{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2778355"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2778355","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Άγχος και κατάθλιψη φροντιστών ασθενών με καρκίνο παχέος εντέρου","abstract":"Εισαγωγή: Η ποιότητα ζωής ενός ασθενή με καρκίνο του παχέος εντέρου καθώς και των μελών της οικογένειάς του πλήττεται σημαντικά από τη στιγμή που τίθεται η διάγνωση της νόσου. Τα επίπεδα άγχους και κατάθλιψης φαίνεται να είναι υψηλότερα σε ασθενείς τελικού σταδίου. Η ομοιότητα στα επίπεδα άγχους και ανησυχίας μεταξύ ασθενών και μελών της οικογένειάς τους υποδηλώνει ότι υπάρχουν κοινά στοιχεία που επηρεάζουν τα επίπεδα άγχους και ανησυχίας των δύο αυτών ομάδων. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας, είναι ο προσδιορισμός των επιπέδων κατάθλιψης και άγχους σε φροντιστές ασθενών με καρκίνο παχέος εντέρου. Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης, θα οδηγήσουν στη παραγωγή περισσότερων δεδομένων, νεότερης εξειδικευμένης γνώσης, ενώ παράλληλα θα αναλυθούν περισσότερες πτυχές της ψυχολογίας του καρκινοπαθούς ασθενή. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μία προοπτική μελέτη παρατήρησης. Ο σχεδιασμός συμπεριλαμβάνει την διανομή των ερωτηματολογίων σε φροντιστές ασθενών με καρκίνο του παχέος εντέρου από τον Δεκέμβριο του 2017 μέχρι τον Ιανουάριο του 2018. Ως κύριο ερευνητικό εργαλείο για τις ανάγκες της μελέτης χρησιμοποιήθηκε η Ελληνική έκδοση της Νοσοκομειακής κλίμακας άγχους και κατάθλιψης HADS, ενώ ταυτόχρονα καταγράφηκαν τα δημογραφικά στοιχεία κάθε φροντιστή. Αποτελέσματα: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 100 φροντιστές ηλικίας 55,8±13,7 έτη με ελάχιστο 21 και μέγιστο 75 έτη. Από αυτούς 72 (72%) φροντιστές ήταν γυναίκες και 28 (28%) άνδρες. Αναφορικά με τη συγγένεια με τους ασθενείς, 61 (61%) φροντιστές ήταν σύζυγοι, 22 (22%) τέκνα, 7 (7%) γονείς, 5 (5%) φίλοι, 4 (4%) φροντιστές και 1 (1%) εγγόνια. Αναφορικά με το κάπνισμα, το 36% των ερωτηθέντων καπνίζουν και το 64% δεν καπνίζουν, ενώ το 93% των φροντιστών δεν κατανάλωναν αλκοόλ. Όσον αφορά τα επίπεδα άγχους, 46 (46%) φροντιστές είχαν φυσιολογικά επίπεδα άγχους, 38 (38%) παθολογικά επίπεδα άγχους και 16 (16%) οριακά παθολογικά επίπεδα άγχους. Αναφορικά με τα επίπεδα κατάθλιψης των φροντιστών, 55 (55%) φροντιστές είχαν φυσιολογικά επίπεδα κατάθλιψης, 26 (26%) παθολογικά επίπεδα κατάθλιψης και 19 (19%) οριακά παθολογικά επίπεδα κατάθλιψης. Σημαντικά περισσότεροι φροντιστές που έμεναν σε αστική περιοχή είχαν φυσιολογικά επίπεδα άγχους (p<0,05), σημαντικά περισσότεροι σύζυγοι των φροντιστών είχαν φυσιολογικά επίπεδα άγχους (p<0,05) σε σχέση με τους υπόλοιπους. Οι φροντιστές μεγαλύτερης ηλικίας είχαν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα κατάθλιψης (p<0,05) και σημαντικά περισσότεροι φροντιστές που δεν έκαναν ποτέ χρήση αλκοόλ είχαν φυσιολογικά επίπεδα κατάθλιψης (p<0,05) σε σχέση με τους υπόλοιπους. Συμπεράσματα: Η θεραπευτική ομάδα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την πιθανότητα εκδήλωσης άγχους και κατάθλιψης στους φροντιστές ασθενών με καρκίνο παχέος εντέρου. Καλό είναι στη θεραπευτική ομάδα να συμμετέχουν ψυχίατροι και ψυχολόγοι αναλόγως των αναγκών του φροντιστή. Συστήνεται η εκπαίδευση του Ιατρικού και Νοσηλευτικού προσωπικού στην αναγνώριση συμπτωμάτων ή/και ενδείξεων άγχους και κατάθλιψης στους ασθενείς και η ενθάρρυνση