{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2777316"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2777316","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Παράγοντες κινδύνου για επανανοσηλεία ασθενών με στεφανιαία νόσο μετά από αγγειοπλαστική","abstract":"Εισαγωγή: Πολλοί παράγοντες κινδύνου είναι υπεύθυνοι για την έναρξη της αθηροσκλήρυνσης, τόσο τροποποιήσιμοι όσο και μη-τροποποιήσιμοι. Η συμπτωματική στεφανιαία νόσος χρειάζεται επαναγγείωση ώστε να μειωθούν οι επιπλοκές λόγω αυτής. Ωστόσο, οι εκ νέου νοσηλείες για οξέα στεφανιαία σύνδρομα (ΟΣΣ) ή εκ νέου επαναγγείωση μετά από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου (ΟΕΜ) είναι πολύ συχνές. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να αναδείξει την επίδραση των τροποποιήσιμων και μη-τροποποιήσιμων παραγόντων κινδύνου στην εμφάνιση επανανοσηλειών για καρδιαγγειακά συμβάματα σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο που υποβάλλονται σε αγγειοπλαστική. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 300 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αγγειοπλαστική των στεφανιαίων αγγείων στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθηνών, ηλικιών 25 έως 85 ετών. Οι ασθενείς μετά την έξοδό τους από το νοσοκομείο παρακολουθήθηκαν για 22-37 μήνες.Η στατιστική ανάλυση έγινε με την εφαρμογή μονοπαραγοντικής και πολυπαραγοντικής ανάλυσης και το επίπεδο σημαντικότητας τέθηκε σε μικρότερο του 0,5. Αποτελέσματα: Από τους 365 ασθενείς το 87.7% ήταν άνδρες και όλοι οι συμμετέχοντες είχαν υποβληθεί πρόσφατα σε αγγειοπλαστική. Εκατόν δύο ασθενείς (27.9%) νοσηλεύτηκαν εκ νέου για μη θανατηφόρο ΟΣΣ ή για νέα υποβολή σε στεφανιογραφία λόγω συμπτωματολογίας ή σύμφωνα με τις ενδείξεις (πρωτεύον καταληκτικό σημείο) οι οποίοι εμφάνισαν μεγαλύτερο ποσοστό θετικού κληρονομικού ιστορικού για ΣΝ (29.4% vs 19.8%, p=0.05). Σε προσαρμοσμένο λογιστικό μοντέλο για το φύλο, την ηλικία και το κληρονομικό ιστορικό, η ΑΥ (OR=1.88, p=0.05) και η ύπαρξη στενώσεων που έχριζαν επαναιμάτωσης σε περισσότερα από 2 αγγεία (1.71, p=0.05) αναδείχθηκαν ως ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες για επανανοσηλεία. Εκατόν είκοσι οκτώ ασθενείς (35%) εμφάνισαν το δευτερεύον καταληκτικό σημείο (νέας νοσηλείας λόγω εκδήλωσης ΟΣΣ ή υποβολής σε νέα στεφανιογραφία ή για άλλα καρδιαγγειακά συμβάματα (αρρυθμίες, εμφύτευση βηματοδότη ή απινιδωτή, επεμβάσεις για περιφερική αγγειοπάθεια, απορρύθμιση καρδιακής ανεπάρκειας) ή νοσηλεία για μείζονες αιμορραγίες) εκ των οποίων το ποσοστό των ασθενών με ΑΥ ήταν μεγαλύτερο (81.1% vs 71.1%, p=0.05). Σε προσαρμοσμένο λογιστικό μοντέλο για το φύλο, την ηλικία, την καρδιακή συχνότητα και την ύπαρξη στενώσεων ≥2 αγγεία, η ΑΥ (OR=2.37, p=0.05) αναδείχθηκε ως ανεξάρτητος, ισχυρός προγνωστικός παράγοντας νέας νοσηλείας λόγω του δευτερεύοντος καταληκτικού σημείου. Οι εκατόν τριάντα επτά ασθενείς [(37.4%), 88,3% vs 87,3% άρρενες, p=0.78] εμφάνισαν το τριτεύον σύνθετο καταληκτικό σημείο (νοσηλείες για όλες τις αιτίες: εκδήλωση ΟΣΣ ή υποβολή σε στεφανιογραφία σύμφωνα με τις ενδείξεις ή για άλλα καρδιαγγειακά συμβάματα ή μείζονες αιμορραγίες ή