{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2776475"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2776475","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"In vivo βελτιστοποίηση μοντέλου πρόκλησης ψωριάσεως και θεραπευτική προσέγγιση με φυσικά εκχυλίσματα","abstract":"Η ψωρίαση είναι μια συχνή χρόνια αυτοάνοση φλεγμονώδης δερματοπάθεια που συναντάται στο 2-3% του γενικού πληθυσμού. Έχει συσχετιστεί με πολλές συνοσηρότητες όπως καρδιαγγειακές παθήσεις, παχυσαρκία, διαβήτη, υπέρταση, δυσλιπιδαιμία, μεταβολικό σύνδρομο, καρκίνο, άγχος και κατάθλιψη, ασθένεια φλεγμονώδους εντέρου και ψωριασική αρθρίτιδα. Χαρακτηρίζεται κυρίως από κνησμώδεις πλάκες που αποτελούνται από παχιά, αργυρόχροα λέπια, και η κλινική αυτή εικόνα επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Παρόλο που η ακριβής αιτιοπαθογένεια της νόσου δεν έχει διευκρινιστεί , θεωρείται ότι μακροφάγα, ουδετερόφιλα και κύτταρα Th1 / Th17 διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη των δερματικών βλαβών επάγοντας τη φλεγμονή. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν αρχικά η επίτευξη ενός ικανοποιητικού μοντέλου πρόκλησης ψωριάσεως σε μύες και στη συνέχεια η πραγματοποίηση μιας πρώτης θεραπευτικής προσέγγισης της νόσου με τη χρήση φυσικών εκχυλισμάτων. Στην πρώτη φάση του πειράματος χρησιμοποιήθηκαν αρσενικοί μύες τύπου BalbC, C57BL6 και ApoE στους οποίους ελέγχθηκαν τρία διαφορετικά μοντέλα πρόκλησης ψωριάσεως : 1. Επάλειψη με 62,5mg κρέμα ιμικιμόδη 5%, 2.Επάλειψη με 62,5 mg κρέμα ιμικιμόδη 5% εμπλουτισμένη με 2% οξικό οξύ και 3. Επάλειψη με 62,5 mg κρέμα ιμικιμόδη 5% και το νερό των ζώων περιείχε 200mmol/L οξικό οξύ. Οι παράμετροι που αξιολογήθηκαν ήταν οι εξής : πάχος δέρματος, ερυθρότητα, απολέπιση, PASI score (συντελεστής έκτασης και βαρύτητας της νόσου), ενυδάτωση, άδηλη απώλεια ύδατος και ιστοπαθολογική εικόνα. Στη δεύτερη φάση του πειράματος χρησιμοποιήθηκαν αρσενικοί μύες τύπου BalbC , στους οποίους προκλήθηκε ψωρίαση με επάλειψη 62,5 mg κρέμα ιμικιμόδη 5% εμπλουτισμένη με 2% οξικό οξύ και ελέγχθηκε η αντιψωριασική δράση αλοιφής που περιείχε ελαϊκό εκχύλισμα ισοπόδου Ceratothoa oestroides και εκχυλισμάτων των φυτού Melissa officinalis L και Cedrus brevifolia (Hook.f.) Elwes & A.Henry. Μεταξύ των τριών τύπων μυών καλύτερο μοντέλο ψωριάσεως επιτεύχθηκε σε μύες τύπου BalbC. Στους μύες αυτούς η χρήση του οξικού οξέος βελτίωσε σημαντικά το μοντέλο της ιμικιμόδης που επικρατεί στη βιβλιογραφία. Από τα αποτελέσματα φάνηκε ότι η καθημερινή επάλειψη με 62,5 mg κρέμα ιμικιμόδη 5% εμπλουτισμένη με 2% οξικό οξύ αποτελεί ένα επιτυχημένο και επαναλήψιμο μοντέλο πρόκλησης ψωριάσεως. Η αλοιφή που περιείχε ελαϊκό εκχύλισμα ισοπόδου έδειξε σημαντική αντιψωριασική δράση. Από τα εκχυλίσματα του φυτού M.officinalis L τα πλέον υποσχόμενα αντιψωριασικά αποτελέσματα έδειξε το υδατικό και ακολούθως το διχλωρομεθανολικό, ενώ το μεθανολικό εκχύλισμα του φυτού C.brevifolia φανέρωσε επίσης αξιόλογη θεραπευτική δράση. Είναι απαραίτητο να πραγματοποιηθούν περαιτέρω