{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2778175"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2778175","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Πολυφαρμακία σε ασθενείς της ΜΕΘ","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ Το 40% των ασθενών λαμβάνει >8 φάρμακα. Η έκθεση των βαρέως πασχόντων ασθενών στη πολυφαρμακία αυξάνει τη πιθανότητα εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών, εκ των οποίων οι πιο πολλές είναι προβλέψιμες. ΣΚΟΠΟΣ Σκοπός της έρευνας ήταν να καταγράψει τον αριθμό χορηγούμενων φαρμακευτικών ουσιών και πιθανών φαρμακευτικών αλληλεπιδράσεων των ασθενών της ΜΕΘ, χρησιμοποιώντας τη βάση δεδομένων Lexi-interact® και να ενημερώσει το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό. ΥΛΙΚΟ- ΜΕΘΟΔΟΣ Μελετήθηκαν 59 νοσηλευόμενοι (51% γυναίκες) στη ΜΕΘ σε διάστημα 18 εβδομάδων και εξετάστηκαν 168 φαρμακολογικά προφίλ για την ύπαρξη πιθανών αλληλεπιδράσεων. Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 60±18 έτη και το ΑPACHE II 21±8 και SOFA 9±4. Πρόκειται για μελέτη παρέμβασης, η οποία πραγματοποιήθηκε σε τριτοβάθμιο δημόσιο νοσοκομείο του λεκανοπεδίου Αττικής. Διενεργήθηκε έλεγχος των αλληλεπιδράσεων της φαρμακευτικής αγωγής των ασθενών βάσει των αποτελεσμάτων από το Lexi-interact® και γνωστοποιήθηκαν τα αποτελέσματα στο προσωπικό μέσω ενός φυλλαδίου στο φάκελο των ασθενών. Στη συνέχεια, ζητήθηκε εθελοντικά να απαντήσουν σε ερωτηματολόγιο για τη χρησιμότητα του φυλλαδίου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Στα 168 φαρμακολογικά προφίλ καταγράφηκαν 1632 φάρμακα (141 μοναδικές φαρμακευτικές ουσίες) και 1279 πιθανές αλληλεπιδράσεις. Το 10% των ασθενών δεν παρουσίασε καμία αλληλεπίδραση. Στο σύνολο βρέθηκαν 6 (<1%) αλληλεπιδράσεις κατηγορίας Α, 137 (11%) αλληλεπιδράσεις κατηγορίας Β, 875 (68%) αλληλεπιδράσεις κατηγορίας C, 245 (19%) αλληλεπιδράσεις κατηγορίας D και 16 (1%) αλληλεπιδράσεις κατηγορίας Χ. Στα φαρμακολογικά προφίλ ασθενών που λάμβαναν μέχρι και 4 φάρμακα δεν εμφανιζόταν καμία αλληλεπίδραση, από 5 μέχρι και 8 φάρμακα ήταν κατά μέσο όρο 2,2 πιθανές αλληλεπιδράσεις, ενώ για φαρμακολογικά προφίλ με περισσότερα από 8 φάρμακα κατά μέσο όρο καταγράφηκαν 10,8 πιθανές αλληλεπιδράσεις. Μετά την στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων προέκυψε θετική συσχέτιση μεταξύ του αριθμού φαρμάκων και της εμφάνισης αλληλεπιδράσεων (P value<0,001 και R2≈0,713). Αρνητική ωστόσο είναι η σχέση που συνδέει τη βαρύτητα των ασθενών τόσο με τον αριθμό των φαρμάκων, όσο και με των αλληλεπιδράσεων. Στο ερωτηματολόγιο υπήρχε 7% συμμετοχή επί των 168 φαρμακολογικών προφίλ. Το 67% των ερωτηματολογίων που απαντήθηκαν βρήκε χρήσιμες και έλαβε υπ’ όψη του τις πληροφορίες αλλά το 92% δεν άλλαξε τη φαρμακευτική αγωγή. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η συχνότητα εμφάνισης δυνητικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ φαρμάκων είναι αρκετά αυξημένη σε ασθενείς της ΜΕΘ και φαίνεται να σχετίζεται άμεσα με τον αριθμό των χορηγούμενων φαρμάκων. Κρίνεται λοιπόν αναγκαία η χρήση εργαλείων ελέγχου αλληλεπιδράσεων, η περαιτέρω ευαισθητοποίηση των κλινικών ιατρών και η επαγρύπνησή τους με στόχο τη μείωση των επιπλοκών που σχετίζονται με τις αλληλεπιδράσεις.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ Το 40% των ασθενών λαμβάνει &gt;8 φάρμακα. Η έκθεση των βαρέως πασχόντων ασθενών στη πολυφαρμακία αυξάνει τη πιθανότητα εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών, εκ των οποίων οι πιο πολλές είναι προβλέψιμες. ΣΚΟΠΟΣ Σκοπός της έρευνας ήταν να καταγράψει τον αριθμό χορηγούμενων φαρμακευτικών ουσιών και πιθανών φαρμακευτικών αλληλεπιδράσεων των ασθενών της ΜΕΘ, χρησιμοποιώντας τη βάση δεδομένων Lexi-interact® και να ενημερώσει το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό. ΥΛΙΚΟ- ΜΕΘΟΔΟΣ Μελετήθηκαν 59 νοσηλευόμενοι (51% γυναίκες) στη ΜΕΘ σε διάστημα 18 εβδομάδων και εξετάστηκαν 168 φαρμακολογικά προφίλ για την ύπαρξη πιθανών αλληλεπιδράσεων. Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 60±18 έτη και το ΑPACHE II 21±8 και SOFA 9±4. Πρόκειται για μελέτη παρέμβασης, η οποία πραγματοποιήθηκε σε τριτοβάθμιο δημόσιο νοσοκομείο του λεκανοπεδίου Αττικής. Διενεργήθηκε έλεγχος των αλληλεπιδράσεων της φαρμακευτικής αγωγής των ασθενών βάσει των αποτελεσμάτων από το Lexi-interact® και γνωστοποιήθηκαν τα αποτελέσματα στο προσωπικό μέσω ενός φυλλαδίου στο φάκελο των ασθενών. Στη συνέχεια, ζητήθηκε εθελοντικά να απαντήσουν σε ερωτηματολόγιο για τη χρησιμότητα του φυλλαδίου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Στα 168 φαρμακολογικά προφίλ καταγράφηκαν 1632 φάρμακα (141 μοναδικές φαρμακευτικές ουσίες) και 1279 πιθανές αλληλεπιδράσεις. Το 10% των ασθενών δεν παρουσίασε καμία αλληλεπίδραση. Στο σύνολο βρέθηκαν 6 (&lt;1%) αλληλεπιδράσεις κατηγορίας Α, 137 (11%) αλληλεπιδράσεις κατηγορίας Β, 875 (68%) αλληλεπιδράσεις κατηγορίας C, 245 (19%) αλληλεπιδράσεις κατηγορίας D και 16 (1%) αλληλεπιδράσεις κατηγορίας Χ. Στα φαρμακολογικά προφίλ ασθενών που λάμβαναν μέχρι και 4 φάρμακα δεν εμφανιζόταν καμία αλληλεπίδραση, από 5 μέχρι και 8 φάρμακα ήταν κατά μέσο όρο 2,2 πιθανές αλληλεπιδράσεις, ενώ για φαρμακολογικά προφίλ με περισσότερα από 8 φάρμακα κατά μέσο όρο καταγράφηκαν 10,8 πιθανές αλληλεπιδράσεις. Μετά την στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων προέκυψε θετική συσχέτιση μεταξύ του αριθμού φαρμάκων και της εμφάνισης αλληλεπιδράσεων (P value&lt;0,001 και R2≈0,713). Αρνητική ωστόσο είναι η σχέση που συνδέει τη βαρύτητα των ασθενών τόσο με τον αριθμό των φαρμάκων, όσο και με των αλληλεπιδράσεων. Στο ερωτηματολόγιο υπήρχε 7% συμμετοχή επί των 168 φαρμακολογικών προφίλ. Το 67% των ερωτηματολογίων που απαντήθηκαν βρήκε χρήσιμες και έλαβε υπ’ όψη του τις πληροφορίες αλλά το 92% δεν άλλαξε τη φαρμακευτική αγωγή. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η συχνότητα εμφάνισης δυνητικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ φαρμάκων είναι αρκετά αυξημένη σε ασθενείς της ΜΕΘ και φαίνεται να σχετίζεται άμεσα με τον αριθμό των χορηγούμενων φαρμάκων. Κρίνεται λοιπόν αναγκαία η χρήση εργαλείων ελέγχου αλληλεπιδράσεων, η περαιτέρω ευαισθητοποίηση των κλινικών ιατρών και η επαγρύπνησή τους με στόχο τη μείωση των επιπλοκών που σχετίζονται με τις αλληλεπιδράσεις.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκριτζάλας Ευστράτιος","Gkritzalas Efstratios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:49Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2778175"],"render_values":[{"text":"uoadl:2778175","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2778175","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2778175","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2778175","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκριτζάλας Ευστράτιος","Gkritzalas Efstratios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2778175","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2778175"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ Το 40% των ασθενών λαμβάνει >8 φάρμακα. Η έκθεση των βαρέως πασχόντων ασθενών στη πολυφαρμακία αυξάνει τη πιθανότητα εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών, εκ των οποίων οι πιο πολλές είναι προβλέψιμες. ΣΚΟΠΟΣ Σκοπός της έρευνας ήταν να καταγράψει τον αριθμό χορηγούμενων φαρμακευτικών ουσιών και πιθανών φαρμακευτικών αλληλεπιδράσεων των ασθενών της ΜΕΘ, χρησιμοποιώντας τη βάση δεδομένων Lexi-interact® και να ενημερώσει το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό. ΥΛΙΚΟ- ΜΕΘΟΔΟΣ Μελετήθηκαν 59 νοσηλευόμενοι (51% γυναίκες) στη ΜΕΘ σε διάστημα 18 εβδομάδων και εξετάστηκαν 168 φαρμακολογικά προφίλ για την ύπαρξη πιθανών αλληλεπιδράσεων. Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 60±18 έτη και το ΑPACHE II 21±8 και SOFA 9±4. Πρόκειται για μελέτη παρέμβασης, η οποία πραγματοποιήθηκε σε τριτοβάθμιο δημόσιο νοσοκομείο του λεκανοπεδίου Αττικής. Διενεργήθηκε έλεγχος των αλληλεπιδράσεων της φαρμακευτικής αγωγής των ασθενών βάσει των αποτελεσμάτων από το Lexi-interact® και γνωστοποιήθηκαν τα αποτελέσματα στο προσωπικό μέσω ενός φυλλαδίου στο φάκελο των ασθενών. Στη συνέχεια, ζητήθηκε εθελοντικά να απαντήσουν σε ερωτηματολόγιο για τη χρησιμότητα του φυλλαδίου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Στα 168 φαρμακολογικά προφίλ καταγράφηκαν 1632 φάρμακα (141 μοναδικές φαρμακευτικές ουσίες) και 1279 πιθανές αλληλεπιδράσεις. Το 10% των ασθενών δεν παρουσίασε καμία αλληλεπίδραση. Στο σύνολο βρέθηκαν 6 (<1%) αλληλεπιδράσεις κατηγορίας Α, 137 (11%) αλληλεπιδράσεις κατηγορίας Β, 875 (68%) αλληλεπιδράσεις κατηγορίας C, 245 (19%) αλληλεπιδράσεις κατηγορίας D και 16 (1%) αλληλεπιδράσεις κατηγορίας Χ. Στα φαρμακολογικά προφίλ ασθενών που λάμβαναν μέχρι και 4 φάρμακα δεν εμφανιζόταν καμία αλληλεπίδραση, από 5 μέχρι και 8 φάρμακα ήταν κατά μέσο όρο 2,2 πιθανές αλληλεπιδράσεις, ενώ για φαρμακολογικά προφίλ με περισσότερα από 8 φάρμακα κατά μέσο όρο καταγράφηκαν 10,8 πιθανές αλληλεπιδράσεις. Μετά την στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων προέκυψε θετική συσχέτιση μεταξύ του αριθμού φαρμάκων και της εμφάνισης αλληλεπιδράσεων (P value<0,001 και R2≈0,713). Αρνητική ωστόσο είναι η σχέση που συνδέει τη βαρύτητα των ασθενών τόσο με τον αριθμό των φαρμάκων, όσο και με των αλληλεπιδράσεων. Στο ερωτηματολόγιο υπήρχε 7% συμμετοχή επί των 168 φαρμακολογικών προφίλ. Το 67% των ερωτηματολογίων που απαντήθηκαν βρήκε χρήσιμες και έλαβε υπ’ όψη του τις πληροφορίες αλλά το 92% δεν άλλαξε τη φαρμακευτική αγωγή. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η συχνότητα εμφάνισης δυνητικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ φαρμάκων είναι αρκετά αυξημένη σε ασθενείς της ΜΕΘ και φαίνεται να σχετίζεται άμεσα με τον αριθμό των χορηγούμενων φαρμάκων. Κρίνεται λοιπόν αναγκαία η χρήση εργαλείων ελέγχου αλληλεπιδράσεων, η περαιτέρω ευαισθητοποίηση των κλινικών ιατρών και η επαγρύπνησή τους με στόχο τη μείωση των επιπλοκών που σχετίζονται με τις αλληλεπιδράσεις.","Introduction: About 40% of patients in ICU receive >8 drugs. Exposure of critically ill patients to polypharmacy increases the likelihood of adverse reactions, many of which are predictable. Objective: The aim of this study was to record the number of drugs administered and detect potential drug interactions of ICU patients through the data base Lexi-interact and to inform the medical staff. Material and methods: 59 ICU patients (51% women) were included in the study, in a period of 18 weeks and 168 pharmacological profiles were examined for possible drug interactions. The mean age of the patients was 60±18 and the APACHE II and SOFA scores were 21±8 and 9±4 respectively. The results from Lexi-interact were reported to the medical staff via a leaflet included in the patients’ dossier. Afterwards the staff was asked to answer a questionnaire about the usefulness of the brochure Results: From the 168 pharmacological profiles a total of 1632 drugs (141 unique drugs) and 1279 potential DDIs were recorded. A 10% of the patients didn’t have any pDDI. In the total the following interactions were noted, 6 (<1%) was possible class A, 137 (11%) was a possible class B, 875 (68%) was a possible class C, 245 (19%) was a possible class D and 16 (1%) were class X based on their risk rating. Patients taking up to 4 drugs did not show any potential DDI, whereas patients with 5 to 8 drug administrations had an average 2.2 potential interactions. Lastly patients taking more than 8 drugs had 10.8 potential interactions. Statistical analysis shows a positive correlation between the number of drugs and the occurrence of possible interactions (Pvalue <0.001 and R2 = 0.713). However, the correlation between the severity of patient case and both the number of drugs administered as well as the possible interactions is negative. Regarding the questionnaires, only 7% out of 168 were answered. 67% of the answers found the information provided in the leaflet useful and took it into consideration, however 92% did not change medication. Conclusions: The occurrence of potential DDIs is higher for ICU patients and appears to be directly related to the number of drugs administered. It is therefore necessary to use CDSS and further raise awareness among clinicians in order to reduce the complications associated with potential ADRs."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Πολυφαρμακία σε ασθενείς της ΜΕΘ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκριτζάλας Ευστράτιος","Gkritzalas Efstratios"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ Το 40% των ασθενών λαμβάνει >8 φάρμακα. Η έκθεση των βαρέως πασχόντων ασθενών στη πολυφαρμακία αυξάνει τη πιθανότητα εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών, εκ των οποίων οι πιο πολλές είναι προβλέψιμες. ΣΚΟΠΟΣ Σκοπός της έρευνας ήταν να καταγράψει τον αριθμό χορηγούμενων φαρμακευτικών ουσιών και πιθανών φαρμακευτικών αλληλεπιδράσεων των ασθενών της ΜΕΘ, χρησιμοποιώντας τη βάση δεδομένων Lexi-interact® και να ενημερώσει το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό. ΥΛΙΚΟ- ΜΕΘΟΔΟΣ Μελετήθηκαν 59 νοσηλευόμενοι (51% γυναίκες) στη ΜΕΘ σε διάστημα 18 εβδομάδων και εξετάστηκαν 168 φαρμακολογικά προφίλ για την ύπαρξη πιθανών αλληλεπιδράσεων. Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 60±18 έτη και το ΑPACHE II 21±8 και SOFA 9±4. Πρόκειται για μελέτη παρέμβασης, η οποία πραγματοποιήθηκε σε τριτοβάθμιο δημόσιο νοσοκομείο του λεκανοπεδίου Αττικής. Διενεργήθηκε έλεγχος των αλληλεπιδράσεων της φαρμακευτικής αγωγής των ασθενών βάσει των αποτελεσμάτων από το Lexi-interact® και γνωστοποιήθηκαν τα αποτελέσματα στο προσωπικό μέσω ενός φυλλαδίου στο φάκελο των ασθενών. Στη συνέχεια, ζητήθηκε εθελοντικά να απαντήσουν σε ερωτηματολόγιο για τη χρησιμότητα του φυλλαδίου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Στα 168 φαρμακολογικά προφίλ καταγράφηκαν 1632 φάρμακα (141 μοναδικές φαρμακευτικές ουσίες) και 1279 πιθανές αλληλεπιδράσεις. Το 10% των ασθενών δεν παρουσίασε καμία αλληλεπίδραση. Στο σύνολο βρέθηκαν 6 (<1%) αλληλεπιδράσεις κατηγορίας Α, 137 (11%) αλληλεπιδράσεις κατηγορίας Β, 875 (68%) αλληλεπιδράσεις κατηγορίας C, 245 (19%) αλληλεπιδράσεις κατηγορίας D και 16 (1%) αλληλεπιδράσεις κατηγορίας Χ. Στα φαρμακολογικά προφίλ ασθενών που λάμβαναν μέχρι και 4 φάρμακα δεν εμφανιζόταν καμία αλληλεπίδραση, από 5 μέχρι και 8 φάρμακα ήταν κατά μέσο όρο 2,2 πιθανές αλληλεπιδράσεις, ενώ για φαρμακολογικά προφίλ με περισσότερα από 8 φάρμακα κατά μέσο όρο καταγράφηκαν 10,8 πιθανές