άλλες αιτίες). Η AY [OR=1.90 (95% CI:1.01-3.28), p=0.02] και η διακοπή της αντιαιμοπεταλιακής αγωγής [OR=4.41 (95% CI:1.09-17.93), p=0.03] κατά την περίοδο του συμβάματος αποδείχτηκαν ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες με προσαρμογή για συγχυτικούς παράγοντες όπως η ηλικία και το φύλο. Συμπεράσματα: Η αρτηριακή υπέρταση αποτελεί έναν πολύ σημαντικό προγνωστικό παράγοντα είτε για την εμφάνιση νέου ΟΣΣ με ή χωρίς ανάγκη για επαναγγείωση βάσει ενδείξεων είτε για την εμφάνιση άλλου καρδιαγγειακού συμβάματος ή μείζονος αιμορραγίας.","abstract_html":"Εισαγωγή: Πολλοί παράγοντες κινδύνου είναι υπεύθυνοι για την έναρξη της αθηροσκλήρυνσης, τόσο τροποποιήσιμοι όσο και μη-τροποποιήσιμοι. Η συμπτωματική στεφανιαία νόσος χρειάζεται επαναγγείωση ώστε να μειωθούν οι επιπλοκές λόγω αυτής. Ωστόσο, οι εκ νέου νοσηλείες για οξέα στεφανιαία σύνδρομα (ΟΣΣ) ή εκ νέου επαναγγείωση μετά από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου (ΟΕΜ) είναι πολύ συχνές. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να αναδείξει την επίδραση των τροποποιήσιμων και μη-τροποποιήσιμων παραγόντων κινδύνου στην εμφάνιση επανανοσηλειών για καρδιαγγειακά συμβάματα σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο που υποβάλλονται σε αγγειοπλαστική. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 300 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αγγειοπλαστική των στεφανιαίων αγγείων στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθηνών, ηλικιών 25 έως 85 ετών. Οι ασθενείς μετά την έξοδό τους από το νοσοκομείο παρακολουθήθηκαν για 22-37 μήνες.Η στατιστική ανάλυση έγινε με την εφαρμογή μονοπαραγοντικής και πολυπαραγοντικής ανάλυσης και το επίπεδο σημαντικότητας τέθηκε σε μικρότερο του 0,5. Αποτελέσματα: Από τους 365 ασθενείς το 87.7% ήταν άνδρες και όλοι οι συμμετέχοντες είχαν υποβληθεί πρόσφατα σε αγγειοπλαστική. Εκατόν δύο ασθενείς (27.9%) νοσηλεύτηκαν εκ νέου για μη θανατηφόρο ΟΣΣ ή για νέα υποβολή σε στεφανιογραφία λόγω συμπτωματολογίας ή σύμφωνα με τις ενδείξεις (πρωτεύον καταληκτικό σημείο) οι οποίοι εμφάνισαν μεγαλύτερο ποσοστό θετικού κληρονομικού ιστορικού για ΣΝ (29.4% vs 19.8%, p=0.05). Σε προσαρμοσμένο λογιστικό μοντέλο για το φύλο, την ηλικία και το κληρονομικό ιστορικό, η ΑΥ (OR=1.88, p=0.05) και η ύπαρξη στενώσεων που έχριζαν επαναιμάτωσης σε περισσότερα από 2 αγγεία (1.71, p=0.05) αναδείχθηκαν ως ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες για επανανοσηλεία. Εκατόν είκοσι οκτώ ασθενείς (35%) εμφάνισαν το δευτερεύον καταληκτικό σημείο (νέας νοσηλείας λόγω εκδήλωσης ΟΣΣ ή υποβολής σε νέα στεφανιογραφία ή για άλλα καρδιαγγειακά συμβάματα (αρρυθμίες, εμφύτευση βηματοδότη ή απινιδωτή, επεμβάσεις για περιφερική αγγειοπάθεια, απορρύθμιση καρδιακής ανεπάρκειας) ή νοσηλεία για μείζονες αιμορραγίες) εκ των οποίων το ποσοστό των ασθενών με ΑΥ ήταν μεγαλύτερο (81.1% vs 71.1%, p=0.05). Σε προσαρμοσμένο λογιστικό μοντέλο για το φύλο, την ηλικία, την καρδιακή συχνότητα και την ύπαρξη στενώσεων ≥2 αγγεία, η ΑΥ (OR=2.37, p=0.05) αναδείχθηκε ως ανεξάρτητος, ισχυρός προγνωστικός παράγοντας νέας νοσηλείας λόγω του δευτερεύοντος καταληκτικού