανάπτυξη του επιπέδου φωνολογικής επίγνωσης, ενός παιδιού με νοητική υστέρηση . Η μέθοδος έρευνας που χρησιμοποιήθηκε ήταν η μελέτη περίπτωση, ενός παιδιού που διαγνώστηκε με νοητική υστέρηση και με προβλήματα ομιλίας. Μετά από την αξιολόγηση του παιδιού στο σταθμισμένο τεστ του Κωνσταντίνου Πόρποδα (2008) «Τεστ Ανίχνευσης και Διερεύνησης Αναγνωστικών Δυσκολιών», εφαρμόστηκε ένα πρόγραμμα παρέμβασης για να ενισχυθεί η φωνολογική του επίγνωση. Στο συγκεκριμένο πρόγραμμα παρέμβασης επιδιώξαμε να διερευνηθεί αν υπήρξε βελτίωση στη φωνολογική επίγνωση του παιδιού. Επίσης, μελετήσαμε αν η ενίσχυση της φωνολογικής επίγνωσης μέσα από την παρέμβαση, επηρέασε και τους άλλους τομείς, που καθορίζουν την αναγνωστική ικανότητα, όπως είναι η αναγνωστική αποκωδικοποίηση, η αναγνωστική κατανόηση και η βραχύχρονη μνήμη φωνολογικών πληροφοριών Στο τέλος της εκπαιδευτικής παρέμβασης υπήρξε επαναξιολόγηση του τεστ. Από τα αποτελέσματα της επαναξιολόγησης συμπεράναμε ότι οι τομείς στους οποίους βελτιώθηκε ο μαθητής ήταν: φωνολογική επίγνωση και η αναγνωστική κατανόηση που αφορά την ανάγνωση και συμπλήρωση ελλιπών προτάσεων.","A large part of the difficulties experienced by children with mild and moderate mental retardation compared to the majority of their peers is learning at a slower rate, related to more specific rather than abstract concepts, lack of attention and concentration, difficulties in perception and memory, limited thinking skills (ΥΠΠΕΘ,2004). In addition, children with mental retardation have difficulties in phonological awareness, the ability of children to understand that oral speech is composed of linguistic units- the words, which are composed of syllables and phonemes (Taffa, 2001). As far as the level of phonological awareness of a child is concerned, it functions not only as a predictive indicator of its future reading ability but it can also decisively influence and cause success or failure in reading ability (Porpodas, 2002). K. Porpodas (2002) considers that children who have not been practiced or have poorly practiced phonological awareness or have learning difficulties in reading, during their studies at kindergarten, would be useful if they can experience learning combined with practices of phonological awareness. In view of: a) firstly, the research by Hatcher et al (1994) that learning to read on children of 7 years of age who faced learning difficulties, was facilitated when combined with the practice of these children in phonological awareness and b) second, that children with intellectual disabilities often need a more systematic and specific learning on learning which can continue one, two or more years after the age of kindergarten (Polyxronopoulou, 1997) we find it quite important to implement an intervention program to develop the phonological awareness level of a child with mental retardation. The research method that used, was the case study of a child who diagnosed with mental retardation and associated speech problems. After evaluating the child in his weighted test of Konstantinos Porpodas (2002) “Diagnostic Difficulty and Investigation Test”, an intervention program was implemented to enhance his phonological awareness. In this intervention program, we sought to investigate whether there was an improvement in the phonological awareness of the child. We also studied whether this assistance through intervention also affected other areas such as the Reading Decoding, the Reading Understanding and the Short-Term Phonological Information Memory which affect its reading ability. At the end of the treatment intervention, there was a reassessment of the test. From the results of the reassessment we concluded that the areas in which the student was improved, were Phonological Awareness and Reading concerning the reading and completion of incomplete proposals."],"dc:identifier":["uoadl:2775155","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775155"],"dc:language":["Ελληνικά","English","Greek"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["\"Μελέτη περίπτωσης παιδιού με νοητική υστέρηση. Πρόγραμμα ενίσχυσης της φωνολογικής επίγνωσης για τη βελτίωση της μάθησης της ανάγνωσης\"."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:31Z"}