{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2776601"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2776601","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η άσκηση της γονεϊκής συνηγορίας","abstract":"Η παρούσα μελέτη έχει ως κεντρικό άξονα τον βιωματικό λόγο των γονέων και στόχο να διερευνήσει τον υπερασπιστικό τους ρόλο, σε συνάρτηση με το οικονομικό και μορφωτικό τους επίπεδο. Ειδικότερα, εστιάζει στη διερεύνηση και στην ανάλυση της έννοιας της συνηγορίας, η οποία νοείται ως η προάσπιση των δικαιωμάτων των παιδιών από τους γονείς τους. Εν προκειμένω, η γονεϊκή συνηγορία εξετάζεται στα πλαίσια της εκπαιδευτικής διαδικασίας, στην οποία αποπειράται να διασφαλιστεί ισότιμη συμμετοχή και μεταχείριση όλων ανεξαιρέτως των μαθητών. Παράλληλα, θέτει πιθανούς προβληματισμούς και προτάσεις που προκύπτουν από την ερεύνα. Πραγματοποιήθηκε ποιοτική έρευνα σε δείγμα δεκαεννέα (19) γονέων, τα παιδιά των οποίων ανήκουν στην κατηγορία των μαθητών με “Δυσλεξία” σύμφωνα με την εκδοθείσα γνωμάτευση από θεσμικό φορέα αξιολόγησης, σε από μία από τις τέσσερις Περιφέρειες του Νομού Αττικής, στα πλαίσια του νόμου που διέπει την Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση (N. 3699/2008). Η έρευνα βασίστηκε στη θεματική ανάλυση περιεχομένου των συνεντεύξεων, αξιοποιώντας τον τύπο της ημιδομημένης συνέντευξης. Προσδιορίστηκε η έννοια της συνηγορίας εκ μέρους των γονέων, καθορίστηκαν οι παράγοντες και αναλύθηκαν οι συνθήκες που διαμορφώνουν τον ρόλο και τη δράση τους. Η άποψη που προβάλλεται ως κυρίαρχη είναι ότι αναγνωρίζεται η ιδέα της συνηγορίας ως βασική αξία, θεωρώντας ότι είναι μέρος των γονεϊκών υποχρεώσεων. Ένα ποσοστό του δείγματος θεωρεί ότι η συνηγορία λειτουργεί ως μέσο πίεσης στο παρεχόμενο εκπαιδευτικό σύστημα και ως τρόπος διαχείρισης της διαγνωστικής ταμπέλας. Αντίθετα, ένα μικρό ποσοστό υποστηρίζει ότι η συνηγορία είναι έργο αποκλειστικά της σχολικής κοινότητας. Ωστόσο, από την εμπειρία ενός μόνο γονέα, η άσκηση συνηγορίας αποτελεί μια ευκαιρία για ισότιμη συνεργασία με τους φορείς εκπαίδευσης, σεβόμενοι τη μαθησιακή δυσκολία που φέρει ο μαθητής. Το μορφωτικό και οικονομικό επίπεδο των γονέων φαίνεται να ενισχύει τον σκοπό της υπερασπιστικής τους δράσης, δεν αποτελεί όμως βασικό σημείο εκκίνησης. Η άσκηση συνηγορίας καθορίζεται από τον βαθμό επίγνωσης του ρόλου τους, το είδος της διάγνωσης και κυρίως από τις συνθήκες συνεργασίας με τους εκπαιδευτικούς. Το σύνολο του δείγματος περιγράφει στοιχεία αντιπαλότητας ως προς τη μη αναγνώριση των εκπαιδευτικών δικαιωμάτων του μαθητή με βάση τη διάγνωση και στοιχεία διάκρισης στον τρόπο διδασκαλίας. Εντοπίζουν πρακτικές που πηγάζουν από την κλινική-ιατρική προσέγγιση της αναπηρίας, η οποία έρχεται σε σύγκρουση με τον αγώνα τους, που φαίνεται να ενισχύει την ιδέα της ένταξης στη μαθησιακή διαδικασία. Τέλος, καταγράφεται ποικιλομορφία ως προς τη μορφή και τους τρόπους άσκησης συνηγορίας, ώστε να εξασφαλιστεί η υποστήριξη σε πολλά επίπεδα. Στο σύνολο οι γονείς δίνουν έμφαση στην αυτοϋπεράσπιση του μαθητή και στην αλληλοϋποστήριξη των μελών της οικογένειας. Φαίνεται να παραμένουν σε εγρήγορση, απαιτώντας ενημέρωση, ώστε να ενισχυθεί ο αγώνας τους για φοίτηση των παιδιών τους με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες χωρίς αποκλεισμό.","abstract_html":"Η παρούσα μελέτη έχει ως κεντρικό άξονα τον βιωματικό λόγο των γονέων και στόχο να διερευνήσει τον υπερασπιστικό τους ρόλο, σε συνάρτηση με το οικονομικό και μορφωτικό τους επίπεδο. Ειδικότερα, εστιάζει στη διερεύνηση και στην ανάλυση της έννοιας της συνηγορίας, η οποία νοείται ως η προάσπιση των δικαιωμάτων των παιδιών από τους γονείς τους. Εν προκειμένω, η γονεϊκή συνηγορία εξετάζεται στα πλαίσια της εκπαιδευτικής διαδικασίας, στην οποία αποπειράται να διασφαλιστεί ισότιμη συμμετοχή και μεταχείριση όλων ανεξαιρέτως των μαθητών. Παράλληλα, θέτει πιθανούς προβληματισμούς και