{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2775667"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2775667","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Φυματίωση των οστών σε ασθενείς χωρίς πνευμονική συμμετοχή","abstract":"Η φυματίωση (TB) είναι μια από τις παλαιότερες ασθένειες του ανθρώπου και μια από τις κύριες αιτίες θανάτου στον κόσμο από μολυσματική νόσο. Ο πιο συνηθισμένος και σημαντικός παράγοντας ο οποίος προκαλεί νόσο στον άνθρωπο είναι το Mycobacterium tuberculosis. Από φυματίωση έχουν μολυνθεί 1,8 δισεκατομμύρια άτομα που αντιστοιχεί στο ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού. Το 2016, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανέφερε 6,3 εκατομμύρια νέες περιπτώσεις (τόσο πνευμονικές όσο και εξωπνευμονικές) και παρατηρείται αύξηση από 6,1 εκατομμύρια το 2015. Η φυματίωση των οστών και των αρθρώσεων αφορά 10% της εξωπνευμονικής φυματίωσης.Κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ο αριθμός των κρουσμάτων φυματίωσης αυξήθηκε στις βιομηχανικές χώρες. Οι αυξήσεις σχετίζονταν με τη μόλυνση του HIV, τη μετανάστευση, τα κοινωνικά προβλήματα (φτώχεια, έλλειψη στέγης, χρήση ουσιών)-ομάδες υψηλού κινδύνου. Το κλειδί στη διάγνωση της φυματίωσης είναι η υψηλή κλινική υποψία. Το κυριότερο πρόβλημα στη διάγνωση της φυματίωση, ειδικά στην ΤΒ οστών και αρθρώσεων είναι ότι συχνά καθυστερεί λόγω μη συγκεκριμένων συμπτωμάτων. Αυτό σημαίνει ότι η νόσος μπορεί να διαγνωστεί σε πιο προχωρημένο στάδιο. Η αναρρόφηση του αποστήματος ή της βιοψίας των οστών επιβεβαιώνει τη φυματιώδη αιτιολογία, καθώς οι καλλιέργειες είναι συνήθως θετικές και τα ιστολογικά ευρήματα είναι ιδιαίτερα τυπικά. Η μείωση του χρόνου διάγνωσης και έναρξης της θεραπείας, είναι καθοριστικής σημασίας για την πρόληψη σοβαρών βλαβών των οστών και των αρθρώσεων και θα πρέπει να αντιμετωπίζονται σε συνεργασία μεταξύ πολλών ειδικών - ορθοπεδικών, νευρολόγων, λοιμωξιολόγων. Η βέλτιστη διάρκεια της θεραπείας παραμένει επίσης υπό αμφισβήτηση, ενώ η πλειονότητα των ερευνητών υποστηρίζει ένα σχήμα 9μηνης διάρκειας, αν και προτείνονται επίσης 6-12 μήνες.","abstract_html":"Η φυματίωση (TB) είναι μια από τις παλαιότερες ασθένειες του ανθρώπου και μια από τις κύριες αιτίες θανάτου στον κόσμο από μολυσματική νόσο. Ο πιο συνηθισμένος και σημαντικός παράγοντας ο οποίος προκαλεί νόσο στον άνθρωπο είναι το Mycobacterium tuberculosis. Από φυματίωση έχουν μολυνθεί 1,8 δισεκατομμύρια άτομα που αντιστοιχεί στο ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού. Το 2016, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανέφερε 6,3 εκατομμύρια νέες περιπτώσεις (τόσο πνευμονικές όσο και εξωπνευμονικές) και παρατηρείται αύξηση από 6,1 εκατομμύρια το 2015. Η φυματίωση των οστών και των αρθρώσεων αφορά 10% της εξωπνευμονικής φυματίωσης.Κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ο αριθμός των κρουσμάτων φυματίωσης αυξήθηκε στις βιομηχανικές χώρες. Οι αυξήσεις σχετίζονταν με τη μόλυνση του HIV, τη μετανάστευση, τα κοινωνικά προβλήματα (φτώχεια, έλλειψη στέγης, χρήση ουσιών)-ομάδες υψηλού κινδύνου. Το κλειδί στη διάγνωση της φυματίωσης είναι η υψηλή κλινική υποψία. Το κυριότερο πρόβλημα στη διάγνωση της φυματίωση, ειδικά στην ΤΒ οστών και αρθρώσεων είναι ότι συχνά καθυστερεί λόγω μη συγκεκριμένων συμπτωμάτων. Αυτό σημαίνει ότι η νόσος μπορεί να διαγνωστεί σε πιο προχωρημένο στάδιο. Η αναρρόφηση του αποστήματος ή της βιοψίας των οστών επιβεβαιώνει τη φυματιώδη αιτιολογία, καθώς οι καλλιέργειες είναι συνήθως θετικές και τα ιστολογικά ευρήματα είναι ιδιαίτερα τυπικά. Η μείωση του χρόνου διάγνωσης και έναρξης της θεραπείας, είναι καθοριστικής σημασίας για την πρόληψη σοβαρών βλαβών των οστών και των αρθρώσεων και θα πρέπει να αντιμετωπίζονται σε συνεργασία μεταξύ πολλών ειδικών - ορθοπεδικών, νευρολόγων, λοιμωξιολόγων. Η βέλτιστη διάρκεια της θεραπείας παραμένει επίσης υπό αμφισβήτηση, ενώ η πλειονότητα των ερευνητών υποστηρίζει ένα σχήμα 9μηνης διάρκειας, αν και προτείνονται επίσης 6-12 μήνες.","abstract_has_math":false,"creators":["Καράμπελα Ιρένα","Karabella