{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2777256"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2777256","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αδρανοποίηση παραγώγων αίματος: χρήση σε αιματολογικούς ασθενείς","abstract":"Ο όρος «Τεχνολογία Αδρανοποίησης Παθογόνων» αναφέρεται σε εξελιγμένες μεθόδους οι οποίες εφαρμόζονται στα παράγωγα του αίματος με στόχο να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος μετάδοσης λοιμώξεων που σχετίζονται με τη μετάγγιση. Η νέα τεχνολογία τα τελευταία χρόνια έχει κεντρικό ρόλο στον τομέα της μεταγγισιοθεραπείας και ολοένα και περισσότερες χώρες χρησιμοποιούν τις τεχνικές αδρανοποίησης πλάσματος και αιμοπεταλίων, ενώ η αδρανοποίηση των ερυθρών αιμοσφαιρίων βρίσκεται ακόμη σε φάση κλινικών μελετών. Ιδανικά οι τεχνικές αυτές θα πρέπει να είναι αποτελεσματικές στην εξάλειψη ποικιλίας παθογόνων μικροοργανισμών. Έτσι, θα μπορούσαν δυνητικά να αντικαταστήσουν τον ορολογικό και μοριακό έλεγχο ρουτίνας (για HIV, HBV, HCV, HTLV, T.pallidum), καθώς επίσης και τον ειδικό έλεγχο που γίνεται σε ορισμένες περιπτώσεις, δηλαδή τον έλεγχο των αιμοδοτών ή των παραγώγων για CMV, να ελαχιστοποιήσουν τον υπολειπόμενο κίνδυνο μετάδοσης ιών, βακτηρίων, παρασίτων, αλλά και να εξαλείψουν τη μετάδοση νεοαναδυόμενων και επαναναδυόμενων παθογόνων και τον κίνδυνο βακτηριακής επιμόλυνσης κυρίως των μονάδων αιμοπεταλίων, οι οποίες αποθηκεύονται σε θερμοκρασία δωματίου. Επιπροσθέτως, η εφαρμογή τους θα μπορούσε να μειώσει την ανάγκη γ-ακτινοβόλησης μιας και είναι εξίσου αποτελεσματικές στην εξάλειψη των υπολειπόμενων λεμφοκυττάρων των ασκών, προλαμβάνοντας με αυτόν τον τρόπο τη νόσο μοσχεύματος έναντι ξενιστή που σχετίζεται με τη μετάγγιση (Τransfusion-associated Graft-vs-host disease, TA-GVHD). Είναι βέβαιο ότι η ευρεία χρήση των τεχνικών αυτών θα μειώσει ακόμη περισσότερο τον υπολειπόμενο κίνδυνο μετάδοσης παθογόνων με τη μετάγγιση. Εγείρονται όμως ερωτήματα σχετικά με την αιμοστατική αποτελεσματικότητα των παραγώγων που υφίστανται τέτοιου είδους επεξεργασία, δηλαδή αν είναι εξίσου δραστικά με τα κοινά παράγωγα στην πρόληψη και την αντιμετώπιση της αιμορραγίας, ειδικά στους αιματολογικούς ασθενείς, οι οποίοι μεταγγίζονται πολύ συχνά. Είναι πολύ σημαντικό μετά την επεξεργασία που υφίστανται τα παράγωγα με τη νέα τεχνολογία να διατηρείται η αιμοστατική τους αποτελεσματικότητα και να μην αλλοιώνονται τα κυτταρικά συστατικά, σε ό,τι αφορά τα αιμοπετάλια και τα ερυθρά αιμοσφαίρια, και οι παράγοντες πήξης, σε ό, τι αφορά τις μονάδες του πλάσματος. Για να αξιολογηθούν αυτές οι παράμετροι είναι απαραίτητο να πραγματοποιηθεί μεγάλος αριθμός κλινικών μελετών με μεγάλο αριθμό συμμετεχόντων, όπως επίσης και in vitro μελετών. Τα αποτελέσματα των κλινικών μελετών που αφορούν τα αδρανοποιημένα αιμοπετάλια και το αδρανοποιημένο πλάσμα είναι ενθαρρυντικά και τα παράγωγα αυτά την τελευταία δεκαετία χρησιμοποιούνται ευρέως. Φαίνεται ότι, σε γενικές γραμμές, είναι εξίσου ασφαλή και αποτελεσματικά με τα συμβατικά παράγωγα, ενώ η παρατηρούμενη απώλεια ισχύος είναι μικρής κλινικής σημασίας. Θα πρέπει βέβαια να γίνουν περισσότερες κλινικές μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχόντων, που θα συμπεριλαμβάνουν και ειδικές κατηγορίες ασθενών, όπως είναι οι παιδιατρικοί ασθενείς, ώστε τα αποτελέσματα να είναι περισσότερο αξιόπιστα. Επίσης, αναμένονται