{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2775740"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2775740","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση του στρες στη διατροφική συμπεριφορά και την αύξηση του σπλαχνικού λίπους","abstract":"Ο επιπολασμός της παχυσαρκίας έχει σχεδόν διπλασιαστεί παγκοσμίως και αποτελεί σοβαρή απειλή για τη δημόσια υγεία. Μεταξύ των διαφόρων παραγόντων κινδύνου, το στρες φαίνεται να έχει ουσιαστική επίδραση στο αυξημένο σωματικό βάρος, καθώς επιδρά άμεσα στον ψυχικό κόσμο του ατόμου. Ως εκ τούτου, οι παρεμβάσεις διαχείρισης του στρες, ιδιαίτερα οι γνωστικές-συμπεριφορικές, γίνονται ολοένα και πιο δημοφιλείς. Συγκεκριμένα, ο ρόλος της διαχείρισης του στρες σε βιοδείκτες σχετιζόμενους με το στρες και την παχυσαρκία, αλλά και ο ρόλος στους στην αλλαγή διατροφικών συνηθειών έχει ελάχιστα μελετηθεί. Σκοπός: Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της πρόσφατα εισαχθείσας τεχνικής διαχείρισης του στρες, γνωστής ως «Πυθαγόρεια Αυτογνωσία» (ΠΑ), στους υπέρβαρους / παχύσαρκους ασθενείς. Μέθοδοι: Πρόκειται για μια τυχαιοποιημένη μη τυφλή πειραματική μελέτη 1: 1, με χρήση 49 ασθενών υπέρβαρους / παχύσαρκους. Η ομάδα ελέγχου έλαβε μια εξατομικευμένη ισορροπημένη δίαιτα χαμηλών θερμίδων βασισμένη στη Μεσογειακή Διατροφή και η ομάδα παρέμβασης έλαβε διαιτολόγιο και εκπαιδεύτηκε στην τεχνική της Πυθαγορείου Αυτογνωσίας για 8 εβδομάδες. Οι μετρήσεις περιελάμβαναν δημογραφικά δεδομένα, ανθρωπομετρίες, στρες (αντιληπτό στρες, κορτιζόλη σιέλου), διατροφική συμπεριφορά, τρόπο ζωής, ψυχολογικές διαταραχές και μεταβλητές βιοδεικτών, όπως γλυκόζη νηστείας, χοληστερίνη, τριγλυκερίδια κλπ. Η ανάλυση πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας μικτά γραμμικά μοντέλα προσαρμοσμένα για την ηλικία και το φύλο. Αποτελέσματα: Το συνολικό δείγμα περιελάμβανε 28 ασθενείς στην ομάδα παρέμβασης (μέση ηλικία 54,7 ± 11,9 ετών, 82,1% γυναίκες) και 21 ασθενείς στην ομάδα ελέγχου (μέση ηλικία 51,8 ± 11,9 ετών, 76,2% γυναίκες). Οι συμμετέχοντες στην ομάδα παρέμβασης έδειξαν στατιστικά σημαντική μείωση του αντιλαμβανόμενου στρες, της κορτιζόλης 30 λεπτά μετά την αφύπνιση, της περιοχής της κορτιζόλης κάτω από την καμπύλη (AUC), το BMI, το λόγο μέσης προς ισχίο, τη συγκρατημένη, συναισθηματική και εξωτερική διατροφική συμπεριφορά, γλυκόζη νηστείας, LDL, τριγλυκερίδια, HBA1c, και το λίπος κορμού σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Η συμμόρφωση στην τεχνική της ΠΑ ήταν αρκετά μεγάλη και δεν παρατηρήθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες. Συμπεράσματα: Η Πυθαγόρειος Αυτογνωσία φαίνεται να έχει ευεργετικά αποτελέσματα στο βάρος, το άγχος, τις διατροφικές συμπεριφορές, τους μεταβολικούς βιοδείκτες και τον έλεγχο του σωματικού λίπους. Οι μελλοντικές τυχαιοποιημένες μελέτες θα πρέπει να επεκτείνουν αυτά τα αποτελέσματα με τη χρήση μεγαλύτερων δειγμάτων, μεγαλύτερου χρόνου παρακολούθησης και εκτίμηση της πρόσληψης τροφής.","abstract_html":"Ο επιπολασμός της παχυσαρκίας έχει σχεδόν διπλασιαστεί παγκοσμίως και αποτελεί σοβαρή απειλή για τη δημόσια υγεία. Μεταξύ των διαφόρων παραγόντων κινδύνου, το στρες φαίνεται να έχει ουσιαστική επίδραση στο αυξημένο σωματικό βάρος, καθώς επιδρά άμεσα στον ψυχικό κόσμο του ατόμου. Ως εκ τούτου, οι παρεμβάσεις διαχείρισης του στρες, ιδιαίτερα