{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2795431"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2795431","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ενδαγγειακή αντιμετώπιση αορτοεντερικών συριγγίων","abstract":"Τα αορτοεντερικά συρίγγια αποτελούν μια απειλητική για την ζωή οντότητα με υψηλή νοσηρότητα και υψηλό δείκτη διαγνωστικής δυσκολίας. Γνωρίζοντας ότι τα πρωτοπαθή ΑΕΣ είναι μια σπάνια επιπλοκή της αορτικής ανευρυσματικής νόσου και σπάνια αιτία αιμορραγίας εκ του γαστρεντερικού, η καθυστερημένη διάγνωση και αντιμετώπιση συνοδεύεται με υψηλό ποσοστό θνητότητας. Σε οποιοδήποτε ασθενή δεν έχει ταυτοποιηθεί η αιτία της γαστρεντερικής αιμορραγίας επί παρουσίας ανευρυσματικής νόσου, πρέπει να διατηρείται υψηλός δείκτης κλινικής υποψίας δια παρουσία ΑΕΣ και ο ασθενής αυτός πρέπει να θεωρείται ότι πάσχει από πρωτοπαθές ΑΕΣ μέχρι αποδείξεως του εναντίον. Η πρώιμη χειρουργική αντιμετώπιση αυξάνει τις πιθανότητες επιτυχούς αντιμετώπισης και επιβίωσης. Παρά την πληθώρα των προτεινομένων χειρουργικών τεχνικών τα ποσοστά θνητότητας παραμένουν υψηλά. Η ενδαγγειακή αντιμετώπιση αποτελεί μια ασφαλή μέθοδο αντιμετώπισης ασθενών με απειλητικά για την ζωή ΑΕΣ. Η ελαχίστως επεμβατική αυτή μέθοδος σε συνδυασμό με αντιβιοτική αγωγή και διαδερμική παροχέτευση πλεονεκτεί έναντι της χειρουργικής αντιμετώπισης σε περιπτώσεις αθρόας μαζικής αιμορραγίας ή επί παρουσίας προηγούμενης χειρουργικής παρέμβασης ή ακτινοθεραπείας. Ασθενείς υψηλού κινδύνου δια ανοικτή χειρουργική παρέμβαση αποτελούν υποψήφιους ενδαγγειακής αντιμετώπισης, χωρίς αυτό να αποκλείει την πιθανότητα επανεπέμβασης ή αιμορραγίας στο μέλλον. Η αμιγώς ενδαγγειακή αντιμετώπιση των ΑΕΣ δεν αποτελεί με τα σημερινά δεδομένα μακροχρόνια λύση στην αντιμετώπιση των ΑΕΣ.","abstract_html":"Τα αορτοεντερικά συρίγγια αποτελούν μια απειλητική για την ζωή οντότητα με υψηλή νοσηρότητα και υψηλό δείκτη διαγνωστικής δυσκολίας. Γνωρίζοντας ότι τα πρωτοπαθή ΑΕΣ είναι μια σπάνια επιπλοκή της αορτικής ανευρυσματικής νόσου και σπάνια αιτία αιμορραγίας εκ του γαστρεντερικού, η καθυστερημένη διάγνωση και αντιμετώπιση συνοδεύεται με υψηλό ποσοστό θνητότητας. Σε οποιοδήποτε ασθενή δεν έχει ταυτοποιηθεί η αιτία της γαστρεντερικής αιμορραγίας επί παρουσίας ανευρυσματικής νόσου, πρέπει να διατηρείται υψηλός δείκτης κλινικής υποψίας δια παρουσία ΑΕΣ και ο ασθενής αυτός πρέπει να θεωρείται ότι πάσχει από πρωτοπαθές ΑΕΣ μέχρι αποδείξεως του εναντίον. Η πρώιμη χειρουργική αντιμετώπιση αυξάνει τις πιθανότητες επιτυχούς αντιμετώπισης και επιβίωσης. Παρά την πληθώρα των προτεινομένων χειρουργικών τεχνικών τα ποσοστά θνητότητας παραμένουν υψηλά. Η ενδαγγειακή αντιμετώπιση αποτελεί μια ασφαλή μέθοδο αντιμετώπισης ασθενών με απειλητικά για την ζωή ΑΕΣ. Η ελαχίστως επεμβατική αυτή μέθοδος σε συνδυασμό με αντιβιοτική αγωγή και διαδερμική παροχέτευση πλεονεκτεί έναντι της χειρουργικής αντιμετώπισης σε περιπτώσεις αθρόας μαζικής αιμορραγίας ή επί παρουσίας προηγούμενης χειρουργικής παρέμβασης ή ακτινοθεραπείας. Ασθενείς υψηλού κινδύνου δια ανοικτή χειρουργική παρέμβαση αποτελούν υποψήφιους ενδαγγειακής αντιμετώπισης, χωρίς αυτό να αποκλείει την