{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2776270"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2776270","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αξιολόγηση της γνώσης του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού όσον αφορά την εξειδικευμένη υποστήριξη της ζωής σε σχέση με τα ποσοστά επιβίωσης των θυμάτων μετά από ενδονοσοκομειακή ανακοπή: συγκριτική μελέτη μεταξύ ευρωπαϊκών πανεπιστημιακών καρδιολογικών κλινικών, ΜΕΘ και αναισθησιολογικών τμημάτων","abstract":"Σκοπός της έρευνας: Οι ενδονοσοκομειακές καρδιακές ανακοπές αποτελούν μείζον πρόβλημα στις Ευρωπαϊκές χώρες και τα εθνικά συστήματα υγείας τους με τεράστια επιβάρυνση στους πόρους τους. Τα ποσοστά επιβίωσης των ασθενών μετά από καρδιακή ανακοπή δεν είναι ικανοποιητικά τα τελευταία χρόνια. Η αδυναμία έγκαιρης αναγνώρισης των συμπτωμάτων μιας πιθανής καρδιακής ανακοπής έχει σαν αποτέλεσμα τη συχνότερη εφαρμογή καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης (ΚΑΑ) για τη διατήρηση της ζωής του ασθενή. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να αξιολογήσει τις γνώσεις των επαγγελματιών υγείας πανεπιστημιακών νοσοκομείων 12 Ευρωπαικών χωρών και να τις συσχετίσει με τα ποσοστά επιβίωσης των θυμάτων μετά από ενδονοσοκομειακή καρδιακή ανακοπή. Μεθοδολογία: 570 επαγγελματίες υγείας από καρδιολογικά, αναισθησιολογικά και τμήματα εντατικής θεραπείας πανεπιστημιακών νοσοκομείων της Ιταλίας, της Πολωνίας, της Ουγγαρίας, του Βελγίου, της Ισπανίας, της Σλοβακίας, της Γερμανίας, της Φινλανδίας, της Ολλανδίας, της Ελβετίας, της Γαλλίας και της Ελλάδας συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο. Το ερωτηματολόγιο αποτελούταν από 12 ερωτήσεις επιδημιολογικού περιεχομένου και εκπαίδευσης και από 26 ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής θεωρητικών γνώσεων πάνω στην ΚΑΑ (συνολική βαθμολογία), από τις οποίες οι 10 ήταν στη Βασική Υποστήριξη της Ζωής (BLS), οι 3 στο αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο (ΑΕΕ) και οι 13 στην Εξειδικευμένη Υποστήριξη της Ζωής (ALS). Κάθε συμμετέχοντας είχε στη διάθεσή του 20 λεπτά να συμπληρώσει το ερωτηματολόγιο, το οποίο ήταν ανώνυμο. Τα ερωτηματολόγια επαληθεύτηκαν από τον ίδιο συμμετέχοντα σε δύο χρονικές στιγμές και οι συσχετίσεις έγιναν με το συντελεστή συσχέτισης διατάξεων του Spearman (Spearman’s rho). Για την ανάλυση των διαφορών χρησιμοποιήσαμε τη στατιστική μέθοδο Kruskal Wallis για μη παραμετρικά δεδομένα. Η συσχέτιση με τα ποσοστά επιβίωσης έγιναν με μια μέθοδο που αποτελεί επέκταση της λογιστικής παλινδρόμησης όταν οι εξαρτημένες μεταβλητές είναι σε μορφή ποσοστών (fractional response regression with a logit model for the conditional mean). Οι τιμές εκφράζονται ως διάμεσος (διατεταρτημοριακό εύρος) ενώ το p<0.05 θεωρήθηκε ως σημαντικό. Αποτελέσματα: Διαφορές βρέθηκαν μεταξύ των χωρών σε όλες τις κατηγορίες. Τα νοσοκομεία της Ελβετίας είχαν υψηλότερη βαθμολογία στο BLS με 8 σωστές απαντήσεις στις 10 ερωτήσεις (7-8, p=0.005) ενώ τα νοσοκομεία του Βελγίου είχαν υψηλότερη βαθμολογία στο ALS με 10 σωστές απαντήσεις στις 13 ερωτήσεις (9-11, p<0.0001) και υψηλότερη συνολική βαθμολογία με 19 σωστές απαντήσεις στις 26 ερωτήσεις (17-21, p=0.011). Τα ελβετικά νοσοκομεία είχαν επίσης υψηλότερη βαθμολογία στην εκπαίδευση με 2 (1-3) διαφορετικά σεμινάρια ΚΑΑ ανά επαγγελματία υγείας (p<0.0001). Η συσχέτιση των θεωρητικών γνώσεων στην ΚΑΑ σε σχέση με τα ποσοστά επιβίωσης ασθενών με ενδονοσοκομειακή καρδιακή ανακοπή έδειξε ότι για κάθε μονάδα αύξησης στη βαθμολογία του ALS, είχαμε 3.94 φορές [2.78-5.57] μεγαλύτερη πιθανότητα για αυξημένη επιβίωση (p<0.001). Συμπέρασμα: Τα αποτελέσματα έδειξαν υπεροχή των νοσοκομείων της Ελβετίας και του Βελγίου στις θεωρητικές γνώσεις πάνω στην ΚΑΑ και την εκπαίδευση. Η καθιέρωση αποτελεσματικών προτύπων εκπαίδευσης στην ΚΑΑ προσαρμοσμένων στις ανάγκες της κάθε ειδικότητας είναι ζωτικής σημασίας καθώς συμβάλλουν σε υψηλότερες επιδόσεις στις θεωρητικές γνώσεις. Οι υψηλότερες επιδόσεις στις θεωρητικές γνώσεις έχουν ως αποτέλεσμα μεγαλύτερα ποσοστά επιβίωσης ασθενών με ενδονοσοκομειακή καρδιακή ανακοπή.","abstract_html":"Σκοπός της έρευνας: Οι ενδονοσοκομειακές καρδιακές ανακοπές αποτελούν μείζον πρόβλημα στις Ευρωπαϊκές χώρες και τα εθνικά συστήματα υγείας τους με τεράστια επιβάρυνση στους πόρους τους. Τα ποσοστά επιβίωσης των ασθενών μετά από καρδιακή ανακοπή δεν είναι ικανοποιητικά τα τελευταία χρόνια. Η αδυναμία έγκαιρης αναγνώρισης των συμπτωμάτων μιας πιθανής καρδιακής ανακοπής έχει σαν αποτέλεσμα τη συχνότερη εφαρμογή καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης (ΚΑΑ) για τη διατήρηση της ζωής του ασθενή. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να αξιολογήσει τις γνώσεις των επαγγελματιών υγείας πανεπιστημιακών νοσοκομείων 12 Ευρωπαικών χωρών και να τις συσχετίσει με τα ποσοστά επιβίωσης των θυμάτων μετά από ενδονοσοκομειακή καρδιακή ανακοπή. Μεθοδολογία: 570 επαγγελματίες υγείας από καρδιολογικά, αναισθησιολογικά και τμήματα εντατικής θεραπείας πανεπιστημιακών νοσοκομείων της Ιταλίας, της Πολωνίας, της Ουγγαρίας, του Βελγίου, της Ισπανίας, της Σλοβακίας, της Γερμανίας, της Φινλανδίας, της Ολλανδίας, της Ελβετίας, της Γαλλίας και της Ελλάδας συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο. Το ερωτηματολόγιο αποτελούταν από 12 ερωτήσεις επιδημιολογικού περιεχομένου και εκπαίδευσης και από 26 ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής θεωρητικών γνώσεων πάνω στην ΚΑΑ (συνολική βαθμολογία), από τις οποίες οι 10 ήταν στη Βασική Υποστήριξη της Ζωής (BLS), οι 3 στο αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο (ΑΕΕ) και οι 13 στην Εξειδικευμένη Υποστήριξη της Ζωής (ALS). Κάθε συμμετέχοντας είχε στη διάθεσή του 20 λεπτά να συμπληρώσει το ερωτηματολόγιο, το οποίο ήταν ανώνυμο. Τα ερωτηματολόγια επαληθεύτηκαν από τον ίδιο συμμετέχοντα σε δύο χρονικές στιγμές και οι συσχετίσεις έγιναν με το συντελεστή συσχέτισης διατάξεων του Spearman (Spearman’s rho). Για την ανάλυση των διαφορών χρησιμοποιήσαμε τη στατιστική μέθοδο Kruskal Wallis για μη παραμετρικά δεδομένα. Η συσχέτιση με τα ποσοστά επιβίωσης έγιναν με μια μέθοδο που αποτελεί επέκταση της λογιστικής παλινδρόμησης όταν οι εξαρτημένες μεταβλητές είναι σε μορφή ποσοστών (fractional response regression with a logit model for the conditional mean). Οι τιμές εκφράζονται ως διάμεσος (διατεταρτημοριακό εύρος) ενώ το p&lt;0.05 θεωρήθηκε ως σημαντικό. Αποτελέσματα: Διαφορές βρέθηκαν μεταξύ των χωρών σε όλες τις κατηγορίες. Τα νοσοκομεία της Ελβετίας είχαν υψηλότερη βαθμολογία στο BLS με 8 σωστές απαντήσεις στις 10 ερωτήσεις (7-8, p=0.005) ενώ τα νοσοκομεία του Βελγίου είχαν υψηλότερη βαθμολογία στο ALS με 10 σωστές απαντήσεις στις 13 ερωτήσεις (9-11, p&lt;0.0001) και υψηλότερη συνολική βαθμολογία με 19 σωστές απαντήσεις στις 26 ερωτήσεις (17-21, p=0.011). Τα ελβετικά νοσοκομεία είχαν επίσης υψηλότερη βαθμολογία στην εκπαίδευση με 2 (1-3) διαφορετικά σεμινάρια ΚΑΑ ανά επαγγελματία υγείας (p&lt;0.0001). Η συσχέτιση των θεωρητικών γνώσεων στην ΚΑΑ σε σχέση με τα ποσοστά επιβίωσης ασθενών με ενδονοσοκομειακή καρδιακή ανακοπή έδειξε ότι για κάθε μονάδα αύξησης στη βαθμολογία του ALS, είχαμε 3.94 φορές [2.78-5.57] μεγαλύτερη πιθανότητα για αυξημένη επιβίωση (p&lt;0.001). Συμπέρασμα: Τα αποτελέσματα έδειξαν υπεροχή των νοσοκομείων της Ελβετίας και του Βελγίου στις θεωρητικές γνώσεις πάνω στην ΚΑΑ και την εκπαίδευση. Η καθιέρωση αποτελεσματικών προτύπων εκπαίδευσης στην ΚΑΑ προσαρμοσμένων στις ανάγκες της κάθε ειδικότητας είναι ζωτικής σημασίας καθώς συμβάλλουν σε υψηλότερες επιδόσεις στις θεωρητικές γνώσεις. Οι υψηλότερες επιδόσεις στις θεωρητικές γνώσεις έχουν ως αποτέλεσμα μεγαλύτερα ποσοστά επιβίωσης ασθενών με ενδονοσοκομειακή καρδιακή ανακοπή.","abstract_has_math":false,"creators":["Κούρεκ Χρήστος","Kourek Christos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:40Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2776270"],"render_values":[{"text":"uoadl:2776270","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776270","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776270","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2776270","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κούρεκ Χρήστος","Kourek Christos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2776270","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776270"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της έρευνας: Οι ενδονοσοκομειακές καρδιακές ανακοπές αποτελούν μείζον πρόβλημα στις Ευρωπαϊκές χώρες και τα εθνικά συστήματα υγείας τους με τεράστια επιβάρυνση στους πόρους τους. Τα ποσοστά επιβίωσης των ασθενών μετά από καρδιακή ανακοπή δεν είναι ικανοποιητικά τα τελευταία χρόνια. Η αδυναμία έγκαιρης αναγνώρισης των συμπτωμάτων μιας πιθανής καρδιακής ανακοπής έχει σαν αποτέλεσμα τη συχνότερη εφαρμογή καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης (ΚΑΑ) για τη διατήρηση της ζωής του ασθενή. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να αξιολογήσει τις γνώσεις των επαγγελματιών υγείας πανεπιστημιακών νοσοκομείων 12 Ευρωπαικών χωρών και να τις συσχετίσει με τα ποσοστά επιβίωσης των θυμάτων μετά από ενδονοσοκομειακή καρδιακή ανακοπή. Μεθοδολογία: 570 επαγγελματίες υγείας από καρδιολογικά, αναισθησιολογικά και τμήματα εντατικής θεραπείας πανεπιστημιακών νοσοκομείων της Ιταλίας, της Πολωνίας, της Ουγγαρίας, του Βελγίου, της Ισπανίας, της Σλοβακίας, της Γερμανίας, της Φινλανδίας, της Ολλανδίας, της Ελβετίας, της Γαλλίας και της Ελλάδας συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο. Το