{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2810665"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2810665","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εκτίμηση της δυνατότητας ανίχνευσης του μωσαϊκισμού με μικροσυστοιχίες CGH+SNP","abstract":"Εισαγωγή: Ο μωσαϊκισμός περιγράφει την παρουσία στο ίδιο άτομο ή στον ίδιο ιστό, δύο τουλάχιστον κυτταρικών σειρών, οι οποίες διαφέρουν γενετικά αλλά προέρχονται από το ίδιο ζυγωτό και διακρίνεται σε τρεις τύπους, το σωματικό, το γαμετικό και το γονοσωματικό. Ένας αυξανόμενος αριθμός μελετών έχει αναδείξει τη σημασία του μωσαϊκισμού και αν και οι μωσαϊκές ανωμαλίες είναι σχετικά συχνές, ο μωσαϊκός ασθενής μπορεί να διαφύγει της διάγνωσης. Και αυτό διότι, ο μωσαϊκισμός μπορεί να μην ανιχνευθεί λόγω της αποτυχίας της αναγνώρισης των κλινικών ενδείξεων, των περιορισμών της μεθοδολογίας που θα χρησιμοποιηθεί ή του δείγματος του ιστού που θα αναλυθεί. Σκοπός: Στην παρούσα εργασία, στόχος ήταν να εκτιμηθεί το όριο ανίχνευσης του μωσαϊκισμού με τη χρήση των μικροσυστοιχιών CGH+SNP με ολιγονουκλεοτιδικούς ανιχνευτές. Υλικά και Μέθοδοι: Για να επιτευχθεί αυτό, χρησιμοποιήθηκαν δύο δείγματα με γνωστά ευρήματα στα χρωμοσώματα 15 και Χ όπου πραγματοποιήθηκαν αραιώσεις με φυσιολογικά δείγματα ίδιου φύλου δημιουργώντας τεχνητά μωσαϊκά δείγματα που να μιμούνται τα ποσοστά μωσαϊκισμού 75%, 50%, 25%, 20%, 15% και 10%. Τα δείγματα αυτά υβριδίστηκαν σε μικροσυστοιχίες 4x180K και 8x60K με ολιγονουκλεοτιδικούς ανιχνευτές της εταιρείας Agilent. Όλα τα δείγματα που χρησιμοποιήθηκαν είχαν προηγουμένως ελεγχθεί με μικροσυστοιχίες CGH+SNP. Αποτελέσματα: Από τα αποτελέσματα προέκυψε πως ο μοριακός καρυότυπος μπορεί να ανιχνεύσει την παρουσία του μωσαϊκισμού σε ποσοστό πάνω από 15-20%, ωστόσο παρατηρήθηκε πως σε τόσο μικρά ποσοστά μωσαϊκισμού τα αποτελέσματα μπορεί να μην είναι αξιόπιστα. Επίσης παρατηρήθηκε μείωση της τιμής του λογαρίθμου της αναλογίας της έντασης των δύο χρωστικών (log2ratio) καθώς το ποσοστό του μωσαϊκισμού μειωνόταν. Συζήτηση/Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης συμφωνούν με τη βιβλιογραφία, όπου αναφέρεται πως ο μωσαϊκισμός μπορεί με αξιοπιστία να ανιχνευθεί από το oligo-aCGH σε ποσοστό >25-30%. Περισσότερες μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό δειγμάτων πρέπει να γίνουν ώστε να υπάρχει η δυνατότητα χρησιμοποιώντας την τιμή log2ratio να εκτιμηθεί ο βαθμός του μωσαϊκισμού ενός ασθενούς. Τέλος, ο συνδυασμός διαφόρων τεχνικών (συμβατικός καρυότυπος, FISH, μοριακός καρυότυπος, QF-PCR) φαίνεται να έχει καλύτερα αποτελέσματα όσον αφορά στη διάγνωση μωσαϊκισμού.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ο μωσαϊκισμός περιγράφει την παρουσία στο ίδιο άτομο ή στον ίδιο ιστό, δύο τουλάχιστον κυτταρικών σειρών, οι οποίες διαφέρουν γενετικά αλλά προέρχονται από το ίδιο ζυγωτό και διακρίνεται σε τρεις τύπους, το σωματικό, το γαμετικό και το γονοσωματικό. Ένας αυξανόμενος αριθμός μελετών έχει αναδείξει τη σημασία του μωσαϊκισμού και αν και οι μωσαϊκές ανωμαλίες είναι σχετικά συχνές, ο μωσαϊκός ασθενής μπορεί να διαφύγει της διάγνωσης. Και αυτό διότι, ο μωσαϊκισμός μπορεί να μην ανιχνευθεί λόγω της αποτυχίας της αναγνώρισης των κλινικών ενδείξεων, των περιορισμών της μεθοδολογίας που θα χρησιμοποιηθεί ή του δείγματος του ιστού που θα αναλυθεί. Σκοπός: Στην παρούσα εργασία, στόχος ήταν να εκτιμηθεί το όριο ανίχνευσης του μωσαϊκισμού με τη χρήση των μικροσυστοιχιών CGH+SNP με ολιγονουκλεοτιδικούς ανιχνευτές. Υλικά και Μέθοδοι: Για να επιτευχθεί αυτό, χρησιμοποιήθηκαν δύο δείγματα με γνωστά ευρήματα στα χρωμοσώματα 15 και Χ όπου πραγματοποιήθηκαν αραιώσεις με φυσιολογικά