μελέτες σχετικά με την πιθανή αντιψωριασική δράση των παραπάνω εκχυλισμάτων .","abstract_html":"Η ψωρίαση είναι μια συχνή χρόνια αυτοάνοση φλεγμονώδης δερματοπάθεια που συναντάται στο 2-3% του γενικού πληθυσμού. Έχει συσχετιστεί με πολλές συνοσηρότητες όπως καρδιαγγειακές παθήσεις, παχυσαρκία, διαβήτη, υπέρταση, δυσλιπιδαιμία, μεταβολικό σύνδρομο, καρκίνο, άγχος και κατάθλιψη, ασθένεια φλεγμονώδους εντέρου και ψωριασική αρθρίτιδα. Χαρακτηρίζεται κυρίως από κνησμώδεις πλάκες που αποτελούνται από παχιά, αργυρόχροα λέπια, και η κλινική αυτή εικόνα επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Παρόλο που η ακριβής αιτιοπαθογένεια της νόσου δεν έχει διευκρινιστεί , θεωρείται ότι μακροφάγα, ουδετερόφιλα και κύτταρα Th1 / Th17 διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη των δερματικών βλαβών επάγοντας τη φλεγμονή. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν αρχικά η επίτευξη ενός ικανοποιητικού μοντέλου πρόκλησης ψωριάσεως σε μύες και στη συνέχεια η πραγματοποίηση μιας πρώτης θεραπευτικής προσέγγισης της νόσου με τη χρήση φυσικών εκχυλισμάτων. Στην πρώτη φάση του πειράματος χρησιμοποιήθηκαν αρσενικοί μύες τύπου BalbC, C57BL6 και ApoE στους οποίους ελέγχθηκαν τρία διαφορετικά μοντέλα πρόκλησης ψωριάσεως : 1. Επάλειψη με 62,5mg κρέμα ιμικιμόδη 5%, 2.Επάλειψη με 62,5 mg κρέμα ιμικιμόδη 5% εμπλουτισμένη με 2% οξικό οξύ και 3. Επάλειψη με 62,5 mg κρέμα ιμικιμόδη 5% και το νερό των ζώων περιείχε 200mmol/L οξικό οξύ. Οι παράμετροι που αξιολογήθηκαν ήταν οι εξής : πάχος δέρματος, ερυθρότητα, απολέπιση, PASI score (συντελεστής έκτασης και βαρύτητας της νόσου), ενυδάτωση, άδηλη απώλεια ύδατος και ιστοπαθολογική εικόνα. Στη δεύτερη φάση του πειράματος χρησιμοποιήθηκαν αρσενικοί μύες τύπου BalbC , στους οποίους προκλήθηκε ψωρίαση με επάλειψη 62,5 mg κρέμα ιμικιμόδη 5% εμπλουτισμένη με 2% οξικό οξύ και ελέγχθηκε η αντιψωριασική δράση αλοιφής που περιείχε ελαϊκό εκχύλισμα ισοπόδου Ceratothoa oestroides και εκχυλισμάτων των φυτού Melissa officinalis L και Cedrus brevifolia (Hook.f.) Elwes &amp; A.Henry. Μεταξύ των τριών τύπων μυών καλύτερο μοντέλο ψωριάσεως επιτεύχθηκε σε μύες τύπου BalbC. Στους μύες αυτούς η χρήση του οξικού οξέος βελτίωσε σημαντικά το μοντέλο της ιμικιμόδης που επικρατεί στη βιβλιογραφία. Από τα αποτελέσματα φάνηκε ότι η καθημερινή επάλειψη με 62,5 mg κρέμα ιμικιμόδη 5% εμπλουτισμένη με 2% οξικό οξύ αποτελεί ένα επιτυχημένο και επαναλήψιμο μοντέλο πρόκλησης ψωριάσεως. Η αλοιφή που περιείχε ελαϊκό εκχύλισμα ισοπόδου έδειξε σημαντική αντιψωριασική δράση. Από τα εκχυλίσματα του φυτού M.officinalis L τα πλέον υποσχόμενα αντιψωριασικά αποτελέσματα έδειξε το υδατικό και ακολούθως το διχλωρομεθανολικό, ενώ το μεθανολικό εκχύλισμα του φυτού C.brevifolia φανέρωσε επίσης αξιόλογη θεραπευτική δράση. Είναι απαραίτητο να πραγματοποιηθούν περαιτέρω μελέτες σχετικά με την πιθανή αντιψωριασική δράση των παραπάνω εκχυλισμάτων .","abstract_has_math":false,"creators":["Καραμάνη Χριστίνα","Karamani