{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2776606"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2776606","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανίχνευση ραδιομολύνσεων εργαζομένων στην πυρηνική ιατρική με μετρητή ολόσωμης ακτινοβολίας","abstract":"Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε κατά το διάστημα Σεπτέμβριος 2017–Μάρτιος 2018 η εσωτερική ραδιομόλυνση δεκατριών εργαζομένων (οχτώ άνδρες και πέντε γυναίκες) στο Τμήμα Πυρηνικής Ιατρικής του ΠΓΝΙ, με χρήση του Μετρητή Ολόσωμης Ακτινοβολίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Εντοπίσθηκαν ραδιομολύνσεις που σχετίζονται μόνο με τη χρήση ραδιομαφάρμακων περιέχουν 99mTc και 131Ι και εκτιμήθηκε η ακτινική επιβάρυνση λόγω πρόσληψης. Οι υπολογισμοί δεσμευθείσας ενεργού δόσης, με βάση τις μετρήσεις, έγιναν με τρεις τρόπους, αναλυτικά με χρήση των συντελεστών της αναφοράς ICRP 68 και με χρήση των λογισμικών MONDAL.3 και IMBA. Δεδομένου ότι στην καθημερινή κλινική ρουτίνα δεν υπάρχουν πλήρεις πληροφορίες για τον τρόπο και τη χρονική στιγμή πρόσληψης, έγιναν ορισμένες παραδοχές που συνήθως οδηγούσαν σε υπερεκτίμηση της ακτινικής επιβάρυνσης των εργαζομένων. Βρέθηκε ότι στους εργαζόμενους που μελετήθηκαν η ετήσια δεσμευθείσα ενεργός δόση εσωτερικής ακτινοβόλησης με 99mTc ήταν της τάξης των μερικών δεκάδων μSv, εφόσον τηρόντουσαν τα συστηνόμενα μέτρα ακτινοπροστασίας, ενώ στο 131Ι ήταν υψηλότερες. Κάνοντας χρήση των δυσμενέστερων υποθέσεων βρέθηκαν ετήσιες δεσμευθείσες ενεργές δόσεις περίπου 1 mSv σε ορισμένους από τους εργαζόμενους του ΠΓΝΙ. Αν όμως λάβουμε υπόψη την συμβολή του 214Pb που επηρεάζει τη μέτρηση 131Ι, οι δεσμευθείσες ενεργές δόσεις δεν ξεπερνούσαν το 0.5 mSv στους περισσότερους εργαζόμενους και σε μόνο σε ένα πλησίασε το 1 mSv ετησίως. Επίσης βρέθηκε ότι στη συλλογική ενεργό δόση οι εσωτερικές ραδιομολύνσεις αφορούν το 1/4 αυτής, ενώ τα υπόλοιπα 3/4 οφείλονται στην εξωτερική ακτινοβόληση. Επιπλέον μελετήθηκε η ενεργότητα στο σώμα των εργαζομένων με τα φυσικά ραδιοϊσότοπα 40Κ και 214Bi και οι διαφορές τους ανά φύλο. Το κάλιο, που ποσοτικοποιείται μέσω του 40Κ που εκπέμπει ακτινοβολία–γ, έχει μεγάλη βιολογική σημασία και αποτελεί δείκτη της ποσότητας άλιπης μάζας σώματος. Βρέθηκε ότι η ολόσωμη ποσότητα καλίου στους άνδρες ήταν υψηλότερη από αυτή στις γυναίκες. Το 214Bi, όπως και ο 214Pb αποτελεί τμήμα της σειράς αποδιέγερσης του 226Ra και βρίσκονται στον αέρα λόγω του θυγατρικού του 222Rn και εισέρχονται στον οργανισμό μέσω εισπνοής. Για την ολόσωμη και ειδική ενεργότητα 214Bi στο σώμα των εξεταζομένων δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στα δύο φύλα. Συμπερασματικά, δεν βρέθηκαν απρόσμενα αποτελέσματα και σύμφωνα με την παρούσα εργασία δεν απαιτείται η συστηματική δοσιμέτρηση των εργαζομένων του ΠΓΝΙ που συμμετείχαν στην μελέτη με βάση τον τρέχοντα φόρτο εργασίας και τα μέτρα ακτινοπροστασίας, που θεωρούνται επαρκή.","abstract_html":"Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε κατά το διάστημα Σεπτέμβριος 2017–Μάρτιος 2018 η εσωτερική ραδιομόλυνση δεκατριών εργαζομένων (οχτώ άνδρες και πέντε γυναίκες) στο Τμήμα Πυρηνικής Ιατρικής του ΠΓΝΙ, με χρήση του Μετρητή Ολόσωμης Ακτινοβολίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Εντοπίσθηκαν ραδιομολύνσεις που σχετίζονται μόνο με τη χρήση ραδιομαφάρμακων περιέχουν 99mTc και 