{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2778290"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2778290","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προσδιορισμός του γαλβανικού δυναμικού γλωσσικών ορθοδοντικών αγκυλίων με αντιπροσωπευτικούς τύπους ορθοδοντικών συρμάτων","abstract":"Εισαγωγή: Τα ορθοδοντικά γλωσσικά αγκύλια εισήλθαν στην κλινική πράξη τη δεκαετία του 70 προκειμένου να ικανοποιήσουν την αυξημένη ζήτηση για όσο το δυνατόν “αόρατη” ορθοδοντική θεραπεία. Ανάμεσα τους ανήκουν τα νέα γλωσσικά ορθοδοντικά αγκύλια IncognitoTM (3M Unitek) από κράμα Au (απουσία Ni) που πλεονεκτούν σε σχέση με τα μη εξατομικευμένα ανοξείδωτου χάλυβα όσον αφορά την βιοσυμβατότητα και την εφαρμογή τους. Ωστόσο, η προφανής διαφορά στη στοιχειακή σύσταση σε συνδυασμό με την ύπαρξη παραπάνω από μίας φάσεων στη δομή, όπως προέκυψε από προγενέστερες μελέτες, γεννά το ερώτημα σχετικά με την εμφάνιση γαλβανικών φαινομένων διαφορετικής έντασης σε σχέση με τα ανοξείδωτου χάλυβα αγκύλια (Zinelis et al. 2014, Hersche et al. 2017). Η παρούσα διπλωματική εργασία μελετά το γαλβανικό δυναμικό των νέων εκ χρυσού αγκυλίων σε σχέση με τα ανοξείδωτου χάλυβα ορθοδοντικά αγκύλια όταν αυτά συνδυαστούν με αντιπροσωπευτικούς τύπους ορθοδοντικών συρμάτινων τόξων σε ηλεκτρολυτικό περιβάλλον που περιέχει χλωριόντα ή φθοριόντα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσης ερευνητικής εργασίας είναι η μέτρηση της διαφοράς δυναμικού, όπως αυτή προκύπτει από την ηλεκτροχημική σύζευξη γλωσσικών ορθοδοντικών αγκυλίων κράματος Au και ανοξείδωτου χάλυβα με αντιπροσωπευτικούς τύπους ορθοδοντικών συρμάτων. Επιπλέον, ο στοιχειακός και ποσοτικός προσδιορισμός των υπό διερεύνηση υλικών καθώς και η μελέτη της κρυσταλλικής δομής και των επιφανειακών χαρακτηριστικών θα προσδώσει τις απαραίτητες πληροφορίες για την επεξήγηση της ηλεκτροχημικής τους συμπεριφοράς. Υλικά και Μέθοδος: Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν τρία είδη γλωσσικών ορθοδοντικών αγκυλίων με 0,022”(0,5588 mm) διάσταση αύλακας (slot) που αντιστοιχούσαν σε κεντρικούς τομείς της άνω γνάθου. Συγκεκριμένα, επιλέχθηκαν τα αγκύλια IncognitoTM (3M Unitek, Monrovia, California, USA, Lot 106332), In-Ovation L (DENTSPLY GAC, Bohemia, New York, USA, Lot S000512000) και STbTM-L (Light Lingual System, ORMCO, Orange, California, USA, Lot HS Code 9021.10.0090). Επιπλέον, χρησιμοποιήθηκαν ορθογώνιας διατομής 0,017 x 0,025” (0,4318 x 0,635 mm) ορθοδοντικά σύρματα χαλύβδινου κράματος (Steel Arch Wires, FORESTADENT, Bernhard Forster GmbΗ, GERMANY, REF 202-3743, Lot 108) και κράματος NiTi (NeoSentalloy, DENTSPLY GAC INTERNATIONAL, New York, USA, REF 02-523-122, Lot K324). Γα τη μελέτη της μορφολογίας των ορθοδοντικών αγκυλίων και συρμάτων τα υλικά τοποθετήθηκαν στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης (Scanning electron microscope, SEM) (FEI QUANTA 200, Oregon, USA) χωρίς επεξεργασία και ελήφθησαν εικόνες ανίχνευσης δευτερογενών ηλεκτρονίων (Secondary electron imaging, SEI). Για τη μελέτη της δομής και στοιχειακής σύνθεσης πραγματοποιήθηκε η κατάλληλη μεταλλογραφική προετοιμασία που περιελάμβανε εγκιβωτισμό, λείανση, στίλβωση και ελήφθησαν εικόνες οπισθοσκεδαζομένων ηλεκτρονίων (Backscattered electron imaging, BEI) καθώς και πραγματοποιήθηκε μικροανάλυση ακτίνων Χ, αντίστοιχα. Για τη μελέτη της κρυσταλλικής δομής των ορθοδοντικών συρμάτων έλαβε χώρα ανάλυση περίθλασης ακτίνων Χ με τη χρήση περιθλασιόμετρου (D8 Advance Bruker, Karlsruhe, Germany). Στη βάση των ορθοδοντικών αγκυλίων συγκολλήθηκαν με τη χρήση laser (Laser Star Tech. Co., Riverside, Rhode Island, USA) μεταλλικοί αγωγοί από ανοξείδωτο χάλυβα επαρκούς μήκους. Οι αγωγοί αυτοί καθώς και τα ορθογώνια σύρματα μονώθηκαν με μη αγώγιμη φωτοπολυμεριζόμενη σύνθετη ρητίνη (Transbond XT, 3M Unitek, USA) Η κατασκευή του ηλεκτροχημικού στοιχείου και η μέτρηση της διαφοράς δυναμικού διενεργήθηκαν σύμφωνα με τις οδηγίες του ASTM G71-81 (reapproved 2009). Η πειραματική διάταξη αποτελούνταν από ένα ηλεκτροχημικό στοιχείο που περιελάμβανε ένα γυάλινο σκεπαζόμενο δοχείο με τον ηλεκτρολύτη και τα ηλεκτρόδια-ορθοδοντικά κράματα, μία συσκευή μέτρησης διαφοράς δυναμικού (Consort P903, Turnhout, Belgium) και ένα φορητό υπολογιστή. Οι μετρήσεις της διαφοράς δυναμικού πραγματοποιήθηκαν για 48 ώρες ανά 10 δευτερόλεπτα. Το κάθε ζεύγος υποβλήθηκε σε μετρήσεις δύο φορές και σε τρίτη μόνο αν υπήρχαν έντονες διαφορές μεταξύ των δύο πρώτων. Όσον αφορά τα ηλεκτρολυτικά διαλύματα χρησιμοποιήθηκαν διαλύματα χλωριόντων και φθοριόντων. Συγκεκριμένα, παρασκευάστηκε όξινο υδατικό διάλυμα γαλακτικού οξέος 0,1Μ (10,95g) και NaCl 0,1M (5,95g) με pH=2,3 (επιβεβαιωμένο με τη χρήση οξύμετρου) σύμφωνα με τις οδηγίες του ISO 10271 (4.1.5/2011). Ο δεύτερος ηλεκτρολύτης ήταν υδατικό διάλυμα 0,3% NaF με pH=6,5, το οποίο αντιστοιχεί σε 1394 ppm ιόντων F⁻. Αποτελέσματα: Τα γλωσσικά ορθοδοντικά αγκύλια από ανοξείδωτο χάλυβα χαρακτηρίζονταν από 2 τμήματα τη βάση και τα πτερύγια διαφορετικής σύστασης. Η βάση και των δύο προσομοιάζε στη σύσταση ανοξείδωτο χάλυβα ωστενιτικού τύπου AISI 316 (Fe, Cr: 16-18%, Ni: 10-14%, Mo: 2-3% και ίχνη P,S, C, w%) (ASTM