{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2775387"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2775387","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εξωγενώς χορηγούμενο υδρόθειο και ενδογενής παραγωγή υδροθείου","abstract":"Το H2S αποτελεί το νεότερο αέριο διαμεσολαβητή, που μετά το ΝΟ και το CO διαπιστώθηκε πως παίζει σημαντικό ρόλο στην κυτταρική σηματοδότηση. Πλήθος ερευνητικών μελετών έχει ασχοληθεί με τις βιολογικές, βιοχημικές και φαρμακολογικές ιδιότητες του H2S, ενώ είναι γνωστή η συσχέτιση του με πολλές ανθρώπινες νόσους, όπως ασθένειες του καρδιαγγειακού, του κεντρικού νευρικού, αλλά και διάφορες μορφές καρκίνου. Από φαρμακολογικής άποψης σημαντικές προσπάθειες έχουν συντελεστεί έκτοτε, με σκοπό την ανακάλυψη νέων φαρμάκων που στοχεύουν είτε στην αύξηση των επιπέδων του ενδογενούς H2S, είτε στην αναστολή των «βιολογικών πηγών» που το παράγουν στο κύτταρο. Στην παρούσα εργασία έγινε προσπάθεια να μελετηθεί η επίδραση της εξωγενούς χορήγησης H2S στην ενδογενή παραγωγή H2S. Προσδιορίσαμε την ιδιαίτερη ικανότητα δοτών που απελευθερώνουν H2S με ταχύ ρυθμό να αυξάνουν την έκφραση των τριών ενζύμων που παράγουν H2S ενδογενώς σε ενδοθηλιακά και λεία μυϊκά κύτταρα, αλλά και σε κάποιους ιστούς από υγιείς μύες. Επιπλέον επικεντρωθήκαμε στην αποσαφήνιση του βιολογικού ρόλου του συγκεκριμένου φαινομένου, ως αναφορά τον πολλαπλασιασμό λείων μυϊκών κυττάρων. Δείξαμε ότι η εξωγενής χορήγηση H2S ελαττώνει τον πολλαπλασιασμό των λείων μυϊκών κυττάρων και πως η συγκεκριμένη φαρμακολογική δράση δεν σχετίζεται με την ικανότητα του εξωγενούς H2S να διεγείρει την έκφραση των τριών ενζύμων παραγωγής του. Παράλληλα σε αυτή την σειρά πειραμάτων μελετήσαμε πως επηρεάζεται η ενδογενής παραγωγή H2S, μετά από την αναστολή της ενδογενούς παραγωγής ΝΟ στα ενδοθηλιακά κύτταρα. Δείξαμε ότι η φαρμακολογική αναστολή της eNOS προκαλεί αύξηση στην έκφραση της CSE στον συγκεκριμένο κυτταρικό τύπο, ενώ δεν επηρεάζει την έκφραση των άλλων δύο ενζύμων παραγωγής H2S, CBS και 3-MST.","abstract_html":"Το H2S αποτελεί το νεότερο αέριο διαμεσολαβητή, που μετά το ΝΟ και το CO διαπιστώθηκε πως παίζει σημαντικό ρόλο στην κυτταρική σηματοδότηση. Πλήθος ερευνητικών μελετών έχει ασχοληθεί με τις βιολογικές, βιοχημικές και φαρμακολογικές ιδιότητες του H2S, ενώ είναι γνωστή η συσχέτιση του με πολλές ανθρώπινες νόσους, όπως ασθένειες του καρδιαγγειακού, του κεντρικού νευρικού, αλλά και διάφορες μορφές καρκίνου. Από φαρμακολογικής άποψης σημαντικές προσπάθειες έχουν συντελεστεί έκτοτε, με σκοπό την ανακάλυψη νέων φαρμάκων που στοχεύουν είτε στην αύξηση των επιπέδων του ενδογενούς H2S, είτε στην αναστολή των «βιολογικών πηγών» που το παράγουν στο κύτταρο. Στην παρούσα εργασία έγινε προσπάθεια να μελετηθεί η επίδραση της εξωγενούς χορήγησης H2S στην ενδογενή παραγωγή H2S. Προσδιορίσαμε την ιδιαίτερη ικανότητα δοτών που απελευθερώνουν H2S με ταχύ ρυθμό να αυξάνουν την έκφραση των τριών ενζύμων που παράγουν H2S ενδογενώς σε ενδοθηλιακά και λεία μυϊκά κύτταρα, αλλά και σε κάποιους ιστούς από υγιείς μύες. Επιπλέον επικεντρωθήκαμε στην αποσαφήνιση του βιολογικού ρόλου του συγκεκριμένου φαινομένου, ως αναφορά τον πολλαπλασιασμό λείων μυϊκών κυττάρων. Δείξαμε ότι η εξωγενής χορήγηση H2S ελαττώνει τον πολλαπλασιασμό των λείων μυϊκών κυττάρων και πως η συγκεκριμένη φαρμακολογική δράση δεν σχετίζεται με την ικανότητα του εξωγενούς H2S να διεγείρει την έκφραση των τριών ενζύμων παραγωγής του. Παράλληλα σε αυτή την σειρά πειραμάτων μελετήσαμε πως επηρεάζεται η ενδογενής παραγωγή H2S, μετά από την αναστολή της ενδογενούς παραγωγής ΝΟ στα ενδοθηλιακά κύτταρα. Δείξαμε ότι η φαρμακολογική αναστολή της eNOS προκαλεί αύξηση στην έκφραση της CSE στον συγκεκριμένο κυτταρικό τύπο, ενώ δεν επηρεάζει την έκφραση των άλλων δύο ενζύμων παραγωγής H2S, CBS και 3-MST.