131Ι και εκτιμήθηκε η ακτινική επιβάρυνση λόγω πρόσληψης. Οι υπολογισμοί δεσμευθείσας ενεργού δόσης, με βάση τις μετρήσεις, έγιναν με τρεις τρόπους, αναλυτικά με χρήση των συντελεστών της αναφοράς ICRP 68 και με χρήση των λογισμικών MONDAL.3 και IMBA. Δεδομένου ότι στην καθημερινή κλινική ρουτίνα δεν υπάρχουν πλήρεις πληροφορίες για τον τρόπο και τη χρονική στιγμή πρόσληψης, έγιναν ορισμένες παραδοχές που συνήθως οδηγούσαν σε υπερεκτίμηση της ακτινικής επιβάρυνσης των εργαζομένων. Βρέθηκε ότι στους εργαζόμενους που μελετήθηκαν η ετήσια δεσμευθείσα ενεργός δόση εσωτερικής ακτινοβόλησης με 99mTc ήταν της τάξης των μερικών δεκάδων μSv, εφόσον τηρόντουσαν τα συστηνόμενα μέτρα ακτινοπροστασίας, ενώ στο 131Ι ήταν υψηλότερες. Κάνοντας χρήση των δυσμενέστερων υποθέσεων βρέθηκαν ετήσιες δεσμευθείσες ενεργές δόσεις περίπου 1 mSv σε ορισμένους από τους εργαζόμενους του ΠΓΝΙ. Αν όμως λάβουμε υπόψη την συμβολή του 214Pb που επηρεάζει τη μέτρηση 131Ι, οι δεσμευθείσες ενεργές δόσεις δεν ξεπερνούσαν το 0.5 mSv στους περισσότερους εργαζόμενους και σε μόνο σε ένα πλησίασε το 1 mSv ετησίως. Επίσης βρέθηκε ότι στη συλλογική ενεργό δόση οι εσωτερικές ραδιομολύνσεις αφορούν το 1/4 αυτής, ενώ τα υπόλοιπα 3/4 οφείλονται στην εξωτερική ακτινοβόληση. Επιπλέον μελετήθηκε η ενεργότητα στο σώμα των εργαζομένων με τα φυσικά ραδιοϊσότοπα 40Κ και 214Bi και οι διαφορές τους ανά φύλο. Το κάλιο, που ποσοτικοποιείται μέσω του 40Κ που εκπέμπει ακτινοβολία–γ, έχει μεγάλη βιολογική σημασία και αποτελεί δείκτη της ποσότητας άλιπης μάζας σώματος. Βρέθηκε ότι η ολόσωμη ποσότητα καλίου στους άνδρες ήταν υψηλότερη από αυτή στις γυναίκες. Το 214Bi, όπως και ο 214Pb αποτελεί τμήμα της σειράς αποδιέγερσης του 226Ra και βρίσκονται στον αέρα λόγω του θυγατρικού του 222Rn και εισέρχονται στον οργανισμό μέσω εισπνοής. Για την ολόσωμη και ειδική ενεργότητα 214Bi στο σώμα των εξεταζομένων δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στα δύο φύλα. Συμπερασματικά, δεν βρέθηκαν απρόσμενα αποτελέσματα και σύμφωνα με την παρούσα εργασία δεν απαιτείται η συστηματική δοσιμέτρηση των εργαζομένων του ΠΓΝΙ που συμμετείχαν στην μελέτη με βάση τον τρέχοντα φόρτο εργασίας και τα μέτρα ακτινοπροστασίας, που θεωρούνται επαρκή.","abstract_has_math":false,"creators":["Κατραμάδα Ηλέκτρα","Katramada Ilektra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:45Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2776606"],"render_values":[{"text":"uoadl:2776606","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776606","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776606","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2776606","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κατραμάδα Ηλέκτρα","Katramada Ilektra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2776606","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776606"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε κατά το διάστημα Σεπτέμβριος 2017–Μάρτιος 2018 η εσωτερική ραδιομόλυνση δεκατριών εργαζομένων (οχτώ άνδρες και πέντε γυναίκες) στο Τμήμα Πυρηνικής Ιατρικής του ΠΓΝΙ, με χρήση του Μετρητή Ολόσωμης Ακτινοβολίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Εντοπίσθηκαν ραδιομολύνσεις που σχετίζονται μόνο με τη χρήση ραδιομαφάρμακων περιέχουν 99mTc και 131Ι και εκτιμήθηκε η ακτινική επιβάρυνση λόγω πρόσληψης. Οι υπολογισμοί