{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2776631"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2776631","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μορφοποίηση ημιστερεών σκευασμάτων Ρεσβερατρόλης, εκτίμηση της in vitro διαπερατότητας και της in vivo αντιφλεγμονώδους δράσης","abstract":"Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η διαπερατότητα της ρεσβερατρόλης in vitro σε κύτταρα Franz καθώς και η αποτελεσματικότητα της τοπικής αντιφλεγμονώδους δράσης της in vivo σε άτριχους μύες τύπου SKH-1. Παράλληλα πραγματοποιήθηκε συσχέτιση της in viro διαπερατότητας με την in vivo αποτελεσματικότητα. Στόχος των in vitro πειραμάτων διαπερατότητας ήταν να γίνει μία προσπάθεια ενίσχυσης της διαπερατότητας της ρεσβερατρόλης αλλά και να εκτιμηθεί μια σειρά παραγόντων που επηρεάζουν τη διαπερατότητα όπως η συγκέντωση της ουσίας , η θερμοδυναμική ενεργότητα ,η σύσταση του φορέα και η επίδραση ενισχυτή διαπερατότητας. Για το σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκαν προκαταρκτικά πειράματα τόσο σε συνθετική μεμβράνη STRAT-M όσο και σε ανθρώπινη επιδερμίδα, όπου χρησιμοποιήθηκαν πηκτώματα ρεσβερατρόλης με αύξουσα συγκέντρωση(1%,2,5% και 5%-συγκεντρώσεις κορεσμού). Παρατηρήθηκε ότι το σκέυασμα συγκέντρωσης 2,5% παρουσίασε τη βέλτιστη διαδερμική διαπερατότητα.Στη συνέχεια χρησιμοποιώντας το φορέα του σκευάσματος αυτού έγινε μία προσπάθεια ενίσχυσης της διαπερατότητας της ρεσβερατρόλης με τη χρήση Transcutol ®(ethylenglycol monoethyl ether) ως επιταχυντή διαπερατότητας. Το Transcutol ® χρησιμοποιήθκε σε δύο συγκεντρώσεις (5% και 10%) και η ρεσβερατρόλη σε συγκέντρωση κορεσμού. Και στις δύο συγκέντρώσεις φάνηκε ότι η διαπερατότητα ενισχύθηκε σημαντικά σε σχεση με τη συνταγή που δεν περιείχε ενισχυτή.Η μεγαλύτερη διαπερατότητα επιτέυχθηκε όταν ο επιταχυντής χρησιμοποίηθηκε σε συγκέντρωση 5% διαφέρωντας σημαντικά από το 10%. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε in vivo πείραμα προκειμένου να εκτιμηθεί η αντιφλεγμονώδης δράση της ρεσβερατρόλης αλλά και η επίδραση του ενισχυτή διαπερατότητας και της θερμοδυναμικής ενεργότητας στην κλινική αποτελεσματικότητα. Για το σκοπό αυτό προκλήθηκε φλεγμονή στο δέρμα των μυών με UV ακτινοβόληση και εφαρμόστηκαν τα 3 σκευάμαματα ρεσβερατρόλης που είχαν δώσει τα καλύετρα αποτελέσματα στο in vitro πείραμα διαπερατότητας. Φανηκε πως η ρεσβερατρόλη παρουσίασε αντιφλεγμονώδη δράση καθώς οι μάρτυρες παρουσίασαν σημαντικά εντονότερη φλεγμονή από τις ομάδες που έλαβαν θεραπεία με κάποιο σκέυασμα. Όσον αφορά τη συσχέτιση μεταξύ των in vitro και in vivo πειραμάτων φάνηκε πως το σκέυασμα που έδωσε τη βέλτιστη διαπερατότητα ήταν αυτό που έδωσε και τη βέλτιστη αποτελεσματικότητα κατά της φλεγμονής.","abstract_html":"Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η διαπερατότητα της ρεσβερατρόλης in vitro σε κύτταρα Franz καθώς και η αποτελεσματικότητα της τοπικής αντιφλεγμονώδους δράσης της in vivo σε άτριχους μύες τύπου SKH-1. Παράλληλα πραγματοποιήθηκε συσχέτιση της in viro διαπερατότητας με την in vivo αποτελεσματικότητα. Στόχος των in vitro πειραμάτων διαπερατότητας ήταν να γίνει μία προσπάθεια ενίσχυσης της διαπερατότητας της ρεσβερατρόλης αλλά και να εκτιμηθεί μια σειρά παραγόντων που επηρεάζουν τη διαπερατότητα όπως η συγκέντωση της ουσίας , η θερμοδυναμική ενεργότητα ,η σύσταση του φορέα και η επίδραση ενισχυτή διαπερατότητας. Για το σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκαν προκαταρκτικά πειράματα τόσο σε συνθετική μεμβράνη STRAT-M όσο και σε ανθρώπινη επιδερμίδα, όπου χρησιμοποιήθηκαν πηκτώματα ρεσβερατρόλης με αύξουσα συγκέντρωση(1%,2,5% και 5%-συγκεντρώσεις κορεσμού). Παρατηρήθηκε ότι το σκέυασμα συγκέντρωσης 2,5% παρουσίασε τη βέλτιστη διαδερμική διαπερατότητα.