{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2776365"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2776365","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αποθηκευτική βλάβη των ερυθρών και καρδιοχειρουργημένοι ασθενείς","abstract":"Τα συμπυκνωμένα ερυθρά αιμοσφαίρια είναι το συχνότερο μεταγγιζόμενο παράγωγο του αίματος παγκοσμίως. (Carson et al. 2012). Συντηρούνται συνήθως για 42 ημέρες σε αντιπηκτικά διαλύματα που αποτελούνται από κιτρικό, δεξτρόζη, φωσφορικό άλας και αδενίνη. (Adams et al. 2015). Στο ανθρώπινο σώμα, απομακρύνονται από την κυκλοφορία με 2 διαφορετικούς μηχανισμούς. Αυτοί είναι η ενηλικίωση και η γήρανση τους. Αυτοί οι μηχανισμοί χαρακτηρίζονται από προοδευτική απώλεια της μεμβράνης τους και μειωμένο μεταβολισμό. (Bogdanova and Lutz 2013). Η Αποθηκευτική Βλάβη των ερυθρών αιμοσφαιρίων αναφέρεται γενικά στις αλλαγές που συμβαίνουν σε αυτά κατά την συλλογή, επεξεργασία και φύλαξή τους στους ασκούς αποθήκευσης. (Sut et al. 2017) Το οξειδωτικό στρες αποτελεί σημαντικό παράγοντα του σχηματισμού βλάβης αποθήκευσης. Έχει ως αποτέλεσμα την οξείδωση πρωτεϊνών, την υπεροξείδωση λιπιδίων και τη μειωμένη ακεραιότητα των μεμβρανών των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Αυτά με τη σειρά τους συμβάλλουν στο σχηματισμό μικροκυστιδίων που έχει ως αποτέλεσμα τον αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών μετά τη μετάγγιση. (Huyut et al. 2016). Άλλες αλλαγές που συμβαίνουν ως αποτέλεσμα της βλάβης αποθήκευσης RBC είναι η συσσώρευση γαλακτικού οξέος, καλίου και ασβεστίου, η μείωση των επιπέδων ΑΤΡ και 2,3-DPG, η μείωση του ρυθμού γλυκόλυσης, η μείωση του pH. (García-Roa et al. 2017). Τα παραπάνω έχουν ως αποτέλεσμα ανεπιθύμητα κλινικά αποτελέσματα σε ασθενείς που υποβάλλονται σε μεταγγίσεις αίματος. (Sahu and Hemlata 2014). Αυτά περιλαμβάνουν τις μετεγχειρητικές λοιμώξεις, την πολυοργανική ανεπάρκεια, τον παρατεταμένη αναπνευστική υποστήριξη, την αυξημένη ενδονοσοκομειακή παραμονή των ασθενών, ακόμη και τον θάνατο. (Cholette et al. 2015). Αυτές τα ανεπιθύμητα αποτελέσματα παρατηρούνται κυρίως σε ασθενείς των ΜΕΘ, σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε καρδιακές παρεμβάσεις, χειρουργική επέμβαση παχέος εντέρου ή με πολλαπλά τραύματα. (Lelubre and Vincent 2013). Υπάρχουν αρκετές μελέτες που αξιολόγησαν το χρόνο αποθήκευσης των ερυθροκυττάρων και τις κλινικές εκβάσεις για ασθενείς με καρδιακή χειρουργική επέμβαση. Η μελέτη συσχέτισε την αποθηκευτική βλάβη με την περίπτωση ασθενών που είχαν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση off-pump παράκαμψης στεφανιαίας αρτηρίας. Διαπιστώθηκε ότι η εκτεταμένη αποθήκευση ερυθρών αιμοσφαιρίων συνδέεται με μεγαλύτερη ενδονοσοκομειακή παραμονή, αυξημένη συχνότητα επιπλοκών μετά από επέμβαση τραύματος και αρνητική περίσσεια βάσης στους ασθενείς. Μια άλλη μελέτη διεξήχθη για να εξεταστούν τα αποτελέσματα παιδιατρικών καρδιακών ασθενών που υποβάλλονται σε ανοικτή καρδιοχειρουργική επέμβαση. Εξήχθησαν διαφορετικά κλινικά αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένου του αριθμού μεταγγίσεων, τα επίπεδα της CRP (φλεγμονή) και ο χρόνος αναπνευστικής υποστήριξης. Από τις δύο μελέτες που αξιολογούνται υπάρχουν απτές ενδείξεις που υποδεικνύουν την επίδραση των βλαβών αποθήκευσης σε κλινικές εκβάσεις για ασθενείς με καρδιοχειρουργική επέμβαση. Συγκεκριμένα, οι ασθενείς που έλαβαν πιο πρόσφατο αίμα είχαν συχνά καλύτερα κλινικά αποτελέσματα αναφορικά με τη διάρκεια ενδονοσοκομειακής παραμονής, τη διάρκεια αναπνευστικής υποστήριξης, τον συνολικό αριθμό μεταγγίσεων, την οξεοβασική ισορροπία και τα επίπεδα