A240) και στην περίπτωση του InOvation διακρίνονταν 3 φάσεις σε αντίθεση με το μονοφασικό STb. Από την άλλη πλευρά, τα μονοφασικά πτερύγια χαρακτηρίζονταν από μαρτενσιτικού τύπου χάλυβα PH 17-4 (Fe, Cr: 15-17,5%, Ni: 3-5%, Cu: 3-5% και ίχνη C, P, S, Si, Mn, Nb, w%) (ASTM Α693), ο οποίος εμπεριέχε Cu και είχε υποστεί σκλήρυνση με κατακρύμνηση. Τα δύο αυτά ξεχωριστά τμήματα ενώνονταν στο άγκιστρο STb με κόλληση χρυσοκράματος (brazed) χαμηλής περιεκτικότητας σε Cu ενώ στο InOvation με σημειακή συγκόλληση χωρίς τη διαμεσολάβηση ενδιάμεσου κράματος (welded). Τα αγκύλια Incognito, επρόκειτο για ενιαία χυτά (Wiechmann, 2002) κράματος Au (Αu: 70%, Cu: 12,92%, Pt: 8,35%, Ag: 7,38%, Zn, Ir, w%) τριών φάσεων. Τα ορθοδοντικά σύρματα ανοξείδωτου χάλυβα ορθογώνιας διατομής Forestadent είχαν σύσταση που βρίσκεται κοντά στον ωστενιτικό τύπο χάλυβα AISI 304 (Fe, Cr: 18-20%, Ni: 8-10,5%, P, S, Si, C, w%). Ωστόσο, τα αποτελέσματα XRD έδειξαν την ύπαρξη τόσο ωστενιτικής όσο και μαρτενσιτικής φάσης. Τα υπερελαστικά ορθοδοντικά σύρματα NiTi (NeoSentalloy) χαρακτηρίζονταν από την παρουσία Ni και Ti σε αναλογία 52,5% προς 47,5% με την ωστενιτική φάση να επικρατεί της μαρτενσιτικής. Ηλεκτροχημικά, τα Incognito αγκύλια παρουσίασαν τη μικρότερη διαφορά δυναμικού παρουσία χλωριόντων και για τους δύο συνδυασμούς ορθοδοντικών συρμάτων (SS=-19 mV, NiTi= +3,5 mV) ενώ τα STb την υψηλότερη (SS=-58 mV, NiTi=-94,5 mV). Ανάμεσά τους παρεμβλήθησαν τα αγκύλια In-Ovation L (-23,5 mV, -8,5 mV). Από την άλλη πλευρά η παρουσία φθοριόντων είχε ελαχίστη επίδραση στους συνδυασμούς SS-αγκυλίων σε αντιδιαστολή με του NiTi. Συγκεριμένα, τα Incognito αγκύλια έδειξαν την υψηλότερη διαφορά δυναμικού (+319 mV) ακολουθούμενα από τα STb (+202.5 mV) και In-Ovation L (+55 mV). Συμπεράσματα: Κάτω από τους περιορισμούς αυτής της πειραματικής εργαστηριακής μελέτης μπορούν να εξαχθούν τα εξής συμπεράσματα: • Το γαλβανικό δυναμικό όλων των ζευγών με σύρμα NiTi επηρεάστηκε αρνητικά παρουσία φθοριόντων εν αντιθέσει με τα χλωριόντα. • Όλα τα ζεύγη των αγκυλίων που μελετήθηκαν με σύρμα SS έδειξαν υψηλή αντοχή στα γαλβανικά φαινόμενα τόσο σε διαλύματα χλωριόντων όσο και φθοριόντων. • Η σύνδεση αγκυλίου κράματος Au είτε ως αυτογενές είτε υπο μορφή κόλλησης, με σύρμα NiTi σε περιβάλλον F⁻ είναι ευάλωτη σε γαλβανική διάβρωση.","abstract_html":"Εισαγωγή: Τα ορθοδοντικά γλωσσικά αγκύλια εισήλθαν στην κλινική πράξη τη δεκαετία του 70 προκειμένου να ικανοποιήσουν την αυξημένη ζήτηση για όσο το δυνατόν “αόρατη” ορθοδοντική θεραπεία. Ανάμεσα τους ανήκουν τα νέα γλωσσικά ορθοδοντικά αγκύλια IncognitoTM (3M Unitek) από κράμα Au (απουσία Ni) που πλεονεκτούν σε σχέση με τα μη εξατομικευμένα ανοξείδωτου χάλυβα όσον αφορά την βιοσυμβατότητα και την εφαρμογή τους. Ωστόσο, η προφανής διαφορά στη στοιχειακή σύσταση σε συνδυασμό με την ύπαρξη παραπάνω από μίας φάσεων στη δομή, όπως προέκυψε από προγενέστερες μελέτες, γεννά το ερώτημα σχετικά με την εμφάνιση γαλβανικών φαινομένων διαφορετικής έντασης σε σχέση με τα ανοξείδωτου χάλυβα αγκύλια (Zinelis et al. 2014, Hersche et al. 2017). Η παρούσα διπλωματική εργασία μελετά το γαλβανικό δυναμικό των νέων εκ χρυσού αγκυλίων σε σχέση με τα ανοξείδωτου χάλυβα ορθοδοντικά αγκύλια όταν αυτά συνδυαστούν με αντιπροσωπευτικούς τύπους ορθοδοντικών συρμάτινων τόξων σε ηλεκτρολυτικό περιβάλλον που περιέχει χλωριόντα ή φθοριόντα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσης ερευνητικής εργασίας είναι η μέτρηση της διαφοράς δυναμικού, όπως αυτή προκύπτει από την ηλεκτροχημική σύζευξη γλωσσικών ορθοδοντικών αγκυλίων κράματος Au και ανοξείδωτου χάλυβα με αντιπροσωπευτικούς τύπους ορθοδοντικών συρμάτων. Επιπλέον, ο στοιχειακός και ποσοτικός προσδιορισμός των υπό διερεύνηση υλικών καθώς και η μελέτη της κρυσταλλικής δομής και των επιφανειακών χαρακτηριστικών θα προσδώσει τις απαραίτητες πληροφορίες για την επεξήγηση της ηλεκτροχημικής τους συμπεριφοράς. Υλικά και Μέθοδος: Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν τρία είδη γλωσσικών ορθοδοντικών αγκυλίων με 0,022”(0,5588 mm) διάσταση αύλακας (slot) που αντιστοιχούσαν σε κεντρικούς τομείς της άνω γνάθου. Συγκεκριμένα, επιλέχθηκαν τα αγκύλια IncognitoTM (3M Unitek, Monrovia, California, USA, Lot 106332), In-Ovation L (DENTSPLY GAC, Bohemia, New York, USA, Lot S000512000) και STbTM-L (Light Lingual System, ORMCO, Orange, California, USA, Lot HS Code 9021.10.0090). Επιπλέον, χρησιμοποιήθηκαν ορθογώνιας διατομής 0,017 x 0,025” (0,4318 x 0,635 mm) ορθοδοντικά σύρματα χαλύβδινου κράματος (Steel Arch Wires, FORESTADENT, Bernhard Forster GmbΗ, GERMANY, REF 202-3743, Lot 108) και κράματος NiTi (NeoSentalloy, DENTSPLY GAC INTERNATIONAL, New York, USA, REF 02-523-122, Lot K324). Γα τη μελέτη της μορφολογίας των ορθοδοντικών αγκυλίων και συρμάτων τα υλικά τοποθετήθηκαν στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης (Scanning electron microscope, SEM) (FEI QUANTA 200, Oregon, USA) χωρίς επεξεργασία και ελήφθησαν εικόνες ανίχνευσης δευτερογενών ηλεκτρονίων (Secondary electron imaging, SEI). Για τη μελέτη της δομής και στοιχειακής σύνθεσης πραγματοποιήθηκε η κατάλληλη μεταλλογραφική προετοιμασία