{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2810636"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2810636","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανάλυση γονιδίων προδιάθεσης στον καρκίνο σε ασθενείς υψηλού κινδύνου μέσω της επόμενης γενιάς αλληλούχισης","abstract":"Τόσο το γλοίωμα εγκεφάλου, όσο και ο ανδρικός καρκίνος μαστού αποτελούν σπάνιες κακοήθειες, στις οποίες δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως το ποσοστό που έχει κληρονομική βάση. Μάλιστα, το γλοίωμα, παρά τη σπανιότητά του, αποτελεί τον πιο συχνό τύπο εγκεφαλικών νεοπλασμάτων, ενώ ανήκει στο φαινοτυπικό εύρος διαφόρων γενετικών συνδρόμων. Πρόσφατα, παθογόνοι γαμετικές μεταλλάξεις στο γονίδιο POT1 συνδέθηκαν με το οικογενές γλοίωμα. Το πρωτεϊνικό παράγωγο του γονιδίου POT1 αποτελεί συστατικό του συμπλόκου της σελτερίνης και μετέχει στην προστασία των τελομερών των χρωμοσωμάτων. Από την άλλη μεριά, οι μεταλλάξεις της γαμετικής σειράς στα γονίδια BRCA1 και BRCA2 ευθύνονται για ~10% των ασθενών που διαγιγνώσκονται με καρκίνο του μαστού, ενώ το ποσοστό αυτό ανέρχεται σε ~15%, αν συνυπολογιστούν και μεταλλάξεις σε άλλα γονίδια. Μέσω της αλληλούχισης επόμενης γενεάς ταυτοποιούνται συνεχώς νέα γονίδια, μεταλλάξεις στα οποία προδιαθέτουν στην ανάπτυξη κακοήθειας του μαστού στις γυναίκες και πιθανά, τους άρρενες. Μεταξύ αυτών, συμπεριλαμβάνεται και το γονίδιο NTHL1, το πρωτεϊνικό παράγωγο του οποίου συμμετέχει στο μονοπάτι επιδιόρθωσης με εκτομή βάσης. Συνολικά αναλύθηκαν 15 Έλληνες ασθενείς με διάγνωση γλοιώματος, μεταξύ των οποίων και 6 παιδιά, μέσω συμβατικής και επόμενης γενεάς αλληλούχισης. Για τον γονιδιακό έλεγχο εφαρμόστηκε πολυγονιδιακό πάνελ 94 γονιδίων, μεταλλάξεις στα οποία σχετίζονται με την προδιάθεση στον καρκίνο, ενώ σε περίπτωση αρνητικού αποτελέσματος, επακολούθησε αλληλούχιση κατά Sanger των κωδικών περιοχών του γονιδίου POT1. Παράλληλα, στο δεύτερο μέρος της παρούσας εργασίας διερευνήθηκε, μέσω συμβατικής αλληλούχισης, η πιθανή συσχέτιση της πιο διαδεδομένης μετάλλαξης του γονιδίου NTHL1, p.Gln90Ter σε 91 Έλληνες ασθενείς με διάγνωση ανδρικού καρκίνου μαστού. Μέσω της αλληλούχισης επόμενης γενεάς, ταυτοποιήθηκαν σαφώς παθογόνοι μεταλλάξεις σε έναν στους τρεις ασθενείς που αναλύθηκαν (5/15) και σε 5 διαφορετικά γονίδια, και συγκεκριμένα στα γονίδια BRCA1, FLCN, MSH2, MSH6 και RET. Γαμετικές μεταλλάξεις στα γονίδια BRCA1, FLCN και RET δεν έχουν προηγουμένως συσχετιστεί σαφώς με την ανάπτυξη γλοιώματος. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι στη μοναδική οικογένεια της παρούσας μελέτης με οικογενειακό ιστορικό γλοιώματος, παρατηρήθηκε μια καινοφανής γενετική αλλαγή στο γονίδιο NF2, η οποία λόγω της θέσης της, είναι μη παθογόνος, ενώ από την ανάλυση του γονιδίου POT1, δεν ταυτοποιήθηκαν παθογόνα ευρήματα. Όσον αφορά το δεύτερο μέρος της παρούσας εργασίας, η μετάλλαξη NTHL1, p.Gln90Ter δεν ανιχνεύθηκε σε κανέναν από τους 91 ασθενείς. Συνολικά, η παρούσα μελέτη καταδεικνύει την ύπαρξη σαφώς παθογόνων μεταλλάξεων σε ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών με διάγνωση γλοιώματος. Η ανίχνευση γενετικών ευρημάτων στα γονίδια BRCA1, FLCN και RET, παρόλο που δεν συσχετίζονται σαφώς με την ανάπτυξη γλοιώματος, είναι σημαντική για τη γενικότερη διαχείριση και πρόληψη τόσο των ίδιων των ασθενών, όσο και των συγγενών τους. Επιπρόσθετα, παρόλο που στην παρούσα μελέτη δεν αποδείχθηκε θετική συσχέτιση των γονίδιων POT1 και NTHL1 με το γλοίωμα και τον ανδρικό