{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2775890"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2775890","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Χειρουργική ανατομία και παραλλαγές σκωληκοειδούς απόφυσης. Εμβρυολογική βάση και χειρουργική σημασία","abstract":"Η σκωληκοειδής απόφυση αποτελεί την άλλοτε άλλου μήκους συνέχεια του τυφλού, δίκην «λεπτού σωλήνα» μηκους 6 έως 10 εκατοστών και διαμέτρου συνήθως μικρότερης των 0,3. Το μεσεντερίδιο της σκωληκοειδούς βρίσκεται κοντά στην ειλεοτυφλική βαλβίδα και περιέχει την σκωληκοειδική αρτηρία, φλέβα, λεμφαγγεία και συμπαθητικές και παρασυμπαθητικές ίνες. Η ιστολογική δομή της σκωληκοειδούς ακολουθεί την δομή του τυφλού με την διαφορά πως περιέχει λεμφοζιδιακό ιστό. Εμβρυολογικά προέρχεται από το μέσο έντερο και η ανάπτυξη της ξεκινά από το μέσο έντερο κατά την 6η εβδομάδα της κύησης και ολοκληρώνεται λίγο μετά την γέννηση. Η πολύπλοκη εμβρυολογική ανάπτυξη φαίνεται να επηρεάζει την τελική θέση της σκωληκοειδούς όπως επίσης και η γεωγραφική θέση του ατόμου, οι συνθήκες διαβίωσης, ο γονότυπος, η φυλή και οι διαιτητικοί παράγοντες. Φαίνεται πως υπάρχουν αντικρουόμενα δεδομένα στην υπάρχουσα βιβλιογραφία ανάλογα με τον πληθυσμό και την χρονική στιγμή της μελέτης. Η θέση της σκωληκοειδούς απόφυσης μπορεί να επηρεάσει τον βαθμό της τεχνικής δυσκολίας κατά την επέμβαση. Η προεγχειρητική απεικόνιση της θέσης της σκωληκοειδούς - όταν και όπου αυτό είναι δυνατό - μπορεί να οδηγήσει στην επιλογή της καταλληλότερης επέμβασης ώστε να είναι η επέμβαση επιτυχής, λιγότερο εργώδης και να μην παρουσιαστούν μετεγχειρητικές επιπλοκές. Η λαπαροσκοπική αντιμετώπιση φαίνεται να υπερέχει έναντι της ανοικτής σε όλες τις θέσεις της σκωληκοειδούς ακόμα και τις άτυπες, με εξαίρεση την οπισθοτυφλική, παρατυφλική και την παρακολική θέση, όταν η σκωληκοειδής συμφύεται με το τοίχωμα του τυφλού.","abstract_html":"Η σκωληκοειδής απόφυση αποτελεί την άλλοτε άλλου μήκους συνέχεια του τυφλού, δίκην «λεπτού σωλήνα» μηκους 6 έως 10 εκατοστών και διαμέτρου συνήθως μικρότερης των 0,3. Το μεσεντερίδιο της σκωληκοειδούς βρίσκεται κοντά στην ειλεοτυφλική βαλβίδα και περιέχει την σκωληκοειδική αρτηρία, φλέβα, λεμφαγγεία και συμπαθητικές και παρασυμπαθητικές ίνες. Η ιστολογική δομή της σκωληκοειδούς ακολουθεί την δομή του τυφλού με την διαφορά πως περιέχει λεμφοζιδιακό ιστό. Εμβρυολογικά προέρχεται από το μέσο έντερο και η ανάπτυξη της ξεκινά από το μέσο έντερο κατά την 6η εβδομάδα της κύησης και ολοκληρώνεται λίγο μετά την γέννηση. Η πολύπλοκη εμβρυολογική ανάπτυξη φαίνεται να επηρεάζει την τελική θέση της σκωληκοειδούς όπως επίσης και η γεωγραφική θέση του ατόμου, οι συνθήκες διαβίωσης, ο γονότυπος, η φυλή και οι διαιτητικοί παράγοντες. Φαίνεται πως υπάρχουν αντικρουόμενα δεδομένα στην υπάρχουσα βιβλιογραφία ανάλογα με τον πληθυσμό και την χρονική στιγμή της μελέτης. Η θέση της σκωληκοειδούς απόφυσης μπορεί να επηρεάσει τον βαθμό της τεχνικής δυσκολίας κατά την επέμβαση. Η προεγχειρητική απεικόνιση της θέσης της σκωληκοειδούς - όταν και όπου αυτό είναι δυνατό - μπορεί να οδηγήσει στην επιλογή της καταλληλότερης επέμβασης ώστε να είναι η επέμβαση επιτυχής, λιγότερο εργώδης και να μην παρουσιαστούν μετεγχειρητικές επιπλοκές. Η λαπαροσκοπική αντιμετώπιση φαίνεται να υπερέχει έναντι της ανοικτής σε όλες τις θέσεις της σκωληκοειδούς ακόμα και τις άτυπες, με εξαίρεση την οπισθοτυφλική, παρατυφλική και την παρακολική θέση, όταν η σκωληκοειδής συμφύεται με το τοίχωμα του τυφλού.