{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2778152"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2778152","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίδραση της επιφανειακής επεξεργασίας του υλικού BioHPP (PEEK) και της αποθήκευσης σε υδατικό περιβάλλον στην τελική συγκολλητική του ικανότητα με ρητινώδες υλικό","abstract":"Εισαγωγή: Το PEEK (πολύ-εθυρ-εθυρ-κετόνη) είναι υψηλότηκτο θερμοπλαστικό πολυμερές υλικό που ανήκει στην οικογένεια των πολυ-αρυλ-εθυρ-κετονών. Οι εξαίρετες μηχανικές του ιδιότητες το έχουν κάνει ιδιαίτερα δημοφιλές σε βιομηχανικές εφαρμογές, όπως η αεροναυπηγική, η αυτοκινητοβιομηχανία και η ηλεκτρονική, ενώ πρόσφατα άρχισε να χρησιμοποιείται στην οδοντιατρική. Ωστόσο, η χημική αδράνεια του υλικού και η υδρόφοβη συμπεριφορά του καθιστούν δύσκολη την δημιουργία δεσμού, τόσο σε οστικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο συγκόλλησης με τους οδοντικούς ιστούς. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν να αξιολογηθεί η συγκολλητική ικανότητα του υλικού BioHPP (PEEK) με ρητινώδες υλικό μέσω της μέτρησης αντοχής δεσμού σε δυνάμεις διάτμησης. Yλικά-Μέθοδοι: Με την βοήθεια συστήματος CAD-CAM κόπηκαν 60 δίσκοι από πλάκες BioHPP (PEEK). Οι δίσκοι εγκιβωτίστηκαν σε κυλίνδρους Plexiglas με την χρήση εποξικής ρητίνης. Στην συνέχεια στιλβώθηκαν (P600 grit), χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες (n=20/group) και υποβλήθηκαν στις εξής επιφανειακές επεξεργασίες: (A) Αεροαποτριβή με κόκκους αλουμίνας 110μm (Rocatec Pre) και εφαρμογή συγκολλητικού παράγοντα visio.link (control group) (B) Αεροαποτριβή με σιλανιούχους κόκκους αλουμίνας 30μm (CoJet), εφαρμογή σιλανιούχου παράγοντα Espe Sil και συγκολλητικού παράγοντα Visio-Bond (C) Αεροαποτριβή με σιλανιούχους κόκκους αλουμίνας 30μm (CoJet), εφαρμογή σιλανιούχου ενεργοποιητή-συγκολλητικού παράγοντα Clearfil Ceramic Primer και συγκολλητικού παράγοντα visio.link. Στην επιφάνεια των δοκιμίων κάθε ομάδας συγκολλήθηκε ρητινώδης κονία διπλού πολυμερισμού (combo.lign). Κάθε ομάδα χωρίστηκε εκ νέου σε υποομάδες των 10 δοκιμίων, τα οποία αποθηκεύτηκαν σε απεσταγμένο νερό 37°C είτε για 3 ημέρες είτε για 150 ημέρες, χωρίς επακόλουθη θερμοκύκλωση. Ακολούθως τα δοκίμια υποβλήθηκαν σε δοκιμασία αντοχής δεσμού σε δυνάμεις διάτμησης. Αποτελέσματα: Η πειραματική ομάδα (Β) εμφάνισε στατιστικά σημαντική διαφορά με την ομάδα ελέγχου (Α). Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ της ομάδας ελέγχου (Α) και της πειραματικής ομάδας (C), καθώς και μεταξύ των πειραματικών ομάδων (Β) και (C). Οι συνθήκες αποθήκευσης δεν είχαν στατιστικά σημαντική επίδραση στην τελική αντοχή δεσμού. Συμπεράσματα: Η εφαρμογή διαφορετικών πρωτοκόλλων επιφανειακής προετοιμασίας του υλικού επηρέασε την τελική αντοχή δεσμού σε στατιστικά σημαντικό βαθμό. Αντίθετα, η αποθήκευση σε υδατικό περιβάλλον δεν είχε καμία επίδραση στην συνολική αντοχή δεσμού. Σε κάθε περίπτωση, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για την επιβεβαίωση των αποτελεσμάτων στην κλινική πράξη.","abstract_html":"Εισαγωγή: Το PEEK (πολύ-εθυρ-εθυρ-κετόνη) είναι υψηλότηκτο θερμοπλαστικό πολυμερές υλικό που ανήκει στην οικογένεια των πολυ-αρυλ-εθυρ-κετονών. Οι εξαίρετες μηχανικές του ιδιότητες το έχουν κάνει ιδιαίτερα δημοφιλές σε βιομηχανικές εφαρμογές, όπως η αεροναυπηγική, η αυτοκινητοβιομηχανία και η ηλεκτρονική, ενώ πρόσφατα άρχισε να χρησιμοποιείται στην οδοντιατρική. Ωστόσο, η χημική αδράνεια του υλικού και η υδρόφοβη συμπεριφορά του καθιστούν δύσκολη την δημιουργία δεσμού, τόσο σε οστικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο συγκόλλησης με τους οδοντικούς ιστούς. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν να αξιολογηθεί η συγκολλητική ικανότητα του υλικού BioHPP (PEEK) με ρητινώδες υλικό μέσω της μέτρησης αντοχής δεσμού σε δυνάμεις διάτμησης. Yλικά-Μέθοδοι: Με την βοήθεια συστήματος CAD-CAM κόπηκαν 60 δίσκοι από πλάκες BioHPP (PEEK). Οι δίσκοι εγκιβωτίστηκαν σε κυλίνδρους Plexiglas με την χρήση εποξικής ρητίνης. Στην συνέχεια στιλβώθηκαν (P600 grit), χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες (n=20/group) και υποβλήθηκαν στις εξής επιφανειακές επεξεργασίες: (A) Αεροαποτριβή με κόκκους αλουμίνας 110μm (Rocatec Pre) και εφαρμογή συγκολλητικού παράγοντα visio.link (control group) (B) Αεροαποτριβή με σιλανιούχους κόκκους αλουμίνας 30μm (CoJet), εφαρμογή σιλανιούχου παράγοντα Espe Sil και συγκολλητικού παράγοντα Visio-Bond (C) Αεροαποτριβή με σιλανιούχους κόκκους αλουμίνας 30μm (CoJet), εφαρμογή σιλανιούχου ενεργοποιητή-συγκολλητικού παράγοντα Clearfil Ceramic Primer και συγκολλητικού παράγοντα visio.link. Στην επιφάνεια των δοκιμίων κάθε ομάδας συγκολλήθηκε ρητινώδης κονία διπλού πολυμερισμού (combo.lign). Κάθε ομάδα χωρίστηκε εκ νέου σε υποομάδες των 10 δοκιμίων, τα οποία αποθηκεύτηκαν σε απεσταγμένο νερό 37°C είτε για 3 ημέρες είτε για 150 ημέρες, χωρίς επακόλουθη θερμοκύκλωση. Ακολούθως τα δοκίμια υποβλήθηκαν σε δοκιμασία αντοχής δεσμού σε δυνάμεις διάτμησης. Αποτελέσματα: Η πειραματική ομάδα (Β) εμφάνισε στατιστικά σημαντική διαφορά με την ομάδα ελέγχου (Α). Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ της ομάδας ελέγχου (Α) και της πειραματικής ομάδας (C), καθώς και μεταξύ των πειραματικών ομάδων (Β) και (C). Οι συνθήκες αποθήκευσης δεν είχαν στατιστικά σημαντική επίδραση στην τελική αντοχή δεσμού. Συμπεράσματα: Η εφαρμογή διαφορετικών πρωτοκόλλων επιφανειακής προετοιμασίας του υλικού επηρέασε την τελική αντοχή δεσμού σε στατιστικά σημαντικό βαθμό. Αντίθετα, η αποθήκευση σε υδατικό περιβάλλον δεν είχε καμία επίδραση στην συνολική αντοχή δεσμού. Σε κάθε περίπτωση, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για την επιβεβαίωση των αποτελεσμάτων στην κλινική πράξη.","abstract_has_math":false,"creators":["Σπυρόπουλος Διονύσιος","Spyropoulos Dionysios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:47Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2778152"],"render_values":[{"text":"uoadl:2778152","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2778152","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2778152","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2778152","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σπυρόπουλος Διονύσιος","Spyropoulos Dionysios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2778152","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2778152"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Το PEEK (πολύ-εθυρ-εθυρ-κετόνη) είναι υψηλότηκτο θερμοπλαστικό πολυμερές υλικό που ανήκει στην οικογένεια των πολυ-αρυλ-εθυρ-κετονών. Οι εξαίρετες μηχανικές του ιδιότητες το έχουν κάνει ιδιαίτερα δημοφιλές σε βιομηχανικές εφαρμογές, όπως η αεροναυπηγική, η αυτοκινητοβιομηχανία και η ηλεκτρονική, ενώ πρόσφατα άρχισε να χρησιμοποιείται στην οδοντιατρική. Ωστόσο, η χημική αδράνεια του υλικού και η υδρόφοβη συμπεριφορά του καθιστούν δύσκολη την δημιουργία δεσμού, τόσο σε οστικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο συγκόλλησης με τους οδοντικούς ιστούς. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν να αξιολογηθεί η συγκολλητική ικανότητα του υλικού BioHPP (PEEK) με ρητινώδες υλικό μέσω της μέτρησης αντοχής δεσμού σε δυνάμεις διάτμησης. Yλικά-Μέθοδοι: Με την βοήθεια συστήματος CAD-CAM κόπηκαν 60 δίσκοι από πλάκες BioHPP (PEEK). Οι δίσκοι εγκιβωτίστηκαν σε κυλίνδρους Plexiglas με την χρήση εποξικής ρητίνης. Στην συνέχεια στιλβώθηκαν (P600 grit), χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες (n=20/group) και υποβλήθηκαν στις εξής επιφανειακές επεξεργασίες: (A) Αεροαποτριβή με κόκκους αλουμίνας 110μm (Rocatec Pre) και εφαρμογή συγκολλητικού παράγοντα visio.link (control group) (B) Αεροαποτριβή με σιλανιούχους κόκκους αλουμίνας 30μm (CoJet), εφαρμογή σιλανιούχου παράγοντα Espe Sil και συγκολλητικού παράγοντα Visio-Bond (C) Αεροαποτριβή με σιλανιούχους κόκκους αλουμίνας 30μm (CoJet), εφαρμογή σιλανιούχου ενεργοποιητή-συγκολλητικού παράγοντα Clearfil Ceramic Primer και συγκολλητικού παράγοντα visio.link. Στην επιφάνεια των δοκιμίων κάθε ομάδας συγκολλήθηκε ρητινώδης κονία διπλού πολυμερισμού (combo.lign). Κάθε ομάδα χωρίστηκε εκ νέου σε υποομάδες των 10 δοκιμίων, τα οποία αποθηκεύτηκαν σε απεσταγμένο νερό 37°C είτε για 3 ημέρες είτε για 150 ημέρες, χωρίς επακόλουθη θερμοκύκλωση. Ακολούθως τα δοκίμια υποβλήθηκαν σε δοκιμασία αντοχής δεσμού σε δυνάμεις διάτμησης. Αποτελέσματα: Η πειραματική ομάδα (Β) εμφάνισε στατιστικά σημαντική διαφορά με την ομάδα ελέγχου (Α). Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ της ομάδας ελέγχου (Α) και της πειραματικής ομάδας (C), καθώς και μεταξύ των πειραματικών ομάδων (Β) και (C). Οι συνθήκες αποθήκευσης δεν είχαν στατιστικά σημαντική επίδραση στην τελική αντοχή δεσμού. Συμπεράσματα: Η εφαρμογή διαφορετικών πρωτοκόλλων επιφανειακής προετοιμασίας του υλικού επηρέασε την τελική αντοχή δεσμού σε στατιστικά σημαντικό βαθμό. Αντίθετα, η αποθήκευση σε υδατικό περιβάλλον δεν είχε καμία επίδραση στην συνολική αντοχή δεσμού. Σε κάθε περίπτωση, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για την επιβεβαίωση των αποτελεσμάτων στην κλινική πράξη.","Introduction: PEEK (poly-ether-ether-ketone) is a high-melting thermoplastic polymeric material derived from the vast family of poly-aryl-ethyr-ketones. The material has unique mechanical properties that make it really popular in industrial applications such as aeronautics, automotive industry and electronics. Recently it was introduced in dentistry. However, PEEK’s chemical inertness and hydrophobic behavior make bonding process really hard. Purpose: The purpose of this in-vitro study was to evaluate bonding potential of BioHPP (PEEK) with composite resin cement through assessment of shear bond strength. Materials and Methods: Using a CAD-CAM system sixty disks were cut out of BioHPP round blanks (PEEK). The disks were embedded in Plexiglas hollow cylinders with the use of epoxy resin. All disks were polished (P600 grit) and divided to three groups (n=20/group) which were subjected to the following surface pretreatments: (A) Sandblasting with alumina with a mean particle size of 110μm (Rocatec Pre) and application of adhesive bonding agent visio.link (control group) (B) Sandblasting with silica modified alumina with a mean particle size of 30μm (Cojet), application of silane agent Espe Sil, followed by application of adhesive bonding