{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2784453"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2784453","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μοριακοί μηχανισμοί στην επούλωση του διαβητικού ποδιού","abstract":"Το διαβητικό πόδι αντιπροσωπεύει μια σοβαρή επιπλοκή του σακχαρώδη διαβήτη. Ο κίνδυνος για ακρωτηριασμό του κάτω άκρου αυξάνεται δραματικά όταν υπάρχει διαβητικό έλκος. Ο ακρωτηριασμός του κάτω άκρου αλλά και τα διαβητικά έλκη συνδέονται με αυξημένη θνητότητα και αυξημένο κόστος θεραπείας/νοσηλείας. Η κατανόηση της μοριακής βάσης αυτής της νόσου είναι ένα σημαντικό βήμα προς την ορθολογική θεραπεία. Τα διαβητικά έλκη χαρακτηρίζονται από αδυναμία οργάνωσης μιας φυσιολογικής διαδικασίας επούλωσης, παραμένοντας για μεγάλο χρονικό διάστημα στη φάση της φλεγμονής. Πολλοί παράγοντες συμβάλλουν στην καθυστερημένη επούλωση του διαβητικού έλκους. Αυτοί περιλαμβάνουν διαταραχή στη λειτουργία ή στην παραγωγή των αυξητικών παραγόντων/κυτοκινών, μειωμένη αγγειογένεση/αγγειοποίηση, διαταραχή στις βασικές κυτταρικές λειτουργίες των μακροφάγων, κερατινοκυττάρων, ινοβλαστών, ουδετεροφίλων, αιμοπεταλίων, ενδοθηλιακών κυττάρων, διαταραχή στην ισορροπία μεταξύ της συσσώρευσης των συστατικών της ECM και της αποδόμησής της από MMPS, επιγενετικές αλλαγές, επιρρέπεια στις λοιμώξεις, συσσώρευση κολλαγόνου, και μειωμένη παραγωγή κοκκιώδους ιστού. Στη παθολογική επούλωση των διαβητικών ελκών επίσης συμβάλουν η περιφερική αγγειοπάθεια, η περιφερική νευροπάθεια, οι διαταραχές των νευροπεπτιδίων, η υπεργλυκαιμία, η αύξηση του οξειδωτικού στρες και των ελεύθερων ριζών, η δημιουργία των προϊόντων τελικής γλυκοζυλίωσης (AGEs) και η υποξία. Οι μοριακοί μηχανισμοί που εμπλέκονται στην επούλωση των DFUs απαιτούν περισσότερη έρευνα και κατανόηση καθώς μπορούν να αποτελέσουν στόχους για τη θεραπεία των ελκών. Η αποτελεσματική θεραπεία είναι απαραίτητη για να επιταχυνθεί η επούλωση, να μειωθεί το κόστος θεραπείας, να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής των διαβητικών, να μειωθούν οι ακρωτηριασμοί και φυσικά η θνητότητα. Σκοπός αυτής της διπλωματικής εργασίας είναι να αναλύσει το μοριακό υπόβαθρο της παθολογικής επούλωσης των διαβητικών ελκών σύμφωνα με την τρέχουσα βιβλιογραφία και να αναδείξει την ανάγκη για νέες μελλοντικές θεραπείες που θα στοχεύουν σε αυτές τις μοριακές και κυτταρικές διαταραχές.","abstract_html":"Το διαβητικό πόδι αντιπροσωπεύει μια σοβαρή επιπλοκή του σακχαρώδη διαβήτη. Ο κίνδυνος για ακρωτηριασμό του κάτω άκρου αυξάνεται δραματικά όταν υπάρχει διαβητικό έλκος. Ο ακρωτηριασμός του κάτω άκρου αλλά και τα διαβητικά έλκη συνδέονται με αυξημένη θνητότητα και αυξημένο κόστος θεραπείας/νοσηλείας. Η κατανόηση της μοριακής βάσης αυτής της νόσου είναι ένα σημαντικό βήμα προς την ορθολογική θεραπεία. Τα διαβητικά έλκη χαρακτηρίζονται από αδυναμία οργάνωσης μιας φυσιολογικής διαδικασίας επούλωσης, παραμένοντας για μεγάλο χρονικό διάστημα στη φάση της φλεγμονής. Πολλοί παράγοντες συμβάλλουν στην καθυστερημένη επούλωση του διαβητικού έλκους. Αυτοί περιλαμβάνουν διαταραχή στη λειτουργία ή στην παραγωγή των αυξητικών παραγόντων/κυτοκινών, μειωμένη αγγειογένεση/αγγειοποίηση, διαταραχή στις βασικές κυτταρικές λειτουργίες των μακροφάγων, κερατινοκυττάρων, ινοβλαστών, ουδετεροφίλων, αιμοπεταλίων, ενδοθηλιακών κυττάρων, διαταραχή στην ισορροπία μεταξύ της συσσώρευσης των συστατικών της ECM και της αποδόμησής της από MMPS, επιγενετικές αλλαγές, επιρρέπεια στις λοιμώξεις, συσσώρευση κολλαγόνου, και μειωμένη παραγωγή κοκκιώδους ιστού. Στη παθολογική επούλωση των διαβητικών ελκών επίσης συμβάλουν η περιφερική αγγειοπάθεια, η περιφερική νευροπάθεια, οι διαταραχές των νευροπεπτιδίων, η υπεργλυκαιμία, η αύξηση του οξειδωτικού στρες και των ελεύθερων ριζών, η δημιουργία των προϊόντων τελικής γλυκοζυλίωσης (AGEs) και η υποξία. Οι μοριακοί μηχανισμοί που εμπλέκονται στην επούλωση των DFUs απαιτούν περισσότερη έρευνα και κατανόηση καθώς μπορούν να αποτελέσουν στόχους για τη θεραπεία των ελκών. Η αποτελεσματική θεραπεία είναι απαραίτητη για να επιταχυνθεί η επούλωση, να μειωθεί το κόστος θεραπείας, να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής των διαβητικών, να μειωθούν οι ακρωτηριασμοί και φυσικά η θνητότητα. Σκοπός αυτής της διπλωματικής εργασίας είναι να αναλύσει το μοριακό υπόβαθρο της παθολογικής επούλωσης των διαβητικών ελκών σύμφωνα με την τρέχουσα βιβλιογραφία και να αναδείξει την ανάγκη για νέες μελλοντικές θεραπείες που θα στοχεύουν σε αυτές τις μοριακές και κυτταρικές διαταραχές.","abstract_has_math":false,"creators":["Αγγελάκη Χριστίνα","Angelaki Christina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:32:00Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2784453"],"render_values":[{"text":"uoadl:2784453","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2784453","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2784453","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2784453","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αγγελάκη Χριστίνα","Angelaki Christina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2784453","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2784453"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το διαβητικό πόδι αντιπροσωπεύει μια σοβαρή επιπλοκή του σακχαρώδη διαβήτη. Ο κίνδυνος για ακρωτηριασμό του κάτω άκρου αυξάνεται δραματικά όταν υπάρχει διαβητικό έλκος. Ο ακρωτηριασμός του κάτω άκρου αλλά και τα διαβητικά έλκη συνδέονται με αυξημένη θνητότητα και αυξημένο κόστος θεραπείας/νοσηλείας. Η κατανόηση της μοριακής βάσης αυτής της νόσου είναι ένα σημαντικό βήμα προς την ορθολογική θεραπεία. Τα διαβητικά έλκη χαρακτηρίζονται από αδυναμία οργάνωσης μιας φυσιολογικής διαδικασίας επούλωσης, παραμένοντας για μεγάλο χρονικό διάστημα στη φάση της φλεγμονής. Πολλοί παράγοντες συμβάλλουν στην καθυστερημένη επούλωση του διαβητικού έλκους. Αυτοί περιλαμβάνουν διαταραχή στη λειτουργία ή στην παραγωγή των αυξητικών παραγόντων/κυτοκινών, μειωμένη αγγειογένεση/αγγειοποίηση, διαταραχή στις βασικές κυτταρικές λειτουργίες των μακροφάγων, κερατινοκυττάρων, ινοβλαστών, ουδετεροφίλων, αιμοπεταλίων, ενδοθηλιακών κυττάρων, διαταραχή στην ισορροπία μεταξύ της συσσώρευσης των συστατικών της ECM και της αποδόμησής της από MMPS, επιγενετικές αλλαγές, επιρρέπεια στις λοιμώξεις, συσσώρευση κολλαγόνου, και μειωμένη παραγωγή κοκκιώδους ιστού. Στη παθολογική επούλωση των διαβητικών ελκών επίσης συμβάλουν η περιφερική αγγειοπάθεια, η περιφερική νευροπάθεια, οι διαταραχές των νευροπεπτιδίων, η υπεργλυκαιμία, η αύξηση του οξειδωτικού στρες και των ελεύθερων ριζών, η δημιουργία των προϊόντων τελικής γλυκοζυλίωσης (AGEs) και η υποξία. Οι μοριακοί μηχανισμοί που εμπλέκονται στην επούλωση