εξελίξεις και στον τομέα της αδρανοποίησης των ερυθρών αιμοσφαιρίων, που βρίσκεται ακόμη υπό έρευνα.","abstract_html":"Ο όρος «Τεχνολογία Αδρανοποίησης Παθογόνων» αναφέρεται σε εξελιγμένες μεθόδους οι οποίες εφαρμόζονται στα παράγωγα του αίματος με στόχο να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος μετάδοσης λοιμώξεων που σχετίζονται με τη μετάγγιση. Η νέα τεχνολογία τα τελευταία χρόνια έχει κεντρικό ρόλο στον τομέα της μεταγγισιοθεραπείας και ολοένα και περισσότερες χώρες χρησιμοποιούν τις τεχνικές αδρανοποίησης πλάσματος και αιμοπεταλίων, ενώ η αδρανοποίηση των ερυθρών αιμοσφαιρίων βρίσκεται ακόμη σε φάση κλινικών μελετών. Ιδανικά οι τεχνικές αυτές θα πρέπει να είναι αποτελεσματικές στην εξάλειψη ποικιλίας παθογόνων μικροοργανισμών. Έτσι, θα μπορούσαν δυνητικά να αντικαταστήσουν τον ορολογικό και μοριακό έλεγχο ρουτίνας (για HIV, HBV, HCV, HTLV, T.pallidum), καθώς επίσης και τον ειδικό έλεγχο που γίνεται σε ορισμένες περιπτώσεις, δηλαδή τον έλεγχο των αιμοδοτών ή των παραγώγων για CMV, να ελαχιστοποιήσουν τον υπολειπόμενο κίνδυνο μετάδοσης ιών, βακτηρίων, παρασίτων, αλλά και να εξαλείψουν τη μετάδοση νεοαναδυόμενων και επαναναδυόμενων παθογόνων και τον κίνδυνο βακτηριακής επιμόλυνσης κυρίως των μονάδων αιμοπεταλίων, οι οποίες αποθηκεύονται σε θερμοκρασία δωματίου. Επιπροσθέτως, η εφαρμογή τους θα μπορούσε να μειώσει την ανάγκη γ-ακτινοβόλησης μιας και είναι εξίσου αποτελεσματικές στην εξάλειψη των υπολειπόμενων λεμφοκυττάρων των ασκών, προλαμβάνοντας με αυτόν τον τρόπο τη νόσο μοσχεύματος έναντι ξενιστή που σχετίζεται με τη μετάγγιση (Τransfusion-associated Graft-vs-host disease, TA-GVHD). Είναι βέβαιο ότι η ευρεία χρήση των τεχνικών αυτών θα μειώσει ακόμη περισσότερο τον υπολειπόμενο κίνδυνο μετάδοσης παθογόνων με τη μετάγγιση. Εγείρονται όμως ερωτήματα σχετικά με την αιμοστατική αποτελεσματικότητα των παραγώγων που υφίστανται τέτοιου είδους επεξεργασία, δηλαδή αν είναι εξίσου δραστικά με τα κοινά παράγωγα στην πρόληψη και την αντιμετώπιση της αιμορραγίας, ειδικά στους αιματολογικούς ασθενείς, οι οποίοι μεταγγίζονται πολύ συχνά. Είναι πολύ σημαντικό μετά την επεξεργασία που υφίστανται τα παράγωγα με τη νέα τεχνολογία να διατηρείται η αιμοστατική τους αποτελεσματικότητα και να μην αλλοιώνονται τα κυτταρικά συστατικά, σε ό,τι αφορά τα αιμοπετάλια και τα ερυθρά αιμοσφαίρια, και οι παράγοντες πήξης, σε ό, τι αφορά τις μονάδες του πλάσματος. Για να αξιολογηθούν αυτές οι παράμετροι είναι απαραίτητο να πραγματοποιηθεί μεγάλος αριθμός κλινικών μελετών με μεγάλο αριθμό συμμετεχόντων, όπως επίσης και in vitro μελετών. Τα αποτελέσματα των κλινικών μελετών που αφορούν τα αδρανοποιημένα αιμοπετάλια και το αδρανοποιημένο πλάσμα είναι ενθαρρυντικά και τα παράγωγα αυτά την τελευταία δεκαετία χρησιμοποιούνται ευρέως. Φαίνεται ότι, σε γενικές γραμμές, είναι εξίσου ασφαλή και αποτελεσματικά με τα συμβατικά παράγωγα, ενώ η παρατηρούμενη απώλεια ισχύος είναι μικρής κλινικής σημασίας. Θα πρέπει βέβαια να γίνουν περισσότερες κλινικές μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχόντων, που θα συμπεριλαμβάνουν και ειδικές κατηγορίες ασθενών, όπως είναι οι παιδιατρικοί ασθενείς, ώστε τα αποτελέσματα να είναι περισσότερο αξιόπιστα. Επίσης, αναμένονται εξελίξεις και στον τομέα της αδρανοποίησης των ερυθρών αιμοσφαιρίων, που βρίσκεται ακόμη υπό έρευνα.