{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2792287"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2792287","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Υδρογεωλογική - Υδροχημική μελέτη των πηγών των μεταμορφωμένων σχηματισμών του ορεινού συγκροτήματος της Όχης και η σχέση τους με την τεκτονική δομή.","abstract":"Η περιοχή μελέτης εστιάζεται στο ορεινό συγκρότημα της Όχης, στο νότιο τμήμα της νήσου Ευβοίας, το οποίο δομείται από υψηλής πίεσης μεταμορφωμένους σχηματισμούς των καλυμμάτων Στύρων και Όχης, που αντιστοιχούν στους Κυανοσχιστόλιθους των Κυκλάδων. Η επώθηση της Όχης αποτελεί την τεκτονική επαφή μεταξύ του υποκείμενου καλύμματος Στύρων και του υπερκείμενου της Όχης. Γκρι και λευκά μάρμαρα με φυλλοπυριτικά ορυκτά (σιπολίνες), σχιστόλιθοι (μαρμαρυγιακοί, χαλαζιακοί, αμφιβολιτικοί, επιδοτιτικοί), γνεύσιοι και μεταοφιολιθικό σύμπλεγμα από μεταιζήματα, βασικά και υπερβασικά πετρώματα συνθέτουν το γεωλογικό υπόβαθρο της περιοχής. Διάφοροι τύποι πτυχών (ισοκλινής, κεκλιμένη, περιοδική, κλειστή, πτυγματική, γωνιώδης), ρήγματα και διακλάσεις αποτελούν τις τεκτονικές δομές του ορεινού συγκροτήματος της Όχης, ως απόρροια της όλκιμης και θραυσιγενούς παραμόρφωσης. Δύο κύριοι άξονες πτυχών και τρία συστήματα ρηγμάτων αναγνωρίστηκαν στο νότιο τμήμα του ανατολικού ρηξιτέμαχους του ρήγματος αποκόλλησης Αττικής – Οκτωνιάς, που φέρει διεύθυνση ΒΒΑ-ΝΝΔ. Η κύρια διεύθυνση πτύχωσης είναι ΒΑ-ΝΔ, παράλληλα στην μεγα – αντικλινική δομή της Όχης, ενώ υφίσταται και τοπικά διεύθυνση άξονα πτυχών ΒΒΔ-ΝΝΑ. Ο σκοπός της συγκεκριμένης μελέτης αφορά την διερεύνηση των υδρογεωλογικών συνθηκών και της υδροχημείας των πηγών σε σχέση με τις τεκτονικές δομές, που απαντούν στο ορεινό συγκρότημα της Όχης. Περισσότερες από 80 πηγές χαρτογραφήθηκαν στο ΝΑ σκέλος της μεγα-αντικλινικής δομής της Όχης, με την πλειοψηφία να απαντά μέσα στη σχιστολιθική μάζα, ενώ οι υπόλοιπες στην επαφή μαρμάρων – σχιστόλιθων. Η ροή του υπόγειου νερού ελέγχεται από τα ΒΔ- και ΒΑ- διευθύνσεως ρήγματα, ενώ οι παροχές των πηγών από μικρότερης κλίμακας δομές, όπως είναι οι πτυχές και οι διακλάσεις. Με βάση την υψηλή τιμή παροχής, επιλέχθηκαν 22 πηγές για υδροχημικές αναλύσεις. Επιτόπου μετρήθηκαν η θερμοκρασία του υπόγειου νερού τους (°C), η συγκέντρωση ιόντων υδρογόνου (pH), το δυναμικό οξειδοαναγωγής (mV), η ηλεκτρική αγωγιμότητα (μS/cm) και το σύνολο των διαλυμένων στερεών (mg/l). Με τις εργαστηριακές μεθόδους τιτλοδότησης, φασματοφωτομετρίας και φλογοφωτομετρίας εξετάστηκε η σκληρότητα (ολική, ανθρακική και μόνιμη), καθώς και τα κύρια και δευτερεύοντα ιόντα. Τέσσερα (4) αντιπροσωπευτικά δείγματα επιλέχθηκαν για ανάλυση βαρέων μετάλλων και επιλεγμένων ιχνοστοιχείων μέσω της μεθόδου φασματομετρίας οπτικής εκπομπής επαγωγικά συζευγμένου πλάσματος. Μέσω της υδρολιθολογίας, οι πηγές συνδέονται με δύο κύριους τύπους υδροφόρων συστημάτων. Στο καρστικό σύστημα ανήκουν οι πηγές 1, 3, 4, 5, 6, 7, 13, 14 και 15, οι οποίες φέρουν Ca – HCO3 τύπο νερού – φρέσκα νερά φυσικής αναπλήρωσης και εμπλουτισμού. Οι υπόλοιπες αντιστοιχούν στο υδροφόρο σύστημα των διερρηγμένων σχηματισμών με μικτό τύπο νερού (Na-Ca-Mg-HCO3-Cl). Η χαμηλή υδροπερατότητα του οφείλεται στο δευτερογενές πορώδες, που έχει διαμορφωθεί κατά τη δράση ρηγμάτων και διακλάσεων. Οι υδροχημικές αναλύσεις παρουσίασαν, πως τα κυρίαρχα κατιόντα είναι το ασβέστιο (Ca++) και το νάτριο (Na+) , ενώ ως προς τα ανιόντα η οξυ-ανθρακική ρίζα (HCO3-) και το χλώριο (Cl-). Ο αλκαλικός χαρακτήρας των υπόγειων νερών προκύπτει από τις τιμές του pH (7.2 – 8.4). Ο εμπλουτισμός σε στοιχεία των υπόγειων νερών προέρχεται από το γεωλογικό υπόβαθρο μέσα στο οποίο διακινούνται ή/κ΄ αποθηκεύονται (εμπλουτισμός από ανθρακικά και πυριτικά ορυκτά) και σε πολύ μικρό έως αμελητέο βαθμό επηρεάζονται από ανθρωπογενείς παράγοντες (αγροτική δραστηριότητα, βοσκοτόπια, λατομεία). Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι τρεις νοτιότερες πηγές από το Μετόχι έως τον Πλατανιστό – 11, 12 και 16 – όπου εξαιτίας της γειτνίασης τους με την ανοιχτή θάλασσα του Αιγαίου, παρουσιάζουν υψηλές συγκεντρώσεις σε νάτριο (Na), χλώριο (Cl) και θειικά (SO4) (θαλάσσια αερολύματα). Οι αναλύσεις μέσω φασματομετρίας οπτικής εκπομπής επαγωγικά συζευγμένου πλάσματος αργού για την πηγή της Όχης (18) παρουσιάζουν την επιρροή της ορυκτολογικής σύστασης και των κοιτασμάτων των οφιόλιθων της Όχης, μέσα από τις συγκεντρώσεις των στοιχείων μαγγανίου (Mn), σιδήρου (Fe), αργιλίου (Al), νικελίου (Ni), κοβαλτίου (Co), χρωμίου (Cr), αρσενικού (As) και φωσφόρου (P). Ο ποιοτικός έλεγχος σύμφωνα με το διάγραμμα Richards και με τα σταθερότυπα ποσιμότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατέδειξε κατάλληλα νερά για άρδευση και ύδρευση, αντίστοιχα. Οι γεωλογικές τομές έχουν ως στόχο να συνδυάσουν την λιθολογία και την τεκτονική με το είδος και την παροχή των πηγών. Από τη συσχέτιση των αποτελεσμάτων της συγκεκριμένης έρευνας προκύπτει, ότι η τεκτονική δομή έχει δράσει καθοριστικά, τόσο στον τύπο και την υδροχημεία των πηγών, όσο στη θέση εκδήλωσης τους και στην παροχή τους.","abstract_html":"Η περιοχή μελέτης εστιάζεται στο ορεινό συγκρότημα της Όχης, στο νότιο τμήμα της νήσου Ευβοίας, το οποίο δομείται από υψηλής πίεσης μεταμορφωμένους σχηματισμούς των καλυμμάτων Στύρων και Όχης, που αντιστοιχούν στους Κυανοσχιστόλιθους των Κυκλάδων. Η επώθηση της Όχης αποτελεί την τεκτονική επαφή μεταξύ του υποκείμενου καλύμματος Στύρων και του υπερκείμενου της Όχης. Γκρι και λευκά μάρμαρα με φυλλοπυριτικά ορυκτά (σιπολίνες), σχιστόλιθοι (μαρμαρυγιακοί, χαλαζιακοί, αμφιβολιτικοί, επιδοτιτικοί), γνεύσιοι και μεταοφιολιθικό σύμπλεγμα από μεταιζήματα, βασικά και υπερβασικά πετρώματα συνθέτουν το γεωλογικό υπόβαθρο της περιοχής. Διάφοροι τύποι πτυχών (ισοκλινής, κεκλιμένη, περιοδική, κλειστή, πτυγματική, γωνιώδης), ρήγματα και διακλάσεις αποτελούν τις τεκτονικές δομές του ορεινού συγκροτήματος της Όχης, ως απόρροια της όλκιμης και θραυσιγενούς παραμόρφωσης. Δύο κύριοι άξονες πτυχών και τρία συστήματα ρηγμάτων αναγνωρίστηκαν στο νότιο τμήμα του ανατολικού ρηξιτέμαχους του ρήγματος αποκόλλησης Αττικής – Οκτωνιάς, που φέρει διεύθυνση ΒΒΑ-ΝΝΔ. Η κύρια διεύθυνση πτύχωσης είναι ΒΑ-ΝΔ, παράλληλα στην μεγα – αντικλινική δομή της Όχης, ενώ υφίσταται και τοπικά διεύθυνση άξονα πτυχών ΒΒΔ-ΝΝΑ. Ο σκοπός της συγκεκριμένης μελέτης αφορά την διερεύνηση των υδρογεωλογικών συνθηκών και της υδροχημείας των πηγών σε σχέση με τις τεκτονικές δομές, που απαντούν στο ορεινό συγκρότημα της Όχης. Περισσότερες από 80 πηγές χαρτογραφήθηκαν στο ΝΑ σκέλος της μεγα-αντικλινικής δομής της Όχης, με την πλειοψηφία να απαντά μέσα στη σχιστολιθική μάζα, ενώ οι υπόλοιπες στην επαφή μαρμάρων – σχιστόλιθων. Η ροή του υπόγειου νερού ελέγχεται από τα ΒΔ- και ΒΑ- διευθύνσεως ρήγματα, ενώ οι παροχές των πηγών από μικρότερης κλίμακας δομές, όπως είναι οι πτυχές και οι διακλάσεις. Με βάση την υψηλή τιμή παροχής, επιλέχθηκαν 22 πηγές για υδροχημικές αναλύσεις. Επιτόπου μετρήθηκαν η θερμοκρασία του υπόγειου νερού τους (°C), η συγκέντρωση ιόντων υδρογόνου (pH), το δυναμικό οξειδοαναγωγής (mV), η ηλεκτρική αγωγιμότητα (μS/cm) και το σύνολο των διαλυμένων στερεών (mg/l). Με τις εργαστηριακές μεθόδους τιτλοδότησης, φασματοφωτομετρίας και φλογοφωτομετρίας εξετάστηκε η σκληρότητα (ολική, ανθρακική