ερωτηματολόγιο αποτελούταν από 12 ερωτήσεις επιδημιολογικού περιεχομένου και εκπαίδευσης και από 26 ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής θεωρητικών γνώσεων πάνω στην ΚΑΑ (συνολική βαθμολογία), από τις οποίες οι 10 ήταν στη Βασική Υποστήριξη της Ζωής (BLS), οι 3 στο αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο (ΑΕΕ) και οι 13 στην Εξειδικευμένη Υποστήριξη της Ζωής (ALS). Κάθε συμμετέχοντας είχε στη διάθεσή του 20 λεπτά να συμπληρώσει το ερωτηματολόγιο, το οποίο ήταν ανώνυμο. Τα ερωτηματολόγια επαληθεύτηκαν από τον ίδιο συμμετέχοντα σε δύο χρονικές στιγμές και οι συσχετίσεις έγιναν με το συντελεστή συσχέτισης διατάξεων του Spearman (Spearman’s rho). Για την ανάλυση των διαφορών χρησιμοποιήσαμε τη στατιστική μέθοδο Kruskal Wallis για μη παραμετρικά δεδομένα. Η συσχέτιση με τα ποσοστά επιβίωσης έγιναν με μια μέθοδο που αποτελεί επέκταση της λογιστικής παλινδρόμησης όταν οι εξαρτημένες μεταβλητές είναι σε μορφή ποσοστών (fractional response regression with a logit model for the conditional mean). Οι τιμές εκφράζονται ως διάμεσος (διατεταρτημοριακό εύρος) ενώ το p<0.05 θεωρήθηκε ως σημαντικό. Αποτελέσματα: Διαφορές βρέθηκαν μεταξύ των χωρών σε όλες τις κατηγορίες. Τα νοσοκομεία της Ελβετίας είχαν υψηλότερη βαθμολογία στο BLS με 8 σωστές απαντήσεις στις 10 ερωτήσεις (7-8, p=0.005) ενώ τα νοσοκομεία του Βελγίου είχαν υψηλότερη βαθμολογία στο ALS με 10 σωστές απαντήσεις στις 13 ερωτήσεις (9-11, p<0.0001) και υψηλότερη συνολική βαθμολογία με 19 σωστές απαντήσεις στις 26 ερωτήσεις (17-21, p=0.011). Τα ελβετικά νοσοκομεία είχαν επίσης υψηλότερη βαθμολογία στην εκπαίδευση με 2 (1-3) διαφορετικά σεμινάρια ΚΑΑ ανά επαγγελματία υγείας (p<0.0001). Η συσχέτιση των θεωρητικών γνώσεων στην ΚΑΑ σε σχέση με τα ποσοστά επιβίωσης ασθενών με ενδονοσοκομειακή καρδιακή ανακοπή έδειξε ότι για κάθε μονάδα αύξησης στη βαθμολογία του ALS, είχαμε 3.94 φορές [2.78-5.57] μεγαλύτερη πιθανότητα για αυξημένη επιβίωση (p<0.001). Συμπέρασμα: Τα αποτελέσματα έδειξαν υπεροχή των νοσοκομείων της Ελβετίας και του Βελγίου στις θεωρητικές γνώσεις πάνω στην ΚΑΑ και την εκπαίδευση. Η καθιέρωση αποτελεσματικών προτύπων εκπαίδευσης στην ΚΑΑ προσαρμοσμένων στις ανάγκες της κάθε ειδικότητας είναι ζωτικής σημασίας καθώς συμβάλλουν σε υψηλότερες επιδόσεις στις θεωρητικές γνώσεις. Οι υψηλότερες επιδόσεις στις θεωρητικές γνώσεις έχουν ως αποτέλεσμα μεγαλύτερα ποσοστά επιβίωσης ασθενών με ενδονοσοκομειακή καρδιακή ανακοπή.","Purpose of the study: In-hospital cardiac arrest is a major problem within European countries and their health care systems with a tremendous burden on resources. Improvements of survival of patients after cardiac arrest are non-satisfying over the last years. One reason might be failure in recognizing early warning signs of possible cardiac arrest resulting in more cardiopulmonary resuscitation (CPR) in order to save the patient’s life. The purpose of this study is to assess health care professionals’ knowledge on CPR among university hospitals in 12 European countries and correlate it with survival rates of patients after an in-hospital cardiac arrest. Materials and methods: 570 health care professionals from