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοντοτέζα Ιφιγένεια Βασιλική","Kontoteza Ifigeneia Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:45Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2777256"],"render_values":[{"text":"uoadl:2777256","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2777256","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2777256","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2777256","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοντοτέζα Ιφιγένεια Βασιλική","Kontoteza Ifigeneia Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2777256","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2777256"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο όρος «Τεχνολογία Αδρανοποίησης Παθογόνων» αναφέρεται σε εξελιγμένες μεθόδους οι οποίες εφαρμόζονται στα παράγωγα του αίματος με στόχο να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος μετάδοσης λοιμώξεων που σχετίζονται με τη μετάγγιση. Η νέα τεχνολογία τα τελευταία χρόνια έχει κεντρικό ρόλο στον τομέα της μεταγγισιοθεραπείας και ολοένα και περισσότερες χώρες χρησιμοποιούν τις τεχνικές αδρανοποίησης πλάσματος και αιμοπεταλίων, ενώ η αδρανοποίηση των ερυθρών αιμοσφαιρίων βρίσκεται ακόμη σε φάση κλινικών μελετών. Ιδανικά οι τεχνικές αυτές θα πρέπει να είναι αποτελεσματικές στην εξάλειψη ποικιλίας παθογόνων μικροοργανισμών. Έτσι, θα μπορούσαν δυνητικά να αντικαταστήσουν τον ορολογικό και μοριακό έλεγχο ρουτίνας (για HIV, HBV, HCV, HTLV, T.pallidum), καθώς επίσης και τον ειδικό έλεγχο που γίνεται σε ορισμένες περιπτώσεις, δηλαδή τον έλεγχο των αιμοδοτών ή των παραγώγων για CMV, να ελαχιστοποιήσουν τον υπολειπόμενο κίνδυνο μετάδοσης ιών, βακτηρίων, παρασίτων, αλλά και να εξαλείψουν τη μετάδοση νεοαναδυόμενων και επαναναδυόμενων παθογόνων και τον κίνδυνο βακτηριακής επιμόλυνσης κυρίως των μονάδων αιμοπεταλίων, οι οποίες αποθηκεύονται σε θερμοκρασία δωματίου. Επιπροσθέτως, η εφαρμογή τους θα μπορούσε να μειώσει την ανάγκη γ-ακτινοβόλησης μιας και είναι εξίσου αποτελεσματικές στην εξάλειψη των υπολειπόμενων λεμφοκυττάρων των ασκών, προλαμβάνοντας με αυτόν τον τρόπο τη νόσο μοσχεύματος έναντι ξενιστή που σχετίζεται με τη μετάγγιση (Τransfusion-associated Graft-vs-host disease, TA-GVHD). Είναι βέβαιο ότι η ευρεία χρήση των τεχνικών αυτών θα μειώσει ακόμη περισσότερο τον υπολειπόμενο κίνδυνο μετάδοσης παθογόνων με τη μετάγγιση. Εγείρονται όμως ερωτήματα σχετικά με την αιμοστατική αποτελεσματικότητα των παραγώγων που υφίστανται τέτοιου είδους επεξεργασία, δηλαδή αν είναι εξίσου δραστικά με τα κοινά παράγωγα στην πρόληψη και την αντιμετώπιση της αιμορραγίας, ειδικά στους αιματολογικούς ασθενείς, οι οποίοι μεταγγίζονται πολύ συχνά. Είναι πολύ σημαντικό μετά την επεξεργασία που υφίστανται τα παράγωγα με τη νέα τεχνολογία να διατηρείται η αιμοστατική τους αποτελεσματικότητα και να μην αλλοιώνονται τα κυτταρικά συστατικά, σε ό,τι αφορά τα αιμοπετάλια και τα ερυθρά αιμοσφαίρια, και οι παράγοντες πήξης, σε ό, τι αφορά τις μονάδες του πλάσματος. Για να αξιολογηθούν αυτές οι παράμετροι είναι απαραίτητο να πραγματοποιηθεί μεγάλος αριθμός κλινικών μελετών με μεγάλο αριθμό συμμετεχόντων, όπως επίσης και in vitro μελετών. Τα αποτελέσματα των κλινικών μελετών που αφορούν τα αδρανοποιημένα αιμοπετάλια και το αδρανοποιημένο πλάσμα είναι ενθαρρυντικά και τα παράγωγα αυτά την τελευταία δεκαετία