προτάσεις που προκύπτουν από την ερεύνα. Πραγματοποιήθηκε ποιοτική έρευνα σε δείγμα δεκαεννέα (19) γονέων, τα παιδιά των οποίων ανήκουν στην κατηγορία των μαθητών με “Δυσλεξία” σύμφωνα με την εκδοθείσα γνωμάτευση από θεσμικό φορέα αξιολόγησης, σε από μία από τις τέσσερις Περιφέρειες του Νομού Αττικής, στα πλαίσια του νόμου που διέπει την Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση (N. 3699/2008). Η έρευνα βασίστηκε στη θεματική ανάλυση περιεχομένου των συνεντεύξεων, αξιοποιώντας τον τύπο της ημιδομημένης συνέντευξης. Προσδιορίστηκε η έννοια της συνηγορίας εκ μέρους των γονέων, καθορίστηκαν οι παράγοντες και αναλύθηκαν οι συνθήκες που διαμορφώνουν τον ρόλο και τη δράση τους. Η άποψη που προβάλλεται ως κυρίαρχη είναι ότι αναγνωρίζεται η ιδέα της συνηγορίας ως βασική αξία, θεωρώντας ότι είναι μέρος των γονεϊκών υποχρεώσεων. Ένα ποσοστό του δείγματος θεωρεί ότι η συνηγορία λειτουργεί ως μέσο πίεσης στο παρεχόμενο εκπαιδευτικό σύστημα και ως τρόπος διαχείρισης της διαγνωστικής ταμπέλας. Αντίθετα, ένα μικρό ποσοστό υποστηρίζει ότι η συνηγορία είναι έργο αποκλειστικά της σχολικής κοινότητας. Ωστόσο, από την εμπειρία ενός μόνο γονέα, η άσκηση συνηγορίας αποτελεί μια ευκαιρία για ισότιμη συνεργασία με τους φορείς εκπαίδευσης, σεβόμενοι τη μαθησιακή δυσκολία που φέρει ο μαθητής. Το μορφωτικό και οικονομικό επίπεδο των γονέων φαίνεται να ενισχύει τον σκοπό της υπερασπιστικής τους δράσης, δεν αποτελεί όμως βασικό σημείο εκκίνησης. Η άσκηση συνηγορίας καθορίζεται από τον βαθμό επίγνωσης του ρόλου τους, το είδος της διάγνωσης και κυρίως από τις συνθήκες συνεργασίας με τους εκπαιδευτικούς. Το σύνολο του δείγματος περιγράφει στοιχεία αντιπαλότητας ως προς τη μη αναγνώριση των εκπαιδευτικών δικαιωμάτων του μαθητή με βάση τη διάγνωση και στοιχεία διάκρισης στον τρόπο διδασκαλίας. Εντοπίζουν πρακτικές που πηγάζουν από την κλινική-ιατρική προσέγγιση της αναπηρίας, η οποία έρχεται σε σύγκρουση με τον αγώνα τους, που φαίνεται να ενισχύει την ιδέα της ένταξης στη μαθησιακή διαδικασία. Τέλος, καταγράφεται ποικιλομορφία ως προς τη μορφή και τους τρόπους άσκησης συνηγορίας, ώστε να εξασφαλιστεί η υποστήριξη σε πολλά επίπεδα. Στο σύνολο οι γονείς δίνουν έμφαση στην αυτοϋπεράσπιση του μαθητή και στην αλληλοϋποστήριξη των μελών της οικογένειας. Φαίνεται να παραμένουν σε εγρήγορση, απαιτώντας ενημέρωση, ώστε να ενισχυθεί ο αγώνας τους για φοίτηση των παιδιών τους με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες χωρίς αποκλεισμό.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοτρέτσου Φραγκίσκα","Kotretsou Fragkiska"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:45Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2776601"],"render_values":[{"text":"uoadl:2776601","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776601","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776601","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2776601","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοτρέτσου Φραγκίσκα","Kotretsou Fragkiska"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2776601","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776601"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα μελέτη έχει ως κεντρικό άξονα τον βιωματικό λόγο των γονέων και στόχο να διερευνήσει τον υπερασπιστικό τους ρόλο, σε συνάρτηση με το οικονομικό και μορφωτικό τους επίπεδο. Ειδικότερα, εστιάζει στη διερεύνηση και στην ανάλυση της έννοιας της συνηγορίας, η οποία νοείται ως η προάσπιση των δικαιωμάτων των παιδιών από τους γονείς τους. Εν προκειμένω, η γονεϊκή συνηγορία εξετάζεται στα πλαίσια της εκπαιδευτικής διαδικασίας, στην οποία αποπειράται να διασφαλιστεί ισότιμη συμμετοχή και μεταχείριση όλων ανεξαιρέτως των μαθητών. Παράλληλα, θέτει πιθανούς προβληματισμούς και προτάσεις που προκύπτουν από την ερεύνα. Πραγματοποιήθηκε ποιοτική έρευνα σε δείγμα δεκαεννέα (19) γονέων, τα παιδιά των οποίων