που περιελάμβανε εγκιβωτισμό, λείανση, στίλβωση και ελήφθησαν εικόνες οπισθοσκεδαζομένων ηλεκτρονίων (Backscattered electron imaging, BEI) καθώς και πραγματοποιήθηκε μικροανάλυση ακτίνων Χ, αντίστοιχα. Για τη μελέτη της κρυσταλλικής δομής των ορθοδοντικών συρμάτων έλαβε χώρα ανάλυση περίθλασης ακτίνων Χ με τη χρήση περιθλασιόμετρου (D8 Advance Bruker, Karlsruhe, Germany). Στη βάση των ορθοδοντικών αγκυλίων συγκολλήθηκαν με τη χρήση laser (Laser Star Tech. Co., Riverside, Rhode Island, USA) μεταλλικοί αγωγοί από ανοξείδωτο χάλυβα επαρκούς μήκους. Οι αγωγοί αυτοί καθώς και τα ορθογώνια σύρματα μονώθηκαν με μη αγώγιμη φωτοπολυμεριζόμενη σύνθετη ρητίνη (Transbond XT, 3M Unitek, USA) Η κατασκευή του ηλεκτροχημικού στοιχείου και η μέτρηση της διαφοράς δυναμικού διενεργήθηκαν σύμφωνα με τις οδηγίες του ASTM G71-81 (reapproved 2009). Η πειραματική διάταξη αποτελούνταν από ένα ηλεκτροχημικό στοιχείο που περιελάμβανε ένα γυάλινο σκεπαζόμενο δοχείο με τον ηλεκτρολύτη και τα ηλεκτρόδια-ορθοδοντικά κράματα, μία συσκευή μέτρησης διαφοράς δυναμικού (Consort P903, Turnhout, Belgium) και ένα φορητό υπολογιστή. Οι μετρήσεις της διαφοράς δυναμικού πραγματοποιήθηκαν για 48 ώρες ανά 10 δευτερόλεπτα. Το κάθε ζεύγος υποβλήθηκε σε μετρήσεις δύο φορές και σε τρίτη μόνο αν υπήρχαν έντονες διαφορές μεταξύ των δύο πρώτων. Όσον αφορά τα ηλεκτρολυτικά διαλύματα χρησιμοποιήθηκαν διαλύματα χλωριόντων και φθοριόντων. Συγκεκριμένα, παρασκευάστηκε όξινο υδατικό διάλυμα γαλακτικού οξέος 0,1Μ (10,95g) και NaCl 0,1M (5,95g) με pH=2,3 (επιβεβαιωμένο με τη χρήση οξύμετρου) σύμφωνα με τις οδηγίες του ISO 10271 (4.1.5/2011). Ο δεύτερος ηλεκτρολύτης ήταν υδατικό διάλυμα 0,3% NaF με pH=6,5, το οποίο αντιστοιχεί σε 1394 ppm ιόντων F⁻. Αποτελέσματα: Τα γλωσσικά ορθοδοντικά αγκύλια από ανοξείδωτο χάλυβα χαρακτηρίζονταν από 2 τμήματα τη βάση και τα πτερύγια διαφορετικής σύστασης. Η βάση και των δύο προσομοιάζε στη σύσταση ανοξείδωτο χάλυβα ωστενιτικού τύπου AISI 316 (Fe, Cr: 16-18%, Ni: 10-14%, Mo: 2-3% και ίχνη P,S, C, w%) (ASTM A240) και στην περίπτωση του InOvation διακρίνονταν 3 φάσεις σε αντίθεση με το μονοφασικό STb. Από την άλλη πλευρά, τα μονοφασικά πτερύγια χαρακτηρίζονταν από μαρτενσιτικού τύπου χάλυβα PH 17-4 (Fe, Cr: 15-17,5%, Ni: 3-5%, Cu: 3-5% και ίχνη C, P, S, Si, Mn, Nb, w%) (ASTM Α693), ο οποίος εμπεριέχε Cu και είχε υποστεί σκλήρυνση με κατακρύμνηση. Τα δύο αυτά ξεχωριστά τμήματα ενώνονταν στο άγκιστρο STb με κόλληση χρυσοκράματος (brazed) χαμηλής περιεκτικότητας σε Cu ενώ στο InOvation με σημειακή συγκόλληση χωρίς τη διαμεσολάβηση ενδιάμεσου κράματος (welded). Τα αγκύλια Incognito, επρόκειτο για ενιαία χυτά (Wiechmann, 2002) κράματος Au (Αu: 70%, Cu: 12,92%, Pt: 8,35%, Ag: 7,38%, Zn, Ir, w%) τριών φάσεων. Τα ορθοδοντικά σύρματα ανοξείδωτου χάλυβα ορθογώνιας διατομής Forestadent είχαν σύσταση που βρίσκεται κοντά στον ωστενιτικό τύπο χάλυβα AISI 304 (Fe, Cr: 18-20%, Ni: 8-10,5%, P, S, Si, C, w%). Ωστόσο, τα αποτελέσματα XRD έδειξαν την ύπαρξη τόσο ωστενιτικής όσο και μαρτενσιτικής φάσης. Τα υπερελαστικά ορθοδοντικά σύρματα NiTi (NeoSentalloy) χαρακτηρίζονταν από την παρουσία Ni και Ti σε αναλογία 52,5% προς 47,5% με την ωστενιτική φάση να επικρατεί της μαρτενσιτικής. Ηλεκτροχημικά, τα Incognito αγκύλια παρουσίασαν τη μικρότερη διαφορά δυναμικού παρουσία χλωριόντων και για τους δύο συνδυασμούς ορθοδοντικών συρμάτων (SS=-19 mV, NiTi= +3,5 mV) ενώ τα STb την υψηλότερη (SS=-58 mV, NiTi=-94,5 mV). Ανάμεσά τους παρεμβλήθησαν τα αγκύλια In-Ovation L (-23,5 mV, -8,5 mV). Από την άλλη πλευρά η παρουσία φθοριόντων είχε ελαχίστη επίδραση στους συνδυασμούς SS-αγκυλίων σε αντιδιαστολή με του NiTi. Συγκεριμένα, τα Incognito αγκύλια έδειξαν την υψηλότερη διαφορά δυναμικού (+319 mV) ακολουθούμενα από τα STb (+202.5 mV) και In-Ovation L (+55 mV). Συμπεράσματα: Κάτω από τους περιορισμούς αυτής της πειραματικής εργαστηριακής μελέτης μπορούν να εξαχθούν τα εξής συμπεράσματα: • Το γαλβανικό δυναμικό όλων των ζευγών με σύρμα NiTi επηρεάστηκε αρνητικά παρουσία φθοριόντων εν αντιθέσει με τα χλωριόντα. • Όλα τα ζεύγη των αγκυλίων που μελετήθηκαν με σύρμα SS έδειξαν υψηλή αντοχή στα γαλβανικά φαινόμενα τόσο σε διαλύματα χλωριόντων όσο και φθοριόντων. • Η σύνδεση αγκυλίου κράματος Au είτε ως αυτογενές είτε υπο μορφή κόλλησης, με σύρμα NiTi σε περιβάλλον F⁻ είναι ευάλωτη σε γαλβανική διάβρωση.","abstract_has_math":false,"creators":["Πολυχρόνης Γεώργιος","Polychronis Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:49Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2778290"],"render_values":[{"text":"uoadl:2778290","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2778290","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2778290","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2778290","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πολυχρόνης Γεώργιος","Polychronis Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2778290","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2778290"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Τα ορθοδοντικά γλωσσικά αγκύλια εισήλθαν στην κλινική πράξη τη δεκαετία του 70 προκειμένου να ικανοποιήσουν