δείγματα ίδιου φύλου δημιουργώντας τεχνητά μωσαϊκά δείγματα που να μιμούνται τα ποσοστά μωσαϊκισμού 75%, 50%, 25%, 20%, 15% και 10%. Τα δείγματα αυτά υβριδίστηκαν σε μικροσυστοιχίες 4x180K και 8x60K με ολιγονουκλεοτιδικούς ανιχνευτές της εταιρείας Agilent. Όλα τα δείγματα που χρησιμοποιήθηκαν είχαν προηγουμένως ελεγχθεί με μικροσυστοιχίες CGH+SNP. Αποτελέσματα: Από τα αποτελέσματα προέκυψε πως ο μοριακός καρυότυπος μπορεί να ανιχνεύσει την παρουσία του μωσαϊκισμού σε ποσοστό πάνω από 15-20%, ωστόσο παρατηρήθηκε πως σε τόσο μικρά ποσοστά μωσαϊκισμού τα αποτελέσματα μπορεί να μην είναι αξιόπιστα. Επίσης παρατηρήθηκε μείωση της τιμής του λογαρίθμου της αναλογίας της έντασης των δύο χρωστικών (log2ratio) καθώς το ποσοστό του μωσαϊκισμού μειωνόταν. Συζήτηση/Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης συμφωνούν με τη βιβλιογραφία, όπου αναφέρεται πως ο μωσαϊκισμός μπορεί με αξιοπιστία να ανιχνευθεί από το oligo-aCGH σε ποσοστό &gt;25-30%. Περισσότερες μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό δειγμάτων πρέπει να γίνουν ώστε να υπάρχει η δυνατότητα χρησιμοποιώντας την τιμή log2ratio να εκτιμηθεί ο βαθμός του μωσαϊκισμού ενός ασθενούς. Τέλος, ο συνδυασμός διαφόρων τεχνικών (συμβατικός καρυότυπος, FISH, μοριακός καρυότυπος, QF-PCR) φαίνεται να έχει καλύτερα αποτελέσματα όσον αφορά στη διάγνωση μωσαϊκισμού.","abstract_has_math":false,"creators":["Βασιλοπούλου Μαρία","Vasilopoulou Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:32:14Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2810665"],"render_values":[{"text":"uoadl:2810665","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2810665","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2810665","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2810665","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βασιλοπούλου Μαρία","Vasilopoulou Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2810665","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2810665"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ο μωσαϊκισμός περιγράφει την παρουσία στο ίδιο άτομο ή στον ίδιο ιστό, δύο τουλάχιστον κυτταρικών σειρών, οι οποίες διαφέρουν γενετικά αλλά προέρχονται από το ίδιο ζυγωτό και διακρίνεται σε τρεις τύπους, το σωματικό, το γαμετικό και το γονοσωματικό. Ένας αυξανόμενος αριθμός μελετών έχει αναδείξει τη σημασία του μωσαϊκισμού και αν και οι μωσαϊκές ανωμαλίες είναι σχετικά συχνές, ο μωσαϊκός ασθενής μπορεί να διαφύγει της διάγνωσης. Και αυτό διότι, ο μωσαϊκισμός μπορεί να μην ανιχνευθεί λόγω της αποτυχίας της αναγνώρισης των κλινικών ενδείξεων, των περιορισμών της μεθοδολογίας που θα χρησιμοποιηθεί ή του δείγματος του ιστού που θα αναλυθεί. Σκοπός: Στην παρούσα εργασία, στόχος ήταν να εκτιμηθεί το όριο ανίχνευσης του μωσαϊκισμού με τη χρήση των μικροσυστοιχιών CGH+SNP με ολιγονουκλεοτιδικούς ανιχνευτές. Υλικά και Μέθοδοι: Για να επιτευχθεί αυτό, χρησιμοποιήθηκαν δύο δείγματα με γνωστά ευρήματα στα χρωμοσώματα 15 και Χ όπου πραγματοποιήθηκαν αραιώσεις με φυσιολογικά δείγματα ίδιου φύλου δημιουργώντας τεχνητά μωσαϊκά δείγματα που να μιμούνται τα ποσοστά μωσαϊκισμού 75%, 50%, 25%, 20%, 15% και 10%. Τα δείγματα αυτά υβριδίστηκαν σε μικροσυστοιχίες 4x180K και 8x60K με ολιγονουκλεοτιδικούς ανιχνευτές της εταιρείας Agilent. Όλα τα δείγματα που χρησιμοποιήθηκαν είχαν προηγουμένως ελεγχθεί με μικροσυστοιχίες CGH+SNP. Αποτελέσματα: Από τα αποτελέσματα προέκυψε πως ο μοριακός καρυότυπος μπορεί να ανιχνεύσει την παρουσία του μωσαϊκισμού σε ποσοστό πάνω από 15-20%, ωστόσο παρατηρήθηκε πως σε τόσο μικρά ποσοστά μωσαϊκισμού τα αποτελέσματα μπορεί να μην είναι αξιόπιστα. Επίσης παρατηρήθηκε