και μόνιμη), καθώς και τα κύρια και δευτερεύοντα ιόντα. Τέσσερα (4) αντιπροσωπευτικά δείγματα επιλέχθηκαν για ανάλυση βαρέων μετάλλων και επιλεγμένων ιχνοστοιχείων μέσω της μεθόδου φασματομετρίας οπτικής εκπομπής επαγωγικά συζευγμένου πλάσματος. Μέσω της υδρολιθολογίας, οι πηγές συνδέονται με δύο κύριους τύπους υδροφόρων συστημάτων. Στο καρστικό σύστημα ανήκουν οι πηγές 1, 3, 4, 5, 6, 7, 13, 14 και 15, οι οποίες φέρουν Ca – HCO3 τύπο νερού – φρέσκα νερά φυσικής αναπλήρωσης και εμπλουτισμού. Οι υπόλοιπες αντιστοιχούν στο υδροφόρο σύστημα των διερρηγμένων σχηματισμών με μικτό τύπο νερού (Na-Ca-Mg-HCO3-Cl). Η χαμηλή υδροπερατότητα του οφείλεται στο δευτερογενές πορώδες, που έχει διαμορφωθεί κατά τη δράση ρηγμάτων και διακλάσεων. Οι υδροχημικές αναλύσεις παρουσίασαν, πως τα κυρίαρχα κατιόντα είναι το ασβέστιο (Ca++) και το νάτριο (Na+) , ενώ ως προς τα ανιόντα η οξυ-ανθρακική ρίζα (HCO3-) και το χλώριο (Cl-). Ο αλκαλικός χαρακτήρας των υπόγειων νερών προκύπτει από τις τιμές του pH (7.2 – 8.4). Ο εμπλουτισμός σε στοιχεία των υπόγειων νερών προέρχεται από το γεωλογικό υπόβαθρο μέσα στο οποίο διακινούνται ή/κ΄ αποθηκεύονται (εμπλουτισμός από ανθρακικά και πυριτικά ορυκτά) και σε πολύ μικρό έως αμελητέο βαθμό επηρεάζονται από ανθρωπογενείς παράγοντες (αγροτική δραστηριότητα, βοσκοτόπια, λατομεία). Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι τρεις νοτιότερες πηγές από το Μετόχι έως τον Πλατανιστό – 11, 12 και 16 – όπου εξαιτίας της γειτνίασης τους με την ανοιχτή θάλασσα του Αιγαίου, παρουσιάζουν υψηλές συγκεντρώσεις σε νάτριο (Na), χλώριο (Cl) και θειικά (SO4) (θαλάσσια αερολύματα). Οι αναλύσεις μέσω φασματομετρίας οπτικής εκπομπής επαγωγικά συζευγμένου πλάσματος αργού για την πηγή της Όχης (18) παρουσιάζουν την επιρροή της ορυκτολογικής σύστασης και των κοιτασμάτων των οφιόλιθων της Όχης, μέσα από τις συγκεντρώσεις των στοιχείων μαγγανίου (Mn), σιδήρου (Fe), αργιλίου (Al), νικελίου (Ni), κοβαλτίου (Co), χρωμίου (Cr), αρσενικού (As) και φωσφόρου (P). Ο ποιοτικός έλεγχος σύμφωνα με το διάγραμμα Richards και με τα σταθερότυπα ποσιμότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατέδειξε κατάλληλα νερά για άρδευση και ύδρευση, αντίστοιχα. Οι γεωλογικές τομές έχουν ως στόχο να συνδυάσουν την λιθολογία και την τεκτονική με το είδος και την παροχή των πηγών. Από τη συσχέτιση των αποτελεσμάτων της συγκεκριμένης έρευνας προκύπτει, ότι η τεκτονική δομή έχει δράσει καθοριστικά, τόσο στον τύπο και την υδροχημεία των πηγών, όσο στη θέση εκδήλωσης τους και στην παροχή τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Ποταμιάνου Μαρίνα","Potamianou Marina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:32:03Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2792287"],"render_values":[{"text":"uoadl:2792287","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2792287","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2792287","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2792287","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ποταμιάνου Μαρίνα","Potamianou Marina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2792287","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2792287"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η περιοχή μελέτης εστιάζεται στο ορεινό συγκρότημα της Όχης, στο νότιο τμήμα της νήσου Ευβοίας, το οποίο δομείται από υψηλής πίεσης μεταμορφωμένους σχηματισμούς των καλυμμάτων Στύρων και Όχης, που αντιστοιχούν στους Κυανοσχιστόλιθους των Κυκλάδων. Η επώθηση της Όχης αποτελεί την τεκτονική επαφή μεταξύ του υποκείμενου καλύμματος Στύρων και του υπερκείμενου της Όχης. Γκρι και λευκά μάρμαρα με