φλεγμονής. Συμπερασματικά, Η χρήση φρέσκων μονάδων αίματος οδηγεί σε μικρότερες επιπλοκές τραύματος","abstract_html":"Τα συμπυκνωμένα ερυθρά αιμοσφαίρια είναι το συχνότερο μεταγγιζόμενο παράγωγο του αίματος παγκοσμίως. (Carson et al. 2012). Συντηρούνται συνήθως για 42 ημέρες σε αντιπηκτικά διαλύματα που αποτελούνται από κιτρικό, δεξτρόζη, φωσφορικό άλας και αδενίνη. (Adams et al. 2015). Στο ανθρώπινο σώμα, απομακρύνονται από την κυκλοφορία με 2 διαφορετικούς μηχανισμούς. Αυτοί είναι η ενηλικίωση και η γήρανση τους. Αυτοί οι μηχανισμοί χαρακτηρίζονται από προοδευτική απώλεια της μεμβράνης τους και μειωμένο μεταβολισμό. (Bogdanova and Lutz 2013). Η Αποθηκευτική Βλάβη των ερυθρών αιμοσφαιρίων αναφέρεται γενικά στις αλλαγές που συμβαίνουν σε αυτά κατά την συλλογή, επεξεργασία και φύλαξή τους στους ασκούς αποθήκευσης. (Sut et al. 2017) Το οξειδωτικό στρες αποτελεί σημαντικό παράγοντα του σχηματισμού βλάβης αποθήκευσης. Έχει ως αποτέλεσμα την οξείδωση πρωτεϊνών, την υπεροξείδωση λιπιδίων και τη μειωμένη ακεραιότητα των μεμβρανών των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Αυτά με τη σειρά τους συμβάλλουν στο σχηματισμό μικροκυστιδίων που έχει ως αποτέλεσμα τον αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών μετά τη μετάγγιση. (Huyut et al. 2016). Άλλες αλλαγές που συμβαίνουν ως αποτέλεσμα της βλάβης αποθήκευσης RBC είναι η συσσώρευση γαλακτικού οξέος, καλίου και ασβεστίου, η μείωση των επιπέδων ΑΤΡ και 2,3-DPG, η μείωση του ρυθμού γλυκόλυσης, η μείωση του pH. (García-Roa et al. 2017). Τα παραπάνω έχουν ως αποτέλεσμα ανεπιθύμητα κλινικά αποτελέσματα σε ασθενείς που υποβάλλονται σε μεταγγίσεις αίματος. (Sahu and Hemlata 2014). Αυτά περιλαμβάνουν τις μετεγχειρητικές λοιμώξεις, την πολυοργανική ανεπάρκεια, τον παρατεταμένη αναπνευστική υποστήριξη, την αυξημένη ενδονοσοκομειακή παραμονή των ασθενών, ακόμη και τον θάνατο. (Cholette et al. 2015). Αυτές τα ανεπιθύμητα αποτελέσματα παρατηρούνται κυρίως σε ασθενείς των ΜΕΘ, σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε καρδιακές παρεμβάσεις, χειρουργική επέμβαση παχέος εντέρου ή με πολλαπλά τραύματα. (Lelubre and Vincent 2013). Υπάρχουν αρκετές μελέτες που αξιολόγησαν το χρόνο αποθήκευσης των ερυθροκυττάρων και τις κλινικές εκβάσεις για ασθενείς με καρδιακή χειρουργική επέμβαση. Η μελέτη συσχέτισε την αποθηκευτική βλάβη με την περίπτωση ασθενών που είχαν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση off-pump παράκαμψης στεφανιαίας αρτηρίας. Διαπιστώθηκε ότι η εκτεταμένη αποθήκευση ερυθρών αιμοσφαιρίων συνδέεται με μεγαλύτερη ενδονοσοκομειακή παραμονή, αυξημένη συχνότητα επιπλοκών μετά από επέμβαση τραύματος και αρνητική περίσσεια βάσης στους ασθενείς. Μια άλλη μελέτη διεξήχθη για να εξεταστούν τα αποτελέσματα παιδιατρικών καρδιακών ασθενών που υποβάλλονται σε ανοικτή καρδιοχειρουργική επέμβαση. Εξήχθησαν διαφορετικά κλινικά αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένου του αριθμού μεταγγίσεων, τα επίπεδα της CRP (φλεγμονή) και ο χρόνος αναπνευστικής υποστήριξης. Από τις δύο μελέτες που αξιολογούνται υπάρχουν απτές ενδείξεις που υποδεικνύουν την επίδραση των βλαβών αποθήκευσης σε κλινικές εκβάσεις για ασθενείς με καρδιοχειρουργική επέμβαση. Συγκεκριμένα, οι ασθενείς που έλαβαν πιο πρόσφατο αίμα είχαν συχνά καλύτερα κλινικά αποτελέσματα αναφορικά με τη διάρκεια ενδονοσοκομειακής παραμονής, τη διάρκεια αναπνευστικής υποστήριξης, τον συνολικό αριθμό μεταγγίσεων, την οξεοβασική ισορροπία και τα επίπεδα φλεγμονής. Συμπερασματικά, Η χρήση φρέσκων μονάδων αίματος οδηγεί σε μικρότερες επιπλοκές τραύματος","abstract_has_math":false,"creators":["Χαντζή