οι γνωστικές-συμπεριφορικές, γίνονται ολοένα και πιο δημοφιλείς. Συγκεκριμένα, ο ρόλος της διαχείρισης του στρες σε βιοδείκτες σχετιζόμενους με το στρες και την παχυσαρκία, αλλά και ο ρόλος στους στην αλλαγή διατροφικών συνηθειών έχει ελάχιστα μελετηθεί. Σκοπός: Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της πρόσφατα εισαχθείσας τεχνικής διαχείρισης του στρες, γνωστής ως «Πυθαγόρεια Αυτογνωσία» (ΠΑ), στους υπέρβαρους / παχύσαρκους ασθενείς. Μέθοδοι: Πρόκειται για μια τυχαιοποιημένη μη τυφλή πειραματική μελέτη 1: 1, με χρήση 49 ασθενών υπέρβαρους / παχύσαρκους. Η ομάδα ελέγχου έλαβε μια εξατομικευμένη ισορροπημένη δίαιτα χαμηλών θερμίδων βασισμένη στη Μεσογειακή Διατροφή και η ομάδα παρέμβασης έλαβε διαιτολόγιο και εκπαιδεύτηκε στην τεχνική της Πυθαγορείου Αυτογνωσίας για 8 εβδομάδες. Οι μετρήσεις περιελάμβαναν δημογραφικά δεδομένα, ανθρωπομετρίες, στρες (αντιληπτό στρες, κορτιζόλη σιέλου), διατροφική συμπεριφορά, τρόπο ζωής, ψυχολογικές διαταραχές και μεταβλητές βιοδεικτών, όπως γλυκόζη νηστείας, χοληστερίνη, τριγλυκερίδια κλπ. Η ανάλυση πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας μικτά γραμμικά μοντέλα προσαρμοσμένα για την ηλικία και το φύλο. Αποτελέσματα: Το συνολικό δείγμα περιελάμβανε 28 ασθενείς στην ομάδα παρέμβασης (μέση ηλικία 54,7 ± 11,9 ετών, 82,1% γυναίκες) και 21 ασθενείς στην ομάδα ελέγχου (μέση ηλικία 51,8 ± 11,9 ετών, 76,2% γυναίκες). Οι συμμετέχοντες στην ομάδα παρέμβασης έδειξαν στατιστικά σημαντική μείωση του αντιλαμβανόμενου στρες, της κορτιζόλης 30 λεπτά μετά την αφύπνιση, της περιοχής της κορτιζόλης κάτω από την καμπύλη (AUC), το BMI, το λόγο μέσης προς ισχίο, τη συγκρατημένη, συναισθηματική και εξωτερική διατροφική συμπεριφορά, γλυκόζη νηστείας, LDL, τριγλυκερίδια, HBA1c, και το λίπος κορμού σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Η συμμόρφωση στην τεχνική της ΠΑ ήταν αρκετά μεγάλη και δεν παρατηρήθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες. Συμπεράσματα: Η Πυθαγόρειος Αυτογνωσία φαίνεται να έχει ευεργετικά αποτελέσματα στο βάρος, το άγχος, τις διατροφικές συμπεριφορές, τους μεταβολικούς βιοδείκτες και τον έλεγχο του σωματικού λίπους. Οι μελλοντικές τυχαιοποιημένες μελέτες θα πρέπει να επεκτείνουν αυτά τα αποτελέσματα με τη χρήση μεγαλύτερων δειγμάτων, μεγαλύτερου χρόνου παρακολούθησης και εκτίμηση της πρόσληψης τροφής.","abstract_has_math":false,"creators":["Σίμος Δημήτριος","Simos Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:36Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2775740"],"render_values":[{"text":"uoadl:2775740","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775740","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775740","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2775740","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σίμος Δημήτριος","Simos Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2775740","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775740"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο επιπολασμός της παχυσαρκίας έχει σχεδόν διπλασιαστεί παγκοσμίως και αποτελεί σοβαρή απειλή για τη δημόσια υγεία. Μεταξύ των διαφόρων παραγόντων κινδύνου, το στρες φαίνεται να έχει ουσιαστική επίδραση στο αυξημένο σωματικό βάρος, καθώς επιδρά άμεσα στον ψυχικό κόσμο του ατόμου. Ως εκ τούτου, οι