φυλλοπυριτικά ορυκτά (σιπολίνες), σχιστόλιθοι (μαρμαρυγιακοί, χαλαζιακοί, αμφιβολιτικοί, επιδοτιτικοί), γνεύσιοι και μεταοφιολιθικό σύμπλεγμα από μεταιζήματα, βασικά και υπερβασικά πετρώματα συνθέτουν το γεωλογικό υπόβαθρο της περιοχής. Διάφοροι τύποι πτυχών (ισοκλινής, κεκλιμένη, περιοδική, κλειστή, πτυγματική, γωνιώδης), ρήγματα και διακλάσεις αποτελούν τις τεκτονικές δομές του ορεινού συγκροτήματος της Όχης, ως απόρροια της όλκιμης και θραυσιγενούς παραμόρφωσης. Δύο κύριοι άξονες πτυχών και τρία συστήματα ρηγμάτων αναγνωρίστηκαν στο νότιο τμήμα του ανατολικού ρηξιτέμαχους του ρήγματος αποκόλλησης Αττικής – Οκτωνιάς, που φέρει διεύθυνση ΒΒΑ-ΝΝΔ. Η κύρια διεύθυνση πτύχωσης είναι ΒΑ-ΝΔ, παράλληλα στην μεγα – αντικλινική δομή της Όχης, ενώ υφίσταται και τοπικά διεύθυνση άξονα πτυχών ΒΒΔ-ΝΝΑ. Ο σκοπός της συγκεκριμένης μελέτης αφορά την διερεύνηση των υδρογεωλογικών συνθηκών και της υδροχημείας των πηγών σε σχέση με τις τεκτονικές δομές, που απαντούν στο ορεινό συγκρότημα της Όχης. Περισσότερες από 80 πηγές χαρτογραφήθηκαν στο ΝΑ σκέλος της μεγα-αντικλινικής δομής της Όχης, με την πλειοψηφία να απαντά μέσα στη σχιστολιθική μάζα, ενώ οι υπόλοιπες στην επαφή μαρμάρων – σχιστόλιθων. Η ροή του υπόγειου νερού ελέγχεται από τα ΒΔ- και ΒΑ- διευθύνσεως ρήγματα, ενώ οι παροχές των πηγών από μικρότερης κλίμακας δομές, όπως είναι οι πτυχές και οι διακλάσεις. Με βάση την υψηλή τιμή παροχής, επιλέχθηκαν 22 πηγές για υδροχημικές αναλύσεις. Επιτόπου μετρήθηκαν η θερμοκρασία του υπόγειου νερού τους (°C), η συγκέντρωση ιόντων υδρογόνου (pH), το δυναμικό οξειδοαναγωγής (mV), η ηλεκτρική αγωγιμότητα (μS/cm) και το σύνολο των διαλυμένων στερεών (mg/l). Με τις εργαστηριακές μεθόδους τιτλοδότησης, φασματοφωτομετρίας και φλογοφωτομετρίας εξετάστηκε η σκληρότητα (ολική, ανθρακική και μόνιμη), καθώς και τα κύρια και δευτερεύοντα ιόντα. Τέσσερα (4) αντιπροσωπευτικά δείγματα επιλέχθηκαν για ανάλυση βαρέων μετάλλων και επιλεγμένων ιχνοστοιχείων μέσω της μεθόδου φασματομετρίας οπτικής εκπομπής επαγωγικά συζευγμένου πλάσματος. Μέσω της υδρολιθολογίας, οι πηγές συνδέονται με δύο κύριους τύπους υδροφόρων συστημάτων. Στο καρστικό σύστημα ανήκουν οι πηγές 1, 3, 4, 5, 6, 7, 13, 14 και 15, οι οποίες φέρουν Ca – HCO3 τύπο νερού – φρέσκα νερά φυσικής αναπλήρωσης και εμπλουτισμού. Οι υπόλοιπες αντιστοιχούν στο υδροφόρο σύστημα των διερρηγμένων σχηματισμών με μικτό τύπο νερού (Na-Ca-Mg-HCO3-Cl). Η χαμηλή υδροπερατότητα του οφείλεται στο δευτερογενές πορώδες, που έχει διαμορφωθεί κατά τη δράση ρηγμάτων και διακλάσεων. Οι υδροχημικές αναλύσεις παρουσίασαν, πως τα κυρίαρχα κατιόντα είναι το ασβέστιο (Ca++) και το νάτριο (Na+) , ενώ ως προς τα ανιόντα η οξυ-ανθρακική ρίζα (HCO3-) και το χλώριο (Cl-). Ο αλκαλικός χαρακτήρας των υπόγειων νερών προκύπτει από τις τιμές του pH (7.2 – 8.4). Ο εμπλουτισμός σε στοιχεία των υπόγειων νερών προέρχεται από το γεωλογικό υπόβαθρο μέσα στο οποίο διακινούνται ή/κ΄ αποθηκεύονται (εμπλουτισμός από ανθρακικά και πυριτικά ορυκτά) και σε πολύ μικρό έως αμελητέο βαθμό επηρεάζονται από ανθρωπογενείς παράγοντες (αγροτική δραστηριότητα, βοσκοτόπια, λατομεία). Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι τρεις νοτιότερες πηγές από το Μετόχι έως τον Πλατανιστό – 11, 12 και 16 – όπου εξαιτίας της γειτνίασης τους με την ανοιχτή θάλασσα του Αιγαίου, παρουσιάζουν υψηλές συγκεντρώσεις σε νάτριο (Na), χλώριο (Cl) και θειικά (SO4) (θαλάσσια αερολύματα). Οι αναλύσεις μέσω φασματομετρίας οπτικής εκπομπής επαγωγικά συζευγμένου πλάσματος αργού για την πηγή της Όχης (18) παρουσιάζουν την επιρροή της ορυκτολογικής σύστασης και των κοιτασμάτων των οφιόλιθων της Όχης, μέσα από τις συγκεντρώσεις των στοιχείων μαγγανίου (Mn), σιδήρου (Fe), αργιλίου (Al), νικελίου (Ni), κοβαλτίου (Co), χρωμίου (Cr), αρσενικού (As) και φωσφόρου (P). Ο ποιοτικός έλεγχος σύμφωνα με το διάγραμμα Richards και με τα σταθερότυπα ποσιμότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατέδειξε κατάλληλα νερά για άρδευση και ύδρευση, αντίστοιχα. Οι γεωλογικές τομές έχουν ως στόχο να συνδυάσουν την λιθολογία και την τεκτονική με το είδος και την παροχή των πηγών. Από τη συσχέτιση των αποτελεσμάτων της συγκεκριμένης έρευνας προκύπτει, ότι η τεκτονική δομή έχει δράσει καθοριστικά, τόσο στον τύπο και την υδροχημεία των πηγών, όσο στη θέση εκδήλωσης τους και στην παροχή τους.","The study area is located in the southern part of the Euboea Island, specifically in the Ochi mountain complex. Two high-pressure tectonic units of the Cycladic Blueschist Unit (CBU), the Styra and the overlying Ochi nappe, are separated by the Ochi thrust. The mountain complex is dominated by crystalline formations of relatively gray and white colour (marbles) with silicate intercalations (silex) of phyllosilicate minerals (sipolines), a variety of schists (mica, glaucophane, quartz, hornblende, epidote), gneisses and meta-ophiolitic mélange composed of metasediments, metabasic and meta-ultrabasic rocks. Many types of folds (isoclinal, inclined, periodic, sheath, ptygmatic, chevron), faults and joints that have been distinguished in the South Evia have been forced by both, the ductile and brittle regime. Two main fold axes and three systems of faults characterize the eastern block of the NNE-SSW detachment fault – Attica/Octhonia fault. The main fold axis is trending NE-SW, parallel to the Ochi’s mega-anticline structure, but also in certain positions fold axis of NNW-SSE direction are also traced. The scope of this thesis is to study the hydrogeological conditions and the hydrochemistry of springs in relation to the tectonic pattern. More than 80 springs were mapped at the south-eastern limb of the Ochi’s mega-anticline, with the overwhelming majority of them being embedded in schists, while the rest are located in the contact between marbles and schists. Groundwater flow is governed by the NE and NW trending faults as evidenced by the location of the springs, while their discharge rate is controlled by the small-scale tectonic structures, such as, folds and fractures. 22 springs with the highest discharged rates have been studied regarding their hydrological characteristics. Temperature (°C), pH, redox potential (mV), electrical conductivity (μS/cm) and total dissolved solids (mg/l) were measured in situ. Ηardness (total, calcium and temporal), primary and secondary ions were analyzed by the methods of titration, spectrophotometry and flame photometry. Heavy metals and selected trace elements were analyzed by the method of inductively coupled plasma optical emission spectrometry (ICP-OES) in four representative samples. The springs are associated with two main types of aquifer systems. Karst aquifer is highly productive groundwater system, often associated with conduit flow. Springs 1, 3, 4, 5, 6, 7, 13, 14 and 15 belong to this aquifer system and they have Ca-HCO3 type of water- fresh water with natural enrichment and renewal. The lowest discharge rates correspond to the fissured rock aquifer, where the secondary porosity forms a low permeability to schists, ophiolites and gneisses. This aquifer system has a mixed water type (Na-Ca-Mg-HCO3-Cl). Ca++ and Na+ are the dominating cations and HCO3- and Cl- are the dominating anions. The sampling water is characterized as alkaline