{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2775242"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2775242","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σακχαρώδης διαβήτης και μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο","abstract":"Ο ΣΔ και τα ΜΔΣ καθώς αποτελούν δύο νόσους των οποίων τα ποσοστά στον πληθυσμό ολοένα και αυξάνονται, η συνύπαρξή τους επίσης αναμένεται να αυξηθεί. Όταν οι δύο αυτές καταστάσεις συνυπάρχουν, ο ΣΔ μπορεί να περιορίζει την επιβίωση των ασθενών είτε άμεσα είτε μέσω βλάβης οργάνων. Τα δεδομένα από την δική μας μελέτη αλλά και άλλων αν και περιορισμένα δεν δείχνουν μείωση στη επιβίωση των ασθενών με ΜΔΣ και ΣΔ. Βέβαια είναι δυνατόν να μην επιτρέπεται η χορήγηση των πλέον δραστικών και ταυτόχρονα τοξικών θεραπειών για τα ΜΔΣ. Έτσι, ασθενείς με ΣΔ πτωχά ελεγχόμενο και σημαντικές βλάβες οργάνων στόχων δεν φαίνεται να αποτελούν ιδανικούς υποψήφιους για επιθετική θεραπεία του ΜΔΣ. Αντίστροφα, φαίνεται ότι στα υψηλού κινδύνου ΜΔΣ με χαμηλό προσδόκιμο ζωής η επιθετική ρύθμιση του ΣΔ δεν έχει ιδιαίτερο όφελος, ενώ στα χαμηλού κινδύνου ΜΔΣ με μεγαλύτερο αναμενόμενο χρόνο επιβίωσης μπορεί να συμβάλλει θετικά. Η ολοένα αυξανόμενη γνώση των παθογενετικών μηχανισμών, των κλινικών και επιδημιολογικών δεδομένων της συνύπαρξης των δύο νοσημάτων αναμένεται να βελτιώσει την αντιμετώπιση και την πρόγνωση των ασθενών που πάσχουν από αυτά.","abstract_html":"Ο ΣΔ και τα ΜΔΣ καθώς αποτελούν δύο νόσους των οποίων τα ποσοστά στον πληθυσμό ολοένα και αυξάνονται, η συνύπαρξή τους επίσης αναμένεται να αυξηθεί. Όταν οι δύο αυτές καταστάσεις συνυπάρχουν, ο ΣΔ μπορεί να περιορίζει την επιβίωση των ασθενών είτε άμεσα είτε μέσω βλάβης οργάνων. Τα δεδομένα από την δική μας μελέτη αλλά και άλλων αν και περιορισμένα δεν δείχνουν μείωση στη επιβίωση των ασθενών με ΜΔΣ και ΣΔ. Βέβαια είναι δυνατόν να μην επιτρέπεται η χορήγηση των πλέον δραστικών και ταυτόχρονα τοξικών θεραπειών για τα ΜΔΣ. Έτσι, ασθενείς με ΣΔ πτωχά ελεγχόμενο και σημαντικές βλάβες οργάνων στόχων δεν φαίνεται να αποτελούν ιδανικούς υποψήφιους για επιθετική θεραπεία του ΜΔΣ. Αντίστροφα, φαίνεται ότι στα υψηλού κινδύνου ΜΔΣ με χαμηλό προσδόκιμο ζωής η επιθετική ρύθμιση του ΣΔ δεν έχει ιδιαίτερο όφελος, ενώ στα χαμηλού κινδύνου ΜΔΣ με μεγαλύτερο αναμενόμενο χρόνο επιβίωσης μπορεί να συμβάλλει θετικά. Η ολοένα αυξανόμενη γνώση των παθογενετικών μηχανισμών, των κλινικών και επιδημιολογικών δεδομένων της συνύπαρξης των δύο νοσημάτων αναμένεται να βελτιώσει την αντιμετώπιση και την πρόγνωση των ασθενών που πάσχουν από αυτά.","abstract_has_math":false,"creators":["Πέτρου Σοφία","Petrou Sofia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:31Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2775242"],"render_values":[{"text":"uoadl:2775242","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775242","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775242","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2775242","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πέτρου Σοφία","Petrou Sofia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2775242","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775242"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο ΣΔ και τα ΜΔΣ καθώς αποτελούν δύο νόσους των οποίων τα ποσοστά στον πληθυσμό ολοένα και αυξάνονται, η συνύπαρξή τους επίσης αναμένεται να αυξηθεί. Όταν οι δύο αυτές καταστάσεις συνυπάρχουν, ο ΣΔ μπορεί να περιορίζει την επιβίωση των ασθενών είτε άμεσα είτε μέσω βλάβης οργάνων. Τα δεδομένα από την δική μας μελέτη αλλά και άλλων αν και περιορισμένα δεν δείχνουν μείωση στη επιβίωση των ασθενών με ΜΔΣ και ΣΔ. Βέβαια είναι δυνατόν να μην επιτρέπεται η χορήγηση των πλέον δραστικών και ταυτόχρονα τοξικών θεραπειών για τα ΜΔΣ. Έτσι, ασθενείς με ΣΔ πτωχά ελεγχόμενο και σημαντικές βλάβες οργάνων στόχων δεν φαίνεται να αποτελούν ιδανικούς υποψήφιους για επιθετική θεραπεία του ΜΔΣ. Αντίστροφα, φαίνεται ότι στα υψηλού κινδύνου ΜΔΣ με χαμηλό προσδόκιμο ζωής η επιθετική ρύθμιση του ΣΔ δεν έχει ιδιαίτερο όφελος, ενώ στα χαμηλού κινδύνου