{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2776571"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2776571","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Dietary patterns and physical activity in breast cancer survivors: a systematic review and meta-analysis","abstract":"Εισαγωγή: Σύμφωνα με την υπάρχουσα βιβλιογραφία υπάρχουν ενδείξεις ότι η σωματική δραστηριότητα και η πρόσληψη μεμονωμένων τροφίμων, όπως η σόγια, μπορεί να συνεισφέρουν στην επιβίωση των γυναικών που έχουν διαγνωστεί με καρκίνο του μαστού. Ωστόσο, τα ευρήματα δεν είναι καόμα σαφή. Σκοπός της διπλωματικής αυτής εργασίας είναι η διερεύνηση της σχέσης της σωματικής δραστηριότητας και των διατροφικών προτύπων, αντίστοιχα, με την επιβίωση των γυναικών που έχουν επιβιώσει από καρκίνο του μαστού με τη διεξαγωγή συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης. Μέθοδοι: Η συστηματική ανασκόπηση διεξήχθη με διερεύνηση της βάση δεδομένων PubMed μέχρι και το Νοέμβριο του 2017. Επιπλέον, έγινε αναζήτηση μελετών στις βιβλιογραφικές αναφορές των ανευρεθέντων μελετών. Συμπεριλήφθησαν μελέτες παρατήρησης οι οποίες ανέφεραν εκτιμήσεις κινδύνων τόσο για τη σωματική δραστηριότητα, όσο και για τα διατροφικά πρότυπα. Χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα τυχαίων επιδράσεων για να υπολογιστούν οι συνοπτικές εκτιμήσεις κινδύνου μαζί με τα 95% διαστήματα εμπιστοσύνης για την κάθε έκβαση ξεχωριστά, που ήταν η θνησιμότητα από κάθε αιτία, η θνησιμότητα από καρκίνο του μαστού και ο κίνδυνος επανεμφάνισης της νόσου. Η αξιολόγηση της ποιότητας των τελικών μελετών έγινε με την κλίμακα Newcastle-Ottawa scale. Για την ανάλυση των μελετών χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο STATA 13.1. Αποτελέσματα: Συνολικά συμπεριλήφθησαν στη μετα-ανάλυση δέκα μελέτες που αφορούσαν τη σωματική δραστηριότητα γενικά και οκτώ που αφορούσαν τη σωματική δραστηριότητα κατά τη διάρκεια του ελεύθερου χρόνου (recreational). Το μέσο σκορ αξιολόγησης της ποιότητας των μελετών για τις δυο εκθέσεις, ήταν 6,8 και 6, αντίστοιχα. Βρέθηκε ότι γυναίκες με υψηλή προσήλωση στη σωματική δραστηριότητα κατά τη διάρκεια του ελεύθερου χρόνου μετά τη διάγνωσή τους από καρκίνο του μαστού έχουν μειωμένο κίνδυνο θανάτου κατά 45 % (HR= 0.55, 95% CI 0.45-0.68),, κατά 38% μειωμένο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο του μαστού (HR=0.62, 95% CI 0.42-0.93) και ενδεικτικά μειωμένο κίνδυνο επιδείνωσης/επανεμφάνισης της νόσου κατά 19% (HR=0.81, 95% CI 0.56-1.16) σε σχέση με εκείνες που δεν έχουν καθόλου σωματική δραστηριότητα κατά τον ελεύθερο χρόνο. Δεν ήταν δυνατόν να διεξαχθεί μετα-ανάλυση μεταξύ των μελετών για τα διατροφικά πρότυπα, εξαιτίας των διαφορετικών προτύπων που βρέθηκαν σε κάθε μελέτη. Ωστός, σύμφωνα με τις μελέτες που βρέθηκαν, η προσήλωση σε ένα υγιεινό πρότυπο διατροφής φαίνεται να αποτελεί προστατευτικό παράγοντα για τον θάνατο από όλες τις αιτίες ή από αιτίες εκτός του καρκίνου του μαστού. Συμπεράσματα: Η σωματική δραστηριότητα κατά τον ελεύθερο χρόνο φαίνεται να αποτελεί πιθανό προστατευτικό παράγοντα μείωσης του κινδύνου θανάτου από όλες τις αιτίες ή/και θανάτου από καρκίνο του μαστού σε ήδη διαγνωσμένες από τη νόσο γυναίκες. Όσον αφορά τη συσχέτιση των διατροφικών προτύπων με την επιβίωση των γυναικών με καρκίνο του μαστού τα συμπεράσματα