την αυξημένη ζήτηση για όσο το δυνατόν “αόρατη” ορθοδοντική θεραπεία. Ανάμεσα τους ανήκουν τα νέα γλωσσικά ορθοδοντικά αγκύλια IncognitoTM (3M Unitek) από κράμα Au (απουσία Ni) που πλεονεκτούν σε σχέση με τα μη εξατομικευμένα ανοξείδωτου χάλυβα όσον αφορά την βιοσυμβατότητα και την εφαρμογή τους. Ωστόσο, η προφανής διαφορά στη στοιχειακή σύσταση σε συνδυασμό με την ύπαρξη παραπάνω από μίας φάσεων στη δομή, όπως προέκυψε από προγενέστερες μελέτες, γεννά το ερώτημα σχετικά με την εμφάνιση γαλβανικών φαινομένων διαφορετικής έντασης σε σχέση με τα ανοξείδωτου χάλυβα αγκύλια (Zinelis et al. 2014, Hersche et al. 2017). Η παρούσα διπλωματική εργασία μελετά το γαλβανικό δυναμικό των νέων εκ χρυσού αγκυλίων σε σχέση με τα ανοξείδωτου χάλυβα ορθοδοντικά αγκύλια όταν αυτά συνδυαστούν με αντιπροσωπευτικούς τύπους ορθοδοντικών συρμάτινων τόξων σε ηλεκτρολυτικό περιβάλλον που περιέχει χλωριόντα ή φθοριόντα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσης ερευνητικής εργασίας είναι η μέτρηση της διαφοράς δυναμικού, όπως αυτή προκύπτει από την ηλεκτροχημική σύζευξη γλωσσικών ορθοδοντικών αγκυλίων κράματος Au και ανοξείδωτου χάλυβα με αντιπροσωπευτικούς τύπους ορθοδοντικών συρμάτων. Επιπλέον, ο στοιχειακός και ποσοτικός προσδιορισμός των υπό διερεύνηση υλικών καθώς και η μελέτη της κρυσταλλικής δομής και των επιφανειακών χαρακτηριστικών θα προσδώσει τις απαραίτητες πληροφορίες για την επεξήγηση της ηλεκτροχημικής τους συμπεριφοράς. Υλικά και Μέθοδος: Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν τρία είδη γλωσσικών ορθοδοντικών αγκυλίων με 0,022”(0,5588 mm) διάσταση αύλακας (slot) που αντιστοιχούσαν σε κεντρικούς τομείς της άνω γνάθου. Συγκεκριμένα, επιλέχθηκαν τα αγκύλια IncognitoTM (3M Unitek, Monrovia, California, USA, Lot 106332), In-Ovation L (DENTSPLY GAC, Bohemia, New York, USA, Lot S000512000) και STbTM-L (Light Lingual System, ORMCO, Orange, California, USA, Lot HS Code 9021.10.0090). Επιπλέον, χρησιμοποιήθηκαν ορθογώνιας διατομής 0,017 x 0,025” (0,4318 x 0,635 mm) ορθοδοντικά σύρματα χαλύβδινου κράματος (Steel Arch Wires, FORESTADENT, Bernhard Forster GmbΗ, GERMANY, REF 202-3743, Lot 108) και κράματος NiTi (NeoSentalloy, DENTSPLY GAC INTERNATIONAL, New York, USA, REF 02-523-122, Lot K324). Γα τη μελέτη της μορφολογίας των ορθοδοντικών αγκυλίων και συρμάτων τα υλικά τοποθετήθηκαν στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης (Scanning electron microscope, SEM) (FEI QUANTA 200, Oregon, USA) χωρίς επεξεργασία και ελήφθησαν εικόνες ανίχνευσης δευτερογενών ηλεκτρονίων (Secondary electron imaging, SEI). Για τη μελέτη της δομής και στοιχειακής σύνθεσης πραγματοποιήθηκε η κατάλληλη μεταλλογραφική προετοιμασία που περιελάμβανε εγκιβωτισμό, λείανση, στίλβωση και ελήφθησαν εικόνες οπισθοσκεδαζομένων ηλεκτρονίων (Backscattered electron imaging, BEI) καθώς και πραγματοποιήθηκε μικροανάλυση ακτίνων Χ, αντίστοιχα. Για τη μελέτη της κρυσταλλικής δομής των ορθοδοντικών συρμάτων έλαβε χώρα ανάλυση περίθλασης ακτίνων Χ με τη χρήση περιθλασιόμετρου (D8 Advance Bruker, Karlsruhe, Germany). Στη βάση των ορθοδοντικών αγκυλίων συγκολλήθηκαν με τη χρήση laser (Laser Star Tech. Co., Riverside, Rhode Island, USA) μεταλλικοί αγωγοί από ανοξείδωτο χάλυβα επαρκούς μήκους. Οι αγωγοί αυτοί καθώς και τα ορθογώνια σύρματα μονώθηκαν με μη αγώγιμη φωτοπολυμεριζόμενη σύνθετη ρητίνη (Transbond XT, 3M Unitek, USA) Η κατασκευή του ηλεκτροχημικού στοιχείου και η μέτρηση της διαφοράς δυναμικού διενεργήθηκαν σύμφωνα με τις οδηγίες του ASTM G71-81 (reapproved 2009). Η πειραματική διάταξη αποτελούνταν από ένα ηλεκτροχημικό στοιχείο που περιελάμβανε ένα γυάλινο σκεπαζόμενο δοχείο με τον ηλεκτρολύτη και τα ηλεκτρόδια-ορθοδοντικά κράματα, μία συσκευή μέτρησης διαφοράς δυναμικού (Consort P903, Turnhout, Belgium) και ένα φορητό υπολογιστή. Οι μετρήσεις της διαφοράς δυναμικού πραγματοποιήθηκαν για 48 ώρες ανά 10 δευτερόλεπτα. Το κάθε ζεύγος υποβλήθηκε σε μετρήσεις δύο φορές και σε τρίτη μόνο αν υπήρχαν έντονες διαφορές μεταξύ των δύο πρώτων. Όσον αφορά τα ηλεκτρολυτικά διαλύματα χρησιμοποιήθηκαν διαλύματα χλωριόντων και φθοριόντων. Συγκεκριμένα, παρασκευάστηκε όξινο υδατικό διάλυμα γαλακτικού οξέος 0,1Μ (10,95g) και NaCl 0,1M (5,95g) με pH=2,3 (επιβεβαιωμένο με τη χρήση οξύμετρου) σύμφωνα με τις οδηγίες του ISO 10271 (4.1.5/2011). Ο δεύτερος ηλεκτρολύτης ήταν υδατικό διάλυμα 0,3% NaF με pH=6,5, το οποίο αντιστοιχεί σε 1394 ppm ιόντων F⁻. Αποτελέσματα: Τα γλωσσικά ορθοδοντικά αγκύλια από ανοξείδωτο χάλυβα χαρακτηρίζονταν από 2 τμήματα τη βάση και τα πτερύγια διαφορετικής σύστασης. Η βάση και των δύο προσομοιάζε στη σύσταση ανοξείδωτο χάλυβα ωστενιτικού τύπου AISI 316 (Fe, Cr: 16-18%, Ni: 10-14%, Mo: 2-3% και ίχνη P,S, C, w%) (ASTM A240) και στην περίπτωση του InOvation διακρίνονταν 3 φάσεις σε αντίθεση με το μονοφασικό STb. Από την άλλη πλευρά, τα μονοφασικά πτερύγια χαρακτηρίζονταν από μαρτενσιτικού τύπου χάλυβα PH 17-4 (Fe, Cr: 15-17,5%, Ni: 3-5%, Cu: 3-5% και ίχνη C, P, S, Si, Mn, Nb, w%) (ASTM Α693), ο οποίος εμπεριέχε Cu και είχε υποστεί σκλήρυνση με κατακρύμνηση. Τα δύο αυτά ξεχωριστά τμήματα ενώνονταν στο άγκιστρο STb με κόλληση χρυσοκράματος (brazed) χαμηλής περιεκτικότητας σε Cu ενώ στο InOvation με σημειακή συγκόλληση χωρίς τη διαμεσολάβηση ενδιάμεσου κράματος (welded). Τα αγκύλια Incognito, επρόκειτο για ενιαία χυτά (Wiechmann, 2002) κράματος Au (Αu: 70%, Cu: 12,92%, Pt: 8,35%, Ag: 7,38%, Zn, Ir, w%) τριών φάσεων. Τα ορθοδοντικά σύρματα ανοξείδωτου χάλυβα ορθογώνιας διατομής Forestadent είχαν σύσταση που βρίσκεται κοντά στον ωστενιτικό τύπο χάλυβα AISI 304 (Fe, Cr: 18-20%, Ni: 8-10,5%, P, S, Si, C, w%). Ωστόσο, τα αποτελέσματα XRD έδειξαν την ύπαρξη τόσο ωστενιτικής όσο και μαρτενσιτικής φάσης. Τα υπερελαστικά ορθοδοντικά σύρματα NiTi (NeoSentalloy) χαρακτηρίζονταν από την παρουσία Ni και Ti σε αναλογία 52,5% προς 47,5% με την ωστενιτική φάση να επικρατεί της μαρτενσιτικής. Ηλεκτροχημικά, τα Incognito αγκύλια παρουσίασαν τη μικρότερη διαφορά δυναμικού παρουσία χλωριόντων και για τους δύο συνδυασμούς ορθοδοντικών συρμάτων (SS=-19 mV, NiTi= +3,5 mV) ενώ τα STb την υψηλότερη (SS=-58 mV, NiTi=-94,5 mV). Ανάμεσά τους παρεμβλήθησαν τα αγκύλια In-Ovation L (-23,5 mV, -8,5 mV). Από την άλλη πλευρά η παρουσία φθοριόντων είχε ελαχίστη επίδραση στους συνδυασμούς SS-αγκυλίων σε αντιδιαστολή με του NiTi. Συγκεριμένα, τα Incognito αγκύλια έδειξαν την υψηλότερη διαφορά δυναμικού (+319 mV) ακολουθούμενα από τα STb (+202.5 mV) και In-Ovation L (+55 mV). Συμπεράσματα: Κάτω από τους περιορισμούς αυτής της πειραματικής εργαστηριακής μελέτης μπορούν να εξαχθούν τα εξής συμπεράσματα: • Το γαλβανικό δυναμικό όλων των ζευγών με σύρμα NiTi επηρεάστηκε αρνητικά παρουσία φθοριόντων εν αντιθέσει με τα χλωριόντα. • Όλα τα ζεύγη των αγκυλίων που μελετήθηκαν με σύρμα SS έδειξαν υψηλή αντοχή στα γαλβανικά φαινόμενα τόσο σε διαλύματα χλωριόντων όσο και φθοριόντων. • Η σύνδεση αγκυλίου κράματος Au είτε ως αυτογενές είτε υπο μορφή κόλλησης, με σύρμα NiTi σε περιβάλλον F⁻ είναι ευάλωτη σε γαλβανική διάβρωση.","Introduction: Orthodontic lingual brackets were introduced in clinical practice in order to satisfy the demand for invisible treatment. Τhe Au alloy fabricated customized Incognito lingual brackets (3M Unitek) show superior tooth adaptation and biocompatibility in comparison to the stainless steel conventional ones. But, does this superiority apply for their galvanic behavior when coupled to different alloys as well? In the relevant literature there are a lot of studies regarding stainless steel fixed appliances but this is not the case for lingual brackets and in particular made of Au alloy where the research data are scarce. Aim: The aim of this study was to measure the potential difference of coupled lingual orthodontic brackets and arch wires in different electrolyte media containing chlorides and fluorides. Materials and Methods: The study included three types of orthodontic lingual brackets of 0.022” (0.5588 mm) slot size corresponding to central incisors. These were IncognitoTM (3M Unitek, USA), In-Ovation L (DENTSPLY GAC, USA) and STbTM-L (Light Lingual System, ORMCO, USA). Furthermore, they were used rectangular stainless steel orthodontic archwires 0.017 x 0.025” (0.4318 x 0.635 mm) (Steel Arch Wires, FORESTADENT, GERMANY) as well as NiTi of similar size (Neo Sentalloy, DENTSPLY GAC, USA). The surface of all brackets and wires tested were initially imaged by SEM (SEM, and then all materials were embedded in epoxy resin molds with their longitudinal axis oriented vertically and parallel to the horizontal plane, respectively. Subsequently, the fixed appliances were ground and polished in a grinding/polishing machine. The surface characterization was accomplished by acquisition of secondary (SEI) and compositional backscattered (BEI) electron images under high vacuum conditions. X-ray energy dispersive spectroscopy (EDS) was used for the elemental analysis of orthodontic wires and brackets, whereas X-ray diffraction analysis (XRD) was employed for the analysis of their crystallographic structure. Proper length stainless steel metallic rods were laser welded to the bases of lingual orthodontic brackets. The orthodontic archwires, the bases of the brackets and a portion of the welded rods were insulated with non-conductive epoxy resin and elastic rubber tube on top. The galvanic cell apparatus consisted of a glass container for the electrolyte, a plexiglass top permitting the entrance of a coupled bracket-orthodontic archwire, a voltometer and a personal computer. The construction of electrochemical cell and the measurement procedure of galvanic potential difference complied with the ASTM G71-81 (reapproved 2009) standard. The measurement of galvanic potential difference was performed for 48 h until a plateau was reached. Two water electrolyte solutions were used. The first one was an acidic (pH=2.3) solution of 0.1M lactic acid and 0.1M NaCl according to ISO 10271/2011. The second one was a neutral (pH=6.5) water based solution of 0.3% NaF corresponding to 1394 ppm F⁻. In total six combinations of orthodontic wires and brackets were used for each electrolyte. Results: Incognito were three-phases, single piece, Au alloy brackets. The heavy phase was mainly characterized by