{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2798622"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2798622","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επαγόμενα πολυδύναμα βλαστικά κύτταρα: κυτταρική θεραπεία στην αναγεννητική ιατρική και στο σχεδιασμό ανθρώπινων ασθενειών","abstract":"Τα τελευταία έτη έχει εισαχθεί δυναμικά στον χώρο της επιστήμης η χρήση πολυδύναμων κυττάρων σε εφαρμογές τόσο του κλάδου της αναγεννητικής Ιατρικής, όσο και της μοντελοποίησης πολλών ανθρώπινων ασθενειών. Πράγματι, τα εμβρυϊκά βλαστικά κύτταρα του ανθρώπου φαίνεται να αποτελούν έναν τομέα πολλά υποσχόμενο στο πεδίο της Ιατρικής. Ωστόσο, υπάρχουν αρκετά μειονεκτήματα στη χρήση τους, τόσο ηθικά, όσο και πρακτικά. Γι’ αυτόν τον λόγο, η έρευνα στο εν λόγω πεδίο συνεχίζεται σήμερα με εντατικό ρυθμό. Η επανάσταση στον χώρο ήλθε το 2006 με την ανακάλυψη των Takahashi και Yamanaka, οι οποίοι έδειξαν ότι είναι δυνατό να προκύψουν πολυδύναμα κύτταρα από πλήρως διαφοροποιημένα κύτταρα. Αυτά τα πολυδύναμα κύτταρα αναφέρονται ως επαγόμενα πολυδύναμα βλαστικά κύτταρα (iPSCs). Τα συγκεκριμένα κύτταρα φαίνεται να μπορούν να υπερπηδήσουν κάποια από τα βασικά μειονεκτήματα των εμβρυϊκών βλαστικών κυττάρων, όπως τους ηθικούς φραγμούς που διέπουν τη χρήση των τελευταίων, αλλά και τα προβλήματα που σχετίζονται με τις αλλογενείς μεταμοσχεύσεις. Η χρήση της τεχνολογίας των επαγόμενων βλαστικών κυττάρων στην εποχή μας στρέφεται κυρίως προς δύο κατευθύνσεις: Στην αναγεννητική Ιατρική, όπου γίνονται προσπάθειες για την αναδημιουργία κατεστραμμένων ιστών και οργάνων, και στην ανάπτυξη του τομέα της εξατομικευμένης Ιατρικής, μέσω του σχεδιασμού ανθρωπίνων νόσων με τη χρήση κυττάρων τα οποία λαμβάνονται απ’ ευθείας από τον ασθενή. Μέχρι σήμερα, η έρευνα στο πεδίο των επαγόμενων πολυδύναμων βλαστικών κυττάρων είναι ελπιδοφόρα, αν και υπάρχουν ακόμη περιορισμοί σχετικά με τη χρήση τους. Στην παρούσα εργασία περιγράφεται ένα πρωτόκολλο δημιουργίας iPSCs από ινοβλάστες του δέρματος του ανθρώπου, με την εισαγωγή των τεσσάρων παραγόντων του Yamanaka (c-Myc, Klf4, Sox-2 και Oct-3/4) με τη βοήθεια ιικών φορέων Sendai.","abstract_html":"Τα τελευταία έτη έχει εισαχθεί δυναμικά στον χώρο της επιστήμης η χρήση πολυδύναμων κυττάρων σε εφαρμογές τόσο του κλάδου της αναγεννητικής Ιατρικής, όσο και της μοντελοποίησης πολλών ανθρώπινων ασθενειών. Πράγματι, τα εμβρυϊκά βλαστικά κύτταρα του ανθρώπου φαίνεται να αποτελούν έναν τομέα πολλά υποσχόμενο στο πεδίο της Ιατρικής. Ωστόσο, υπάρχουν αρκετά μειονεκτήματα στη χρήση τους, τόσο ηθικά, όσο και πρακτικά. Γι’ αυτόν τον λόγο, η έρευνα στο εν λόγω πεδίο συνεχίζεται σήμερα με εντατικό ρυθμό. Η επανάσταση στον χώρο ήλθε το 2006 με την ανακάλυψη των Takahashi και Yamanaka, οι οποίοι έδειξαν ότι είναι δυνατό να προκύψουν πολυδύναμα κύτταρα από πλήρως διαφοροποιημένα κύτταρα. Αυτά τα πολυδύναμα κύτταρα αναφέρονται ως επαγόμενα πολυδύναμα βλαστικά κύτταρα (iPSCs). Τα συγκεκριμένα κύτταρα φαίνεται να μπορούν να υπερπηδήσουν κάποια από τα βασικά μειονεκτήματα των εμβρυϊκών βλαστικών