για συμμετοχή σε κοινοτικούς φορείς παροχής υποστήριξης που θα τους επιτρέψουν να μοιραστούν και να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η ποιότητα ζωής ενός ασθενή με καρκίνο του παχέος εντέρου καθώς και των μελών της οικογένειάς του πλήττεται σημαντικά από τη στιγμή που τίθεται η διάγνωση της νόσου. Τα επίπεδα άγχους και κατάθλιψης φαίνεται να είναι υψηλότερα σε ασθενείς τελικού σταδίου. Η ομοιότητα στα επίπεδα άγχους και ανησυχίας μεταξύ ασθενών και μελών της οικογένειάς τους υποδηλώνει ότι υπάρχουν κοινά στοιχεία που επηρεάζουν τα επίπεδα άγχους και ανησυχίας των δύο αυτών ομάδων. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας, είναι ο προσδιορισμός των επιπέδων κατάθλιψης και άγχους σε φροντιστές ασθενών με καρκίνο παχέος εντέρου. Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης, θα οδηγήσουν στη παραγωγή περισσότερων δεδομένων, νεότερης εξειδικευμένης γνώσης, ενώ παράλληλα θα αναλυθούν περισσότερες πτυχές της ψυχολογίας του καρκινοπαθούς ασθενή. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μία προοπτική μελέτη παρατήρησης. Ο σχεδιασμός συμπεριλαμβάνει την διανομή των ερωτηματολογίων σε φροντιστές ασθενών με καρκίνο του παχέος εντέρου από τον Δεκέμβριο του 2017 μέχρι τον Ιανουάριο του 2018. Ως κύριο ερευνητικό εργαλείο για τις ανάγκες της μελέτης χρησιμοποιήθηκε η Ελληνική έκδοση της Νοσοκομειακής κλίμακας άγχους και κατάθλιψης HADS, ενώ ταυτόχρονα καταγράφηκαν τα δημογραφικά στοιχεία κάθε φροντιστή. Αποτελέσματα: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 100 φροντιστές ηλικίας 55,8±13,7 έτη με ελάχιστο 21 και μέγιστο 75 έτη. Από αυτούς 72 (72%) φροντιστές ήταν γυναίκες και 28 (28%) άνδρες. Αναφορικά με τη συγγένεια με τους ασθενείς, 61 (61%) φροντιστές ήταν σύζυγοι, 22 (22%) τέκνα, 7 (7%) γονείς, 5 (5%) φίλοι, 4 (4%) φροντιστές και 1 (1%) εγγόνια. Αναφορικά με το κάπνισμα, το 36% των ερωτηθέντων καπνίζουν και το 64% δεν καπνίζουν, ενώ το 93% των φροντιστών δεν κατανάλωναν αλκοόλ. Όσον αφορά τα επίπεδα άγχους, 46 (46%) φροντιστές είχαν φυσιολογικά επίπεδα άγχους, 38 (38%) παθολογικά επίπεδα άγχους και 16 (16%) οριακά παθολογικά επίπεδα άγχους. Αναφορικά με τα επίπεδα κατάθλιψης των φροντιστών, 55 (55%) φροντιστές είχαν φυσιολογικά επίπεδα κατάθλιψης, 26 (26%) παθολογικά επίπεδα κατάθλιψης και 19 (19%) οριακά παθολογικά επίπεδα κατάθλιψης. Σημαντικά περισσότεροι φροντιστές που έμεναν σε αστική περιοχή είχαν φυσιολογικά επίπεδα άγχους (p&lt;0,05), σημαντικά περισσότεροι σύζυγοι των φροντιστών είχαν φυσιολογικά επίπεδα άγχους (p&lt;0,05) σε σχέση με τους υπόλοιπους. Οι φροντιστές μεγαλύτερης ηλικίας είχαν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα κατάθλιψης (p&lt;0,05) και σημαντικά περισσότεροι φροντιστές που δεν έκαναν ποτέ χρήση αλκοόλ είχαν φυσιολογικά επίπεδα κατάθλιψης (p&lt;0,05) σε σχέση με τους υπόλοιπους. Συμπεράσματα: Η θεραπευτική ομάδα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την πιθανότητα εκδήλωσης άγχους και κατάθλιψης στους φροντιστές ασθενών με καρκίνο παχέος εντέρου. Καλό είναι στη θεραπευτική ομάδα να συμμετέχουν ψυχίατροι και ψυχολόγοι αναλόγως των αναγκών του φροντιστή. Συστήνεται η εκπαίδευση του Ιατρικού και Νοσηλευτικού προσωπικού στην αναγνώριση συμπτωμάτων ή/και ενδείξεων άγχους και κατάθλιψης στους ασθενείς και η ενθάρρυνση για συμμετοχή σε κοινοτικούς φορείς παροχής υποστήριξης που θα τους επιτρέψουν να μοιραστούν