Ir. STb and In-Ovation brackets were two piece appliances made of steel of different consistency for the base and wings. The two bracket pieces were joined together with Au alloy brazing (STb) or welded (In-Ovation L). In-Ovation L base was composed of a three-phases alloy, while the wing and both parts of the STb were single-phase compounds. The elemental analysis showed that the bases of both brackets match the composition of martensitic steel AISI 316 (Fe, Cr: 16-18%, Ni: 10-14%, Mo: 2-3% P,S, C-ASTM A240) and the wings austenitic steel PH 17-4 (Fe, Cr: 15-17,5%, Ni: 3-5%, Cu: 3-5%, C, P, S, Si, Mn, Nb-ASTM Α693). Furthermore, the stainless steel Forestadent orthodontic archwires did not show mean atomic number difference areas and were close to austenitic steel composition AISI 304 (Fe, Cr: 18-20%, Ni: 8-10,5%, P, S, Si, C). Similarly, the NeoSentalloy archwires were single-phase compounds made of 52,5% Ni and 47,5% Ti. The crystallographic analysis showed the presence of martensitic and austenitic phases for the stainless steel and the predominance of austenitic phase for the NiTi archwires. Electrochemically, Incognito brackets showed the lowest potential difference in NaCl for both archwire combinations (SS=-19 mV, NiTi= +3.5 mV) while STb the highest (SS=-58 mV, NiTi=-94.5 mV). In between were placed In-Ovation L brackets (-23.5 mV, -8.5 mV). On the other hand, the NaF electrolyte had minimal effects on SS-bracket couples but this was not the case for NiTi. In particular, Incognito brackets showed the highest potential difference (+319 mV) followed by STb (+202.5 mV) and In-Ovation L (+55 mV). Conclusions: Under the limitations of this experimental research the following conclusions could be extracted: • In contrast to Cl⁻ ions, F⁻ ones influenced negatively all the NiTi lingual bracket couples galvanic potential. • All bracket couples with SS orthodontic archwire under research showed high resistance to galvanic phenomena irrespective to the electrolyte used. • The combination of Au alloy (either as a bracket or as a brazing) with NiTi orthodontic archwire, in the presence of F⁻ ions, is vulnerable to galvanic corrosion."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προσδιορισμός του γαλβανικού δυναμικού γλωσσικών ορθοδοντικών αγκυλίων με αντιπροσωπευτικούς τύπους ορθοδοντικών συρμάτων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πολυχρόνης Γεώργιος","Polychronis Georgios"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Εισαγωγή: Τα ορθοδοντικά γλωσσικά αγκύλια εισήλθαν στην κλινική πράξη τη δεκαετία του 70 προκειμένου να ικανοποιήσουν την αυξημένη ζήτηση για όσο το δυνατόν “αόρατη” ορθοδοντική θεραπεία. Ανάμεσα τους ανήκουν τα νέα γλωσσικά ορθοδοντικά αγκύλια IncognitoTM (3M Unitek) από κράμα Au (απουσία Ni) που πλεονεκτούν σε σχέση με τα μη εξατομικευμένα ανοξείδωτου χάλυβα όσον αφορά την βιοσυμβατότητα και την εφαρμογή τους. Ωστόσο, η προφανής διαφορά στη στοιχειακή σύσταση σε συνδυασμό με την ύπαρξη παραπάνω από μίας φάσεων στη δομή, όπως προέκυψε από προγενέστερες μελέτες, γεννά το ερώτημα σχετικά με την εμφάνιση γαλβανικών φαινομένων διαφορετικής έντασης σε σχέση με τα ανοξείδωτου χάλυβα αγκύλια (Zinelis et al. 2014, Hersche et al. 2017). Η παρούσα διπλωματική εργασία μελετά το γαλβανικό δυναμικό των νέων εκ χρυσού αγκυλίων σε σχέση με τα ανοξείδωτου χάλυβα ορθοδοντικά αγκύλια όταν αυτά συνδυαστούν με αντιπροσωπευτικούς τύπους ορθοδοντικών συρμάτινων τόξων σε ηλεκτρολυτικό περιβάλλον που περιέχει χλωριόντα ή φθοριόντα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσης ερευνητικής εργασίας είναι η μέτρηση της διαφοράς δυναμικού, όπως αυτή προκύπτει από την ηλεκτροχημική σύζευξη γλωσσικών ορθοδοντικών αγκυλίων κράματος Au και ανοξείδωτου χάλυβα με αντιπροσωπευτικούς τύπους ορθοδοντικών συρμάτων. Επιπλέον, ο στοιχειακός και ποσοτικός προσδιορισμός των υπό διερεύνηση υλικών καθώς και η μελέτη της κρυσταλλικής δομής και των επιφανειακών χαρακτηριστικών θα προσδώσει τις απαραίτητες πληροφορίες για την επεξήγηση της ηλεκτροχημικής τους συμπεριφοράς. Υλικά και Μέθοδος: Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν τρία είδη γλωσσικών ορθοδοντικών αγκυλίων με 0,022”(0,5588 mm) διάσταση αύλακας (slot) που αντιστοιχούσαν σε κεντρικούς τομείς της άνω γνάθου. Συγκεκριμένα, επιλέχθηκαν τα αγκύλια IncognitoTM (3M Unitek, Monrovia, California, USA, Lot 106332), In-Ovation L (DENTSPLY GAC, Bohemia, New York, USA, Lot S000512000) και STbTM-L (Light Lingual System, ORMCO, Orange, California, USA, Lot HS Code 9021.10.0090). Επιπλέον, χρησιμοποιήθηκαν ορθογώνιας διατομής 0,017 x 0,025” (0,4318 x 0,635 mm) ορθοδοντικά σύρματα χαλύβδινου κράματος (Steel Arch Wires, FORESTADENT, Bernhard Forster GmbΗ, GERMANY, REF 202-3743, Lot 108) και κράματος NiTi (NeoSentalloy, DENTSPLY GAC INTERNATIONAL, New York, USA, REF 02-523-122, Lot K324). Γα τη μελέτη της μορφολογίας των ορθοδοντικών αγκυλίων και συρμάτων τα υλικά τοποθετήθηκαν στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης (Scanning electron microscope, SEM) (FEI QUANTA 200, Oregon, USA) χωρίς επεξεργασία και ελήφθησαν εικόνες ανίχνευσης