καρκίνου μαστού, αντίστοιχα, δεν μπορεί να αποκλειστεί η συνεισφορά τους στην ανάπτυξη των ανωτέρω κακοηθειών, μιας και το δείγμα των ασθενών δεν ήταν στατιστικά επαρκές. Η επανεξέταση των ερωτημάτων αυτών σε μεγαλύτερο πληθυσμό ασθενών δύναται να αποσαφηνίσει τις παραπάνω συσχετίσεις.","abstract_html":"Τόσο το γλοίωμα εγκεφάλου, όσο και ο ανδρικός καρκίνος μαστού αποτελούν σπάνιες κακοήθειες, στις οποίες δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως το ποσοστό που έχει κληρονομική βάση. Μάλιστα, το γλοίωμα, παρά τη σπανιότητά του, αποτελεί τον πιο συχνό τύπο εγκεφαλικών νεοπλασμάτων, ενώ ανήκει στο φαινοτυπικό εύρος διαφόρων γενετικών συνδρόμων. Πρόσφατα, παθογόνοι γαμετικές μεταλλάξεις στο γονίδιο POT1 συνδέθηκαν με το οικογενές γλοίωμα. Το πρωτεϊνικό παράγωγο του γονιδίου POT1 αποτελεί συστατικό του συμπλόκου της σελτερίνης και μετέχει στην προστασία των τελομερών των χρωμοσωμάτων. Από την άλλη μεριά, οι μεταλλάξεις της γαμετικής σειράς στα γονίδια BRCA1 και BRCA2 ευθύνονται για ~10% των ασθενών που διαγιγνώσκονται με καρκίνο του μαστού, ενώ το ποσοστό αυτό ανέρχεται σε ~15%, αν συνυπολογιστούν και μεταλλάξεις σε άλλα γονίδια. Μέσω της αλληλούχισης επόμενης γενεάς ταυτοποιούνται συνεχώς νέα γονίδια, μεταλλάξεις στα οποία προδιαθέτουν στην ανάπτυξη κακοήθειας του μαστού στις γυναίκες και πιθανά, τους άρρενες. Μεταξύ αυτών, συμπεριλαμβάνεται και το γονίδιο NTHL1, το πρωτεϊνικό παράγωγο του οποίου συμμετέχει στο μονοπάτι επιδιόρθωσης με εκτομή βάσης. Συνολικά αναλύθηκαν 15 Έλληνες ασθενείς με διάγνωση γλοιώματος, μεταξύ των οποίων και 6 παιδιά, μέσω συμβατικής και επόμενης γενεάς αλληλούχισης. Για τον γονιδιακό έλεγχο εφαρμόστηκε πολυγονιδιακό πάνελ 94 γονιδίων, μεταλλάξεις στα οποία σχετίζονται με την προδιάθεση στον καρκίνο, ενώ σε περίπτωση αρνητικού αποτελέσματος, επακολούθησε αλληλούχιση κατά Sanger των κωδικών περιοχών του γονιδίου POT1. Παράλληλα, στο δεύτερο μέρος της παρούσας εργασίας διερευνήθηκε, μέσω συμβατικής αλληλούχισης, η πιθανή συσχέτιση της πιο διαδεδομένης μετάλλαξης του γονιδίου NTHL1, p.Gln90Ter σε 91 Έλληνες ασθενείς με διάγνωση ανδρικού καρκίνου μαστού. Μέσω της αλληλούχισης επόμενης γενεάς, ταυτοποιήθηκαν σαφώς παθογόνοι μεταλλάξεις σε έναν στους τρεις ασθενείς που αναλύθηκαν (5/15) και σε 5 διαφορετικά γονίδια, και συγκεκριμένα στα γονίδια BRCA1, FLCN, MSH2, MSH6 και RET. Γαμετικές μεταλλάξεις στα γονίδια BRCA1, FLCN και RET δεν έχουν προηγουμένως συσχετιστεί σαφώς με την ανάπτυξη γλοιώματος. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι στη μοναδική οικογένεια της παρούσας μελέτης με οικογενειακό ιστορικό γλοιώματος, παρατηρήθηκε μια καινοφανής γενετική αλλαγή στο γονίδιο NF2, η οποία λόγω της θέσης της, είναι μη παθογόνος, ενώ από την ανάλυση του γονιδίου POT1, δεν ταυτοποιήθηκαν παθογόνα ευρήματα. Όσον αφορά το δεύτερο μέρος της παρούσας εργασίας, η μετάλλαξη NTHL1, p.Gln90Ter δεν ανιχνεύθηκε σε κανέναν από τους 91 ασθενείς. Συνολικά, η παρούσα μελέτη καταδεικνύει την ύπαρξη σαφώς παθογόνων μεταλλάξεων σε ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών με διάγνωση γλοιώματος. Η ανίχνευση γενετικών ευρημάτων στα γονίδια BRCA1, FLCN και RET, παρόλο που δεν συσχετίζονται σαφώς με την ανάπτυξη γλοιώματος, είναι σημαντική για τη γενικότερη διαχείριση και πρόληψη τόσο των ίδιων των ασθενών, όσο και των συγγενών τους. Επιπρόσθετα, παρόλο που στην παρούσα μελέτη δεν αποδείχθηκε θετική συσχέτιση των γονίδιων POT1 και NTHL1 με το γλοίωμα και