χρησιμοποιούνται ευρέως. Φαίνεται ότι, σε γενικές γραμμές, είναι εξίσου ασφαλή και αποτελεσματικά με τα συμβατικά παράγωγα, ενώ η παρατηρούμενη απώλεια ισχύος είναι μικρής κλινικής σημασίας. Θα πρέπει βέβαια να γίνουν περισσότερες κλινικές μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχόντων, που θα συμπεριλαμβάνουν και ειδικές κατηγορίες ασθενών, όπως είναι οι παιδιατρικοί ασθενείς, ώστε τα αποτελέσματα να είναι περισσότερο αξιόπιστα. Επίσης, αναμένονται εξελίξεις και στον τομέα της αδρανοποίησης των ερυθρών αιμοσφαιρίων, που βρίσκεται ακόμη υπό έρευνα.","The term «Pathogen Reduction Technology» refers to novel methods applied to blood products, which aim at reducing the risk of infectious transmission related with blood transfusion. In recent years, the novel technology plays a key-role in the department of blood transfusion therapy, as more and more countries are using techniques of plasma and platelet deactivation, whereas red blood cells deactivation is still at the stage of clinical trials. Ideally these techniques should be effective in eliminating an extended range of pathogenic microorganisms. Therefore, they could potentially replace the routine serological and molecular screening for HIV, HBV, HCV, HTLV, Treponema pallidum, as well as specialized screening tests that are performed in specific circumstances, for example the screening of blood donors or blood products for CMV, reduce the residual risk of virus, bacterial or parasite transmission and eliminate the transmission of newly emerging and re-emerging pathogens as well as the risk of bacterial contamination, mainly of platelet concentrates which are stored at room temperature. In addition, their application would minimize the use of gamma irradiation, since they are equally effective in the elimination of residual lymphocytes in blood packs, therefore preventing transfusion-associated graft-vs-host disease (TA-GVHD). It is certain that the extended application of these new methods will reduce the residual risk of transfusion pathogen transmission even further. However, questions arise about the haemostatic effectiveness of blood products that are exposed to these treatments, that is if they are equally sufficient with common blood products in the prevention and treatment of bleeding, especially in hematologic patients that require frequent transfusions. It is vital that the blood products maintain their haemostatic effectiveness, after their exposure to treatment, along with the integrity of the cellular components of platelets and red blood cells concentrates, and coagulation factors of plasma units. In order for these parameters to be evaluated it is necessary that a number of clinical trials be carried out with a large number of participants, including in vitro studies. The results of the clinical trials concerning deactivated platelets and plasma are encouraging thus far, which has led to wide usage of these products in the last decade. It appears that, in general, they are equally safe and effective with common blood products, and the observed loss of power is of small clinical significance. In order for the results to prove credible, more clinical trials should be conducted with a greater number of participants, including special categories of patients, such as pediatric patients. Finally, advancements in the deactivation of red blood cell concentrates are still required."