{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2775656"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2775656","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Είναι εφικτή η διατήρηση της σκελετικής υγείας σε αθλήτριες μετά την εμμηνόπαυση;","abstract":"Η οστεοπόρωση είναι το συχνότερο μεταβολικό νόσημα των οστών και προσβάλλει κυρίως τις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση. Τα πρώτα 5 με 10 χρόνια από την έναρξη της εμμηνόπαυσης παρατηρείται ταχεία απώλεια οστικής πυκνότητας που ανέρχεται στο 2−3% το χρόνο. Η οστεοπόρωση επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες ορμονικούς, μεταβολικούς, περιβαλλοντικούς όπως είναι η διατροφή και η φυσική δραστηριότητα. Τα οστά έχουν την ικανότητα να ανταποκρίνονται στα μηχανικά ερεθίσματα, παρουσιάζοντας προσαρμογές στη δομή τους, ως απάντηση στα εξωτερικά ερεθίσματα. Παρόλο που η μειωμένη φυσική δραστηριότητα έχει αναγνωριστεί ως ένας παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη της οστεοπόρωσης, δεν έχει διευκρινιστεί πλήρως η συμβολή της άσκησης στην αντιμετώπιση της νόσου. Η άσκηση κατά την περίοδο της παιδικής ηλικίας και της εφηβείας συμβάλλει σημαντικά στην αύξηση της οστικής μάζας και τα οφέλη της εκτείνονται στην ενήλικη ζωή. Η οστική πυκνότητα που αποκτάται κατά την ανάπτυξη υπερβαίνει κατά πολύ εκείνη που μπορεί να αποκτηθεί κατά την ενήλικη ζωή. Μετά την ολοκλήρωση της σκελετικής ωρίμανσης επέρχεται προοδευτική οστική απώλεια, η οποία γίνεται ραγδαία μετά την εμμηνόπαυση, λόγω των ορμονικών και των μεταβολικών διαταραχών που συνοδεύουν τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο της γυναίκας. Αυτό που δεν είναι ευρέως γνωστό είναι το κατά πόσο είναι εφικτή η διατήρηση της σκελετικής υγείας των ηλικιωμένων γυναικών που ασχολούνταν επαγγελματικά στο παρελθόν με τον αθλητισμό. Η παρούσα ανασκόπηση έχει ως στόχο να συνοψίσει τα διαθέσιμα δεδομένα που αφορούν την επίδραση της φυσικής δραστηριότητας και άλλων παραγόντων στην υγεία των οστών πρώην αθλητριών, μετά την εμμηνόπαυση.","abstract_html":"Η οστεοπόρωση είναι το συχνότερο μεταβολικό νόσημα των οστών και προσβάλλει κυρίως τις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση. Τα πρώτα 5 με 10 χρόνια από την έναρξη της εμμηνόπαυσης παρατηρείται ταχεία απώλεια οστικής πυκνότητας που ανέρχεται στο 2−3% το χρόνο. Η οστεοπόρωση επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες ορμονικούς, μεταβολικούς, περιβαλλοντικούς όπως είναι η διατροφή και η φυσική δραστηριότητα. Τα οστά έχουν την ικανότητα να ανταποκρίνονται στα μηχανικά ερεθίσματα, παρουσιάζοντας προσαρμογές στη δομή τους, ως απάντηση στα εξωτερικά ερεθίσματα. Παρόλο που η μειωμένη φυσική δραστηριότητα έχει αναγνωριστεί ως ένας παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη της οστεοπόρωσης, δεν έχει διευκρινιστεί πλήρως η συμβολή της άσκησης στην αντιμετώπιση της νόσου. Η άσκηση κατά την περίοδο της παιδικής ηλικίας και της εφηβείας συμβάλλει σημαντικά στην αύξηση της οστικής μάζας και τα οφέλη της εκτείνονται στην ενήλικη ζωή. Η οστική πυκνότητα που αποκτάται κατά την ανάπτυξη υπερβαίνει κατά πολύ εκείνη που μπορεί να αποκτηθεί κατά την ενήλικη ζωή. Μετά την ολοκλήρωση της σκελετικής ωρίμανσης επέρχεται προοδευτική οστική απώλεια, η οποία γίνεται ραγδαία μετά την εμμηνόπαυση, λόγω των ορμονικών και των μεταβολικών διαταραχών που συνοδεύουν τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο της γυναίκας. Αυτό που δεν είναι ευρέως γνωστό είναι το κατά πόσο είναι εφικτή η διατήρηση της σκελετικής υγείας των ηλικιωμένων γυναικών που ασχολούνταν επαγγελματικά στο παρελθόν με τον αθλητισμό. Η παρούσα ανασκόπηση έχει ως στόχο να συνοψίσει τα διαθέσιμα δεδομένα που αφορούν την επίδραση της φυσικής δραστηριότητας και άλλων παραγόντων στην υγεία των οστών πρώην αθλητριών, μετά