ανήκουν στην κατηγορία των μαθητών με “Δυσλεξία” σύμφωνα με την εκδοθείσα γνωμάτευση από θεσμικό φορέα αξιολόγησης, σε από μία από τις τέσσερις Περιφέρειες του Νομού Αττικής, στα πλαίσια του νόμου που διέπει την Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση (N. 3699/2008). Η έρευνα βασίστηκε στη θεματική ανάλυση περιεχομένου των συνεντεύξεων, αξιοποιώντας τον τύπο της ημιδομημένης συνέντευξης. Προσδιορίστηκε η έννοια της συνηγορίας εκ μέρους των γονέων, καθορίστηκαν οι παράγοντες και αναλύθηκαν οι συνθήκες που διαμορφώνουν τον ρόλο και τη δράση τους. Η άποψη που προβάλλεται ως κυρίαρχη είναι ότι αναγνωρίζεται η ιδέα της συνηγορίας ως βασική αξία, θεωρώντας ότι είναι μέρος των γονεϊκών υποχρεώσεων. Ένα ποσοστό του δείγματος θεωρεί ότι η συνηγορία λειτουργεί ως μέσο πίεσης στο παρεχόμενο εκπαιδευτικό σύστημα και ως τρόπος διαχείρισης της διαγνωστικής ταμπέλας. Αντίθετα, ένα μικρό ποσοστό υποστηρίζει ότι η συνηγορία είναι έργο αποκλειστικά της σχολικής κοινότητας. Ωστόσο, από την εμπειρία ενός μόνο γονέα, η άσκηση συνηγορίας αποτελεί μια ευκαιρία για ισότιμη συνεργασία με τους φορείς εκπαίδευσης, σεβόμενοι τη μαθησιακή δυσκολία που φέρει ο μαθητής. Το μορφωτικό και οικονομικό επίπεδο των γονέων φαίνεται να ενισχύει τον σκοπό της υπερασπιστικής τους δράσης, δεν αποτελεί όμως βασικό σημείο εκκίνησης. Η άσκηση συνηγορίας καθορίζεται από τον βαθμό επίγνωσης του ρόλου τους, το είδος της διάγνωσης και κυρίως από τις συνθήκες συνεργασίας με τους εκπαιδευτικούς. Το σύνολο του δείγματος περιγράφει στοιχεία αντιπαλότητας ως προς τη μη αναγνώριση των εκπαιδευτικών δικαιωμάτων του μαθητή με βάση τη διάγνωση και στοιχεία διάκρισης στον τρόπο διδασκαλίας. Εντοπίζουν πρακτικές που πηγάζουν από την κλινική-ιατρική προσέγγιση της αναπηρίας, η οποία έρχεται σε σύγκρουση με τον αγώνα τους, που φαίνεται να ενισχύει την ιδέα της ένταξης στη μαθησιακή διαδικασία. Τέλος, καταγράφεται ποικιλομορφία ως προς τη μορφή και τους τρόπους άσκησης συνηγορίας, ώστε να εξασφαλιστεί η υποστήριξη σε πολλά επίπεδα. Στο σύνολο οι γονείς δίνουν έμφαση στην αυτοϋπεράσπιση του μαθητή και στην αλληλοϋποστήριξη των μελών της οικογένειας. Φαίνεται να παραμένουν σε εγρήγορση, απαιτώντας ενημέρωση, ώστε να ενισχυθεί ο αγώνας τους για φοίτηση των παιδιών τους με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες χωρίς αποκλεισμό.","This paper focuses on parents’ experiential impact, in order to explore their advocative role in relation to their economic and educational level. In particular, it focuses on investigating and analyzing the concept of advocacy, which is meant to be the protection of children's rights from their parents. In this paper, parental advocacy is being considered in the context of the educational process, in which it attempts to ensure equal participation and treatment of all pupils, without exception. Alongside, it sets the potential concerns and proposals that result from this research. A qualitative study was carried out on a sample of nineteen (19) parents whose children were diagnosed with dyslexia by an institutional assessment body, in one of the four Regions of the Municipality of Attica, according to the Legislation on Special Needs Education and Training (Law 3699/2008). The research was based on the thematic analysis of the interview content, utilizing the type of semi-structured interview. The concept of parental advocacy was established, along with the factors, furthermore, the conditions that form the parental role and action were analyzed. The prominent view establishes that parental advocacy is a basic value, as a part of parental obligations. Some of the parents questioned, consider parental advocacy as a means of exercising pressure to the provided educational system and a way of administrating the diagnosis. On the other hand, a minor percentage supports that it is exclusively a school community