παρεμβάσεις διαχείρισης του στρες, ιδιαίτερα οι γνωστικές-συμπεριφορικές, γίνονται ολοένα και πιο δημοφιλείς. Συγκεκριμένα, ο ρόλος της διαχείρισης του στρες σε βιοδείκτες σχετιζόμενους με το στρες και την παχυσαρκία, αλλά και ο ρόλος στους στην αλλαγή διατροφικών συνηθειών έχει ελάχιστα μελετηθεί. Σκοπός: Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της πρόσφατα εισαχθείσας τεχνικής διαχείρισης του στρες, γνωστής ως «Πυθαγόρεια Αυτογνωσία» (ΠΑ), στους υπέρβαρους / παχύσαρκους ασθενείς. Μέθοδοι: Πρόκειται για μια τυχαιοποιημένη μη τυφλή πειραματική μελέτη 1: 1, με χρήση 49 ασθενών υπέρβαρους / παχύσαρκους. Η ομάδα ελέγχου έλαβε μια εξατομικευμένη ισορροπημένη δίαιτα χαμηλών θερμίδων βασισμένη στη Μεσογειακή Διατροφή και η ομάδα παρέμβασης έλαβε διαιτολόγιο και εκπαιδεύτηκε στην τεχνική της Πυθαγορείου Αυτογνωσίας για 8 εβδομάδες. Οι μετρήσεις περιελάμβαναν δημογραφικά δεδομένα, ανθρωπομετρίες, στρες (αντιληπτό στρες, κορτιζόλη σιέλου), διατροφική συμπεριφορά, τρόπο ζωής, ψυχολογικές διαταραχές και μεταβλητές βιοδεικτών, όπως γλυκόζη νηστείας, χοληστερίνη, τριγλυκερίδια κλπ. Η ανάλυση πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας μικτά γραμμικά μοντέλα προσαρμοσμένα για την ηλικία και το φύλο. Αποτελέσματα: Το συνολικό δείγμα περιελάμβανε 28 ασθενείς στην ομάδα παρέμβασης (μέση ηλικία 54,7 ± 11,9 ετών, 82,1% γυναίκες) και 21 ασθενείς στην ομάδα ελέγχου (μέση ηλικία 51,8 ± 11,9 ετών, 76,2% γυναίκες). Οι συμμετέχοντες στην ομάδα παρέμβασης έδειξαν στατιστικά σημαντική μείωση του αντιλαμβανόμενου στρες, της κορτιζόλης 30 λεπτά μετά την αφύπνιση, της περιοχής της κορτιζόλης κάτω από την καμπύλη (AUC), το BMI, το λόγο μέσης προς ισχίο, τη συγκρατημένη, συναισθηματική και εξωτερική διατροφική συμπεριφορά, γλυκόζη νηστείας, LDL, τριγλυκερίδια, HBA1c, και το λίπος κορμού σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Η συμμόρφωση στην τεχνική της ΠΑ ήταν αρκετά μεγάλη και δεν παρατηρήθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες. Συμπεράσματα: Η Πυθαγόρειος Αυτογνωσία φαίνεται να έχει ευεργετικά αποτελέσματα στο βάρος, το άγχος, τις διατροφικές συμπεριφορές, τους μεταβολικούς βιοδείκτες και τον έλεγχο του σωματικού λίπους. Οι μελλοντικές τυχαιοποιημένες μελέτες θα πρέπει να επεκτείνουν αυτά τα αποτελέσματα με τη χρήση μεγαλύτερων δειγμάτων, μεγαλύτερου χρόνου παρακολούθησης και εκτίμηση της πρόσληψης τροφής.","Background: The prevalence of obesity has nearly doubled worldwide which poses a significant threat for public health. Amongst various risk factors, stress has been recognized as a substantial contributor to increased body weight. As such, stress management interventions, especially cognitive-behavioral, are becoming more and more popular. Notably, the role of stress management in stress- and obesity-related biomarkers have been scarcely studied. Aim: To assess the efficacy of newly introduced cognitive-behavioral stress management technique, called “Pythagorean Self-Awareness Intervention” (PSAI), in overweight/obese patients. Methods: This is a two-armed 1:1 randomized non-blind experimental study, using 49 overweight/obese patients. The control group received a personalized balanced Mediterranean low calories diet and the intervention group received the diet plus PSAI, for 8 weeks. Measurements