δεν είναι σαφή. Περισσότερη έρευνα απαιτείται για την αποσαφήνιση της σχέσης της σωματικής δραστηριότητας και των διατροφικών προτύπων με την επιβίωση των γυναικών μετά από τη διάγνωση καρκίνου του μαστού με τελικό στόχο τη βελτίωση της επιβίωσης και της ποιότητας ζωής τους.","abstract_html":"Εισαγωγή: Σύμφωνα με την υπάρχουσα βιβλιογραφία υπάρχουν ενδείξεις ότι η σωματική δραστηριότητα και η πρόσληψη μεμονωμένων τροφίμων, όπως η σόγια, μπορεί να συνεισφέρουν στην επιβίωση των γυναικών που έχουν διαγνωστεί με καρκίνο του μαστού. Ωστόσο, τα ευρήματα δεν είναι καόμα σαφή. Σκοπός της διπλωματικής αυτής εργασίας είναι η διερεύνηση της σχέσης της σωματικής δραστηριότητας και των διατροφικών προτύπων, αντίστοιχα, με την επιβίωση των γυναικών που έχουν επιβιώσει από καρκίνο του μαστού με τη διεξαγωγή συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης. Μέθοδοι: Η συστηματική ανασκόπηση διεξήχθη με διερεύνηση της βάση δεδομένων PubMed μέχρι και το Νοέμβριο του 2017. Επιπλέον, έγινε αναζήτηση μελετών στις βιβλιογραφικές αναφορές των ανευρεθέντων μελετών. Συμπεριλήφθησαν μελέτες παρατήρησης οι οποίες ανέφεραν εκτιμήσεις κινδύνων τόσο για τη σωματική δραστηριότητα, όσο και για τα διατροφικά πρότυπα. Χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα τυχαίων επιδράσεων για να υπολογιστούν οι συνοπτικές εκτιμήσεις κινδύνου μαζί με τα 95% διαστήματα εμπιστοσύνης για την κάθε έκβαση ξεχωριστά, που ήταν η θνησιμότητα από κάθε αιτία, η θνησιμότητα από καρκίνο του μαστού και ο κίνδυνος επανεμφάνισης της νόσου. Η αξιολόγηση της ποιότητας των τελικών μελετών έγινε με την κλίμακα Newcastle-Ottawa scale. Για την ανάλυση των μελετών χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο STATA 13.1. Αποτελέσματα: Συνολικά συμπεριλήφθησαν στη μετα-ανάλυση δέκα μελέτες που αφορούσαν τη σωματική δραστηριότητα γενικά και οκτώ που αφορούσαν τη σωματική δραστηριότητα κατά τη διάρκεια του ελεύθερου χρόνου (recreational). Το μέσο σκορ αξιολόγησης της ποιότητας των μελετών για τις δυο εκθέσεις, ήταν 6,8 και 6, αντίστοιχα. Βρέθηκε ότι γυναίκες με υψηλή προσήλωση στη σωματική δραστηριότητα κατά τη διάρκεια του ελεύθερου χρόνου μετά τη διάγνωσή τους από καρκίνο του μαστού έχουν μειωμένο κίνδυνο θανάτου κατά 45 % (HR= 0.55, 95% CI 0.45-0.68),, κατά 38% μειωμένο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο του μαστού (HR=0.62, 95% CI 0.42-0.93) και ενδεικτικά μειωμένο κίνδυνο επιδείνωσης/επανεμφάνισης της νόσου κατά 19% (HR=0.81, 95% CI 0.56-1.16) σε σχέση με εκείνες που δεν έχουν καθόλου σωματική δραστηριότητα κατά τον ελεύθερο χρόνο. Δεν ήταν δυνατόν να διεξαχθεί μετα-ανάλυση μεταξύ των μελετών για τα διατροφικά πρότυπα, εξαιτίας των διαφορετικών προτύπων που βρέθηκαν σε κάθε μελέτη. Ωστός, σύμφωνα με τις μελέτες που βρέθηκαν, η προσήλωση σε ένα υγιεινό πρότυπο διατροφής φαίνεται να αποτελεί προστατευτικό παράγοντα για τον θάνατο από όλες τις αιτίες ή από αιτίες εκτός του καρκίνου του μαστού. Συμπεράσματα: Η σωματική δραστηριότητα κατά τον ελεύθερο χρόνο φαίνεται να αποτελεί πιθανό προστατευτικό παράγοντα μείωσης του κινδύνου θανάτου από όλες τις αιτίες ή/και θανάτου από καρκίνο του μαστού σε ήδη διαγνωσμένες από τη νόσο γυναίκες. Όσον αφορά τη συσχέτιση των διατροφικών προτύπων με την επιβίωση των γυναικών με καρκίνο του μαστού τα συμπεράσματα