των DFUs απαιτούν περισσότερη έρευνα και κατανόηση καθώς μπορούν να αποτελέσουν στόχους για τη θεραπεία των ελκών. Η αποτελεσματική θεραπεία είναι απαραίτητη για να επιταχυνθεί η επούλωση, να μειωθεί το κόστος θεραπείας, να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής των διαβητικών, να μειωθούν οι ακρωτηριασμοί και φυσικά η θνητότητα. Σκοπός αυτής της διπλωματικής εργασίας είναι να αναλύσει το μοριακό υπόβαθρο της παθολογικής επούλωσης των διαβητικών ελκών σύμφωνα με την τρέχουσα βιβλιογραφία και να αναδείξει την ανάγκη για νέες μελλοντικές θεραπείες που θα στοχεύουν σε αυτές τις μοριακές και κυτταρικές διαταραχές.","Diabetic foot ulcers (DFUs) are a major complication associated with diabetes mellitus and have been shown to precede amputation. Limb amputation and DFUs contribute to high morbidity, mortality and health care costs. Understanding the molecular and genetic basis of diabetic foot ulcers will assist in treatment of DFUs. In contrast to normal tissue healing, clinical and experimental evidence suggests that DFUs display a chronic inflammatory phenotype. Several known physiological factors contribute to the delayed healing process in diabetic patients. Physiological processes that are impeded in healing DFUs include growth factor and cytokine production, angiogenesis, phagocytic / keratinocytic / fibroblast / endothelian cells/platelets’ activity, amount of granulation tissue, collagen deposition, balance between the accumulation of extracellular components and their remodeling by proteases. The delayed DFU healing is also due to peripheral arterial disease, neuropathy, hypoxia, high blood glucose levels, increasing levels of oxygen radicals (ROS) and oxidative stress, bacterial infections, increasing levels of advanced glycation end products (AGEs) and epigenetic alterations. It is necessary to understand the molecular and genetic basis of DFUs in order to tailor patient centered care towards particular patient groups. Future therapies targeting healing at the molecular and cellular level will help to eliminate morbidity and mortality of DFUs, eliminate the risk of amputation, increase quality of life and reduce health care costs. The purpose of this review is to detail the current mechanistic understanding of DFU formation in order to speculate future therapeutic targets."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μοριακοί μηχανισμοί στην επούλωση του διαβητικού ποδιού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αγγελάκη Χριστίνα","Angelaki Christina"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Το διαβητικό πόδι αντιπροσωπεύει μια σοβαρή επιπλοκή του σακχαρώδη διαβήτη. Ο κίνδυνος για ακρωτηριασμό του κάτω άκρου αυξάνεται δραματικά όταν υπάρχει διαβητικό έλκος. Ο ακρωτηριασμός του κάτω άκρου αλλά και τα διαβητικά έλκη συνδέονται με αυξημένη θνητότητα και αυξημένο κόστος θεραπείας/νοσηλείας. Η κατανόηση της μοριακής βάσης αυτής της νόσου είναι ένα σημαντικό βήμα προς την ορθολογική θεραπεία. Τα διαβητικά έλκη χαρακτηρίζονται από αδυναμία οργάνωσης μιας φυσιολογικής διαδικασίας επούλωσης, παραμένοντας για μεγάλο χρονικό διάστημα στη φάση της φλεγμονής. Πολλοί παράγοντες συμβάλλουν στην καθυστερημένη επούλωση του διαβητικού έλκους. Αυτοί περιλαμβάνουν διαταραχή στη λειτουργία ή στην παραγωγή των αυξητικών παραγόντων/κυτοκινών, μειωμένη