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αδρανοποίηση παραγώγων αίματος: χρήση σε αιματολογικούς ασθενείς"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοντοτέζα Ιφιγένεια Βασιλική","Kontoteza Ifigeneia Vasiliki"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Ο όρος «Τεχνολογία Αδρανοποίησης Παθογόνων» αναφέρεται σε εξελιγμένες μεθόδους οι οποίες εφαρμόζονται στα παράγωγα του αίματος με στόχο να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος μετάδοσης λοιμώξεων που σχετίζονται με τη μετάγγιση. Η νέα τεχνολογία τα τελευταία χρόνια έχει κεντρικό ρόλο στον τομέα της μεταγγισιοθεραπείας και ολοένα και περισσότερες χώρες χρησιμοποιούν τις τεχνικές αδρανοποίησης πλάσματος και αιμοπεταλίων, ενώ η αδρανοποίηση των ερυθρών αιμοσφαιρίων βρίσκεται ακόμη σε φάση κλινικών μελετών. Ιδανικά οι τεχνικές αυτές θα πρέπει να είναι αποτελεσματικές στην εξάλειψη ποικιλίας παθογόνων μικροοργανισμών. Έτσι, θα μπορούσαν δυνητικά να αντικαταστήσουν τον ορολογικό και μοριακό έλεγχο ρουτίνας (για HIV, HBV, HCV, HTLV, T.pallidum), καθώς επίσης και τον ειδικό έλεγχο που γίνεται σε ορισμένες περιπτώσεις, δηλαδή τον έλεγχο των αιμοδοτών ή των παραγώγων για CMV, να ελαχιστοποιήσουν τον υπολειπόμενο κίνδυνο μετάδοσης ιών, βακτηρίων, παρασίτων, αλλά και να εξαλείψουν τη μετάδοση νεοαναδυόμενων και επαναναδυόμενων παθογόνων και τον κίνδυνο βακτηριακής επιμόλυνσης κυρίως των μονάδων αιμοπεταλίων, οι οποίες αποθηκεύονται σε θερμοκρασία δωματίου. Επιπροσθέτως, η εφαρμογή τους θα μπορούσε να μειώσει την ανάγκη γ-ακτινοβόλησης μιας και είναι εξίσου αποτελεσματικές στην εξάλειψη των υπολειπόμενων λεμφοκυττάρων των ασκών, προλαμβάνοντας με αυτόν τον τρόπο τη νόσο μοσχεύματος έναντι ξενιστή που σχετίζεται με τη μετάγγιση (Τransfusion-associated Graft-vs-host disease, TA-GVHD). Είναι βέβαιο ότι η ευρεία χρήση των τεχνικών αυτών θα μειώσει ακόμη περισσότερο τον υπολειπόμενο κίνδυνο μετάδοσης παθογόνων με τη μετάγγιση. Εγείρονται όμως ερωτήματα σχετικά με την αιμοστατική αποτελεσματικότητα των παραγώγων που υφίστανται τέτοιου είδους επεξεργασία, δηλαδή αν είναι εξίσου δραστικά με τα κοινά παράγωγα στην πρόληψη και την αντιμετώπιση της αιμορραγίας, ειδικά στους αιματολογικούς ασθενείς, οι οποίοι μεταγγίζονται πολύ συχνά. Είναι πολύ σημαντικό μετά την επεξεργασία που υφίστανται τα παράγωγα με τη νέα τεχνολογία να διατηρείται η αιμοστατική τους αποτελεσματικότητα και να μην αλλοιώνονται τα κυτταρικά συστατικά, σε ό,τι αφορά τα αιμοπετάλια και τα ερυθρά αιμοσφαίρια, και οι παράγοντες πήξης, σε ό, τι αφορά τις μονάδες του πλάσματος. Για να αξιολογηθούν αυτές οι παράμετροι είναι απαραίτητο να πραγματοποιηθεί μεγάλος αριθμός κλινικών μελετών με μεγάλο αριθμό συμμετεχόντων, όπως επίσης και in vitro μελετών. Τα αποτελέσματα των κλινικών μελετών που αφορούν τα αδρανοποιημένα αιμοπετάλια και το αδρανοποιημένο πλάσμα είναι ενθαρρυντικά και τα παράγωγα αυτά την τελευταία δεκαετία χρησιμοποιούνται ευρέως. Φαίνεται ότι, σε γενικές γραμμές, είναι εξίσου ασφαλή και αποτελεσματικά με τα συμβατικά παράγωγα, ενώ η παρατηρούμενη απώλεια ισχύος είναι μικρής κλινικής σημασίας. Θα πρέπει βέβαια να γίνουν περισσότερες κλινικές μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχόντων, που θα συμπεριλαμβάνουν και ειδικές κατηγορίες