{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2776046"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2776046","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Effects of turbidity on the equatorial circulation using numerical simulations","abstract":"Η θολερότητα επηρεάζει άμεσα τις φυσικές ιδιότητες του παγκόσμιου ωκεανού μέσω της απορρόφησης της ηλιακής ακτινοβολίας από τα ανώτερα στρώματα. Η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στη μελέτη αυτών των επιδράσεων, κυρίως στον Ισημερινό, διεξάγοντας πειράματα ευαισθησίας με τη χρήση ωκεανογραφικού συζευγμένο με βιοχημικό αριθμητικού μοντέλου (NEMO GCM-PISCES). Διεξάγονται τέσσερα πειράματα, στα οποία διαφορετικές παραμετροποιήσεις για την διείσδυση της ηλιακής ακτινοβολίας αντιστοιχούν σε διαφορετικές συνθήκες θολερότητας. Τα πρώτα δύο πειράματα χρησιμοποιούν συνολικά σταθερές τιμές για το βάθος διείσδυσης της ηλιακής ακτινοβολίας ώστε να αντιπροσωπεύουν καθαρά και θολά νερά αντίστοιχα. Στο τρίτο και στο τέταρτο πείραμα το βάθος διείσδυσης εξαρτάται από τη συγκέντρωση της επιφανειακής χλωροφύλλης, όπου το τρίτο πείραμα χρησιμοποιεί μετρήσεις χλωροφύλλης από δορυφόρο και το τέταρτο πείραμα χρησιμοποιεί χλωροφύλλη που παράγεται από το βιοχημικό μοντέλο. Συγκρίνοντας τα πειράματα παρατηρήθηκε ότι η αυξανόμενη θολερότητα προκαλέι αύξηση του SST παντού, εκτός του Ισημερινού, όπου αυξάνεται η ανάβλυση των υδάτων, φέρνοντας ψυχρότερα SSTs στην επιφάνεια. Τα ψυχρότερα SSTs του Ισημερινού μειώνουν την επιφανειακή τάση του ανέμου τοπικά στον Ισημερινό και ενώ αυτό τείνει να μειώνει την απόκλιση και την ανάβλυση, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι είναι η αυξημένη, εκτός του Ισημερινού τάση ανέμου που οδηγεί στην αύξηση της ανάβλυσης και της μείωσης τοτυ SST.","abstract_html":"Η θολερότητα επηρεάζει άμεσα τις φυσικές ιδιότητες του παγκόσμιου ωκεανού μέσω της απορρόφησης της ηλιακής ακτινοβολίας από τα ανώτερα στρώματα. Η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στη μελέτη αυτών των επιδράσεων, κυρίως στον Ισημερινό, διεξάγοντας πειράματα ευαισθησίας με τη χρήση ωκεανογραφικού συζευγμένο με βιοχημικό αριθμητικού μοντέλου (NEMO GCM-PISCES). Διεξάγονται τέσσερα πειράματα, στα οποία διαφορετικές παραμετροποιήσεις για την διείσδυση της ηλιακής ακτινοβολίας αντιστοιχούν σε διαφορετικές συνθήκες θολερότητας. Τα πρώτα δύο πειράματα χρησιμοποιούν συνολικά σταθερές τιμές για το βάθος διείσδυσης της ηλιακής ακτινοβολίας ώστε να αντιπροσωπεύουν καθαρά και θολά νερά αντίστοιχα. Στο τρίτο και στο τέταρτο πείραμα το βάθος διείσδυσης εξαρτάται από τη συγκέντρωση της επιφανειακής χλωροφύλλης, όπου το τρίτο πείραμα χρησιμοποιεί μετρήσεις χλωροφύλλης από δορυφόρο και το τέταρτο πείραμα χρησιμοποιεί χλωροφύλλη που παράγεται από το βιοχημικό μοντέλο. Συγκρίνοντας τα πειράματα παρατηρήθηκε ότι η αυξανόμενη θολερότητα προκαλέι αύξηση του SST παντού, εκτός του Ισημερινού, όπου αυξάνεται η ανάβλυση των υδάτων, φέρνοντας ψυχρότερα SSTs στην επιφάνεια. Τα ψυχρότερα SSTs του Ισημερινού μειώνουν την επιφανειακή τάση του ανέμου τοπικά στον Ισημερινό και ενώ αυτό τείνει να μειώνει την απόκλιση και την ανάβλυση, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι είναι η αυξημένη, εκτός του Ισημερινού τάση ανέμου που οδηγεί στην αύξηση της ανάβλυσης και της μείωσης τοτυ SST.","abstract_has_math":false,"creators":["Ανδριόπουλος Παναγιώτης","Andriopoulos