δεσμευθείσας ενεργού δόσης, με βάση τις μετρήσεις, έγιναν με τρεις τρόπους, αναλυτικά με χρήση των συντελεστών της αναφοράς ICRP 68 και με χρήση των λογισμικών MONDAL.3 και IMBA. Δεδομένου ότι στην καθημερινή κλινική ρουτίνα δεν υπάρχουν πλήρεις πληροφορίες για τον τρόπο και τη χρονική στιγμή πρόσληψης, έγιναν ορισμένες παραδοχές που συνήθως οδηγούσαν σε υπερεκτίμηση της ακτινικής επιβάρυνσης των εργαζομένων. Βρέθηκε ότι στους εργαζόμενους που μελετήθηκαν η ετήσια δεσμευθείσα ενεργός δόση εσωτερικής ακτινοβόλησης με 99mTc ήταν της τάξης των μερικών δεκάδων μSv, εφόσον τηρόντουσαν τα συστηνόμενα μέτρα ακτινοπροστασίας, ενώ στο 131Ι ήταν υψηλότερες. Κάνοντας χρήση των δυσμενέστερων υποθέσεων βρέθηκαν ετήσιες δεσμευθείσες ενεργές δόσεις περίπου 1 mSv σε ορισμένους από τους εργαζόμενους του ΠΓΝΙ. Αν όμως λάβουμε υπόψη την συμβολή του 214Pb που επηρεάζει τη μέτρηση 131Ι, οι δεσμευθείσες ενεργές δόσεις δεν ξεπερνούσαν το 0.5 mSv στους περισσότερους εργαζόμενους και σε μόνο σε ένα πλησίασε το 1 mSv ετησίως. Επίσης βρέθηκε ότι στη συλλογική ενεργό δόση οι εσωτερικές ραδιομολύνσεις αφορούν το 1/4 αυτής, ενώ τα υπόλοιπα 3/4 οφείλονται στην εξωτερική ακτινοβόληση. Επιπλέον μελετήθηκε η ενεργότητα στο σώμα των εργαζομένων με τα φυσικά ραδιοϊσότοπα 40Κ και 214Bi και οι διαφορές τους ανά φύλο. Το κάλιο, που ποσοτικοποιείται μέσω του 40Κ που εκπέμπει ακτινοβολία–γ, έχει μεγάλη βιολογική σημασία και αποτελεί δείκτη της ποσότητας άλιπης μάζας σώματος. Βρέθηκε ότι η ολόσωμη ποσότητα καλίου στους άνδρες ήταν υψηλότερη από αυτή στις γυναίκες. Το 214Bi, όπως και ο 214Pb αποτελεί τμήμα της σειράς αποδιέγερσης του 226Ra και βρίσκονται στον αέρα λόγω του θυγατρικού του 222Rn και εισέρχονται στον οργανισμό μέσω εισπνοής. Για την ολόσωμη και ειδική ενεργότητα 214Bi στο σώμα των εξεταζομένων δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στα δύο φύλα. Συμπερασματικά, δεν βρέθηκαν απρόσμενα αποτελέσματα και σύμφωνα με την παρούσα εργασία δεν απαιτείται η συστηματική δοσιμέτρηση των εργαζομένων του ΠΓΝΙ που συμμετείχαν στην μελέτη με βάση τον τρέχοντα φόρτο εργασίας και τα μέτρα ακτινοπροστασίας, που θεωρούνται επαρκή.","In the present study, the internal radioactive contamination of thirteen workers (eight men and five women) at the Department of Nuclear Medicine of University Hospital of Ioannina was evaluated during the period September 2017–March 2018 using the University of Ioannina a Whole Body Counter. Just two artificial radionuclides 99mTc and 131I were detected. Taking into account that under the daily clinic practice the route and the exact time of intake are not known, some assumptions were made that led to overestimation of the radiation risk of the workers. The committed effective dose calculations were carried out using the in vivo measurement data in three alternative techniques, a) analytical calculations, b) use of the MONDAL.3 software and c) use of the IMBA software. The assessed annual committed effective doses due to their occupational internal exposure with 99mTc, was of the order tenths μSv, when the recommended radiological protection instructions were respected. 