δεν είναι σαφή. Περισσότερη έρευνα απαιτείται για την αποσαφήνιση της σχέσης της σωματικής δραστηριότητας και των διατροφικών προτύπων με την επιβίωση των γυναικών μετά από τη διάγνωση καρκίνου του μαστού με τελικό στόχο τη βελτίωση της επιβίωσης και της ποιότητας ζωής τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Σπέη Μαρία-Ελένη","Spei Maria-Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:45Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2776571"],"render_values":[{"text":"uoadl:2776571","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776571","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776571","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2776571","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σπέη Μαρία-Ελένη","Spei Maria-Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2776571","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776571"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Σύμφωνα με την υπάρχουσα βιβλιογραφία υπάρχουν ενδείξεις ότι η σωματική δραστηριότητα και η πρόσληψη μεμονωμένων τροφίμων, όπως η σόγια, μπορεί να συνεισφέρουν στην επιβίωση των γυναικών που έχουν διαγνωστεί με καρκίνο του μαστού. Ωστόσο, τα ευρήματα δεν είναι καόμα σαφή. Σκοπός της διπλωματικής αυτής εργασίας είναι η διερεύνηση της σχέσης της σωματικής δραστηριότητας και των διατροφικών προτύπων, αντίστοιχα, με την επιβίωση των γυναικών που έχουν επιβιώσει από καρκίνο του μαστού με τη διεξαγωγή συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης. Μέθοδοι: Η συστηματική ανασκόπηση διεξήχθη με διερεύνηση της βάση δεδομένων PubMed μέχρι και το Νοέμβριο του 2017. Επιπλέον, έγινε αναζήτηση μελετών στις βιβλιογραφικές αναφορές των ανευρεθέντων μελετών. Συμπεριλήφθησαν μελέτες παρατήρησης οι οποίες ανέφεραν εκτιμήσεις κινδύνων τόσο για τη σωματική δραστηριότητα, όσο και για τα διατροφικά πρότυπα. Χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα τυχαίων επιδράσεων για να υπολογιστούν οι συνοπτικές εκτιμήσεις κινδύνου μαζί με τα 95% διαστήματα εμπιστοσύνης για την κάθε έκβαση ξεχωριστά, που ήταν η θνησιμότητα από κάθε αιτία, η θνησιμότητα από καρκίνο του μαστού και ο κίνδυνος επανεμφάνισης της νόσου. Η αξιολόγηση της ποιότητας των τελικών μελετών έγινε με την κλίμακα Newcastle-Ottawa scale. Για την ανάλυση των μελετών χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο STATA 13.1. Αποτελέσματα: Συνολικά συμπεριλήφθησαν στη μετα-ανάλυση δέκα μελέτες που αφορούσαν τη σωματική δραστηριότητα γενικά και οκτώ που αφορούσαν τη σωματική δραστηριότητα κατά τη διάρκεια του ελεύθερου χρόνου (recreational). Το μέσο σκορ αξιολόγησης της ποιότητας των μελετών για τις δυο εκθέσεις, ήταν 6,8 και 6, αντίστοιχα. Βρέθηκε ότι γυναίκες με υψηλή προσήλωση στη σωματική δραστηριότητα κατά τη διάρκεια του ελεύθερου χρόνου μετά τη διάγνωσή τους από καρκίνο του μαστού έχουν μειωμένο κίνδυνο θανάτου κατά 45 % (HR= 0.55, 95% CI 0.45-0.68),, κατά 38% μειωμένο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο του μαστού (HR=0.62, 95% CI 0.42-0.93) και ενδεικτικά μειωμένο κίνδυνο επιδείνωσης/επανεμφάνισης της νόσου κατά 19% (HR=0.81, 95% CI 0.56-1.16) σε σχέση με εκείνες που δεν έχουν καθόλου σωματική δραστηριότητα κατά τον ελεύθερο χρόνο. Δεν ήταν δυνατόν να διεξαχθεί μετα-ανάλυση μεταξύ των μελετών