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπαρκολιάς Χρήστος","Barkolias Christos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:36Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2775890"],"render_values":[{"text":"uoadl:2775890","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775890","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775890","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2775890","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπαρκολιάς Χρήστος","Barkolias Christos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2775890","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775890"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η σκωληκοειδής απόφυση αποτελεί την άλλοτε άλλου μήκους συνέχεια του τυφλού, δίκην «λεπτού σωλήνα» μηκους 6 έως 10 εκατοστών και διαμέτρου συνήθως μικρότερης των 0,3. Το μεσεντερίδιο της σκωληκοειδούς βρίσκεται κοντά στην ειλεοτυφλική βαλβίδα και περιέχει την σκωληκοειδική αρτηρία, φλέβα, λεμφαγγεία και συμπαθητικές και παρασυμπαθητικές ίνες. Η ιστολογική δομή της σκωληκοειδούς ακολουθεί την δομή του τυφλού με την διαφορά πως περιέχει λεμφοζιδιακό ιστό. Εμβρυολογικά προέρχεται από το μέσο έντερο και η ανάπτυξη της ξεκινά από το μέσο έντερο κατά την 6η εβδομάδα της κύησης και ολοκληρώνεται λίγο μετά την γέννηση. Η πολύπλοκη εμβρυολογική ανάπτυξη φαίνεται να επηρεάζει την τελική θέση της σκωληκοειδούς όπως επίσης και η γεωγραφική θέση του ατόμου, οι συνθήκες διαβίωσης, ο γονότυπος, η φυλή και οι διαιτητικοί παράγοντες. Φαίνεται πως υπάρχουν αντικρουόμενα δεδομένα στην υπάρχουσα βιβλιογραφία ανάλογα με τον πληθυσμό και την χρονική στιγμή της μελέτης. Η θέση της σκωληκοειδούς απόφυσης μπορεί να επηρεάσει τον βαθμό της τεχνικής δυσκολίας κατά την επέμβαση. Η προεγχειρητική απεικόνιση της θέσης της σκωληκοειδούς - όταν και όπου αυτό είναι δυνατό - μπορεί να οδηγήσει στην επιλογή της καταλληλότερης επέμβασης ώστε να είναι η επέμβαση επιτυχής, λιγότερο εργώδης και να μην παρουσιαστούν μετεγχειρητικές επιπλοκές. Η λαπαροσκοπική αντιμετώπιση φαίνεται να υπερέχει έναντι της ανοικτής σε όλες τις θέσεις της σκωληκοειδούς ακόμα και τις άτυπες, με εξαίρεση την οπισθοτυφλική, παρατυφλική και την παρακολική θέση, όταν η σκωληκοειδής συμφύεται με το τοίχωμα του τυφλού.","The appendix vermiformis is a worm-like intestinal ture diverticulum extending from the blind end of the cecum and ending with a blind extremity with a length of 6 to 10 cm and a dimeter of less than 0.3. The mesoappendix is a fold of peritoneum around the vermiform appendix and is located close to the ileocaecal junction. It contains the appendicular artery, the vein, lymph vessels and sympathetic and parasympathetic fibres. Histologically, the appendix mimics the wall structure of the cecum with one difference; the abundance of lymphoid tissue. The embryologic origin of the appendix is the midgut during the 6th gestational week. The development of appendix concludes early after birth. The complicated embryonic development influences the final position of the appendix. Based on published data, other factors contributing to the final position of the appendix include geographic location, life style, genotype, race and diet. Published data are often conflicting depending on the period of time and the cochrane the study was conducted. The position of the appendix plays a significant role on the technical difficulty of any surgical treatment. Pre-operative imaging -whenever it is possible – could lead in selecting the best surgical method in order to minimize technical difficulties, provide a positive outcome and to avoid complications. Laparoscopic appendectomy presents more advantageous compared to open surgery for all positions of the appendix, including atypical ones. Open surgery may be the optimal method when the appendix is connected to the cecal wall or is located in retrocecal, paracecal and paracolic positions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Χειρουργική ανατομία και παραλλαγές