δευτερογενών ηλεκτρονίων (Secondary electron imaging, SEI). Για τη μελέτη της δομής και στοιχειακής σύνθεσης πραγματοποιήθηκε η κατάλληλη μεταλλογραφική προετοιμασία που περιελάμβανε εγκιβωτισμό, λείανση, στίλβωση και ελήφθησαν εικόνες οπισθοσκεδαζομένων ηλεκτρονίων (Backscattered electron imaging, BEI) καθώς και πραγματοποιήθηκε μικροανάλυση ακτίνων Χ, αντίστοιχα. Για τη μελέτη της κρυσταλλικής δομής των ορθοδοντικών συρμάτων έλαβε χώρα ανάλυση περίθλασης ακτίνων Χ με τη χρήση περιθλασιόμετρου (D8 Advance Bruker, Karlsruhe, Germany). Στη βάση των ορθοδοντικών αγκυλίων συγκολλήθηκαν με τη χρήση laser (Laser Star Tech. Co., Riverside, Rhode Island, USA) μεταλλικοί αγωγοί από ανοξείδωτο χάλυβα επαρκούς μήκους. Οι αγωγοί αυτοί καθώς και τα ορθογώνια σύρματα μονώθηκαν με μη αγώγιμη φωτοπολυμεριζόμενη σύνθετη ρητίνη (Transbond XT, 3M Unitek, USA) Η κατασκευή του ηλεκτροχημικού στοιχείου και η μέτρηση της διαφοράς δυναμικού διενεργήθηκαν σύμφωνα με τις οδηγίες του ASTM G71-81 (reapproved 2009). Η πειραματική διάταξη αποτελούνταν από ένα ηλεκτροχημικό στοιχείο που περιελάμβανε ένα γυάλινο σκεπαζόμενο δοχείο με τον ηλεκτρολύτη και τα ηλεκτρόδια-ορθοδοντικά κράματα, μία συσκευή μέτρησης διαφοράς δυναμικού (Consort P903, Turnhout, Belgium) και ένα φορητό υπολογιστή. Οι μετρήσεις της διαφοράς δυναμικού πραγματοποιήθηκαν για 48 ώρες ανά 10 δευτερόλεπτα. Το κάθε ζεύγος υποβλήθηκε σε μετρήσεις δύο φορές και σε τρίτη μόνο αν υπήρχαν έντονες διαφορές μεταξύ των δύο πρώτων. Όσον αφορά τα ηλεκτρολυτικά διαλύματα χρησιμοποιήθηκαν διαλύματα χλωριόντων και φθοριόντων. Συγκεκριμένα, παρασκευάστηκε όξινο υδατικό διάλυμα γαλακτικού οξέος 0,1Μ (10,95g) και NaCl 0,1M (5,95g) με pH=2,3 (επιβεβαιωμένο με τη χρήση οξύμετρου) σύμφωνα με τις οδηγίες του ISO 10271 (4.1.5/2011). Ο δεύτερος ηλεκτρολύτης ήταν υδατικό διάλυμα 0,3% NaF με pH=6,5, το οποίο αντιστοιχεί σε 1394 ppm ιόντων F⁻. Αποτελέσματα: Τα γλωσσικά ορθοδοντικά αγκύλια από ανοξείδωτο χάλυβα χαρακτηρίζονταν από 2 τμήματα τη βάση και τα πτερύγια διαφορετικής σύστασης. Η βάση και των δύο προσομοιάζε στη σύσταση ανοξείδωτο χάλυβα ωστενιτικού τύπου AISI 316 (Fe, Cr: 16-18%, Ni: 10-14%, Mo: 2-3% και ίχνη P,S, C, w%) (ASTM A240) και στην περίπτωση του InOvation διακρίνονταν 3 φάσεις σε αντίθεση με το μονοφασικό STb. Από την άλλη πλευρά, τα μονοφασικά πτερύγια χαρακτηρίζονταν από μαρτενσιτικού τύπου χάλυβα PH 17-4 (Fe, Cr: 15-17,5%, Ni: 3-5%, Cu: 3-5% και ίχνη C, P, S, Si, Mn, Nb, w%) (ASTM Α693), ο οποίος εμπεριέχε Cu και είχε υποστεί σκλήρυνση με κατακρύμνηση. Τα δύο αυτά ξεχωριστά τμήματα ενώνονταν στο άγκιστρο STb με κόλληση χρυσοκράματος (brazed) χαμηλής περιεκτικότητας σε Cu ενώ στο InOvation με σημειακή συγκόλληση χωρίς τη διαμεσολάβηση ενδιάμεσου κράματος (welded). Τα αγκύλια Incognito, επρόκειτο για ενιαία χυτά (Wiechmann, 2002) κράματος Au (Αu: 70%, Cu: 12,92%, Pt: 8,35%, Ag: 7,38%, Zn, Ir, w%) τριών φάσεων. Τα ορθοδοντικά σύρματα ανοξείδωτου χάλυβα ορθογώνιας διατομής Forestadent είχαν σύσταση που βρίσκεται κοντά στον ωστενιτικό τύπο χάλυβα AISI 304 (Fe, Cr: 18-20%, Ni: 8-10,5%, P, S, Si, C, w%). Ωστόσο, τα αποτελέσματα XRD έδειξαν την ύπαρξη τόσο ωστενιτικής όσο και μαρτενσιτικής φάσης. Τα υπερελαστικά ορθοδοντικά σύρματα NiTi (NeoSentalloy) χαρακτηρίζονταν από την παρουσία Ni και Ti σε αναλογία 52,5% προς 47,5% με την ωστενιτική φάση να επικρατεί της μαρτενσιτικής. Ηλεκτροχημικά, τα Incognito αγκύλια παρουσίασαν τη μικρότερη διαφορά δυναμικού παρουσία χλωριόντων και για τους δύο συνδυασμούς ορθοδοντικών συρμάτων (SS=-19 mV, NiTi= +3,5 mV) ενώ τα STb την υψηλότερη (SS=-58 mV, NiTi=-94,5 mV). Ανάμεσά τους παρεμβλήθησαν τα αγκύλια In-Ovation L (-23,5 mV, -8,5 mV). Από την άλλη πλευρά η παρουσία φθοριόντων είχε ελαχίστη επίδραση στους συνδυασμούς SS-αγκυλίων σε αντιδιαστολή με του NiTi. Συγκεριμένα, τα Incognito αγκύλια έδειξαν την υψηλότερη διαφορά δυναμικού (+319 mV) ακολουθούμενα από τα STb (+202.5 mV) και In-Ovation L (+55 mV). Συμπεράσματα: Κάτω από τους περιορισμούς αυτής της πειραματικής εργαστηριακής μελέτης μπορούν να εξαχθούν τα εξής συμπεράσματα: • Το γαλβανικό δυναμικό όλων των ζευγών με σύρμα NiTi επηρεάστηκε αρνητικά παρουσία φθοριόντων εν αντιθέσει με τα χλωριόντα. • Όλα τα ζεύγη των αγκυλίων που μελετήθηκαν με σύρμα SS έδειξαν υψηλή αντοχή στα γαλβανικά φαινόμενα τόσο σε διαλύματα χλωριόντων όσο και φθοριόντων. • Η σύνδεση αγκυλίου κράματος Au είτε ως αυτογενές είτε υπο μορφή κόλλησης, με σύρμα NiTi σε περιβάλλον F⁻ είναι ευάλωτη σε γαλβανική διάβρωση.","Introduction: Orthodontic lingual brackets were introduced in clinical practice in order to satisfy the demand for invisible treatment. Τhe Au alloy fabricated customized Incognito lingual brackets (3M Unitek) show superior tooth adaptation and biocompatibility in comparison to the stainless steel conventional ones. But, does this superiority apply for their galvanic behavior when coupled to different alloys as well? In the relevant literature there are a lot of studies regarding stainless steel fixed appliances but this is not the case for lingual brackets and in particular made of Au alloy where the research data