cardiology, anesthesiology and intensive care medicine departments of European university hospitals in Italy, Poland, Hungary, Belgium, Spain, Slovakia, Germany, Finland, Netherlands, Switzerland, France and Greece, completed a questionnaire. The questionnaire consisted of 12 questions on epidemiology data and education and 26 multiple choice questions on CPR knowledge (total score), of which 10 were on Basic Life Support (BLS), 3 on ischemic stroke and 13 on Advanced Life Support (ALS). Each participant was given 20 minutes to answer the questionnaire, which was anonymous. The questionnaire was standardized with the method of verification by the participant twice and Spearman’s correlation factor (Spearman’s rho) analyzed correlations Non parametric Kruskal Wallis test analyzed differences. Fractional response regression with a logit model for the conditional mean analyzed correlation with survival rates. Values are expressed as median (interquartile range). A p<0.05 was considered as significant. Results: Differences were found among countries in all categories. Hospitals in Switzerland scored highest on BLS with 8 out of 10 (7-8) correct answers (p=0.005) while Belgium hospitals scored highest on ALS with 10 correct answers out of 13 questions (9-11, p<0.0001) and total score with 19 correct answers out of 26 questions (17-21, p=0.011). The Swiss hospitals scored highest in education with 2 (1-3) different CPR courses per participant (p<0.0001). Correlation between CPR knowledge and survival rates of patients with in-hospital cardiac arrest demonstrated that each unit increase on ALS score results in 3.94 times [2.78-5.57] increase in survival rates (p<0.001). Conclusion: The results demonstrated higher performance of the Swiss and Belgium hospitals on CPR knowledge and education. Establishing effective CPR educational standards tailored to the needs of each specialty could be vital and contribute to higher performance on knowledge. Higher performance in CPR knowledge results in higher survival rates of patients with in-hospital cardiac arrest."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αξιολόγηση της γνώσης του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού όσον αφορά την εξειδικευμένη υποστήριξη της ζωής σε σχέση με τα ποσοστά επιβίωσης των θυμάτων μετά από ενδονοσοκομειακή ανακοπή: συγκριτική μελέτη μεταξύ ευρωπαϊκών πανεπιστημιακών καρδιολογικών κλινικών, ΜΕΘ και αναισθησιολογικών τμημάτων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κούρεκ Χρήστος","Kourek Christos"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Σκοπός της έρευνας: Οι ενδονοσοκομειακές καρδιακές ανακοπές αποτελούν μείζον πρόβλημα στις Ευρωπαϊκές χώρες και τα εθνικά συστήματα υγείας τους με τεράστια επιβάρυνση στους πόρους τους. Τα ποσοστά επιβίωσης των ασθενών μετά από καρδιακή ανακοπή δεν είναι ικανοποιητικά τα τελευταία χρόνια. Η αδυναμία έγκαιρης αναγνώρισης των συμπτωμάτων μιας πιθανής καρδιακής ανακοπής έχει σαν αποτέλεσμα τη συχνότερη εφαρμογή καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης (ΚΑΑ) για τη διατήρηση της ζωής του ασθενή. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να αξιολογήσει τις γνώσεις των επαγγελματιών υγείας πανεπιστημιακών νοσοκομείων 12 Ευρωπαικών χωρών και να τις συσχετίσει με τα ποσοστά επιβίωσης των θυμάτων μετά από ενδονοσοκομειακή καρδιακή ανακοπή. Μεθοδολογία: 570 επαγγελματίες υγείας από καρδιολογικά, αναισθησιολογικά και τμήματα εντατικής θεραπείας πανεπιστημιακών νοσοκομείων της Ιταλίας, της Πολωνίας, της Ουγγαρίας, του Βελγίου, της Ισπανίας, της Σλοβακίας, της Γερμανίας, της Φινλανδίας, της Ολλανδίας, της Ελβετίας, της Γαλλίας και της Ελλάδας συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο. Το ερωτηματολόγιο αποτελούταν από 12 ερωτήσεις επιδημιολογικού περιεχομένου και εκπαίδευσης και από 26 ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής θεωρητικών γνώσεων πάνω στην ΚΑΑ (συνολική βαθμολογία), από τις οποίες οι 10 ήταν στη Βασική Υποστήριξη της Ζωής (BLS), οι 3 στο αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο (ΑΕΕ) και οι 13 στην Εξειδικευμένη Υποστήριξη της Ζωής (ALS). Κάθε συμμετέχοντας είχε στη διάθεσή του 20 λεπτά να συμπληρώσει το ερωτηματολόγιο, το οποίο ήταν ανώνυμο. Τα ερωτηματολόγια επαληθεύτηκαν από τον ίδιο συμμετέχοντα σε δύο χρονικές στιγμές και οι συσχετίσεις έγιναν με το συντελεστή συσχέτισης διατάξεων του Spearman (Spearman’s rho). Για την ανάλυση των διαφορών χρησιμοποιήσαμε τη στατιστική μέθοδο Kruskal Wallis για μη παραμετρικά δεδομένα. Η συσχέτιση με τα ποσοστά επιβίωσης έγιναν με μια μέθοδο που αποτελεί επέκταση της λογιστικής παλινδρόμησης όταν οι εξαρτημένες μεταβλητές είναι σε μορφή ποσοστών (fractional response regression with a logit model for the conditional mean). Οι τιμές εκφράζονται ως διάμεσος (διατεταρτημοριακό εύρος) ενώ το p<0.05 θεωρήθηκε ως σημαντικό. Αποτελέσματα: Διαφορές βρέθηκαν μεταξύ των χωρών σε όλες τις κατηγορίες. Τα νοσοκομεία της Ελβετίας είχαν υψηλότερη βαθμολογία στο BLS με 8 σωστές απαντήσεις στις 10 ερωτήσεις (7-8, p=0.005) ενώ τα νοσοκομεία του Βελγίου είχαν υψηλότερη βαθμολογία στο ALS με 10 σωστές απαντήσεις στις 13 ερωτήσεις (9-11, p<0.0001) και υψηλότερη συνολική βαθμολογία με 19 σωστές απαντήσεις στις 26 ερωτήσεις (17-21, p=0.011). Τα ελβετικά νοσοκομεία είχαν επίσης υψηλότερη βαθμολογία στην εκπαίδευση με 2 (1-3) διαφορετικά σεμινάρια ΚΑΑ ανά επαγγελματία υγείας (p<0.0001). Η συσχέτιση των θεωρητικών γνώσεων στην ΚΑΑ σε σχέση με τα ποσοστά επιβίωσης ασθενών με ενδονοσοκομειακή καρδιακή ανακοπή έδειξε ότι για κάθε μονάδα αύξησης στη βαθμολογία του ALS, είχαμε 3.94 φορές [2.78-5.57] μεγαλύτερη πιθανότητα για αυξημένη επιβίωση (p<0.001). Συμπέρασμα: Τα αποτελέσματα έδειξαν υπεροχή των νοσοκομείων της Ελβετίας και του Βελγίου στις θεωρητικές γνώσεις πάνω στην ΚΑΑ και την εκπαίδευση. Η καθιέρωση αποτελεσματικών προτύπων εκπαίδευσης στην ΚΑΑ προσαρμοσμένων στις ανάγκες της κάθε ειδικότητας είναι ζωτικής σημασίας καθώς συμβάλλουν σε υψηλότερες επιδόσεις στις θεωρητικές γνώσεις. Οι υψηλότερες επιδόσεις στις θεωρητικές γνώσεις έχουν ως αποτέλεσμα μεγαλύτερα ποσοστά επιβίωσης ασθενών με ενδονοσοκομειακή καρδιακή ανακοπή.","Purpose of the study: In-hospital cardiac arrest is a major problem within European countries and their health care systems with a tremendous burden on resources. Improvements