Christina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:42Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2776475"],"render_values":[{"text":"uoadl:2776475","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776475","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776475","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2776475","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραμάνη Χριστίνα","Karamani Christina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2776475","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776475"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ψωρίαση είναι μια συχνή χρόνια αυτοάνοση φλεγμονώδης δερματοπάθεια που συναντάται στο 2-3% του γενικού πληθυσμού. Έχει συσχετιστεί με πολλές συνοσηρότητες όπως καρδιαγγειακές παθήσεις, παχυσαρκία, διαβήτη, υπέρταση, δυσλιπιδαιμία, μεταβολικό σύνδρομο, καρκίνο, άγχος και κατάθλιψη, ασθένεια φλεγμονώδους εντέρου και ψωριασική αρθρίτιδα. Χαρακτηρίζεται κυρίως από κνησμώδεις πλάκες που αποτελούνται από παχιά, αργυρόχροα λέπια, και η κλινική αυτή εικόνα επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Παρόλο που η ακριβής αιτιοπαθογένεια της νόσου δεν έχει διευκρινιστεί , θεωρείται ότι μακροφάγα, ουδετερόφιλα και κύτταρα Th1 / Th17 διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη των δερματικών βλαβών επάγοντας τη φλεγμονή. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν αρχικά η επίτευξη ενός ικανοποιητικού μοντέλου πρόκλησης ψωριάσεως σε μύες και στη συνέχεια η πραγματοποίηση μιας πρώτης θεραπευτικής προσέγγισης της νόσου με τη χρήση φυσικών εκχυλισμάτων. Στην πρώτη φάση του πειράματος χρησιμοποιήθηκαν αρσενικοί μύες τύπου BalbC, C57BL6 και ApoE στους οποίους ελέγχθηκαν τρία διαφορετικά μοντέλα πρόκλησης ψωριάσεως : 1. Επάλειψη με 62,5mg κρέμα ιμικιμόδη 5%, 2.Επάλειψη με 62,5 mg κρέμα ιμικιμόδη 5% εμπλουτισμένη με 2% οξικό οξύ και 3. Επάλειψη με 62,5 mg κρέμα ιμικιμόδη 5% και το νερό των ζώων περιείχε 200mmol/L οξικό οξύ. Οι παράμετροι που αξιολογήθηκαν ήταν οι εξής : πάχος δέρματος, ερυθρότητα, απολέπιση, PASI score (συντελεστής έκτασης και βαρύτητας της νόσου), ενυδάτωση, άδηλη απώλεια ύδατος και ιστοπαθολογική εικόνα. Στη δεύτερη φάση του πειράματος χρησιμοποιήθηκαν αρσενικοί μύες τύπου BalbC , στους οποίους προκλήθηκε ψωρίαση με επάλειψη 62,5 mg κρέμα ιμικιμόδη 5% εμπλουτισμένη με 2% οξικό οξύ και ελέγχθηκε η αντιψωριασική δράση αλοιφής που περιείχε ελαϊκό εκχύλισμα ισοπόδου Ceratothoa oestroides και εκχυλισμάτων των φυτού Melissa officinalis L και Cedrus brevifolia (Hook.f.) Elwes & A.Henry. Μεταξύ των τριών τύπων μυών καλύτερο μοντέλο ψωριάσεως επιτεύχθηκε σε μύες τύπου BalbC. Στους μύες αυτούς η χρήση του οξικού οξέος βελτίωσε σημαντικά το μοντέλο της ιμικιμόδης που επικρατεί στη βιβλιογραφία. Από τα αποτελέσματα φάνηκε ότι η καθημερινή επάλειψη με 62,5 mg κρέμα ιμικιμόδη 5% εμπλουτισμένη με 2% οξικό οξύ αποτελεί ένα επιτυχημένο και επαναλήψιμο μοντέλο πρόκλησης ψωριάσεως. Η αλοιφή που περιείχε ελαϊκό εκχύλισμα ισοπόδου έδειξε σημαντική αντιψωριασική