Χαρίκλεια","Chantzi Charikleia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:42Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2776365"],"render_values":[{"text":"uoadl:2776365","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776365","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776365","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2776365","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χαντζή Χαρίκλεια","Chantzi Charikleia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2776365","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776365"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα συμπυκνωμένα ερυθρά αιμοσφαίρια είναι το συχνότερο μεταγγιζόμενο παράγωγο του αίματος παγκοσμίως. (Carson et al. 2012). Συντηρούνται συνήθως για 42 ημέρες σε αντιπηκτικά διαλύματα που αποτελούνται από κιτρικό, δεξτρόζη, φωσφορικό άλας και αδενίνη. (Adams et al. 2015). Στο ανθρώπινο σώμα, απομακρύνονται από την κυκλοφορία με 2 διαφορετικούς μηχανισμούς. Αυτοί είναι η ενηλικίωση και η γήρανση τους. Αυτοί οι μηχανισμοί χαρακτηρίζονται από προοδευτική απώλεια της μεμβράνης τους και μειωμένο μεταβολισμό. (Bogdanova and Lutz 2013). Η Αποθηκευτική Βλάβη των ερυθρών αιμοσφαιρίων αναφέρεται γενικά στις αλλαγές που συμβαίνουν σε αυτά κατά την συλλογή, επεξεργασία και φύλαξή τους στους ασκούς αποθήκευσης. (Sut et al. 2017) Το οξειδωτικό στρες αποτελεί σημαντικό παράγοντα του σχηματισμού βλάβης αποθήκευσης. Έχει ως αποτέλεσμα την οξείδωση πρωτεϊνών, την υπεροξείδωση λιπιδίων και τη μειωμένη ακεραιότητα των μεμβρανών των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Αυτά με τη σειρά τους συμβάλλουν στο σχηματισμό μικροκυστιδίων που έχει ως αποτέλεσμα τον αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών μετά τη μετάγγιση. (Huyut et al. 2016). Άλλες αλλαγές που συμβαίνουν ως αποτέλεσμα της βλάβης αποθήκευσης RBC είναι η συσσώρευση γαλακτικού οξέος, καλίου και ασβεστίου, η μείωση των επιπέδων ΑΤΡ και 2,3-DPG, η μείωση του ρυθμού γλυκόλυσης, η μείωση του pH. (García-Roa et al. 2017). Τα παραπάνω έχουν ως αποτέλεσμα ανεπιθύμητα κλινικά αποτελέσματα σε ασθενείς που υποβάλλονται σε μεταγγίσεις αίματος. (Sahu and Hemlata 2014). Αυτά περιλαμβάνουν τις μετεγχειρητικές λοιμώξεις, την πολυοργανική ανεπάρκεια, τον παρατεταμένη αναπνευστική υποστήριξη, την αυξημένη ενδονοσοκομειακή παραμονή των ασθενών, ακόμη και τον θάνατο. (Cholette et al. 2015). Αυτές τα ανεπιθύμητα αποτελέσματα παρατηρούνται κυρίως σε ασθενείς των ΜΕΘ, σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε καρδιακές παρεμβάσεις, χειρουργική επέμβαση παχέος εντέρου ή με πολλαπλά τραύματα. (Lelubre and Vincent 2013). Υπάρχουν αρκετές μελέτες που αξιολόγησαν το χρόνο αποθήκευσης των ερυθροκυττάρων και τις κλινικές εκβάσεις για ασθενείς με καρδιακή χειρουργική επέμβαση. Η μελέτη συσχέτισε την αποθηκευτική βλάβη με την περίπτωση ασθενών που είχαν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση off-pump παράκαμψης στεφανιαίας αρτηρίας. Διαπιστώθηκε ότι η εκτεταμένη αποθήκευση ερυθρών αιμοσφαιρίων συνδέεται με μεγαλύτερη ενδονοσοκομειακή παραμονή, αυξημένη συχνότητα επιπλοκών μετά από επέμβαση τραύματος και αρνητική περίσσεια βάσης στους ασθενείς. Μια άλλη μελέτη διεξήχθη για να εξεταστούν τα αποτελέσματα παιδιατρικών καρδιακών ασθενών που υποβάλλονται σε ανοικτή καρδιοχειρουργική επέμβαση. Εξήχθησαν διαφορετικά κλινικά αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένου του αριθμού μεταγγίσεων, τα επίπεδα της CRP (φλεγμονή) και ο χρόνος αναπνευστικής υποστήριξης. Από τις δύο μελέτες που αξιολογούνται υπάρχουν απτές ενδείξεις