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζάμπας Παρασκευάς","Zampas Paraskevas"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:34Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2775387"],"render_values":[{"text":"uoadl:2775387","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775387","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775387","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2775387","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζάμπας Παρασκευάς","Zampas Paraskevas"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2775387","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775387"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το H2S αποτελεί το νεότερο αέριο διαμεσολαβητή, που μετά το ΝΟ και το CO διαπιστώθηκε πως παίζει σημαντικό ρόλο στην κυτταρική σηματοδότηση. Πλήθος ερευνητικών μελετών έχει ασχοληθεί με τις βιολογικές, βιοχημικές και φαρμακολογικές ιδιότητες του H2S, ενώ είναι γνωστή η συσχέτιση του με πολλές ανθρώπινες νόσους, όπως ασθένειες του καρδιαγγειακού, του κεντρικού νευρικού, αλλά και διάφορες μορφές καρκίνου. Από φαρμακολογικής άποψης σημαντικές προσπάθειες έχουν συντελεστεί έκτοτε, με σκοπό την ανακάλυψη νέων φαρμάκων που στοχεύουν είτε στην αύξηση των επιπέδων του ενδογενούς H2S, είτε στην αναστολή των «βιολογικών πηγών» που το παράγουν στο κύτταρο. Στην παρούσα εργασία έγινε προσπάθεια να μελετηθεί η επίδραση της εξωγενούς χορήγησης H2S στην ενδογενή παραγωγή H2S. Προσδιορίσαμε την ιδιαίτερη ικανότητα δοτών που απελευθερώνουν H2S με ταχύ ρυθμό να αυξάνουν την έκφραση των τριών ενζύμων που παράγουν H2S ενδογενώς σε ενδοθηλιακά και λεία μυϊκά κύτταρα, αλλά και σε κάποιους ιστούς από υγιείς μύες. Επιπλέον επικεντρωθήκαμε στην αποσαφήνιση του βιολογικού ρόλου του συγκεκριμένου φαινομένου, ως αναφορά τον πολλαπλασιασμό λείων μυϊκών κυττάρων. Δείξαμε ότι η εξωγενής χορήγηση H2S ελαττώνει τον πολλαπλασιασμό των λείων μυϊκών κυττάρων και πως η συγκεκριμένη φαρμακολογική δράση δεν σχετίζεται με την ικανότητα του εξωγενούς H2S να διεγείρει την έκφραση των τριών ενζύμων παραγωγής του. Παράλληλα σε αυτή την σειρά πειραμάτων μελετήσαμε πως επηρεάζεται η ενδογενής παραγωγή H2S, μετά από την αναστολή της ενδογενούς παραγωγής ΝΟ στα ενδοθηλιακά κύτταρα. Δείξαμε ότι η φαρμακολογική αναστολή της eNOS προκαλεί αύξηση στην έκφραση της CSE στον συγκεκριμένο κυτταρικό τύπο, ενώ δεν επηρεάζει την έκφραση των άλλων δύο ενζύμων παραγωγής H2S, CBS και 3-MST.","H2S is the newest gasotransmitter, which after NO and CO, was found to play an important role in cellular signaling. Numerous research studies have dealt with the biological, biochemical and pharmacological properties of H2S, and its association with many human diseases, such as cardiovascular diseases, central nervous system diseases, as well as various forms of cancer. From a pharmacological point of view, significant efforts have been made since then to discover new drugs that aim, either to increase levels of endogenous H2S or to inhibit the \"biological sources\" that produce it in the cell. In the present study, an attempt was made to study the effect of exogenous H2S administration on endogenous H2S production. We have determined the particular ability of fast-release H2S-releasing donors to increase the expression of the three H2S-producing enzymes endogenously in endothelial and smooth muscle cells, but also in some tissues of healthy mice. We also focused on clarifying the biological role of this phenomenon, referring to the proliferation of smooth muscle cells. We have shown that exogenous administration of H2S reduces the proliferation of smooth muscle cells and that this particular pharmacological activity is not related to the ability of exogenous H2S to stimulate the expression of the three H2S-producing enzymes. At the same time, in this series of experiments we studied how endogenous H2S production is affected by inhibition of endogenous NO production in endothelial cells. We have shown that pharmacological inhibition of eNOS causes an increase in CSE expression in this cell type and does not affect the expression of the other two enzymes that produce H2S, CBS and 3-MST."