{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2779503"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2779503","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εκτίμηση νευροβιολογικών παραμέτρων που σχετίζονται με κατάθλιψη σε άτομα με χρόνια σωματικά νοσήματα","abstract":"Η κατάθλιψη αποτελεί τη συχνότερη ψυχική διαταραχή με επιπτώσεις στο οικογενειακό, εργασιακό και κοινωνικό περιβάλλον. Ως νόσος, ανήκει σε ένα ευρύτερο σύνολο συναισθηματικών διαταραχών, οι οποίες είναι κατά βάση ψυχοπαθολογικές καταστάσεις που προέχει η διαταραχή του συναισθήματος. Χαρακτηρίζεται από πολυμορφία και ετερογένεια στις κλινικές της εκδηλώσεις, με συχνές τις λανθάνουσες μορφές. Η αιτιολογία της διαταραχής αυτής είναι πολυπαραγοντική με εμπλοκή κυρίως γενετικών, οικογενειακών και κοινωνικών συνιστωσών, συμπεριλαμβανομένων όμως και άλλων αιτιών, όπως ψυχοπιεστικά φαινόμενα, προδιαθεσικές καταστάσεις, σωματικά νοσήματα ή άλλες διαταραχές προσωπικότητας. Η αρχική αντιμετώπιση της καταθλιπτικής διαταραχής αφορά στο συνδυασμό τόσο της ψυχοθεραπείας όσο και της φαρμακευτικής αγωγής. Σε αυτή τη μελέτη, διερευνήθηκε η συσχέτιση της ύπαρξης κατάθλιψης σε ασθενείς που έπασχαν από ρευματοειδή αρθρίτιδα συγκριτικά με τα άτομα που δεν έπασχαν από κάποιο χρόνιο νόσημα και επιχειρήθηκε η συσχέτιση εμφάνισης μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής με τον πολυμορφισμό BclI του γονιδίου του υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών. Το δείγμα της παρούσας μελέτης, αποτελεί μέρος του ευρύτερου δείγματος που συγκεντρώθηκε στα πλαίσια του ερευνητικού προγράμματος “ASSERT-DEP” του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων με στόχο τη μελέτη της επικράτησης της Μείζονος Καταθλιπτικής Διαταραχής (ΜΚΔ) σε ασθενείς με μακροχρόνιες παθήσεις (Σακχαρώδης Διαβήτης, Ρευματολογικά Νοσήματα, Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια) και τον εντοπισμό των παραγόντων (γενετικών και ψυχοκοινωνικών) που συνδέονται με την ανθεκτικότητα στη ΜΚΔ. Το δείγμα αφορούσε σε 157 συμμετέχοντες εκ των οποίων οι 55 ήταν ασθενείς με Ρευματοειδή αρθρίτιδα και οι 102 αφορούσαν στην ομάδα ελέγχου. Για τη μελέτη, απομονώθηκε DNA αξιοποιώντας το περιφερικό αίμα των συμμετεχόντων και, στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας τις μεθόδους PCR, ακολουθούμενη από τη μέθοδο της RFLP και της ηλεκτροφόρησης σε πηκτή αγαρόζης, αναγνωρίστηκε ο πολυμορφισμός BclΙ (TGATCA→TGATGA) της θέσης που βρίσκεται 646 βάσεις μετά το 3’ άκρο του εξωνίου 2 του γονιδίου του υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών (GR). Τα αποτελέσματα κατέδειξαν ότι οι ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα -ομοζυγώτες ή ετεροζυγώτες για το αλληλόμορφο G- εμφάνιζαν συχνότερα κατάθλιψη από τους μάρτυρες με την κατανομή των γονοτύπων στο συνολικό πληθυσμό να μην αναδεικνύει μια στατιστικά σημαντική σχέση με την εμφάνιση της διαταραχής. Στο μέλλον, η καλύτερη κατανόηση του γενετικού υποστρώματος που εμπλέκεται στην εμφάνιση συγκεκριμένων ενδοφαινοτύπων θα οδηγήσει στην εξατομικευμένη, αποτελεσματικότερη και ακριβέστερη θεραπευτική αντιμετώπιση.","abstract_html":"Η κατάθλιψη αποτελεί τη συχνότερη ψυχική διαταραχή με επιπτώσεις στο οικογενειακό, εργασιακό και κοινωνικό περιβάλλον. Ως νόσος, ανήκει σε ένα ευρύτερο σύνολο συναισθηματικών διαταραχών, οι οποίες είναι κατά βάση ψυχοπαθολογικές καταστάσεις που προέχει η διαταραχή του συναισθήματος. Χαρακτηρίζεται από πολυμορφία και ετερογένεια στις κλινικές της εκδηλώσεις, με συχνές