Panagiotis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:40Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2776046"],"render_values":[{"text":"uoadl:2776046","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776046","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776046","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2776046","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ανδριόπουλος Παναγιώτης","Andriopoulos Panagiotis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2776046","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776046"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η θολερότητα επηρεάζει άμεσα τις φυσικές ιδιότητες του παγκόσμιου ωκεανού μέσω της απορρόφησης της ηλιακής ακτινοβολίας από τα ανώτερα στρώματα. Η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στη μελέτη αυτών των επιδράσεων, κυρίως στον Ισημερινό, διεξάγοντας πειράματα ευαισθησίας με τη χρήση ωκεανογραφικού συζευγμένο με βιοχημικό αριθμητικού μοντέλου (NEMO GCM-PISCES). Διεξάγονται τέσσερα πειράματα, στα οποία διαφορετικές παραμετροποιήσεις για την διείσδυση της ηλιακής ακτινοβολίας αντιστοιχούν σε διαφορετικές συνθήκες θολερότητας. Τα πρώτα δύο πειράματα χρησιμοποιούν συνολικά σταθερές τιμές για το βάθος διείσδυσης της ηλιακής ακτινοβολίας ώστε να αντιπροσωπεύουν καθαρά και θολά νερά αντίστοιχα. Στο τρίτο και στο τέταρτο πείραμα το βάθος διείσδυσης εξαρτάται από τη συγκέντρωση της επιφανειακής χλωροφύλλης, όπου το τρίτο πείραμα χρησιμοποιεί μετρήσεις χλωροφύλλης από δορυφόρο και το τέταρτο πείραμα χρησιμοποιεί χλωροφύλλη που παράγεται από το βιοχημικό μοντέλο. Συγκρίνοντας τα πειράματα παρατηρήθηκε ότι η αυξανόμενη θολερότητα προκαλέι αύξηση του SST παντού, εκτός του Ισημερινού, όπου αυξάνεται η ανάβλυση των υδάτων, φέρνοντας ψυχρότερα SSTs στην επιφάνεια. Τα ψυχρότερα SSTs του Ισημερινού μειώνουν την επιφανειακή τάση του ανέμου τοπικά στον Ισημερινό και ενώ αυτό τείνει να μειώνει την απόκλιση και την ανάβλυση, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι είναι η αυξημένη, εκτός του Ισημερινού τάση ανέμου που οδηγεί στην αύξηση της ανάβλυσης και της μείωσης τοτυ SST.","Turbidity affects directly the physical properties of the global ocean through the absorption of solar radiation by the upper layers. The present thesis focuses on studying these effects, mainly on the equatorial region, by conducting sensitivity experiments with the use of an ocean circulation coupled with a biochemical numerical model (NEMO GCM-PISCES). Four experiments are performed, in which different parameterizations for the penetrative solar radiation correspond to different turbidity regimes. The first two experiments use globally constant values for the solar radiation penetration depth to represent clear and turbid waters respectively. In the third and fourth experiments the penetration depth depends on the concentration of the surface chlorophyll, where the third experiment uses remote sensing chlorophyll measurements and the fourth experiment uses chlorophyll produced by the biochemical model. Comparing the experiments showed that increasing turbidity produces SST increase everywhere but in the equatorial regions, where the open ocean upwelling is increased, bringing colder SSTs to the surface. Colder equatorial SSTs decrease the surface wind stress locally on the equator and while this tends to decrease divergence and upwelling, the results show that it is the increased off-equatorial wind stress that drives the increase in the upwelling and equatorial SST cooling."