δράση. Από τα εκχυλίσματα του φυτού M.officinalis L τα πλέον υποσχόμενα αντιψωριασικά αποτελέσματα έδειξε το υδατικό και ακολούθως το διχλωρομεθανολικό, ενώ το μεθανολικό εκχύλισμα του φυτού C.brevifolia φανέρωσε επίσης αξιόλογη θεραπευτική δράση. Είναι απαραίτητο να πραγματοποιηθούν περαιτέρω μελέτες σχετικά με την πιθανή αντιψωριασική δράση των παραπάνω εκχυλισμάτων .","Psoriasis is a common chronic immune-mediated inflammatory disease, which has an overall prevalence of 2% to 3% in the general population. Psoriasis has been associated with many comorbidities, including cardiovascular disease, obesity, diabetes, hypertension, dyslipidemia, metabolic syndrome, nonalcoholic fatty liver disease, cancer, anxiety and depression, inflammatory bowel disease and psoriatic arthritis. Clinical features of psoriasis are pruritic plaques consisting of thick, silver scales , which significantly affect the quality of life of patients. Although the pathogenesis is still unclear, it has been reported that macrophages, neutrophils and Th1/Th17 cells play important roles in psoriasis-related skin lesions by provoking inflammation. The aim of this study was to achieve a satisfactory animal mouse model of psoriasis and then to carry out a therapeutic approach, using natural extracts. In the first phase of the study BalbC, C57BL6 and ApoE male mice were used in order to evaluate three different imiquimod induced psoriasis models : 1. Daily topical dose of 62,5 mg imiquimod cream 5%, 2. Daily topical dose of 62,5 mg imiquimod cream 5% enriched with 2% acetic acid and 3. Daily topical dose of 62,5 mg imiquimod cream 5% and mice were administered acetic acid solution (200mmol/L) in drinking water. The following parameters were evaluated: skin thickness, erythema, scaling, cumulative PASI score, skin hydration, TEWL and histopathological evaluation. In the second phase of the study, BalbC male mice were used and the induction of psoriasis was achieved with daily topical dose of 62,5 mg imiquimod cream 5% enriched with 2% acetic acid. Then an ointment containing Ceratothoa oestroides oil extract and extracts of Melissa officinalis L. and Cedrus brevifolia were evaluated for their antipsoriatic activity. Among the three types of mice the best psoriasis animal model was achieved in BalbC mice. The use of acetic acid significantly improved the imiquimod induced psoriasis model that is prevalent in literature. The results showed that daily topical dose of 62,5 mg imiquimod cream 5% enriched with 2% acetic acid is a successful and repeatable psoriasis animal model. The ointment containing Ceratothoa oestroides oil extract presented a significant antipsoriatic activity. The aqueous and secondarily the dichloromethanolic extract of M.officinalis showed promising antipsoriatic results, while the methanolic extract of C.brevifolia revealed a remarkable therapeutic effect. Further research is necessary in order to investigate the antipsoriatic properties of these extracts."