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εξωγενώς χορηγούμενο υδρόθειο και ενδογενής παραγωγή υδροθείου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζάμπας Παρασκευάς","Zampas Paraskevas"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Το H2S αποτελεί το νεότερο αέριο διαμεσολαβητή, που μετά το ΝΟ και το CO διαπιστώθηκε πως παίζει σημαντικό ρόλο στην κυτταρική σηματοδότηση. Πλήθος ερευνητικών μελετών έχει ασχοληθεί με τις βιολογικές, βιοχημικές και φαρμακολογικές ιδιότητες του H2S, ενώ είναι γνωστή η συσχέτιση του με πολλές ανθρώπινες νόσους, όπως ασθένειες του καρδιαγγειακού, του κεντρικού νευρικού, αλλά και διάφορες μορφές καρκίνου. Από φαρμακολογικής άποψης σημαντικές προσπάθειες έχουν συντελεστεί έκτοτε, με σκοπό την ανακάλυψη νέων φαρμάκων που στοχεύουν είτε στην αύξηση των επιπέδων του ενδογενούς H2S, είτε στην αναστολή των «βιολογικών πηγών» που το παράγουν στο κύτταρο. Στην παρούσα εργασία έγινε προσπάθεια να μελετηθεί η επίδραση της εξωγενούς χορήγησης H2S στην ενδογενή παραγωγή H2S. Προσδιορίσαμε την ιδιαίτερη ικανότητα δοτών που απελευθερώνουν H2S με ταχύ ρυθμό να αυξάνουν την έκφραση των τριών ενζύμων που παράγουν H2S ενδογενώς σε ενδοθηλιακά και λεία μυϊκά κύτταρα, αλλά και σε κάποιους ιστούς από υγιείς μύες. Επιπλέον επικεντρωθήκαμε στην αποσαφήνιση του βιολογικού ρόλου του συγκεκριμένου φαινομένου, ως αναφορά τον πολλαπλασιασμό λείων μυϊκών κυττάρων. Δείξαμε ότι η εξωγενής χορήγηση H2S ελαττώνει τον πολλαπλασιασμό των λείων μυϊκών κυττάρων και πως η συγκεκριμένη φαρμακολογική δράση δεν σχετίζεται με την ικανότητα του εξωγενούς H2S να διεγείρει την έκφραση των τριών ενζύμων παραγωγής του. Παράλληλα σε αυτή την σειρά πειραμάτων μελετήσαμε πως επηρεάζεται η ενδογενής παραγωγή H2S, μετά από την αναστολή της ενδογενούς παραγωγής ΝΟ στα ενδοθηλιακά κύτταρα. Δείξαμε ότι η φαρμακολογική αναστολή της eNOS προκαλεί αύξηση στην έκφραση της CSE στον συγκεκριμένο κυτταρικό τύπο, ενώ δεν επηρεάζει την έκφραση των άλλων δύο ενζύμων παραγωγής H2S, CBS και 3-MST.","H2S is the newest gasotransmitter, which after NO and CO, was found to play an important role in cellular signaling. Numerous research studies have dealt with the biological, biochemical and pharmacological properties of H2S, and its association with many human diseases, such as cardiovascular diseases, central nervous system diseases, as well as various forms of cancer. From a pharmacological point of view, significant efforts have been made since then to discover new drugs that aim, either to increase levels of endogenous H2S or to inhibit the \"biological sources\" that produce it in the cell. In the present study, an attempt was made to study the effect of exogenous H2S administration on endogenous H2S production. We have determined the particular ability of fast-release H2S-releasing donors to increase the expression of the three H2S-producing enzymes endogenously in endothelial and smooth muscle cells, but also in some tissues of healthy mice. We also focused on clarifying the biological role of this phenomenon, referring to the proliferation of smooth muscle cells. We have shown that exogenous administration of H2S reduces the proliferation of smooth muscle cells and that this particular pharmacological activity is not related to the ability of exogenous H2S to stimulate the expression of the three H2S-producing enzymes. At the same time, in this series of experiments we studied how endogenous H2S production is affected by inhibition of endogenous NO production in endothelial cells. We have shown that pharmacological inhibition of eNOS causes an increase in CSE expression in this cell type and does not affect the expression of the other two enzymes that produce H2S, CBS and 3-MST."],"dc:identifier":["uoadl:2775387","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775387"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Εξωγενώς χορηγούμενο υδρόθειο και ενδογενής παραγωγή υδροθείου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:34Z"}