την εμμηνόπαυση.","abstract_has_math":false,"creators":["Γιαννοπούλου Αγγελική","Giannopoulou Angeliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:34Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2775656"],"render_values":[{"text":"uoadl:2775656","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775656","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775656","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2775656","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γιαννοπούλου Αγγελική","Giannopoulou Angeliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2775656","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775656"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η οστεοπόρωση είναι το συχνότερο μεταβολικό νόσημα των οστών και προσβάλλει κυρίως τις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση. Τα πρώτα 5 με 10 χρόνια από την έναρξη της εμμηνόπαυσης παρατηρείται ταχεία απώλεια οστικής πυκνότητας που ανέρχεται στο 2−3% το χρόνο. Η οστεοπόρωση επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες ορμονικούς, μεταβολικούς, περιβαλλοντικούς όπως είναι η διατροφή και η φυσική δραστηριότητα. Τα οστά έχουν την ικανότητα να ανταποκρίνονται στα μηχανικά ερεθίσματα, παρουσιάζοντας προσαρμογές στη δομή τους, ως απάντηση στα εξωτερικά ερεθίσματα. Παρόλο που η μειωμένη φυσική δραστηριότητα έχει αναγνωριστεί ως ένας παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη της οστεοπόρωσης, δεν έχει διευκρινιστεί πλήρως η συμβολή της άσκησης στην αντιμετώπιση της νόσου. Η άσκηση κατά την περίοδο της παιδικής ηλικίας και της εφηβείας συμβάλλει σημαντικά στην αύξηση της οστικής μάζας και τα οφέλη της εκτείνονται στην ενήλικη ζωή. Η οστική πυκνότητα που αποκτάται κατά την ανάπτυξη υπερβαίνει κατά πολύ εκείνη που μπορεί να αποκτηθεί κατά την ενήλικη ζωή. Μετά την ολοκλήρωση της σκελετικής ωρίμανσης επέρχεται προοδευτική οστική απώλεια, η οποία γίνεται ραγδαία μετά την εμμηνόπαυση, λόγω των ορμονικών και των μεταβολικών διαταραχών που συνοδεύουν τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο της γυναίκας. Αυτό που δεν είναι ευρέως γνωστό είναι το κατά πόσο είναι εφικτή η διατήρηση της σκελετικής υγείας των ηλικιωμένων γυναικών που ασχολούνταν επαγγελματικά στο παρελθόν με τον αθλητισμό. Η παρούσα ανασκόπηση έχει ως στόχο να συνοψίσει τα διαθέσιμα δεδομένα που αφορούν την επίδραση της φυσικής δραστηριότητας και άλλων παραγόντων στην υγεία των οστών πρώην αθλητριών, μετά την εμμηνόπαυση.","Osteoporosis is the most common metabolic bone disease and affects women after menopause. During 5 to 10 years after the onset of menopause, there is a rapid loss of bone density of 2-3% per year. Osteoporosis is affected by many hormonal, metabolic, environmental factors such as diet and physical activity. Bones have the ability to respond to mechanical stimuli by presenting adjustments to their structure in response to external stimuli. Although reduced physical activity has been recognized as a risk factor for the development of osteoporosis, the contribution of exercise to the management of the disease has not been fully elucidated. Exercise during childhood and adolescence contributes significantly to the increase in bone mass and its benefits extend into adulthood. The bone density gained during development is far greater than that gained in adulthood. After the completion of skeletal maturation, progressive bone loss occurs, which occurs rapidly after menopause due to the hormonal and metabolic disorders accompanying the woman's specific period of time. What is not well known is whether it is possible to maintain the skeletal health of older women professionally engaged in sports in the past. This review aims to summarize the available data on the effect of physical activity and other factors on bone health of former postmenopausal athletes."