131I resulted in higher annual doses. Assuming the worst scenario, there were few workers with annual occupational internal doses in the region 1.0 to 2.0 mSv. However, by taking into account the influence of the 214Pb gamma rays to the used 131I energy window, the corresponding doses were less than 1.0 mSv (the maximum value, 0.83 mSv corresponded to the medical radiation physicist with the highest workload). Moreover, the internal exposure conducted about ¼ of the total radiation of the studied workers. In addition the activity of the naturally occurring 40K and 214Bi in their body of the was studied Potassium, which is quantified via the 40K gamma emission, is of great biological importance, being an indicator of the free fat body mass. It was found that the total body potassium was higher in the studied male than in the studied female workers. The 214Bi consists part of the decay series of 226Ra and daughter product of 222Rn, which enter the human body through inhalation. No statistically significant gender difference in total body 214Bi activity (170±66 Bq, on the average) and specific activity was found in the studied subjects. In conclusion, unexpected results were not found. Systematic individual internal occupational monitoring of the studied workers is not required, under the current workload and the applied radiation safety procedures."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανίχνευση ραδιομολύνσεων εργαζομένων στην πυρηνική ιατρική με μετρητή ολόσωμης ακτινοβολίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κατραμάδα Ηλέκτρα","Katramada Ilektra"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε κατά το διάστημα Σεπτέμβριος 2017–Μάρτιος 2018 η εσωτερική ραδιομόλυνση δεκατριών εργαζομένων (οχτώ άνδρες και πέντε γυναίκες) στο Τμήμα Πυρηνικής Ιατρικής του ΠΓΝΙ, με χρήση του Μετρητή Ολόσωμης Ακτινοβολίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Εντοπίσθηκαν ραδιομολύνσεις που σχετίζονται μόνο με τη χρήση ραδιομαφάρμακων περιέχουν 99mTc και 131Ι και εκτιμήθηκε η ακτινική επιβάρυνση λόγω πρόσληψης. Οι υπολογισμοί δεσμευθείσας ενεργού δόσης, με βάση τις μετρήσεις, έγιναν με τρεις τρόπους, αναλυτικά με χρήση των συντελεστών της αναφοράς ICRP 68 και με χρήση των λογισμικών MONDAL.3 και IMBA. Δεδομένου ότι στην καθημερινή κλινική ρουτίνα δεν υπάρχουν πλήρεις πληροφορίες για τον τρόπο και τη χρονική στιγμή πρόσληψης, έγιναν ορισμένες παραδοχές που συνήθως οδηγούσαν σε υπερεκτίμηση της ακτινικής επιβάρυνσης των εργαζομένων. Βρέθηκε ότι στους εργαζόμενους που μελετήθηκαν η ετήσια δεσμευθείσα ενεργός δόση εσωτερικής ακτινοβόλησης με 99mTc ήταν της τάξης των μερικών δεκάδων μSv, εφόσον τηρόντουσαν τα συστηνόμενα μέτρα ακτινοπροστασίας, ενώ στο 131Ι ήταν υψηλότερες. Κάνοντας χρήση των δυσμενέστερων υποθέσεων βρέθηκαν ετήσιες δεσμευθείσες ενεργές δόσεις περίπου 1 mSv σε ορισμένους από τους εργαζόμενους του ΠΓΝΙ. Αν όμως λάβουμε υπόψη την συμβολή του 214Pb που επηρεάζει τη μέτρηση 131Ι, οι δεσμευθείσες ενεργές δόσεις δεν ξεπερνούσαν το 0.5 mSv στους περισσότερους εργαζόμενους και σε μόνο σε ένα πλησίασε το 1 mSv ετησίως. Επίσης βρέθηκε ότι στη συλλογική ενεργό δόση οι εσωτερικές ραδιομολύνσεις αφορούν το 1/4 αυτής, ενώ τα υπόλοιπα 3/4 οφείλονται στην εξωτερική ακτινοβόληση. Επιπλέον μελετήθηκε η ενεργότητα στο σώμα των εργαζομένων με τα φυσικά ραδιοϊσότοπα 40Κ και 214Bi και οι διαφορές τους ανά φύλο. Το κάλιο, που ποσοτικοποιείται μέσω του 40Κ που εκπέμπει ακτινοβολία–γ, έχει μεγάλη βιολογική σημασία και αποτελεί δείκτη της ποσότητας άλιπης μάζας