και να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.","abstract_has_math":false,"creators":["Κυρανούδη Αγγελική","Kyranoudi Aggeliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:49Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2778355"],"render_values":[{"text":"uoadl:2778355","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2778355","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2778355","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2778355","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κυρανούδη Αγγελική","Kyranoudi Aggeliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2778355","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2778355"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η ποιότητα ζωής ενός ασθενή με καρκίνο του παχέος εντέρου καθώς και των μελών της οικογένειάς του πλήττεται σημαντικά από τη στιγμή που τίθεται η διάγνωση της νόσου. Τα επίπεδα άγχους και κατάθλιψης φαίνεται να είναι υψηλότερα σε ασθενείς τελικού σταδίου. Η ομοιότητα στα επίπεδα άγχους και ανησυχίας μεταξύ ασθενών και μελών της οικογένειάς τους υποδηλώνει ότι υπάρχουν κοινά στοιχεία που επηρεάζουν τα επίπεδα άγχους και ανησυχίας των δύο αυτών ομάδων. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας, είναι ο προσδιορισμός των επιπέδων κατάθλιψης και άγχους σε φροντιστές ασθενών με καρκίνο παχέος εντέρου. Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης, θα οδηγήσουν στη παραγωγή περισσότερων δεδομένων, νεότερης εξειδικευμένης γνώσης, ενώ παράλληλα θα αναλυθούν περισσότερες πτυχές της ψυχολογίας του καρκινοπαθούς ασθενή. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μία προοπτική μελέτη παρατήρησης. Ο σχεδιασμός συμπεριλαμβάνει την διανομή των ερωτηματολογίων σε φροντιστές ασθενών με καρκίνο του παχέος εντέρου από τον Δεκέμβριο του 2017 μέχρι τον Ιανουάριο του 2018. Ως κύριο ερευνητικό εργαλείο για τις ανάγκες της μελέτης χρησιμοποιήθηκε η Ελληνική έκδοση της Νοσοκομειακής κλίμακας άγχους και κατάθλιψης HADS, ενώ ταυτόχρονα καταγράφηκαν τα δημογραφικά στοιχεία κάθε φροντιστή. Αποτελέσματα: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 100 φροντιστές ηλικίας 55,8±13,7 έτη με ελάχιστο 21 και μέγιστο 75 έτη. Από αυτούς 72 (72%) φροντιστές ήταν γυναίκες και 28 (28%) άνδρες. Αναφορικά με τη συγγένεια με τους ασθενείς, 61 (61%) φροντιστές ήταν σύζυγοι, 22 (22%) τέκνα, 7 (7%) γονείς, 5 (5%) φίλοι, 4 (4%) φροντιστές και 1 (1%) εγγόνια. Αναφορικά με το κάπνισμα, το 36% των ερωτηθέντων καπνίζουν και το 64% δεν καπνίζουν, ενώ το 93% των φροντιστών δεν κατανάλωναν αλκοόλ. Όσον αφορά τα επίπεδα άγχους, 46 (46%) φροντιστές είχαν φυσιολογικά επίπεδα άγχους, 38 (38%) παθολογικά επίπεδα άγχους και 16 (16%) οριακά παθολογικά επίπεδα άγχους. Αναφορικά με τα επίπεδα κατάθλιψης των φροντιστών, 55 (55%) φροντιστές είχαν φυσιολογικά επίπεδα κατάθλιψης, 26 (26%) παθολογικά επίπεδα κατάθλιψης και 19 (19%) οριακά παθολογικά επίπεδα κατάθλιψης. Σημαντικά περισσότεροι φροντιστές που έμεναν σε αστική περιοχή είχαν φυσιολογικά επίπεδα άγχους (p<0,05), σημαντικά περισσότεροι σύζυγοι των φροντιστών είχαν φυσιολογικά επίπεδα άγχους (p<0,05) σε σχέση με τους υπόλοιπους. Οι φροντιστές μεγαλύτερης ηλικίας είχαν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα κατάθλιψης (p<0,05) και σημαντικά περισσότεροι φροντιστές που δεν έκαναν ποτέ χρήση αλκοόλ είχαν φυσιολογικά επίπεδα κατάθλιψης (p<0,05) σε σχέση με τους υπόλοιπους. Συμπεράσματα: Η θεραπευτική ομάδα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την πιθανότητα εκδήλωσης άγχους και κατάθλιψης στους φροντιστές ασθενών με καρκίνο παχέος εντέρου. Καλό είναι στη θεραπευτική ομάδα να συμμετέχουν ψυχίατροι και ψυχολόγοι αναλόγως των αναγκών του φροντιστή. Συστήνεται η εκπαίδευση του Ιατρικού και Νοσηλευτικού προσωπικού στην αναγνώριση συμπτωμάτων ή/και ενδείξεων άγχους και κατάθλιψης στους ασθενείς και η ενθάρρυνση για συμμετοχή σε κοινοτικούς φορείς παροχής υποστήριξης που θα τους επιτρέψουν να μοιραστούν και να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.","Introduction: The quality of life of a colorectal cancer patient and his family members is greatly affected by the diagnosis of the disease. Anxiety and depression levels appear to be higher in end-stage patients. Similarity in levels of concern and concern among patients and their family members suggests that there are common elements that affect the concerns and concerns of the two groups. Aim: The aim of this study was to determine the levels of depression and anxiety in caregivers of patients with colorectal cancer. The results of this study will lead to the production of more data, newer specialized knowledge, while more aspects of the psychology of the cancer patient were analyzed. Methodology: This is a prospective observational study. The design includes the distribution of questionnaires to caregivers of patients with colorectal cancer from December 2017 to January 2018. The Greek version of the HADS Hospital Depression and Depression Hospital was used as the main research tool for the study's needs, while at the same time the demographics of each patient were recorded. Results: The study sample consisted of 100 caregivers aged 55.8 ± 13.7 years with a minimum of 21 and a maximum of 75 years. Of these, 72 (72%) carers were women and 28 (28%) men. With regard to affinity with patients, 61 (61%) carers were spouses, 22 (22%) children, 7 (7%) parents, 5 (5%) friends and grandchildren. Regarding smoking, 36% of respondents smoke and 64% do not smoke, while 93% of caregivers do not consume alcohol. Regarding anxiety levels, 46 (46%) caregivers had normal levels of anxiety, 38 (38%) abnormal anxiety levels and 16 (16%) abnormal pathological stress levels. Regarding depression levels of caregivers, 55 (55%) caregivers had normal levels of depression, 26 (26%) abnormal depression levels and 19 (19%) borderline abnormal levels of depression. Significantly more caregivers living in a residential area had normal stress levels (p <0.05), significantly more spouses of caregivers had normal levels of anxiety (p <0.05) than the others. Older caregivers had significantly higher levels of depression (p <0.05), and significantly more caregivers who never used alcohol had normal levels of depression (p <0.05) than the others. Conclusions: The treatment group should take into consideration the possibility of anxiety and depression in caregivers of patients with colorectal cancer. It is advisable to involve psychiatrists and psychologists in the treatment group according to the needs of the caregiver. It is recommended that medical and nursing staff be trained in the identification of symptoms and / or signs of anxiety and depression in patients. Finally caregivers should be encouraged to participate in community support providers that will enable them to share and cope with the problems they face."