ασθενών, όπως είναι οι παιδιατρικοί ασθενείς, ώστε τα αποτελέσματα να είναι περισσότερο αξιόπιστα. Επίσης, αναμένονται εξελίξεις και στον τομέα της αδρανοποίησης των ερυθρών αιμοσφαιρίων, που βρίσκεται ακόμη υπό έρευνα.","The term «Pathogen Reduction Technology» refers to novel methods applied to blood products, which aim at reducing the risk of infectious transmission related with blood transfusion. In recent years, the novel technology plays a key-role in the department of blood transfusion therapy, as more and more countries are using techniques of plasma and platelet deactivation, whereas red blood cells deactivation is still at the stage of clinical trials. Ideally these techniques should be effective in eliminating an extended range of pathogenic microorganisms. Therefore, they could potentially replace the routine serological and molecular screening for HIV, HBV, HCV, HTLV, Treponema pallidum, as well as specialized screening tests that are performed in specific circumstances, for example the screening of blood donors or blood products for CMV, reduce the residual risk of virus, bacterial or parasite transmission and eliminate the transmission of newly emerging and re-emerging pathogens as well as the risk of bacterial contamination, mainly of platelet concentrates which are stored at room temperature. In addition, their application would minimize the use of gamma irradiation, since they are equally effective in the elimination of residual lymphocytes in blood packs, therefore preventing transfusion-associated graft-vs-host disease (TA-GVHD). It is certain that the extended application of these new methods will reduce the residual risk of transfusion pathogen transmission even further. However, questions arise about the haemostatic effectiveness of blood products that are exposed to these treatments, that is if they are equally sufficient with common blood products in the prevention and treatment of bleeding, especially in hematologic patients that require frequent transfusions. It is vital that the blood products maintain their haemostatic effectiveness, after their exposure to treatment, along with the integrity of the cellular components of platelets and red blood cells concentrates, and coagulation factors of plasma units. In order for these parameters to be evaluated it is necessary that a number of clinical trials be carried out with a large number of participants, including in vitro studies. The results of the clinical trials concerning deactivated platelets and plasma are encouraging thus far, which has led to wide usage of these products in the last decade. It appears that, in general, they are equally safe and effective with common blood products, and the observed loss of power is of small clinical significance. In order for the results to prove credible, more clinical trials should be conducted with a greater number of participants, including special categories of patients, such as pediatric patients. Finally, advancements in the deactivation of red blood cell concentrates are still required."],"dc:identifier":["uoadl:2777256","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2777256"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αδρανοποίηση παραγώγων αίματος: χρήση σε αιματολογικούς ασθενείς"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:45Z"}