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["In vivo βελτιστοποίηση μοντέλου πρόκλησης ψωριάσεως και θεραπευτική προσέγγιση με φυσικά εκχυλίσματα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραμάνη Χριστίνα","Karamani Christina"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η ψωρίαση είναι μια συχνή χρόνια αυτοάνοση φλεγμονώδης δερματοπάθεια που συναντάται στο 2-3% του γενικού πληθυσμού. Έχει συσχετιστεί με πολλές συνοσηρότητες όπως καρδιαγγειακές παθήσεις, παχυσαρκία, διαβήτη, υπέρταση, δυσλιπιδαιμία, μεταβολικό σύνδρομο, καρκίνο, άγχος και κατάθλιψη, ασθένεια φλεγμονώδους εντέρου και ψωριασική αρθρίτιδα. Χαρακτηρίζεται κυρίως από κνησμώδεις πλάκες που αποτελούνται από παχιά, αργυρόχροα λέπια, και η κλινική αυτή εικόνα επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Παρόλο που η ακριβής αιτιοπαθογένεια της νόσου δεν έχει διευκρινιστεί , θεωρείται ότι μακροφάγα, ουδετερόφιλα και κύτταρα Th1 / Th17 διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη των δερματικών βλαβών επάγοντας τη φλεγμονή. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν αρχικά η επίτευξη ενός ικανοποιητικού μοντέλου πρόκλησης ψωριάσεως σε μύες και στη συνέχεια η πραγματοποίηση μιας πρώτης θεραπευτικής προσέγγισης της νόσου με τη χρήση φυσικών εκχυλισμάτων. Στην πρώτη φάση του πειράματος χρησιμοποιήθηκαν αρσενικοί μύες τύπου BalbC, C57BL6 και ApoE στους οποίους ελέγχθηκαν τρία διαφορετικά μοντέλα πρόκλησης ψωριάσεως : 1. Επάλειψη με 62,5mg κρέμα ιμικιμόδη 5%, 2.Επάλειψη με 62,5 mg κρέμα ιμικιμόδη 5% εμπλουτισμένη με 2% οξικό οξύ και 3. Επάλειψη με 62,5 mg κρέμα ιμικιμόδη 5% και το νερό των ζώων περιείχε 200mmol/L οξικό οξύ. Οι παράμετροι που αξιολογήθηκαν ήταν οι εξής : πάχος δέρματος, ερυθρότητα, απολέπιση, PASI score (συντελεστής έκτασης και βαρύτητας της νόσου), ενυδάτωση, άδηλη απώλεια ύδατος και ιστοπαθολογική εικόνα. Στη δεύτερη φάση του πειράματος χρησιμοποιήθηκαν αρσενικοί μύες τύπου BalbC , στους οποίους προκλήθηκε ψωρίαση με επάλειψη 62,5 mg κρέμα ιμικιμόδη 5% εμπλουτισμένη με 2% οξικό οξύ και ελέγχθηκε η αντιψωριασική δράση αλοιφής που περιείχε ελαϊκό εκχύλισμα ισοπόδου Ceratothoa oestroides και εκχυλισμάτων των φυτού Melissa officinalis L και Cedrus brevifolia (Hook.f.) Elwes & A.Henry. Μεταξύ των τριών τύπων μυών καλύτερο μοντέλο ψωριάσεως επιτεύχθηκε σε μύες τύπου BalbC. Στους μύες αυτούς η χρήση του οξικού οξέος βελτίωσε σημαντικά το μοντέλο της ιμικιμόδης που επικρατεί στη βιβλιογραφία. Από τα αποτελέσματα φάνηκε ότι η καθημερινή επάλειψη με 62,5 mg κρέμα ιμικιμόδη 5% εμπλουτισμένη με 2% οξικό οξύ αποτελεί ένα επιτυχημένο και επαναλήψιμο μοντέλο πρόκλησης ψωριάσεως. Η αλοιφή που περιείχε ελαϊκό εκχύλισμα ισοπόδου έδειξε σημαντική αντιψωριασική δράση. Από τα εκχυλίσματα του φυτού M.officinalis L τα πλέον υποσχόμενα αντιψωριασικά αποτελέσματα έδειξε το υδατικό και ακολούθως το διχλωρομεθανολικό, ενώ το μεθανολικό εκχύλισμα του φυτού C.brevifolia φανέρωσε επίσης αξιόλογη θεραπευτική δράση. Είναι απαραίτητο να πραγματοποιηθούν περαιτέρω μελέτες