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Άγχος και κατάθλιψη φροντιστών ασθενών με καρκίνο παχέος εντέρου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κυρανούδη Αγγελική","Kyranoudi Aggeliki"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η ποιότητα ζωής ενός ασθενή με καρκίνο του παχέος εντέρου καθώς και των μελών της οικογένειάς του πλήττεται σημαντικά από τη στιγμή που τίθεται η διάγνωση της νόσου. Τα επίπεδα άγχους και κατάθλιψης φαίνεται να είναι υψηλότερα σε ασθενείς τελικού σταδίου. Η ομοιότητα στα επίπεδα άγχους και ανησυχίας μεταξύ ασθενών και μελών της οικογένειάς τους υποδηλώνει ότι υπάρχουν κοινά στοιχεία που επηρεάζουν τα επίπεδα άγχους και ανησυχίας των δύο αυτών ομάδων. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας, είναι ο προσδιορισμός των επιπέδων κατάθλιψης και άγχους σε φροντιστές ασθενών με καρκίνο παχέος εντέρου. Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης, θα οδηγήσουν στη παραγωγή περισσότερων δεδομένων, νεότερης εξειδικευμένης γνώσης, ενώ παράλληλα θα αναλυθούν περισσότερες πτυχές της ψυχολογίας του καρκινοπαθούς ασθενή. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μία προοπτική μελέτη παρατήρησης. Ο σχεδιασμός συμπεριλαμβάνει την διανομή των ερωτηματολογίων σε φροντιστές ασθενών με καρκίνο του παχέος εντέρου από τον Δεκέμβριο του 2017 μέχρι τον Ιανουάριο του 2018. Ως κύριο ερευνητικό εργαλείο για τις ανάγκες της μελέτης χρησιμοποιήθηκε η Ελληνική έκδοση της Νοσοκομειακής κλίμακας άγχους και κατάθλιψης HADS, ενώ ταυτόχρονα καταγράφηκαν τα δημογραφικά στοιχεία κάθε φροντιστή. Αποτελέσματα: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 100 φροντιστές ηλικίας 55,8±13,7 έτη με ελάχιστο 21 και μέγιστο 75 έτη. Από αυτούς 72 (72%) φροντιστές ήταν γυναίκες και 28 (28%) άνδρες. Αναφορικά με τη συγγένεια με τους ασθενείς, 61 (61%) φροντιστές ήταν σύζυγοι, 22 (22%) τέκνα, 7 (7%) γονείς, 5 (5%) φίλοι, 4 (4%) φροντιστές και 1 (1%) εγγόνια. Αναφορικά με το κάπνισμα, το 36% των ερωτηθέντων καπνίζουν και το 64% δεν καπνίζουν, ενώ το 93% των φροντιστών δεν κατανάλωναν αλκοόλ. Όσον αφορά τα επίπεδα άγχους, 46 (46%) φροντιστές είχαν φυσιολογικά επίπεδα άγχους, 38 (38%) παθολογικά επίπεδα άγχους και 16 (16%) οριακά παθολογικά επίπεδα άγχους. Αναφορικά με τα επίπεδα κατάθλιψης των φροντιστών, 55 (55%) φροντιστές είχαν φυσιολογικά επίπεδα κατάθλιψης, 26 (26%) παθολογικά επίπεδα κατάθλιψης και 19 (19%) οριακά παθολογικά επίπεδα κατάθλιψης. Σημαντικά περισσότεροι φροντιστές που έμεναν σε αστική περιοχή είχαν φυσιολογικά επίπεδα άγχους (p<0,05), σημαντικά περισσότεροι σύζυγοι των φροντιστών είχαν φυσιολογικά επίπεδα άγχους (p<0,05) σε σχέση με τους υπόλοιπους. Οι φροντιστές μεγαλύτερης ηλικίας είχαν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα κατάθλιψης (p<0,05) και σημαντικά περισσότεροι φροντιστές που δεν έκαναν ποτέ χρήση αλκοόλ είχαν φυσιολογικά επίπεδα κατάθλιψης (p<0,05) σε σχέση με τους υπόλοιπους. Συμπεράσματα: Η θεραπευτική ομάδα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την πιθανότητα εκδήλωσης άγχους και κατάθλιψης στους φροντιστές ασθενών με καρκίνο παχέος εντέρου. Καλό είναι στη θεραπευτική ομάδα να συμμετέχουν ψυχίατροι και ψυχολόγοι αναλόγως των αναγκών του φροντιστή. Συστήνεται η εκπαίδευση του Ιατρικού και Νοσηλευτικού