Στη συνέχεια χρησιμοποιώντας το φορέα του σκευάσματος αυτού έγινε μία προσπάθεια ενίσχυσης της διαπερατότητας της ρεσβερατρόλης με τη χρήση Transcutol ®(ethylenglycol monoethyl ether) ως επιταχυντή διαπερατότητας. Το Transcutol ® χρησιμοποιήθκε σε δύο συγκεντρώσεις (5% και 10%) και η ρεσβερατρόλη σε συγκέντρωση κορεσμού. Και στις δύο συγκέντρώσεις φάνηκε ότι η διαπερατότητα ενισχύθηκε σημαντικά σε σχεση με τη συνταγή που δεν περιείχε ενισχυτή.Η μεγαλύτερη διαπερατότητα επιτέυχθηκε όταν ο επιταχυντής χρησιμοποίηθηκε σε συγκέντρωση 5% διαφέρωντας σημαντικά από το 10%. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε in vivo πείραμα προκειμένου να εκτιμηθεί η αντιφλεγμονώδης δράση της ρεσβερατρόλης αλλά και η επίδραση του ενισχυτή διαπερατότητας και της θερμοδυναμικής ενεργότητας στην κλινική αποτελεσματικότητα. Για το σκοπό αυτό προκλήθηκε φλεγμονή στο δέρμα των μυών με UV ακτινοβόληση και εφαρμόστηκαν τα 3 σκευάμαματα ρεσβερατρόλης που είχαν δώσει τα καλύετρα αποτελέσματα στο in vitro πείραμα διαπερατότητας. Φανηκε πως η ρεσβερατρόλη παρουσίασε αντιφλεγμονώδη δράση καθώς οι μάρτυρες παρουσίασαν σημαντικά εντονότερη φλεγμονή από τις ομάδες που έλαβαν θεραπεία με κάποιο σκέυασμα. Όσον αφορά τη συσχέτιση μεταξύ των in vitro και in vivo πειραμάτων φάνηκε πως το σκέυασμα που έδωσε τη βέλτιστη διαπερατότητα ήταν αυτό που έδωσε και τη βέλτιστη αποτελεσματικότητα κατά της φλεγμονής.","abstract_has_math":false,"creators":["Αριτζίδου Κωνσταντίνα-Μαρία","Aritzidou Konstantina-Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:45Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","English","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2776631"],"render_values":[{"text":"uoadl:2776631","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776631","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776631","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2776631","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αριτζίδου Κωνσταντίνα-Μαρία","Aritzidou Konstantina-Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","English","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2776631","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776631"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η διαπερατότητα της ρεσβερατρόλης in vitro σε κύτταρα Franz καθώς και η αποτελεσματικότητα της τοπικής αντιφλεγμονώδους δράσης της in vivo σε άτριχους μύες τύπου SKH-1. Παράλληλα πραγματοποιήθηκε συσχέτιση της in viro διαπερατότητας με την in vivo αποτελεσματικότητα. Στόχος των in vitro πειραμάτων διαπερατότητας ήταν να γίνει μία προσπάθεια ενίσχυσης της διαπερατότητας της ρεσβερατρόλης αλλά και να εκτιμηθεί μια σειρά παραγόντων που επηρεάζουν τη διαπερατότητα όπως η συγκέντωση της ουσίας , η θερμοδυναμική ενεργότητα ,η σύσταση του φορέα και η επίδραση ενισχυτή διαπερατότητας. Για το σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκαν προκαταρκτικά πειράματα τόσο σε συνθετική μεμβράνη STRAT-M όσο και σε ανθρώπινη επιδερμίδα, όπου χρησιμοποιήθηκαν πηκτώματα ρεσβερατρόλης με αύξουσα συγκέντρωση(1%,2,5% και 5%-συγκεντρώσεις κορεσμού). Παρατηρήθηκε ότι το σκέυασμα συγκέντρωσης 2,5% παρουσίασε τη βέλτιστη διαδερμική διαπερατότητα.