project. However, the experience of even one individual parent verify that the exercise of parental advocacy is a unique opportunity for equal cooperation with education providers, in accordance with the learning difficulties that the student faces. Parents’ educational and economical status seems to strengthen their defensive role, without being the basic starting point. The exercise of parental advocacy is determined by the degree of parents’ awareness of their role, the type of the diagnosis and most of all, by the cooperative conditions with the educators. The entire sample interviewed reports elements of hostility, related to the non-recognition of student’s educational rights based on the diagnosis, and elements of discrimination in teaching modes. Even more, it focuses on practices related to the clinical-medicine approach of disability, conflicting to their struggle, which seems to enforce the idea of inclusion in the learning process. Finally, the diversity in the form and ways of exercising parental advocacy is recorded, so as to ensure multiple support. On the whole, parents focus on the student’s self-defense and the family members’ mutual support. It seems that they stay alert, demanding constant update, in order to support their struggle for schools with no exclusion for the children with special educational needs."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η άσκηση της γονεϊκής συνηγορίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοτρέτσου Φραγκίσκα","Kotretsou Fragkiska"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η παρούσα μελέτη έχει ως κεντρικό άξονα τον βιωματικό λόγο των γονέων και στόχο να διερευνήσει τον υπερασπιστικό τους ρόλο, σε συνάρτηση με το οικονομικό και μορφωτικό τους επίπεδο. Ειδικότερα, εστιάζει στη διερεύνηση και στην ανάλυση της έννοιας της συνηγορίας, η οποία νοείται ως η προάσπιση των δικαιωμάτων των παιδιών από τους γονείς τους. Εν προκειμένω, η γονεϊκή συνηγορία εξετάζεται στα πλαίσια της εκπαιδευτικής διαδικασίας, στην οποία αποπειράται να διασφαλιστεί ισότιμη συμμετοχή και μεταχείριση όλων ανεξαιρέτως των μαθητών. Παράλληλα, θέτει πιθανούς προβληματισμούς και προτάσεις που προκύπτουν από την ερεύνα. Πραγματοποιήθηκε ποιοτική έρευνα σε δείγμα δεκαεννέα (19) γονέων, τα παιδιά των οποίων ανήκουν στην κατηγορία των μαθητών με “Δυσλεξία” σύμφωνα με την εκδοθείσα γνωμάτευση από θεσμικό φορέα αξιολόγησης, σε από μία από τις τέσσερις Περιφέρειες του Νομού Αττικής, στα πλαίσια του νόμου που διέπει την Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση (N. 3699/2008). Η έρευνα βασίστηκε στη θεματική ανάλυση περιεχομένου των συνεντεύξεων, αξιοποιώντας τον τύπο της ημιδομημένης συνέντευξης. Προσδιορίστηκε η έννοια της συνηγορίας εκ μέρους των γονέων, καθορίστηκαν οι παράγοντες και αναλύθηκαν οι συνθήκες που διαμορφώνουν τον ρόλο και τη δράση τους. Η άποψη που προβάλλεται ως κυρίαρχη είναι ότι αναγνωρίζεται η ιδέα της συνηγορίας ως βασική αξία, θεωρώντας ότι είναι μέρος των γονεϊκών υποχρεώσεων. Ένα ποσοστό του δείγματος θεωρεί ότι η συνηγορία λειτουργεί ως μέσο πίεσης στο παρεχόμενο εκπαιδευτικό σύστημα και ως τρόπος διαχείρισης της διαγνωστικής ταμπέλας. Αντίθετα, ένα μικρό ποσοστό υποστηρίζει ότι η συνηγορία είναι έργο αποκλειστικά της σχολικής κοινότητας. Ωστόσο, από την εμπειρία ενός μόνο γονέα, η άσκηση συνηγορίας αποτελεί μια ευκαιρία για ισότιμη συνεργασία με τους φορείς εκπαίδευσης, σεβόμενοι τη μαθησιακή δυσκολία που φέρει ο μαθητής. Το μορφωτικό και οικονομικό επίπεδο των γονέων φαίνεται να ενισχύει τον σκοπό της υπερασπιστικής τους δράσης, δεν αποτελεί όμως βασικό σημείο εκκίνησης. Η άσκηση συνηγορίας καθορίζεται από τον βαθμό επίγνωσης του ρόλου τους, το είδος της διάγνωσης και κυρίως από τις συνθήκες συνεργασίας με τους εκπαιδευτικούς. Το σύνολο του δείγματος περιγράφει στοιχεία αντιπαλότητας ως προς τη μη αναγνώριση των εκπαιδευτικών