μείωση της τιμής του λογαρίθμου της αναλογίας της έντασης των δύο χρωστικών (log2ratio) καθώς το ποσοστό του μωσαϊκισμού μειωνόταν. Συζήτηση/Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης συμφωνούν με τη βιβλιογραφία, όπου αναφέρεται πως ο μωσαϊκισμός μπορεί με αξιοπιστία να ανιχνευθεί από το oligo-aCGH σε ποσοστό >25-30%. Περισσότερες μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό δειγμάτων πρέπει να γίνουν ώστε να υπάρχει η δυνατότητα χρησιμοποιώντας την τιμή log2ratio να εκτιμηθεί ο βαθμός του μωσαϊκισμού ενός ασθενούς. Τέλος, ο συνδυασμός διαφόρων τεχνικών (συμβατικός καρυότυπος, FISH, μοριακός καρυότυπος, QF-PCR) φαίνεται να έχει καλύτερα αποτελέσματα όσον αφορά στη διάγνωση μωσαϊκισμού.","Introduction: Mosaicism describes the presence in an individual or a tissue of at least two cell lineages that differ genetically but are derived from a single zygote. Mosaicism can be categorized into three types: somatic, gonadal and gonosomal. An increasing number of studies have highlighted the significance of mosaicism and although mosaic abnormalities are a relatively frequent event, some mosaic patients may not be diagnosed due to failure to recognize clinical indications, technical limitations of the methodology that is used or inappropriate sampling tissue. Purpose: In this study, the aim was to evaluate the threshold of mosaicism detection using oligonucleotide-based microarray CGH+SNP. Materials and Methods: Τwo samples with known abnormalities on chromosomes 15 and X were combined with appropriate quantities of gender-matched normal DNA in order to mimic 75%, 50%, 25%, 20%, 15% and 10% levels of mosaicism. These artificial mosaic samples were hybridized to Agilent 4x180K and 8x60K oligo-aCGH. All abnormal and normal DNA had previously been tested by array-CGH. Results: According to our results, oligo array-CGH can detect the presence of mosaicism in levels as low as 15-20%. However, at such low levels of mosaicism, the results may be inaccurate. Moreover, we observed a decrease in the rate of log2ratio as the degree of mosaicism reduced. Conclusion: The results of this study are consistent with the literature that oligonucleotide-based array-CGH can accurately detect levels of mosaicism >25-30%. More studies with a larger number of samples should be done in order to accurately predict the degree of mosaicism detection from array CGH. Finally, combining more than one methods (chromosome analysis, FISH, aCGH, QF-PCR) seems to offer a more accurate diagnosis of the level of mosaicism."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εκτίμηση της δυνατότητας ανίχνευσης του μωσαϊκισμού με μικροσυστοιχίες CGH+SNP"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βασιλοπούλου Μαρία","Vasilopoulou Maria"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ο μωσαϊκισμός περιγράφει την παρουσία στο ίδιο άτομο ή στον ίδιο ιστό, δύο τουλάχιστον κυτταρικών σειρών, οι οποίες διαφέρουν γενετικά αλλά προέρχονται από το ίδιο ζυγωτό και διακρίνεται σε τρεις τύπους, το σωματικό, το γαμετικό και το γονοσωματικό. Ένας αυξανόμενος αριθμός μελετών έχει αναδείξει τη σημασία του μωσαϊκισμού και αν και οι μωσαϊκές ανωμαλίες είναι σχετικά συχνές, ο μωσαϊκός ασθενής μπορεί να διαφύγει της διάγνωσης. Και αυτό διότι, ο μωσαϊκισμός μπορεί να μην ανιχνευθεί λόγω της αποτυχίας της αναγνώρισης των κλινικών ενδείξεων, των περιορισμών της μεθοδολογίας που θα χρησιμοποιηθεί ή του δείγματος του ιστού που θα αναλυθεί. Σκοπός: Στην παρούσα εργασία, στόχος ήταν να εκτιμηθεί το όριο ανίχνευσης του μωσαϊκισμού με τη χρήση των μικροσυστοιχιών CGH+SNP με ολιγονουκλεοτιδικούς