{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2777365"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2777365","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Νέα Νουκλεοζιτικά Παράγωγα Ιμιδαζοπυριδίνης με Πιθανή Δράση Έναντι του Ανθρώπινου Κυτταρομεγαλοϊού","abstract":"Η λοίμωξη από HCMV αποτελεί σημαντικό παράγοντα νοσηρότητας σε πληθυσμιακές ομάδες που εμφανίζουν υψηλό βαθμό ανοσοανεπάρκειας, όπως οι ασθενείς με AIDS προχωρημένου σταδίου και οι ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση οργάνου ή μυελού των οστών. Η θεραπευτική αντιμετώπιση του HCMV βασίζεται στους αναστολείς της ϊικής DNA πολυμεράσης Ganciclovir, Cidofovir και Foscarnet που αναπτύχθηκαν στις αρχές τις δεκαετίας του ’90, με το πρώτο να αποτελεί μέχρι σήμερα τον παράγοντα εκλογής. Ωστόσo τα προβλήματα βιοδιαθεσιμότητας των φαρμάκων αυτών, που αντιμετωπίστηκαν μερικώς με την ανάπτυξη του per os χορηγούμενου Valganciclovir, η εμφάνιση σοβαρών δοσοεξαρτώμενων ανεπιθύμητων ενεργειών και η ανάπτυξη ανθεκτικών στελεχών περιορίζουν την κλινική τους αποτελεσματικότητα. Η πρόσφατη έγκριση του αναστολέα τερμινάσης Letermovir με fast-track διαδικασία καταδεικνύει την ανάγκη ανάπτυξης νέων ασφαλέστερων αντι-HCMV παραγόντων με νέους μηχανισμούς δράσης. Στο πλαίσιο της έρευνας για την ανάπτυξη νουκλεοζιτικών αντιμεταβολιτών, αναπτύχθηκαν τα βενζιμιδαζολικά παράγωγα 2,5,6-τριχλωρο-1-(β-D-ριβοφουρανοζυλο)βενζιμιδαζόλιο (TCRB) και το 2-βρωμο ανάλογο του (BDCRB). Τα παράγωγα αυτά αποδείχθηκαν ισχυροί αναστολείς της ανάπτυξης του HCMV, ενώ η υποκατάσταση του αλογόνου από μικρούς αλειφατικούς αμινοϋποκαταστάτες και η αντικατάσταση του D-σακχάρου από την L-ριβοφουρανόζη, οδήγησε στην ανάπτυξη του 2-ισοπροπυλαμινο-παραγώγου Maribavir. Το παράγωγο αυτό αναστέλλει τη σύνθεση του HCMV DNA, μέσω αναστολής της ϊικής pUL97 κινάσης και βρέθηκε δραστικότερο και μεταβολικά σταθερότερο από τα TCRB και BDCRB, με αποτέλεσμα να εισέλθει σε κλινικές δοκιμές, ως υποψήφιο φάρμακο έναντι του HCMV. Σε μία προσπάθεια επέκτασης των σχέσεων δομής-δράσης των βενζιμιδαζολικών παραγώγων στη σειρά της ιμιδαζο[4,5-b]πυριδίνης, σχεδιάστηκαν στο πλαίσιο της παρούσας εργασίας νέα νουκλεοζιτικά παράγωγα, που μπορούν να θεωρηθούν ως 4-αζα-D-ισοστερή του Maribavir. Με την τροποποίηση αυτή της φαρμακοφόρου δομής στοχεύουμε στη διερεύνηση των ηλεκτρονικών και στερικών απαιτήσεων για την αποτελεσματική αλληλεπίδραση με τους ενζυμικούς στόχους των βενζιμιδαζολικών παραγώγων. Στην παρούσα εργασία παρουσιάζονται η σύνθεση και η φαρμακολογική αξιολόγηση των ισομερών 1- και 3-β-D-ριβονουκλεοζιτών της 5,6-διχλωροϊμιδαζο[4,5-b]πυριδίνης, οι οποίοι φέρουν 2-αμινοϋποκαταστάτες στην κενή θέση του ιμιδαζολικού πυρήνα.","abstract_html":"Η λοίμωξη από HCMV αποτελεί σημαντικό παράγοντα νοσηρότητας σε πληθυσμιακές ομάδες που εμφανίζουν υψηλό βαθμό ανοσοανεπάρκειας, όπως οι ασθενείς με AIDS προχωρημένου σταδίου και οι ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση οργάνου ή μυελού των οστών. Η θεραπευτική αντιμετώπιση του HCMV βασίζεται στους αναστολείς της ϊικής DNA πολυμεράσης Ganciclovir, Cidofovir και Foscarnet που αναπτύχθηκαν στις αρχές τις δεκαετίας