{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2777381"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2777381","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της από του στόματος χορήγησης λευκίνης στην ενδοθηλιο-εξαρτώμενη αγγειοδιαστολή κατά την οξεία υπεργλυκαιμία σε υγιή άτομα","abstract":"Στόχος: Στόχος της μελέτης μας ήταν η διερεύνηση της πιθανής επίδρασης της υπεργλυκαιμίας και της υπερινσουλιναιμίας που προκαλείται από την έγχυση γλυκόζης από μόνης της ή σε συνδυασμό με την κατανάλωση λευκίνης στην ενδοθηλιακή λειτουργία σε υγιή άτομα. Μέθοδοι: Δέκα άνδρες εθελοντές εξετάστηκαν με τυχαία σειρά δύο φορές. Σε μια επίσκεψη, κατανάλωσαν 250 ml νερού και 30 λεπτά αργότερα εγχύθηκε γλυκόζη iv (επίσκεψη placebo). Στην άλλη επίσκεψη, κατανάλωσαν 250ml νερό με 25g λευκίνης και 30 λεπτά αργότερα εγχύθηκε η ίδια ποσότητα γλυκόζης. Η γλυκόζη ορού και η ινσουλίνη μετρήθηκαν στην αρχή και κάθε 10 λεπτά μετά την έγχυση γλυκόζης για 1 ώρα. Η ενδοθηλιακή λειτουργία αξιολογήθηκε με τη μέτρηση της ενδοθηλιοεξαρτώμενης αγγειοδιαστολής (FMD) στην αρχή, 10’ και 60 λεπτά μετά την έγχυση γλυκόζης. Αποτελέσματα: Και στις δύο επισκέψεις, τα επίπεδα γλυκόζης αυξήθηκαν στον ίδιο βαθμό, ενώ η ινσουλίνη ήταν σημαντικά υψηλότερη μετά τη χορήγηση λευκίνης. Οι τιμές του FMD μειώθηκαν στα 10’ μετά την έγχυση γλυκόζης σε σύγκριση με τη βασική τιμή στην επίσκεψη placebo (6,9 ± 2,7 έναντι 3,2 ± 3,5%, αντίστοιχα, p = 0,006), ενώ δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά όταν η έγχυση γλυκόζης ακολουθήθηκε από κατανάλωση λευκίνης. Συμπεράσματα: Η οξεία υπεργλυκαιμία επηρεάζει την ενδοθηλιακή λειτουργία σε υγιή άρρενα άτομα. Η χορήγηση λευκίνης αναστέλλει την ενδοθηλιακή δυσλειτουργία που προκαλείται από την υπεργλυκαιμία, πιθανώς λόγω αυξημένης έκκρισης ινσουλίνης.","abstract_html":"Στόχος: Στόχος της μελέτης μας ήταν η διερεύνηση της πιθανής επίδρασης της υπεργλυκαιμίας και της υπερινσουλιναιμίας που προκαλείται από την έγχυση γλυκόζης από μόνης της ή σε συνδυασμό με την κατανάλωση λευκίνης στην ενδοθηλιακή λειτουργία σε υγιή άτομα. Μέθοδοι: Δέκα άνδρες εθελοντές εξετάστηκαν με τυχαία σειρά δύο φορές. Σε μια επίσκεψη, κατανάλωσαν 250 ml νερού και 30 λεπτά αργότερα εγχύθηκε γλυκόζη iv (επίσκεψη placebo). Στην άλλη επίσκεψη, κατανάλωσαν 250ml νερό με 25g λευκίνης και 30 λεπτά αργότερα εγχύθηκε η ίδια ποσότητα γλυκόζης. Η γλυκόζη ορού και η ινσουλίνη μετρήθηκαν στην αρχή και κάθε 10 λεπτά μετά την έγχυση γλυκόζης για 1 ώρα. Η ενδοθηλιακή λειτουργία αξιολογήθηκε με τη μέτρηση της ενδοθηλιοεξαρτώμενης αγγειοδιαστολής (FMD) στην αρχή, 10’ και 60 λεπτά μετά την έγχυση γλυκόζης. Αποτελέσματα: Και στις δύο επισκέψεις, τα επίπεδα γλυκόζης αυξήθηκαν στον ίδιο βαθμό, ενώ η ινσουλίνη ήταν σημαντικά υψηλότερη μετά τη χορήγηση λευκίνης. Οι τιμές του FMD μειώθηκαν στα 10’ μετά την έγχυση γλυκόζης σε σύγκριση με τη βασική τιμή στην επίσκεψη placebo (6,9 ± 2,7 έναντι 3,2 ± 3,5%, αντίστοιχα, p = 0,006), ενώ δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά όταν η έγχυση γλυκόζης ακολουθήθηκε από κατανάλωση λευκίνης. Συμπεράσματα: Η οξεία υπεργλυκαιμία επηρεάζει την ενδοθηλιακή λειτουργία σε υγιή άρρενα άτομα. Η χορήγηση λευκίνης αναστέλλει την ενδοθηλιακή δυσλειτουργία που προκαλείται από την υπεργλυκαιμία, πιθανώς λόγω αυξημένης έκκρισης ινσουλίνης.","abstract_has_math":false,"creators":["Αργυρακοπούλου Γεωργία","Argyrakopoulou