για τα διατροφικά πρότυπα, εξαιτίας των διαφορετικών προτύπων που βρέθηκαν σε κάθε μελέτη. Ωστός, σύμφωνα με τις μελέτες που βρέθηκαν, η προσήλωση σε ένα υγιεινό πρότυπο διατροφής φαίνεται να αποτελεί προστατευτικό παράγοντα για τον θάνατο από όλες τις αιτίες ή από αιτίες εκτός του καρκίνου του μαστού. Συμπεράσματα: Η σωματική δραστηριότητα κατά τον ελεύθερο χρόνο φαίνεται να αποτελεί πιθανό προστατευτικό παράγοντα μείωσης του κινδύνου θανάτου από όλες τις αιτίες ή/και θανάτου από καρκίνο του μαστού σε ήδη διαγνωσμένες από τη νόσο γυναίκες. Όσον αφορά τη συσχέτιση των διατροφικών προτύπων με την επιβίωση των γυναικών με καρκίνο του μαστού τα συμπεράσματα δεν είναι σαφή. Περισσότερη έρευνα απαιτείται για την αποσαφήνιση της σχέσης της σωματικής δραστηριότητας και των διατροφικών προτύπων με την επιβίωση των γυναικών μετά από τη διάγνωση καρκίνου του μαστού με τελικό στόχο τη βελτίωση της επιβίωσης και της ποιότητας ζωής τους.","Objective There is evidence that physical activity and diet may contribute to a better survival among women with a history of breast cancer. Nevertheless, findings are still inconclusive. We have conducted a systematic review and meta-analysis in order to clarify the association of physical activity and dietary patterns after diagnosis of breast cancer with overall mortality, breast cancer mortality and/or recurrence. Methods We searched PubMed database up to November 2017 for observational studies investigating physical activity and dietary patterns independently with total and breast cancer mortality and/or remission/recurrence in adult women. Pooled Hazard Ratios (HRs) alongside the 95% Confidence Interval (CIs) were estimated by the use of a random-effects model. Subgroup analysis by Estrogens Status (ER) was also performed. Assessment quality was carried out through the Newcastle-Ottawa scale. Analyses were performed using STATA 13.1. Results Ten studies related to physical activity were included in the meta-analysis. During an average follow-up period ranging from 3.5 years to 12.7 years there were 23041 participants, 1955 deaths from all causes, 739 deaths from breast cancer and 1398 recurrences/remissions. The average Newcastle-Ottawa score was 6.8 stars. Compared to women who reported low recreational physical activity (lowest quintile/quartile), women with high physical activity levels (highest quintile/quartile) had a significantly lower risk of all-cause mortality (HR= 0.55, 95% CI 0.45-0.68, HR stratified by ES = 0.51, 95% CI 0.36-0.72), death from breast cancer (HR=0.62, 95% CI 0.42-0.93) and an indicative lower risk of recurrence (HR=0.81, 95% CI 0.56-1.16). However, there was evidence of heterogeneity across studies (Τ² = 0.0438; Ι² = 52.4%). No meta-analysis could be performed for dietary patterns due to the differences observed among the patterns. Nevertheless, post-diagnosis dietary patterns characterized as “healthy” (i.e. prudent) were associated with a decreased risk of death from all causes or causes other than breast cancer. Conclusion Post-diagnosis recreational physical activity was associated with lower overall and breast cancer mortality among breast cancer survivors. It seems that physical activity is beneficial for breast cancer survivors. More studies (such as Randomized Controlled Trials) are needed to investigate the role of post-diagnosis dietary patterns and physical activity, respectively, on all-cause mortality and breast cancer outcomes."