του ’90, με το πρώτο να αποτελεί μέχρι σήμερα τον παράγοντα εκλογής. Ωστόσo τα προβλήματα βιοδιαθεσιμότητας των φαρμάκων αυτών, που αντιμετωπίστηκαν μερικώς με την ανάπτυξη του per os χορηγούμενου Valganciclovir, η εμφάνιση σοβαρών δοσοεξαρτώμενων ανεπιθύμητων ενεργειών και η ανάπτυξη ανθεκτικών στελεχών περιορίζουν την κλινική τους αποτελεσματικότητα. Η πρόσφατη έγκριση του αναστολέα τερμινάσης Letermovir με fast-track διαδικασία καταδεικνύει την ανάγκη ανάπτυξης νέων ασφαλέστερων αντι-HCMV παραγόντων με νέους μηχανισμούς δράσης. Στο πλαίσιο της έρευνας για την ανάπτυξη νουκλεοζιτικών αντιμεταβολιτών, αναπτύχθηκαν τα βενζιμιδαζολικά παράγωγα 2,5,6-τριχλωρο-1-(β-D-ριβοφουρανοζυλο)βενζιμιδαζόλιο (TCRB) και το 2-βρωμο ανάλογο του (BDCRB). Τα παράγωγα αυτά αποδείχθηκαν ισχυροί αναστολείς της ανάπτυξης του HCMV, ενώ η υποκατάσταση του αλογόνου από μικρούς αλειφατικούς αμινοϋποκαταστάτες και η αντικατάσταση του D-σακχάρου από την L-ριβοφουρανόζη, οδήγησε στην ανάπτυξη του 2-ισοπροπυλαμινο-παραγώγου Maribavir. Το παράγωγο αυτό αναστέλλει τη σύνθεση του HCMV DNA, μέσω αναστολής της ϊικής pUL97 κινάσης και βρέθηκε δραστικότερο και μεταβολικά σταθερότερο από τα TCRB και BDCRB, με αποτέλεσμα να εισέλθει σε κλινικές δοκιμές, ως υποψήφιο φάρμακο έναντι του HCMV. Σε μία προσπάθεια επέκτασης των σχέσεων δομής-δράσης των βενζιμιδαζολικών παραγώγων στη σειρά της ιμιδαζο[4,5-b]πυριδίνης, σχεδιάστηκαν στο πλαίσιο της παρούσας εργασίας νέα νουκλεοζιτικά παράγωγα, που μπορούν να θεωρηθούν ως 4-αζα-D-ισοστερή του Maribavir. Με την τροποποίηση αυτή της φαρμακοφόρου δομής στοχεύουμε στη διερεύνηση των ηλεκτρονικών και στερικών απαιτήσεων για την αποτελεσματική αλληλεπίδραση με τους ενζυμικούς στόχους των βενζιμιδαζολικών παραγώγων. Στην παρούσα εργασία παρουσιάζονται η σύνθεση και η φαρμακολογική αξιολόγηση των ισομερών 1- και 3-β-D-ριβονουκλεοζιτών της 5,6-διχλωροϊμιδαζο[4,5-b]πυριδίνης, οι οποίοι φέρουν 2-αμινοϋποκαταστάτες στην κενή θέση του ιμιδαζολικού πυρήνα.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαδάκης Γεώργιος","Papadakis Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:45Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2777365"],"render_values":[{"text":"uoadl:2777365","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2777365","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2777365","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2777365","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαδάκης Γεώργιος","Papadakis Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2777365","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2777365"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η λοίμωξη από HCMV αποτελεί σημαντικό παράγοντα νοσηρότητας σε πληθυσμιακές ομάδες που εμφανίζουν υψηλό βαθμό ανοσοανεπάρκειας, όπως οι ασθενείς με AIDS προχωρημένου σταδίου και οι ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση οργάνου ή μυελού των οστών. Η θεραπευτική αντιμετώπιση του HCMV βασίζεται στους αναστολείς της ϊικής DNA πολυμεράσης Ganciclovir, Cidofovir και Foscarnet που αναπτύχθηκαν στις αρχές τις δεκαετίας του ’90, με το πρώτο να αποτελεί μέχρι σήμερα