σημείου. Οι εκατόν τριάντα επτά ασθενείς [(37.4%), 88,3% vs 87,3% άρρενες, p=0.78] εμφάνισαν το τριτεύον σύνθετο καταληκτικό σημείο (νοσηλείες για όλες τις αιτίες: εκδήλωση ΟΣΣ ή υποβολή σε στεφανιογραφία σύμφωνα με τις ενδείξεις ή για άλλα καρδιαγγειακά συμβάματα ή μείζονες αιμορραγίες ή άλλες αιτίες). Η AY [OR=1.90 (95% CI:1.01-3.28), p=0.02] και η διακοπή της αντιαιμοπεταλιακής αγωγής [OR=4.41 (95% CI:1.09-17.93), p=0.03] κατά την περίοδο του συμβάματος αποδείχτηκαν ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες με προσαρμογή για συγχυτικούς παράγοντες όπως η ηλικία και το φύλο. Συμπεράσματα: Η αρτηριακή υπέρταση αποτελεί έναν πολύ σημαντικό προγνωστικό παράγοντα είτε για την εμφάνιση νέου ΟΣΣ με ή χωρίς ανάγκη για επαναγγείωση βάσει ενδείξεων είτε για την εμφάνιση άλλου καρδιαγγειακού συμβάματος ή μείζονος αιμορραγίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Αγγελοπούλου Αλεξάνδρα","Aggelopoulou Alexandra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:45Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2777316"],"render_values":[{"text":"uoadl:2777316","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2777316","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2777316","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2777316","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αγγελοπούλου Αλεξάνδρα","Aggelopoulou Alexandra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2777316","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2777316"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Πολλοί παράγοντες κινδύνου είναι υπεύθυνοι για την έναρξη της αθηροσκλήρυνσης, τόσο τροποποιήσιμοι όσο και μη-τροποποιήσιμοι. Η συμπτωματική στεφανιαία νόσος χρειάζεται επαναγγείωση ώστε να μειωθούν οι επιπλοκές λόγω αυτής. Ωστόσο, οι εκ νέου νοσηλείες για οξέα στεφανιαία σύνδρομα (ΟΣΣ) ή εκ νέου επαναγγείωση μετά από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου (ΟΕΜ) είναι πολύ συχνές. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να αναδείξει την επίδραση των τροποποιήσιμων και μη-τροποποιήσιμων παραγόντων κινδύνου στην εμφάνιση επανανοσηλειών για καρδιαγγειακά συμβάματα σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο που υποβάλλονται σε αγγειοπλαστική. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 300 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αγγειοπλαστική των στεφανιαίων αγγείων στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθηνών, ηλικιών 25 έως 85 ετών. Οι ασθενείς μετά την έξοδό τους από το νοσοκομείο παρακολουθήθηκαν για 22-37 μήνες.Η στατιστική ανάλυση έγινε με την εφαρμογή μονοπαραγοντικής και πολυπαραγοντικής ανάλυσης και το επίπεδο σημαντικότητας τέθηκε σε μικρότερο του 0,5. Αποτελέσματα: Από τους 365 ασθενείς το 87.7% ήταν άνδρες και όλοι οι συμμετέχοντες είχαν υποβληθεί πρόσφατα σε αγγειοπλαστική. Εκατόν δύο ασθενείς (27.9%) νοσηλεύτηκαν εκ νέου για μη θανατηφόρο ΟΣΣ ή για νέα υποβολή σε στεφανιογραφία λόγω συμπτωματολογίας ή σύμφωνα με τις ενδείξεις (πρωτεύον καταληκτικό σημείο) οι οποίοι εμφάνισαν μεγαλύτερο ποσοστό θετικού κληρονομικού ιστορικού για ΣΝ (29.4% vs 