Irena"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:34Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2775667"],"render_values":[{"text":"uoadl:2775667","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775667","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775667","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2775667","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καράμπελα Ιρένα","Karabella Irena"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2775667","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775667"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η φυματίωση (TB) είναι μια από τις παλαιότερες ασθένειες του ανθρώπου και μια από τις κύριες αιτίες θανάτου στον κόσμο από μολυσματική νόσο. Ο πιο συνηθισμένος και σημαντικός παράγοντας ο οποίος προκαλεί νόσο στον άνθρωπο είναι το Mycobacterium tuberculosis. Από φυματίωση έχουν μολυνθεί 1,8 δισεκατομμύρια άτομα που αντιστοιχεί στο ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού. Το 2016, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανέφερε 6,3 εκατομμύρια νέες περιπτώσεις (τόσο πνευμονικές όσο και εξωπνευμονικές) και παρατηρείται αύξηση από 6,1 εκατομμύρια το 2015. Η φυματίωση των οστών και των αρθρώσεων αφορά 10% της εξωπνευμονικής φυματίωσης.Κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ο αριθμός των κρουσμάτων φυματίωσης αυξήθηκε στις βιομηχανικές χώρες. Οι αυξήσεις σχετίζονταν με τη μόλυνση του HIV, τη μετανάστευση, τα κοινωνικά προβλήματα (φτώχεια, έλλειψη στέγης, χρήση ουσιών)-ομάδες υψηλού κινδύνου. Το κλειδί στη διάγνωση της φυματίωσης είναι η υψηλή κλινική υποψία. Το κυριότερο πρόβλημα στη διάγνωση της φυματίωση, ειδικά στην ΤΒ οστών και αρθρώσεων είναι ότι συχνά καθυστερεί λόγω μη συγκεκριμένων συμπτωμάτων. Αυτό σημαίνει ότι η νόσος μπορεί να διαγνωστεί σε πιο προχωρημένο στάδιο. Η αναρρόφηση του αποστήματος ή της βιοψίας των οστών επιβεβαιώνει τη φυματιώδη αιτιολογία, καθώς οι καλλιέργειες είναι συνήθως θετικές και τα ιστολογικά ευρήματα είναι ιδιαίτερα τυπικά. Η μείωση του χρόνου διάγνωσης και έναρξης της θεραπείας, είναι καθοριστικής σημασίας για την πρόληψη σοβαρών βλαβών των οστών και των αρθρώσεων και θα πρέπει να αντιμετωπίζονται σε συνεργασία μεταξύ πολλών ειδικών - ορθοπεδικών, νευρολόγων, λοιμωξιολόγων. Η βέλτιστη διάρκεια της θεραπείας παραμένει επίσης υπό αμφισβήτηση, ενώ η πλειονότητα των ερευνητών υποστηρίζει ένα σχήμα 9μηνης διάρκειας, αν και προτείνονται επίσης 6-12 μήνες.","Tuberculosis (TB), is one of the most ancient disease that influents humans and the most crucial cause of death from a bacterial infectious disease, in the world. The most common and in same time important factor of this disease is Mycobacterium tuberculosis. One third of world population, who are approximately 1.8 billion people, are affected by this disease. In 2016, WHO’s Global Tuberculosis Report, was reported 6.3 million new cases (all forms of TB, both pulmonary and extrapulmonary) up from 6.1 million in 2015. 10% of extrapulmonary cases are bones and joints TB. During the end of 1980s and the beginning of 1990s, in industrialized countries, the numbers of reported cases of TB was increased. This problem was related to infection HIV, immigration, social problem (urban poverty, homelessness, drug abuse) and these are high- risk patient. High index of suspicion is the key to the early diagnosis of TB. The major issue amongst the people with TB, especially with bones and joint TB is that the initiation procedure can often delay due to non- specific symptoms. This means that some patients with tuberculsis may have progressed disease. The etiology of disease can confirm by the aspiration of the abscess or bone biopsy, as the cultures of this samples are usually positive and the histologic findings highly typical. Decreasing the time to diagnosis and, in particular, the time to treatment initiation, are critical in preventing long term damage of bones and joints and should be treated in collaboration among multiple specialists- orthopedics, neurologists, and infection specialists. Optimal duration of treatment also remains under dispute, while the majority of researchers support a regimen of 9month duration, although 6-12months are also proposed."