κυττάρων, όπως τους ηθικούς φραγμούς που διέπουν τη χρήση των τελευταίων, αλλά και τα προβλήματα που σχετίζονται με τις αλλογενείς μεταμοσχεύσεις. Η χρήση της τεχνολογίας των επαγόμενων βλαστικών κυττάρων στην εποχή μας στρέφεται κυρίως προς δύο κατευθύνσεις: Στην αναγεννητική Ιατρική, όπου γίνονται προσπάθειες για την αναδημιουργία κατεστραμμένων ιστών και οργάνων, και στην ανάπτυξη του τομέα της εξατομικευμένης Ιατρικής, μέσω του σχεδιασμού ανθρωπίνων νόσων με τη χρήση κυττάρων τα οποία λαμβάνονται απ’ ευθείας από τον ασθενή. Μέχρι σήμερα, η έρευνα στο πεδίο των επαγόμενων πολυδύναμων βλαστικών κυττάρων είναι ελπιδοφόρα, αν και υπάρχουν ακόμη περιορισμοί σχετικά με τη χρήση τους. Στην παρούσα εργασία περιγράφεται ένα πρωτόκολλο δημιουργίας iPSCs από ινοβλάστες του δέρματος του ανθρώπου, με την εισαγωγή των τεσσάρων παραγόντων του Yamanaka (c-Myc, Klf4, Sox-2 και Oct-3/4) με τη βοήθεια ιικών φορέων Sendai.","abstract_has_math":false,"creators":["Μωυσίδου Ειρήνη","Moysidou Eirini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:32:06Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2798622"],"render_values":[{"text":"uoadl:2798622","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2798622","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2798622","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2798622","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μωυσίδου Ειρήνη","Moysidou Eirini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2798622","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2798622"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα τελευταία έτη έχει εισαχθεί δυναμικά στον χώρο της επιστήμης η χρήση πολυδύναμων κυττάρων σε εφαρμογές τόσο του κλάδου της αναγεννητικής Ιατρικής, όσο και της μοντελοποίησης πολλών ανθρώπινων ασθενειών. Πράγματι, τα εμβρυϊκά βλαστικά κύτταρα του ανθρώπου φαίνεται να αποτελούν έναν τομέα πολλά υποσχόμενο στο πεδίο της Ιατρικής. Ωστόσο, υπάρχουν αρκετά μειονεκτήματα στη χρήση τους, τόσο ηθικά, όσο και πρακτικά. Γι’ αυτόν τον λόγο, η έρευνα στο εν λόγω πεδίο συνεχίζεται σήμερα με εντατικό ρυθμό. Η επανάσταση στον χώρο ήλθε το 2006 με την ανακάλυψη των Takahashi και Yamanaka, οι οποίοι έδειξαν ότι είναι δυνατό να προκύψουν πολυδύναμα κύτταρα από πλήρως διαφοροποιημένα κύτταρα. Αυτά τα πολυδύναμα κύτταρα αναφέρονται ως επαγόμενα πολυδύναμα βλαστικά κύτταρα (iPSCs). Τα συγκεκριμένα κύτταρα φαίνεται να μπορούν να υπερπηδήσουν κάποια από τα βασικά μειονεκτήματα των εμβρυϊκών βλαστικών κυττάρων, όπως τους ηθικούς φραγμούς που διέπουν τη χρήση των τελευταίων, αλλά και τα προβλήματα που σχετίζονται με τις αλλογενείς μεταμοσχεύσεις. Η χρήση της τεχνολογίας των επαγόμενων βλαστικών κυττάρων στην εποχή μας στρέφεται κυρίως προς δύο κατευθύνσεις: Στην αναγεννητική Ιατρική, όπου γίνονται προσπάθειες για την αναδημιουργία κατεστραμμένων ιστών και οργάνων, και στην ανάπτυξη του τομέα της εξατομικευμένης Ιατρικής, μέσω του σχεδιασμού ανθρωπίνων νόσων με τη χρήση κυττάρων τα οποία λαμβάνονται απ’ ευθείας από τον ασθενή. Μέχρι