19.8%, p=0.05). Σε προσαρμοσμένο λογιστικό μοντέλο για το φύλο, την ηλικία και το κληρονομικό ιστορικό, η ΑΥ (OR=1.88, p=0.05) και η ύπαρξη στενώσεων που έχριζαν επαναιμάτωσης σε περισσότερα από 2 αγγεία (1.71, p=0.05) αναδείχθηκαν ως ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες για επανανοσηλεία. Εκατόν είκοσι οκτώ ασθενείς (35%) εμφάνισαν το δευτερεύον καταληκτικό σημείο (νέας νοσηλείας λόγω εκδήλωσης ΟΣΣ ή υποβολής σε νέα στεφανιογραφία ή για άλλα καρδιαγγειακά συμβάματα (αρρυθμίες, εμφύτευση βηματοδότη ή απινιδωτή, επεμβάσεις για περιφερική αγγειοπάθεια, απορρύθμιση καρδιακής ανεπάρκειας) ή νοσηλεία για μείζονες αιμορραγίες) εκ των οποίων το ποσοστό των ασθενών με ΑΥ ήταν μεγαλύτερο (81.1% vs 71.1%, p=0.05). Σε προσαρμοσμένο λογιστικό μοντέλο για το φύλο, την ηλικία, την καρδιακή συχνότητα και την ύπαρξη στενώσεων ≥2 αγγεία, η ΑΥ (OR=2.37, p=0.05) αναδείχθηκε ως ανεξάρτητος, ισχυρός προγνωστικός παράγοντας νέας νοσηλείας λόγω του δευτερεύοντος καταληκτικού σημείου. Οι εκατόν τριάντα επτά ασθενείς [(37.4%), 88,3% vs 87,3% άρρενες, p=0.78] εμφάνισαν το τριτεύον σύνθετο καταληκτικό σημείο (νοσηλείες για όλες τις αιτίες: εκδήλωση ΟΣΣ ή υποβολή σε στεφανιογραφία σύμφωνα με τις ενδείξεις ή για άλλα καρδιαγγειακά συμβάματα ή μείζονες αιμορραγίες ή άλλες αιτίες). Η AY [OR=1.90 (95% CI:1.01-3.28), p=0.02] και η διακοπή της αντιαιμοπεταλιακής αγωγής [OR=4.41 (95% CI:1.09-17.93), p=0.03] κατά την περίοδο του συμβάματος αποδείχτηκαν ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες με προσαρμογή για συγχυτικούς παράγοντες όπως η ηλικία και το φύλο. Συμπεράσματα: Η αρτηριακή υπέρταση αποτελεί έναν πολύ σημαντικό προγνωστικό παράγοντα είτε για την εμφάνιση νέου ΟΣΣ με ή χωρίς ανάγκη για επαναγγείωση βάσει ενδείξεων είτε για την εμφάνιση άλλου καρδιαγγειακού συμβάματος ή μείζονος αιμορραγίας.","Introduction: Many risk factors are responsible for the onset of atherosclerosis, both modifiable and non-modifiable. Symptomatic coronary artery disease needs revascularization to reduce the complications due to it. However, rehospitalizations for acute coronary syndromes (ACS) or re-revascularization following acute myocardial infarction (CML) are very common. The aim of the present study is to highlight the effect of the aforementioned risk factors on a large number of coronary patients undergoing angioplasty and to indicate the extent to which each of them contributes to the appearance of restenosis following angioplasty. Method: The study will introduce 300 coronary artery patients who underwent coronary angioplasty in the Hippocration Hospital of Athens aged 25 to 85 years. A record of age and other demographic characteristics, smoking habits (Fagerstrom scale), Med Diet Score, physical activity (IPAQ) as well as the rate of arterial hypertension, dyslipidemia, diabetes mellitus, obesity, sex, positive family history. In addition, the extent of coronary heart disease assessed. Patients after they left the hospital were prospectively monitored for 22 up to 37 months, and by telephone communication, any cardiovascular and non-cardiovascular events (including death) and