of survival of patients after cardiac arrest are non-satisfying over the last years. One reason might be failure in recognizing early warning signs of possible cardiac arrest resulting in more cardiopulmonary resuscitation (CPR) in order to save the patient’s life. The purpose of this study is to assess health care professionals’ knowledge on CPR among university hospitals in 12 European countries and correlate it with survival rates of patients after an in-hospital cardiac arrest. Materials and methods: 570 health care professionals from cardiology, anesthesiology and intensive care medicine departments of European university hospitals in Italy, Poland, Hungary, Belgium, Spain, Slovakia, Germany, Finland, Netherlands, Switzerland, France and Greece, completed a questionnaire. The questionnaire consisted of 12 questions on epidemiology data and education and 26 multiple choice questions on CPR knowledge (total score), of which 10 were on Basic Life Support (BLS), 3 on ischemic stroke and 13 on Advanced Life Support (ALS). Each participant was given 20 minutes to answer the questionnaire, which was anonymous. The questionnaire was standardized with the method of verification by the participant twice and Spearman’s correlation factor (Spearman’s rho) analyzed correlations Non parametric Kruskal Wallis test analyzed differences. Fractional response regression with a logit model for the conditional mean analyzed correlation with survival rates. Values are expressed as median (interquartile range). A p<0.05 was considered as significant. Results: Differences were found among countries in all categories. Hospitals in Switzerland scored highest on BLS with 8 out of 10 (7-8) correct answers (p=0.005) while Belgium hospitals scored highest on ALS with 10 correct answers out of 13 questions (9-11, p<0.0001) and total score with 19 correct answers out of 26 questions (17-21, p=0.011). The Swiss hospitals scored highest in education with 2 (1-3) different CPR courses per participant (p<0.0001). Correlation between CPR knowledge and survival rates of patients with in-hospital cardiac arrest demonstrated that each unit increase on ALS score results in 3.94 times [2.78-5.57] increase in survival rates (p<0.001). Conclusion: The results demonstrated higher performance of the Swiss and Belgium hospitals on CPR knowledge and education. Establishing effective CPR educational standards tailored to the needs of each specialty could be vital and contribute to higher performance on knowledge. Higher performance in CPR knowledge results in higher survival rates of patients with in-hospital cardiac arrest."],"dc:identifier":["uoadl:2776270","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776270"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αξιολόγηση της γνώσης του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού όσον αφορά την εξειδικευμένη υποστήριξη της ζωής σε σχέση με τα ποσοστά επιβίωσης των θυμάτων μετά από ενδονοσοκομειακή ανακοπή: συγκριτική μελέτη μεταξύ ευρωπαϊκών πανεπιστημιακών καρδιολογικών κλινικών, ΜΕΘ και αναισθησιολογικών τμημάτων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:40Z"}