αγγειογένεση/αγγειοποίηση, διαταραχή στις βασικές κυτταρικές λειτουργίες των μακροφάγων, κερατινοκυττάρων, ινοβλαστών, ουδετεροφίλων, αιμοπεταλίων, ενδοθηλιακών κυττάρων, διαταραχή στην ισορροπία μεταξύ της συσσώρευσης των συστατικών της ECM και της αποδόμησής της από MMPS, επιγενετικές αλλαγές, επιρρέπεια στις λοιμώξεις, συσσώρευση κολλαγόνου, και μειωμένη παραγωγή κοκκιώδους ιστού. Στη παθολογική επούλωση των διαβητικών ελκών επίσης συμβάλουν η περιφερική αγγειοπάθεια, η περιφερική νευροπάθεια, οι διαταραχές των νευροπεπτιδίων, η υπεργλυκαιμία, η αύξηση του οξειδωτικού στρες και των ελεύθερων ριζών, η δημιουργία των προϊόντων τελικής γλυκοζυλίωσης (AGEs) και η υποξία. Οι μοριακοί μηχανισμοί που εμπλέκονται στην επούλωση των DFUs απαιτούν περισσότερη έρευνα και κατανόηση καθώς μπορούν να αποτελέσουν στόχους για τη θεραπεία των ελκών. Η αποτελεσματική θεραπεία είναι απαραίτητη για να επιταχυνθεί η επούλωση, να μειωθεί το κόστος θεραπείας, να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής των διαβητικών, να μειωθούν οι ακρωτηριασμοί και φυσικά η θνητότητα. Σκοπός αυτής της διπλωματικής εργασίας είναι να αναλύσει το μοριακό υπόβαθρο της παθολογικής επούλωσης των διαβητικών ελκών σύμφωνα με την τρέχουσα βιβλιογραφία και να αναδείξει την ανάγκη για νέες μελλοντικές θεραπείες που θα στοχεύουν σε αυτές τις μοριακές και κυτταρικές διαταραχές.","Diabetic foot ulcers (DFUs) are a major complication associated with diabetes mellitus and have been shown to precede amputation. Limb amputation and DFUs contribute to high morbidity, mortality and health care costs. Understanding the molecular and genetic basis of diabetic foot ulcers will assist in treatment of DFUs. In contrast to normal tissue healing, clinical and experimental evidence suggests that DFUs display a chronic inflammatory phenotype. Several known physiological factors contribute to the delayed healing process in diabetic patients. Physiological processes that are impeded in healing DFUs include growth factor and cytokine production, angiogenesis, phagocytic / keratinocytic / fibroblast / endothelian cells/platelets’ activity, amount of granulation tissue, collagen deposition, balance between the accumulation of extracellular components and their remodeling by proteases. The delayed DFU healing is also due to peripheral arterial disease, neuropathy, hypoxia, high blood glucose levels, increasing levels of oxygen radicals (ROS) and oxidative stress, bacterial infections, increasing levels of advanced glycation end products (AGEs) and epigenetic alterations. It is necessary to understand the molecular and genetic basis of DFUs in order to tailor patient centered care towards particular patient groups. Future therapies targeting healing at the molecular and cellular level will help to eliminate morbidity and mortality of DFUs, eliminate the risk of amputation, increase quality of life and reduce health care costs. The purpose of this review is to detail the current mechanistic understanding of DFU formation in order to speculate future therapeutic targets."],"dc:identifier":["uoadl:2784453","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2784453"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μοριακοί μηχανισμοί στην επούλωση του διαβητικού ποδιού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:32:00Z"}