Georgia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:45Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2777381"],"render_values":[{"text":"uoadl:2777381","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2777381","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2777381","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2777381","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αργυρακοπούλου Γεωργία","Argyrakopoulou Georgia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2777381","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2777381"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στόχος: Στόχος της μελέτης μας ήταν η διερεύνηση της πιθανής επίδρασης της υπεργλυκαιμίας και της υπερινσουλιναιμίας που προκαλείται από την έγχυση γλυκόζης από μόνης της ή σε συνδυασμό με την κατανάλωση λευκίνης στην ενδοθηλιακή λειτουργία σε υγιή άτομα. Μέθοδοι: Δέκα άνδρες εθελοντές εξετάστηκαν με τυχαία σειρά δύο φορές. Σε μια επίσκεψη, κατανάλωσαν 250 ml νερού και 30 λεπτά αργότερα εγχύθηκε γλυκόζη iv (επίσκεψη placebo). Στην άλλη επίσκεψη, κατανάλωσαν 250ml νερό με 25g λευκίνης και 30 λεπτά αργότερα εγχύθηκε η ίδια ποσότητα γλυκόζης. Η γλυκόζη ορού και η ινσουλίνη μετρήθηκαν στην αρχή και κάθε 10 λεπτά μετά την έγχυση γλυκόζης για 1 ώρα. Η ενδοθηλιακή λειτουργία αξιολογήθηκε με τη μέτρηση της ενδοθηλιοεξαρτώμενης αγγειοδιαστολής (FMD) στην αρχή, 10’ και 60 λεπτά μετά την έγχυση γλυκόζης. Αποτελέσματα: Και στις δύο επισκέψεις, τα επίπεδα γλυκόζης αυξήθηκαν στον ίδιο βαθμό, ενώ η ινσουλίνη ήταν σημαντικά υψηλότερη μετά τη χορήγηση λευκίνης. Οι τιμές του FMD μειώθηκαν στα 10’ μετά την έγχυση γλυκόζης σε σύγκριση με τη βασική τιμή στην επίσκεψη placebo (6,9 ± 2,7 έναντι 3,2 ± 3,5%, αντίστοιχα, p = 0,006), ενώ δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά όταν η έγχυση γλυκόζης ακολουθήθηκε από κατανάλωση λευκίνης. Συμπεράσματα: Η οξεία υπεργλυκαιμία επηρεάζει την ενδοθηλιακή λειτουργία σε υγιή άρρενα άτομα. Η χορήγηση λευκίνης αναστέλλει την ενδοθηλιακή δυσλειτουργία που προκαλείται από την υπεργλυκαιμία, πιθανώς λόγω αυξημένης έκκρισης ινσουλίνης.","Objective: The aim of our study was to investigate the potential differential effect of hyperglycaemia and hyperinsulinaemia induced by glucose infusion alone and in combination with leucine consumption on endothelial function in healthy individuals. Methods: Ten male volunteers were examined in random order twice. In one visit, they consumed 250ml water baseline and 30 min later glucose was infused iv. In the other visit,they consumed 250ml water with 25g of leucine and 30 min later the same amount of glucose was infused. Serum glucose and insulin were measured at baseline and every 10 min after glucose infusion for 1 hour. Endothelial function was evaluated by measurement of flow mediated vasodilatation (FMD) at baseline,10 and 60 min after glucose infusion. Results: In both visits, glucose levels increased to the same degree, whereas insulin response was significantly higher after leucine administration. FMD values declined significantly compared to baseline 10 min after glucose infusion in the control visit (6.9±2.7 vs. 3.2±3.5%, respectively,p=0.006), while no significant change was observed when glucose infusion was followed by leucine consumption. Conclusions: Acute hyperglycaemia impairs endothelial function in healthy male individuals. Leucine administration prevents hyperglycaemia mediated endothelial dysfunction probably due to enhanced insulin secretion."