ΜΔΣ με μεγαλύτερο αναμενόμενο χρόνο επιβίωσης μπορεί να συμβάλλει θετικά. Η ολοένα αυξανόμενη γνώση των παθογενετικών μηχανισμών, των κλινικών και επιδημιολογικών δεδομένων της συνύπαρξης των δύο νοσημάτων αναμένεται να βελτιώσει την αντιμετώπιση και την πρόγνωση των ασθενών που πάσχουν από αυτά.","Diabetes Mellitus (DM) and Myelodysplastic syndromes (MDS) as they are two diseases of high prevalence in the population, their coexistence is expected to be higher in the future. When these conditions co-exist, DM may influence the survival of the patients either directly or via organ damage. The data from our study and from others although limited did not show any effect on the survival of patients with MDS and DM. It is possible of course to limit the applicability of intensive therapeutic interventions in MDS. Patients with DM associated with severe organ damage are not ideal candidates for aggressive treatment in MDS. On the other hand it seems that in patients with high risk MDS, with low life expectancy, aggressive control of DM did not show any advantage while in low risk MDS and high life expectancy, good control of DM, may show positive results. The current and the future knowledge concerning the pathogenetic mechanisms, the clinical and epidemiological data for the coexistence of the two diseases could be used to improve the prognosis and outcome for these patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σακχαρώδης διαβήτης και μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πέτρου Σοφία","Petrou Sofia"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Ο ΣΔ και τα ΜΔΣ καθώς αποτελούν δύο νόσους των οποίων τα ποσοστά στον πληθυσμό ολοένα και αυξάνονται, η συνύπαρξή τους επίσης αναμένεται να αυξηθεί. Όταν οι δύο αυτές καταστάσεις συνυπάρχουν, ο ΣΔ μπορεί να περιορίζει την επιβίωση των ασθενών είτε άμεσα είτε μέσω βλάβης οργάνων. Τα δεδομένα από την δική μας μελέτη αλλά και άλλων αν και περιορισμένα δεν δείχνουν μείωση στη επιβίωση των ασθενών με ΜΔΣ και ΣΔ. Βέβαια είναι δυνατόν να μην επιτρέπεται η χορήγηση των πλέον δραστικών και ταυτόχρονα τοξικών θεραπειών για τα ΜΔΣ. Έτσι, ασθενείς με ΣΔ πτωχά ελεγχόμενο και σημαντικές βλάβες οργάνων στόχων δεν φαίνεται να αποτελούν ιδανικούς υποψήφιους για επιθετική θεραπεία του ΜΔΣ. Αντίστροφα, φαίνεται ότι στα υψηλού κινδύνου ΜΔΣ με χαμηλό προσδόκιμο ζωής η επιθετική ρύθμιση του ΣΔ δεν έχει ιδιαίτερο όφελος, ενώ στα χαμηλού κινδύνου ΜΔΣ με μεγαλύτερο αναμενόμενο χρόνο επιβίωσης μπορεί να συμβάλλει θετικά. Η ολοένα αυξανόμενη γνώση των παθογενετικών μηχανισμών, των κλινικών και επιδημιολογικών δεδομένων της συνύπαρξης των δύο νοσημάτων αναμένεται να βελτιώσει την αντιμετώπιση και την πρόγνωση των ασθενών που πάσχουν από αυτά.","Diabetes Mellitus (DM) and Myelodysplastic syndromes (MDS) as they are two diseases of high prevalence in the population, their coexistence is expected to be higher in the future. When these conditions co-exist, DM may influence the survival of the patients either directly or via organ damage. The data from our study and from others although limited did not show any effect on the survival of patients with MDS and DM. It is possible of course to limit the applicability of intensive therapeutic interventions in MDS. Patients with DM associated with severe organ damage are not ideal candidates for aggressive treatment in MDS. On the other hand it seems that in patients with high risk MDS, with low life expectancy, aggressive control of DM did not show any advantage while in low risk MDS and high life expectancy, good control of DM, may show positive results. The current and the future knowledge concerning the pathogenetic mechanisms, the clinical and epidemiological data for the coexistence of the two diseases could be used to improve the prognosis and outcome for these patients."],"dc:identifier":["uoadl:2775242","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775242"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σακχαρώδης διαβήτης και μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:31Z"}