που υποδεικνύουν την επίδραση των βλαβών αποθήκευσης σε κλινικές εκβάσεις για ασθενείς με καρδιοχειρουργική επέμβαση. Συγκεκριμένα, οι ασθενείς που έλαβαν πιο πρόσφατο αίμα είχαν συχνά καλύτερα κλινικά αποτελέσματα αναφορικά με τη διάρκεια ενδονοσοκομειακής παραμονής, τη διάρκεια αναπνευστικής υποστήριξης, τον συνολικό αριθμό μεταγγίσεων, την οξεοβασική ισορροπία και τα επίπεδα φλεγμονής. Συμπερασματικά, Η χρήση φρέσκων μονάδων αίματος οδηγεί σε μικρότερες επιπλοκές τραύματος","Red blood cells are the most commonly used blood component, which are used for transfusions throughout the World (Carson et al. 2012). Are usually stored for 42 days and the anticoagulant solutions consists of citrate, dextrose, phosphate and adenine (Adams et al. 2015). In the human body, they are generally removed from the circulation by 2 distinct mechanisms. These are the red blood cell ageing and senescence (Bogdanova and Lutz 2013). These mechanisms are characterized by progressive loss of surface area also called membrane loss and reduced metabolism. The Red Blood Cell Storage Lesion is generally referred to the changes that occur due to the ageing of the red blood cells while in storage solutions (Sut et al. 2017). Oxidative stress forms an important part of red blood cell storage lesion formation. This results in protein oxidation, lipid peroxidation and decreased integrity of the membranes of the red blood cells. These in turn contribute to the formation of microparticles (or microvescicles} that results in the increased risk of post transfusion complications (Huyut et al. 2016). Other changes that occur as a result RBC storage lesion are lactic acid, potassium and calcium accumulation, decrease in the levels of ATP and 2, 3-DPG, decrease in the rate of glycolysis, decrease in pH (García-Roa et al. 2017). The presence of red blood cell lesions in the components of the stored blood results in adverse events in patients receiving blood transfusions. (Sahu and Hemlata 2014). These include postoperative infections, multiple organ failure, prolonged mechanical ventilation, increased hospital stay of patients and even death (Cholette et al. 2015).These adverse outcomes are generally observed in patients in intensive care or those who have undergone cardiac interventions, colorectal surgery or multiple traumas. (Lelubre and Vincent 2013). There are several studies which have evaluated the storage time of red blood cells and clinical outcomes for cardiac surgery patients. In the main study of literature, storage lesions were considered in the case of patients who had undergone off-pump coronary artery bypass surgery. This study found that longer storage of red blood cells was associated with longer hospital stays, increased incidence of postoperative wound complications and a negative base excess within patients. Another study was conducted to consider the outcomes of pediatric cardiac patients undergoing open heart surgery. Different clinical outcomes were observed, including patient’s RBC requirement, CRP (inflammation) measure and use of ventilation machine length. From the two studies evaluated there is tangible evidence indicating the effect of storage lesions on clinical outcomes for cardiac surgery patients. Specifically, patients who have received fresher units of red blood cells often have better clinical outcomes in terms of their hospital stay durations, the durations of using ventilation machines, their transfusion unit requirement as well as negative base levels and inflammation levels. Using fresher units of red blood results in lower incidences of postoperative wound complications."