σήμερα, η έρευνα στο πεδίο των επαγόμενων πολυδύναμων βλαστικών κυττάρων είναι ελπιδοφόρα, αν και υπάρχουν ακόμη περιορισμοί σχετικά με τη χρήση τους. Στην παρούσα εργασία περιγράφεται ένα πρωτόκολλο δημιουργίας iPSCs από ινοβλάστες του δέρματος του ανθρώπου, με την εισαγωγή των τεσσάρων παραγόντων του Yamanaka (c-Myc, Klf4, Sox-2 και Oct-3/4) με τη βοήθεια ιικών φορέων Sendai.","In recent years, the use of pluripotent cells in applications of both regenerative medicine and the modeling of many human diseases has been dynamically introduced in the field of science. Human embryonic stem cells (hESC) appear to be a promising sector in the field of medicine, and research on hESC continues today in an intensive manner, although there are several drawbacks to their use, both moral and practical. The revolution in the field came in 2006 with the discovery of Takahashi and Yamanaka, whο showed that it is possible to produce pluripotent cells from fully differentiated cells. These pluripotent cells are called induced pluripotent stem cells, or, as reported in the literature, iPSCs. The iPSCs appear to be able to overcome some of the drawbacks of hESC, such as the moral barriers governing the use of embryonic stem cells, and the practical problems regarding possible graft rejection during allogenic transplantation. The use of iPSCs technology in our times is aimed mainly in two directions; regenerative medicine, where attempts are being made at regeneration of damaged tissues and organs, using iPSCs, and, secondly, development of the personalized medicine field, through modeling of human diseases by the use of cells taken directly from the patient. So far, the iPSCs research field has been promising, but there are also limitations to the use of iPSCs. This thesis describes a protocol for reprogramming human epidermal fibroblasts into iPSCs with the introduction of the four Yamanaka reprogramming factors (c-Myc, Klf4, Sox-2 and Oct-3/4) by means of Sendai viral vectors."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επαγόμενα πολυδύναμα βλαστικά κύτταρα: κυτταρική θεραπεία στην αναγεννητική ιατρική και στο σχεδιασμό ανθρώπινων ασθενειών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μωυσίδου Ειρήνη","Moysidou Eirini"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Τα τελευταία έτη έχει εισαχθεί δυναμικά στον χώρο της επιστήμης η χρήση πολυδύναμων κυττάρων σε εφαρμογές τόσο του κλάδου της αναγεννητικής Ιατρικής, όσο και της μοντελοποίησης πολλών ανθρώπινων ασθενειών. Πράγματι, τα εμβρυϊκά βλαστικά κύτταρα του ανθρώπου φαίνεται να αποτελούν έναν τομέα πολλά υποσχόμενο στο πεδίο της Ιατρικής. Ωστόσο, υπάρχουν αρκετά μειονεκτήματα στη χρήση τους, τόσο ηθικά, όσο και πρακτικά. Γι’ αυτόν τον λόγο, η έρευνα στο εν λόγω πεδίο συνεχίζεται σήμερα με εντατικό ρυθμό. Η επανάσταση στον χώρο ήλθε το 2006 με την ανακάλυψη των Takahashi και Yamanaka, οι οποίοι έδειξαν ότι είναι δυνατό να προκύψουν πολυδύναμα κύτταρα από πλήρως διαφοροποιημένα κύτταρα. Αυτά τα πολυδύναμα κύτταρα αναφέρονται