{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2776633"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2776633","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Χρησιμοποίηση των πρωτεϊνών PAPP-A και PLGF σε συνδυασμό με U/S δείκτες για την ανίχνευση κυήσεων υψηλού κινδύνου για προεκλαμψία/IUGR στο δεύτερο τρίμηνο","abstract":"Η προεκλαμψία και η ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης είναι σημαντικές επιπλοκές του τρίτου τριμήνου της κύησης και είναι υπεύθυνες για σημαντική νοσηρότητα και θνητότητα της μητέρας αλλά και του νεογνού. Οι επιδημιολογικοί και κλινικοί παράγοντες κιδνύνου έχουν περιγραφεί ήδη στη διεθνή βιβλιογραφία με μεγάλη λεπτομέρεια. Αποτελούν ένα τρόπο ενσωμάτωσης των γυναικών που είναι αυξημένου κιδνύνου σε ένα πρωτόκολο πιο ενδελεχούς παρακολούθησης. Τόσο η προεκλαμψία όσο και η ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης μπορούν να ενταχθούν βάσει παθοφυσιολογίας στην ισχαιμική νόσο του πλακούντα. Πολλοί βιοδείκτες και σε διάφορους συνδυασμούς, έχουν μελετηθεί ως πιθανοί βιοδείκτες για την έγκαιρη ανίχνευση των παθολογικών αυτών καταστάσεων ήδη από το πρώτο τρίμηνο. Είναι γεγονός ότι οι μελέτες που αφορούν το δεύτερο τρίμηνο είναι σαφώς πιο περιορισμένες σε αριθμό. Όμως είναι εξισου σημαντικός ο εντοπισμός των κυήσεων αυτών και στο δεύτερο τρίμηνο της κύησης. Η χρήση των PAPP-A και PlGF για την ανίχνευση των κυήσεων υψηλού για προεκλαμψία και ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης έχει αποδειχθεί για το πρώτο τρίμηνο, σε συνδυασμό και με υπερηχογραφικούς δείκτες. Επίσης υπάρχουν μελέτες που έχουν ήδη δείξει πιθανή χρήση των βιοδεικτών αυτών στην ανίχνευση των παραπάνω επιπλοκών στο δεύτερο τρίμηνο αν και τα αποτελέσματα είναι διφορούμενα ή μη εφαρμόσιμα στην καθημέρα πράξη. Από τις υπό μελέτη γυναίκες φάνηκε ότι τα επίπεδα της PAPPA και του PLGF έχουν τάση διαφοροποίησης μεταξύ των γυναικών που εκδήλωσαν προεκλαμψία ή ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης, αν και ο αριθμός των δειγμάτων της μελέτης δεν ήταν επαρκής για την εξαγωγή ασφαλούς στατιστικού αποτελέσματος.","abstract_html":"Η προεκλαμψία και η ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης είναι σημαντικές επιπλοκές του τρίτου τριμήνου της κύησης και είναι υπεύθυνες για σημαντική νοσηρότητα και θνητότητα της μητέρας αλλά και του νεογνού. Οι επιδημιολογικοί και κλινικοί παράγοντες κιδνύνου έχουν περιγραφεί ήδη στη διεθνή βιβλιογραφία με μεγάλη λεπτομέρεια. Αποτελούν ένα τρόπο ενσωμάτωσης των γυναικών που είναι αυξημένου κιδνύνου σε ένα πρωτόκολο πιο ενδελεχούς παρακολούθησης. Τόσο η προεκλαμψία όσο και η ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης μπορούν να ενταχθούν βάσει παθοφυσιολογίας στην ισχαιμική νόσο του πλακούντα. Πολλοί βιοδείκτες και σε διάφορους συνδυασμούς, έχουν μελετηθεί ως πιθανοί βιοδείκτες για την έγκαιρη ανίχνευση των παθολογικών αυτών καταστάσεων ήδη από το πρώτο τρίμηνο. Είναι γεγονός ότι οι μελέτες που αφορούν το δεύτερο τρίμηνο είναι σαφώς πιο περιορισμένες σε αριθμό. Όμως είναι εξισου σημαντικός ο εντοπισμός των κυήσεων αυτών και στο δεύτερο τρίμηνο της κύησης. Η χρήση των PAPP-A και PlGF για την ανίχνευση των κυήσεων υψηλού για προεκλαμψία και ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης έχει αποδειχθεί για το πρώτο τρίμηνο, σε συνδυασμό και με υπερηχογραφικούς δείκτες. Επίσης υπάρχουν μελέτες που έχουν ήδη δείξει πιθανή χρήση των βιοδεικτών αυτών στην ανίχνευση των παραπάνω επιπλοκών στο δεύτερο τρίμηνο αν και τα αποτελέσματα είναι διφορούμενα ή μη εφαρμόσιμα στην καθημέρα πράξη. Από τις υπό μελέτη γυναίκες φάνηκε ότι τα επίπεδα της PAPPA και του PLGF έχουν τάση διαφοροποίησης μεταξύ των γυναικών που εκδήλωσαν προεκλαμψία ή ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης, αν και ο αριθμός των δειγμάτων της μελέτης δεν ήταν επαρκής για την εξαγωγή ασφαλούς στατιστικού αποτελέσματος.","abstract_has_math":false,"creators":["Καρρέρ Διονυσία-Πηνελόπη","Carrer Dionysia-Pinelopi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:45Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2776633"],"render_values":[{"text":"uoadl:2776633","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776633","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776633","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2776633","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καρρέρ Διονυσία-Πηνελόπη","Carrer Dionysia-Pinelopi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2776633","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776633"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η προεκλαμψία και η ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης είναι σημαντικές επιπλοκές του τρίτου τριμήνου της κύησης και είναι υπεύθυνες για σημαντική νοσηρότητα και θνητότητα της μητέρας αλλά και του νεογνού. Οι επιδημιολογικοί και κλινικοί παράγοντες κιδνύνου έχουν περιγραφεί ήδη στη διεθνή βιβλιογραφία με μεγάλη λεπτομέρεια. Αποτελούν ένα τρόπο ενσωμάτωσης των γυναικών που είναι αυξημένου κιδνύνου σε ένα πρωτόκολο πιο ενδελεχούς παρακολούθησης. Τόσο η προεκλαμψία όσο και η ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης μπορούν να ενταχθούν βάσει παθοφυσιολογίας στην ισχαιμική νόσο του πλακούντα. Πολλοί βιοδείκτες και σε διάφορους συνδυασμούς, έχουν μελετηθεί ως πιθανοί βιοδείκτες για την έγκαιρη ανίχνευση των παθολογικών αυτών καταστάσεων ήδη από το πρώτο τρίμηνο. Είναι γεγονός ότι οι μελέτες που αφορούν το δεύτερο τρίμηνο είναι σαφώς πιο περιορισμένες σε αριθμό. Όμως είναι εξισου σημαντικός ο εντοπισμός των κυήσεων αυτών και στο δεύτερο τρίμηνο της κύησης. Η χρήση των PAPP-A και PlGF για την ανίχνευση των κυήσεων υψηλού για προεκλαμψία και ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης έχει αποδειχθεί για το πρώτο τρίμηνο, σε συνδυασμό και με υπερηχογραφικούς δείκτες. Επίσης υπάρχουν μελέτες που έχουν ήδη δείξει πιθανή χρήση των βιοδεικτών αυτών στην ανίχνευση των παραπάνω επιπλοκών στο δεύτερο τρίμηνο αν και τα αποτελέσματα είναι διφορούμενα ή μη εφαρμόσιμα στην καθημέρα πράξη. Από τις υπό μελέτη γυναίκες φάνηκε ότι τα επίπεδα της PAPPA και του PLGF έχουν τάση διαφοροποίησης μεταξύ των γυναικών που εκδήλωσαν προεκλαμψία ή ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης, αν και ο αριθμός των δειγμάτων της μελέτης δεν ήταν επαρκής για την εξαγωγή ασφαλούς στατιστικού αποτελέσματος.","Preeclampsia and Intrauterine Growth Retardation are important complications of the third trimester and are responsible for significant morbitity and mortality of mother and fetus/newborn. Epidemiological and clinical factors have already been described in the literature in great detail. They are a mean of emmbdying high risk women in a protocol of closer monitoring. Both preeclampsia and IUGR are incorporated in the ischemic disease of the placenta. Multiple biomarkers, in various combinations have been studied as potential utensils in the timely location of these pathologies, in the first trimester. It’s a fact that studies about the second trimester are less in number. Although detection of these pregnancies in the second trimester is equaly important. Use of PAPPA and PlGF for the detection of high risk pregnancies for preeclampsia and IUGR has been proven for the first trimester in relation to sonographic markers. There are also studies the have shown the potential use of these biomarkers in the detection of these pathologies in the second trimester although the results are controversial or cannot be put into effect in everyday practice. From the women that were included in the study, the levels of PAPPA and PlGF showed a differentiation tendency in women that developed preeclampsia or IUGR, even though the number of the sampled was not adequate for the extraction of a safe statistical