πιθανότητα επανεπέμβασης ή αιμορραγίας στο μέλλον. Η αμιγώς ενδαγγειακή αντιμετώπιση των ΑΕΣ δεν αποτελεί με τα σημερινά δεδομένα μακροχρόνια λύση στην αντιμετώπιση των ΑΕΣ.","abstract_has_math":false,"creators":["Χατζηπολυκάρπου Ανδρέας","Hadjipolykarpou Andreas"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:32:03Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2795431"],"render_values":[{"text":"uoadl:2795431","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2795431","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2795431","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2795431","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χατζηπολυκάρπου Ανδρέας","Hadjipolykarpou Andreas"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2795431","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2795431"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα αορτοεντερικά συρίγγια αποτελούν μια απειλητική για την ζωή οντότητα με υψηλή νοσηρότητα και υψηλό δείκτη διαγνωστικής δυσκολίας. Γνωρίζοντας ότι τα πρωτοπαθή ΑΕΣ είναι μια σπάνια επιπλοκή της αορτικής ανευρυσματικής νόσου και σπάνια αιτία αιμορραγίας εκ του γαστρεντερικού, η καθυστερημένη διάγνωση και αντιμετώπιση συνοδεύεται με υψηλό ποσοστό θνητότητας. Σε οποιοδήποτε ασθενή δεν έχει ταυτοποιηθεί η αιτία της γαστρεντερικής αιμορραγίας επί παρουσίας ανευρυσματικής νόσου, πρέπει να διατηρείται υψηλός δείκτης κλινικής υποψίας δια παρουσία ΑΕΣ και ο ασθενής αυτός πρέπει να θεωρείται ότι πάσχει από πρωτοπαθές ΑΕΣ μέχρι αποδείξεως του εναντίον. Η πρώιμη χειρουργική αντιμετώπιση αυξάνει τις πιθανότητες επιτυχούς αντιμετώπισης και επιβίωσης. Παρά την πληθώρα των προτεινομένων χειρουργικών τεχνικών τα ποσοστά θνητότητας παραμένουν υψηλά. Η ενδαγγειακή αντιμετώπιση αποτελεί μια ασφαλή μέθοδο αντιμετώπισης ασθενών με απειλητικά για την ζωή ΑΕΣ. Η ελαχίστως επεμβατική αυτή μέθοδος σε συνδυασμό με αντιβιοτική αγωγή και διαδερμική παροχέτευση πλεονεκτεί έναντι της χειρουργικής αντιμετώπισης σε περιπτώσεις αθρόας μαζικής αιμορραγίας ή επί παρουσίας προηγούμενης χειρουργικής παρέμβασης ή ακτινοθεραπείας. Ασθενείς υψηλού κινδύνου δια ανοικτή χειρουργική παρέμβαση αποτελούν υποψήφιους ενδαγγειακής αντιμετώπισης, χωρίς αυτό να αποκλείει την πιθανότητα επανεπέμβασης ή αιμορραγίας στο μέλλον. Η αμιγώς ενδαγγειακή αντιμετώπιση των ΑΕΣ δεν αποτελεί με τα σημερινά δεδομένα μακροχρόνια λύση στην αντιμετώπιση των ΑΕΣ.","Aortoenteric fistulas pose a high mortality complication accompanied by a high degree of difficulty in diagnosis. Due to their rare incidence, the delayed diagnosis and treatment add up to a large mortality percentage. In any patient presenting with gastrointestinal hemorrhage and a history of aneurysmal disease the patient should be considered to have an aortoenteric fistula until proving the contrary. Despite the large number of proposed surgical solutions, the mortality percentages remain high. The endovascular approach presents a relatively safer alternative to open surgery in cases of massive bleeding or previous extensive abdominal surgery. High risk patients may be considered for endovascular repair but may require open conversion in the future. With today’s data the endovascular approach does not seem to provide a long term, final solution in the treatment of aortoenteric fistulas."