σχετικά με την πιθανή αντιψωριασική δράση των παραπάνω εκχυλισμάτων .","Psoriasis is a common chronic immune-mediated inflammatory disease, which has an overall prevalence of 2% to 3% in the general population. Psoriasis has been associated with many comorbidities, including cardiovascular disease, obesity, diabetes, hypertension, dyslipidemia, metabolic syndrome, nonalcoholic fatty liver disease, cancer, anxiety and depression, inflammatory bowel disease and psoriatic arthritis. Clinical features of psoriasis are pruritic plaques consisting of thick, silver scales , which significantly affect the quality of life of patients. Although the pathogenesis is still unclear, it has been reported that macrophages, neutrophils and Th1/Th17 cells play important roles in psoriasis-related skin lesions by provoking inflammation. The aim of this study was to achieve a satisfactory animal mouse model of psoriasis and then to carry out a therapeutic approach, using natural extracts. In the first phase of the study BalbC, C57BL6 and ApoE male mice were used in order to evaluate three different imiquimod induced psoriasis models : 1. Daily topical dose of 62,5 mg imiquimod cream 5%, 2. Daily topical dose of 62,5 mg imiquimod cream 5% enriched with 2% acetic acid and 3. Daily topical dose of 62,5 mg imiquimod cream 5% and mice were administered acetic acid solution (200mmol/L) in drinking water. The following parameters were evaluated: skin thickness, erythema, scaling, cumulative PASI score, skin hydration, TEWL and histopathological evaluation. In the second phase of the study, BalbC male mice were used and the induction of psoriasis was achieved with daily topical dose of 62,5 mg imiquimod cream 5% enriched with 2% acetic acid. Then an ointment containing Ceratothoa oestroides oil extract and extracts of Melissa officinalis L. and Cedrus brevifolia were evaluated for their antipsoriatic activity. Among the three types of mice the best psoriasis animal model was achieved in BalbC mice. The use of acetic acid significantly improved the imiquimod induced psoriasis model that is prevalent in literature. The results showed that daily topical dose of 62,5 mg imiquimod cream 5% enriched with 2% acetic acid is a successful and repeatable psoriasis animal model. The ointment containing Ceratothoa oestroides oil extract presented a significant antipsoriatic activity. The aqueous and secondarily the dichloromethanolic extract of M.officinalis showed promising antipsoriatic results, while the methanolic extract of C.brevifolia revealed a remarkable therapeutic effect. Further research is necessary in order to investigate the antipsoriatic properties of these extracts."],"dc:identifier":["uoadl:2776475","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776475"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["In vivo βελτιστοποίηση μοντέλου πρόκλησης ψωριάσεως και θεραπευτική προσέγγιση με φυσικά εκχυλίσματα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:42Z"}