τον παράγοντα εκλογής. Ωστόσo τα προβλήματα βιοδιαθεσιμότητας των φαρμάκων αυτών, που αντιμετωπίστηκαν μερικώς με την ανάπτυξη του per os χορηγούμενου Valganciclovir, η εμφάνιση σοβαρών δοσοεξαρτώμενων ανεπιθύμητων ενεργειών και η ανάπτυξη ανθεκτικών στελεχών περιορίζουν την κλινική τους αποτελεσματικότητα. Η πρόσφατη έγκριση του αναστολέα τερμινάσης Letermovir με fast-track διαδικασία καταδεικνύει την ανάγκη ανάπτυξης νέων ασφαλέστερων αντι-HCMV παραγόντων με νέους μηχανισμούς δράσης. Στο πλαίσιο της έρευνας για την ανάπτυξη νουκλεοζιτικών αντιμεταβολιτών, αναπτύχθηκαν τα βενζιμιδαζολικά παράγωγα 2,5,6-τριχλωρο-1-(β-D-ριβοφουρανοζυλο)βενζιμιδαζόλιο (TCRB) και το 2-βρωμο ανάλογο του (BDCRB). Τα παράγωγα αυτά αποδείχθηκαν ισχυροί αναστολείς της ανάπτυξης του HCMV, ενώ η υποκατάσταση του αλογόνου από μικρούς αλειφατικούς αμινοϋποκαταστάτες και η αντικατάσταση του D-σακχάρου από την L-ριβοφουρανόζη, οδήγησε στην ανάπτυξη του 2-ισοπροπυλαμινο-παραγώγου Maribavir. Το παράγωγο αυτό αναστέλλει τη σύνθεση του HCMV DNA, μέσω αναστολής της ϊικής pUL97 κινάσης και βρέθηκε δραστικότερο και μεταβολικά σταθερότερο από τα TCRB και BDCRB, με αποτέλεσμα να εισέλθει σε κλινικές δοκιμές, ως υποψήφιο φάρμακο έναντι του HCMV. Σε μία προσπάθεια επέκτασης των σχέσεων δομής-δράσης των βενζιμιδαζολικών παραγώγων στη σειρά της ιμιδαζο[4,5-b]πυριδίνης, σχεδιάστηκαν στο πλαίσιο της παρούσας εργασίας νέα νουκλεοζιτικά παράγωγα, που μπορούν να θεωρηθούν ως 4-αζα-D-ισοστερή του Maribavir. Με την τροποποίηση αυτή της φαρμακοφόρου δομής στοχεύουμε στη διερεύνηση των ηλεκτρονικών και στερικών απαιτήσεων για την αποτελεσματική αλληλεπίδραση με τους ενζυμικούς στόχους των βενζιμιδαζολικών παραγώγων. Στην παρούσα εργασία παρουσιάζονται η σύνθεση και η φαρμακολογική αξιολόγηση των ισομερών 1- και 3-β-D-ριβονουκλεοζιτών της 5,6-διχλωροϊμιδαζο[4,5-b]πυριδίνης, οι οποίοι φέρουν 2-αμινοϋποκαταστάτες στην κενή θέση του ιμιδαζολικού πυρήνα.","Human cytomegalovirus (HCMV) is the most common sight- and life-threatening opportunistic pathogen in immunocompromised individuals. Therapeutic approaches for treatment or prophylaxis of HCMV infectious manifestations rely on a handful of approved drugs. Ganciclovir and its orally bioavailable prodrug, Valganciclovir, are still the gold standards for the treatment of HCMV diseases, while Cidofovir and Foscarnet serve as second-line therapies. However, the clinical effectiveness of these compounds, all of which are targeted at the viral DNA polymerase, is limited due to severe side effects, poor pharmacokinetic properties and the development of resistant strains. The recent approval of the terminase inhibitor Letermovir with fast-track procedures highlights the urgent need to overcome these handicaps by developing anti-HCMV agents with novel modes of action and improved clinical safety. In this scope, research efforts led to the development of a number of polyhalogenated benzimidazole nucleosides, exemplified by 2,5,6-trichloro-1-(β-D-ribofuranosyl)benzimidazole (TCRB) and its 2-bromo analogue (BDCRB), that were found to strongly inhibit viral replication. In terms of improving the metabolic