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της από του στόματος χορήγησης λευκίνης στην ενδοθηλιο-εξαρτώμενη αγγειοδιαστολή κατά την οξεία υπεργλυκαιμία σε υγιή άτομα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αργυρακοπούλου Γεωργία","Argyrakopoulou Georgia"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Στόχος: Στόχος της μελέτης μας ήταν η διερεύνηση της πιθανής επίδρασης της υπεργλυκαιμίας και της υπερινσουλιναιμίας που προκαλείται από την έγχυση γλυκόζης από μόνης της ή σε συνδυασμό με την κατανάλωση λευκίνης στην ενδοθηλιακή λειτουργία σε υγιή άτομα. Μέθοδοι: Δέκα άνδρες εθελοντές εξετάστηκαν με τυχαία σειρά δύο φορές. Σε μια επίσκεψη, κατανάλωσαν 250 ml νερού και 30 λεπτά αργότερα εγχύθηκε γλυκόζη iv (επίσκεψη placebo). Στην άλλη επίσκεψη, κατανάλωσαν 250ml νερό με 25g λευκίνης και 30 λεπτά αργότερα εγχύθηκε η ίδια ποσότητα γλυκόζης. Η γλυκόζη ορού και η ινσουλίνη μετρήθηκαν στην αρχή και κάθε 10 λεπτά μετά την έγχυση γλυκόζης για 1 ώρα. Η ενδοθηλιακή λειτουργία αξιολογήθηκε με τη μέτρηση της ενδοθηλιοεξαρτώμενης αγγειοδιαστολής (FMD) στην αρχή, 10’ και 60 λεπτά μετά την έγχυση γλυκόζης. Αποτελέσματα: Και στις δύο επισκέψεις, τα επίπεδα γλυκόζης αυξήθηκαν στον ίδιο βαθμό, ενώ η ινσουλίνη ήταν σημαντικά υψηλότερη μετά τη χορήγηση λευκίνης. Οι τιμές του FMD μειώθηκαν στα 10’ μετά την έγχυση γλυκόζης σε σύγκριση με τη βασική τιμή στην επίσκεψη placebo (6,9 ± 2,7 έναντι 3,2 ± 3,5%, αντίστοιχα, p = 0,006), ενώ δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά όταν η έγχυση γλυκόζης ακολουθήθηκε από κατανάλωση λευκίνης. Συμπεράσματα: Η οξεία υπεργλυκαιμία επηρεάζει την ενδοθηλιακή λειτουργία σε υγιή άρρενα άτομα. Η χορήγηση λευκίνης αναστέλλει την ενδοθηλιακή δυσλειτουργία που προκαλείται από την υπεργλυκαιμία, πιθανώς λόγω αυξημένης έκκρισης ινσουλίνης.","Objective: The aim of our study was to investigate the potential differential effect of hyperglycaemia and hyperinsulinaemia induced by glucose infusion alone and in combination with leucine consumption on endothelial function in healthy individuals. Methods: Ten male volunteers were examined in random order twice. In one visit, they consumed 250ml water baseline and 30 min later glucose was infused iv. In the other visit,they consumed 250ml water with 25g of leucine and 30 min later the same amount of glucose was infused. Serum glucose and insulin were measured at baseline and every 10 min after glucose infusion for 1 hour. Endothelial function was evaluated by measurement of flow mediated vasodilatation (FMD) at baseline,10 and 60 min after glucose infusion. Results: In both visits, glucose levels increased to the same degree, whereas insulin response was significantly higher after leucine administration. FMD values declined significantly compared to baseline 10 min after glucose infusion in the control visit (6.9±2.7 vs. 3.2±3.5%, respectively,p=0.006), while no significant change was observed when glucose infusion was followed by leucine consumption. Conclusions: Acute hyperglycaemia impairs endothelial function in healthy male individuals. Leucine administration prevents hyperglycaemia mediated endothelial dysfunction probably due to enhanced insulin secretion."],"dc:identifier":["uoadl:2777381","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2777381"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση της από του στόματος χορήγησης λευκίνης στην ενδοθηλιο-εξαρτώμενη αγγειοδιαστολή κατά την οξεία υπεργλυκαιμία σε υγιή άτομα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:45Z"}