Στη συνέχεια χρησιμοποιώντας το φορέα του σκευάσματος αυτού έγινε μία προσπάθεια ενίσχυσης της διαπερατότητας της ρεσβερατρόλης με τη χρήση Transcutol ®(ethylenglycol monoethyl ether) ως επιταχυντή διαπερατότητας. Το Transcutol ® χρησιμοποιήθκε σε δύο συγκεντρώσεις (5% και 10%) και η ρεσβερατρόλη σε συγκέντρωση κορεσμού. Και στις δύο συγκέντρώσεις φάνηκε ότι η διαπερατότητα ενισχύθηκε σημαντικά σε σχεση με τη συνταγή που δεν περιείχε ενισχυτή.Η μεγαλύτερη διαπερατότητα επιτέυχθηκε όταν ο επιταχυντής χρησιμοποίηθηκε σε συγκέντρωση 5% διαφέρωντας σημαντικά από το 10%. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε in vivo πείραμα προκειμένου να εκτιμηθεί η αντιφλεγμονώδης δράση της ρεσβερατρόλης αλλά και η επίδραση του ενισχυτή διαπερατότητας και της θερμοδυναμικής ενεργότητας στην κλινική αποτελεσματικότητα. Για το σκοπό αυτό προκλήθηκε φλεγμονή στο δέρμα των μυών με UV ακτινοβόληση και εφαρμόστηκαν τα 3 σκευάμαματα ρεσβερατρόλης που είχαν δώσει τα καλύετρα αποτελέσματα στο in vitro πείραμα διαπερατότητας. Φανηκε πως η ρεσβερατρόλη παρουσίασε αντιφλεγμονώδη δράση καθώς οι μάρτυρες παρουσίασαν σημαντικά εντονότερη φλεγμονή από τις ομάδες που έλαβαν θεραπεία με κάποιο σκέυασμα. Όσον αφορά τη συσχέτιση μεταξύ των in vitro και in vivo πειραμάτων φάνηκε πως το σκέυασμα που έδωσε τη βέλτιστη διαπερατότητα ήταν αυτό που έδωσε και τη βέλτιστη αποτελεσματικότητα κατά της φλεγμονής.","In the present study, resveratrol permeability in vitro was studied in Franz cells as well as the effectiveness of its topical anti-inflammatory action in vivo in hairless mice type SKH-1. At the same time, a correlation bettween the in viro permeability and the in vivo efficacy was performed. The objective of the in vitro permeation experiments was to enhance the permeability of resveratrol but also to evaluate a number of factors influencing permeability such as substance concentration, thermodynamic activity, carrier composition and the effect of a penetration enhancer. For this purpose preliminary experiments were performed on both STRAT-M synthetic membrane and human cadaver epidermis, where resveratrol gels with increasing concentration (1%, 2.5% and 5% saturation concentrationd) were used. It was observed that the gel with 2.5% resveratrol concentration showed optimal percutaneous permeability. Subsequently, using the vehicle of this formulation, an attempt was made to enhance the resveratrol permeability using Transcutol® (ethylene glycol monoethyl ether) as a permeation enhancer. In the new formulas,Transcutol ® was used in two concentrations (5% and 10%) and resveratrol at saturation concentration(5,3% and 8,1% respectively). The use of the enhancer, in both concentrations enhanced the permeability significantly in comparison to the non-enriched formula. The highest permeability was sustained when the