ως επαγόμενα πολυδύναμα βλαστικά κύτταρα (iPSCs). Τα συγκεκριμένα κύτταρα φαίνεται να μπορούν να υπερπηδήσουν κάποια από τα βασικά μειονεκτήματα των εμβρυϊκών βλαστικών κυττάρων, όπως τους ηθικούς φραγμούς που διέπουν τη χρήση των τελευταίων, αλλά και τα προβλήματα που σχετίζονται με τις αλλογενείς μεταμοσχεύσεις. Η χρήση της τεχνολογίας των επαγόμενων βλαστικών κυττάρων στην εποχή μας στρέφεται κυρίως προς δύο κατευθύνσεις: Στην αναγεννητική Ιατρική, όπου γίνονται προσπάθειες για την αναδημιουργία κατεστραμμένων ιστών και οργάνων, και στην ανάπτυξη του τομέα της εξατομικευμένης Ιατρικής, μέσω του σχεδιασμού ανθρωπίνων νόσων με τη χρήση κυττάρων τα οποία λαμβάνονται απ’ ευθείας από τον ασθενή. Μέχρι σήμερα, η έρευνα στο πεδίο των επαγόμενων πολυδύναμων βλαστικών κυττάρων είναι ελπιδοφόρα, αν και υπάρχουν ακόμη περιορισμοί σχετικά με τη χρήση τους. Στην παρούσα εργασία περιγράφεται ένα πρωτόκολλο δημιουργίας iPSCs από ινοβλάστες του δέρματος του ανθρώπου, με την εισαγωγή των τεσσάρων παραγόντων του Yamanaka (c-Myc, Klf4, Sox-2 και Oct-3/4) με τη βοήθεια ιικών φορέων Sendai.","In recent years, the use of pluripotent cells in applications of both regenerative medicine and the modeling of many human diseases has been dynamically introduced in the field of science. Human embryonic stem cells (hESC) appear to be a promising sector in the field of medicine, and research on hESC continues today in an intensive manner, although there are several drawbacks to their use, both moral and practical. The revolution in the field came in 2006 with the discovery of Takahashi and Yamanaka, whο showed that it is possible to produce pluripotent cells from fully differentiated cells. These pluripotent cells are called induced pluripotent stem cells, or, as reported in the literature, iPSCs. The iPSCs appear to be able to overcome some of the drawbacks of hESC, such as the moral barriers governing the use of embryonic stem cells, and the practical problems regarding possible graft rejection during allogenic transplantation. The use of iPSCs technology in our times is aimed mainly in two directions; regenerative medicine, where attempts are being made at regeneration of damaged tissues and organs, using iPSCs, and, secondly, development of the personalized medicine field, through modeling of human diseases by the use of cells taken directly from the patient. So far, the iPSCs research field has been promising, but there are also limitations to the use of iPSCs. This thesis describes a protocol for reprogramming human epidermal fibroblasts into iPSCs with the introduction of the four Yamanaka reprogramming factors (c-Myc, Klf4, Sox-2 and Oct-3/4) by means of Sendai viral vectors."],"dc:identifier":["uoadl:2798622","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2798622"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επαγόμενα πολυδύναμα βλαστικά κύτταρα: κυτταρική θεραπεία στην αναγεννητική ιατρική και στο σχεδιασμό ανθρώπινων ασθενειών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:32:06Z"}