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αποθηκευτική βλάβη των ερυθρών και καρδιοχειρουργημένοι ασθενείς"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χαντζή Χαρίκλεια","Chantzi Charikleia"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Τα συμπυκνωμένα ερυθρά αιμοσφαίρια είναι το συχνότερο μεταγγιζόμενο παράγωγο του αίματος παγκοσμίως. (Carson et al. 2012). Συντηρούνται συνήθως για 42 ημέρες σε αντιπηκτικά διαλύματα που αποτελούνται από κιτρικό, δεξτρόζη, φωσφορικό άλας και αδενίνη. (Adams et al. 2015). Στο ανθρώπινο σώμα, απομακρύνονται από την κυκλοφορία με 2 διαφορετικούς μηχανισμούς. Αυτοί είναι η ενηλικίωση και η γήρανση τους. Αυτοί οι μηχανισμοί χαρακτηρίζονται από προοδευτική απώλεια της μεμβράνης τους και μειωμένο μεταβολισμό. (Bogdanova and Lutz 2013). Η Αποθηκευτική Βλάβη των ερυθρών αιμοσφαιρίων αναφέρεται γενικά στις αλλαγές που συμβαίνουν σε αυτά κατά την συλλογή, επεξεργασία και φύλαξή τους στους ασκούς αποθήκευσης. (Sut et al. 2017) Το οξειδωτικό στρες αποτελεί σημαντικό παράγοντα του σχηματισμού βλάβης αποθήκευσης. Έχει ως αποτέλεσμα την οξείδωση πρωτεϊνών, την υπεροξείδωση λιπιδίων και τη μειωμένη ακεραιότητα των μεμβρανών των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Αυτά με τη σειρά τους συμβάλλουν στο σχηματισμό μικροκυστιδίων που έχει ως αποτέλεσμα τον αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών μετά τη μετάγγιση. (Huyut et al. 2016). Άλλες αλλαγές που συμβαίνουν ως αποτέλεσμα της βλάβης αποθήκευσης RBC είναι η συσσώρευση γαλακτικού οξέος, καλίου και ασβεστίου, η μείωση των επιπέδων ΑΤΡ και 2,3-DPG, η μείωση του ρυθμού γλυκόλυσης, η μείωση του pH. (García-Roa et al. 2017). Τα παραπάνω έχουν ως αποτέλεσμα ανεπιθύμητα κλινικά αποτελέσματα σε ασθενείς που υποβάλλονται σε μεταγγίσεις αίματος. (Sahu and Hemlata 2014). Αυτά περιλαμβάνουν τις μετεγχειρητικές λοιμώξεις, την πολυοργανική ανεπάρκεια, τον παρατεταμένη αναπνευστική υποστήριξη, την αυξημένη ενδονοσοκομειακή παραμονή των ασθενών, ακόμη και τον θάνατο. (Cholette et al. 2015). Αυτές τα ανεπιθύμητα αποτελέσματα παρατηρούνται κυρίως σε ασθενείς των ΜΕΘ, σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε καρδιακές παρεμβάσεις, χειρουργική επέμβαση παχέος εντέρου ή με πολλαπλά τραύματα. (Lelubre and Vincent 2013). Υπάρχουν αρκετές μελέτες που αξιολόγησαν το χρόνο αποθήκευσης των ερυθροκυττάρων και τις κλινικές εκβάσεις για ασθενείς με καρδιακή χειρουργική επέμβαση. Η μελέτη συσχέτισε την αποθηκευτική βλάβη με την περίπτωση ασθενών που είχαν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση off-pump παράκαμψης στεφανιαίας αρτηρίας. Διαπιστώθηκε ότι η εκτεταμένη αποθήκευση ερυθρών αιμοσφαιρίων συνδέεται με μεγαλύτερη ενδονοσοκομειακή παραμονή, αυξημένη συχνότητα επιπλοκών μετά από επέμβαση τραύματος και αρνητική περίσσεια βάσης στους ασθενείς. Μια άλλη μελέτη διεξήχθη για να εξεταστούν τα αποτελέσματα παιδιατρικών καρδιακών ασθενών που υποβάλλονται σε ανοικτή καρδιοχειρουργική επέμβαση. Εξήχθησαν διαφορετικά κλινικά αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένου του αριθμού μεταγγίσεων, τα επίπεδα της CRP (φλεγμονή) και ο χρόνος αναπνευστικής υποστήριξης. Από τις δύο μελέτες που αξιολογούνται υπάρχουν απτές ενδείξεις που υποδεικνύουν την επίδραση των βλαβών αποθήκευσης σε κλινικές εκβάσεις για ασθενείς με καρδιοχειρουργική επέμβαση. Συγκεκριμένα, οι ασθενείς που έλαβαν πιο πρόσφατο αίμα είχαν συχνά καλύτερα κλινικά αποτελέσματα αναφορικά με τη διάρκεια ενδονοσοκομειακής παραμονής, τη διάρκεια αναπνευστικής υποστήριξης, τον συνολικό