αλληλεπιδράσεις. Μετά την στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων προέκυψε θετική συσχέτιση μεταξύ του αριθμού φαρμάκων και της εμφάνισης αλληλεπιδράσεων (P value<0,001 και R2≈0,713). Αρνητική ωστόσο είναι η σχέση που συνδέει τη βαρύτητα των ασθενών τόσο με τον αριθμό των φαρμάκων, όσο και με των αλληλεπιδράσεων. Στο ερωτηματολόγιο υπήρχε 7% συμμετοχή επί των 168 φαρμακολογικών προφίλ. Το 67% των ερωτηματολογίων που απαντήθηκαν βρήκε χρήσιμες και έλαβε υπ’ όψη του τις πληροφορίες αλλά το 92% δεν άλλαξε τη φαρμακευτική αγωγή. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η συχνότητα εμφάνισης δυνητικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ φαρμάκων είναι αρκετά αυξημένη σε ασθενείς της ΜΕΘ και φαίνεται να σχετίζεται άμεσα με τον αριθμό των χορηγούμενων φαρμάκων. Κρίνεται λοιπόν αναγκαία η χρήση εργαλείων ελέγχου αλληλεπιδράσεων, η περαιτέρω ευαισθητοποίηση των κλινικών ιατρών και η επαγρύπνησή τους με στόχο τη μείωση των επιπλοκών που σχετίζονται με τις αλληλεπιδράσεις.","Introduction: About 40% of patients in ICU receive >8 drugs. Exposure of critically ill patients to polypharmacy increases the likelihood of adverse reactions, many of which are predictable. Objective: The aim of this study was to record the number of drugs administered and detect potential drug interactions of ICU patients through the data base Lexi-interact and to inform the medical staff. Material and methods: 59 ICU patients (51% women) were included in the study, in a period of 18 weeks and 168 pharmacological profiles were examined for possible drug interactions. The mean age of the patients was 60±18 and the APACHE II and SOFA scores were 21±8 and 9±4 respectively. The results from Lexi-interact were reported to the medical staff via a leaflet included in the patients’ dossier. Afterwards the staff was asked to answer a questionnaire about the usefulness of the brochure Results: From the 168 pharmacological profiles a total of 1632 drugs (141 unique drugs) and 1279 potential DDIs were recorded. A 10% of the patients didn’t have any pDDI. In the total the following interactions were noted, 6 (<1%) was possible class A, 137 (11%) was a possible class B, 875 (68%) was a possible class C, 245 (19%) was a possible class D and 16 (1%) were class X based on their risk rating. Patients taking up to 4 drugs did not show any potential DDI, whereas patients with 5 to 8 drug administrations had an average 2.2 potential interactions. Lastly patients taking more than 8 drugs had 10.8 potential interactions. Statistical analysis shows a positive correlation between the number of drugs and the occurrence of possible interactions (Pvalue <0.001 and R2 = 0.713). However, the correlation between the severity of patient case and both the number of drugs administered as well as the possible interactions is negative. Regarding the questionnaires, only 7% out of 168 were answered. 67% of the answers found the information provided in the leaflet useful and took it into consideration, however 92% did not change medication. Conclusions: The occurrence of potential DDIs is higher for ICU patients and appears to be directly related to the number of drugs administered. It is therefore necessary to use CDSS and further raise awareness among clinicians in order to reduce the complications associated with potential ADRs."],"dc:identifier":["uoadl:2778175","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2778175"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Πολυφαρμακία σε ασθενείς της ΜΕΘ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:49Z"}