are scarce. Aim: The aim of this study was to measure the potential difference of coupled lingual orthodontic brackets and arch wires in different electrolyte media containing chlorides and fluorides. Materials and Methods: The study included three types of orthodontic lingual brackets of 0.022” (0.5588 mm) slot size corresponding to central incisors. These were IncognitoTM (3M Unitek, USA), In-Ovation L (DENTSPLY GAC, USA) and STbTM-L (Light Lingual System, ORMCO, USA). Furthermore, they were used rectangular stainless steel orthodontic archwires 0.017 x 0.025” (0.4318 x 0.635 mm) (Steel Arch Wires, FORESTADENT, GERMANY) as well as NiTi of similar size (Neo Sentalloy, DENTSPLY GAC, USA). The surface of all brackets and wires tested were initially imaged by SEM (SEM, and then all materials were embedded in epoxy resin molds with their longitudinal axis oriented vertically and parallel to the horizontal plane, respectively. Subsequently, the fixed appliances were ground and polished in a grinding/polishing machine. The surface characterization was accomplished by acquisition of secondary (SEI) and compositional backscattered (BEI) electron images under high vacuum conditions. X-ray energy dispersive spectroscopy (EDS) was used for the elemental analysis of orthodontic wires and brackets, whereas X-ray diffraction analysis (XRD) was employed for the analysis of their crystallographic structure. Proper length stainless steel metallic rods were laser welded to the bases of lingual orthodontic brackets. The orthodontic archwires, the bases of the brackets and a portion of the welded rods were insulated with non-conductive epoxy resin and elastic rubber tube on top. The galvanic cell apparatus consisted of a glass container for the electrolyte, a plexiglass top permitting the entrance of a coupled bracket-orthodontic archwire, a voltometer and a personal computer. The construction of electrochemical cell and the measurement procedure of galvanic potential difference complied with the ASTM G71-81 (reapproved 2009) standard. The measurement of galvanic potential difference was performed for 48 h until a plateau was reached. Two water electrolyte solutions were used. The first one was an acidic (pH=2.3) solution of 0.1M lactic acid and 0.1M NaCl according to ISO 10271/2011. The second one was a neutral (pH=6.5) water based solution of 0.3% NaF corresponding to 1394 ppm F⁻. In total six combinations of orthodontic wires and brackets were used for each electrolyte. Results: Incognito were three-phases, single piece, Au alloy brackets. The heavy phase was mainly characterized by Ir. STb and In-Ovation brackets were two piece appliances made of steel of different consistency for the base and wings. The two bracket pieces were joined together with Au alloy brazing (STb) or welded (In-Ovation L). In-Ovation L base was composed of a three-phases alloy, while the wing and both parts of the STb were single-phase compounds. The elemental analysis showed that the bases of both brackets match the composition of martensitic steel AISI 316 (Fe, Cr: 16-18%, Ni: 10-14%, Mo: 2-3% P,S, C-ASTM A240) and the wings austenitic steel PH 17-4 (Fe, Cr: 15-17,5%, Ni: 3-5%, Cu: 3-5%, C, P, S, Si, Mn, Nb-ASTM Α693). Furthermore, the stainless steel Forestadent orthodontic archwires did not show mean atomic number difference areas and were close to austenitic steel composition AISI 304 (Fe, Cr: 18-20%, Ni: 8-10,5%, P, S, Si, C). Similarly, the NeoSentalloy archwires were single-phase compounds made of 52,5% Ni and 47,5% Ti. The crystallographic analysis showed the presence of martensitic and austenitic phases for the stainless steel and the predominance of austenitic phase for the NiTi archwires. Electrochemically, Incognito brackets showed the lowest potential difference in NaCl for both archwire combinations (SS=-19 mV, NiTi= +3.5 mV) while STb the highest (SS=-58 mV, NiTi=-94.5 mV). In between were placed In-Ovation L brackets (-23.5 mV, -8.5 mV). On the other hand, the NaF electrolyte had minimal effects on SS-bracket couples but this was not the case for NiTi. In particular, Incognito brackets showed the highest potential difference (+319 mV) followed by STb (+202.5 mV) and In-Ovation L (+55 mV). Conclusions: Under the limitations of this experimental research the following conclusions could be extracted: • In contrast to Cl⁻ ions, F⁻ ones influenced negatively all the NiTi lingual bracket couples galvanic potential. • All bracket couples with SS orthodontic archwire under research showed high resistance to galvanic phenomena irrespective to the electrolyte used. • The combination of Au alloy (either as a bracket or as a brazing) with NiTi orthodontic archwire, in the presence of F⁻ ions, is vulnerable to galvanic corrosion."],"dc:identifier":["uoadl:2778290","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2778290"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Προσδιορισμός του γαλβανικού δυναμικού γλωσσικών ορθοδοντικών αγκυλίων με αντιπροσωπευτικούς τύπους ορθοδοντικών συρμάτων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:49Z"}