ανιχνευτές. Υλικά και Μέθοδοι: Για να επιτευχθεί αυτό, χρησιμοποιήθηκαν δύο δείγματα με γνωστά ευρήματα στα χρωμοσώματα 15 και Χ όπου πραγματοποιήθηκαν αραιώσεις με φυσιολογικά δείγματα ίδιου φύλου δημιουργώντας τεχνητά μωσαϊκά δείγματα που να μιμούνται τα ποσοστά μωσαϊκισμού 75%, 50%, 25%, 20%, 15% και 10%. Τα δείγματα αυτά υβριδίστηκαν σε μικροσυστοιχίες 4x180K και 8x60K με ολιγονουκλεοτιδικούς ανιχνευτές της εταιρείας Agilent. Όλα τα δείγματα που χρησιμοποιήθηκαν είχαν προηγουμένως ελεγχθεί με μικροσυστοιχίες CGH+SNP. Αποτελέσματα: Από τα αποτελέσματα προέκυψε πως ο μοριακός καρυότυπος μπορεί να ανιχνεύσει την παρουσία του μωσαϊκισμού σε ποσοστό πάνω από 15-20%, ωστόσο παρατηρήθηκε πως σε τόσο μικρά ποσοστά μωσαϊκισμού τα αποτελέσματα μπορεί να μην είναι αξιόπιστα. Επίσης παρατηρήθηκε μείωση της τιμής του λογαρίθμου της αναλογίας της έντασης των δύο χρωστικών (log2ratio) καθώς το ποσοστό του μωσαϊκισμού μειωνόταν. Συζήτηση/Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης συμφωνούν με τη βιβλιογραφία, όπου αναφέρεται πως ο μωσαϊκισμός μπορεί με αξιοπιστία να ανιχνευθεί από το oligo-aCGH σε ποσοστό >25-30%. Περισσότερες μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό δειγμάτων πρέπει να γίνουν ώστε να υπάρχει η δυνατότητα χρησιμοποιώντας την τιμή log2ratio να εκτιμηθεί ο βαθμός του μωσαϊκισμού ενός ασθενούς. Τέλος, ο συνδυασμός διαφόρων τεχνικών (συμβατικός καρυότυπος, FISH, μοριακός καρυότυπος, QF-PCR) φαίνεται να έχει καλύτερα αποτελέσματα όσον αφορά στη διάγνωση μωσαϊκισμού.","Introduction: Mosaicism describes the presence in an individual or a tissue of at least two cell lineages that differ genetically but are derived from a single zygote. Mosaicism can be categorized into three types: somatic, gonadal and gonosomal. An increasing number of studies have highlighted the significance of mosaicism and although mosaic abnormalities are a relatively frequent event, some mosaic patients may not be diagnosed due to failure to recognize clinical indications, technical limitations of the methodology that is used or inappropriate sampling tissue. Purpose: In this study, the aim was to evaluate the threshold of mosaicism detection using oligonucleotide-based microarray CGH+SNP. Materials and Methods: Τwo samples with known abnormalities on chromosomes 15 and X were combined with appropriate quantities of gender-matched normal DNA in order to mimic 75%, 50%, 25%, 20%, 15% and 10% levels of mosaicism. These artificial mosaic samples were hybridized to Agilent 4x180K and 8x60K oligo-aCGH. All abnormal and normal DNA had previously been tested by array-CGH. Results: According to our results, oligo array-CGH can detect the presence of mosaicism in levels as low as 15-20%. However, at such low levels of mosaicism, the results may be inaccurate. Moreover, we observed a decrease in the rate of log2ratio as the degree of mosaicism reduced. Conclusion: The results of this study are consistent with the literature that oligonucleotide-based array-CGH can accurately detect levels of mosaicism >25-30%. More studies with a larger number of samples should be done in order to accurately predict the degree of mosaicism detection from array CGH. Finally, combining more than one methods (chromosome analysis, FISH, aCGH, QF-PCR) seems to offer a more accurate diagnosis of the level of mosaicism."],"dc:identifier":["uoadl:2810665","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2810665"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εκτίμηση της δυνατότητας ανίχνευσης του μωσαϊκισμού με μικροσυστοιχίες CGH+SNP"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:32:14Z"}