agent Visio-Bond (C) Sandblasting with silica modified alumina with a mean particle size of 30μm (Cojet), application of silane containing primer-adhesive Clearfil Ceramic Primer, followed by application of adhesive bonding agent visio.link. A dual-curing composite resin cement (combo.lign) was luted to all treated surfaces. Each group was further divided to subgroups of 10 specimens each. Specimens were either stored in distilled water at 37°C for 3 days or for 30 days without further thermocycling. Specimens were then submitted to shear bond strength testing. Results: Group (B) showed statistically significant difference with group (A) (control group). No significant difference was found between control group (A) and group (C), and neither between groups (B) and (C). Water storage condition had no significant influence on final bond strength. Conclusions: Use of different conditioning protocols had a significant effect on final bond strength. On the other hand, no significant influence was observed for water storage conditions. Further research for results validation is deemed necessary."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίδραση της επιφανειακής επεξεργασίας του υλικού BioHPP (PEEK) και της αποθήκευσης σε υδατικό περιβάλλον στην τελική συγκολλητική του ικανότητα με ρητινώδες υλικό"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σπυρόπουλος Διονύσιος","Spyropoulos Dionysios"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Εισαγωγή: Το PEEK (πολύ-εθυρ-εθυρ-κετόνη) είναι υψηλότηκτο θερμοπλαστικό πολυμερές υλικό που ανήκει στην οικογένεια των πολυ-αρυλ-εθυρ-κετονών. Οι εξαίρετες μηχανικές του ιδιότητες το έχουν κάνει ιδιαίτερα δημοφιλές σε βιομηχανικές εφαρμογές, όπως η αεροναυπηγική, η αυτοκινητοβιομηχανία και η ηλεκτρονική, ενώ πρόσφατα άρχισε να χρησιμοποιείται στην οδοντιατρική. Ωστόσο, η χημική αδράνεια του υλικού και η υδρόφοβη συμπεριφορά του καθιστούν δύσκολη την δημιουργία δεσμού, τόσο σε οστικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο συγκόλλησης με τους οδοντικούς ιστούς. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν να αξιολογηθεί η συγκολλητική ικανότητα του υλικού BioHPP (PEEK) με ρητινώδες υλικό μέσω της μέτρησης αντοχής δεσμού σε δυνάμεις διάτμησης. Yλικά-Μέθοδοι: Με την βοήθεια συστήματος CAD-CAM κόπηκαν 60 δίσκοι από πλάκες BioHPP (PEEK). Οι δίσκοι εγκιβωτίστηκαν σε κυλίνδρους Plexiglas με την χρήση εποξικής ρητίνης. Στην συνέχεια στιλβώθηκαν (P600 grit), χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες (n=20/group) και υποβλήθηκαν στις εξής επιφανειακές επεξεργασίες: (A) Αεροαποτριβή με κόκκους αλουμίνας 110μm (Rocatec Pre) και εφαρμογή συγκολλητικού παράγοντα visio.link (control group) (B) Αεροαποτριβή με σιλανιούχους κόκκους αλουμίνας 30μm (CoJet), εφαρμογή σιλανιούχου παράγοντα Espe Sil και συγκολλητικού παράγοντα Visio-Bond (C) Αεροαποτριβή με σιλανιούχους κόκκους αλουμίνας 30μm (CoJet), εφαρμογή σιλανιούχου ενεργοποιητή-συγκολλητικού παράγοντα Clearfil Ceramic Primer και συγκολλητικού παράγοντα visio.link. Στην επιφάνεια των δοκιμίων κάθε ομάδας συγκολλήθηκε ρητινώδης κονία διπλού πολυμερισμού (combo.lign). Κάθε ομάδα χωρίστηκε εκ νέου σε υποομάδες των 10 δοκιμίων, τα οποία αποθηκεύτηκαν σε απεσταγμένο νερό 37°C είτε για 3 ημέρες είτε για 150 ημέρες, χωρίς επακόλουθη θερμοκύκλωση. Ακολούθως τα δοκίμια υποβλήθηκαν σε δοκιμασία αντοχής δεσμού σε δυνάμεις διάτμησης. Αποτελέσματα: Η πειραματική ομάδα (Β) εμφάνισε στατιστικά σημαντική διαφορά με την ομάδα ελέγχου (Α). Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ της ομάδας ελέγχου (Α) και της πειραματικής ομάδας (C), καθώς και μεταξύ των πειραματικών ομάδων (Β) και (C). Οι συνθήκες αποθήκευσης δεν είχαν στατιστικά σημαντική επίδραση στην τελική αντοχή δεσμού. Συμπεράσματα: Η εφαρμογή διαφορετικών πρωτοκόλλων επιφανειακής προετοιμασίας του υλικού επηρέασε την τελική αντοχή δεσμού σε στατιστικά σημαντικό βαθμό. Αντίθετα, η αποθήκευση σε υδατικό περιβάλλον δεν είχε καμία επίδραση στην συνολική αντοχή δεσμού. Σε κάθε περίπτωση, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για την επιβεβαίωση των αποτελεσμάτων στην κλινική πράξη.","Introduction: PEEK (poly-ether-ether-ketone) is a high-melting thermoplastic polymeric material derived from the vast family of poly-aryl-ethyr-ketones. The material has unique mechanical properties that make it really popular in industrial applications such as aeronautics, automotive industry and electronics. Recently it was introduced in dentistry. However, PEEK’s chemical inertness and hydrophobic behavior make bonding process really hard. Purpose: The purpose of this in-vitro study was to evaluate bonding potential of BioHPP (PEEK) with composite resin cement through assessment of shear bond strength. Materials and Methods: Using a CAD-CAM system sixty disks were cut out of BioHPP round blanks (PEEK). The disks were embedded in Plexiglas hollow cylinders with the use of epoxy resin. All disks were polished (P600 grit) and divided to three groups (n=20/group) which were subjected to the following surface pretreatments: (A) Sandblasting with alumina with a mean particle size of 110μm (Rocatec Pre) and application of adhesive bonding agent visio.link (control group) (B) Sandblasting with silica modified alumina with a mean particle size of 30μm (Cojet), application of silane agent Espe Sil, followed by application of adhesive bonding agent Visio-Bond (C) Sandblasting with silica modified alumina with a mean particle size of 30μm (Cojet), application of silane containing primer-adhesive Clearfil Ceramic Primer, followed by application of adhesive bonding agent visio.link. A dual-curing composite resin cement (combo.lign) was luted to all treated surfaces. Each group was further divided to subgroups of 10 specimens each. Specimens were either stored in distilled water at 37°C for 3 days or for 30 days without further thermocycling. Specimens were then submitted to shear bond strength testing. Results: Group (B) showed statistically significant difference with group (A) (control group). No significant difference was found between control group (A) and group (C), and neither between groups (B) and (C). Water storage condition had no significant influence on final bond strength. Conclusions: Use of different conditioning protocols had a significant effect on final bond strength. On the other hand, no significant influence was observed for water storage conditions. Further research for results validation is deemed necessary."],"dc:identifier":["uoadl:2778152","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2778152"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επίδραση της επιφανειακής επεξεργασίας του υλικού BioHPP (PEEK) και της αποθήκευσης σε υδατικό περιβάλλον στην τελική συγκολλητική του ικανότητα με ρητινώδες υλικό"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:47Z"}