enhancer was used at a concentration of 5% , and the results where statistically significantly different than those of the concentration of 10%. After completing the in vitro experiments, an in vivo experiment was conducted in order to assess the anti-inflammatory action of resveratrol but also the effect of the permeation enhancer and thermodynamic activity on clinical efficacy. For this purpose, inflammation was caused on the skin of hairless by UV irradiation and the 3 resveratrol formulations that had yielded the better results of the in vitro permeation experiment were applied. Resveratrol appeared to have a satisfatory anti-inflammatory effect as the control group pf mice presented a significantly more intense inflammation than those treated with a resveratrol formulation. Regarding the correlation between the in vitro and the in vivo experiments, it appeared that the formulation that presented the optimum permeability was the one that gave the optimal anti-inflammatory efficacy as well."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μορφοποίηση ημιστερεών σκευασμάτων Ρεσβερατρόλης, εκτίμηση της in vitro διαπερατότητας και της in vivo αντιφλεγμονώδους δράσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αριτζίδου Κωνσταντίνα-Μαρία","Aritzidou Konstantina-Maria"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η διαπερατότητα της ρεσβερατρόλης in vitro σε κύτταρα Franz καθώς και η αποτελεσματικότητα της τοπικής αντιφλεγμονώδους δράσης της in vivo σε άτριχους μύες τύπου SKH-1. Παράλληλα πραγματοποιήθηκε συσχέτιση της in viro διαπερατότητας με την in vivo αποτελεσματικότητα. Στόχος των in vitro πειραμάτων διαπερατότητας ήταν να γίνει μία προσπάθεια ενίσχυσης της διαπερατότητας της ρεσβερατρόλης αλλά και να εκτιμηθεί μια σειρά παραγόντων που επηρεάζουν τη διαπερατότητα όπως η συγκέντωση της ουσίας , η θερμοδυναμική ενεργότητα ,η σύσταση του φορέα και η επίδραση ενισχυτή διαπερατότητας. Για το σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκαν προκαταρκτικά πειράματα τόσο σε συνθετική μεμβράνη STRAT-M όσο και σε ανθρώπινη επιδερμίδα, όπου χρησιμοποιήθηκαν πηκτώματα ρεσβερατρόλης με αύξουσα συγκέντρωση(1%,2,5% και 5%-συγκεντρώσεις κορεσμού). Παρατηρήθηκε ότι το σκέυασμα συγκέντρωσης 2,5% παρουσίασε τη βέλτιστη διαδερμική διαπερατότητα.Στη συνέχεια χρησιμοποιώντας το φορέα του σκευάσματος αυτού έγινε μία προσπάθεια ενίσχυσης της διαπερατότητας της ρεσβερατρόλης με τη χρήση Transcutol ®(ethylenglycol monoethyl ether) ως επιταχυντή διαπερατότητας. Το Transcutol ® χρησιμοποιήθκε σε δύο συγκεντρώσεις (5% και 10%) και η ρεσβερατρόλη σε συγκέντρωση κορεσμού. Και στις δύο συγκέντρώσεις φάνηκε ότι η διαπερατότητα ενισχύθηκε σημαντικά σε σχεση με τη συνταγή που δεν περιείχε ενισχυτή.Η μεγαλύτερη διαπερατότητα επιτέυχθηκε όταν ο επιταχυντής χρησιμοποίηθηκε σε συγκέντρωση 5% διαφέρωντας σημαντικά από το 10%. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε in vivo πείραμα προκειμένου να εκτιμηθεί η αντιφλεγμονώδης δράση της ρεσβερατρόλης αλλά και η επίδραση του ενισχυτή διαπερατότητας και της θερμοδυναμικής ενεργότητας στην κλινική αποτελεσματικότητα. Για το σκοπό αυτό προκλήθηκε φλεγμονή στο δέρμα των μυών με UV ακτινοβόληση και εφαρμόστηκαν τα 3 σκευάμαματα ρεσβερατρόλης που είχαν δώσει τα καλύετρα αποτελέσματα στο in vitro πείραμα διαπερατότητας. Φανηκε πως η ρεσβερατρόλη παρουσίασε αντιφλεγμονώδη δράση καθώς οι μάρτυρες παρουσίασαν σημαντικά εντονότερη φλεγμονή από τις ομάδες που έλαβαν θεραπεία με κάποιο σκέυασμα. Όσον αφορά τη συσχέτιση μεταξύ των in vitro και in vivo πειραμάτων φάνηκε πως το σκέυασμα που έδωσε τη βέλτιστη διαπερατότητα ήταν αυτό που έδωσε και τη βέλτιστη αποτελεσματικότητα κατά της φλεγμονής.","In the present study, resveratrol permeability in vitro was studied in Franz cells as well as the effectiveness of its topical anti-inflammatory action in vivo in hairless mice type SKH-1. At the same time, a correlation bettween the in viro permeability and the in vivo efficacy was performed. The objective of the in vitro permeation experiments was to enhance the permeability of resveratrol but also to evaluate a number of factors influencing permeability such as substance concentration, thermodynamic activity, carrier composition and the effect of a penetration enhancer. For this purpose preliminary experiments were performed on both STRAT-M synthetic membrane and human cadaver epidermis, where resveratrol gels with increasing concentration (1%, 2.5% and 5% saturation concentrationd) were used. It was observed that the gel with 2.5% resveratrol concentration showed optimal percutaneous permeability. Subsequently, using the vehicle of this formulation, an attempt was made to enhance the resveratrol permeability using Transcutol® (ethylene glycol monoethyl ether) as a permeation enhancer. In the new formulas,Transcutol ® was used in two concentrations (5% and 10%) and resveratrol at saturation concentration(5,3% and 8,1% respectively). The use of the enhancer, in both concentrations enhanced the permeability significantly in comparison to the non-enriched formula. The highest permeability was sustained when the enhancer was used at a concentration of 5% , and the results where statistically significantly different than those of the concentration of 10%. After completing the in vitro experiments, an in vivo experiment was conducted in order to assess the anti-inflammatory action of resveratrol but also the effect of the permeation enhancer and thermodynamic activity on clinical efficacy. For this purpose, inflammation was caused on the skin of hairless by UV irradiation and the 3 resveratrol formulations that had yielded the better results of the in vitro permeation experiment were applied. Resveratrol appeared to have a satisfatory anti-inflammatory effect as the control group pf mice presented a significantly more intense inflammation than those treated with a resveratrol formulation. Regarding the correlation between the in vitro and the in vivo experiments, it appeared that the formulation that presented the optimum permeability was the one that gave the optimal anti-inflammatory efficacy as well."],"dc:identifier":["uoadl:2776631","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776631"],"dc:language":["Ελληνικά","English","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μορφοποίηση ημιστερεών σκευασμάτων Ρεσβερατρόλης, εκτίμηση της in vitro διαπερατότητας και της in vivo αντιφλεγμονώδους δράσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:45Z"}