τις λανθάνουσες μορφές. Η αιτιολογία της διαταραχής αυτής είναι πολυπαραγοντική με εμπλοκή κυρίως γενετικών, οικογενειακών και κοινωνικών συνιστωσών, συμπεριλαμβανομένων όμως και άλλων αιτιών, όπως ψυχοπιεστικά φαινόμενα, προδιαθεσικές καταστάσεις, σωματικά νοσήματα ή άλλες διαταραχές προσωπικότητας. Η αρχική αντιμετώπιση της καταθλιπτικής διαταραχής αφορά στο συνδυασμό τόσο της ψυχοθεραπείας όσο και της φαρμακευτικής αγωγής. Σε αυτή τη μελέτη, διερευνήθηκε η συσχέτιση της ύπαρξης κατάθλιψης σε ασθενείς που έπασχαν από ρευματοειδή αρθρίτιδα συγκριτικά με τα άτομα που δεν έπασχαν από κάποιο χρόνιο νόσημα και επιχειρήθηκε η συσχέτιση εμφάνισης μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής με τον πολυμορφισμό BclI του γονιδίου του υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών. Το δείγμα της παρούσας μελέτης, αποτελεί μέρος του ευρύτερου δείγματος που συγκεντρώθηκε στα πλαίσια του ερευνητικού προγράμματος “ASSERT-DEP” του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων με στόχο τη μελέτη της επικράτησης της Μείζονος Καταθλιπτικής Διαταραχής (ΜΚΔ) σε ασθενείς με μακροχρόνιες παθήσεις (Σακχαρώδης Διαβήτης, Ρευματολογικά Νοσήματα, Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια) και τον εντοπισμό των παραγόντων (γενετικών και ψυχοκοινωνικών) που συνδέονται με την ανθεκτικότητα στη ΜΚΔ. Το δείγμα αφορούσε σε 157 συμμετέχοντες εκ των οποίων οι 55 ήταν ασθενείς με Ρευματοειδή αρθρίτιδα και οι 102 αφορούσαν στην ομάδα ελέγχου. Για τη μελέτη, απομονώθηκε DNA αξιοποιώντας το περιφερικό αίμα των συμμετεχόντων και, στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας τις μεθόδους PCR, ακολουθούμενη από τη μέθοδο της RFLP και της ηλεκτροφόρησης σε πηκτή αγαρόζης, αναγνωρίστηκε ο πολυμορφισμός BclΙ (TGATCA→TGATGA) της θέσης που βρίσκεται 646 βάσεις μετά το 3’ άκρο του εξωνίου 2 του γονιδίου του υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών (GR). Τα αποτελέσματα κατέδειξαν ότι οι ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα -ομοζυγώτες ή ετεροζυγώτες για το αλληλόμορφο G- εμφάνιζαν συχνότερα κατάθλιψη από τους μάρτυρες με την κατανομή των γονοτύπων στο συνολικό πληθυσμό να μην αναδεικνύει μια στατιστικά σημαντική σχέση με την εμφάνιση της διαταραχής. Στο μέλλον, η καλύτερη κατανόηση του γενετικού υποστρώματος που εμπλέκεται στην εμφάνιση συγκεκριμένων ενδοφαινοτύπων θα οδηγήσει στην εξατομικευμένη, αποτελεσματικότερη και ακριβέστερη θεραπευτική αντιμετώπιση.","abstract_has_math":false,"creators":["Μεγαπάνου Ευσταθία","Megapanou Efstathia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:31:57Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2779503"],"render_values":[{"text":"uoadl:2779503","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2779503","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2779503","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2779503","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μεγαπάνου Ευσταθία","Megapanou Efstathia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2779503","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2779503"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η κατάθλιψη αποτελεί τη συχνότερη ψυχική διαταραχή με επιπτώσεις στο οικογενειακό, εργασιακό και κοινωνικό περιβάλλον. Ως νόσος, ανήκει σε ένα ευρύτερο σύνολο συναισθηματικών διαταραχών, οι οποίες είναι κατά βάση ψυχοπαθολογικές καταστάσεις που προέχει η διαταραχή του συναισθήματος. Χαρακτηρίζεται από πολυμορφία και ετερογένεια στις κλινικές της