δικαιωμάτων του μαθητή με βάση τη διάγνωση και στοιχεία διάκρισης στον τρόπο διδασκαλίας. Εντοπίζουν πρακτικές που πηγάζουν από την κλινική-ιατρική προσέγγιση της αναπηρίας, η οποία έρχεται σε σύγκρουση με τον αγώνα τους, που φαίνεται να ενισχύει την ιδέα της ένταξης στη μαθησιακή διαδικασία. Τέλος, καταγράφεται ποικιλομορφία ως προς τη μορφή και τους τρόπους άσκησης συνηγορίας, ώστε να εξασφαλιστεί η υποστήριξη σε πολλά επίπεδα. Στο σύνολο οι γονείς δίνουν έμφαση στην αυτοϋπεράσπιση του μαθητή και στην αλληλοϋποστήριξη των μελών της οικογένειας. Φαίνεται να παραμένουν σε εγρήγορση, απαιτώντας ενημέρωση, ώστε να ενισχυθεί ο αγώνας τους για φοίτηση των παιδιών τους με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες χωρίς αποκλεισμό.","This paper focuses on parents’ experiential impact, in order to explore their advocative role in relation to their economic and educational level. In particular, it focuses on investigating and analyzing the concept of advocacy, which is meant to be the protection of children's rights from their parents. In this paper, parental advocacy is being considered in the context of the educational process, in which it attempts to ensure equal participation and treatment of all pupils, without exception. Alongside, it sets the potential concerns and proposals that result from this research. A qualitative study was carried out on a sample of nineteen (19) parents whose children were diagnosed with dyslexia by an institutional assessment body, in one of the four Regions of the Municipality of Attica, according to the Legislation on Special Needs Education and Training (Law 3699/2008). The research was based on the thematic analysis of the interview content, utilizing the type of semi-structured interview. The concept of parental advocacy was established, along with the factors, furthermore, the conditions that form the parental role and action were analyzed. The prominent view establishes that parental advocacy is a basic value, as a part of parental obligations. Some of the parents questioned, consider parental advocacy as a means of exercising pressure to the provided educational system and a way of administrating the diagnosis. On the other hand, a minor percentage supports that it is exclusively a school community project. However, the experience of even one individual parent verify that the exercise of parental advocacy is a unique opportunity for equal cooperation with education providers, in accordance with the learning difficulties that the student faces. Parents’ educational and economical status seems to strengthen their defensive role, without being the basic starting point. The exercise of parental advocacy is determined by the degree of parents’ awareness of their role, the type of the diagnosis and most of all, by the cooperative conditions with the educators. The entire sample interviewed reports elements of hostility, related to the non-recognition of student’s educational rights based on the diagnosis, and elements of discrimination in teaching modes. Even more, it focuses on practices related to the clinical-medicine approach of disability, conflicting to their struggle, which seems to enforce the idea of inclusion in the learning process. Finally, the diversity in the form and ways of exercising parental advocacy is recorded, so as to ensure multiple support. On the whole, parents focus on the student’s self-defense and the family members’ mutual support. It seems that they stay alert, demanding constant update, in order to support their struggle for schools with no exclusion for the children with special educational needs."],"dc:identifier":["uoadl:2776601","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776601"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Η άσκηση της γονεϊκής συνηγορίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:45Z"}