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Dietary patterns and physical activity in breast cancer survivors: a systematic review and meta-analysis"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σπέη Μαρία-Ελένη","Spei Maria-Eleni"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Εισαγωγή: Σύμφωνα με την υπάρχουσα βιβλιογραφία υπάρχουν ενδείξεις ότι η σωματική δραστηριότητα και η πρόσληψη μεμονωμένων τροφίμων, όπως η σόγια, μπορεί να συνεισφέρουν στην επιβίωση των γυναικών που έχουν διαγνωστεί με καρκίνο του μαστού. Ωστόσο, τα ευρήματα δεν είναι καόμα σαφή. Σκοπός της διπλωματικής αυτής εργασίας είναι η διερεύνηση της σχέσης της σωματικής δραστηριότητας και των διατροφικών προτύπων, αντίστοιχα, με την επιβίωση των γυναικών που έχουν επιβιώσει από καρκίνο του μαστού με τη διεξαγωγή συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης. Μέθοδοι: Η συστηματική ανασκόπηση διεξήχθη με διερεύνηση της βάση δεδομένων PubMed μέχρι και το Νοέμβριο του 2017. Επιπλέον, έγινε αναζήτηση μελετών στις βιβλιογραφικές αναφορές των ανευρεθέντων μελετών. Συμπεριλήφθησαν μελέτες παρατήρησης οι οποίες ανέφεραν εκτιμήσεις κινδύνων τόσο για τη σωματική δραστηριότητα, όσο και για τα διατροφικά πρότυπα. Χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα τυχαίων επιδράσεων για να υπολογιστούν οι συνοπτικές εκτιμήσεις κινδύνου μαζί με τα 95% διαστήματα εμπιστοσύνης για την κάθε έκβαση ξεχωριστά, που ήταν η θνησιμότητα από κάθε αιτία, η θνησιμότητα από καρκίνο του μαστού και ο κίνδυνος επανεμφάνισης της νόσου. Η αξιολόγηση της ποιότητας των τελικών μελετών έγινε με την κλίμακα Newcastle-Ottawa scale. Για την ανάλυση των μελετών χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο STATA 13.1. Αποτελέσματα: Συνολικά συμπεριλήφθησαν στη μετα-ανάλυση δέκα μελέτες που αφορούσαν τη σωματική δραστηριότητα γενικά και οκτώ που αφορούσαν τη σωματική δραστηριότητα κατά τη διάρκεια του ελεύθερου χρόνου (recreational). Το μέσο σκορ αξιολόγησης της ποιότητας των μελετών για τις δυο εκθέσεις, ήταν 6,8 και 6, αντίστοιχα. Βρέθηκε ότι γυναίκες με υψηλή προσήλωση στη σωματική δραστηριότητα κατά τη διάρκεια του ελεύθερου χρόνου μετά τη διάγνωσή τους από καρκίνο του μαστού έχουν μειωμένο κίνδυνο θανάτου κατά 45 % (HR= 0.55, 95% CI 0.45-0.68),, κατά 38% μειωμένο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο του μαστού (HR=0.62, 95% CI 0.42-0.93) και ενδεικτικά μειωμένο κίνδυνο επιδείνωσης/επανεμφάνισης της νόσου κατά 19% (HR=0.81, 95% CI 0.56-1.16) σε σχέση με εκείνες που δεν έχουν καθόλου σωματική δραστηριότητα κατά τον ελεύθερο χρόνο. Δεν ήταν δυνατόν να διεξαχθεί μετα-ανάλυση μεταξύ των μελετών για τα διατροφικά πρότυπα, εξαιτίας των διαφορετικών προτύπων που βρέθηκαν σε κάθε μελέτη. Ωστός, σύμφωνα με τις μελέτες που βρέθηκαν, η προσήλωση σε ένα υγιεινό πρότυπο διατροφής φαίνεται να αποτελεί προστατευτικό παράγοντα για τον θάνατο από όλες τις αιτίες ή από αιτίες εκτός του καρκίνου του μαστού. Συμπεράσματα: Η σωματική δραστηριότητα κατά τον ελεύθερο χρόνο φαίνεται να αποτελεί πιθανό προστατευτικό παράγοντα μείωσης του κινδύνου θανάτου από όλες τις αιτίες ή/και θανάτου από