τον ανδρικό καρκίνου μαστού, αντίστοιχα, δεν μπορεί να αποκλειστεί η συνεισφορά τους στην ανάπτυξη των ανωτέρω κακοηθειών, μιας και το δείγμα των ασθενών δεν ήταν στατιστικά επαρκές. Η επανεξέταση των ερωτημάτων αυτών σε μεγαλύτερο πληθυσμό ασθενών δύναται να αποσαφηνίσει τις παραπάνω συσχετίσεις.","abstract_has_math":false,"creators":["Δελλατόλα Βασιλική","Dellatola Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:32:14Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2810636"],"render_values":[{"text":"uoadl:2810636","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2810636","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2810636","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2810636","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δελλατόλα Βασιλική","Dellatola Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2810636","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2810636"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τόσο το γλοίωμα εγκεφάλου, όσο και ο ανδρικός καρκίνος μαστού αποτελούν σπάνιες κακοήθειες, στις οποίες δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως το ποσοστό που έχει κληρονομική βάση. Μάλιστα, το γλοίωμα, παρά τη σπανιότητά του, αποτελεί τον πιο συχνό τύπο εγκεφαλικών νεοπλασμάτων, ενώ ανήκει στο φαινοτυπικό εύρος διαφόρων γενετικών συνδρόμων. Πρόσφατα, παθογόνοι γαμετικές μεταλλάξεις στο γονίδιο POT1 συνδέθηκαν με το οικογενές γλοίωμα. Το πρωτεϊνικό παράγωγο του γονιδίου POT1 αποτελεί συστατικό του συμπλόκου της σελτερίνης και μετέχει στην προστασία των τελομερών των χρωμοσωμάτων. Από την άλλη μεριά, οι μεταλλάξεις της γαμετικής σειράς στα γονίδια BRCA1 και BRCA2 ευθύνονται για ~10% των ασθενών που διαγιγνώσκονται με καρκίνο του μαστού, ενώ το ποσοστό αυτό ανέρχεται σε ~15%, αν συνυπολογιστούν και μεταλλάξεις σε άλλα γονίδια. Μέσω της αλληλούχισης επόμενης γενεάς ταυτοποιούνται συνεχώς νέα γονίδια, μεταλλάξεις στα οποία προδιαθέτουν στην ανάπτυξη κακοήθειας του μαστού στις γυναίκες και πιθανά, τους άρρενες. Μεταξύ αυτών, συμπεριλαμβάνεται και το γονίδιο NTHL1, το πρωτεϊνικό παράγωγο του οποίου συμμετέχει στο μονοπάτι επιδιόρθωσης με εκτομή βάσης. Συνολικά αναλύθηκαν 15 Έλληνες ασθενείς με διάγνωση γλοιώματος, μεταξύ των οποίων και 6 παιδιά, μέσω συμβατικής και επόμενης γενεάς αλληλούχισης. Για τον γονιδιακό έλεγχο εφαρμόστηκε πολυγονιδιακό πάνελ 94 γονιδίων, μεταλλάξεις στα οποία σχετίζονται με την προδιάθεση στον καρκίνο, ενώ σε περίπτωση αρνητικού αποτελέσματος, επακολούθησε αλληλούχιση κατά Sanger των κωδικών περιοχών του γονιδίου POT1. Παράλληλα, στο δεύτερο μέρος της παρούσας εργασίας διερευνήθηκε, μέσω συμβατικής αλληλούχισης, η πιθανή συσχέτιση της πιο διαδεδομένης μετάλλαξης του γονιδίου NTHL1, p.Gln90Ter σε 91 Έλληνες ασθενείς με διάγνωση ανδρικού καρκίνου μαστού. Μέσω της αλληλούχισης επόμενης γενεάς, ταυτοποιήθηκαν σαφώς παθογόνοι μεταλλάξεις σε έναν στους τρεις ασθενείς που αναλύθηκαν (5/15) και σε 5 διαφορετικά γονίδια, και συγκεκριμένα στα γονίδια BRCA1, FLCN, MSH2, MSH6 και RET. Γαμετικές μεταλλάξεις στα γονίδια BRCA1, FLCN και RET δεν έχουν προηγουμένως συσχετιστεί σαφώς με την ανάπτυξη γλοιώματος. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι στη μοναδική οικογένεια της παρούσας μελέτης με οικογενειακό ιστορικό γλοιώματος, παρατηρήθηκε μια καινοφανής γενετική αλλαγή στο γονίδιο NF2, η οποία λόγω της θέσης της, είναι μη παθογόνος, ενώ από την ανάλυση του γονιδίου POT1, δεν ταυτοποιήθηκαν παθογόνα ευρήματα. Όσον αφορά το δεύτερο μέρος της παρούσας εργασίας, η μετάλλαξη NTHL1, p.Gln90Ter δεν ανιχνεύθηκε σε κανέναν από τους 91 ασθενείς. Συνολικά, η παρούσα μελέτη καταδεικνύει την ύπαρξη σαφώς παθογόνων μεταλλάξεων σε ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών με διάγνωση γλοιώματος. Η ανίχνευση γενετικών ευρημάτων στα γονίδια BRCA1, FLCN και RET, παρόλο που δεν συσχετίζονται σαφώς με την ανάπτυξη γλοιώματος, είναι σημαντική για τη γενικότερη διαχείριση και πρόληψη τόσο των ίδιων των ασθενών, όσο και των συγγενών τους. Επιπρόσθετα, παρόλο που στην παρούσα μελέτη δεν αποδείχθηκε θετική συσχέτιση των γονίδιων POT1 και NTHL1 με το γλοίωμα και τον ανδρικό καρκίνου μαστού, αντίστοιχα, δεν μπορεί να αποκλειστεί η συνεισφορά τους στην ανάπτυξη των ανωτέρω κακοηθειών, μιας και το δείγμα των ασθενών δεν ήταν στατιστικά επαρκές. Η επανεξέταση των ερωτημάτων αυτών σε μεγαλύτερο πληθυσμό ασθενών δύναται να αποσαφηνίσει τις παραπάνω συσχετίσεις.","Both glioma and male breast cancer involve very rare malignancies, in which the hereditary equivalent has not been fully elucidated. Gliomas are the most common brain cancer diagnosed, while they lie within the spectrum of a number of hereditary cancer syndromes. Recently, POT1 germline mutations have been associated with familial glioma. POT1 is a component of the shelterin complex, which plays a significant role in the protection of telomeres. On the other hand, pathogenic germline BRCA1 and BRCA2 mutations account for ~10% of male breast cancer patients, while mutations in additional genes can add up an approximate 5%. Through next generation sequencing, new predisposing genes are constantly being identified, such as NTHL1, which encodes for a protein involved in base excision repair pathway. NTHL1 mutations can be associated to female and probably, male breast cancer. In total, 15 Greek patients with glioma, including 6 children were analyzed for mutations in 94 genes, which predispose for various types of cancer, through massive parallel sequencing. All patients with a negative result were subsequently analyzed for all exons of the POT1 gene, through Sanger sequencing. In parallel, we investigated a possible association of NTHL1, p.Gln90Ter allele in 91 Greek male breast cancer patients through Sanger sequencing. One in three glioma patients (5/15) carries pathogenic mutations in 5 different genes, identified through next generation sequencing; namely in the BRCA1, FLCN, MSH2, MSH6 and RET genes. To our knowledge, germline mutations in the BRCA1, FLCN and RET genes have not been clearly linked to glioma, before. Interestingly, we observed a novel, truncating variant in the NF2 gene in the only family with a family history of glioma, which seems to be possibly benign due to its location. No pathogenic mutations were identified in POT1, and none of the male breast cancer patients carried the NTHL1, p.Gln90Ter mutation. Overall, our data indicate the existence of pathogenic mutations in a significant proportion of patients with glioma. Although germline mutations in the BRCA1, FLCN and RET genes have not been clearly linked to glioma, their association cannot be ruled out, while their identification is essential for effective management of both the patients themselves and their relatives. Finally, although there was no positive association of POT1 gene to glioma and NTHL1 gene to male breast cancer observed in the present study, we cannot exclude their contribution to these malignancies, due to small sample sizes. Consequently, it is necessary to review these possible correlations in larger patient groups."