because of 7.2 - 8.4 pH values. According to the hydrogeochemical analysis, element enrichment of the water is mainly the result of the geological background effect (carbonate and silicate minerals) and in a lesser extends to anthropogenic factors (agricultural activities, pastures, quarries). There is an exception to the southern springs of Metochi – Platanistos (11, 12 and 16), where high concentrations of sodium, chloride and sulphate ions indicate proximity to the sea (aerosols). The trace elements (Mn, Fe, Al, Ni, Co, Cr, As, P) concentrations of the spring 18 show the effect of the mineral composition and ore deposits in the ophiolitic rocks of Ochi. Τhe water quality through the Richards chart and compared with E.C. limits indicates suitability both for irrigation and human consumption. The geological cross sections are intended to connect lithology and tectonic structure with the type and discharge rate of the springs. Finally, the combined use of geological data, in situ measurements, tectonic analysis and hydrogeological study contribute to extract the relation between the hydrochemical and hydrolithological conditions and the way that the tectonic pattern of fissured rocks affects the groundwater flow, storage and occurrence."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Υδρογεωλογική - Υδροχημική μελέτη των πηγών των μεταμορφωμένων σχηματισμών του ορεινού συγκροτήματος της Όχης και η σχέση τους με την τεκτονική δομή."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ποταμιάνου Μαρίνα","Potamianou Marina"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η περιοχή μελέτης εστιάζεται στο ορεινό συγκρότημα της Όχης, στο νότιο τμήμα της νήσου Ευβοίας, το οποίο δομείται από υψηλής πίεσης μεταμορφωμένους σχηματισμούς των καλυμμάτων Στύρων και Όχης, που αντιστοιχούν στους Κυανοσχιστόλιθους των Κυκλάδων. Η επώθηση της Όχης αποτελεί την τεκτονική επαφή μεταξύ του υποκείμενου καλύμματος Στύρων και του υπερκείμενου της Όχης. Γκρι και λευκά μάρμαρα με φυλλοπυριτικά ορυκτά (σιπολίνες), σχιστόλιθοι (μαρμαρυγιακοί, χαλαζιακοί, αμφιβολιτικοί, επιδοτιτικοί), γνεύσιοι και μεταοφιολιθικό σύμπλεγμα από μεταιζήματα, βασικά και υπερβασικά πετρώματα συνθέτουν το γεωλογικό υπόβαθρο της περιοχής. Διάφοροι τύποι πτυχών (ισοκλινής, κεκλιμένη, περιοδική, κλειστή, πτυγματική, γωνιώδης), ρήγματα και διακλάσεις αποτελούν τις τεκτονικές δομές του ορεινού συγκροτήματος της Όχης, ως απόρροια της όλκιμης και θραυσιγενούς παραμόρφωσης. Δύο κύριοι άξονες πτυχών και τρία συστήματα ρηγμάτων αναγνωρίστηκαν στο νότιο τμήμα του ανατολικού ρηξιτέμαχους του ρήγματος αποκόλλησης Αττικής – Οκτωνιάς, που φέρει διεύθυνση ΒΒΑ-ΝΝΔ. Η κύρια διεύθυνση πτύχωσης είναι ΒΑ-ΝΔ, παράλληλα στην μεγα – αντικλινική δομή της Όχης, ενώ υφίσταται και τοπικά διεύθυνση άξονα πτυχών ΒΒΔ-ΝΝΑ. Ο σκοπός της συγκεκριμένης μελέτης αφορά την διερεύνηση των υδρογεωλογικών συνθηκών και της υδροχημείας των πηγών σε σχέση με τις τεκτονικές δομές, που απαντούν στο ορεινό συγκρότημα της Όχης. Περισσότερες από 80 πηγές χαρτογραφήθηκαν στο ΝΑ σκέλος της μεγα-αντικλινικής δομής της Όχης, με την πλειοψηφία να απαντά μέσα στη σχιστολιθική μάζα, ενώ οι υπόλοιπες στην επαφή μαρμάρων – σχιστόλιθων. Η ροή του υπόγειου νερού ελέγχεται από τα ΒΔ- και ΒΑ- διευθύνσεως ρήγματα, ενώ οι παροχές των πηγών από μικρότερης κλίμακας δομές, όπως είναι οι πτυχές και οι διακλάσεις. Με βάση την υψηλή τιμή παροχής, επιλέχθηκαν 22 πηγές για υδροχημικές αναλύσεις. Επιτόπου μετρήθηκαν η θερμοκρασία του υπόγειου νερού τους (°C), η συγκέντρωση ιόντων υδρογόνου (pH), το δυναμικό οξειδοαναγωγής (mV), η ηλεκτρική αγωγιμότητα (μS/cm) και το