εκδηλώσεις, με συχνές τις λανθάνουσες μορφές. Η αιτιολογία της διαταραχής αυτής είναι πολυπαραγοντική με εμπλοκή κυρίως γενετικών, οικογενειακών και κοινωνικών συνιστωσών, συμπεριλαμβανομένων όμως και άλλων αιτιών, όπως ψυχοπιεστικά φαινόμενα, προδιαθεσικές καταστάσεις, σωματικά νοσήματα ή άλλες διαταραχές προσωπικότητας. Η αρχική αντιμετώπιση της καταθλιπτικής διαταραχής αφορά στο συνδυασμό τόσο της ψυχοθεραπείας όσο και της φαρμακευτικής αγωγής. Σε αυτή τη μελέτη, διερευνήθηκε η συσχέτιση της ύπαρξης κατάθλιψης σε ασθενείς που έπασχαν από ρευματοειδή αρθρίτιδα συγκριτικά με τα άτομα που δεν έπασχαν από κάποιο χρόνιο νόσημα και επιχειρήθηκε η συσχέτιση εμφάνισης μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής με τον πολυμορφισμό BclI του γονιδίου του υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών. Το δείγμα της παρούσας μελέτης, αποτελεί μέρος του ευρύτερου δείγματος που συγκεντρώθηκε στα πλαίσια του ερευνητικού προγράμματος “ASSERT-DEP” του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων με στόχο τη μελέτη της επικράτησης της Μείζονος Καταθλιπτικής Διαταραχής (ΜΚΔ) σε ασθενείς με μακροχρόνιες παθήσεις (Σακχαρώδης Διαβήτης, Ρευματολογικά Νοσήματα, Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια) και τον εντοπισμό των παραγόντων (γενετικών και ψυχοκοινωνικών) που συνδέονται με την ανθεκτικότητα στη ΜΚΔ. Το δείγμα αφορούσε σε 157 συμμετέχοντες εκ των οποίων οι 55 ήταν ασθενείς με Ρευματοειδή αρθρίτιδα και οι 102 αφορούσαν στην ομάδα ελέγχου. Για τη μελέτη, απομονώθηκε DNA αξιοποιώντας το περιφερικό αίμα των συμμετεχόντων και, στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας τις μεθόδους PCR, ακολουθούμενη από τη μέθοδο της RFLP και της ηλεκτροφόρησης σε πηκτή αγαρόζης, αναγνωρίστηκε ο πολυμορφισμός BclΙ (TGATCA→TGATGA) της θέσης που βρίσκεται 646 βάσεις μετά το 3’ άκρο του εξωνίου 2 του γονιδίου του υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών (GR). Τα αποτελέσματα κατέδειξαν ότι οι ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα -ομοζυγώτες ή ετεροζυγώτες για το αλληλόμορφο G- εμφάνιζαν συχνότερα κατάθλιψη από τους μάρτυρες με την κατανομή των γονοτύπων στο συνολικό πληθυσμό να μην αναδεικνύει μια στατιστικά σημαντική σχέση με την εμφάνιση της διαταραχής. Στο μέλλον, η καλύτερη κατανόηση του γενετικού υποστρώματος που εμπλέκεται στην εμφάνιση συγκεκριμένων ενδοφαινοτύπων θα οδηγήσει στην εξατομικευμένη, αποτελεσματικότερη και ακριβέστερη θεραπευτική αντιμετώπιση.","Depression consists the most common psychological disorders impacting every aspect of a patient’s life. The disease belongs to a broader spectrum of disorders where the emotional disorder is the most eminent one. The illness is characterized by various and diverse clinical manifestations with the latent type to be the prevailing one. The etiology of the disease is multifactorial including genetic, family and social aspects while other causes such as traumatic or stressful events, serious or chronic illness and history of other mental disorders, play an important role, too. Treatment includes the combination of psychotherapy and antidepressant medications. In this study, the correlation of the existence of depression in patients with Rheumatoid Arthritis and in individuals who do not suffer from a chronic illness was examined and it was attempted to determine the appearance of Major Depressive Disorder with the polymorphism BcII of the gene of the glucocorticoid receptor. The sample taken for this study is a part