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανάλυση γονιδίων προδιάθεσης στον καρκίνο σε ασθενείς υψηλού κινδύνου μέσω της επόμενης γενιάς αλληλούχισης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δελλατόλα Βασιλική","Dellatola Vasiliki"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Τόσο το γλοίωμα εγκεφάλου, όσο και ο ανδρικός καρκίνος μαστού αποτελούν σπάνιες κακοήθειες, στις οποίες δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως το ποσοστό που έχει κληρονομική βάση. Μάλιστα, το γλοίωμα, παρά τη σπανιότητά του, αποτελεί τον πιο συχνό τύπο εγκεφαλικών νεοπλασμάτων, ενώ ανήκει στο φαινοτυπικό εύρος διαφόρων γενετικών συνδρόμων. Πρόσφατα, παθογόνοι γαμετικές μεταλλάξεις στο γονίδιο POT1 συνδέθηκαν με το οικογενές γλοίωμα. Το πρωτεϊνικό παράγωγο του γονιδίου POT1 αποτελεί συστατικό του συμπλόκου της σελτερίνης και μετέχει στην προστασία των τελομερών των χρωμοσωμάτων. Από την άλλη μεριά, οι μεταλλάξεις της γαμετικής σειράς στα γονίδια BRCA1 και BRCA2 ευθύνονται για ~10% των ασθενών που διαγιγνώσκονται με καρκίνο του μαστού, ενώ το ποσοστό αυτό ανέρχεται σε ~15%, αν συνυπολογιστούν και μεταλλάξεις σε άλλα γονίδια. Μέσω της αλληλούχισης επόμενης γενεάς ταυτοποιούνται συνεχώς νέα γονίδια, μεταλλάξεις στα οποία προδιαθέτουν στην ανάπτυξη κακοήθειας του μαστού στις γυναίκες και πιθανά, τους άρρενες. Μεταξύ αυτών, συμπεριλαμβάνεται και το γονίδιο NTHL1, το πρωτεϊνικό παράγωγο του οποίου συμμετέχει στο μονοπάτι επιδιόρθωσης με εκτομή βάσης. Συνολικά αναλύθηκαν 15 Έλληνες ασθενείς με διάγνωση γλοιώματος, μεταξύ των οποίων και 6 παιδιά, μέσω συμβατικής και επόμενης γενεάς αλληλούχισης. Για τον γονιδιακό έλεγχο εφαρμόστηκε πολυγονιδιακό πάνελ 94 γονιδίων, μεταλλάξεις στα οποία σχετίζονται με την προδιάθεση στον καρκίνο, ενώ σε περίπτωση αρνητικού αποτελέσματος, επακολούθησε αλληλούχιση κατά Sanger των κωδικών περιοχών του γονιδίου POT1. Παράλληλα, στο δεύτερο μέρος της παρούσας εργασίας διερευνήθηκε, μέσω συμβατικής αλληλούχισης, η πιθανή συσχέτιση της πιο διαδεδομένης μετάλλαξης του γονιδίου NTHL1, p.Gln90Ter σε 91 Έλληνες ασθενείς με διάγνωση ανδρικού καρκίνου μαστού. Μέσω της αλληλούχισης επόμενης γενεάς, ταυτοποιήθηκαν σαφώς παθογόνοι μεταλλάξεις σε έναν στους τρεις ασθενείς που αναλύθηκαν (5/15) και σε 5 διαφορετικά γονίδια, και συγκεκριμένα στα γονίδια BRCA1, FLCN, MSH2, MSH6 και RET. Γαμετικές μεταλλάξεις στα γονίδια BRCA1, FLCN και RET δεν έχουν προηγουμένως συσχετιστεί σαφώς με την ανάπτυξη γλοιώματος. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι στη μοναδική οικογένεια της παρούσας μελέτης με οικογενειακό ιστορικό γλοιώματος, παρατηρήθηκε μια καινοφανής γενετική αλλαγή στο γονίδιο NF2, η οποία λόγω της θέσης της, είναι μη παθογόνος, ενώ από την ανάλυση του γονιδίου POT1, δεν ταυτοποιήθηκαν παθογόνα ευρήματα. Όσον αφορά το δεύτερο μέρος της παρούσας εργασίας, η μετάλλαξη NTHL1, p.Gln90Ter δεν ανιχνεύθηκε σε κανέναν από τους 91 ασθενείς. Συνολικά, η παρούσα μελέτη καταδεικνύει την ύπαρξη σαφώς παθογόνων μεταλλάξεων σε ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών με διάγνωση γλοιώματος. Η ανίχνευση γενετικών ευρημάτων στα γονίδια BRCA1, FLCN και RET, παρόλο που δεν συσχετίζονται σαφώς με την ανάπτυξη γλοιώματος, είναι σημαντική για τη γενικότερη διαχείριση και πρόληψη