included demographic, anthropometric, stress (perceived stress, saliva cortisol), dietary behavior, psychological disorders and metabolic biomarkers variables, such as fasting glucose, LD, Triglycerides, HbA1c etc. Outcome per-protocol analysis was performed using mixed linear models adjusted for age and gender. Results: The total sample was comprised of 28 patients in the intervention group (mean age 54.7±11.9 years old, 82.1% women) and 21 patients in the control group (mean age 51.8±11.9 years old, 76.2% women). Participants in the intervention group showed statistical significant decrease of perceived stress, cortisol 30 minutes after awakening, cortisol's area under the curve, BMI, waist to hip ratio, restrained, emotional and external eating behavior, fasting glucose, LDL, triglycerides, HBA1c, body and trunk fat compared to the control group. PSAI compliance reached 100% and no adverse effects were noted. Conclusions: PSAI had beneficial results in weight, stress, eating behaviors, metabolic biomarkers and body fat control. Future randomized-controlled studies should expand these results by using larger samples, longer follow-up, dietary intake assessments and active stress management control groups."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση του στρες στη διατροφική συμπεριφορά και την αύξηση του σπλαχνικού λίπους"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σίμος Δημήτριος","Simos Dimitrios"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Ο επιπολασμός της παχυσαρκίας έχει σχεδόν διπλασιαστεί παγκοσμίως και αποτελεί σοβαρή απειλή για τη δημόσια υγεία. Μεταξύ των διαφόρων παραγόντων κινδύνου, το στρες φαίνεται να έχει ουσιαστική επίδραση στο αυξημένο σωματικό βάρος, καθώς επιδρά άμεσα στον ψυχικό κόσμο του ατόμου. Ως εκ τούτου, οι παρεμβάσεις διαχείρισης του στρες, ιδιαίτερα οι γνωστικές-συμπεριφορικές, γίνονται ολοένα και πιο δημοφιλείς. Συγκεκριμένα, ο ρόλος της διαχείρισης του στρες σε βιοδείκτες σχετιζόμενους με το στρες και την παχυσαρκία, αλλά και ο ρόλος στους στην αλλαγή διατροφικών συνηθειών έχει ελάχιστα μελετηθεί. Σκοπός: Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της πρόσφατα εισαχθείσας τεχνικής διαχείρισης του στρες, γνωστής ως «Πυθαγόρεια Αυτογνωσία» (ΠΑ), στους υπέρβαρους / παχύσαρκους ασθενείς. Μέθοδοι: Πρόκειται για μια τυχαιοποιημένη μη τυφλή πειραματική μελέτη 1: 1, με χρήση 49 ασθενών υπέρβαρους / παχύσαρκους. Η ομάδα ελέγχου έλαβε μια εξατομικευμένη ισορροπημένη δίαιτα χαμηλών θερμίδων βασισμένη στη Μεσογειακή Διατροφή και η ομάδα παρέμβασης έλαβε διαιτολόγιο και εκπαιδεύτηκε στην τεχνική της Πυθαγορείου Αυτογνωσίας για 8 εβδομάδες. Οι μετρήσεις περιελάμβαναν δημογραφικά δεδομένα, ανθρωπομετρίες, στρες (αντιληπτό στρες, κορτιζόλη σιέλου), διατροφική συμπεριφορά, τρόπο ζωής, ψυχολογικές διαταραχές και μεταβλητές βιοδεικτών, όπως γλυκόζη νηστείας, χοληστερίνη, τριγλυκερίδια κλπ. Η ανάλυση πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας μικτά γραμμικά μοντέλα προσαρμοσμένα για την ηλικία και το φύλο. Αποτελέσματα: Το συνολικό δείγμα περιελάμβανε 28 ασθενείς στην ομάδα παρέμβασης (μέση ηλικία 54,7 ± 11,9 ετών, 82,1% γυναίκες) και 21 ασθενείς στην ομάδα ελέγχου (μέση ηλικία 51,8 ± 11,9 ετών, 76,2% γυναίκες). Οι συμμετέχοντες στην ομάδα παρέμβασης έδειξαν στατιστικά σημαντική