σώματος. Βρέθηκε ότι η ολόσωμη ποσότητα καλίου στους άνδρες ήταν υψηλότερη από αυτή στις γυναίκες. Το 214Bi, όπως και ο 214Pb αποτελεί τμήμα της σειράς αποδιέγερσης του 226Ra και βρίσκονται στον αέρα λόγω του θυγατρικού του 222Rn και εισέρχονται στον οργανισμό μέσω εισπνοής. Για την ολόσωμη και ειδική ενεργότητα 214Bi στο σώμα των εξεταζομένων δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στα δύο φύλα. Συμπερασματικά, δεν βρέθηκαν απρόσμενα αποτελέσματα και σύμφωνα με την παρούσα εργασία δεν απαιτείται η συστηματική δοσιμέτρηση των εργαζομένων του ΠΓΝΙ που συμμετείχαν στην μελέτη με βάση τον τρέχοντα φόρτο εργασίας και τα μέτρα ακτινοπροστασίας, που θεωρούνται επαρκή.","In the present study, the internal radioactive contamination of thirteen workers (eight men and five women) at the Department of Nuclear Medicine of University Hospital of Ioannina was evaluated during the period September 2017–March 2018 using the University of Ioannina a Whole Body Counter. Just two artificial radionuclides 99mTc and 131I were detected. Taking into account that under the daily clinic practice the route and the exact time of intake are not known, some assumptions were made that led to overestimation of the radiation risk of the workers. The committed effective dose calculations were carried out using the in vivo measurement data in three alternative techniques, a) analytical calculations, b) use of the MONDAL.3 software and c) use of the IMBA software. The assessed annual committed effective doses due to their occupational internal exposure with 99mTc, was of the order tenths μSv, when the recommended radiological protection instructions were respected. 131I resulted in higher annual doses. Assuming the worst scenario, there were few workers with annual occupational internal doses in the region 1.0 to 2.0 mSv. However, by taking into account the influence of the 214Pb gamma rays to the used 131I energy window, the corresponding doses were less than 1.0 mSv (the maximum value, 0.83 mSv corresponded to the medical radiation physicist with the highest workload). Moreover, the internal exposure conducted about ¼ of the total radiation of the studied workers. In addition the activity of the naturally occurring 40K and 214Bi in their body of the was studied Potassium, which is quantified via the 40K gamma emission, is of great biological importance, being an indicator of the free fat body mass. It was found that the total body potassium was higher in the studied male than in the studied female workers. The 214Bi consists part of the decay series of 226Ra and daughter product of 222Rn, which enter the human body through inhalation. No statistically significant gender difference in total body 214Bi activity (170±66 Bq, on the average) and specific activity was found in the studied subjects. In conclusion, unexpected results were not found. Systematic individual internal occupational monitoring of the studied workers is not required, under the current workload and the applied radiation safety procedures."],"dc:identifier":["uoadl:2776606","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776606"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ανίχνευση ραδιομολύνσεων εργαζομένων στην πυρηνική ιατρική με μετρητή ολόσωμης ακτινοβολίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:45Z"}