αριθμό μεταγγίσεων, την οξεοβασική ισορροπία και τα επίπεδα φλεγμονής. Συμπερασματικά, Η χρήση φρέσκων μονάδων αίματος οδηγεί σε μικρότερες επιπλοκές τραύματος","Red blood cells are the most commonly used blood component, which are used for transfusions throughout the World (Carson et al. 2012). Are usually stored for 42 days and the anticoagulant solutions consists of citrate, dextrose, phosphate and adenine (Adams et al. 2015). In the human body, they are generally removed from the circulation by 2 distinct mechanisms. These are the red blood cell ageing and senescence (Bogdanova and Lutz 2013). These mechanisms are characterized by progressive loss of surface area also called membrane loss and reduced metabolism. The Red Blood Cell Storage Lesion is generally referred to the changes that occur due to the ageing of the red blood cells while in storage solutions (Sut et al. 2017). Oxidative stress forms an important part of red blood cell storage lesion formation. This results in protein oxidation, lipid peroxidation and decreased integrity of the membranes of the red blood cells. These in turn contribute to the formation of microparticles (or microvescicles} that results in the increased risk of post transfusion complications (Huyut et al. 2016). Other changes that occur as a result RBC storage lesion are lactic acid, potassium and calcium accumulation, decrease in the levels of ATP and 2, 3-DPG, decrease in the rate of glycolysis, decrease in pH (García-Roa et al. 2017). The presence of red blood cell lesions in the components of the stored blood results in adverse events in patients receiving blood transfusions. (Sahu and Hemlata 2014). These include postoperative infections, multiple organ failure, prolonged mechanical ventilation, increased hospital stay of patients and even death (Cholette et al. 2015).These adverse outcomes are generally observed in patients in intensive care or those who have undergone cardiac interventions, colorectal surgery or multiple traumas. (Lelubre and Vincent 2013). There are several studies which have evaluated the storage time of red blood cells and clinical outcomes for cardiac surgery patients. In the main study of literature, storage lesions were considered in the case of patients who had undergone off-pump coronary artery bypass surgery. This study found that longer storage of red blood cells was associated with longer hospital stays, increased incidence of postoperative wound complications and a negative base excess within patients. Another study was conducted to consider the outcomes of pediatric cardiac patients undergoing open heart surgery. Different clinical outcomes were observed, including patient’s RBC requirement, CRP (inflammation) measure and use of ventilation machine length. From the two studies evaluated there is tangible evidence indicating the effect of storage lesions on clinical outcomes for cardiac surgery patients. Specifically, patients who have received fresher units of red blood cells often have better clinical outcomes in terms of their hospital stay durations, the durations of using ventilation machines, their transfusion unit requirement as well as negative base levels and inflammation levels. Using fresher units of red blood results in lower incidences of postoperative wound complications."],"dc:identifier":["uoadl:2776365","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776365"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αποθηκευτική βλάβη των ερυθρών και καρδιοχειρουργημένοι ασθενείς"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:42Z"}