σύνολο των διαλυμένων στερεών (mg/l). Με τις εργαστηριακές μεθόδους τιτλοδότησης, φασματοφωτομετρίας και φλογοφωτομετρίας εξετάστηκε η σκληρότητα (ολική, ανθρακική και μόνιμη), καθώς και τα κύρια και δευτερεύοντα ιόντα. Τέσσερα (4) αντιπροσωπευτικά δείγματα επιλέχθηκαν για ανάλυση βαρέων μετάλλων και επιλεγμένων ιχνοστοιχείων μέσω της μεθόδου φασματομετρίας οπτικής εκπομπής επαγωγικά συζευγμένου πλάσματος. Μέσω της υδρολιθολογίας, οι πηγές συνδέονται με δύο κύριους τύπους υδροφόρων συστημάτων. Στο καρστικό σύστημα ανήκουν οι πηγές 1, 3, 4, 5, 6, 7, 13, 14 και 15, οι οποίες φέρουν Ca – HCO3 τύπο νερού – φρέσκα νερά φυσικής αναπλήρωσης και εμπλουτισμού. Οι υπόλοιπες αντιστοιχούν στο υδροφόρο σύστημα των διερρηγμένων σχηματισμών με μικτό τύπο νερού (Na-Ca-Mg-HCO3-Cl). Η χαμηλή υδροπερατότητα του οφείλεται στο δευτερογενές πορώδες, που έχει διαμορφωθεί κατά τη δράση ρηγμάτων και διακλάσεων. Οι υδροχημικές αναλύσεις παρουσίασαν, πως τα κυρίαρχα κατιόντα είναι το ασβέστιο (Ca++) και το νάτριο (Na+) , ενώ ως προς τα ανιόντα η οξυ-ανθρακική ρίζα (HCO3-) και το χλώριο (Cl-). Ο αλκαλικός χαρακτήρας των υπόγειων νερών προκύπτει από τις τιμές του pH (7.2 – 8.4). Ο εμπλουτισμός σε στοιχεία των υπόγειων νερών προέρχεται από το γεωλογικό υπόβαθρο μέσα στο οποίο διακινούνται ή/κ΄ αποθηκεύονται (εμπλουτισμός από ανθρακικά και πυριτικά ορυκτά) και σε πολύ μικρό έως αμελητέο βαθμό επηρεάζονται από ανθρωπογενείς παράγοντες (αγροτική δραστηριότητα, βοσκοτόπια, λατομεία). Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι τρεις νοτιότερες πηγές από το Μετόχι έως τον Πλατανιστό – 11, 12 και 16 – όπου εξαιτίας της γειτνίασης τους με την ανοιχτή θάλασσα του Αιγαίου, παρουσιάζουν υψηλές συγκεντρώσεις σε νάτριο (Na), χλώριο (Cl) και θειικά (SO4) (θαλάσσια αερολύματα). Οι αναλύσεις μέσω φασματομετρίας οπτικής εκπομπής επαγωγικά συζευγμένου πλάσματος αργού για την πηγή της Όχης (18) παρουσιάζουν την επιρροή της ορυκτολογικής σύστασης και των κοιτασμάτων των οφιόλιθων της Όχης, μέσα από τις συγκεντρώσεις των στοιχείων μαγγανίου (Mn), σιδήρου (Fe), αργιλίου (Al), νικελίου (Ni), κοβαλτίου (Co), χρωμίου (Cr), αρσενικού (As) και φωσφόρου (P). Ο ποιοτικός έλεγχος σύμφωνα με το διάγραμμα Richards και με τα σταθερότυπα ποσιμότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατέδειξε κατάλληλα νερά για άρδευση και ύδρευση, αντίστοιχα. Οι γεωλογικές τομές έχουν ως στόχο να συνδυάσουν την λιθολογία και την τεκτονική με το είδος και την παροχή των πηγών. Από τη συσχέτιση των αποτελεσμάτων της συγκεκριμένης έρευνας προκύπτει, ότι η τεκτονική δομή έχει δράσει καθοριστικά, τόσο στον τύπο και την υδροχημεία των πηγών, όσο στη θέση εκδήλωσης τους και στην παροχή τους.","The study area is located in the southern part of the Euboea Island, specifically in the Ochi mountain complex. Two high-pressure tectonic units of the Cycladic Blueschist Unit (CBU), the Styra and the overlying Ochi nappe, are separated by the Ochi thrust. The mountain complex is dominated by crystalline formations of relatively gray and white colour (marbles) with silicate intercalations (silex) of phyllosilicate minerals (sipolines), a variety of schists (mica, glaucophane, quartz, hornblende, epidote), gneisses and meta-ophiolitic mélange composed of metasediments, metabasic and meta-ultrabasic rocks. Many types of folds (isoclinal, inclined, periodic, sheath, ptygmatic, chevron), faults and joints that have been distinguished in the South Evia have been forced by both, the ductile and brittle regime. Two main fold axes and three systems of faults characterize the eastern block of the NNE-SSW detachment fault – Attica/Octhonia fault. The main fold axis is trending NE-SW, parallel to the Ochi’s mega-anticline structure, but also in certain positions fold axis of NNW-SSE direction are also traced. The scope of this thesis is to study the hydrogeological conditions and the hydrochemistry of springs in relation to the tectonic pattern. More than 80 springs were mapped at the south-eastern limb of the Ochi’s mega-anticline, with the overwhelming majority of them being embedded in schists, while the rest are located in the contact between marbles and schists. Groundwater flow is governed by the NE and NW trending faults as evidenced by the location of the springs, while their discharge rate is controlled by the small-scale tectonic structures, such as, folds and fractures. 22 springs with the highest discharged rates have been studied regarding their hydrological characteristics. Temperature (°C), pH, redox potential (mV), electrical conductivity (μS/cm) and total dissolved solids (mg/l) were measured in situ. Ηardness (total, calcium and temporal), primary and secondary ions were analyzed by the methods of titration, spectrophotometry and flame photometry. Heavy metals and selected trace elements were analyzed by the method of inductively coupled plasma optical emission spectrometry (ICP-OES) in four representative samples. The springs are associated with two main types of aquifer systems. Karst aquifer is highly productive groundwater system, often associated with conduit flow. Springs 1, 3, 4, 5, 6, 7, 13, 14 and 15 belong to this aquifer system and they have Ca-HCO3 type of water- fresh water with natural enrichment and renewal. The lowest discharge rates correspond to the fissured rock aquifer, where the secondary porosity forms a low permeability to schists, ophiolites and gneisses. This aquifer system has a mixed water type (Na-Ca-Mg-HCO3-Cl). Ca++ and Na+ are the dominating cations and HCO3- and Cl- are the dominating anions. The sampling water is characterized as alkaline because of 7.2 - 8.4 pH values. According to the hydrogeochemical analysis, element enrichment of the water is mainly the result of the geological background effect (carbonate and silicate minerals) and in a lesser extends to anthropogenic factors (agricultural activities, pastures, quarries). There is an exception to the southern springs of Metochi – Platanistos (11, 12 and 16), where high concentrations of sodium, chloride and sulphate ions indicate proximity to the sea (aerosols). The trace elements (Mn, Fe, Al, Ni, Co, Cr, As, P) concentrations of the spring 18 show the effect of the mineral composition and ore deposits in the ophiolitic rocks of Ochi. Τhe water quality through the Richards chart and compared with E.C. limits indicates suitability both for irrigation and human consumption. The geological cross sections are intended to connect lithology and tectonic structure with the type and discharge rate of the springs. Finally, the combined use of geological data, in situ measurements, tectonic analysis and hydrogeological study contribute to extract the relation between the hydrochemical and hydrolithological conditions and the way that the tectonic pattern of fissured rocks affects the groundwater flow, storage and occurrence."],"dc:identifier":["uoadl:2792287","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2792287"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Υδρογεωλογική - Υδροχημική μελέτη των πηγών των μεταμορφωμένων σχηματισμών του ορεινού συγκροτήματος της Όχης και η σχέση τους με την τεκτονική δομή."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:32:03Z"}