conclusion"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Χρησιμοποίηση των πρωτεϊνών PAPP-A και PLGF σε συνδυασμό με U/S δείκτες για την ανίχνευση κυήσεων υψηλού κινδύνου για προεκλαμψία/IUGR στο δεύτερο τρίμηνο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καρρέρ Διονυσία-Πηνελόπη","Carrer Dionysia-Pinelopi"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η προεκλαμψία και η ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης είναι σημαντικές επιπλοκές του τρίτου τριμήνου της κύησης και είναι υπεύθυνες για σημαντική νοσηρότητα και θνητότητα της μητέρας αλλά και του νεογνού. Οι επιδημιολογικοί και κλινικοί παράγοντες κιδνύνου έχουν περιγραφεί ήδη στη διεθνή βιβλιογραφία με μεγάλη λεπτομέρεια. Αποτελούν ένα τρόπο ενσωμάτωσης των γυναικών που είναι αυξημένου κιδνύνου σε ένα πρωτόκολο πιο ενδελεχούς παρακολούθησης. Τόσο η προεκλαμψία όσο και η ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης μπορούν να ενταχθούν βάσει παθοφυσιολογίας στην ισχαιμική νόσο του πλακούντα. Πολλοί βιοδείκτες και σε διάφορους συνδυασμούς, έχουν μελετηθεί ως πιθανοί βιοδείκτες για την έγκαιρη ανίχνευση των παθολογικών αυτών καταστάσεων ήδη από το πρώτο τρίμηνο. Είναι γεγονός ότι οι μελέτες που αφορούν το δεύτερο τρίμηνο είναι σαφώς πιο περιορισμένες σε αριθμό. Όμως είναι εξισου σημαντικός ο εντοπισμός των κυήσεων αυτών και στο δεύτερο τρίμηνο της κύησης. Η χρήση των PAPP-A και PlGF για την ανίχνευση των κυήσεων υψηλού για προεκλαμψία και ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης έχει αποδειχθεί για το πρώτο τρίμηνο, σε συνδυασμό και με υπερηχογραφικούς δείκτες. Επίσης υπάρχουν μελέτες που έχουν ήδη δείξει πιθανή χρήση των βιοδεικτών αυτών στην ανίχνευση των παραπάνω επιπλοκών στο δεύτερο τρίμηνο αν και τα αποτελέσματα είναι διφορούμενα ή μη εφαρμόσιμα στην καθημέρα πράξη. Από τις υπό μελέτη γυναίκες φάνηκε ότι τα επίπεδα της PAPPA και του PLGF έχουν τάση διαφοροποίησης μεταξύ των γυναικών που εκδήλωσαν προεκλαμψία ή ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης, αν και ο αριθμός των δειγμάτων της μελέτης δεν ήταν επαρκής για την εξαγωγή ασφαλούς στατιστικού αποτελέσματος.","Preeclampsia and Intrauterine Growth Retardation are important complications of the third trimester and are responsible for significant morbitity and mortality of mother and fetus/newborn. Epidemiological and clinical factors have already been described in the literature in great detail. They are a mean of emmbdying high risk women in a protocol of closer monitoring. Both preeclampsia and IUGR are incorporated in the ischemic disease of the placenta. Multiple biomarkers, in various combinations have been studied as potential utensils in the timely location of these pathologies, in the first trimester. It’s a fact that studies about the second trimester are less in number. Although detection of these pregnancies in the second trimester is equaly important. Use of PAPPA and PlGF for the detection of high risk pregnancies for preeclampsia and IUGR has been proven for the first trimester in relation to sonographic markers. There are also studies the have shown the potential use of these biomarkers in the detection of these pathologies in the second trimester although the results are controversial or cannot be put into effect in everyday practice. From the women that were included in the study, the levels of PAPPA and PlGF showed a differentiation tendency in women that developed preeclampsia or IUGR, even though the number of the sampled was not adequate for the extraction of a safe statistical conclusion"],"dc:identifier":["uoadl:2776633","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2776633"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Χρησιμοποίηση των πρωτεϊνών PAPP-A και PLGF σε συνδυασμό με U/S δείκτες για την ανίχνευση κυήσεων υψηλού κινδύνου για προεκλαμψία/IUGR στο δεύτερο τρίμηνο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:45Z"}