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Φυματίωση των οστών σε ασθενείς χωρίς πνευμονική συμμετοχή"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καράμπελα Ιρένα","Karabella Irena"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η φυματίωση (TB) είναι μια από τις παλαιότερες ασθένειες του ανθρώπου και μια από τις κύριες αιτίες θανάτου στον κόσμο από μολυσματική νόσο. Ο πιο συνηθισμένος και σημαντικός παράγοντας ο οποίος προκαλεί νόσο στον άνθρωπο είναι το Mycobacterium tuberculosis. Από φυματίωση έχουν μολυνθεί 1,8 δισεκατομμύρια άτομα που αντιστοιχεί στο ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού. Το 2016, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανέφερε 6,3 εκατομμύρια νέες περιπτώσεις (τόσο πνευμονικές όσο και εξωπνευμονικές) και παρατηρείται αύξηση από 6,1 εκατομμύρια το 2015. Η φυματίωση των οστών και των αρθρώσεων αφορά 10% της εξωπνευμονικής φυματίωσης.Κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ο αριθμός των κρουσμάτων φυματίωσης αυξήθηκε στις βιομηχανικές χώρες. Οι αυξήσεις σχετίζονταν με τη μόλυνση του HIV, τη μετανάστευση, τα κοινωνικά προβλήματα (φτώχεια, έλλειψη στέγης, χρήση ουσιών)-ομάδες υψηλού κινδύνου. Το κλειδί στη διάγνωση της φυματίωσης είναι η υψηλή κλινική υποψία. Το κυριότερο πρόβλημα στη διάγνωση της φυματίωση, ειδικά στην ΤΒ οστών και αρθρώσεων είναι ότι συχνά καθυστερεί λόγω μη συγκεκριμένων συμπτωμάτων. Αυτό σημαίνει ότι η νόσος μπορεί να διαγνωστεί σε πιο προχωρημένο στάδιο. Η αναρρόφηση του αποστήματος ή της βιοψίας των οστών επιβεβαιώνει τη φυματιώδη αιτιολογία, καθώς οι καλλιέργειες είναι συνήθως θετικές και τα ιστολογικά ευρήματα είναι ιδιαίτερα τυπικά. Η μείωση του χρόνου διάγνωσης και έναρξης της θεραπείας, είναι καθοριστικής σημασίας για την πρόληψη σοβαρών βλαβών των οστών και των αρθρώσεων και θα πρέπει να αντιμετωπίζονται σε συνεργασία μεταξύ πολλών ειδικών - ορθοπεδικών, νευρολόγων, λοιμωξιολόγων. Η βέλτιστη διάρκεια της θεραπείας παραμένει επίσης υπό αμφισβήτηση, ενώ η πλειονότητα των ερευνητών υποστηρίζει ένα σχήμα 9μηνης διάρκειας, αν και προτείνονται επίσης 6-12 μήνες.","Tuberculosis (TB), is one of the most ancient disease that influents humans and the most crucial cause of death from a bacterial infectious disease, in the world. The most common and in same time important factor of this disease is Mycobacterium tuberculosis. One third of world population, who are approximately 1.8 billion people, are affected by this disease. In 2016, WHO’s Global Tuberculosis Report, was reported 6.3 million new cases (all forms of TB, both pulmonary and extrapulmonary) up from 6.1 million in 2015. 10% of extrapulmonary cases are bones and joints TB. During the end of 1980s and the beginning of 1990s, in industrialized countries, the numbers of reported cases of TB was increased. This problem was related to infection HIV, immigration, social problem (urban poverty, homelessness, drug abuse) and these are high- risk patient. High index of suspicion is the key to the early diagnosis of TB. The major issue amongst the people with TB, especially with bones and joint TB is that the initiation procedure can often delay due to non- specific symptoms. This means that some patients with tuberculsis may have progressed disease. The etiology of disease can confirm by the aspiration of the abscess or bone biopsy, as the cultures of this samples are usually positive and the histologic findings highly typical. Decreasing the time to diagnosis and, in particular, the time to treatment initiation, are critical in preventing long term damage of bones and joints and should be treated in collaboration among multiple specialists- orthopedics, neurologists, and infection specialists. Optimal duration of treatment also remains under dispute, while the majority of researchers support a regimen of 9month duration, although 6-12months are also proposed."],"dc:identifier":["uoadl:2775667","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775667"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Φυματίωση των οστών σε ασθενείς χωρίς πνευμονική συμμετοχή"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:34Z"}