resuscitation were recorded. Results: A total of 365 patients with a recent angioplasty, either in acute coronary syndrome (ACS) or coronary angioplasty according to the indications, participated in the study, who were followed on an average 29,5 (22-37) months. One hundred and two patients (27.9%) (89% males) were rehomous for non-lethal ACS or recoronary due to symptomatology or indications (primary endpoint) who had a higher percentage of positive hereditary history of CAD (29.4% vs 19.8%, p =0.05). In an adjusted gender, age, and inheritance history model, HTN (1.88, p =0.05) and the presence of reperfusion stenosis in more than 2 vessels (1.71, p =0.05) were independent prognostic factors for reshaping. One hundred and twenty-eight patients (35%) experienced the secondary endpoint (new hospitalization due to ACS manifestation or new coronary angioplasty or other cardiovascular events (arrhythmias, pacemaker or defibrillator implantation, peripheral vascular disease, dehydration of heart failure) or hospitalization for major (81.1% vs. 71.1%, p = 0.05). In an adapted accounting model for gender, age, heart rate, and ≥2 vessel stenosis, HTN (OR = 2.37, p = 0.05) was shown to be a strong, independent predictor of new hospitalization due to the secondary endpoint. One hundred and thirty-seven patients [37.4%], 88.3% vs 87.3% males, p = 0.78) displayed the tertiary composite endpoint (hospitalizations for all causes: ACS manifestation or coronary angiography according to indications or for other cardiovascular events or major bleeding or other causes). HTN [OR = 1.90 (95% CI: 1.01-3.28), p = 0.02] and discontinuation of antiplatelet therapy [OR = 4.41 (95% CI: 1.09-17.93) independent prognostic factors with adaptation for confounding factors such as age and gender. Conclusions: Arterial hypertension is a very important prognostic factor either for the emergence of a new ACS with or without the need for revascularization based on evidence or for the occurrence of another cardiovascular event or major bleeding."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Παράγοντες κινδύνου για επανανοσηλεία ασθενών με στεφανιαία νόσο μετά από αγγειοπλαστική"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αγγελοπούλου Αλεξάνδρα","Aggelopoulou Alexandra"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Εισαγωγή: Πολλοί παράγοντες κινδύνου είναι υπεύθυνοι για την έναρξη της αθηροσκλήρυνσης, τόσο τροποποιήσιμοι όσο και μη-τροποποιήσιμοι. Η συμπτωματική στεφανιαία νόσος χρειάζεται επαναγγείωση ώστε να μειωθούν οι επιπλοκές λόγω αυτής. Ωστόσο, οι εκ νέου νοσηλείες για οξέα στεφανιαία σύνδρομα (ΟΣΣ) ή εκ νέου επαναγγείωση μετά από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου (ΟΕΜ) είναι πολύ συχνές. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να αναδείξει την επίδραση των τροποποιήσιμων και μη-τροποποιήσιμων παραγόντων κινδύνου στην εμφάνιση επανανοσηλειών για καρδιαγγειακά συμβάματα σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο που υποβάλλονται σε αγγειοπλαστική. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 300 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αγγειοπλαστική των στεφανιαίων αγγείων στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθηνών, ηλικιών 25 έως 85 ετών. Οι ασθενείς μετά την έξοδό τους από το νοσοκομείο παρακολουθήθηκαν για 22-37 μήνες.Η στατιστική ανάλυση έγινε με την εφαρμογή μονοπαραγοντικής και πολυπαραγοντικής ανάλυσης και το επίπεδο σημαντικότητας τέθηκε σε μικρότερο του 0,5. Αποτελέσματα: Από τους 365 ασθενείς το 87.7% ήταν άνδρες και όλοι οι συμμετέχοντες είχαν υποβληθεί πρόσφατα σε αγγειοπλαστική. Εκατόν δύο ασθενείς (27.9%) νοσηλεύτηκαν εκ νέου για μη θανατηφόρο ΟΣΣ ή για νέα υποβολή σε στεφανιογραφία λόγω συμπτωματολογίας ή σύμφωνα με τις ενδείξεις (πρωτεύον καταληκτικό σημείο) οι οποίοι εμφάνισαν μεγαλύτερο ποσοστό θετικού κληρονομικού ιστορικού για ΣΝ (29.4% vs 19.8%, p=0.05). Σε προσαρμοσμένο λογιστικό μοντέλο για το φύλο, την ηλικία και το κληρονομικό ιστορικό, η ΑΥ (OR=1.88, p=0.05) και η ύπαρξη στενώσεων που έχριζαν επαναιμάτωσης σε περισσότερα από 2 αγγεία (1.71, p=0.05) αναδείχθηκαν ως ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες για επανανοσηλεία. Εκατόν είκοσι οκτώ ασθενείς (35%) εμφάνισαν το δευτερεύον καταληκτικό σημείο (νέας νοσηλείας λόγω εκδήλωσης ΟΣΣ ή υποβολής σε νέα στεφανιογραφία ή για άλλα καρδιαγγειακά συμβάματα (αρρυθμίες, εμφύτευση βηματοδότη ή απινιδωτή, επεμβάσεις για περιφερική αγγειοπάθεια, απορρύθμιση καρδιακής ανεπάρκειας) ή νοσηλεία για μείζονες αιμορραγίες) εκ των οποίων το ποσοστό των ασθενών με ΑΥ ήταν μεγαλύτερο (81.1% vs 71.1%, p=0.05). Σε προσαρμοσμένο λογιστικό μοντέλο για το φύλο, την ηλικία, την καρδιακή συχνότητα και την ύπαρξη στενώσεων ≥2 αγγεία, η ΑΥ (OR=2.37, p=0.05) αναδείχθηκε ως ανεξάρτητος, ισχυρός προγνωστικός παράγοντας νέας νοσηλείας λόγω του δευτερεύοντος καταληκτικού σημείου. Οι εκατόν τριάντα επτά ασθενείς [(37.4%), 88,3% vs 87,3% άρρενες, p=0.78] εμφάνισαν το τριτεύον σύνθετο καταληκτικό σημείο (νοσηλείες για όλες τις αιτίες: εκδήλωση ΟΣΣ ή υποβολή σε στεφανιογραφία σύμφωνα με τις ενδείξεις ή για άλλα καρδιαγγειακά συμβάματα ή μείζονες αιμορραγίες ή άλλες αιτίες). Η AY [OR=1.90 (95% CI:1.01-3.28), p=0.02] και η διακοπή της αντιαιμοπεταλιακής αγωγής [OR=4.41 (95% CI:1.09-17.93), p=0.03] κατά την περίοδο του συμβάματος αποδείχτηκαν ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες με προσαρμογή για συγχυτικούς παράγοντες όπως η ηλικία και το φύλο. Συμπεράσματα: Η αρτηριακή υπέρταση αποτελεί έναν πολύ σημαντικό προγνωστικό παράγοντα είτε για την εμφάνιση νέου ΟΣΣ με ή χωρίς ανάγκη για επαναγγείωση βάσει ενδείξεων είτε για την εμφάνιση άλλου καρδιαγγειακού συμβάματος ή μείζονος αιμορραγίας.","Introduction: Many risk factors are responsible for the onset of atherosclerosis, both modifiable and non-modifiable. Symptomatic coronary artery disease needs revascularization to reduce the complications due to it. However, rehospitalizations for acute coronary syndromes (ACS) or re-revascularization following acute myocardial infarction (CML) are very common. The aim of the present study is to highlight the effect of the aforementioned risk factors on a large number of coronary patients undergoing angioplasty