stability of these compounds, the 2-halo substituent was replaced by small aliphatic amines in both the β-D- as well as the β-L-ribose derivatives. The 2-isopropylamine substituted derivative of the β-L-series Maribavir proved to be more potent than BDCRB, reducing HCMV DNA synthesis via the inhibition of the viral pUL97 kinase and has entered clinical trials. In order to expand the structure-activity relationships of the benzimidazole series to the less-studied and more “purine-like” imidazo[4,5-b]pyridine scaffold, we have designed a number of novel imidazopyridine nucleoside derivatives, which can be considered as 4-aza-D-isosters of Maribavir. We aim to explore the spatial limitations of the target enzymes and gain insight on the network of the developed interactions. Within this context, we disclose herein the preparation and pharmacological evaluation of the 1- and 3-regioisomeric β-D-ribosides of 5,6-dichloroimidazo[4,5-b]pyridine, introducing various aminosubstituents at the vacant position of the imidazole ring."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Νέα Νουκλεοζιτικά Παράγωγα Ιμιδαζοπυριδίνης με Πιθανή Δράση Έναντι του Ανθρώπινου Κυτταρομεγαλοϊού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαδάκης Γεώργιος","Papadakis Georgios"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η λοίμωξη από HCMV αποτελεί σημαντικό παράγοντα νοσηρότητας σε πληθυσμιακές ομάδες που εμφανίζουν υψηλό βαθμό ανοσοανεπάρκειας, όπως οι ασθενείς με AIDS προχωρημένου σταδίου και οι ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση οργάνου ή μυελού των οστών. Η θεραπευτική αντιμετώπιση του HCMV βασίζεται στους αναστολείς της ϊικής DNA πολυμεράσης Ganciclovir, Cidofovir και Foscarnet που αναπτύχθηκαν στις αρχές τις δεκαετίας του ’90, με το πρώτο να αποτελεί μέχρι σήμερα τον παράγοντα εκλογής. Ωστόσo τα προβλήματα βιοδιαθεσιμότητας των φαρμάκων αυτών, που αντιμετωπίστηκαν μερικώς με την ανάπτυξη του per os χορηγούμενου Valganciclovir, η εμφάνιση σοβαρών δοσοεξαρτώμενων ανεπιθύμητων ενεργειών και η ανάπτυξη ανθεκτικών στελεχών περιορίζουν την κλινική τους αποτελεσματικότητα. Η πρόσφατη έγκριση του αναστολέα τερμινάσης Letermovir με fast-track διαδικασία καταδεικνύει την ανάγκη ανάπτυξης νέων ασφαλέστερων αντι-HCMV παραγόντων με νέους μηχανισμούς δράσης. Στο πλαίσιο της έρευνας για την ανάπτυξη νουκλεοζιτικών αντιμεταβολιτών, αναπτύχθηκαν τα βενζιμιδαζολικά παράγωγα 2,5,6-τριχλωρο-1-(β-D-ριβοφουρανοζυλο)βενζιμιδαζόλιο (TCRB) και το 2-βρωμο ανάλογο του (BDCRB). Τα παράγωγα αυτά αποδείχθηκαν ισχυροί αναστολείς της ανάπτυξης του HCMV, ενώ η υποκατάσταση του αλογόνου από μικρούς αλειφατικούς αμινοϋποκαταστάτες και η αντικατάσταση του D-σακχάρου από την L-ριβοφουρανόζη, οδήγησε στην ανάπτυξη του 2-ισοπροπυλαμινο-παραγώγου Maribavir. Το παράγωγο αυτό αναστέλλει τη σύνθεση του HCMV DNA, μέσω αναστολής της ϊικής pUL97 κινάσης και βρέθηκε δραστικότερο και μεταβολικά σταθερότερο από τα TCRB και BDCRB, με αποτέλεσμα να εισέλθει σε κλινικές δοκιμές, ως υποψήφιο φάρμακο έναντι του HCMV. Σε μία προσπάθεια επέκτασης των σχέσεων δομής-δράσης των βενζιμιδαζολικών παραγώγων στη σειρά της