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ενδαγγειακή αντιμετώπιση αορτοεντερικών συριγγίων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χατζηπολυκάρπου Ανδρέας","Hadjipolykarpou Andreas"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Τα αορτοεντερικά συρίγγια αποτελούν μια απειλητική για την ζωή οντότητα με υψηλή νοσηρότητα και υψηλό δείκτη διαγνωστικής δυσκολίας. Γνωρίζοντας ότι τα πρωτοπαθή ΑΕΣ είναι μια σπάνια επιπλοκή της αορτικής ανευρυσματικής νόσου και σπάνια αιτία αιμορραγίας εκ του γαστρεντερικού, η καθυστερημένη διάγνωση και αντιμετώπιση συνοδεύεται με υψηλό ποσοστό θνητότητας. Σε οποιοδήποτε ασθενή δεν έχει ταυτοποιηθεί η αιτία της γαστρεντερικής αιμορραγίας επί παρουσίας ανευρυσματικής νόσου, πρέπει να διατηρείται υψηλός δείκτης κλινικής υποψίας δια παρουσία ΑΕΣ και ο ασθενής αυτός πρέπει να θεωρείται ότι πάσχει από πρωτοπαθές ΑΕΣ μέχρι αποδείξεως του εναντίον. Η πρώιμη χειρουργική αντιμετώπιση αυξάνει τις πιθανότητες επιτυχούς αντιμετώπισης και επιβίωσης. Παρά την πληθώρα των προτεινομένων χειρουργικών τεχνικών τα ποσοστά θνητότητας παραμένουν υψηλά. Η ενδαγγειακή αντιμετώπιση αποτελεί μια ασφαλή μέθοδο αντιμετώπισης ασθενών με απειλητικά για την ζωή ΑΕΣ. Η ελαχίστως επεμβατική αυτή μέθοδος σε συνδυασμό με αντιβιοτική αγωγή και διαδερμική παροχέτευση πλεονεκτεί έναντι της χειρουργικής αντιμετώπισης σε περιπτώσεις αθρόας μαζικής αιμορραγίας ή επί παρουσίας προηγούμενης χειρουργικής παρέμβασης ή ακτινοθεραπείας. Ασθενείς υψηλού κινδύνου δια ανοικτή χειρουργική παρέμβαση αποτελούν υποψήφιους ενδαγγειακής αντιμετώπισης, χωρίς αυτό να αποκλείει την πιθανότητα επανεπέμβασης ή αιμορραγίας στο μέλλον. Η αμιγώς ενδαγγειακή αντιμετώπιση των ΑΕΣ δεν αποτελεί με τα σημερινά δεδομένα μακροχρόνια λύση στην αντιμετώπιση των ΑΕΣ.","Aortoenteric fistulas pose a high mortality complication accompanied by a high degree of difficulty in diagnosis. Due to their rare incidence, the delayed diagnosis and treatment add up to a large mortality percentage. In any patient presenting with gastrointestinal hemorrhage and a history of aneurysmal disease the patient should be considered to have an aortoenteric fistula until proving the contrary. Despite the large number of proposed surgical solutions, the mortality percentages remain high. The endovascular approach presents a relatively safer alternative to open surgery in cases of massive bleeding or previous extensive abdominal surgery. High risk patients may be considered for endovascular repair but may require open conversion in the future. With today’s data the endovascular approach does not seem to provide a long term, final solution in the treatment of aortoenteric fistulas."],"dc:identifier":["uoadl:2795431","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2795431"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ενδαγγειακή αντιμετώπιση αορτοεντερικών συριγγίων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:32:03Z"}