τόσο των ίδιων των ασθενών, όσο και των συγγενών τους. Επιπρόσθετα, παρόλο που στην παρούσα μελέτη δεν αποδείχθηκε θετική συσχέτιση των γονίδιων POT1 και NTHL1 με το γλοίωμα και τον ανδρικό καρκίνου μαστού, αντίστοιχα, δεν μπορεί να αποκλειστεί η συνεισφορά τους στην ανάπτυξη των ανωτέρω κακοηθειών, μιας και το δείγμα των ασθενών δεν ήταν στατιστικά επαρκές. Η επανεξέταση των ερωτημάτων αυτών σε μεγαλύτερο πληθυσμό ασθενών δύναται να αποσαφηνίσει τις παραπάνω συσχετίσεις.","Both glioma and male breast cancer involve very rare malignancies, in which the hereditary equivalent has not been fully elucidated. Gliomas are the most common brain cancer diagnosed, while they lie within the spectrum of a number of hereditary cancer syndromes. Recently, POT1 germline mutations have been associated with familial glioma. POT1 is a component of the shelterin complex, which plays a significant role in the protection of telomeres. On the other hand, pathogenic germline BRCA1 and BRCA2 mutations account for ~10% of male breast cancer patients, while mutations in additional genes can add up an approximate 5%. Through next generation sequencing, new predisposing genes are constantly being identified, such as NTHL1, which encodes for a protein involved in base excision repair pathway. NTHL1 mutations can be associated to female and probably, male breast cancer. In total, 15 Greek patients with glioma, including 6 children were analyzed for mutations in 94 genes, which predispose for various types of cancer, through massive parallel sequencing. All patients with a negative result were subsequently analyzed for all exons of the POT1 gene, through Sanger sequencing. In parallel, we investigated a possible association of NTHL1, p.Gln90Ter allele in 91 Greek male breast cancer patients through Sanger sequencing. One in three glioma patients (5/15) carries pathogenic mutations in 5 different genes, identified through next generation sequencing; namely in the BRCA1, FLCN, MSH2, MSH6 and RET genes. To our knowledge, germline mutations in the BRCA1, FLCN and RET genes have not been clearly linked to glioma, before. Interestingly, we observed a novel, truncating variant in the NF2 gene in the only family with a family history of glioma, which seems to be possibly benign due to its location. No pathogenic mutations were identified in POT1, and none of the male breast cancer patients carried the NTHL1, p.Gln90Ter mutation. Overall, our data indicate the existence of pathogenic mutations in a significant proportion of patients with glioma. Although germline mutations in the BRCA1, FLCN and RET genes have not been clearly linked to glioma, their association cannot be ruled out, while their identification is essential for effective management of both the patients themselves and their relatives. Finally, although there was no positive association of POT1 gene to glioma and NTHL1 gene to male breast cancer observed in the present study, we cannot exclude their contribution to these malignancies, due to small sample sizes. Consequently, it is necessary to review these possible correlations in larger patient groups."],"dc:identifier":["uoadl:2810636","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2810636"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ανάλυση γονιδίων προδιάθεσης στον καρκίνο σε ασθενείς υψηλού κινδύνου μέσω της επόμενης γενιάς αλληλούχισης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:32:14Z"}