προσωπικού στην αναγνώριση συμπτωμάτων ή/και ενδείξεων άγχους και κατάθλιψης στους ασθενείς και η ενθάρρυνση για συμμετοχή σε κοινοτικούς φορείς παροχής υποστήριξης που θα τους επιτρέψουν να μοιραστούν και να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.","Introduction: The quality of life of a colorectal cancer patient and his family members is greatly affected by the diagnosis of the disease. Anxiety and depression levels appear to be higher in end-stage patients. Similarity in levels of concern and concern among patients and their family members suggests that there are common elements that affect the concerns and concerns of the two groups. Aim: The aim of this study was to determine the levels of depression and anxiety in caregivers of patients with colorectal cancer. The results of this study will lead to the production of more data, newer specialized knowledge, while more aspects of the psychology of the cancer patient were analyzed. Methodology: This is a prospective observational study. The design includes the distribution of questionnaires to caregivers of patients with colorectal cancer from December 2017 to January 2018. The Greek version of the HADS Hospital Depression and Depression Hospital was used as the main research tool for the study's needs, while at the same time the demographics of each patient were recorded. Results: The study sample consisted of 100 caregivers aged 55.8 ± 13.7 years with a minimum of 21 and a maximum of 75 years. Of these, 72 (72%) carers were women and 28 (28%) men. With regard to affinity with patients, 61 (61%) carers were spouses, 22 (22%) children, 7 (7%) parents, 5 (5%) friends and grandchildren. Regarding smoking, 36% of respondents smoke and 64% do not smoke, while 93% of caregivers do not consume alcohol. Regarding anxiety levels, 46 (46%) caregivers had normal levels of anxiety, 38 (38%) abnormal anxiety levels and 16 (16%) abnormal pathological stress levels. Regarding depression levels of caregivers, 55 (55%) caregivers had normal levels of depression, 26 (26%) abnormal depression levels and 19 (19%) borderline abnormal levels of depression. Significantly more caregivers living in a residential area had normal stress levels (p <0.05), significantly more spouses of caregivers had normal levels of anxiety (p <0.05) than the others. Older caregivers had significantly higher levels of depression (p <0.05), and significantly more caregivers who never used alcohol had normal levels of depression (p <0.05) than the others. Conclusions: The treatment group should take into consideration the possibility of anxiety and depression in caregivers of patients with colorectal cancer. It is advisable to involve psychiatrists and psychologists in the treatment group according to the needs of the caregiver. It is recommended that medical and nursing staff be trained in the identification of symptoms and / or signs of anxiety and depression in patients. Finally caregivers should be encouraged to participate in community support providers that will enable them to share and cope with the problems they face."],"dc:identifier":["uoadl:2778355","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2778355"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Άγχος και κατάθλιψη φροντιστών ασθενών με καρκίνο παχέος εντέρου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:49Z"}