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Είναι εφικτή η διατήρηση της σκελετικής υγείας σε αθλήτριες μετά την εμμηνόπαυση;"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γιαννοπούλου Αγγελική","Giannopoulou Angeliki"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η οστεοπόρωση είναι το συχνότερο μεταβολικό νόσημα των οστών και προσβάλλει κυρίως τις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση. Τα πρώτα 5 με 10 χρόνια από την έναρξη της εμμηνόπαυσης παρατηρείται ταχεία απώλεια οστικής πυκνότητας που ανέρχεται στο 2−3% το χρόνο. Η οστεοπόρωση επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες ορμονικούς, μεταβολικούς, περιβαλλοντικούς όπως είναι η διατροφή και η φυσική δραστηριότητα. Τα οστά έχουν την ικανότητα να ανταποκρίνονται στα μηχανικά ερεθίσματα, παρουσιάζοντας προσαρμογές στη δομή τους, ως απάντηση στα εξωτερικά ερεθίσματα. Παρόλο που η μειωμένη φυσική δραστηριότητα έχει αναγνωριστεί ως ένας παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη της οστεοπόρωσης, δεν έχει διευκρινιστεί πλήρως η συμβολή της άσκησης στην αντιμετώπιση της νόσου. Η άσκηση κατά την περίοδο της παιδικής ηλικίας και της εφηβείας συμβάλλει σημαντικά στην αύξηση της οστικής μάζας και τα οφέλη της εκτείνονται στην ενήλικη ζωή. Η οστική πυκνότητα που αποκτάται κατά την ανάπτυξη υπερβαίνει κατά πολύ εκείνη που μπορεί να αποκτηθεί κατά την ενήλικη ζωή. Μετά την ολοκλήρωση της σκελετικής ωρίμανσης επέρχεται προοδευτική οστική απώλεια, η οποία γίνεται ραγδαία μετά την εμμηνόπαυση, λόγω των ορμονικών και των μεταβολικών διαταραχών που συνοδεύουν τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο της γυναίκας. Αυτό που δεν είναι ευρέως γνωστό είναι το κατά πόσο είναι εφικτή η διατήρηση της σκελετικής υγείας των ηλικιωμένων γυναικών που ασχολούνταν επαγγελματικά στο παρελθόν με τον αθλητισμό. Η παρούσα ανασκόπηση έχει ως στόχο να συνοψίσει τα διαθέσιμα δεδομένα που αφορούν την επίδραση της φυσικής δραστηριότητας και άλλων παραγόντων στην υγεία των οστών πρώην αθλητριών, μετά την εμμηνόπαυση.","Osteoporosis is the most common metabolic bone disease and affects women after menopause. During 5 to 10 years after the onset of menopause, there is a rapid loss of bone density of 2-3% per year. Osteoporosis is affected by many hormonal, metabolic, environmental factors such as diet and physical activity. Bones have the ability to respond to mechanical stimuli by presenting adjustments to their structure in response to external stimuli. Although reduced physical activity has been recognized as a risk factor for the development of osteoporosis, the contribution of exercise to the management of the disease has not been fully elucidated. Exercise during childhood and adolescence contributes significantly to the increase in bone mass and its benefits extend into adulthood. The bone density gained during development is far greater than that gained in adulthood. After the completion of skeletal maturation, progressive bone loss occurs, which occurs rapidly after menopause due to the hormonal and metabolic disorders accompanying the woman's specific period of time. What is not well known is whether it is possible to maintain the skeletal health of older women professionally engaged in sports in the past. This review aims to summarize the available data on the effect of physical activity and other factors on bone health of former postmenopausal athletes."],"dc:identifier":["uoadl:2775656","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775656"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Είναι εφικτή η διατήρηση της σκελετικής υγείας σε αθλήτριες μετά την εμμηνόπαυση;"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:34Z"}