of the samples collected for the Research Programme “ASSERT-DEP” of the University of Ioannina which aims at studying the prevalence of Major Depressive Disorder (MDD) in patients with chronic diseases (Diabetes Mellitus, Rheumatological Diseases, Chronic Obstructive Pulmonary Disease) and the determination of the factors responsible for the resilience in MDD. 157 people participated with 55 of them having Rheumatoid Arthritis and 102 of them being in the control group. For the study, we extracted DNA from the participants’ peripheral blood and, then, using the methods of PCR, RFLP and electrophoresis in agarose gel, the polymorphism BCII (TGATCA→TGATGA) which is 646 nucleobases after the 3’ edge of the exon 2 of the gene of the glucocorticoid receptor (GR). The results showed that patients with Rheumatoid Arthritis -homozygotes or heterozygotes for the allele G- developed depression more frequently compared to the control group with the distribution of the genotypes in the public showing a statistically insignificant correlation with the development of the disease. In the future, the deeper understanding of the genetic factors which are involved in the development of certain endophenotypes will lead to the personalized and effective treatment."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εκτίμηση νευροβιολογικών παραμέτρων που σχετίζονται με κατάθλιψη σε άτομα με χρόνια σωματικά νοσήματα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μεγαπάνου Ευσταθία","Megapanou Efstathia"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η κατάθλιψη αποτελεί τη συχνότερη ψυχική διαταραχή με επιπτώσεις στο οικογενειακό, εργασιακό και κοινωνικό περιβάλλον. Ως νόσος, ανήκει σε ένα ευρύτερο σύνολο συναισθηματικών διαταραχών, οι οποίες είναι κατά βάση ψυχοπαθολογικές καταστάσεις που προέχει η διαταραχή του συναισθήματος. Χαρακτηρίζεται από πολυμορφία και ετερογένεια στις κλινικές της εκδηλώσεις, με συχνές τις λανθάνουσες μορφές. Η αιτιολογία της διαταραχής αυτής είναι πολυπαραγοντική με εμπλοκή κυρίως γενετικών, οικογενειακών και κοινωνικών συνιστωσών, συμπεριλαμβανομένων όμως και άλλων αιτιών, όπως ψυχοπιεστικά φαινόμενα, προδιαθεσικές καταστάσεις, σωματικά νοσήματα ή άλλες διαταραχές προσωπικότητας. Η αρχική αντιμετώπιση της καταθλιπτικής διαταραχής αφορά στο συνδυασμό τόσο της ψυχοθεραπείας όσο και της φαρμακευτικής αγωγής. Σε αυτή τη μελέτη, διερευνήθηκε η συσχέτιση της ύπαρξης κατάθλιψης σε ασθενείς που έπασχαν από ρευματοειδή αρθρίτιδα συγκριτικά με τα άτομα που δεν έπασχαν από κάποιο χρόνιο νόσημα και επιχειρήθηκε η συσχέτιση εμφάνισης μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής με τον πολυμορφισμό BclI του γονιδίου του υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών. Το δείγμα της παρούσας μελέτης, αποτελεί μέρος του ευρύτερου δείγματος που συγκεντρώθηκε στα πλαίσια του ερευνητικού προγράμματος “ASSERT-DEP” του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων με στόχο τη μελέτη της επικράτησης της Μείζονος Καταθλιπτικής Διαταραχής (ΜΚΔ) σε ασθενείς με μακροχρόνιες παθήσεις (Σακχαρώδης Διαβήτης, Ρευματολογικά Νοσήματα, Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια) και τον εντοπισμό των παραγόντων (γενετικών και ψυχοκοινωνικών) που συνδέονται με την ανθεκτικότητα στη ΜΚΔ. Το δείγμα αφορούσε σε 157 συμμετέχοντες εκ των οποίων οι 55 ήταν ασθενείς με Ρευματοειδή αρθρίτιδα και οι 102 αφορούσαν στην ομάδα ελέγχου. Για τη μελέτη, απομονώθηκε DNA αξιοποιώντας το περιφερικό αίμα των συμμετεχόντων και, στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας τις μεθόδους PCR, ακολουθούμενη από τη μέθοδο της RFLP και της ηλεκτροφόρησης σε πηκτή αγαρόζης, αναγνωρίστηκε ο πολυμορφισμός BclΙ (TGATCA→TGATGA) της θέσης που βρίσκεται 646 βάσεις μετά το 3’ άκρο του εξωνίου 2 του γονιδίου του υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών (GR). Τα αποτελέσματα κατέδειξαν ότι οι ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα -ομοζυγώτες ή ετεροζυγώτες για το αλληλόμορφο G- εμφάνιζαν συχνότερα κατάθλιψη από τους μάρτυρες με την κατανομή των γονοτύπων στο συνολικό πληθυσμό να μην αναδεικνύει μια στατιστικά σημαντική σχέση με την εμφάνιση της διαταραχής. Στο μέλλον, η καλύτερη κατανόηση του γενετικού υποστρώματος που εμπλέκεται στην εμφάνιση συγκεκριμένων ενδοφαινοτύπων θα οδηγήσει στην εξατομικευμένη, αποτελεσματικότερη και ακριβέστερη θεραπευτική αντιμετώπιση.","Depression consists the most common psychological disorders impacting every aspect of a patient’s life. The disease belongs to a broader spectrum of disorders where the emotional disorder is the most eminent one. The illness is characterized by various and diverse clinical manifestations with the latent type to be the prevailing one. The etiology of the disease is multifactorial including genetic, family and social aspects while other causes such as traumatic or stressful events, serious or chronic illness and history of other mental disorders, play an important role, too. Treatment includes the combination of psychotherapy and antidepressant medications. In this study, the correlation of the existence of depression in patients with Rheumatoid Arthritis and in individuals who do not suffer from a chronic illness was examined and it was attempted to determine the appearance of Major Depressive Disorder with the polymorphism BcII of the gene of the glucocorticoid receptor. The sample taken for this study is a part of the samples collected for the Research Programme “ASSERT-DEP” of the University of Ioannina which aims at studying the prevalence of Major Depressive Disorder (MDD) in patients with chronic diseases (Diabetes Mellitus, Rheumatological Diseases, Chronic Obstructive Pulmonary Disease) and the determination of the factors responsible for the resilience in MDD. 157 people participated with 55 of them having Rheumatoid Arthritis and 102 of them being in the control group. For the study, we extracted DNA from the participants’ peripheral blood and, then, using the methods of PCR, RFLP and electrophoresis in agarose gel, the polymorphism BCII (TGATCA→TGATGA) which is 646 nucleobases after the 3’ edge of the exon 2 of the gene of the glucocorticoid receptor (GR). The results showed that patients with Rheumatoid Arthritis -homozygotes or heterozygotes for the allele G- developed depression more frequently compared to the control group with the distribution of the genotypes in the public showing a statistically insignificant correlation with the development of the disease. In the future, the deeper understanding of the genetic factors which are involved in the development of certain endophenotypes will lead to the personalized and effective treatment."],"dc:identifier":["uoadl:2779503","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2779503"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Εκτίμηση νευροβιολογικών παραμέτρων που σχετίζονται με κατάθλιψη σε άτομα με χρόνια σωματικά νοσήματα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:31:57Z"}