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Effects of turbidity on the equatorial circulation using numerical simulations"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ανδριόπουλος Παναγιώτης","Andriopoulos Panagiotis"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η θολερότητα επηρεάζει άμεσα τις φυσικές ιδιότητες του παγκόσμιου ωκεανού μέσω της απορρόφησης της ηλιακής ακτινοβολίας από τα ανώτερα στρώματα. Η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στη μελέτη αυτών των επιδράσεων, κυρίως στον Ισημερινό, διεξάγοντας πειράματα ευαισθησίας με τη χρήση ωκεανογραφικού συζευγμένο με βιοχημικό αριθμητικού μοντέλου (NEMO GCM-PISCES). Διεξάγονται τέσσερα πειράματα, στα οποία διαφορετικές παραμετροποιήσεις για την διείσδυση της ηλιακής ακτινοβολίας αντιστοιχούν σε διαφορετικές συνθήκες θολερότητας. Τα πρώτα δύο πειράματα χρησιμοποιούν συνολικά σταθερές τιμές για το βάθος διείσδυσης της ηλιακής ακτινοβολίας ώστε να αντιπροσωπεύουν καθαρά και θολά νερά αντίστοιχα. Στο τρίτο και στο τέταρτο πείραμα το βάθος διείσδυσης εξαρτάται από τη συγκέντρωση της επιφανειακής χλωροφύλλης, όπου το τρίτο πείραμα χρησιμοποιεί μετρήσεις χλωροφύλλης από δορυφόρο και το τέταρτο πείραμα χρησιμοποιεί χλωροφύλλη που παράγεται από το βιοχημικό μοντέλο. Συγκρίνοντας τα πειράματα παρατηρήθηκε ότι η αυξανόμενη θολερότητα προκαλέι αύξηση του SST παντού, εκτός του Ισημερινού, όπου αυξάνεται η ανάβλυση των υδάτων, φέρνοντας ψυχρότερα SSTs στην επιφάνεια. Τα ψυχρότερα SSTs του Ισημερινού μειώνουν την επιφανειακή τάση του ανέμου τοπικά στον Ισημερινό και ενώ αυτό τείνει να μειώνει την απόκλιση και την ανάβλυση, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι είναι η αυξημένη, εκτός του Ισημερινού τάση ανέμου που οδηγεί στην αύξηση της ανάβλυσης και της μείωσης τοτυ SST.","Turbidity affects directly the physical properties of the global ocean through the absorption of solar radiation by the upper layers. The present thesis focuses on studying these effects, mainly on the equatorial region, by conducting sensitivity experiments with the use of an ocean circulation coupled with a biochemical numerical model (NEMO GCM-PISCES). Four experiments are performed, in which different parameterizations for the penetrative solar radiation correspond to different turbidity regimes. The first two experiments use globally constant values for the solar radiation penetration depth to represent clear and turbid waters respectively. In the third and fourth experiments the penetration depth depends on the concentration of the surface chlorophyll, where the third experiment uses remote sensing chlorophyll measurements and the fourth experiment uses chlorophyll produced by the biochemical model. Comparing the experiments showed that increasing turbidity produces SST increase everywhere but in the equatorial regions, where the open ocean upwelling is increased, bringing colder SSTs to the surface. Colder equatorial SSTs decrease the surface wind stress locally on the equator and while this tends to decrease divergence and upwelling, the results show that it is the increased off-equatorial wind stress that drives the increase in the upwelling and equatorial SST cooling."],"dc:identifier":["uoadl:2776046","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776046"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Effects of turbidity on the equatorial circulation using numerical simulations"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:40Z"}