σκωληκοειδούς απόφυσης. Εμβρυολογική βάση και χειρουργική σημασία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπαρκολιάς Χρήστος","Barkolias Christos"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η σκωληκοειδής απόφυση αποτελεί την άλλοτε άλλου μήκους συνέχεια του τυφλού, δίκην «λεπτού σωλήνα» μηκους 6 έως 10 εκατοστών και διαμέτρου συνήθως μικρότερης των 0,3. Το μεσεντερίδιο της σκωληκοειδούς βρίσκεται κοντά στην ειλεοτυφλική βαλβίδα και περιέχει την σκωληκοειδική αρτηρία, φλέβα, λεμφαγγεία και συμπαθητικές και παρασυμπαθητικές ίνες. Η ιστολογική δομή της σκωληκοειδούς ακολουθεί την δομή του τυφλού με την διαφορά πως περιέχει λεμφοζιδιακό ιστό. Εμβρυολογικά προέρχεται από το μέσο έντερο και η ανάπτυξη της ξεκινά από το μέσο έντερο κατά την 6η εβδομάδα της κύησης και ολοκληρώνεται λίγο μετά την γέννηση. Η πολύπλοκη εμβρυολογική ανάπτυξη φαίνεται να επηρεάζει την τελική θέση της σκωληκοειδούς όπως επίσης και η γεωγραφική θέση του ατόμου, οι συνθήκες διαβίωσης, ο γονότυπος, η φυλή και οι διαιτητικοί παράγοντες. Φαίνεται πως υπάρχουν αντικρουόμενα δεδομένα στην υπάρχουσα βιβλιογραφία ανάλογα με τον πληθυσμό και την χρονική στιγμή της μελέτης. Η θέση της σκωληκοειδούς απόφυσης μπορεί να επηρεάσει τον βαθμό της τεχνικής δυσκολίας κατά την επέμβαση. Η προεγχειρητική απεικόνιση της θέσης της σκωληκοειδούς - όταν και όπου αυτό είναι δυνατό - μπορεί να οδηγήσει στην επιλογή της καταλληλότερης επέμβασης ώστε να είναι η επέμβαση επιτυχής, λιγότερο εργώδης και να μην παρουσιαστούν μετεγχειρητικές επιπλοκές. Η λαπαροσκοπική αντιμετώπιση φαίνεται να υπερέχει έναντι της ανοικτής σε όλες τις θέσεις της σκωληκοειδούς ακόμα και τις άτυπες, με εξαίρεση την οπισθοτυφλική, παρατυφλική και την παρακολική θέση, όταν η σκωληκοειδής συμφύεται με το τοίχωμα του τυφλού.","The appendix vermiformis is a worm-like intestinal ture diverticulum extending from the blind end of the cecum and ending with a blind extremity with a length of 6 to 10 cm and a dimeter of less than 0.3. The mesoappendix is a fold of peritoneum around the vermiform appendix and is located close to the ileocaecal junction. It contains the appendicular artery, the vein, lymph vessels and sympathetic and parasympathetic fibres. Histologically, the appendix mimics the wall structure of the cecum with one difference; the abundance of lymphoid tissue. The embryologic origin of the appendix is the midgut during the 6th gestational week. The development of appendix concludes early after birth. The complicated embryonic development influences the final position of the appendix. Based on published data, other factors contributing to the final position of the appendix include geographic location, life style, genotype, race and diet. Published data are often conflicting depending on the period of time and the cochrane the study was conducted. The position of the appendix plays a significant role on the technical difficulty of any surgical treatment. Pre-operative imaging -whenever it is possible – could lead in selecting the best surgical method in order to minimize technical difficulties, provide a positive outcome and to avoid complications. Laparoscopic appendectomy presents more advantageous compared to open surgery for all positions of the appendix, including atypical ones. Open surgery may be the optimal method when the appendix is connected to the cecal wall or is located in retrocecal, paracecal and paracolic positions."],"dc:identifier":["uoadl:2775890","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2775890"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Χειρουργική ανατομία και παραλλαγές σκωληκοειδούς απόφυσης. Εμβρυολογική βάση και χειρουργική σημασία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:36Z"}