and to indicate the extent to which each of them contributes to the appearance of restenosis following angioplasty. Method: The study will introduce 300 coronary artery patients who underwent coronary angioplasty in the Hippocration Hospital of Athens aged 25 to 85 years. A record of age and other demographic characteristics, smoking habits (Fagerstrom scale), Med Diet Score, physical activity (IPAQ) as well as the rate of arterial hypertension, dyslipidemia, diabetes mellitus, obesity, sex, positive family history. In addition, the extent of coronary heart disease assessed. Patients after they left the hospital were prospectively monitored for 22 up to 37 months, and by telephone communication, any cardiovascular and non-cardiovascular events (including death) and resuscitation were recorded. Results: A total of 365 patients with a recent angioplasty, either in acute coronary syndrome (ACS) or coronary angioplasty according to the indications, participated in the study, who were followed on an average 29,5 (22-37) months. One hundred and two patients (27.9%) (89% males) were rehomous for non-lethal ACS or recoronary due to symptomatology or indications (primary endpoint) who had a higher percentage of positive hereditary history of CAD (29.4% vs 19.8%, p =0.05). In an adjusted gender, age, and inheritance history model, HTN (1.88, p =0.05) and the presence of reperfusion stenosis in more than 2 vessels (1.71, p =0.05) were independent prognostic factors for reshaping. One hundred and twenty-eight patients (35%) experienced the secondary endpoint (new hospitalization due to ACS manifestation or new coronary angioplasty or other cardiovascular events (arrhythmias, pacemaker or defibrillator implantation, peripheral vascular disease, dehydration of heart failure) or hospitalization for major (81.1% vs. 71.1%, p = 0.05). In an adapted accounting model for gender, age, heart rate, and ≥2 vessel stenosis, HTN (OR = 2.37, p = 0.05) was shown to be a strong, independent predictor of new hospitalization due to the secondary endpoint. One hundred and thirty-seven patients [37.4%], 88.3% vs 87.3% males, p = 0.78) displayed the tertiary composite endpoint (hospitalizations for all causes: ACS manifestation or coronary angiography according to indications or for other cardiovascular events or major bleeding or other causes). HTN [OR = 1.90 (95% CI: 1.01-3.28), p = 0.02] and discontinuation of antiplatelet therapy [OR = 4.41 (95% CI: 1.09-17.93) independent prognostic factors with adaptation for confounding factors such as age and gender. Conclusions: Arterial hypertension is a very important prognostic factor either for the emergence of a new ACS with or without the need for revascularization based on evidence or for the occurrence of another cardiovascular event or major bleeding."],"dc:identifier":["uoadl:2777316","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2777316"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Παράγοντες κινδύνου για επανανοσηλεία ασθενών με στεφανιαία νόσο μετά από αγγειοπλαστική"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:45Z"}