μείωση του αντιλαμβανόμενου στρες, της κορτιζόλης 30 λεπτά μετά την αφύπνιση, της περιοχής της κορτιζόλης κάτω από την καμπύλη (AUC), το BMI, το λόγο μέσης προς ισχίο, τη συγκρατημένη, συναισθηματική και εξωτερική διατροφική συμπεριφορά, γλυκόζη νηστείας, LDL, τριγλυκερίδια, HBA1c, και το λίπος κορμού σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Η συμμόρφωση στην τεχνική της ΠΑ ήταν αρκετά μεγάλη και δεν παρατηρήθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες. Συμπεράσματα: Η Πυθαγόρειος Αυτογνωσία φαίνεται να έχει ευεργετικά αποτελέσματα στο βάρος, το άγχος, τις διατροφικές συμπεριφορές, τους μεταβολικούς βιοδείκτες και τον έλεγχο του σωματικού λίπους. Οι μελλοντικές τυχαιοποιημένες μελέτες θα πρέπει να επεκτείνουν αυτά τα αποτελέσματα με τη χρήση μεγαλύτερων δειγμάτων, μεγαλύτερου χρόνου παρακολούθησης και εκτίμηση της πρόσληψης τροφής.","Background: The prevalence of obesity has nearly doubled worldwide which poses a significant threat for public health. Amongst various risk factors, stress has been recognized as a substantial contributor to increased body weight. As such, stress management interventions, especially cognitive-behavioral, are becoming more and more popular. Notably, the role of stress management in stress- and obesity-related biomarkers have been scarcely studied. Aim: To assess the efficacy of newly introduced cognitive-behavioral stress management technique, called “Pythagorean Self-Awareness Intervention” (PSAI), in overweight/obese patients. Methods: This is a two-armed 1:1 randomized non-blind experimental study, using 49 overweight/obese patients. The control group received a personalized balanced Mediterranean low calories diet and the intervention group received the diet plus PSAI, for 8 weeks. Measurements included demographic, anthropometric, stress (perceived stress, saliva cortisol), dietary behavior, psychological disorders and metabolic biomarkers variables, such as fasting glucose, LD, Triglycerides, HbA1c etc. Outcome per-protocol analysis was performed using mixed linear models adjusted for age and gender. Results: The total sample was comprised of 28 patients in the intervention group (mean age 54.7±11.9 years old, 82.1% women) and 21 patients in the control group (mean age 51.8±11.9 years old, 76.2% women). Participants in the intervention group showed statistical significant decrease of perceived stress, cortisol 30 minutes after awakening, cortisol's area under the curve, BMI, waist to hip ratio, restrained, emotional and external eating behavior, fasting glucose, LDL, triglycerides, HBA1c, body and trunk fat compared to the control group. PSAI compliance reached 100% and no adverse effects were noted. Conclusions: PSAI had beneficial results in weight, stress, eating behaviors, metabolic biomarkers and body fat control. Future randomized-controlled studies should expand these results by using larger samples, longer follow-up, dietary intake assessments and active stress management control groups."],"dc:identifier":["uoadl:2775740","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775740"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση του στρες στη διατροφική συμπεριφορά και την αύξηση του σπλαχνικού λίπους"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:36Z"}