ιμιδαζο[4,5-b]πυριδίνης, σχεδιάστηκαν στο πλαίσιο της παρούσας εργασίας νέα νουκλεοζιτικά παράγωγα, που μπορούν να θεωρηθούν ως 4-αζα-D-ισοστερή του Maribavir. Με την τροποποίηση αυτή της φαρμακοφόρου δομής στοχεύουμε στη διερεύνηση των ηλεκτρονικών και στερικών απαιτήσεων για την αποτελεσματική αλληλεπίδραση με τους ενζυμικούς στόχους των βενζιμιδαζολικών παραγώγων. Στην παρούσα εργασία παρουσιάζονται η σύνθεση και η φαρμακολογική αξιολόγηση των ισομερών 1- και 3-β-D-ριβονουκλεοζιτών της 5,6-διχλωροϊμιδαζο[4,5-b]πυριδίνης, οι οποίοι φέρουν 2-αμινοϋποκαταστάτες στην κενή θέση του ιμιδαζολικού πυρήνα.","Human cytomegalovirus (HCMV) is the most common sight- and life-threatening opportunistic pathogen in immunocompromised individuals. Therapeutic approaches for treatment or prophylaxis of HCMV infectious manifestations rely on a handful of approved drugs. Ganciclovir and its orally bioavailable prodrug, Valganciclovir, are still the gold standards for the treatment of HCMV diseases, while Cidofovir and Foscarnet serve as second-line therapies. However, the clinical effectiveness of these compounds, all of which are targeted at the viral DNA polymerase, is limited due to severe side effects, poor pharmacokinetic properties and the development of resistant strains. The recent approval of the terminase inhibitor Letermovir with fast-track procedures highlights the urgent need to overcome these handicaps by developing anti-HCMV agents with novel modes of action and improved clinical safety. In this scope, research efforts led to the development of a number of polyhalogenated benzimidazole nucleosides, exemplified by 2,5,6-trichloro-1-(β-D-ribofuranosyl)benzimidazole (TCRB) and its 2-bromo analogue (BDCRB), that were found to strongly inhibit viral replication. In terms of improving the metabolic stability of these compounds, the 2-halo substituent was replaced by small aliphatic amines in both the β-D- as well as the β-L-ribose derivatives. The 2-isopropylamine substituted derivative of the β-L-series Maribavir proved to be more potent than BDCRB, reducing HCMV DNA synthesis via the inhibition of the viral pUL97 kinase and has entered clinical trials. In order to expand the structure-activity relationships of the benzimidazole series to the less-studied and more “purine-like” imidazo[4,5-b]pyridine scaffold, we have designed a number of novel imidazopyridine nucleoside derivatives, which can be considered as 4-aza-D-isosters of Maribavir. We aim to explore the spatial limitations of the target enzymes and gain insight on the network of the developed interactions. Within this context, we disclose herein the preparation and pharmacological evaluation of the 1- and 3-regioisomeric β-D-ribosides of 5,6-dichloroimidazo[4,5-b]pyridine, introducing various aminosubstituents at the vacant position of the imidazole ring."],"dc:identifier":["uoadl:2777365","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2777365"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Νέα Νουκλεοζιτικά Παράγωγα Ιμιδαζοπυριδίνης με Πιθανή Δράση Έναντι του Ανθρώπινου Κυτταρομεγαλοϊού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:45Z"}