καρκίνο του μαστού σε ήδη διαγνωσμένες από τη νόσο γυναίκες. Όσον αφορά τη συσχέτιση των διατροφικών προτύπων με την επιβίωση των γυναικών με καρκίνο του μαστού τα συμπεράσματα δεν είναι σαφή. Περισσότερη έρευνα απαιτείται για την αποσαφήνιση της σχέσης της σωματικής δραστηριότητας και των διατροφικών προτύπων με την επιβίωση των γυναικών μετά από τη διάγνωση καρκίνου του μαστού με τελικό στόχο τη βελτίωση της επιβίωσης και της ποιότητας ζωής τους.","Objective There is evidence that physical activity and diet may contribute to a better survival among women with a history of breast cancer. Nevertheless, findings are still inconclusive. We have conducted a systematic review and meta-analysis in order to clarify the association of physical activity and dietary patterns after diagnosis of breast cancer with overall mortality, breast cancer mortality and/or recurrence. Methods We searched PubMed database up to November 2017 for observational studies investigating physical activity and dietary patterns independently with total and breast cancer mortality and/or remission/recurrence in adult women. Pooled Hazard Ratios (HRs) alongside the 95% Confidence Interval (CIs) were estimated by the use of a random-effects model. Subgroup analysis by Estrogens Status (ER) was also performed. Assessment quality was carried out through the Newcastle-Ottawa scale. Analyses were performed using STATA 13.1. Results Ten studies related to physical activity were included in the meta-analysis. During an average follow-up period ranging from 3.5 years to 12.7 years there were 23041 participants, 1955 deaths from all causes, 739 deaths from breast cancer and 1398 recurrences/remissions. The average Newcastle-Ottawa score was 6.8 stars. Compared to women who reported low recreational physical activity (lowest quintile/quartile), women with high physical activity levels (highest quintile/quartile) had a significantly lower risk of all-cause mortality (HR= 0.55, 95% CI 0.45-0.68, HR stratified by ES = 0.51, 95% CI 0.36-0.72), death from breast cancer (HR=0.62, 95% CI 0.42-0.93) and an indicative lower risk of recurrence (HR=0.81, 95% CI 0.56-1.16). However, there was evidence of heterogeneity across studies (Τ² = 0.0438; Ι² = 52.4%). No meta-analysis could be performed for dietary patterns due to the differences observed among the patterns. Nevertheless, post-diagnosis dietary patterns characterized as “healthy” (i.e. prudent) were associated with a decreased risk of death from all causes or causes other than breast cancer. Conclusion Post-diagnosis recreational physical activity was associated with lower overall and breast cancer mortality among breast cancer survivors. It seems that physical activity is beneficial for breast cancer survivors. More studies (such as Randomized Controlled Trials) are needed to investigate the role of post-diagnosis dietary patterns and physical activity, respectively, on all-cause mortality and breast cancer outcomes."],"dc:identifier":["uoadl:2776571","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776571"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Dietary patterns and physical activity in breast cancer survivors: a systematic review and meta-analysis"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:45Z"}